[NCT] {YUWIN} ชิดในเด้อ

ตอนที่ 1 : (•ө•) อาม๊าช่วยวินด้วย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,480
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 164 ครั้ง
    25 มี.ค. 61



          ปิดเทอมคือช่วงเวลาที่ทุกคนเฝ้าคอย เพราะมันคือช่วงเวลาอันแสนหอมหวานที่เด็กมัธยมอย่างผมจะได้ตักตวงความสุข




          ใช่...


          มันควรจะเป็นอย่างงั้น...


          แต่ทำไม?


          ทำไม!!!


          กับ ‘วินวิน’ คนฮอตประจำโรงเรียนรัฐบาลกางเกงกากีอย่างผมต้องมีปิดเทอมที่แสนโหดร้ายแบบนี้!


          เพราะการหมกตัวเล่น League of Legends มากจนเกินพอดีของผม ทำให้อาป๊าของผมต้องพาผมออกมาช่วยทำงานด้วย




          และงานของอาป๊าคือ คนขับรถเมล์ 


          ใช่ครับ..


          คนขับรถเมล์ 


          แล้วงานพิเศษที่ผมจำใจต้องทำช่วงปิดเทอมนี้ก็คือ ‘กระเป๋ารถเมล์’ นั่นแหละ


          แต่ผมว่าการที่มาเป็นกระเป๋ารถเมล์จริงๆมันก็ดีนะ ดีกว่านั่งหมกตัวอยู่ในบ้าน แถมยังได้ออกมาช่วยอาป๊าอีกตังหาก




          แต่ก็นะ....


          ฮือ! ป๊า! 


          งอน!! น้องวินอยากเล่นเกม น้องวินจะดูซีรี่ส์!




          ผมในชุดกระเป๋ารถเมล์สีกรมเก่าๆยืนพิงเสาที่ประตูหลังรถ ถือกระบอกตั๋ว พร้อมกอดอก ทำหน้ามุ่ย


          ผมควรประท้วงอะไรสักหน่อยจะดีมั้ยนะ...




          “อาป๊า! ป๊าจะวิ่งอีกกี่รอบครับป๊า วินไม่ไหวแล้วววว” เอาเซ่! ตะโกนไปให้ถึงที่นั่งคนขับ


          “บ่นไรนักหนาห้ะ อาวิน อั๊วขับรถ! แล้วตะโกนอะไรเกรงใจผู้โดยสารด้วย” อาป๊ายังหนุ่มของผมในเครื่องแบบเช่นเดียวกับผม พร้อมผ้าขนหนูสีขาวพาดไหล่ เอี้ยวตัวเล็กน้อยตะโกนตอบผม 


          “วินอยากกลับบ้านไปกินไข่เจียวอาม๊าแล้วป๊าาาา” 


          “เออ! อีกรอบพอ!” ป๊าบอกผม เหมือนให้คำสัญญาว่าน้องวินจะได้กินไข่เจียวแล้วจ้า หึๆ ಠﭛಠ




          ตอนนี้รถของอาป๊ากำลังเบียดจอดเทียบป้ายรถที่คนยืนรอจนแน่น แต่ก็มีคนขึ้นมาบนรถสายนี้เพียงไม่กี่คน




          “ขึ้นระวังๆกันหน่อยพี่! ชิดในโลยย!! เอ้า!! 9 บาทตลอดสายนะเออออ เตรียมเงินให้พร้อม รัดเข็มขัดให้แน่น รถเมล์สายนี้จะนำท่านสู่จุดหมายปลายทางอย่างปลอยภัย!” 




          ผมค่อยๆเดินไล่เก็บตังค์จากหน้ารถ การทำงานแบบนี้ทำให้ผมเจอคนมากหน้าหลายตาจริงๆ




          แต่..


          แต่!!


          มันก็จะมีพวกหน้าเดิมๆ เหมือนเจ้าเด็กหน้ากลมผิวสีแทนคนที่ยืนโหนราวอยู่หลังรถนั่นไง


          ผมจำใจเดินไปท้ายรถเพื่อไปเก็บเงินเจ้าเด็กนั่น 


          ‘แฮชาน’ ลูกชายเจ้าของร้านน้ำเต้าหู้หน้าปากซอยบ้านผม แฮชานกับผมอยู่โรงเรียนเดียวกันครับ แฮชานอยู่ม.4 ส่วนผมม.5




          ให้ตายเหอะ! อย่าคิดว่าไม่รู้ ว่าที่มันมาขึ้นรถคันนี้เพราะอะไร! เพราะมันตามเต๊าะผมอยู่นี่ไง! 


