ภัตคารสุด อลวน!

ตอนที่ 8 : บทที่ 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 80
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    14 พ.ค. 63

"อ่าว โรบิ้นตื่นเช้าจัง" ช้อปเปอร์ที่พึ่งตื่นเดินเข้าครัวมาเจอโรบิ้นที่ถือโน๊ตอยู่
"ซันจิ เขากลับไปที่ภัตตาคารแล้วแหละ"
"เอ๋!!!!!!.....ซันจิ"
"ตื่นเช้านะครับวันนี้ โย่ะโฮโฮ่ะ" บรู๊คเดินเข้ามาในครัว
"ไม่ต้องห่วงหรอกนะช้อปเปอร์ ฉันเชื่อว่ายังไงซันจิต้องอยากมากับพวกเราแน่ๆ" โรบิ้นอุ้มช้อปเปอร์ที่ทำสีหน้าหม่นๆขึ้นมา
"ฉันก็เชื่อแบบนั้น..."
"ฮึฮึฮึ เห็นมั้ย เขายังทำกับข้าวไว้ให้พวกเราด้วยนะ นี่ไงมีสายไหมของช้อปเปอร์ด้วยนะ"
"จริงด้วยนะครับ คุณซันจิน่ะเป็นห่วงพวกเรานะครับ"

"เห้อ..."
"มีอะไรรึป่าวครับคุณนามิ"
นามิ อุซป พร้อมด้วยแฟรงกี้เดินเข้ามาภายในครัว
"ลูฟี่น่ะ เขารู้เรื่องที่ซันจิตื่นเช้ามาทำอาหาร หมอนั้นจะรู้ก็ไม่แปลกหรอก "
"เจ้าลูฟี่น่ะคงได้กลิ่นกับข้าว เลยตื่นขึ้นมา" อุซปเสริม
"ลูฟี่เล่าให้ฟังว่า เห็นซันจิตั้งใจทำอาหารมากๆเลยไม่อยากกวน" นามิเล่าให้ทุกคนฟัง
"เอ๋ แต่หน้าแปลกน่ะ ลูฟี่ของพวกเราจะต้องกระโจนใส่อาหารเลยหนิหน่า แล้วทำไม..."แฟรงกี้นึก

แอ๊ดด...
สายตาทุกคนหันไปหาผู้ที่เข้ามาใหม่
ลูฟี่?!

"ฉันให้ซันจิกลับไปเองแหละ"
(0_0) "เอ๊!!!!!!!!" สีหน้าทุกคน
"ฉันคุยกับซันจิตอนทำอาหารแล้ว..."
.
.
.
"หอมๆๆๆ....กลิ่นมาจากในครัวหนิหน่า"
ลูฟี่รีบวิ่งไปที่ครัวทันที

ปัง

"อาหารรรรรรร!!!!!!!!"
"!!!!"
"ว้าวววว น่าอร่อยจังเลย" ลูฟี่กลืนน้ำลาย ทำตาเป็นประกาย
"ยังกินไม่ได้นะ ทุกคนยังไม่ตื่น รอกินพร้อมทุกคนสิ" ซันจิที่พึ่งเขียนโน๊ตเสร็จเดินมาลากลูฟี่ให้ห่างจากโต๊ะอาหาร

"อยากกินตอนนี้นี่หน่า...จริงสิ! ไปปลุกทุกคนดีกว่า"ลูฟี่ทำท่าทางกำลังจะวิ่งไปปลุกทุกคน โดนซันจิ เตะติดกำแพงซะก่อน

ตึงง

"ทุกคนกำลังหลับสบายอย่าไปกวนเชียวนะ!!"
พร้อมกับหยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบ
"ทำมายยอ่าาาา...ฉันอยากกินหนิหน่าาา" ลูฟี่น้ำตาไหล
"เอานี่ กินนี่แล้วก็เงียบซะ" ซันจิยื่นขนมปังก้อนโตให้ลูฟี่
"เย้!!" ลูฟี่รับมาก่อนจะกินเข้าไป
"ว่าแต่ ซันจิ ทำไมลุกขึ้นมาทำอาหารแต่เช้าเลยล่ะ"
"ฟูวว...เพราะฉันต้องกลับไปช่วยงานที่ภัตตาคารแล้วไงล่ะ"

