Your Boyfriend ผมเป็นแฟนคุณนะครับ

ตอนที่ 12 : [บทที่ 5] รอ (60%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,430
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 102 ครั้ง
    26 ก.ย. 63

“มันก็ไม่ใช่ความผิดของเราทั้งหมดหรอก อันที่จริงมันก็เป็นอุบัติเหตุนั่นแหละ” คุณน้าพูดด้วยท่าทางที่อารมณ์เย็นลงมากแล้ว “เมื่อกี้ที่ดุ น้าขอโทษนะ”

“ไม่เป็นไรเลยค่ะ น้าไผ่ดุหนูได้เสมอเลยนะคะถ้าหนูทำผิด” ฉันรีบแย้งขึ้นเพราะรู้สึกเกรงใจมาก ๆ

มาอาศัยอยู่ที่บ้านเป็นภาระให้พวกท่านต้องดูแลแล้วยังจะสร้างปัญหาให้อีก ฉันเองก็ไม่สบายใจเหมือนกัน

“เดี๋ยวฉันจะยกกับข้าวขึ้นไปให้ทอมบนห้องเองค่ะ” น้ามะปรางเอ่ยขึ้นพร้อมกับจัดแจงอาหารใส่ถาดเพื่อเตรียมเอาขึ้นไปให้พี่ทอม

“ฝากด้วยนะ” น้าไผ่พูดก่อนจะเอนตัวพิงพนักเก้าอี้

“งั้นหนูไปล้างจานนะคะ” ฉันเองก็รีบชิ่งออกจากตรงนี้ด้วยเหมือนกัน

พอยกถ้วยจานมาในครัวเสร็จฉันก็ยืนนิ่งแล้วทบทวนเรื่องที่เกิดขึ้น ทั้งที่พี่ทอมตั้งใจจะไปด้วยแท้ ๆ แต่ฉันกลับปฏิเสธ ถ้าตอนนั้นฉันให้เขาไปด้วยล่ะก็...เรื่องมันคงไม่กลายเป็นแบบนี้หรอก

แต่เอาเถอะ ในเมื่อมันเกิดขึ้นแล้วฉันก็ต้องยอมรับและครั้งหน้าต้องระวังมากกว่านี้

ไม่แน่ว่าน้าไผ่อาจจะคิดว่าฉันแอบไปเถลไถลที่ไหนหรือเปล่าถึงได้ดูโกรธกันขนาดนั้น

ฉันคิดเรื่องนี้ตลอดช่วงเวลาที่ล้างจานจนกระทั่งทำทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยแล้วจึงจะเดินออกมา แต่ในจังหวะนั้นเองที่ฉันได้ยินน้าทั้งสองกำลังพูดคุยกันอยู่

“ไม่ใช่ว่าพี่ไม่รักหลานนะมะปราง แต่ถ้าลูกเขาเป็นอะไรขึ้นมาช่วงที่อยู่กับเรา พี่รับผิดชอบไม่ไหวหรอกนะ” เสียงของน้าไผ่ดูเคร่งเครียดมาก

“ฉันจะเตือนหลานอีกทีค่ะ บันไดเองก็ไม่ได้ตั้งใจ”

“พี่รู้ แต่มันก็อดห่วงไม่ได้อยู่ดี แล้วไหนจะเผลอไปดุลูกเขาอีก”

“มะนาวไม่ได้คิดเล็กคิดน้อยด้วยเรื่องแค่นี้หรอกค่ะ”

“แล้วพ่อเขาล่ะ” คำถามนั้นของน้าไผ่ทำให้ฉันนิ่งงันไปสักพัก “ถ้าพ่อเขารู้ว่าพี่ดุลูกสาวเขาขนาดนี้ มีหวังได้มีเรื่องกันอีกแน่”

“พี่ไผ่ เรื่องมันก็ผ่านมานานแล้ว เราสองครอบครัวก็เหมือนจะเข้ากันได้ดี อย่ามีทิฐิไปเลยค่ะ เขากล้าฝากลูกไว้กับเรานั่นก็หมายความว่าไว้ใจไม่ใช่หรอ”

บรรยากาศของท่านทั้งสองในตอนนี้มันช่างคล้ายกับบรรยากาศของพ่อกับแม่ฉันช่วงที่ทะเลาะกันเรื่องมาขออยู่กับน้ามะปรางเลย

ยิ่งได้ยินแบบนี้ฉันก็ยิ่งไม่สบายใจเข้าไปใหญ่

“เสร็จแล้วค่ะ” ฉันรีบแสดงตัวออกไปเพราะไม่อยากจะได้ยินอะไรไปมากกว่านี้และไม่อยากให้ท่านจับได้ว่าฉันมาแอบฟังด้วย