          อย่าหาว่าหลงตัวเองเลยครับ ก็ดูการกระทำมันสิ




          “พี่วินจ๋า ทำงานวันนี้เหนื่อยมั้ยจร๊ะ”




          เหนื่อยเพราะมึงแหละไอควายยยย 


          การมาเป็นกระเป๋ารถเมล์ นอกจากจะต้องคอยยืนเก็บเงิน แจกตั๋วผู้โดยสารให้เหนื่อยกายแล้ว นี่ยังต้องมาเหนื่อยใจกับมึงอีกเร๊อะ!!


          ขอกรอกตาเป็นตัว ฆ ที 


          ผมกรอกตาพร้อมพ่นลมหายใจใส่หน้ารุ่นน้อง 




          “มามุกไหนอีกหละคราวนี้” ผมถามพร้อมแบมือไปขอ 9 บาทจากมันให้จบๆไปเสียที


          “อุ้ย แบมือให้ผมทำไมอะ มาๆ ผมดูดวงให้” แฮชานจ้องมือก่อนเงยหน้ามายิ้มให้ผม


          หนะ! ไม่ให้ 9 บาทกู แถมมาทำยิ้มกรุ่มกริ่มอีก เวฬฬ


          “…”


          “ดวงเขาบอกว่าจะได้เป็นแฟนลูกชายร้านขายน้ำเต้าหู้อะพี่...”


          “…”


          “ฮิ้ววววววววว~”




          อีซัส! ฮิ้วพ่อฮิ้วแม่มึงสิ ฮิ้วก็ไปหาไรกิน!


          โวะ!! ไม่เอาแล้ว เก้าบงเก้าบาทอะไรเนี่ย!


          หงุดหงิด!!




          ผมหันตัวหนีเจ้าเด็กเปรตนั่น ก่อนเดินไปหน้ารถอีกครั้งเพื่อเก็บเงินจากผู้โดยสารในป้ายถัดไปที่กำลังเดินขึ้นมา 




          “เอ้า พี่! ไม่เอาเงินแล้วหรอ” 


          “ไม่เอาแล้วว้อย!”




          ขอระบายอารมณ์หงุดหงิดจากเด็กเปรตหน่อยเถอะ...




          “ชิดในดิพี่!! คนไทยมีน้ำใจหน่อย!! นั่น พี่คนนั้น เห็นมั้ยคนแก่คนชราอะ ลุกให้นั่งดิวะ! จ่ายแบงค์พันไม่มีทอน!! ไปหาเศษมา!” 




          อย่าหาว่าผมรุนแรงเลยครับ แต่มันคือเรื่องน่าหงุดหงิดในทุกวันจริงๆ นอกจากจะต้องรับมือกับแฮชานเจ้าเด็กเปรตแล้ว ยังต้องมาเจอกับการจัดสรรที่นั่งที่ยืนให้ผู้โดยสารด้วย ผมคงไม่ใจร้ายให้คนชรา คนท้อง คนพิการยืนไปตลอดสายหรอกนะครับ แถมพวกผู้โดยสารที่ยื่นแบงค์ร้อยแบงค์พันให้ผมนี่... พี่.. ผมกราบหละ กูไม่มีทอนว้อย!




          “สายนี้ถึงหมู่บ้าน พ. มั้ยครับ?”




          ผมเดินแบบไม่ได้ใส่ใจมองผู้โดยสารมากนัก เพราะมัวแต่ทำหน้าที่กระเป๋ารถเมล์ที่ดีอยู่ จนกระทั่งผมไปหยุดอยู่กลางรถเพื่อเก็บเงินผู้โดยสารคนต่อไป ประโยคคำถามที่เพิ่งได้ยิน ทำให้ผมเงยหน้าไปสบตากับผู้ที่ถามคำถามเมื่อครู่




          เหมือนเวลาหยุดเดิน....




          อีเชี่ยเอ้ยยยยยยยยยยย!! คนอะไร หล่ออิ๋บอ๋ายยยย~




          ครงหน้าได้รูป กับผมยาวสี ash brown แม้ผู้โดยสารคนนี้จะไม่สูงมากนัก แต่ก็ถือว่า กร้าวใจครับ! พี่ครับบบ!


