Your Boyfriend ผมเป็นแฟนคุณนะครับ

ตอนที่ 20 : [บทที่ 7] กวนใจ (20%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,736
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 119 ครั้ง
    4 ต.ค. 63

-----------------------------------

บทที่ 7

กวนใจ

 

“รู้ตัวหรือเปล่าว่ากำลังทำให้ฉันหงุดหงิดอยู่” พี่ทอมพูดมันออกมาอย่างไม่ปิดบัง “อันที่จริงมันก็ไม่ใช่เรื่องของฉันหรอกนะ แต่ถ้าความเดือดร้อนของเธอมันไม่ส่งผลกระทบมาถึงฉันด้วยก็คงไม่ต้องสนใจอะไร”

“...”

“แค่ที่เธอกลับบ้านดึกวันนั้นทำเอาคนทั้งบ้านตามหาตัวกันให้วุ่น ยังไม่เข้าใจอีกหรอว่าทำไมต้องบอกเรื่องนี้ให้คนที่บ้านรู้?”

พอพี่ทอมพูดมาถึงตรงนี้คำพูดเมื่อวันนั้นของน้าไผ่ก็แว้บเข้ามาในหัวอีกครั้ง

ถ้าลูกเขาเป็นอะไรขึ้นมาช่วงที่อยู่กับเรา พี่รับผิดชอบไม่ไหวหรอกนะ

“หนูแค่คิดว่าเรื่องวันนี้มันไม่ได้เป็นเรื่องร้ายแรงอะไร” ฉันบอกเสียงอ่อนเมื่อนึกถึงเหตุผลหลาย ๆ อย่างขึ้นมา “แต่ถ้าพี่ทอมยืนยันว่าต้องพูด...ก็ตามแต่พี่ทอมคิดว่าต้องทำเลยค่ะ”

“ที่จริงมันไม่ใช่เรื่องที่ฉันต้องมาตัดสินใจเลยด้วยซ้ำ เธอควรจะหัดคิดเองบ้างนะว่าต้องทำแบบไหนถึงจะไม่ให้คนอื่นเดือดร้อน”

พี่ทอมยังคงยิงคำพูดที่ทำร้ายจิตใจของฉันออกมาเรื่อย ๆ โดยไม่สนใจสักนิดว่าฉันจะรู้สึกแย่หรือเปล่า

ฉันรู้นะว่าเขารำคาญและคิดว่าฉันคือคนที่เป็นตัวเกะกะสายตาของเขา แต่ไม่คิดว่ามันจะร้ายแรงถึงขั้นต้องพูดจาแรง ๆ ใส่กันแบบนี้

นาน ๆ ก็เอ่ยปากพูดกับฉันที แต่เอ่ยขึ้นมาแต่ละทีมันล้วนเจ็บแสบไปถึงก้นบึ้งของหัวใจเลย

ความประทับใจที่เขาอุตส่าห์ช่วยเหลือเอาไว้ในตอนแรกค่อย ๆ เลือนหายไปทุกทีแล้ว

ที่ผ่านมาฉันก็พยายามแล้วที่จะไม่ต้องพึ่งพาเขาให้รำคาญใจกันไปมากกว่านี้ แต่ฉันคงพยายามไม่พอมันเลยออกมาในรูปแบบนี้ซะได้ สุดท้ายแล้วก้เหมือนต้องพึ่งพาเขาอยู่เรื่อยเลย ถ้าเจ้าตัวยินดีให้พึ่งพาฉันก็คงจะสบายใจมากกว่านี้

“หนูขอโทษนะคะที่ทำให้พี่ทอมต้องเดือดร้อนด้วยตลอดเลย” ฉันกำมือแน่นแล้วจิกเล็บลงบนฝ่ามือด้วยความอึดอัด “คราวหลังหนูจะระวังและคิดให้เยอะมากกว่านี้ค่ะ”

ความรู้สึกของฉันในตอนนี้คืออยากไปให้พ้นหน้าพี่ทอมซะให้รู้แล้วรู้รอด เขาจะได้สบายใจกับการที่ไม่ต้องเห็นฉันอีก

แบบที่เป็นอยู่ตอนนี้น่ะ...ไม่ดีเอาซะเลย

 

[Tom Talk]

