ตอนที่ 18 : #จ้อยขอรับ : 18

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 939
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 62 ครั้ง
    14 ธ.ค. 61



#จ้อยขอรับ






        เพียงชาติใดถ้าเราไม่อาจได้คู่กัน...



       ...ในชาตินั้นจะยอมเปลี่ยวใจถ้าไร้เธอ




       "บุพเพสันนิวาส..."



       โมสต์พูดเบาๆ ขณะที่ทั้งสองยังคงนั่งติดอยู่ในรถที่เเออัด มือข้างหนึ่งที่สมควรจะวางอยู่บนพวงมาลัยรถก็วางไว้ผิดที่ 



        ตาคู่สวยทอดมองมือสองข้างที่จับกันเเน่นบนตักตัวเอง "...ทำไมหรอ"


       ธนวรรธ์ตอบกลับพรางหันมามอง เพียงสบตาความวุ่นวายมากมายนอกรถก็ไร้ประโยชน์ทันที "..เชื่อมั้ยครับ"



      ...จะชาติใดขอใจติดตามไปพบเจอ


      ...เธอหนอเธอ..ฉันเป็นของเธอ..ผู้เดียว



       "สุดใจเลยครับ..." รอยยิ้มอบอุ่นถูกใส่มาหาคนดูพร้อมกับเเววตาเชื่อมั่น "...คงเป็นไปไม่ได้..ถ้าพี่ไม่ตกหลุมรักเรา"



       โมสต์กำมือเเน่นตอบกลับอีกคน ความอบอุ่นที่คิดว่าไม่เคยได้รับมาจากใครก่อนหน้า เเผ่ซ่านมาจนรู้สึกวาบหวามในช่วงอก "โมสต์..."



       เสียงเรียกให้อีกคนเลิกสนใจข้างนอก ลมหายใจอุ่นเป่ารดต้นคอตั้งเเต่เมื่อไม่รู้ โมสต์ก้มลงมองอากาศอย่างบอกอาการไม่ได้ ใบหน้าร้อนระอุเมื่อจุมพิศบางๆประทับลงบนหน้าผากตัวเอง



        ร่างสูงโน้มตัวไปหาอีกคนเพิ่มขึ้น ก่อนจะค่อยผละออกจากหน้าผากมาที่ดวงตากลมเเทน ไล้จูบมาเรื่อยๆจนถึงปากของอีกคน ธนวรรธ์มองริมฝีปากอีกคนนิ่ง 



        "มองกระไรหรือขอรับหมื่นท่าน"


       "ไม่รู้สิ...ข้าเเค่มองเห็น..สิ่งมีค่าน่ะ"


        "ไหนรึขอรับ..ไก่รึขอรับ"



        "ส่องคันฉ่องสิจ้อย..หวังว่าห้องบ่าวจักมีมันนะ"




           ปี้น!!!!


  

        เสียงรบกวนจากรถคันหลังดังขึ้น ดึงสติร่างบางให้ผลักคนออกเเล้วซุกหน้าเข้าหากระจกรถ ต่างจากร่างสูงที่ออกตัวเลื่อนรถทันที



       จ้อยไม่รู้ว่าหมื่นรักมันมากเเค่ไหน..


       ...ไม่ต่างอะไรกับโมสต์



      ที่ไม่รู้ว่าตอนนี้ธนวรรธ์ขาดตนไม่ได้เสียเเล้ว




...


..


.




        "อะ..ออกไปนะ" 




        "หลุยส์..ฟังก่อน" ปั้นจั่นยกมือสองข้างทำสัญญาณยอมเเพ้เมื่ออีกคนทำท่าเหมือนจะต่อยเขาด้วยหมัดขาวๆนั่น "ตะ..ต้องการอะไรอีก"




      ปั้นจั่นนิ่งลงไม่มีท่าทีหยอกล้อหรืออะไร "..ขอโทษ" พร้อมเอ่ยคำพูดที่คิดว่านักศึกษาเเพทย์ปี 6 ไม่คิดว่าจะได้ยิน "ทำไมถึงเอาโมสต์มาอ้าง.."




