Your Boyfriend ผมเป็นแฟนคุณนะครับ

ตอนที่ 94 : ตอนพิเศษ (80%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,470
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 113 ครั้ง
    8 ม.ค. 64

ไม่รู้ว่าฉันคิดอะไรอยู่แต่ที่แน่ ๆ  คือไม่อยากให้เขาเดินออกไปเลย รู้ตัวอีกทีก็ตอนที่มือนั้นเอื้อมไปคว้าท่อนแขนของเขาไว้แล้ว

คนตัวโตเอี้ยวตัวกลับมาพร้อมก้มลงมองมือของฉันด้วย

“อยู่ต่ออีกสักนิดนะคะ รอคุณน้ากลับมาแล้วกินข้าวเย็นด้วยกัน” ฉันบอกไปด้วยหัวใจที่เต้นตึกตัก

“จะให้ฉันอยู่เฝ้าบ้านให้หรอ”

“ไม่ใช่ค่ะ หนูก็จะอยู่ด้วย”

“คือยังไง”

“พอดีไม่ได้ไปกินขนมกับเพื่อนแล้วค่ะ นุ่มนิ่มทักมาว่าญาติมาหาเลยไม่ได้ไปกินขนมกันตามที่นัดกันไว้”

“อ๋อ...เพื่อนเบี้ยวนัดก็เลยหันมาหาฉันแทน”

“ไม่ใช่สักหน่อยค่ะ ทำไมพี่ทอมคิดแบบนั้นล่ะ”

“ไม่รู้สิ” เขาตอบกลับอย่างขุ่นเคือง แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้สะบัดมือออกอย่างที่คิด

เห็นแบบนี้แล้วก็รู้ได้ในทันทีว่าพี่ทอมคงจะต้องอยู่ต่อเป็นแน่ เลยทำการดึงกระชากเขาเบา ๆ

“เข้าบ้านกันเถอะค่ะ ตรงนี้มันร้อน” ฉันบอกพร้อมกับส่งยิ้มให้

ร่างสูงพยักหน้าแล้วยอมเดินเข้ามาบ้านกับฉันมาแต่โดยดี

“เอาน้ำผลไม้ไหมคะ” เมื่อเข้ามาในบ้านฉันก็เอ่ยถามอย่างดีใจ “ในตู้เย็นมีน้ำผลไม้ที่พี่ทอมชอบกินอยู่นะคะ”

“ฉันจำได้ว่าไม่มีคนกินนี่ ทำไมซื้อติดตู้ไว้ล่ะ” เขาถามก่อนจะนั่งลงที่โซฟาตัวเดิม

“ก็...” ฉันอึกอักไป

อันที่จริงเหมือนเป็นความเคยชินน่ะ เวลาไปซื้อของที่ร้านสะดวกซื้อฉันมักจะซื้อมันกลับมาด้วยทุกครั้งเลยทั้งที่พี่ทอมเองก็ไม่อยู่ที่นี่แล้ว

“หนูอยากกินเองแหละค่ะ” ฉันโกหกไปคำโต

พอบรรยากาศมันเงียบแปลก ๆ ฉันก็เดินเข้าไปในครัวเพื่อหยิบเอาน้ำผลไม้ดังกล่าวให้เขา

เมื่อเข้ามาในครัวแล้วฉันก็เอามือทาบอกอย่างตื่นเต้น พยายามบอกตัวเองให้สงบใจไว้ อย่างแสดงท่าทางอะไรออกไปให้เขาเห็น ไม่อย่างนั้นพี่ทอมจะรู้ได้ว่าฉันใจเต้นตึกตักกับเขาเข้าให้แล้ว

ฉันยกน้ำผลไม้มาให้เขาก่อนจะพบว่าพี่ทอมกำลังนั่งมองกล่องอะไรบางอย่างที่ถือไว้ในมืออยู่

“น้ำค่ะ” ฉันวางลงพลางมองสิ่งนั้นไปด้วย

“อะ” จู่ ๆ เขาก็ยื่นมันมาให้ฉัน

“ให้หนูหรอคะ” ฉันชี้นิวหาตัวเองอย่างงุนงง

“อือ”

“ขะ...ขอบคุณค่ะ” ฉันยื่นมือไปรับอย่างตื่นเต้น

ฉันพยายามเก็บซ่อนความดีใจเอาไว้ไม่ให้แสดงออกมาจนเกินงาม แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่สามารถหุบยิ้มได้อยู่ดี

“เปิดดูสิ” เขาถามเมื่อเห็นฉันเอาแต่มองมันอย่างนั้น

“ค่ะ” ฉันค่อย ๆ แง้มกล่องกำมะหยี่ที่เพิ่งได้รับมาขึ้น แล้วก็พบว่า... “สร้อยข้อมือหรอคะ”

“พอดีตอนกลับบ้าน ฉันพาแม่ไปซื้อเครื่องประดับ เห็นอันนี้สวยดีเลยซื้อมา ไม่รู้จะเอาให้ใครเลยเอาให้เธอละกัน”

“ว้าว สวยจัง” ฉันมองมันอย่างชื่นชม ความรู้สึกที่ต้องการเก็บไว้นั้นมันกักเก็บไว้ไม่อยู่แล้ว

