ภัตคารสุด อลวน!

ตอนที่ 6 : บทที่ 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 92
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    2 พ.ค. 63


"หา..ว..ว..." 

ผมลุกขึ้นนั่งบนเตียงพร้อมบิดขี้เกียจไปพลางๆ


เช้าแล้วหรอเนี่ย กี่โมงแล้วนะ 

ซันจิหยิบนาฬิกาข้างๆเตียงขึ้นมาดู


6:00 a.m.


ผมค่อยๆลงจากเตียง หวังว่าเอวคงจะเจ็บน้อยลงแล้วนะ


"ฮึบ...บบบ(> <)" ยืนได้ บิดซ้ายขวาได้ ไม่ค่อยเจ็บเท่าเมื่อวานแล้ว


หลังจากนั้นผมก็จัดแจงตัวเองให้เสร็จเรียบร้อย ก่อนเดินลงมาที่ครัว

.

.

.


"อ่าว ตาแก่ นั้นอะไรน่ะ?" ตาแก่ตัวดีเอาอะไรมานะ

"พอดีเลย เอ๊า! เจ้าเด็กนั้นมันนั่งตกปลามาให้"

ผมก้มมองลงในกล่องที่ตาแก่ขี้บ่นถืออยู่

"โฮโฮ่ จับมาได้เยอะเหมือนกันหนิหว่า" ผมยิ้มเล็กน้อย 

"ฝีมือใช้ได้เลยแหละ"

"เดี๋ยวฉันเอาไปทำอะไรให้กินเอง" ผมรับกล่องนั้นมาก่อนจะจัดแจงทำอาหาร 

.

.

.

ทางด้านโซโล

"เอาแหละเสร็จฉัน!!!"

โซโลดึงเบ็ดตกปลาขึ้นพร้อมกับปลาตัวใหญ่ที่ติดขึ้นมาด้วย

"แกนี่ฝีมือไม่เลวนะ" เชฟขาแดงชม

"ก็ไม่เท่าไหร่หรอก"ผมยิ้มรับ

"แค่นี้ก็พอแล้วมั้ง เยอะมากแล้ว"

"งั้นก็พอก่อนแล้วกัน" ผมค่อยๆจัดแจงเก็บเบ็ดตกปลา

"เดี๋ยวมากินข้าวกัน เจ้าซันจิกำลังทำกับข้าวอยู่ในครัว"

"หืมม...ซันจิ?" ลุกไหวหรอ (*0*)

"ก็ใช่ไง"

"งั้นเดี๋ยวผมเอาปลาพวกนี้ไปเก็บให้.....ไปและ" ผมรีบยกลังปลาพวกนั้นแล้วเดินตรงไปครัวทันที

"ระวังล่ะ!! รีบร้อนจริง!"

.

.

.

ใครมาน่ะ ตาแก่หรอ?


"บอกให้นั่งรอไม่ใช่หรอตาแก่ แก่แล้วเลอะเลื่อนรึไง" ผมไม่ได้หันไปมองคนที่กำลังเดินเข้ามาในครัว

ก็กำลังทำอาหารอยู่หนิหน่า


"..."

ไม่มีเสียงตอบกลับมา

"ใกล้เสร็จแล้ว ตาแก่ ออกไปรอข้างนอกเถอะ"

"ค่อยยังชัวแล้วหรอ"

เสียงแปลกๆนะตาแก่ ผมค่อยๆหันไปดู

( -"-) 

"แกเองหรอกหรอ...เห้อ" ก่อนจะหันไปทำอาหารต่อ

"นี่ ไม่เจ็บแล้วหรอ" โซโลค่อยๆเดินมาหาซันจิ

"อืม..." ตอนนี้ซันจิกำลังมีสมาธิกับการทำอาหาร

"..."โซโลยืนพิงกำแพงในระยะไม่ใกล้ไม่ไกล มองดูทุกการกระทำของซันจิ


"เอาแหละ เสร็จแล้ว" หลังจากทำอาหารเสร็จ ซันจิพึ่งจะรู้สึกตัวว่าตัวเองถูกมองไม่วางตา


( ' ') 

ดูทำหน้าเข้า...