“เสร็จแล้วก็ไปอาบน้ำนอนซะนะ” คุณน้าบอกกับฉันด้วยน้ำเสียงอบอุ่น

ฉันบอกกล่าวราตรีสวัสดิ์ท่านทั้งสองก่อนจะเดินขึ้นมาบนบ้าน ในตอนที่กำลังจะเข้าห้องของตัวเองนั้นประตูห้องของพี่ทอมก็เปิดออกพร้อมกับร่างสูงที่เดินออกมาโดยมีผ้าขนหนูพาดบ่าไว้

เขาหยุดมองฉันเล็กน้อยก่อนจะหันหลังเดินเข้าห้องน้ำไปอย่างไม่สนใจกันอีก

ข้าวที่น้ามะปรางเอาขึ้นมาให้...เขาได้กินไหมนะ

คำถามนี้มันผุดขึ้นมาในใจแต่ฉันไม่กล้าเอ่ยปากถามเลยสักนิด

ถึงเรื่องครั้งนี้จะไม่ได้เกิดจากความผิดของใครเลยอย่างที่น้าไผ่พูด แต่ทำไมมันถึงทำให้อึดอัดใจได้มากขนาดนี้กันนะ

 

เมื่อคืนฉันคิดมากกับเรื่องที่เกิดขึ้นจนนอนไม่หลับเลย มันเหมือนกึ่งหลับกึ่งตื่นอยู่ตลอดเวลาจนกระทั่งตอนเช้า

โชคดีที่วันนี้เป็นวันหยุดอีกวันเลยไม่ต้องรีบตื่นเพื่อไปเรียนให้ทัน พออาบน้ำแต่งตัวแล้วเดินมายังข้างล่างก็เห็นว่าน้ามะรางกำลังทำความสะอาดบ้านอยู่

“หนูช่วยค่ะ” ฉันรีบวิ่งไปช่วยคุณน้าที่ตอนนี้มีใบหน้าอิดโรยราวกับไม่ได้นอน

คงคิดมากเหมือนกันสินะ

“บันไดเช็ดตรงนี้เสร็จแล้วน้าวานเอาขยะไปทิ้งที่หน้าบ้านให้ทีนะ” คุณน้าเอ่ยสั่งก่อนที่เราจะแยกย้ายกันทำความสะอาดบ้าน

“น้าไผ่ไปไหนหรอคะ” ฉันถามพลางมองไปรอบ ๆ

เวลานี้น้าไผ่น่าจะลงมานั่งเล่นข้างล่างแล้ว

“วันนี้น้าไผ่แวะเข้าไปดูงานกับลูกน้องที่บริษัทจ้ะ เดี๋ยวเย็น ๆ ก็กลับมา”

อันที่จริงน้าไผ่ที่งานยุ่งมากเลยนะ ยุ่งไม่ต่างจากคุณพ่อของฉันเลยด้วย

พอคิดถึงเรื่องนี้ฉันก็ดันนึกถึงเหตุการณ์เมื่อวานอีกครั้ง

“เมื่อวานตอนที่น้าเอาข้าวขึ้นไปให้ พี่ทอมกินไหมคะ” ฉันตัดสินใจถามเพราะมันคาใจฉันอยู่เหมือนกัน

“ก็รับไว้นะ เอาเข้าห้องไป ตอนเช้าน้าตื่นมาก็เจอทอมกำลังล้างถ้วยจานพอดี ไม่รู้ว่าแอบเททิ้งหรือเปล่า” คำพูดตอนท้ายนั้นติดตลกซะจนฉันแยกไม่ออกแล้วว่าน้ามะปรางรู้สึกยังไง

-----------------------------------------------

- (ทอล์ก 60%)

อึดอัดแค่สองพาร์ทนี้เท่านั้นแหละ พาร์ทหน้าก็จะน่ารักแน้วววว

วันนี้ไม่ได้เที่ยงครึ่งเหมือนที่บอกอีกแน้ว แต่มาอยู่น้า 55555555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 102 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

658 ความคิดเห็น

  1. #86 TonYah (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 กันยายน 2563 / 20:21
    รอ รออะไรน้า
    #86
    0
  2. #85 firstzy93 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 กันยายน 2563 / 19:09
    อึดอัดแทน
    #85
    0
  3. #84 CharNada (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 กันยายน 2563 / 17:12
    เข้าใจความรู้สึกของบันไดเลย
    #84
    0
  4. #83 tphee (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 กันยายน 2563 / 15:06
    รออออออค่าาา เหมือนชื่อตอนเลย รอพี่ทอมแน่ๆ
    #83
    0