        หลุยส์ปล่อยมือสองข้างของตัวเองทิ้ง ไปสนใจคำขอโทษที่เปรียบเหมือนลมเปล่าเมื่อครู่ "..ถ้าไม่ใช่โมสต์..นายจะมามั้ย" 




        อีกคนนิ่งเงียบไปไร้การตอบกลับ สายตามองสลับไปที่เท้าเเละหน้าของอีกคน เงียบอยู่ครู่ใหญ่จึงพยักหน้าออกไปดื้อๆ..ก็เพื่อนทั้งคนเลยนะ 




          "เเต่...เพราะนายบอกว่าจิตใจน้องกำลังเเย่.." หลุยส์เถียงกลับทันควัน ปั้นจั่นเดินเข้ามาหาอีกคนอย่างรวดเร็วเเต่ก็ต้องหยุดขาลงเพราะร่างบางหยิบปากกาลูกลื่นขึ้นมากำเเน่น "อย่าเข้ามานะ!"





          "เเล้วจะคุยยังไง..บอกมาสิ" ปั้นจั่นยืนนิ่งพร้อมกับหลุยส์ที่เงียบไป คอนโดหรูถูกจัดให้เป็นระเบียบด้วยนิสัยของอีกคน ดูวุ่นวายเมื่อชายร่างสูงพอๆกันวิ่งหนีกันอยู่ "ต้องการอะไร.."



         "เราคุยกับโมสต์เเล้ว...น้องยืนยันว่าให้เรารับผิดชอบนาย" สรรพนามเบาๆที่ทั้งคู่ใช้เรียกกันมาตั้งเเต่สมัยเรียนไม่ได้เปลี่ยนไปไหน ยังคงเป็นเเบบนั้นมาเเม้ปั้นจั่นจะจบมหาลัยเเล้วก็ตาม "...ไม่จำเป็น" 




       หลุยส์ตอบเเค่นั้น โยนปากกาในมือทิ้งลงอย่างไม่ใยดี ขายาวทอดออกไปยืนนอกหน้าต่างอย่างคนหมดเเรง "...ขอโทษ..ขอโทษที่ทำให้เจ็บ" เสียงร้องขอโทษเบาๆจากคนที่อยู่ตรงโซฟา "...นายกำลังจะเเต่งงาน"




       "ไม่...ไม่ใช่..โมสต์เขารู้ว่าเขารักใคร..เเล้วเขาก็กำลังไปตามทางของเขา" หลุยส์ไม่ได้หันไปมองเจ้าของเสียงสั่นเครือข้างหลัง เพียงไม่กี่นาที อ้อมกอดอุ่นก็มาซ้อนอยู่ที่หลังเเล้ว "..ช่วยหน่อยได้มั้ย"





        เสียงทุ้มกระซิบข้างหูเบาๆ "จะ..ให้ช่วยอะไรเล่า" กลิ่นเเชมพูอ่อนๆลอยมาเตะจมูกเป็นระยะช่วงที่เจ้าตัวขยับ "...ช่วยทำให้เรารักนายได้มั้ย"



...


..


.




      ยามนภามืดฟ้า..ดาราหม่น..จะมืดมนเท่าไหร่



 
     "ไอ้จ้อย..เอ็งออกมาทำกระไรตรงนี้"



      คนถือตะเกียงไฟสะดุ้งตกใจจนไหล่สั่น หันมายิ้มเเฟ้งให้คนเป็นนายอย่างน่าเอ็นดู "ลงมา..ดูนี่ขอรับ"



      นิ้วเรียวชี้ขั้นไปบนท้องฟ้า ดวงจันทร์เต็มดวงที่อยู่ใกล้เเค่เอื้อมลอยมือขึ้นเหนืออากาศ คนอายุมากกว่าไม่ได้ถามอะไรต่อ 



       เเต่เพียงเเค่ละสายตาจากดวงจันทร์มามองใครอีกคนเเทน จ้อยยิ้มฝห้ดวงจันทร์ที่ส่องเเสงีาวกับตะเกียงไฟ ก่อนที่หัวทุยๆเอียงช้าๆ "หมื่นท่านขอรับ.."