          อู้ยย พ่อหนุ่มหน้ามน! แซ่บเด้อ


          ถึงแม้ผมจะเป็นผู้ชายก็ตามที แต่ก็อดชื่นชมใบหน้านั้นไม่ได้ 




          เหมือนว่าผู้ที่ถามคำถามนี้จะยังเรียนอยู่ในวัยมัธยมปลายปีที่ 6 เพราะชุดนักเรียนนานาชาติชื่อดัง ติดเข็มแสดงสัญลักษณ์ว่าอยู่เกรด 12 ที่สวมใส่อยู่


          TY International High School’ หรือในชื่อย่อ TYIS โรงเรียนนานาชาติที่ลูกเศรษฐีทั้งหลายใฝ่ฝัน เพราะเป็นโรงเรียนที่มีดีกรีแรง ส่งเด็กได้ดีไปถึงฝั่งไปแล้วหลายคน คนดังมากมายจบการศึกษาจากโรงเรียนแห่งนี้ ไม่ว่าจะเป็น 'ซีวอน' นักธุรกิจหมื่นล้านที่มีกิจการมากมายทั้งในไทยและต่างประเทศ หรือจะเป็น 'จอห์นนี่' ดีเจชื่อดังของช่องวิทยุที่ใครก็รู้จัก และที่โด่งดังที่สุดเห็นคงจะเป็น 'แทยง' ดาราหนุ่มชื่อดังที่ไม่ว่าจะเปิดช่องไหนก็เจอหน้าเขาจนเบื่อ เหมือนเจอหน้าลุงต. ไม่มีผิด แถมยังควบตำแหน่งผู้อำนวยการของ TYIS อีกด้วย


          เอาเป็นว่า ใครจบโรงเรียนนี้ก็ได้ดิบได้ดีกันหมดแหละครับ


          TYIS เป็นโรงเรียนชื่อดังในย่านนี้ ซึ่งการที่คนย่านนี้จะมาขึ้นรถเมล์มันก็ไม่แปลกใช่มั้ยหละครับ แต่เด็ก TYIS มันเคยขึ้นรถเมล์กันที่ไหนเล่า! 


          อูหูวว พรีเมี่ยม!




          เอ้ะ.. เมื่อกี้เขาว่าไงนะ




          ผมยืนทำหน้างงใส่เขา เพราะว่าไม่ได้ตั้งใจฟังคำถามเมื่อครู่


          เขายิ้มเล็กน้อย พร้อมกับทวนคำถามซ้ำอีกครั้ง 




          “รถเมล์สายนี้ผ่านหมู่บ้าน พ. มั้ยครับ”


          “อ่อ พะ..ผ่านครับ เดี๋ยวอีกประมาณ 6 ป้ายครับ..” เสียงอ่อนเลยกู ป๊าครับ..น้องวินจะเป็นลม


          “ขอบคุณครับ อะ...ค่ารถ” พี่ชายยื่นแบงค์สีเขียวให้ผม 




          ผมรับแบงค์นั้นมาพับตามแนวยาวแล้วเหน็บที่นิ้ว ก่อนจะเปิดเจ้ากระบอกคู่ใจหยิบเงินทอน พร้อมฉีกตั๋วส่งไปให้เขา


          แต่ตอนนั้นเอง...ป๊าครับ! มือผมโดนมือพี่เขาครับบ อาป๊าาาา มันสปาร์ก!!




          โอ้มาก้อช! 


          มือนุ่มว้อยยย 


          นิพพาน ƪ(♡⌂♡ʃ




          พี่หนุ่มหน้ามนรับตังทอนไปจากผม ตรวจเช็คจำนวนเงินเล็กน้อย ก่อนจะเก็บเงินทอนนั้นใส่กระเป๋ากางเกง




          สิ่งที่ผมควรทำต่อจากนั้นคือเดินไปเก็บเงินผู้โดยสารคนอื่น


          แต่ยัง...ยังไม่เดินหนีพี่เขาไปอีก ไอวินเอ๊ยย 




          “พี่ครับ..”


          “หือ?”