ผมหลุบตาลงมองร่างของบันไดที่กำลังสั่นไหวเล็กน้อยด้วยความรู้สึกสับสน

เมื่อกี้...ผมพูดแรงไปหรือเปล่านะ

แต่ที่พูดก็เพราะโมโหด้วยส่วนหนึ่ง เธอเป็นคนที่ดื้อมากสำหรับผม ทั้งที่ผมเองก็หวังดีแต่เจ้าตัวก็ยังดึงดันที่จะไม่บอกอยู่นั่นแหละ

ไม่รู้ว่าจะทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร

“ช่างมันเถอะ ไปกันได้แล้ว เดี๋ยวลุงจะรอนาน” ผมบอกตัดบทเพราะไม่อยากตกอยู่ในสภาวะแบบนี้อีก

บรรยากาศในตอนนี้มันน่าอึดอัดใจจริง ๆ

“ค่ะ...” เธอตอบเสียงสั่นคล้ายกำลังร้องไห้

นั่นทำให้ผมต้องหยุดเดินแล้วหันกลับมามองเธออีกครั้ง

ให้ตายเถอะ ร้องไห้อีกแล้วหรอ คราวนี้เห็นตำตายังจะแถไปแบบไหนอีก

“เธอร้องไห้ทำไม” ผมถามออกไปตรง ๆ เพราะอยากรู้ถึงสาเหตุที่แท้จริง

“...” น่าแปลกที่เธอไม่ตอบแต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ

“ฉันปลอบใครไม่เป็นหรอกนะ เลิกร้องได้แล้ว” ผมออกคำสั่งเพราะมันเริ่มทำให้ผมไม่สบายใจไปด้วย

“พี่ทอมไม่ต้องปลอบหนูหรอกค่ะ...ฮึก...หนูร้องไห้เอง...อึก...หนูจะหยุด...เอง”

ปากดี...

คำนี้ผุดขึ้นมาในหัวหลังจากที่ผมได้ยินเธอบอกแบบนั้น

จากที่สังเกตดูมาสักพักเหมือนกับว่าเธอพยายามจะพึ่งพาตัวเองให้ได้แต่ก็ไปไม่รอด ไม่รู้ว่าเป็นเพราะพ่อกับแม่เลี้ยงแบบทะนุถนอมมาหรือเปล่ามันถึงออกมาในรูปแบบนี้ ไหนจะที่ไอปุณเคยพูดว่าเธอมีพี่ชายอีกตั้งสองคนรวมถึงปุณกับพี่ไปป์ด้วย ทุกคนเลยดูโอ๋ยัยเด็กนี่เอามาก ๆ จนกลายเป็นแบบนี้ไปได้

“งั้นก็รีบหยุดร้องซะ เดี๋ยวลุงจะเข้าใจผิดหาว่าฉันรังแกเธอ”

“ฮึก...”

ผมยืนรออยู่พักหนึ่งจนกระทั่งเธอเช็ดน้ำตาแล้วปรับสีหน้าและอารมณ์ของเธอให้เป็นปกติ

“ไปกันเถอะค่ะ” ในตอนที่บอกน้ำเสียงของเธอกลับมาเป็นปกติแล้ว

“เงยหน้าขึ้นมา” ผมสั่งเพราะต้องการเห็นให้แน่ใจว่าใบหน้าของเธอเป็นปกติแล้วจริง ๆ

เธอค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมาตามคำสั่งของผม ดวงหน้านวลเนียนนั่นจ้องมองมายังผมด้วยแววตาใสซื่อ

---------------------------------------------

- (ทอล์ก 20%)

ต่างคนต่างก็คิดไม่เหมือนกัน 5555555


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 119 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

658 ความคิดเห็น

  1. #564 fah_n (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 มกราคม 2564 / 09:31
    ที่พี่ทอมเขาพูดก็ถูกนะ เรื่งบางเรื่องคือจำเป็นต้องบอกเพื่อความปลอดภัยและสบายใจ แต่แบบงงกับบันไดอ่ะ เอะอะร้อง เหมือนจะทำเป็นเข้มแข็งนะ แต่ที่ทำนี่มันไม่ใช่อ่ะ
    #564
    0
  2. #106 firstzy93 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2563 / 15:05
    น้องร้องไห้บ่อยเกิน
    #106
    0
  3. #105 airin0618 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2563 / 13:00
    สงสารน้อนนนน
    #105
    0
  4. #104 TonYah (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2563 / 12:38
    ทอม อย่าดุน้องแรง น้องกลัวจนร้องไห้แล้ว
    #104
    0