Your Boyfriend ผมเป็นแฟนคุณนะครับ

ตอนที่ 6 : [บทที่ 4] คล้ายว่าจะดีขึ้น (40%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,552
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 182 ครั้ง
    19 ก.ย. 63


ฉันยืนคิดอยู่สักพักน้ามะปรางก็กลับมา ท่านดูเหนื่อยหอบและอากาศข้างนอกบ้านก็คงจะร้อนน่าดู นี่ก็เป็นช่วงเย็นแล้วนี่เนอะ

“หนูขอโทษที่ลงมาช้านะคะ เลยทำให้คุณน้าต้องไปซื้อของเองเลย” ทันทีที่น้ามะปรางวางของลงฉันก็รีบขอโทษยกใหญ่เลย “พอดีหนูคุยโทรศัพท์กับแม่นานไปหน่อย”

ถึงยังไงฉันก็ยังคงกลัวว่าน้ามะปรางจะมองไม่ดีอยู่เลยยกเอาแม่มาอ้าง

“ไม่เป็นไร น้าไม่ได้ว่าอะไรบันไดอยู่แล้ว ไม่ต้องคิดมากนะ”

พอได้ยินท่านพูดแบบนั้นฉันก็สบายใจขึ้นมามากเลยล่ะ

“แล้วนี่เราเป็นไงบ้าง เห็นทอมบอกว่าเราสะดุดล้มตรงแถวประตูหลังบ้าน” คุณน้าถามพร้อมกับมองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า

แม้จะสงสัยว่าพี่ทอมพูดเรื่องนี้ให้น้ามะปรางฟังได้ยังไงแต่ฉันก็ไม่กล้าถามอยู่ดี

“เจ็บนิดหน่อยค่ะ แต่ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้ว”

“งั้นก็ดีแล้ว ถ้าเจ็บมากน้าจะพาไปหาหมอ”

“ขอบคุณมากนะคะ”

ถึงจะไม่ได้อยู่กับแม่แต่อย่างน้อยก็ยังคงมีน้ามะปรางอยู่ด้วย ทั้งสองคนหน้าตาคล้ายกันมากสมกับเป็นพี่น้องกันจริง ๆ

หลังจากพูดคุยกันเสร็จเรียบร้อยแล้วฉันก็ช่วยน้ามะปรางเตรียมอาหารเย็นอย่างแข็งขันเพราะวันนี้ตั้งใจจะทำอาหารให้พี่ทอมเพื่อเป็นการขอบคุณเขาด้วย

ตอนแรกฉันคิดว่าเขาจะแกล้งบอกให้ทำแล้วไม่ยอมกินซะอีก แต่ที่ไหนได้เขากินมันจนหมดอย่างไม่น่าเชื่อ

อย่างน้อยก็ถือว่าได้ตอบแทนน้ำใจในวันนี้แล้วล่ะนะ ส่วนเรื่องเครื่องเขียนฉันคิดว่าคงไม่จำเป็นต้องซื้อมาให้เขาแล้วล่ะ พรุ่งนี้ก็ถือซะว่าได้ไปเที่ยวกับเพื่อนใหม่แทนละกัน

 

หลายสัปดาห์ต่อมา

ตอนนี้ฉันอาศัยอยู่บ้านของน้ามะปรางมาได้เกือบเดือนแล้วล่ะ เริ่มคุ้นเคยกับทุกอย่างแล้ว ทั้งเรื่องการใช้ชีวิตที่นี่บวกกับเรื่องที่มหาวิทยาลัยด้วย พอเริ่มปรับตัวได้ฉันก็รู้สึกว่าตัวเองเริ่มเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น

ช่วงแรกฉันร้องไห้คิดถึงบ้านอยู่บ่อยครั้งเวลาที่เจอเรื่องแย่ ๆ แต่ตอนนี้แม้จะมีความคิดถึงอยู่บ้างแต่ก็ไม่งอแงแล้วล่ะ

“พี่ไปก่อนนะ” พี่ปุณเอ่ยบอกฉันที่นั่งอยู่ตรงเก้าอี้หน้าบ้านอย่างอารมณ์ดี

“วันนี้ก็ไปอีกแล้วหรอคะ” ฉันถามอย่างสงสัยเพราะพี่ปุณออกจากบ้านแทบทุกวัน

พอเลิกเรียนกลับมาบ้าน เปลี่ยนชุด แล้วก็ออกไปอย่างนี้แทบทุกครั้งเลย

“อะไรกัน นี่เราไม่อยากให้พี่ไปขนาดนั้นเลยหรอ” พอโดนฉันถามพี่ปุณก็เดินเข้ามาหาแล้วลูบหัวฉันเบา ๆ