          “พี่...พี่ชื่อไรครับ”


          “ถามทำไมอะน้อง” พี่เขาถามพร้อมกลั้วเสียงหัวเราะ แต่ก็ยอมชี้ที่ป้ายทองที่ติดอยู่บนชุดนักเรียนของตัวเอง




          ผมเพ่งไปที่แผ่นป้ายนั้น เพราะสายตาค่อนข้างสั้นจากการเล่นเกมมากจนเกินพอดี




          ยูตะ.....นากาโมโตะ” ผมค่อยๆเปล่งเสียงทีละพยางค์ เพราะชื่อที่อ่านค่อนข้างยากนั่น




          เมื่อผมอ่านชื่อจนจบก็เงยหน้าไปมองพี่เขา แล้วก็เห็นว่าเขาเองก็มองหน้าผมอยู่ก่อนแล้ว มองหน้าไม่พอครับ พี่ครับ! แต่ยิ้มละลายด้วยนี่หมายความว่าไงครับ




          เหมือนโลกหยุดหมุน




          ผมว่าผมชอบผู้หญิงนะ แต่ทำไมกับคนนี้ถึงใจเต้นแปลกๆก็ไม่รู้


          อาม๊าครับ ตอนตกหลุมรักอาป๊าครั้งแรกเป็นแบบน้องวินมั้ยครับ


          บอกน้องวินทีว่านี่คือตกหลุมรักใช่มั้ย โอ๊ย กร๊าวใจย์!




          “อาวิน! เก็บเงิน!” เสียงป๊าปลุกผมขึ้นมาจากอารมณ์เพ้อเมื่อครู่


          โว๊ะ ป๊าอะ ขัดใจวิน วินไม่พอจัย วินกำลังมีปั้ปปี้เลิฟ!




          ผมจิ๊ปากเล็กน้อยแต่ก็ยอมละจากผู้โดยสารตรงหน้าเพื่อไปเก็บตังค์จากผู้โดยสารคนอื่นต่อ




          ผมได้ยินไม่ผิดใช่มั้ย แต่ผมได้ยินเสียงหัวเราะเล็กน้อยดังมาจากคนที่ผมเพิ่งผละออกมา




          ตัดใจซะวินวิน ถึงแม้พี่เขาจะน่าตกหลุมรักขนาดไหน แต่หมาวัดกับเทพบุตรมันไม่มีเป็นไปได้หรอก เด็กโรงเรียนนานาชาติชื่อดังจะมาชอบเด็กโรงเรียนรัฐบาลอย่างผมได้ยังไง แถมความประทับใจแรกยังจะเป็นผู้โดยสารกับกระเป๋ารถเมล์อีกนี่สิ  ฮือ อาม๊าครับ ทำไมน้องวินต้องมีรักที่เป็นไปไม่ได้ กลับบ้านไปจะไปร้องไห้ให้อาม๊าฟัง (πーπ)






End of Chapter 1











_________________(•ө•)♡________________
พูดคุยหรือให้กำลังใจกันที่ #วินเป๋าเมล์
ตอนแรกเป็นอย่างไรบ้างคะ ฝากคอมเม้นด้วยน้าจะได้รู้ว่าคนอ่านชอบกันมั้ย
จะพยายามอัพบ่อยๆถ้ามาให้กำลังใจกันเน้อ สัญญาว่าแต่งจนจบแน่นวล
ฝากฟิคเรื่องนี้ไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยนะคะ ถ้าหลงมาอ่านตอนแรกแล้ว อยากให้ลองอ่านตอนต่อๆไปด้วยนะคะ รับลองฟิคเรื่องนี้ครบทุกรสแน่นอนค่ะ

(10/03/2017)
.jeremih







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 164 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

660 ความคิดเห็น

  1. #659 GengiNip (@Praw22588) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2563 / 00:07
    เอ็งดู-ต้าวววววว
    #659
    0
  2. #658 GengiNip (@Praw22588) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2563 / 00:06
    เอ็งดู-ต้าวววววว
    #658
    0
  3. #654 KZIA_jen (@KZIA_jen) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2563 / 10:15

    น้องเป็นน่ารัก

    #654
    0
  4. #645 Pcp1111 (@pitchaphon0411) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:40

    น่าร้ากกกกกกกโว้ยยยยย

    #645
    0
  5. #632 nautieny (@mmaamai_mimi) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 12:19
    อิน้องมันเปนโหด เปนณักเรงมาก น้องเอ๊ยยย5555555
    #632
    0
  6. #629 cutietycat (@cutietycat) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 20:31
    ฮรุก ชอบมาก โหลดเด็กดีมาเพื่ออ่านเรื่องนี้เลยนะ!
    #629
    0
  7. #623 NamFah Sone (@jungokris) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 13:24
    โอ้ยน้องวินลูกแม่เอ็นดู
    #623
    0
  8. วันที่ 11 พฤศจิกายน 2561 / 08:17
    น้องวินน่ารักมากเน้นนนนน ตลกด้วย5555 เอ็นดูหนูรู้กกกก
    #607
    0
  9. #595 QUEEN007 (@QUEEN007) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 02:30

