ภัตคารสุด อลวน!

ตอนที่ 10 : บทที่ 9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 74
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    3 มิ.ย. 63


สายวันรุ่งขึ้น


ภายในภัตตาคาร กลุ่มหมวกฟางได้มาช่วยงานภายในร้าน


"พวกเธอ เดี๋ยวช่วยไปเสริฟโต๊ะนั้นทีนะ" เชฟขาแดงยื่นจานอาหารให้ช้อปเปอร์ กับอุซป

"ได้ครับบ" ก่อนที่ช้อปเปอร์กับอุซปจะเดินไปเสริฟ 

โรบิ้นกับนามิก็กำลังยกจานอาหารเข้าไปเสริฟเช่นกัน

บรู๊คกำลังเล่นดนตรีเพื่อสร้างบรรยากาศภายในร้าน

"โย่ะโฮ่โฮ่ะโฮ่ ตอนทานอาหารควรจะมีเพลงไว้ฟังด้วยนะครับ"

แฟรงกี้ทำหน้าที่ล้างจาน ส่วนลูฟี่....

"แกไปไกลๆห้องครัวเลยนะ!"

"โถ่ อะไรกันจะเข้าไปช่วยถูพื้นในครัว... ไม่ได้หรอ"

ลูฟี่ได้รับหน้าที่ในการทำความสะอาด และมีข้อห้ามที่ห้ามไม่ให้เข้าใกล้ครัวเด็ดขาด!

"คราวที่แล้วเข้ามาแกก่อเรื่องอะไรไว้บ้างล่ะ จำไม่ได้เร๊อะ!" เชฟขาแดงเขกหัวลูฟี่


เห้อจริงๆเล๊ยเจ้าพวกนี้


"ว่าแต่แกเห็นเจ้าซันจิกับเจ้าเด็กนั้นมั้ย พวกมันได้ไปที่เรือของพวกเธอรึเปล่า" ตั้งแต่เมื่อวานและออกไปไหนกันวันนี้ยังไม่กลับ


"ฉันก็ไม่รู้นะลุง พวกฉันก็กะมาช่วยงานวันนี้ก็เพื่อจะมาหาซันจิเหมือนกัน แถมโซโลก็ยังหายไปด้วย"


"เอ๊อ ช่วยได้มากอยู่ เดี๋ยวเจ้าเด็กสองคนนั้นก็คงกลับมากันเองแหละ"

"อย่ากังวงไปเลยลุง^^ สองคนนั้นเก่งจะตายไป 5555"

"ก็จริง....แต่แกช่วยวางเนื้อที่อยู่ในมือแกลงก่อนที่ฉันจะเตะแกให้ออกไปจากใจครัวดีมั้ย!"

"ง่ะ...ขอโทษครับบบบบ"

.

.

.

.


ทางด้านโซโลและซันจิ


"ตื่นแล้วหรอ" โซโลทักขึ้นเมื่อเห็นซันจิค่อยๆขยับตัวลุกนั่ง


"....เอ้ยๆๆๆๆๆๆๆๆ!!!!!!" ซันจิที่ตื่นมาไม่ทันไร เห็นโซโลที่กำลังพายเนืออยู่จึงตกใจอย่างมาก

"แกนี่ตื่นมาก็โวยวายเลยนะ!"

"แก...หยุดพายเลยนะ เดี๋ยวก็หลงทางกันพอดี!!!"

"พูดอะไรของแก มองไปทางโน้นสิ"

"ห๊าา" ( ' ') ผมมองไปทางที่ไอ้หัวมอสชี้ 

โอ๊ะเห็นภัตตาคารแล้ว


เอ๋....แปลกๆแหะ


"แกรู้ทางได้ยังไง?"

"ก็บีเบิ้ลการ์ดไง" ไม่พูดเปล่าหยิบบีเบิ้ลการ์ดออกมาให้ผมดู

"...บีเบิ้ลการ์ดของลูฟี่หรอ" 

"ใช่ ^^"

ผมใช้เท้ายันเข้าที่หน้าของโซโลทันที

"ทำไมไม่บอกตั้งแต่เมื่อวานฟร่ะะะะ!!!!!!"

"ก็ฉันอยากอยู่กับแกหนิหว่า!!!"

"...!!"