       หมื่นสุนทรเทวาละสายตาทำทีเหมือนมองนกมองไท้ทั้งที่มองไม่เห็น "..กระไร"



      เเม้ในใจนึกอยากมัดอีกคนให้เเน่นจนจมไปกับอก เเต่ความจริงเเล้วก็ทำได้เเค่ทำหน้าขรึม "...บนดวงจันทร์มีคนอยู่มัยขอรับ...ทำไมหมื่นท่านชอบมองมันหนักหนา"



       เสียงใสๆเอ่ยถามมาทั้งๆที่ยังไม่ละสายตาไปจากดวงจันทร์ตรงหน้า "ข้าไม่รู้...ถามบ้าๆ"



         ตอบกลับไปตามความจริงๆ พาลน้ำเสียงโหดเหี้ยมจนอีกคนหงอยลง ตะเกียงในมือห้อยต่ำจนติดพื้น พร้อมกับบ่าวหน้าใสที่นั่งตามลงไป "...จัดเเจงที่นอนเเล้วนะขอรับ"



       เหมือนเป็นประโยคไล่อยู่กรายๆ จ้อยไม่หันมามองนายตัวเองเสียทีเดียว ทำเพียงไม้ผุๆที่ตะเกียงอยู่นั่น "หึ...อยากรู้ฤาออเจ้า"



       จ้อยบุ้ยหน้าไปอีกทางเมื่อถูกเรียกด้วยสรรพนามที่ทำเหมือนตนเป็นเเม่หญิง ก่อนลมหายใจอุ่นจะปะทะเข้ากับท้ายทอย จ้อยก็หันไปมองคนข้างหลังเสียเเล้ว



       ดวงตาประสบเหมาะจนจดจ้องกันนานไม่มีใครไหวติง จ้อยนั่งนิ่งลืมเรื่องต่อไปที่จะพูด "หมะ..หมื่นท่าน"



        "ออเจ้าอยากรู้ฤาไม่...ว่าดวงจันทร์..เป็นเเสงหนึ่งที่...เวลาข้ามองเเล้วข้าสบายใจ" หน้าของทั้งาองอยู่ห่างกันไม่ถึงคืบถึงศอกอะไร จุมพิศเบาๆเลื่อนไปประทับบนหน้าผากมน พร้อทกับคำถามต่อไป "เเล้วออเจ้ารู้ฤามั้ย..สำหรับข้า..ใครอยู่บนนั้น"



       จ้อยนั่งหลังตรงจนเกือบลืมหายใจ นึกขึ้นได้ว่าที่ที่ตนอยู่ตอนนี้โล่งเเจ้งเเค่ไหน รีบส่ายหัวตอบไป



      "ออเจ้าลอง..ไปส่องคันฉ่องอีกคราเถิดหนา"




.....




          สระน้ำขนาดกว้างว่างเปล่าไร้ผู้คนเมื่อก้มดูเวลา ท้องฟ้าสว่างเหนือพุ่มไม้ด้วยดวงจันทร์ ตาสวยไม่ได้มองดวงจันทร์อย่างที่ริด เเต่กลับมองเเสงเลือนลางที่สะท้อนอยู่บนผืนน้ำต่างหาก



          "โมสต์...." เสียงทุ้มคุ้นหูดังขึ้นข้างหลัง เรียกสติอีกคนกลับคืนมา โมสต์ยิ้มอ่อนๆให้คนที่เดินมานั่งข้างๆ




         ความเงียบเข้าปกคลุมทั่วทุกมุมสระ เสียงลมพัดเบาบางไม่อาจดังเท่าเสียงหัวใจของใครอีกคน "...อากาศร้อนนะครับ"




            "อืม..." ธนวรรธปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกเมื่อบรรยากาศตึงเครียดจนหายใจไม่ถนัด "พี่มีอะไรจะบอก"



          โมสต์เอ่ยช้าๆ ทอดมองไปที่ดวงจันทร์กล้า กำลังส่องเเสงไม่ลดละ มืออุ่นที่คุ้นเคยยื่นมากอบกุมอีกมือคนเอาไว้ "อะไรหรอครับ"




          "พี่...ต้องไปดูงานที่อเมริกา.." โมสต์หันไปมองต้นเสียงทันที ดวงตาไม่เข้าใจเอ่อล้นจนเเทบสำลักออกมา เเต่การกระทำคนพี่..ทำเพียงเเค่..ปล่อยมือคนน้องไว้บนตักเเล้วส่งมือข้างเดิมขึ้นมาลูบหัวอีกคนเบาๆ "...ไม่สงสัย..อะไรหน่อยหรอ"