ลูฟี่เงียบไปแปบหนึ่ง
"ไออับไอไอ้อ่ออ" ลูฟี่พูดขณะขนมปังเต็มปาก
"เจ้าบ้า! กลืนก่อนค่อยพูดสิฟร่ะ!" 
"อึกก ฮ๊าา ฮี่ฮี่ฮี่ฮี่" ลูฟี่หัวเราะ
"ฉันก็อยากจะอยู่หรอกนะ...แต่ว่า" ซันจิหลบสายตาลูฟี่
"..."
"ตาแก่งานเยอะน่ะ ต้องมีคนช่วยสิ..." โกหกไปจนได้
"...อั้นเองอ่อ" 
ปึก เท้าของซันจิฟาดเข้าไปที่หัวลูฟี่ 
"บอกว่าให้กลืนก่อนแล้วค่อยพูดไง!!!"
"เจ็บบบ ฮี่ฮี่ฮี่ฮี่ เอาหน่า...นายจะไปช่วยเชฟเขาก่อนก็ได้นะ แต่ฉันคิดว่า..."
"หืม.."
"นายยังไม่กลับมาเพราะเรื่องของโซโลใช่มั้ย"

จึก!! จี้ถูกจุดจริงนะเจ้าลูฟี่!

"...."
"พวกฉันน่ะ รู้หมดแล้วหน่า...แต่เอาเถอะพวกเราเคารพการตัดสินใจของนาย"
"ลูฟี่..." ซันจิยิ้มน้อยๆ ทำไมคนที่ฉันชอบไม่เป็นนายนะ
ลูฟี่ยิ้มกว้าง
"เรือของฉันน่ะ มีกุ๊กคือนายแค่คนเดียวนะ"
"ฟูวววว.....ขอบใจมากนะ ฉันสัญญาฉันกลับมาแน่"
แต่ขอเคลียร์กับจิตใจตัวเองหน่อยแล้วกัน
"ฮี่ฮี่ฮี่ฮี่ แล้วจะรอน้าา"
.
.
.
.
.
.
ทางด้านซันจิที่มาถึงที่ภัตตาคารแล้ว

"ยังไม่ไปกับเจ้าพวกนั้นอีกเรอะแก"
"ยุ่งหน่าตาแก่..."
"เจ้าหมอนั้นล่ะ"
"..."
"....?"
"วันนี้คนเยอะมั้ยตาแก่...."
เลี่ยงไม่ตอบรึเจ้าเด็กนี่
"มีงานรอแกอยู่แหละ"
"ฉันขอตัวไปทำงานก่อนแล้วกัน"
ซันจิก็เดินเข้าไปในครัว ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เจ้าเด็กนี่...เมื่อไหร่จะลดทิฐิลงกันนะ เชฟขาแดงส่ายหัวเบาๆ
.
.
.
 
บนเรือซันนี่

"หาววว....เช้าแล้วหรอเนี่ย" โซโลที่พึ่งตื่น ลุกยืนบิดขี้เกียจเล็กน้อย
ก่อนมองไปที่เตียงที่ว่างเปล่า
"หึ๊ยย!!!" หายไปแล้ว
ผมวิ่งออกจากห้องขึ้นไปยังด่านฟ้าเรือทันที

"ตื่นแล้วหรอย่ะ!" นามิทักทายโซโลที่ดูลุกลี้ลุกลน
"เจ้านั่น...."
"ซันจิคุงน่ะ เขาไปช่วยงานที่ภัตตาคารแต่เช้าแล้ว"
ไอ้เจ้ากุ๊กห่วย!ไปไม่บอกเลยนะ
"ไปนานรึยัง"
"ก็พักใหญ่ๆแล้วแหละ ไปกินข้าวก่อนไป ซันจิคุงอุตสาห์ทำไว้ให้"

จนได้สินะ....กะเขี่ยฉันออกไปจริงๆใช่มั้ยเนี่ย

ผมเดินเข้าไปในครัวอย่างไม่รีบร้อน คงเพราะรีบร้อนไปตอนนี้คงไม่ได้อะไรขึ้นมา กินเสร็จไปหาซันจิดีกว่า

"อ่าวโซโล มากินข้าวเร็ว ช้าหมดอดนะ"
"นั้นสินะครับ คุณลูฟี่กินในส่วนของคุณโซโลไปด้วยแหนะ โย่ะโฮ่โฮ่โฮ"
"ไปบอกเขาทำไมล่ะบรู๊คค!!"
"เห้ออ...." ผมถอนหายใจก่อนจะนั่งลงกินข้าวกับลูฟี่
.
.
.
.
.
"ซันจิ ช่วยรับแขกทีสิ"
"เออๆ จะไปเดี๋ยวนี้" 
งานที่ร้านวันนี้ค่อนข้างวุ่นวาย ก็วุ่นวายทุกวันแหละนะ ยังดีไม่มีพวกอัธพาลมาหาเรื่อง


