ภัตคารสุด อลวน!

ตอนที่ 2 : บทที่ 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 146
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    3 เม.ย. 63

"เอ๊าเร่งมือกันหน่อย ลูกค้าล้นแล้ว!!!"

"ทราบแล้วครับ!!"

งานในครัวก็จะประมาณนี้แหละครับ วุ่นๆกับการทำอาหาร ลูกค้าแต่ละรายก็ชั่งเรื่องมาก บางทีก็ไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่ ก่อเรื่องบาง บ่นว่าอาหารที่ทำออกมาไม่ดีบ้าง แต่ทุกวันนี้ที่ภัตตาคารลอยน้ำของพวกผมก็มีลูกค้าไม่ขาดสาย นั้นมันก็แน่นอนอยู่แล้วแหละครับ ก็พ่อครัวที่มากฝีมืออย่างผมพึ่งกลับมาประจำอยู่ที่นี่ไงเล่า หลังจากเรื่อง... เอาเป็นว่ารู้ๆกันก็แล้วกันนะครับไม่อยากนึกถึงให้เสียอารมณ์ วันนี้มีเลดี้มาทานข้าวที่นี้เยอะซะด้วย 


"เลดี้สุดสวยย จะรับอะไรเพิ่มมั้ยครับ ♡๐♡"

"อ่าวซันจิคุง กลับมาประจำที่นี่แล้วหรอ"

"ใช่แล้วครับบ ว่าแต่ว่าจำผมได้ด้วยหรือครับเนี่ยยยย ^^"

"แน่นอนจ๊ะ ฉันน่ะชอบอาหารที่ซันจิคุงทำ"

"ว้าวววววววว จริงหรอครับบบบบบ"

"วันนี้ขอเป็นเค้กส้มและกันนะจ๊ะ^^"

"ได้เลยครับบ เดี๋ยวผมแถมให้เป็นพิเศษเลยยยย"

"-.-" (สีหน้ากุ๊กทุกคน)


ซันจิ ก็ยังคงความเป็นซันจิ ถึงแม้ในตอนที่กลับมาจะดูแตกต่างจากซันจิคนเดิม 


ย้อนไปเมื่อ 3 ปีที่แล้ว


"ก็ได้...ในเมื่อแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว ถ้าฉันกลับไปท่าจะดีมากกว่าอยู่!" 

"ซันจิ! อย่าไปเลย ถ้านายไปใครจะทำกับข้าวให้พวกเรากินอ่าา" ช็อปเปอร์กับลูฟี่ เกาะขาผมทั้งสองข้าง

"ปล่อยฉัน!!!! เดะก็ได้เจ็บตัวหรอกปล่อยนะ" แรงเยอะกันจังโว้ยยยย

"คุณกุ๊ก มีอะไรค่อยๆคุยกันก่อนก็ได้นะ" 

"นั้นสิซันจิคุง มานั่งคุยกันดีๆเถอะนะ" โรบินกับนามิพยายามอย่างสุดความสามารถที่เลดี้ตัวน้อยๆจะทำได้ ผมเกือบจะเปลี่ยนใจและถ้าไม่...

"น่ารำคราญ!!! เสียงดังกันอยู่ได้คนจะนอน" ครับบบนั้นแหละ 

"คุณโซโล ทำไมพูดแบบนั้นล่ะครับ" บรู๊คท่าทางใจไม่ดี

"นั้นสิ นี่ซันจิ อย่าพึ่งไปไหนเลย ใจเย็นๆกันดีกว่าหน่า" แฟรงกี้เดินมาประกบข้างผม

เห้อ จะว่าผมหนีปัญหาก็ได้นะครับ แต่ทำไงได้ล่ะผมก็รู้สึกแย่ทุกครั้งที่มองหน้าไอ้หัวมอส ถ้าการสารภาพมันจะทำให้เกิดเรื่องแบบนี้น่ะ ผมไม่พูดไปซะก็ดี

.

.

.

.

.

.

.

"มาแล้วครับเลดี้สุดสวย เค้กส้มที่ทำมาจากหัวใจดวงน้อยๆของผม"

"น่ากินจังเลย ทานแล้วนะคะ^^"

เห้อ แบบนี้ก็ไม่เลว กลับมาใช้ชีวิตเป็นกุ๊กบนภัตคารตามเดิม มันก็สงบดีแหละจน...

"หิวววววววววข้าววววววววววววว!!!!!!"