"ม่ะ ฉันช่วยยกไปนะ^^" ก่อนจะเดินมาหยิบจานอาหารไปซะเกือบหมด 

"เฮๆ แบ่งมาให้ฉันบ้างก็ได้ เดี๋ยวไม่ได้กินกันพอดี"

ก็ไม่ได้อยากขัดหรอกนะ... เกิดทำหล่น อดกินกันพอดี

"เอาหน่า!" ยังมีหน้ามาพูดอีก!

.

.

.

แต่ก็ผ่านไปด้วยดีแหะ (-"- )

ผม โซโล ตาแก่ขี้บ่น นั่งกินข้าวเช้ากันบนโต๊ะบริเวณในตัวเรือ

"ฉันเห็นแกทำข้าวกล่องซะเยอะ เอาใส่ตะกร้าจะเอาไปไหน?"

เปิดประเด็นซะเลี่ยงไม่ได้เชียว กะไม่ให้ไอ้หัวมอสรู้ซะหน่อย ตาแก่เอ๊ย!!!


"หืมม...ข้าวกล่อง?" นั้นแหละ ไม่พลาดที่ไอ้หัวมอสจะต้องถามก่อนหันมามองผม (' ' )


"( -"-) เห้อ.."

"ว่าไงเจ้าซันจิ"

"เออๆ ทำไปให้พวกลูฟฟี่น่ะ"

"(' ' ).... ฉันไปด้วย" นั้นไง วุ่นวายจริง!

.

.

.

.

"ในนี้มีอะไรบ้างอ่ะ?" 

หลังจากเอาเรือเล็กออกไปยังเกาะใกล้ๆที่พวกลูฟี่อยู่ ผมเอ่ยถามซันจิเพื่อทำลายความเงียบ

"ข้าวกลางวันไง"

ก่อนซันจิจะหยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบอย่างที่ชอบทำ


"ฉันถามแกจริงๆเถอะ ไม่คิดถึงซันนี่หรอ" ใจจริงก็อยากถามว่าไม่คิดถึงฉันกับเจ้าพวกนั้นหรอ ก็ดูจะยังไงๆ


"...ฟูววว" ซันจิหันหน้าหนีไปอีกทาง แล้วไม่ตอบอะไร

"(- - )" ปากแข็งจริง! เหมือนใครกันนะ!!( ' ' )

.

.

.

คิดถึงสิไอ้บ้า! ถามอะไรจี้ใจชะมัด!

ผมหันหน้าหนีไอ้หัวมอส เพื่อซ่อนสีหน้าไว้

หลังจากนั้นก็ไม่ได้พูดอะไรต่ออีก


สองชั่วโมงต่อมา ผมกับเจ้าบ้าก็มาถึงเกาะที่ลูฟี่กับคนอื่นๆอยู่


ผมถือตะกร้าข้าวแล้วค่อยๆขึ้นฝั่งโดยมีไอ้หัวมอสกำลังผูกเชือกเรือเล็กที่นำมา พวกเราจอดไว้ใกล้ๆกับซันนี่....


ผมยืนมอง

ฉันคิดถึงแกจัง...ซันนี่ คิดถึงทุกคนจริงๆ


"ใครมากัน....โอ๊ะะะะ ซันจิ!!!!!!!!!!"

"(' ' )!!" ช้อปเปอร์?!!