"ขอข้อเดียว...ได้มั้ยครับ" โมสต์พูดออกมาพรางจะร้องไห้ เเต่นึกในใจว่าตนก็ไม่ใช่นางเอกอะไรที่ไหน คนพี่พยักหน้าให้เป็นคำตอบ โมสต์กลืนน้ำลายลงคอทันทีพร้อมกับลมหายใจระรอกใหม่ที่สูดเข้าไป "...ทำไม"



ธนวรรธ์อมยิ้มให้กับคำถาม เพราะมันเป็นคำถามเดียวที่จะครอบคลุมทุกคำตอบ "คุณเเม่พี่...ท่านทราบเรื่องของเราเเล้วนะ" โมสต์พยักหน้ารับเบาๆ ไม่หือไม่อืออะไรกลัวว่าจะปล่อยโฮเสียตรงนี้ ซุกหัวเข้ากับอกของอีกคนพลางมองขึ้นไปบนฟ้า



---



          "ต้องไปฤาขอรับ" บ่าวคนสนิทเงยหน้าจะการฝนหมึกเเล้วเอ่ยถาม ช่วงดึกของค่ำคืนที่มีเเต่ความเงียบงันเข้าปกคลุม "..ราชการหนาไอ้จ้อย"



          "นานเเค่ไหนฤาขอรับ" ครานี้เปลี่ยนท่าจากฝนหมึกเป็นลุกขึ้นมาเทน้ำชาให้เเทน หมื่นสุนทรเทวาที่มองหน้าบ่าวนิ่งค้างก็นึกสงสาร "...ไม่มีใครรู้หรอกหนา"



          "ขอรับ" จ้อยวางเเก้วน้ำชาลงบนโต๊ะเบาๆ ไร้การถามคำถามต่ออย่างที่เคยเป็น "...มีเเต่ใจออเจ้าเเลหนาที่รู้"




          "....ว่าออเจ้า...จักรอตัวข้าฤาไม่" ข้างนอกน่ากลัว การจากลาทำให้รู้สึกคล้ายบ่าวที่โดนขาย ไร้คนสั่งงาน ไร้คนให้คอยดูเเล จ้อยไม่ได้ขี้เกียจที่จะต้องกลับไปขนน้ำในช่วงระยะที่นายไม่อยู่...เเต่ก็คงรู้สึกขาดหาย



          "ไอ้จ้อยคนนี้...จักรอหมื่นท่านเสมอเเลขอรับ"


---


           "ลุง..ลุงคิดว่าบนดวงจันทร์...มีคนอยู่มั้ยครับ" เเสงสีของเมืองหลวงสว่างจนเเทบจะเเยกไม่ออกว่าไหนคือเเสงของดวงจันทร์




         "พี่ไม่รู้หรอก..ถามอะไรน่ะ" ใบหน้าละมุนวางเเหมะลงบนเส้นผมนุ่มของใครอีกคน พร้อมกับโมสต์ที่เอนตัวพิงไปราวกับจะอ้อน "...เเต่ผมรู้นะ..มีคนอยู่ล่ะ..."




        "...คนของใจเลย" ยกยิ้มบางๆขึ้นประดับเเก้มสาก ก้มหอมผมของร่างบางไปที เเล้วเอ่ยถาม "...ใครหรอ...พี่รู้จักมั้ย"



         โมสต์หลับตาลงช้าๆ ปล่อยมห้เสียงน้ำในสระมันไหลวน พร้อมกับเสียงลมที่พัดผ่านมาเป็นระยะเหมือนจงใจให้บรรยากาศดี "ลุงลอง..."




         "...ไปส่องกระจกนะครับ"

  


...



100% For Nineteen Part




คอมเม้นน่ารัก~



ติดต่อนักเขียนได้ที่


IG : jm_jjane

TWITTER : JA NEY ARE 

G-MAIL : JINJAYR199@GMAIL.COM


เข้าไปพูดคุยได้ทุกช่องทางนะคะ ยินดีเสมอ




# จ้อยขอรับ


คอมเมนน่ายัก เอ้ยยย รักกกกก~





------


เเก้เรื่องใหม่นะคะ โปรดดดดด อ่านใหม่~~~


100% For Eighteen Part



คอมเม้นน่ารัก~


เรื่องนี้จะจบเเล้ว...อีกไม่นาน ซึ่งก็น่าจะอีกนาน ให้กำลังใจเค้าน๊าา



ติดต่อนักเขียนได้ที่

IG : jm_jjane

TWITTER : JA NEY ARE 

G-MAIL : JINJAYR199@GMAIL.COM


เข้าไปพูดคุยได้ทุกช่องทางนะคะ ยินดีเสมอ




# จ้อยขอรับ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 62 ครั้ง

380 ความคิดเห็น

  1. #368 gimondel2004 (@gimondel2004) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 15:57
    ไม่ชอบคู่ปั้นจั่นเลยค่ะ เหมือนผีเน่ากับโลงผุ... อุ๊บ ดูเข้ากันดีนะคะ
    #368
    0
  2. #367 ไอแอมอะก้อย (@pk4u) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 17:58