    โอ้ยยยยย ขำ5555555 อีกนิดอะไรล่ะ ไม่นิดแล้ววว วินวินลูก กลายเป็นนักเลงหัวไม้เพราะเหวี่ยงแมว 55555

    #595
    1
    • #595-1 QUEEN007 (@QUEEN007) (จากตอนที่ 1)
      17 ตุลาคม 2561 / 02:32
      ไม่นะ เราเม้นผิดตอน แง เว็บเด้งค่ะไรท์เต้อ ม่ายยย
      #595-1
  10. #586 Jinjeez (@marklee_islove) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 20:12
    น้องวินนนน น่ารักจังคับแง
    #586
    0
  11. #573 patoomarklee (@patoomarklee) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 22:56
    น้อนนนน น่ารักกกก
    #573
    0
  12. #518 black-village (@peam-ff) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2561 / 13:16
    โอ้ยน้องวินนนน น่ารักด
    #518
    0
  13. #503 Galaxy_q (@king-banana) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 00:15
    น่ารักกกก
    #503
    0
  14. #487 tiwter41376 (@tiwter41376) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 21:16
    น่ารักอ่าาาาา สนุกดี
    #487
    1
    • #487-1 Galaxy_q (@king-banana) (จากตอนที่ 1)
      7 มิถุนายน 2561 / 00:14
      เอ็นดูวววว
      #487-1
  15. #466 komurola01 (@KachaSaijoog) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 01:30
    โง๊ยยยย น่าร๊ากกกถ้าเจอกระเป๋ารถเมล์น่ารักขนาดนี้จะขึ้นทุกวันเลยค่แงงง แต่อิน้องแอบโหดไปนะจ้ะ ขำตอนบอกเจอของดีของพรีเมี่ยมเนี่ย ตลก55555555 หน้ามือเป็นหลังมือ
    #466
    0
  16. #454 baekhyunhyun2544 (@baekhyunhyun2544) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 เมษายน 2561 / 23:03
    ถ้าเจอรถเมล์แบบนี้นี่ไม่กล้าขึ้นอะบอกเลย โอ๊ยย อิน้องวินโหดอะ แต่พอเจองานพรีเมี่ยมเข้าไป แหมม หน้ามือเป็นหลัง...เลยลูกก ขำำ555555
    #454
    0
  17. #449 FMGii (@FMGii) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 15:56
    ปวดหัวกับวิงวิง555
    #449
    0
  18. #435 puzzle97 (@jktfb97) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 18:19
    โอ๊ยนี่มันใช่มาก เป็นอะไรที่ต้องการ ชอบบบบบ
    #435
    0
  19. #421 JKCBB (@JKCBB) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 20:16
    ในที่สุดก็กลับมาอัพแล้ว เราเคยอ่านไปแล้วรอบนึงก็เลยมาอ่านใหม่ซะเลย5555555วินวินนี่สองมาตราฐานอ่า ซงซานแฮชาน555555นี่เก้ทเลยยูตะคงจะยิ้มแบบในtouchแหงๆ ยิ้มโอโม่พลัส
    #421
    0
  20. #420 HR.HWA (@fern19646) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 เมษายน 2561 / 23:03
    ทำไมกุต้องกรอกตาตามนุ้วินด้วยวะโอ้ยยย
    #420
    0
  21. #417 ชเวฮยอนจา (@choihyonja) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 23:23
    แงงงง น้องวินนน น่ารักกกก
    #417
    0
  22. วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 23:49
    นุ้งวินน่ารักเด้อออ
    #364
    0
  23. #329 pwsyoon (@grandaka) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 12:00
    ฮื้ออออ อาวิงวิงงงงงงงงงงงงงงง อ่านแล้วเกียสความแฮชานอ่ะ5555555555บ้าบอ
    #329
    0
  24. #282 หน้าฟักทอง (@pim123-) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 20:30
    ตลกมากก ชอบบบ //ปาใจ
    #282
    0
  25. #239 sasi1999 (@satacha) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 14:17
    วินวินน่ารัก ตลกด้วย 55555555555555555555555
    #239
    0