Your Boyfriend ผมเป็นแฟนคุณนะครับ

ตอนที่ 9 : [บทที่ 4] คล้ายว่าจะดีขึ้น (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,502
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 115 ครั้ง
    23 ก.ย. 63

“ก็ดีครับ เป็นเด็กดี”

[อย่างนั้นหรอ งั้นแม่ฝากดูแลน้องด้วยนะ ได้ยินว่าเจ้าปุณไม่ค่อยอยู่บ้านเท่าไหร่ ยังไงเราก็เป็นญาติกัน ช่วยเหลือกันไว้]

อีกแล้ว...

“ครับ”

ทั้งที่อยู่ผมอยากพูดกับแม่เหมือนที่พูดกับไอ้ปุณแต่มันก็คงไม่มีประโยชน์อะไร ซ้ำร้ายมันคงทำให้แม่ไม่สบายใจเปล่า ๆ ผมเลยต้องรับคำไปแค่นั้นอย่างเลือกไม่ได้

หลังจากที่ถามไถ่เรื่องต่าง ๆ กันเรียบร้อยแล้วผมก็วางสายแม่ไปด้วยอารมณ์ที่ขุ่นมัว

ผมเกิดคำถามขึ้นในใจว่าทำไมทุกคนต้องอยากให้ผมดูแลยัยเด็กนั่นกันขนาดนั้นด้วย ในขณะที่ตอนผมมาอยู่ที่นี่ครั้งแรกก็ไม่เห็นว่าจะมีใครกระตือรือร้นที่จะดูแลผมดีขนาดนี้มาก่อน แต่ก็คงเทียบไม่ได้เพราะผมเป็นเด็กผู้ชาย แถมยังไม่ค่อยแสดงอารมณ์ออกมาให้ใครเห็นด้วย

เพราะยัยนั่นร้องไห้บ่อยอย่างนั้นหรอ?

ก๊อก ๆ

ขณะที่กำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างอยู่นั้นจู่ ๆ ประตูห้องของผมก็เถอะเคาะจากด้านนอก

เมื่อเดินไปเปิดประตูก็พบกับร่างของคนที่กำลังเป็นประเด็นอยู่พอดี

“คุณน้าให้มาถามว่าตอนเย็นจะกินอะไรหรอคะ” เธอเอ่ยถามผมด้วยท่าทางปกติ

“อยากกินพะแนงหมู” ผมบอกไปตามที่ใจนึกอยากกิน

ป้าของผมท่านใจดีมากแถมยังเอาใจใส่ผมอยู่ตลอดด้วย ทุกครั้งที่จะทำกับข้าวท่านจะคอยถามไถ่เสมอว่าอยากกินอะไรหรือเปล่า เพราะแบบนี้ไงผมถึงเกรงใจและยากที่จะปฏิเสธทุกครั้งที่ท่านเอ่ยปากขอให้ช่วยเหลือหลานสาวของตัวเอง

“ค่ะ...” เธอขานรับแค่นั้นแล้วหมุนตัวเดินกลับลงไปโดยไม่ได้พูดอะไรกับผมอีก

บันไดรู้ตัวดีว่าผมไม่ชอบสุงสิงกับใคร เธอเลยรักษาระยะห่างให้โดยที่ผมไม่ได้ร้องขอเพื่อไม่ให้ผมอึดอัดใจ

ในตอนนั้นเองที่ผมสังเกตเห็นว่าตรงข้อเท้าของเธอมีรอยช้ำสีคล้ำราวกับเป็นรอยที่เกิดขึ้นมาสักพักแล้ว

ไปหกล้มตรงไหนอีกล่ะ หรือจะซุ่มซ่ามไปเดินชนอะไรเข้าอีก

ยัยเด็กนี่ชอบทำอะไรไม่ระวังเอาซะเลย

ถึงผมจะสงสัยแต่ก็ไม่ได้ถามออกไปและมันก็ไม่ใช่เรื่อที่จะต้องให้ความสนใจเลยด้วย

เรื่องของเธอ...ผมไม่สนใจหรอก

[End Tom Talk]

 

“พะแนงหรอ” น้ามะปรางพึมพำเบา ๆ ก่อนจะทำสีหน้าครุ่นคิดคิด “พริกแกงผมดพอดี น้าวานบันไดช่วยไปซื้อให้หน่อยได้ไหม”

“ได้ค่ะ” ฉันขานรับอย่างเต็มใจ อันที่จริงฉันเองก็อยากกินพะแนงเหมือนกัน

“งั้นน้าฝากซื้อมะเขือพวงด้วยนะ”

“ค่า...”