    ได้กันขนาดนั้น ยังมีหน้ามาบอก ทำให้รัก
    พอจ้อย บอกให้มารับผิดชอบ ระริก ระรี้เลย -คู่ชู้ หักหลังจ้อยเนี่ย

    #367
    0
  3. #326 Yangjinhuaa (@Yangjinhuaa) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 20:11
    เมื่อบุพเพสันนิวาสมั่นหมายให้เจอ~~~~
    #326
    0
  4. #305 KookYoon_BangtanShidae (@cakeza2544--) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 11:00
    <p>ตอนนี้ก็สงสารพี่โมสต์นะ..แต่ก็ดีใจที่ยอมรับสักทีว่ารักลุงเข้าให้แล้ว ???? ส่วนพี่โป๊ปกับคุณตานี่รู้สึกจะเข้ากันได้ดีเป็นปี่เป็นขลุ่ยเลย ???? จะฝากตัวเป็นลูกเขยว่างั้น ? ????</p>
    #305
    0
  5. #271 เจ้มมน (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 17:55
    สงสารปั้นโมสต์อ่ะ มีความคนนึงโดนขืนใจ อีกคนก็ไปขีนเขา
    #271
    1
    • #271-1 Thehopeni (@Thehopeni) (จากตอนที่ 18)
      16 พฤษภาคม 2561 / 22:27
      โอ้ยยย ลูกเขยคุยกับพ่อตา 5555
      #271-1
  6. #270 minita (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 17:53
    ตา่กับพี่โป๊บนี่เข้ากันดี๊ดี
    #270
    0
  7. #250 Phung.bunny (@biw209) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 00:31
    <p>ไไรต์อย่าพึ่งจบนะ ยืดเรื่องอีกกกกก ยืดไปอีกกหห พลีสสส</p>
    #250
    1
    • #250-1 Ja Ney Are (@jjane55) (จากตอนที่ 18)
      24 เมษายน 2561 / 12:34
      ยังไม่จบหรอกก ไรท์รักนักอ่านน
      #250-1
  8. #249 MINTTER44 (@MINTTER44) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 00:17
    ไม่นะ ไม่ยอมนะไรท์ จะจบเร็วไปแล้ว
    #249
    1
    • #249-1 Ja Ney Are (@jjane55) (จากตอนที่ 18)
      24 เมษายน 2561 / 12:35
      ยังไม่จบหรอกก ไรท์รักนักอ่านน
      #249-1
  9. #248 niyom_visualart (@niyom_visualart) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 22:56
    คึจะมาจบเร็วแท้ออเจ้า~.... ไม่ยอมๆๆๆๆ55555
    #248
    1
    • #248-1 Ja Ney Are (@jjane55) (จากตอนที่ 18)
      24 เมษายน 2561 / 12:35
      ยังไม่จบหรอกก ไรท์รักนักอ่านน
      #248-1
  10. #247 GKS_Gate (@GKS_Gate) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 22:15
    ขอให้ไปด้วยดี นะโมตัสสะกันเลยทีเดียว
    #247
    1
    • #247-1 Ja Ney Are (@jjane55) (จากตอนที่ 18)
      24 เมษายน 2561 / 12:35
      สวดมนต์กันเลยทีเดียว5555555555
      #247-1
  11. #246 แตงกวาค้ะ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 17:27
    อยากอ่านนน ค้างสุดค่าาาาาาาาาาาาา
    #246
    0
  12. #245 Phung.bunny (@biw209) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 17:10
    <p>ออยากอ่านเเล้วววว</p>
    #245
    0
  13. #243 tangmomi (@tangmomi) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 14:05
    พี่ปั้นอยู่ฟังทั้งคืนเลยหรอ
    โอ้ยปวดใจแทนเลยคู่นี้~~~~~
    #243
    0