Your Boyfriend ผมเป็นแฟนคุณนะครับ

ตอนที่ 87 : [บทที่ 20] จุดสนใจ (40%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,719
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 101 ครั้ง
    7 ม.ค. 64

พี่ทอมทำเหมือนลำบากใจมากที่จะต้องบอกความจริงกับทุกคน ฉันเองก็ลำบากใจเหมือนกันเพราะกลัวว่าคนอื่นจะทำเสียแผน

“บอก? บอกนี่คือ...ให้หนูบอกเพื่อนใช่ไหมคะว่าเราแกล้งเป็นแฟนกัน” ฉันถามเพื่อต้องการความชัดเจนอีกครั้ง

แต่พอถามจบพี่ทอมกับขมวดคิ้วมุ่นแล้วจ้องมองฉันด้วยแววตาดุดัน

“ที่ให้บอกคือบอกว่าเราเป็น แฟนกัน” เขาเน้นย้ำคำว่าแฟนอย่างชัดเจน

“อ้าว ทำไมล่ะคะ พี่ทอมจะให้หนูโกหกเพื่อนของหนูด้วยหรอ”

“ถ้าความแตกขึ้นมาจะทำยังไง” เขาดูจริงจังมากจนฉันเองก็เริ่มเอนเอียงไปทางเขา “มั่นใจหรอว่าเพื่อนเธอจะไม่หลุดปาก”

นะ...นั่นน่ะสินะ

“ยิ่งเพื่อนผู้ชายของเธอนั้นยิ่งต้องบอก เพราะถ้าเขาไม่ชอบใจขึ้นมามันจะทำให้แผนเราล่ม”

“ภูผาไม่ใช่คนแบบนั้นสักหน่อยค่ะ” ฉันออกตัวปกป้องเพื่อนไว้ก่อนเพราะดูพี่ทอมจะมองภูผาในแง่ร้ายเหลือเกิน

“ก็บอกเผื่อไว้”

น้ำเสียงนั้นที่ตอบกลับมาดูหงุดหงิดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

“งั้นพี่ปุณ...”

“กับไอ้ปุณยังไงก็ต้องบอกว่าเป็นแฟน ไม่อย่างนั้นมันจะโวยวายหนักแน่ว่าฉันมาขอให้เธอทำเรื่องอะไรแบบนี้”

อ่า...ฉันเห็นด้วยกับเขาที่สุดเลยเรื่องนี้

“เราจะไม่โดนคนใกล้ตัวจับได้ใช่ไหมคะว่าเราไม่ใช่แฟนกันจริง ๆ” ฉันถามอย่างกังวลเพราะกลัวว่าความจะแตกเอาได้ ฉันก็ยิ่งโกหกไม่เก่งอยู่ด้วย ยิ่งถ้าต้องโกหกเพื่อนสนิทแบบนี้ด้วยแล้วฉันก็ยิ่งกลัว

“ไม่หรอก” เขาตอบกลับมาอย่างมั่นใจพร้อมกับยกยิ้มที่มุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ “มันไม่มีใครดูออกหรอกน่าว่าเราไม่ใช่แฟนกันจริง”

“จริงหรอคะ” ฉันเงยหน้าขึ้นมองเขา

“จริง” พี่ทอมย้ำคำตอบอย่างชัดเจนก่อนจะโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้จนหน้าผากของเราแตะกัน

ฉันไม่ได้ถดถอยออกห่างเพราะถูกสายตาของเขาสะกดให้หยุดอยู่นิ่ง ๆ ราวกับต้องมนต์

“มันไม่มีใครจับได้หรอกน่า” เขาพึมพำด้วยน้ำเสียงเย้ายวนก่อนจะเอียงใบหน้าเล็กน้อย “เพราะฉะนั้นไม่ต้องกังวล”

เขาหอมแก้มของฉันหนึ่งฟอด

“แบบนี้แหละดี ถ้าฉันเข้าใกล้แบบนี้อย่าปฏิเสธ” พี่ทอมพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่าแต่ก็ดูจริงจังไปในที

จุ๊บ!

เขาเคลื่อนใบหน้าลงไปจูบซอกคอขาวระหงของฉันด้วยเบา ๆ

“เพราะถ้าเธอปฏิเสธ...คนอื่นเขาจะจับได้”

หมับ!

มือหนาเคลื่อนขึ้นมาจับบ่าของฉันไว้แน่นก่อนจะออกแรงดันให้ถอยหลังไปเพียงไม่กี่ก้าวจนแผ่นหลังของฉันชนกับเปลือกต้นไม้

“พี่ทอม...” ฉันเรียกชื่อเขาเพราะล่วงรู้ดีว่าอะไรจะตามมาหลังจากนี้

“เอาน่า นิดหน่อย ถือว่าซ้อม” เขาเอ่ยร้องขออย่างออดอ้อน

อะไรกันล่ะ แบบนี้มัน...

“ซ้อมบ่อยเกินไปแล้ว เมื่อกี้ก็...”