ฉันอยู่ที่นี่มาได้สักพักก็เริ่มคุ้นชินกับสถานที่ใกล้เคียงและเริ่มไปไหนมาไหนเองคนเดียวได้แล้ว แถมตลาดก็อยู่ไม่ไกลจากหมู่บ้านที่พวกเราอาศัยอยู่ด้วย แต่รอบนี้มันไกลกว่าร้านสะดวกซื้อที่ไปกับพี่ทอมในคราวแรก วันนี้ฉันเลยจะปั่นจักรยานไปซื้อของให้น้ามะปราง

ขณะที่กำลังเตรียมเอารถออกมานั้นพี่ทอมก็เดินออกมาตรงหน้าบ้าน

น่าแปลกแฮะ วันนี้เขาไม่ค่อยอยู่ที่ห้องเหมือนทุกวันที่ผ่านมาเลย

สีหน้าของเขาที่มองมายังฉันนั้นเหมือนต้องการถามว่าฉันจะไปไหน เพียงแค่ไม่ได้พูดมันออกมาเท่านั้นเอง

“หนูจะไปตลาดค่ะ พี่ทอมจะฝากซื้ออะไรไหมคะ”

ฉันคิดว่าอย่างน้อยก็ควรจะถามเขาสักหน่อยเพื่อไม่ให้เป็นการเสียมารยาท

เขาไม่ตอบแต่มองลงมายังปลายเท้าของฉันก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าด้วยใบหน้าที่ยากจะคาดเดา

เมื่อเห็นว่าเจ้าตัวไม่ตอบฉันก็เลยคิดไปเองว่าเขาไม่มีอะไรจะฝากแล้วเลยจูงจักรยานออกมาจากรั้วหน้าบ้าน

แต่...พี่ทอมก็ยังเดินตามมา

“มีอะไรหรอคะ” ฉันถามเพราะเห็นว่าท่าทางของเขานั้นจงใจตามออกมาอย่างเห็นได้ชัด “หรือว่าจะฝากอะไร”

“จะไปด้วย”

“คะ?”

“จะไปด้วย” เขาเอ่ยย้ำอีกครั้งก่อนจะแทรกตัวเข้ามาเป็นฝ่ายจูงจักรยานแทนฉันเอง

“พี่ทอมจะไปตลาดกับหนูหรอ” ฉันถามเพราะเห็นว่าเขาตั้งท่าจะขึ้นไปนั่งบนเบาะ

“อือ”

“ด้วยจักรยานคันเดียวเนี่ยนะคะ?”

มันเป็นจักรยานสำหรับแม่บ้าน และสำหรับฉันมันเหมาะกับการปั่นคนเดียวมากกว่า ผู้ใหญ่สองคนนั่งไปด้วยกันมีหวังไม่รอดแน่

“หรือที่บ้านมีอีกคัน?”

นี่เขาถามจริง ๆ หรือจะกวนประสาทกันแน่เนี่ย ก็รู้ ๆ กันอยู่ว่าบ้านคุณน้ามีจักรยานคันเดียวที่เอาไว้ใช้ไปซื้อของที่ตลาด

“ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ หนูหมายถึงถ้าไปสองคนมันจะลำบาก หนูไปคนเดียวดีกว่า พี่ทอมอยากได้อะไรก็บอกหนูมาเลยค่ะ เดี๋ยวหนูแวะซื้อให้” ฉันบอกเขาไปแต่พี่ทอมก็ไม่มีท่าทีว่าจะลงจากรถง่าย ๆ “หรือพี่ทอมจะไปตลาดเองคะ”

ฉันรู้ว่ามันไม่เหมาะที่จะถามแบบนั้นแต่ตอนนี้เขากำลังก่อกวนฉันอยู่นะ ตอนนี้ก็ยิ่งเย็นลงเรื่อย ๆ แล้ว ขืนชักช้ากว่านี้มีหวังฟ้ามืดแล้วจะลำบาก

----------------------------------------

- (ทอล์ก 100%)

ผู้ชายร่างยักษ์ปั่นจักรยานแม่บ้าน 555555555555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 115 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

658 ความคิดเห็น

  1. #74 TonYah (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กันยายน 2563 / 14:24
    เป็นห่วงแหละดูออก
    ใกล้มืดละกลัวน้องไม่ปลอดภัยถ้าไปคนเกียว
    #74
    0
  2. #73 firstzy93 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 กันยายน 2563 / 12:35
    5555 กวนหรอ
    #73
    0