Your Boyfriend ผมเป็นแฟนคุณนะครับ

ตอนที่ 88 : [บทที่ 20] จุดสนใจ (60%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,665
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 68 ครั้ง
    7 ม.ค. 64

ในตอนที่พวกเราสามคนกำลังเดินไปยังจุดเรียกรวมตัวนั้นฉันก็ได้แต่คิดว่าจะหาโอกาสบอกเรื่องพี่ทอมกับเพื่อน ๆ ตอนไหนดี ถ้าจู่ ๆ ฉันพูดออกไปโต้ง ๆ มันก็ดูกระดากอายยังไงก็ไม่รู้ เหมือนฉันอยากอวดเพ่อนเลยว่าตัวเองมีแฟนแล้ว แถมแฟนคนนั้นยังเป็นคนที่เคยอยู่บ้านเดียวกันอีก

“เป็นไรอะภู” ฉันถามเมื่อเห็นว่าเพื่อนของฉันกำลังทำสีหน้าราวกับคิดอะไรอยู่

“...” หมอนี่หันมามองฉันแว้บนึงก่อนจะหันกลับไปยังทางเดิม “เปล่าหรอก”

แม้จะสงสัยแต่ฉันก็ต้องเก็บมันเอาไว้ในใจ เมื่อภูผาบอกว่าไม่มีอะไรฉันก็ต้องเชื่อแบบนั้น

ก็คงจะเป็นเรื่องที่ยังไม่อยากเล่าให้ฟังเหมือนกับฉันที่ยังตัดสินใจเล่าเรื่องพี่ทอมให้เพื่อนฟังไม่ได้อย่างนั้นสินะ

เมื่อเดินด้วยกันมาได้สักพักพวกเราก็มาถึง เห็นได้ว่าผู้คนเริ่มทยอยเดินเข้ามารวมกันอยู่ตรงลานกว้างกันแล้ว

ฉันเห็นว่าพี่ทอมกับพี่ปุณก็เดินมาถึงแล้วด้วยเช่นกัน

“พี่ปุณ” ฉันเอ่ยเรียกพี่ชายของฉันอย่างร่าเริงก่อนจะโบกมือไว ๆ ให้เขาเห็น

แต่ไม่ทันได้เดินมาหาฉันเขาก็โดนคนทักเข้าให้แล้ว ดูเหมือนพี่ปุณของฉันเนี่ยจะฮอตซะเหลือเกินนะ ทั้งผู้หญิงและผู้ชายเข้ามาทักทายเขาไม่เว้นว่างเลย

ส่วนพี่ทอมน่ะหรอ...ก็ยืนอยู่ข้าง ๆ พี่ปุณด้วยสีหน้าบอกบุญไม่รับเท่าไหร่ แต่ถึงยังไงเขาก็ทำหน้าที่ทักทายคนรู้จักของพี่ปุณได้เป็นอย่างดีล่ะนะ

พอเห็นแบบนี้แล้วฉันก็พอเข้าใจแล้วว่าทำไมพี่ทอมที่ดูเหมือนเป็นคนเก็บตัวและเพื่อนน้อยแบบนั้นถึงได้รู้จักกับพี่แก้วได้ แม้เขาจะพูดว่ารู้จักเพราะพี่ปุณแต่ฉันก็ยังนึกภาพไม่ออกอยู่ดี เมื่อมาเห็นแบบนี้แล้วก็พอจะเข้าใจสถานการณ์ในตอนนั้นได้แล้วล่ะ

แต่ที่ฉันยังคงติดใจอยู่คือทำไมตอนนั้นเขาถึงไม่ยอมบอกพี่ปุณว่าคบกับพี่แก้ว หรือเพราะมันไม่ได้สำคัญถึงขั้นนั้น

“มองอะไรเนี่ย เห็นจ้องอยู่นานแล้วน้า”

ขณะที่ในหัวของฉันกำลังคิดเรื่องนั้นไม่หยุดยัยนุ่มนิ่มก็โผล่หน้าเข้ามาขวางทางสายตาของฉันเอาไว้ ฉันตกใจจนแทบเผลอร้องกรี๊ดออกมาเลย

“ทำบ้าอะไรเนี่ย ตกใจหมดเลย”

“แหม...ดูใจลอยเลยนะ ลอยไปหาใครหรือเปล่า” ยัยนี่ก็ชอบเอ่ยแซวฉันอยู่เรื่อยเลย

นุ่มนิ่มเคยออกปากเชียร์ฉันกับพี่ทอมด้วย แม้ว่าตอนนั้นจะเป็นเพราะไอ้ภูผามันเป็นกังวลก็เถอะ แต่ดูเหมือนเพื่อนสาวของฉันจะยังไม่ยอมหยุดเลยจริง ๆ

นี่ถ้าฉันบอกว่าคบกับพี่ทอมล่ะก็...คงได้อ้าปากค้างตกใจไปเป็นวันแน่ ๆ

“เปล่าสักหน่อย” ฉันปฏิเสธหน้าซื่อก่อนจะมองไปยังอีกฝั่งแล้วก็พบว่าพี่ไวน์กับผู้หญิงที่ชื่อแก้วนั้นกำลังเดินตรงเข้ามาทางนี้พอดี

ฉันเห็นว่าพี่ไวน์มองมายังฉันพร้อมกับก้มลงกระซิบอะไรบางอย่างให้เธอคนนั้นฟัง ไม่นานเธอก็หันมามองฉันพร้อมกับส่งยิ้มให้อย่างน่าประหลาดใจ

เกิดอะไรขึ้นเนี่ย...