ช้อปเปอร์กระโดดลงจากเรือมาหาผมที่อ้าแขนรับไว้

"ฮือออออออออ นายจะกลับมาอยู่กับพวกเราแล้วใช่มั้ยยย แงงงงง" ช้อปเปอร์กอดผมไว้แน่น

"ฉันแค่แวะมาหาน่ะ ฉันเอาของโปรดนายมาฝากด้วยนะ มีให้ทุกคนเลยแหละ" ผมกอดตอบพลางโอ๋ให้หยุดร้อง


"ฉันก็มานะช้อปเปอร์" โซโลเรียกร้องความสนใจ

"ฮึ๊ยยย นายนะเงียบไปเลยย"

"โย่ะโฮ่โฮ่โฮ่ะ ทุกคนครับ คุณซันจิมาแหละครับ"บรู๊คหันไปบอกกับทุกคน

"เห ซันจิขึ้นมาบนเรือซุปเปอร์ ก่อนมา" แฟรงกี้กวักมือเรียก

"คุณกุ๊กจะกลับมาแล้ว"

"ซันจิคุงขึ้นมาสิ~"

"ซันจิ ฉันมีเรื่องอยากเล่าให้นายฟังเยอะเลยนะ555" อุซปยิ้มกว้าง


ผมมองดูพวกพ้องที่ยินดีรับผมกลับไปอย่างไม่ลังเล

อยากจะร้องจัง....


"ขึ้นไปสิเจ้าคิ้วม้วน" โซโลเดินมาใกล้ๆผม

"เดี๋ยวเถอะโซโล!!!! เรียกแบบนั้นเดี๋ยวซันจิก็โกรธกลับไปหรอกกก....ฮือออออ แง๊งงงงงงงง"

ช้อปเปอร์เกรี้ยวกราดใส่โซโล

"ไม่เอาหน่าช้อปเปอร์ เดี๋ยวนายขึ้นไปก่อนนะ แล้วฉันจะตามไป^^"

"แน่นะ....ฮึก..ก"

"แน่นอน^^" 

หลังจากนั้นช้อปเปอร์ก็กลับขึ้นไปบนเรือหาทุกคน

"เอาแหละ ตามฉันมา" โซโลยื่นมือมาทางผม

"ฟูววว...เรื่องอะไร ฉันไปเองได้"

"ฉันเห็นแกเกือบร้องไห้ ไปเองได้จริงหร๊อ"

"หุบปากไปเลย..." ได้ทีเอาใหญ่เลยนะ!!!!

"นั้นซันจิ!!!!!! ฮึบ!!" 

ผมเงยหน้าขึ้นไปมองเห็นลูฟี่กำลังยืดแขนมาจับผมกับโซโลไว้

"!!!!!!!!" 

"ขึ้นมา!!!!!!!!!" ก่อนจะดึงขึ้นไป

"อ๊าาาาาาาาาาาาาาาา" ผมตกใจร้องสุดเสียงเมื่อถูกดึงขึ้นไป

"(0"0)" สีหน้าโซโล

.

.

.

บนเรือซันนี่

โป๊กก!!!

ซันจิเขกหัวลูฟี่ไปหนึ่งที

"เจ้าบ้า!!!! ฉันตกใจนะเว้ย!"

"อุ๊ยเจ็บๆ 5555 นายกลับมาแล้ว^^"

"ฉันแค่เอาข้าวเที่ยงมาให้ ตอนนี้ฉันยังทิ้งตาแก่ไปไม่ได้หรอก"

"แบบนั้นก็แย่น่ะสิ...แต่เอาเถอะไหนๆก็มาแล้วมากินข้าวกัน!!!"


ผมยืนมองซันจิที่กำลังยิ้มอย่างมีความสุข

เจ้าคิ้วม้วนดูผ่อนคลายดีจังนะ ดีแล้วแบบนี้...


"เอ๊า ของแก" ซันจิยื่นกล่องข้าวมาให้ผม

"(0 0)" 

"มีครบทุกคนแหละหน่า"

ผมรับมาก่อนจะมานั่งกินข้าวกับทุกคน แบบนี้ดีจัง 

เมื่อไหร่จะยอมใจอ่อนกลับมาเร็วๆนะ(^ ^)

บรรยากาศเป็นไปอย่างสนุกสนาน จนเวลาได้ล่วงเลยไปถึงช่วงค่ำ

.

