Your Boyfriend ผมเป็นแฟนคุณนะครับ

ตอนที่ 105 : ตอนพิเศษ (3) (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,374
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 77 ครั้ง
    31 ม.ค. 64

“ขนาดนั้นเลยหรอวะ” ผมถามมันเพราะอยากรู้ฟีดแบ็ก

“ก็ใช่น่ะสิ แล้วไหนจะกำไลคู่อีก ร้อยวันพันปีไม่เห็นใส่ มาใส่วันนี้”

“...”

“แล้วใครซื้อ มึงหรือน้องเขา” มันถามต่ออย่างต้องการเผือกชีวิตคู่ของคนอื่นจริงจัง “เงียบแบบนี้มึงใช่ไหม มึงแน่ ๆ”

“...”

“ไอ้ทอมมมม กับแก้วไม่เห็นทำขนาดนี้เลยนี่หว่า มึงรักเขามากหรอ”

“เงียบ ๆ หน่อย รำคาญ” ผมบอกแล้วขยับตัวไปอีกทางอย่างจริงจัง

“ไม่ต้องหลบหน้ากูเลย หูมึงแดงเถือกขนาดนั้น คนเขาดูออก”

“จะไปทำงานได้ยัง” ผมหันมาถามมันอย่างเรื่องเพื่อกลบเกลื่อนความรู้สึกที่แท้จริง “พูดมากน่ารำคาญ”

“ค้าบ ๆ จะไปเดี๋ยวนี้แหละค้าบ” มันแสยะยิ้มให้อย่างเย้ยหยันก่อนจะเดินไปถึงหน้าห้องแล้วหันกลับมา “เฝ้าไว้ให้ดีนะ เด็กมันน่ารักขนาดนั้น เดี๋ยวก็มีหมามาคาบไปหรอก”

พูดจบมันก็วิ่งเข้าห้องไปทันทีโดยไม่รอฟังคำก่นด่าของผมเลยสักนิด

ผมไม่สนใจคำพูดของไอ้นัดให้ปวดหัวหรอก มันก็แค่พูดไปงั้นเพื่ออยากจะทำให้ผมคิดมากเท่านั้นเอง

ไม่มีทางที่ผมจะหลงกลมันอย่างแน่นอน

ไม่มีทาง...

[End Tom Talk]

 

“เอ่อ...” ฉันอ้ำอึ้งเล็กน้อยเพราะไม่คิดว่าจะมาเจอพี่ทอมที่โรงอาหารคณะของฉันได้

และที่น่าแปลกคือเขามาคนเดียว!

“พี่ทอมมาทำอะไรที่นี่คะ” ฉันถามแล้วยืนเผชิญหน้ากับเขา

เราบังเอิญมาเจอกันก็จริง แต่เพราะฉันเองก็ไม่มีเพื่อนมาด้วยมันเลยรู้สึกแปลก ๆ ถ้าจะไม่ทักเขาเลย

“มากินข้าวสิ” เขาตอบแล้วก็ฉวยเอากระเป๋าในมือของฉันไปถือก่อนจะเดินตรงไปยังโต๊ะที่ว่าง

แบบนี้คือต้องการแสดงให้เห็นว่าต้องนั่งด้วยกัน...อย่างนั้นใช่ไหม

“มากินที่นี่หรอคะ” ฉันถามอย่างแปลกใจแล้วเดินตามเขามา

“มาที่นี่ก็กินที่นี่สิ จะให้กินที่ไหน”

“พี่ทอม” ฉันเรียกชื่อเขาอย่างอ่อนใจ

“ฉันมากินข้าวที่นี่บ้างมันแปลกตรงไหน” เขาหันมาถามอย่างเอาเรื่องเหมือนรำคาญที่ฉันถามไม่หยุด

“ก็...”

มันจะไม่แปลกเลยถ้าเขาไม่ใช่คนที่ต้องกินข้าวที่โรงอาหารคณะแพทย์เท่านั้น และดูเหมือนว่าเขาจะไม่มีธุระที่ต้องมาทำแถวนี้ด้วย

คณะของเราห่างกันพอสมควรเลยนะ พี่ทอมไม่มีเวลาว่างเดินมากินข้าวถึงที่นี่หรอก

“คนเป็นแฟนกัน ก็ต้องกินข้าวด้วยกันสิ” เขาอธิบายต่อเพื่อคลายความสงสัยของฉัน

อ๋อ...อย่างนี้นี่เอง

แต่ว่า...เราต้องทำมันโจ่งแจ้งขนาดนี้เลยหรอ เขายังไม่ได้บอกเรื่องนี้กับพี่ปุณเลย แล้วฉันก็ไม่คิดด้วยว่ามันต้องแสดงละครกันขนาดนี้

“ทำไม มีอะไรสงสัยอีก” เขาถามเมื่อเห็นว่าฉันยังคงยืนนิ่งอยู่

“เปล่าค่ะ”

“งั้นก็นั่งลงเฝ้าโต๊ะ ฉันจะไปซื้อข้าว”

“เดี๋ยวหนูไปซื้อมาให้ดีกว่าค่ะ” ฉันบอกอย่างเกรงใจและอีกยอ่างฉันรู้จักที่นี่ดีกว่าเขา