แต่ที่น่าประหลาดใจมากกว่าคือคืนอื่น ๆ ต่างมองมายังฉันด้วยเช่นกัน

พอฉันมองพี่แก้วเธอก็เดินตรงเข้ามาหาฉันด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม

“อ้าว เจอกันกันอีกแล้วนะ” เธอทักทายฉันก่อนจะมองไปยังเพื่อนทั้งสองคนของฉันด้วย

“สวัสดีค่ะ” แม้จะยังงุนงงอยู่บ้างแต่ยังไงก็ต้องทักทายตอบเป็นมารยาท เพราะเธอคือเพื่อนของพี่ปุณยังไงล่ะ

“ใครอะ” นุ่มนิ่มที่อยู่ข้าง ๆ สะกิดถามเบา ๆ

“เพื่อนของพี่ปุณน่ะ” ฉันหันไปตอบแล้วก็พบว่าเพื่อนสาวทำสีหน้าไม่ชอบใจอยู่

คงเป็นเพราะมีพี่ไวน์อยู่ด้วยแน่ ๆ เลย ฉันรับรู้ได้ว่าเพื่อนของฉันไม่ชอบเขาเท่าไหร่

“น้องบันได” ขณะที่ฉันกำลังกระซิบกระซาบกับยัยนุ่มนิ่มอยู่นั้นเธอก็เอ่ยเรียกฉัน “พี่มีเรื่องจะคุยกับเรานิดหน่อยเรื่องกิจกรรมวันนี้ สะดวกคุยไหม”

“ตอนนี้หรอคะ” ฉันถามอย่างเป็นกังวลเพราะเธอแสดงออกชัดเจนว่าต้องการคุยกับฉันแค่สองคนเท่านั้น

“ใช่จ้ะ พอดีพี่เอยเขาฝากมา”

เมื่อเธอพูดแบบนั้นฉันก็ยากที่จะปฏิเสธ หากทำแบบนั้นมันจะเป็นการแสดงออกอย่างชัดเจนเกินไปว่าไม่ต้องการคุยด้วยทั้งที่ก็ไม่ได้มีเหตุผลอะไรที่จะทำแบบนั้น

สุดท้ายฉันก็ต้องจำใจเดนิออกมาคุยกับเธอข้างนอกอย่างเลี่ยงไม่ได้

“สำหรับงานนี้พี่เอยจะให้น้องคอยรวบรวมกระดาษที่ทุกคนเขียนแล้วเอามาส่งให้พี่นะคะ” เมื่อแยกออกมาเธอก็แจกแจงงานให้ฉันทันที

“ได้ค่ะ”

แบบนี้ค่อยโล่งใจหน่อย นึกว่าจะถูกเรียกมาตบหน้าซะแล้ว

ตอนแรกที่ฉันตกลงช่วยเหลือพี่ทอมนั้นก็คิดไว้แล้วว่าจะต้องเจอกับการก่อกวนของเธอ แต่พอมารู้ว่าเธอรู้จักกับพี่ปุณด้วยมันก็ทำให้ฉันโล่งใจนิดหน่อย อย่างน้อย ๆ เธอคงไม่ทำอะไรฉันมาก แต่มันก็ไม่แน่เพราะฉันก็ไม่รู้ว่าความสัมพันธ์ของเธอกับพี่ปุณเป็นแบบไหน

“มีอะไรอีกไหมคะ” ฉันเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าเธอเงียบแล้วไม่ได้พูดอะไรต่อ

“มี”

------------------------------------------

- (ทอล์ก 60%)

พรี่แก้วคะ เลิกยุ่งกับนุ้งบันไดของช้านนนนนน

แจ้งทุกคนเรื่องหนังสือนะคะ เล่มตัวอย่างจะได้ประมาณวันที่ 6 มกราคา 64 น้า เนื่องจากโรงพิมพ์หยุดถึงวันที่ 4 เลย บทนี้จะเป็นบทสุดท้ายที่อัปให้อ่านกันนะคะ หลังจากนี้จะเป็นพิเศษที่แต่งให้อ่านกันเฉพาะที่เว็บนี้เท่านั้น ตอนพิเศษจะอัปทุกวันนะคะเพราะไม่ต้องชะลอการอัปเหมือนเนื้อเรื่องหลัก รอติดตามกันได้เลยน้าา ขอบคุณมาก ๆ เลยค่ะที่ติดตามเค้ามาจนถึงตอนนี้ 

รักกกกกก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 68 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

658 ความคิดเห็น

  1. #539 firstzy93 (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2563 / 20:58
    ยุ่งจังนะ
    #539
    0
  2. #538 Panther Navy (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2563 / 18:23
    ของเก่าก็อยู่ที่ของตัวเองค่า
    #538
    0
  3. #537 TonYah (จากตอนที่ 88)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2563 / 15:48
    อย่ายุ่งกับบันได ถ้าไม่อยากเจ็บตัวยัยพี่แก้ว
    #537
    0