Your Boyfriend ผมเป็นแฟนคุณนะครับ

ตอนที่ 14 : [บทที่ 5] รอ (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,452
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 114 ครั้ง
    28 ก.ย. 63

เพราะคิดว่าขืนอยู่ไปก็มีแต่ทำหพี่ทอมอารมณ์เสียเปล่า ๆ เลยคิดว่าควรจากไปจะดีกว่า ดังนั้นฉันจึงลุกขึ้นยืน แต่เมื่อมองลงไปยังเบื้องล่างก็พลันนึกบางอย่างขึ้นมาได้

“พี่ทอม ลุกขึ้นหน่อยค่ะ” ฉันบอกเขาอย่างมุ่งมั่น

“ลุกทำไม” เขาเงยหน้าขึ้นมามองด้วยสายตาราบเรียบ

“ลุกเถอะค่ะ เร็ว ๆ หนูจะได้รีบไป” ฉันเร่งเร้าอย่างจริงจังแต่พี่ทอมกลับยังนิ่งเฉย

ก็ได้ ในเมื่อไม่ยอมลุกฉันก็ยังทำได้เหมือนกัน

ฉันเดินอ้อมไปข้างหลังของร่างสูงโปร่งที่กำลังนั่งทำหน้าบอกบุญไม่รับอยู่

ในตอนนั้นเองที่พี่ทอมหันขวับมามองอย่างไม่ไว้ใจก่อนจะทำท่าทางคล้ายกำลังขยับหนี

หมับ!

ฉันก้มลงไปกอดพี่ทอมจากทางด้านหลังแต่ไม่ได้กอดรัดแรง ๆ แต่อย่างใด เจ้าตัวดูตกใจและนิ่งงันไปชั่วขณะ

“ไม่เป็นไรนะคะ เรื่องเมื่อวานมันไม่ใช่ความผิดของพี่ทอม น้าไผ่เองก็พูดแบบนั้น” ฉันพยายามจะปลอบใจเขาเหมือนที่น้ามะปรางทำ

การกอดมันก็ช่วยให้เราผ่อนคลายและฮีลจิตใจได้มากจริง ๆ กับพี่ชายของฉันเองก็ทำแบบนี้ด้วยเหมือนกัน

พลั่ก!

แต่ทุกอย่างเหมือนจะผิดคาดไปหน่อยเพราะจู่ ๆ พี่ทอมก็ออกแรงผลักฉันออกจนก้นกระแทกกับพื้น

“ทำอะไรของเธอ” เขาหันมามองด้วยสายตาวาวโรจน์

“หนู...”

พอเห็นสายตาแบบนั้นของเขาแล้วฉันก็พูดไม่ออกเลย แม้การกอดจะช่วยฮีลจิตใจของคนเราได้แต่ฉันก็ดันลืมไปว่ามันก็ต้องมาจากคนที่รู้สึกดีด้วย ไม่ใช่คนที่เขาไม่ชอบแบบฉัน

“หนูขอโทษค่ะ แค่คิดว่าถ้าหนูกอดพี่ทอมคงจะรู้สึกดีขึ้นบ้าง” ฉันบอกไปตามตรงแม้ว่ามันจะน่าอายเกินไปหน่อยก็ตามที “หนูลืมไปว่าพี่ทอมไม่ชอบหนู”

“...” เขาเงียบ ไม่ตอบรับ แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธเรื่องที่ไม่ชอบฉัน

ฉันพยายามลุกขึ้นอย่างยากลำบากเพราะรู้สึกเจ็บช่วงเอวมาก เมื่อกี้พี่ทอมผลักฉันแรงมากจริง ๆ

“นึกยังไงถึงมากอดผู้ชายคนอื่นแบบนี้” เขาเอ่ยถามในตอนที่ผ่อนลมหายใจออกมา

เมื่อกี้เหมือนจะทั้งตกใจและโกรธในเวลาเดียวกันเลย

“พี่ทอมไม่ใช่คนอื่นนะคะ หนูก็มองว่าเป็นพี่ชายหนูคนนึง”

“ฉันไม่ใช่พี่ชายของเธอ” เขาตอบเสียงแข็งก่อนจะปรายตามามองฉันที่กำลังลุกอย่างลำบาก “คราวหลังอย่ามาทำแบบนี้อีกนะ”

เขาเอ่ยห้ามอย่างไว้ตัวก่อนจะหันไปมองทางอื่นอย่างฉุนเฉียว

การที่พูดแบบนี้แสดงว่าจะไม่ยอมญาติดีกับฉันเลยสินะ แม้แต่พี่ชายก็เป็นให้ไม่ได้เลยจริง ๆ

“ค่ะ หนูจะจำไว้” ฉันบอกเสียงอ่อนก่อนจะหยัดกายลุกขึ้นได้แล้วจึงเอ่ยกับเขาอีก “เมื่อกี้หนูคิดน้อยไปหน่อย ขอโทษพี่ทอมด้วยนะคะ”