“นั่งลง” แต่ดูเหมือนว่าพี่ทอมจะไม่เข้าใจเจตนาอันดีของฉันเลยสักนิด

ฉันนั่งลงอย่างว่าง่าย แล้วพอเห็นฉันนั่งนิ่ง ๆ พี่ทอมก็ลุกขึ้นแล้วเดินมาลูบหัวสองทีก้อนจะเดินไปซื้อข้าว

คล้อยหลังของเขาฉันก็ต้องขวมดคิ้วมุ่นเพราะงุนงงกับอาการของเขาที่เป็นอยู่ตอนนี้

เกิดอะไรขึ้นกับพี่ทอม ทำไมเขาดู....แปลก ๆ

“บันได” ขณะที่กำลังมองตามแผ่นหลังของพี่ทอมอยู่นั้นจู่ ๆ ภูผาก็โผล่เข้ามา

“อ้าวภู จะไปชมรมแล้วหรอ” ฉันทักเพราะวันนี้ภูผาต้องเข้าไปประชุมที่ชมรมตอนเที่ยง

“ใช่ แล้วนุ่มนิ่มไปไหน” เขาหันมองไปรอบ ๆ เพื่อมองหา

“บอกว่ามีนัดคุยงานกลุ่มกับเพื่อนที่เรียนอีกวิชาด้วยกันอะ”

“อ๋อ...งั้นก็กินข้าวคนเดียวสิ ให้นั่งเป็นเพื่อนไหม”

“ไม่เป็นไร แกรีบไปเถอะ เดี๋ยวสาย”

“เอางั้นหรอ” เขาเลิกคิ้วถามและฉันก็พยักหน้าให้อย่างมั่นใจ “งั้นไปก่อนนะ เจอกันคาบบ่าย”

“อื้อ” ฉันโบกมือลาจนภูผาเดินลับตาไป

วาบ...

จู่ ๆ ก็รู้สึกเสียงสันหลังอย่างแปลกประหลาดขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

ฉันหันไปมองตามความรู้สึกที่รังสีประหลาดแผ่ออกมาก็เจอเข้ากับสายตาของพี่ทอมที่กำลังจดจ้องฉันพร้อมกับเดินกลับมาด้วยความรู้สึกน่าเกรงกลัว

“เดี๋ยวหนูไปซื้อน้ำนะคะ” พอเขามาถึงฉันก็เห็นว่าพี่ทอมยังไม่ซื้อน้ำมาด้วยเลยอาสาจะลุกไปแทน

“นั่งลง” เขาบอกด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก

“หนูจะไป...”

“เดี๋ยวไปซื้อมาให้” พูดจบพี่ทอมก็จากไปอีกครั้ง ทิ้งให้ฉันยังงงวงยกับอาการของเขาอยู่

รอไม่นานพี่ทอมก็กลับมาพร้อมน้ำเปล่าสองขวด

“พี่ทอมคะ” เมื่อเขานั่งลงฉันเลยรวบรวมความกล้าเพื่อที่จะถาม

“หืม?” เขาตอบกลับทันควัน

“วันนี้เป็นอะไรหรือเปล่าคะ”

“เป็นอะไรนี่คือยังไง” เขาตวัดสายตามามองฉันนิ่ง ๆ

“ก็...วันนี้พี่ทอมดูแปลก ๆ “

“แปลกยังไง”

---------------------------------------------

- (ทอล์ก 100%)

ยัง ยังจะมีหน้ามาถามอีก 55555555555

ตอนแรกนึกว่าจะจบพาร์ทนี้ สรุปยังไม่จบ เดี๋ยวมาต่ออีกพาร์ทหน้านะคะ 

สำหรับใครที่อยากจะอ่านเรื่องหลักต่อสามารถติดตามได้ที่อีบุ๊กเลยน้า มีตอนพิเศษ 2 ตอน ฉากคัทอีก 2 ฉาก ไปอ่านต่อกันได้เลยค้าบ >>>> จิ้มลิงก์อีบุ๊ก

ตอนนี้มีนิยายที่เขากำลังอัปอยู่ต่อจากเรื่องนี้คือเรื่อง Set My Night หลงรักได้ใจ (มิคาเอล-นับดาว) เป็นเล่มเซตเปิดใหม่นะคะ เป็นแนวแบบนางเอกแอบชอบพระเอกแต่พ่อพระเอกนั้นเฉยชามาก ไม่สนใจเพราะไม่ใช่สเปก แต่ตามสไตล์เค้า ตอนแรกไม่รักพอรักเท่านั้นแหละ หลงมากกก คลั่งมากกก ใครชอบแนวแบบนี้ไปกดเฟบไว้ได้เลยน้าาา ฝากหน่อยนะค้าบบ >>> จิ้มลิ้งก์ไปยังหน้านิยาย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 77 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

658 ความคิดเห็น

  1. #649 TonYah (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 29 มกราคม 2564 / 11:34
    ไม่มีทาง คือ ไม่มีทางที่จะให้ใครมามกล้น้องเนอะพี่ทอมเนอะ
    #649
    0
  2. #648 Panther Navy (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 28 มกราคม 2564 / 23:35
    หวงก้บอกกก
    #648
    0
  3. #647 firstzy93 (จากตอนที่ 105)
    วันที่ 28 มกราคม 2564 / 21:56
    ไม่ค่อยเลยนะ
    #647
    0