ผมนิ่งไปชั่วครู่ แกอยากอยู่กับฉันจริงๆหรอ

(-//-) เขินแหะ...ผมหันหน้าหนีไปอีกทางทันที

"รีบพายไปเร็วๆ ตาแก่นั้นบ่นแล้ว!" ผมพูดเร็วๆ เพราะกำลังเขินไอ้บ้าหัวมอสอยู่

"5555 ครับๆ"


ผ่านไปไม่นานผมกับโซโลก็มาถึงภัตตาคาร

"แกเก็บเรือไปแล้วกัน ฉันจะเข้า..!!! เสียงโวยวายอะไรในร้าน?!" 

ผมรีบเดินตรงเข้าไปดู 

"เฮ!รอฉันด้วยสิเจ้าคิ้วม้วน" 




นี่มันอะไรฟร่ะนั้น....

"อ่าว ซันจิ! กลับมาแล้วหรอพวกเรามาหานายแหละ ฮี่ฮี่ฮี่ฮี่" เจ้าลูฟี่ยืนยิ้มกว้าง ข้างๆตัวของลูฟี่มีกลุ่มโจรสลัดอีกกลุ่มถูกมัดกองรวมๆกันอยู่กลางร้าน

"เกิดอะไรในร้านกัน?"

"เห้อ..." เชฟขาแดงนั่งกอดอกมองไปที่โจรสลัดพวกนั้น

"พวกมันคิดจะหาเรื่องกับเจ้าหมวกฟาง กับนักดนตรี และคิดจะลวนลามพวกผู้หญิงด้วย เออ! คิดจะกินแล้วไม่จ่ายด้วยน่ะนะ"


ผมพอได้ยินดังนั้นตรงเข้าไปเตะหน้าคนที่อยู่อยู่ใกล้ที่สุดทันที!

"แก...บังอาจจะมาลวนลามพวกคุณนามิ!"


"พวกแกก็รีบไปกันไปแล้ว" จู่ๆตาแก่ขี้บ่นก็พูดขึ้นมาพร้อมหันมาทางลูฟี่และผม

"พูดอะไรน่ะตาแก่?" ผมงง

โซโลที่พึ่งมาก็ทำหน้าตางงงวยกับสิ่งที่เห็นเหมือนกัน

"อ่าวโซโล มาพอดีเลยช่วยฉันขนของพวกนี้ไปที่เรือหน่อยนะ เรากำลังจะไปกันแล้ว" ลูฟี่ชี้ไปที่กระเป๋าใบโต

"ห๊าาาาา!!!!?" ผมกับไอ้เจ้าหัวมอสพูดพร้อมกัน

"เอ๊า นี่ของแกซันจิ" ตาแก่ยื่นกระเป๋ามาทางผม

"ดะ เดี๋ยวสิ นี่มันเรื่องอะไรกัน"

"รีบไปได้แล้ว! ฉันแจ้งทางทหารเรือว่ามีโจรมาปล้นร้าน มันเป็นคำขอของเจ้าหมวกฟางน่ะ"

"ห๊ะ!??"

"ฮี่ฮี่ฮี่ฮี่ นายต้องมากับพวกเรานะ"ลูฟี่ยิ้มกว้าง

"นายมันเอาแต่ใจชะมัด!"

"ความคิดโรบิ้นนะ อย่ามาโทษกันสิ!"ลูฟี่ทำปากจู๋

"........หึ๊ยยย.."เถียงไม่ออก 

"นี่โซโล พวกเราไปสมทบกับคนที่อยู่บนเรือกันเถอะ"ลูฟี่หันมสบอกโซโล

"แล้วซันจิ..." โซโลหันมามองหน้าผมพร้อมกับลูฟี่


"....เดี๋ยว...ฉันตามไป ไม่ได้อยากโดนจับหรอกนะ"

ผมเลี่ยงไม่ได้จริงๆ พวกทหารไม่รู้ว่าผมอยู่นี่แต่ถ้าขืนมาพวกลูฟี่ คุณนามิ โรบิ้นจังต้องโดนหมายหัวแน่ๆ

ไปก็ไป

"ตาแก่..."