.

.

"เดี๋ยวผมล้างจานเองครับ คุณนามิ" 

"ฉันล้างเองดีกว่านะ ถือว่าช่วยๆกันไงจ๊ะ"

"แต่ว่า..."

"ไม่มีแต่อะไรทั้งนั้นซันจิคุง!!!!!"

คุณนามิขึ้นเสียงใส่ผมอ่าา T.T ผมไม่ได้อยากให้เลดี้มาล้างจานหรอกนะ

"ฉันช่วยนามิล้างเอง นายไปพักผ่อนเถอะซันจิ" 

อุซปเดินเข้ามาช่วยอีกแรง 

"ไปเรียกคนอื่นมาล้างเลย อย่าให้คุณนามิต้องทำเองนะ!"

ก่อนผมจะเดินออกมาที่ด่านฟ้าเรือ

อาทิตย์กว่าๆและนะที่พวกนั้นมานี่

ผมหยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบอีกครั้ง

"โอ้ว ซันจิ นายคงยังไม่รู้สินะว่าฉันน่ะสร้างห้องใหม่ให้ทุกคนไว้แล้ว" แฟรงกี้เดินเข้ามาหาผม

"งั้นหรอ"

"ฉันจะพาไปดู ตามมา"

ผมเดินตามแฟรงกี้ไป

.

.

.


"ห้องพวกนายอยู่ใกล้ๆกับตู้ปลาฉันเลยเจาะหน้าต่างไว้ ซุปเปอร์วิวดีเลยแหละขอบอก"

"อ่ออ"

"ถึงแล้ว!"

"(' ')"

ผมเปิดประตูเข้าไปก็พบห้องตกแต่งแบบเรียบง่ายเพราะอยู่ใกล้ตู้ปลาอย่างที่แฟรงกี้บอกเลยไม่ต้องการอะไรมาก....??!! เดี๋ยวนะ?!

"แฟรงกี้ ห้องนี้โอเคเลยแหละ แต่ทำไมเตียงถึงเป็นคิงส์ไซต์ล่ะ? มันใหญ่ไปมั้ยสำหรับคนๆเดียว"

"อ้ออออ...ฉันลืมบอกไป ห้องนอนต้องแชร์ๆกันหน่อยนะ5555 เช่น ห้องของลูฟี่จะมีอุซปกับช้อปเปอร์อยู่ ฉันกับเจ้าโครงกระดูก โรบินกับนามิ ที่เหลือก็แค่..."

"ห๊ะะะะะะ!!!!!!!!!! (-"-)"

"ตามนั้นนะ ฉันขอตัวก่อน"

"อย่าพึ่งไป!!!! ทำไมต้องเป็นเตียงนี้ฟร่ะ ไม่แยกเตียงเดี่ยวเล่า!"

"5555 โชคดี"

( -"-) โชคดีบ้าบออะไรฟร่ะ! จะต้องนอนกับไอ้หัวมอสงี่เง่าหรอ! ฉันไม่นอนกับไอ้งี่เง่าจอมหลงทางหรอกเฟ้ย!!!

.

.

.

"ฮัดชิ้วววว...น้ำค้างลงแล้วรึไงนะ"

ผมเดินกลับเข้าไปในตัวเรือ 

ซันจิจะเห็นห้องยังนะ?


















ขอบคุณทุกกำลังใจที่ให้ไรด์นะครับ


และขอบคุณทุกๆคนที่เข้ามาอ่านด้วยนะครับ(^^)


ไรด์จะพยายามให้มากขึ้นกว่าเดิมครับบ


เจอกันตอนหน้านะครับบ \(> <)/















ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18 ความคิดเห็น

  1. #8 Fanggerp (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2563 / 02:26
    นังโซโลร้ายนะคะเห็นห้องแล้วแต่ไม่บอกคุณกุ๊ก😆😆
    #8
    0