เสียงนี้ คุ้นๆ

เอ๊ะ!!!! o_O

"ละ...ลูฟี่!!!!!"

"โอ๊ะะ ซานนนนจิ!!!! ดีใจจัง นายอยู่ที่นี่จริงๆด้วย!!"

ระ เรือซันนี่ ทุกคนมานี่ ทุกคน...ไอ้เจ้า...

"-_-" (โซโล)

"-_o"(ซันจิ)

"แก..." ไม่อย่าลืมสิมันทำอะไรกับแกไว้บ้างซันจิ!


"หาตั้งนาน อยู่นี่เองหรอกหรอแกน่ะ"

"...."

"ไม่คิดจะ..."


"ซันจิ! ฉันหิวข้าวแล้ววว หิวมากๆเลยแหละ พวกเราน่ะคิดถึงฝีมือการทำอาหารของนายที่สุดเลยหน่าาาาา"

"อืม เข้าใจแล้ว พวกนายเข้ามาข้างในก่อนสิ โรบินจังกับคุณนามิเชิญคร้าบบบบ"


ทางด้านโซโล

ชิ! ไม่คิดจะพูดกับฉันสินะ

"โย่ะโฮ่โฮ่โฮ นั้นสินะครับ คุณซันจิคงไม่คิดจะสนใจคุณแล้วแหละครับคุณโซโลคงจะถูก..."

"หนวกหูเฟ้ย!!!" ถูกอะไรฟร่ะ ไม่ฉันนี่นะจะถูกทิ้ง ไม่มีทาง!

"ต้องโดนทิ้งแน่ๆ5555" หนอย ชอปเปอร์!!!อย่าซ้ำเติมได้มั้ย!

"โย่ะโฮ่โฮ่โฮ"

.

.

.

ตั้งแต่แกไปฉันก็ไม่เคยลืมเลยนะเว้ย ตามหาที่ที่คิดว่าแกจะไป ไอ้ภัตตคารนี่ก็กว่าจะหาเจอปาไปตั้งสามปี! อยากขอโทษ อยากให้แกมาชวนฉันทะเลาะอีก มันจะไม่มีเรื่องแบบนั้นอีกแล้วรึไง! ทำไมตัวฉันในตอนนั้นต้องพูดจาทำร้ายแกด้วยนะ!!!

.

.

.

ทางด้านซันจิ

ติดสิๆๆๆ ทำไมจุดไม่ติดตอนนี้ฟร่ะ!

"โถ่เว้ย..." 

กล่องไฟแช็กลอยตกลงไปในทะเลตามแรงที่ผมโยนมันออกไป

"ทำไม...กำลังจะลืมได้แท้ๆเชียว"

ผมนั่งพิงระเบียงอยู่บนด่านฟ้าของภัตตคาร

แค่ไม่ต้องนึกถึงมันซะ ก็จะไม่มีอะไรเกิดขึ้น!

แต่...ถ้ามันง่ายขนาดนั้น ก็คงไม่ต้องมานั่งคอตกแบบนี้หรอกเฟ้ย!

"เอาว่ะเป็นไงเป็นกัน! ทุกคนอุตสาห์มาตามฉันกลับ จะทำให้เป็นแบบเมื่อก่อนไม่ได้อีก"

"จะให้มันพังเพราะคนๆเดียวไม่ได้อีก..."

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.



ขออภัยที่หายไปนานนะ????

ผิดพลาด ไม่ถูกใจ มีคำผิดตรงไหนขอโทษด้วยนะ

ไว้จะปรับปรุงให้ดีขึ้นกว่าเดิมนะ

แล้วเจอกันใหม่จ้าาาาา










ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18 ความคิดเห็น

  1. #3 Fanggerp (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 23:30

    ดีนะชอบฟีลความรู้สึกของซันจิมาก ถ้าไม่แคร์ก็อย่ากลับมาอีก เป็นกำลังใจให้นะคุณนักเขียน มีคำผิดอยู่นิดหน่อยนะ
    #3
    2
    • #3-1 ทโมน(จากตอนที่ 2)
      6 เมษายน 2563 / 23:52
      ขอบคุณมากนะครับ จะรีบแก้ไขนะ❤
      #3-1
    • #3-2 ทโมน(จากตอนที่ 2)
      7 เมษายน 2563 / 00:05

      ขอบคุณนะครับบบ
      #3-2