“ช่างมันเถอะ” เขาตอบโดยที่ไม่หันมามองฉันเลยแม้แต่นิดเดียว

พอได้คำตอบแบบนั้นฉันก็ถอนหายใจออกมาก่อนจะเดินกลับเข้ามาในบ้านด้วยท่าทางหงอยเหงา เมื่อกี้ฉันคงคิดน้อยไปจริง ๆ อย่างที่บอกเขานั่นแหละ

“เป็นอะไรไปบันได ทำไมเดินแบบนั้น” น้ามะปรางเอ่ยถามเมื่อเห็นว่าฉันเดินอย่างยากลำบากเข้ามาในบ้าน

“หนูหกล้มตรงหน้าบ้านนิดหน่อยค่ะ” ฉันโกหกไปคำโตเพราะจะให้น้ามะปรางรู้ไม่ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น

“ช่วงนี้เราได้แผลบ่อยเกินไปแล้ว ระวังตัวหน่อยนะ ถ้าเป็นอะไรขึ้นมาจะลำบาก” คุณน้าเอ่ยเตือนด้วยความเป็นห่วง

“ค่ะ หนูจะระวัง” ฉันขานรับเสียงอ่อย

“งั้นหลังจากนี้เราไม่ต้องทำอะไรแล้ว นั่งพักอยู่เฉย ๆ ก่อนเพื่อดูอาการ น้ากลัวว่ามันจะเจ็บไปมากกว่านี้ ถ้าไม่หายดีคงต้องไปหาหมอ”

“ค่ะ...” ฉันบอกแล้วนั่งลงยังโซฟาที่อยู่ใกล้ ๆ ก่อนจะหันไปหาคุณน้า “ถ้ามีอะไรให้หนูช่วย บอกได้เลยนะคะ”

“จ้า ถ้ามีอะไรแล้วน้าจะบอกนะ”

หลังจากนั้นฉันก็นั่งจมปุกอยู่ตรงโซฟาหน้าทีวีพลางสังเกตอาการของตัวเองไปด้วย นั่งอยู่ไม่นานพี่ทอมก็เดินเข้ามาในบ้าน

ทันทีที่เขาเห็นฉันก็ขมวดคิ้วมุ่นเล็กน้อยก่อนที่น้ามะปรางจะเดินเข้ามาหา

“เป็นไงบ้างทอม ซ่อมได้ไหม”

“ได้ครับ” เขาตอบสั้น ๆ ก่อนจะมองฉันอีกครั้ง

คงกำลังสงสัยล่ะสิว่าทำไมฉันนั่งอยู่เฉย ๆ โดยที่ปล่อยให้น้ามะปรางทำงานบ้านคนเดียว

“พอดีบันไดหกล้ม ป้าเลยให้นั่งอยู่เฉย ๆ เพื่อสังเกตอาการน่ะ” น้ามะปรางเป็นคนบอกเขาแทน

“หกล้มอีกแล้วหรอ” เขาพึมพำแต่ก็เหมือนพูดกับฉัน

“นั่นน่ะสินะ เด็กคนนี้นี่ซุ่มซ่ามจริง ๆ เลย” คุณน้าเอ่ยกับเขาพลางบ่นฉันด้วยท่าทางเอ็นดู “ถ้าไม่หายยังไงป้าอาจจะให้บันไดไปหาหมอ”

“หาหมอก็ดีครับ” เขาพูดแค่นั้นแล้วเดินขึ้นไปบนบ้านโดยไม่สนใจกันอีก

มันก็สมควรแล้วล่ะนะ ไม่รู้ว่าที่น้ามะปรางพูดเมื่อกี้เพราะต้องการเห็นการแสดงน้ำใจของพี่ทอมหรือเปล่า เพราะเอาจริง ๆ แล้วเขาก็เรียนด้านนี้มาเหมือนกัน ถ้าใจดีช่วยดูอาการให้หน่อยคงจะทำให้คุณน้าของฉันสบายใจกว่านี้ล่ะมั้ง

และเมื่อเห็นสีหน้าของท่านฉันก็คิดว่าตัวเองนั้นเดาถูก

“น้าว่า...ทอมน่าจะไม่ค่อยชอบบันไดเท่าไหร่นะ”

----------------------------------

- (ทอล์ก 100%)

น่าจะใช่ค่ะคุณน้า 55555555555555555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 114 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

658 ความคิดเห็น

  1. #309 _yimsu (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2563 / 22:49
    บางทีนางเอกก็นะ -..-
    #309
    0
  2. #205 Nattamon_pear (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2563 / 15:57
    ก็จริงถ้าอีกคนไม่ได้รู้สึกสนิทขนาดนั้น การจะกอดใครสักคนต้องคิดว่าสนิทระดับนึงอ่ะ ไม่ได้สนิทก็จะแปลกๆและตกใจหน่อยที่มากอดกันอ่ะนะ
    #205
    0
  3. #90 11booddy (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 กันยายน 2563 / 20:48
    ไม่อยากเป็นพี่ชายของน้อง สงสัยอยากจะเป็นอย่างอื่นแทน
    #90
    0
  4. #89 firstzy93 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 กันยายน 2563 / 12:42
    เนี่ย ปากร้าย
    #89
    0