“เมื่อกี้ก็แค่วอร์ม หลังจากนี้คือของจริง”

“เดี๋ยวมีคนมาเห็น...”

“ก็เห็นไปสิ จะได้รู้ว่าเราเป็นอะไรกันโดยที่เราไม่ต้องบอก”

“แต่ว่า...อื้อ...” ไม่ทันให้ฉันได้โต้เถียงอะไรกลับไปพี่ทอมก็โน้มใบหน้าลงมาจูบฉันอย่างเร่าร้อนซะแล้ว

เขาตะโบมจูบอย่างละโมบและไม่ยอมปล่อยให้ฉันได้พักหายใจเลยแม้แต่วินาทีเดียว

ฉันยืนกำเสื้อของเขาไว้แน่นพร้อมกับจูบตอบเขาอย่างโหยหาด้วยเช่นกัน

เราสองมอบสัมผัสอันอ่อนโยนให้กันอย่างไม่รู้เบื่อ

 

เวลาต่อมา

“ปากไปโดนไรมาก ดูบวม ๆ” นุ่มนิ่มเอ่ยทักเมื่อฉันเดินกลับมาหาเธอแล้ว

“ไหน” แถมยังมีภูผามาอยู่ที่นี่ด้วยกันแล้ว หมอนี่เดินเข้ามาหาฉันด้วยท่าทางใคร่รู้ “ขอฉันดูหน่อย”

“ไม่มีไรหรอก” ฉันบอกปัดก่อนจะทำเฉไฉ “ก็ปกติ ไม่ได้ไปโดนอะไรมาสักหน่อย”

“งั้นหรอ” นุ่มนิ่มยังคงมองฉันไม่วางตาอย่างจับผิด

“อือ” เขาบอกอ้อมแอ้มก่อนจะเอ่ยถามขึ้น “แล้วนี่จะไปกันได้ยัง พี่เขาเรียกรวมตัวแล้วเนี่ย”

“ก็จะไปตั้งนานแล้วแหละ แต่รอแกคนเดียวเนี่ย ไม่รู้ว่าไปไหนมาโทรหาก็ไม่รับ”

ได้ทียัยนี่ก็บ่นอุบเลย ฉันที่โดนบ่นก็ได้แต่ทำหน้าหงอยอย่างรู้สึกผิดที่ทำให้เพื่อนรอนาน

“ไปไม่นานหรอกน่า แกก็บ่นไปเรื่อย” ภูผาเห็นเช่นนั้นจึงออกตัวปกป้องฉันแทน

“แกอะชอบให้ท้ายยัยเพื่อนคนนี้นักนะ” นุ่มนิ่มเอ่ยอย่างคาดโทษก่อนพ่นลมหายใจออกมาแรง ๆ “เอาเถอะ ๆ จะไปกันได้ยัง”

เพื่อนของฉันพูดอย่างไม่ใส่ใจก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วเดินนำพวกเราสองคนไป เป็นอันรู้ดีว่านั่นคือการหยอกล้อและยัยนุ่มนิ่มเองก็ไม่ได้คิดมากอะไรเลยด้วย

ในตอนที่พวกเราสามคนกำลังเดินไปยังจุดเรียกรวมตัวนั้นฉันก็ได้แต่คิดว่าจะหาโอกาสบอกเรื่องพี่ทอมกับเพื่อน ๆ ตอนไหนดี ถ้าจู่ ๆ ฉันพูดออกไปโต้ง ๆ มันก็ดูกระดากอายยังไงก็ไม่รู้ เหมือนฉันอยากอวดเพ่อนเลยว่าตัวเองมีแฟนแล้ว แถมแฟนคนนั้นยังเป็นคนที่เคยอยู่บ้านเดียวกันอีก

“เป็นไรอะภู” ฉันถามเมื่อเห็นว่าเพื่อนของฉันกำลังทำสีหน้าราวกับคิดอะไรอยู่

“...” หมอนี่หันมามองฉันแว้บนึงก่อนจะหันกลับไปยังทางเดิม “เปล่าหรอก”

---------------------------------------------------------

- (ทอล์ก 40%)

มาอัปนิยายแล้วค้าบบบบ

พี่ทอมไม่แผ่วเลยน้าาาาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 101 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

658 ความคิดเห็น

  1. #536 11booddy (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2563 / 23:27
    อิพี่หลอกล่อน้องเก่งเกิ๊น
    #536
    0
  2. #535 tpf2821 (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2563 / 20:23

    เนียนไปอีกพี่ทอม เมื่อไหร่จะบอกน้องไปตรงๆอะคุณพี่

    #535
    0
  3. #534 WongdueanManee (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2563 / 19:47

    ทอมโกหกน้องเหรอ

    #534
    0
  4. #533 Panther Navy (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2563 / 18:37
    อีกเเล้วน้าอิพี่เริ่มหื่นขึ้นตลอดดด
    #533
    0
  5. #532 firstzy93 (จากตอนที่ 87)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2563 / 18:36
    แต๊ะอั๋งน้องอีกแล้ว
    #532
    0