"..." ตาแก่ขี้บ่นมองหน้าผมก่อนจะยิ้มขึ้นมาเล็กน้อย

"...แกไปเถอะ ฉันดูแลร้านได้หน่า ไม่ต้องเป็นห่วงคิดว่าฉันเป็นใครกันเจ้าเด็กเมื่อวานซืน"

"...แต่ฉันน่ะ"

"ไม่มีแต่อะไรทั้งนั้น!!!" ตาแก่ขึ้นเสียงดังจนผมสะดุ้งเล็กน้อย

ผมไม่พูดอะไรทั้งนั้น ก่อนจะค่อยๆเดินเข้าไปกอดตาแก่อย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน

"ทำบ้าอะไรของแก..." 

"ขอบคุณที่คอยดูแลเด็กไม่เอาไหนอย่างฉัน..."

"...แกลำบากอะไรก็มาหาฉันได้เสมอแหละ" ตาแก่พูดพร้อมกับยันตัวออกแล้วจับไหล่ผมไว้

"...?"

ก่อนที่ตาแก่จะทันได้พูดอะไร คนในร้านก็วิ่งมาบอกว่าทหารเรือใกล้อข้ามาแล้ว


ตาแก่พาผมไปส่งที่เรือซันนี่ที่ตอนนี้ทุกคนกำลังรอผมอยู่

"ซันจิ"

"..."

"พวกพ้องแกรักษาไว้ให้ดีนะ"

"...ตาแก่"

"พวกนี้ไว้ใจได้! ขอให้แกโชคดีนะ"

"...ฮืออ..." ผมน้ำตาไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว

"เจ้าหมวกฟาง!!!" ตาแก่เรียกลูฟี่ที่ยืนมองอยู่กับโซโล

"ฉันฝากเจ้านี้ไว้ด้วยนะ!"

"ฮี่ฮี่ฮี่ฮี่ จะไม่ให้หนีพวกเราไปไหนอีกแล้ว"

"...ใช่ ไม่ให้หนีไปอีกเป็นอันขาด" โซโลพูดกับตัวเองเบาๆ


ผมเช็ดน้ำตา

"ฉันไปก่อนนะตาแก่...อย่าบ่นให้มากนักล่ะ!"

"เอ๊อ! โชคดี!" ตาแก่ยิ้มให้ผมที่ขึ้นเรือไปกับลูฟี่

ก่อนที่ทหารเรือจะมาที่ร้านพวกผมก็ได้ออกเรือกันไปไกลแล้ว

.

.

.

ภายในร้าน

"นี่หัวหน้าเชฟพวกแกอยู่ไหน" ทหารเรือนายหนึ่งถามหาเชฟขาแดง

"ฉันอยู่นี่ มีอะไร" เชฟขาแดงเดินมาแล้วยืนกอดอกมองนายทหาร

"ตอนแกโทรมา ฉันได้ยินเสียงคนพูดกันเหมือนจะได้ยินว่าหมวกฟางลูฟี่ มันอยู่ไหน ส่งตัวมันมาให้ฉันซะ"

"หมวกฟางลูฟี่? ฉันไม่เห็นจะเคยได้ยิน" 

"อย่ามาโกหก!"

"ฉันโกหกอะไรแกห๊ะ! ร้านฉันโดนไอ้พวกนี้ปล้นนะ! เสียหายตั้งเยอะตั้งแยะ ฉันไม่มีเวลามาสนอะไรทั้งนั้นแหละ" เชฟขาแดงขึ้นเสียงดัง ทำเอาทหารเรือหน้าเสียไปเล็กน้อย

"อย่าให้รู้นะว่าแกปิดบังอะไรไว้"

"รีบๆเอาพวกนี้ไปเข้าคุกได้แล้ว วันนี้ร้านฉันขาดทุนหมด รีบออกไปกันได้แล้ว!"

"ชิ!" 

ก่อนพวกทหารเรือจะพาตัวโตรออกไปจากร้านแล้วออกเรือไป

"เห้อ...วุ่นวายชะมัด" เชฟขาแดงได้แต่ถอนหายใจก่อนจะหันไปสั่งงานต่อ

.

.

.

.

.








จบไปอีกตอนแล้วนะครับ

งงมั้ย! งงมาก55555 

ซันจิกลับไปหาพวกพ้องแล้ววว เย้!

เอาใจช่วยกันด้วยนะครับบบบ


ขอบคุณทุกๆคนมากนะครับที่คอยติดตามอ่าน

ไรด์ดีใจมากเลย555

แล้วเจอกันใหม่ตอนหน้านะครับบ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18 ความคิดเห็น