“ชอบไหม” เขาถามขึ้น

“ชอบค่ะ ชอบมากเลย” ฉันยิ้มบอกเขาอย่างปีติยินดี

“ใส่สิ”

ฉันหยิบสร้อยข้อมือสีเงินรูปหัวใจออกมาแล้วพยายามใส่มันเข้ากับข้อมือของตัวเอง แต่เพราะไม่ถนัดเลยทำให้ดูเก้กังยังไงพิกล

พี่ทอมเหมือนเห็นแล้วรำคาญจึงยื่นมือเข้ามาช่วย เขาใส่ให้ฉันด้วยความตั้งใจ

“สวยมากเลยค่ะ” ฉันชูข้อมือขึ้นแล้วมองอย่างชื่นชอบ

“ถ้าเธอชอบก็ดีแล้วล่ะ” เขายิ้มให้บาง ๆ

“ขอบคุณนะคะ”

“ไม่เป็นไร” เขาพูดทั้งที่ใบหน้ายังคงเปื้อนยิ้ม

จู่ ๆ บรรยากาศภายในบ้านก็รู้สึกว่ามันวิบวับ ระยิบระยับขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ ฉันนั่งมองสร้อยข้อมือสลับกับมองเขาไปด้วย

“ลุงกับป้าบอกว่าจะกลับมากี่โมง” หลังจากนั่งอยู่ด้วยกันสักพักเขาก็ถามขึ้นอีก

“เห็นว่าเย็น ๆ ค่ะ ไม่รู้ว่าจะกลับมาทันข้าวเย็นหรือเปล่า”

“แล้วกินข้าวเที่ยงหรือยัง”

“ยังเลยค่ะ”

“ออกไปกินข้าวข้างนอกกับฉันไหม”

“ตอนนี้หรอคะ”

“หรือจะทำกินที่บ้านก็ได้นะ”

“พี่ทอมหิวหรอ”

“นิดหน่อย”

อ่า...เขาหิวข้าวนี่เอง ถึงว่าทำไมถึงได้ดูหงุดหงิดนัก

“งั้นสั่งเดลิเวอรี่มากินดีไหมคะ จะได้ไม่ต้องรอหนูทำกับข้าวด้วย” เพราะกลัวว่าเขาจะหิวจัดเลยเสนอทางเลือกนี้ขึ้นมา

ฉันเองก็มีผ้าที่ซักไว้ด้วย เดี๋ยวก็ต้องไปตากผ้าอีกถ้าซักเสร็จแล้ว

แต่อันที่จริงฉันก็ขี้เกียจนั่นแหละ ทำงานบ้านมาตั้งแต่เช้าแล้ว ไม่อยากทำกับข้าวแล้วอะ นี่ถ้าไม่ติดว่าพี่ทอมมานะฉันจะต้มบะหมี่กินแล้ว

“ก็ดีนะ เธออยากกินอะไรล่ะ” เขาพยักหน้าอย่างเห็นด้วยก่อนจะหยิบเอามือถือขึ้นมา “พิซซ่าไหม มีไก่ทอดแบบที่เธอชอบด้วย”

“เอาค่ะ ๆ”

ฮือ...พอรู้ว่าเขาจำสิ่งที่ฉันชอบได้หัวใจมันก็พองโตขึ้นมาทันทีเลย

พี่ทอมน่ารักจัง...

“จะเอาอะไรอีกไหม” เขาถามในตอนที่กดเลือกอาหารที่จะกินใส่ตะกร้าไว้แล้ว

ฉันชะโงกหน้าเข้าไปดูใกล้ ๆ เผื่อมีอะไรที่อยากสั่งเพิ่มบ้าง

ปึก!

แต่เหมือนจะกะระยะผิดไปหน่อย หัวของฉันเลยชนเข้ากับปลายคางของเขา

“ขอโทษค่ะ” ฉันรีบเงยหน้าขึ้นมองโดยลืมไปว่าใบหน้าของเรานั้นอยู่ใกล้กันแค่คืบเดียวเท่านั้น

---------------------------------------

- (ทอล์ก 80%)

จะได้กินพิซซ่าหรือจะได้กินอย่างอื่นกันก่อนน้าาาา 

อะล้อเล่น ไม่มีไรหรอก อย่าคิดมากกันนะคะ 5555555555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 113 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

658 ความคิดเห็น

  1. #583 firstzy93 (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 9 มกราคม 2564 / 00:40
    เอาแล้วๆ
    #583
    0
  2. #582 WongdueanManee (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 8 มกราคม 2564 / 16:41

    รอค่าา

    #582
    0
  3. #581 Na1222 (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 8 มกราคม 2564 / 15:33

    ไม่คิดมากแต่อย่ากให้เป็นเหมือนที่คิด อือพี่ทอมมีซื้อของมาฝากน้องด้วย😘😘😘
    #581
    0
  4. #580 fonthanya (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 8 มกราคม 2564 / 15:20
    เขินเว้นเฮ้ย
    #580
    1
    • #580-1 fonthanya(จากตอนที่ 94)
      8 มกราคม 2564 / 15:21
      เว้ย***
      #580-1
  5. #579 TonYah (จากตอนที่ 94)
    วันที่ 8 มกราคม 2564 / 12:31
    รอเล่มมมมม
    #579
    0