“ตั้งแต่หนูมาอยู่ที่นี่ หนูนับวันที่พี่ปุณอยู่บ้านได้เลยนะคะ แบบนี้น้าไผ่กับน้ามะปรางคงเหงาแย่”

“เหงาอะไร อยู่นี่ก็มีทั้งทอมกับบันไดอยู่ด้วย พี่ไม่อยู่คนเดียวไม่เป็นไรหรอก”

“แต่หนูกับพี่ทอมไม่ใช่ลูกแท้ ๆ ของคุณน้าสักหน่อยค่ะ” ฉันถอนหายใจออกมาอย่างอึดอัด “พี่ที่ปุณไม่ค่อยอยู่บ้านมันเป็นเพราะหนูหรือเปล่าคะ”

ฉันตัดสินใจถามออกไปเพราะคิดว่าพี่ปุณน่าจะอยากให้พื้นที่ส่วนตัวกับพี่ทอมเลยออกไปข้างนอกบ่อย ๆ แบบนี้หรือเปล่า

“จะบ้าหรอ จะมาเป็นเพราะเราได้ยังไง” เขารีบสวนกลับอย่างทันควัน “คิดมากไปได้ พี่ก็ออกไปข้างนอกแบบนี้ประจำตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว”

“จริงหรอคะ”

“ไปถามแม่พี่ดู” เขาบอกอย่างต้องการให้ฉันมั่นใจ “ถึงเราไม่มาอยู่ด้วย ช่วงนี้พี่ก็ต้องออกไปบ่อย ๆ อยู่ดี”

“งานเยอะหรอคะ” ตอนที่พี่ชายของฉันเริ่มขึ้นปีสองก็งานเยอะแบบพี่ปุณในตอนนี้เลย แต่พี่ฉันก็ไม่เห็นจะออกจากบ้านทุกวันแบบนี้สักหน่อย

“เยอะมากกกก พี่ทำกิจกรรมด้วย นี่ยังคิดว่าจะคุยกับพ่ออยู่เหมือนกันว่าขอย้ายไปอยู่หอแถวมอ”

“แต่บ้านนี้ก็ถือว่าใกล้มออยู่นะคะ”

“ใกล้ก็จริง แต่เดินทางลำบาก ไม่เหมือนอยู่หอติดกับมอเลย อันนั้นสะดวกกว่า”

“ถ้าพี่ปุณไปอยู่หอหนูคงเหงาแย่เลยค่ะ”

ฉันพูดไปตามความจริงเพราะเมื่อไหร่ที่พี่ปุณอยู่บ้านด้วยฉันรู้สึกว่าโลกมันสดใสขึ้นมาทันที ต่างจากตอนที่อยู่กับพี่ทอมลิบลับเลย

“ยังไม่ไปอีกหรอ” ขณะที่เรากำลังพูดคุยกันอย่างออกรสอยู่นั้นจู่ ๆ พี่ทอมก็เดินออกมายังหน้าบ้านแล้วเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

นึกถึงก็โผล่มาทันทีเลยนะ

“กำลังจะไป แต่น้องสาวสุดน่ารักของกูกำลังร้องไห้งอแงไม่อยากให้ไปอยู่เนี่ย” พี่ปุณเอ่ยขึ้นพร้อมกับการยีหัวฉันเล่นอย่างหมั่นเขี้ยว

พอได้ยินประโยคที่ดูเกินจริงแบบนั้นพี่ทอมถึงกับขมวดคิ้วมุ่นแล้วมองมายังฉันทันที

“ยังไม่เลิกร้องไห้อีกหรอ” เขาเหมือนพึมพำอยู่คนเดียวแต่ฉันดันได้ยินเข้านี่สิ

“อะไร? น้องกูไปร้องไห้ตอนไหน” และดูเหมือนว่าพี่ปุณเองก็ได้ยินด้วยเช่นกัน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 182 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

658 ความคิดเห็น

  1. #66 tphee (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 14:23
    พี่ทอมนี่เก็บทุกรายละเอียดจริงๆนะ แบบนี้ถ้าได้เป็นแฟนคงหวงและห่วงสุดๆอ่ะ
    #66
    0
  2. #65 WYB_19970805 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 13:59
    น้องร้องไห้เพราะพี่ทอมใจร้ายกับน้องงงง
    #65
    0
  3. #64 firstzy93 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 13:29
    น้องงอแง
    #64
    0