"นี่กัปตัน...วันนี้เราเปลี่ยนบรรยากาศมานั่งกินข้าวที่ภัตตาคารกันหรอ" 
"อ่า...ได้ยินเขาลือกันว่าอาหารอร่อยมากๆเลยแหละ"
"กัปตันเลี้ยงงง เย้!!!"
"...เอาจนได้สินะ"


เห้อคนเยอะจริงๆเลย ซันจิค่อยๆเดินออกมารับลูกค้า

"เชิญครับ....เอ๋!"
"(0_0)!!!!"
"เจ้าหมีขั้วโลกมาทำไรแถวนี้!" งั้นก็แสดงว่า....
"เบโปะ เป็นอะไรไปน่ะ...อ๊ะ ขาดำ" 
"เจ้าเสือ?! พวกนายมาทำไรที่นี่เนี่ย" บังเอิญจริงแหะ
"ฉันกะแวะมากินข้าวน่ะ เปลี่ยนบรรยากาศหน่อย"
ลอว์ยิ้มออกมาเล็กน้อย
"เข้ามาก่อน..."
.
.
.
.
ในภัตตาคาร
"เอาอะไรล่ะ" ผมถามเจ้าเสือและเจ้าหมีขั้วโลก
"ฉันเอาข้าวปั้นกับชาก็แล้วกัน"
"ฉันเอาปลาแซลมอลรมควัน"
"รอหน่อยแล้วกัน"
ก่อนผมจะเดินเข้าครัวไป


"นี่นายคิดว่า หมวกฟางอยู่แถวๆนี้มั้ย" ลอว์หันซ้ายหันขวา
"คาดว่าใช่นะกัปตัน ขอเดา กัปตันคิดถึงคุณหมวกฟางใช่มั้ย" เบโปะหัวเราะออกมาเล็กน้อย
"( -//-)" ลอว์หน้าแดงเล็กน้อยก่อนจะเอาดาบเขกหัวเจ้าหมี
"โอ้ยย...กัปตันน"

ผ่านไปไม่นานนัก
"เอานี่ ของพวกนาย" ซันจิยกอาหารที่ลอว์สั่งมาให้
"ขอบใจนะ" ลอว์รับมา


คนในร้านเริ่มน้อยลง

ซันจิจึงเดินเข้ามาคุยกับลอร์

"ว่าแต่พวกนายมาทำไรกันที่นี่" ซันจินั่งลงข้างๆลอว์ พร้อมหยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบ

"ฉันแค่อยากมาเปลี่ยนบรรยากาศเฉยๆน่ะ"


"จริงๆกัปตันอยากมาหาคุณหมวกฟางน่ะครับ" เบโปะบอกให้ซันจิรู้

"งี้นี่เอง5555 พึ่งจะรู้นะเนี่ย" อิจฉาจริงเว้ยยย

"เงียบไปเลย เบโปะ..." ลอว์หน้าแดง แถมยังหันไปค้อนเบโปะใหญ่

"ง่ะ..ขอโทษครับบบ"

"5555 ดีใจแทนลูฟี่จริงๆ แต่ลูฟี่ไม่ได้อยู่ที่นี่หรอกนะ..." ผมจงใจเว้นระยะพูดเพื่อให้ลอว์ถาม


"แล้วอยู่ไหน!" นั้นหันมาหาผมคอแทบหักเลย555

"ฟูวว..ไหนบอกแค่มาเปลี่ยนบรรยากาศไง" ผมเริ่มที่จะแหย่


"( '//')!!"

"5555 บอกให้ก็ได้ อยู่เกาะใกล้ๆที่นี่แหละ"

"อ่ออ..." ลอว์ดูท่าทางโล่งอกเล็กน้อย

"ชอบกัปตันของพวกเรารึไง?"ผมถามทั้งๆที่รู้คำตอบอยู่แล้ว

"...ปะ..เปล่า.." ลอว์หน้าแดงเล็กน้อยก่อนจะยัดข้าวปั่นเข้าปากคำโต

แต่เจ้าหมีกระซิบกับผมแต่จงใจทำให้ลอว์ได้ยิน

"กัปตันโกหกน่ะครับ เขาน่ะบ่นถึงแต่คุณหมวกฟางตลอดเลยตั้งแต่แยกกันน่ะครับ"

"ฟูววว...ปากแข็งสินะ5555"

"เงียบกันเลยนะ!!!"

"555555"ผมกับเบโปะหัวเราะในท่าทีของลอว์



ระหว่างที่ซันจิคุยกับลอว์อย่างสนุกสนานโดยไม่รู้ตัวเลยว่าถูกโซโลที่มาที่ภัตตาคารได้สักพักแล้วมองอยู่ไม่วางตา

"ชิ...."

ดูสนิทกันดีจังนะ!!

โซโลสถบก่อนเดินไปช่วยงานที่หลัง

อารมณ์เสียเว้ย!


โซโลก้มหน้าก้มตาล้างจาน ถูพื้น ทำทุกอย่างที่มีคนสั่งมาอย่างจริงจังจนเชฟขาแดงตกใจไม่น้อย

"เจ้าเด็กนี่อีกคน...เป็นอะไรของมันกันนะ?"


.

.

.

ตกเย็น


"ไว้จะมาใหม่ ขาดำ" 

"อ่า!" ผมเดินมาส่งลอว์กับเจ้าหมีที่เรือ

"อาหารอร่อยมากๆเลยแหละไว้ผ่านมาจะแวะมาบ่อยๆนะ"

เจ้าหมีทำท่าทางตีพุง



ผมเดินกลับเข้ามาในร้าน เก็บของจัดแจงทุกอย่างให้เรียนร้อย


"คุยอะไรกันนักกันหนา..." โซโลยืนพิงกำแพงอยู่มุมๆหนึ่ง

ผมหันไปหาต้นเสียง

"มันเรื่องของฉัน" ผมไม่ได้ใส่ใจอะไรมากและพยายามเดินเลี่ยงไปข้างนอก

หมับ!

โซโลคว้าแขนผมเอาไว้

"..." ผมไม่ได้พูดอะไร ไม่ได้ขัดขืน อยากทำอะไรก็ทำ ฉันเหนื่อยแล้ว


"หืม?..."

ผมเซตามแรงฉุดเบาๆของโซโล


เจ้าหัวมอสลากผมมาถึงเรือเล็กที่จอดไว้ ผมก็สงสัยนะพาผมมาลงเรือทำไม จะพาไปไหน แล้วทำไมฉันต้องยอมมากะไอ้หัวมอสฟร่ะ!!!


ผมมองคนที่กำลังพายเรือออกไปเรื่อยๆ นี่ก็ใกล้จะมืดแล้วนะ...ไม่ใช่ทางที่จะไปเรือของพวกเราซะด้วย ไปไหนของมันน่ะน่ะ


"เอ๊ย...คิดจะไปไหนของแก" ผมเริ่มกังวล เพราะคิดขึ้นมาได้ว่าไอ้นี่มันเป็นเจ้าแห่งการหลงทาง!


"..." เงียบใส่อีกเว้ยยยย

"เอ๊ยยย!!! แกจะพาฉันหลงนะเว้ย หันเรือกลับเดี๋ยวนี้!"

จู่ๆเจ้าหัวเขียวก็หยุดพาย ปล่อยให้เรือลอยไปเรื่อยๆจนหยุด 

"แก...คิดจะทำอะไรของแกฟร่ะ" ผมกังวลหนักกว่าเดิมเพราะท้องฟ้ามืดลงแล้ว


"ลองมองตรงนี้สิ" ไอ้หัวมอสเอามือจุ่มลงในน้ำทะเล

"อ๊ะ...?!!"


.

.

.

.
















จบไปอีกตอนแล้วนะครับ


มีตัวแปรใหม่เพิ่มขึ้นมาอีกแล้ววว


จะมีการเข้าใจผิดเกิดขึ้นมั้ยนะ????????



ก่อนจะไปเจอกันตอนต่อไป

ขอบคุณทุกๆคนที่เข้ามาอ่านเรื่องนี้กันนะครับ

ขอบคุณทุกๆกำลังใจเลยยย ไรด์ดีใจมากๆๆๆๆ

ขอบคุณทุกความคิดเห็นด้วยนะครับ ไรด์จะพยายามทำให้เต็มที่ในทุกๆตอนนะครับ


เจอกันใหม่ตอนหน้านะะะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18 ความคิดเห็น

  1. #12 Fanggerp (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 00:19

    ดูเหมือนจะมีคนขี้หึงหนึ่งอัตรานะ55555ละโซโลพาซันจิไปไหนอะระวังหลงนะ
    #12
    1
    • #12-1 ทโมน(จากตอนที่ 8)
      23 พฤษภาคม 2563 / 14:14
      อุ๊บส์!!!55555
      #12-1
  2. #11 Thaithai (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 22:59

    ต่อมั้ยฮะ หนุกมาก~

    #11
    1
    • #11-1 ทโมน(จากตอนที่ 8)
      21 พฤษภาคม 2563 / 11:23
      ต่อแน่นอนครับผมม ✌✌✌
      #11-1