Your Boyfriend ผมเป็นแฟนคุณนะครับ

ตอนที่ 10 : [บทที่ 5] รอ (20%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,565
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 123 ครั้ง
    24 ก.ย. 63

--------------------------------------------------------------

บทที่ 5

รอ

 

พอโดนฉันถามแบบนั้นพี่ทอมก็หันมามองนิ่ง ๆ ด้วยสีหน้าที่ยากจะคาดเดา ไม่นานเขาก็ยอมลงจากรถโดยง่าย

“รีบไปรีบกลับ” เขาบอกพร้อมกับยืนพยุงรถจักรยานไว้ให้ฉัน

“ค่ะ” ฉันรับคำอย่างไม่เข้าใจนักแต่ไม่มีเวลาจะมาต่อล้อต่อเถียงกับเขาแล้ว “แล้วพี่ทอมมีอะไรจะฝากซื้อไหมคะ”

“ไม่มี” เขาบอกแค่นั้นแล้วเดินกลับเข้าบ้านไป

พอได้จักรยานมาฉันก็ใช้เท้าปั่นอย่างเร่งรีบเพราะกลัวว่าจะมืดซะก่อน ขณะที่กำลังเลี้ยวออกจากซอยนั้นฉันก็เห็นว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งกำลังเดินออกมาจากมุมเลี้ยวซอยที่เป็นทางหลังบ้านคุณน้าพอดี

ตอนแรกฉันว่าจะหยุดรถแล้วถามเพราะรู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตา คงจะเป็นลูกของเพื่อนบ้านของคุณน้าที่ไปมาหาสู่กันบ่อย ๆ แต่เพราะกลัวว่าจะมืดซะก่อนฉันเลยไม่ได้ทำแบบนั้น

วันหลังถ้าเจอคงต้องทักทายกันหน่อยแล้ว

ฉันใช้เวลาไม่นานก็ไปถึงตลาดและซื้อของคุณน้าไหว้วานได้จนครบ พอเดินกลับมาที่รถฉันก็พลันนึกถึงพี่ทอมขึ้นมา เขาจะมองว่าฉันเป็นเด็กไม่ดี ไม่น่ารักหรือเปล่านะ ก่อนหน้านี้ช่วงมาอยู่ที่นี่แรก ๆ ฉันเกาะติดเขาตลอดเพราะต้องให้เจ้าตัวเป็นคนพาไปโน่นไปนี่อยู่ตลอด พอเริ่มรู้ทางและสามารถไปเองได้แล้วฉันก็ไม่ต้องการพึ่งพาเขาแล้ว

พอมาลองคิดดูวันนี้พี่ทอมอุตส่าห์จะพามาแต่ฉันกลับปฏิเสธอย่างไม่อ้อมค้อมเลย

...เขาจะโกรธหรือเปล่า

เพราะกลัวว่าจะโกรธฉันเลยแวะร้านสะดวกซื้อเพื่อซื้อน้ำผลไม้ที่พี่ทอมชอบกินเป็นประจำกลับไปด้วย

ตอนนี้ฟ้าก็เริ่มมืดแล้ว น่าจะเป็นเพราะฉันมัวแต่ยืนเลือกของอยู่นานเลย

พอกำลังจะกลับฉันก็เห็นว่าล้อของรถจักรยานมันแบนราวกับลมหมด

นี่ฉันขับรถไปเหยียบอะไรเข้าล่ะเนี่ย

แต่ตอนนี้ไม่มีเวลาแล้ว และฉันก็ไม่รู้ว่าแถวนี้มีร้านซ่อมรถที่ไหนแล้วด้วย คงต้องจูงจักรยานกลับบ้านไปก่อนรอให้น้าไผ่เช็กให้อีกทีก็แล้วกัน

พอได้จูงจักรยานกลับมันก็ทำให้ฉันรับรู้ได้ว่าลำบากกว่าตอนเดินปกติซะอีก แถมเป็นจักรยานที่ยางแบนแบบนี้แล้วยิ่งลำบากเข้าไปใหญ่

ตอนแรกฉันก็ไม่ค่อยเจ็บตรงแผลบริเวณข้อเท้าของตัวเองที่เพิ่งได้มาเพราะเดินสะดุดบันไดหรอก แต่ตอนนี้มันเริ่มรู้สึกจี๊ด ๆ ขึ้นมาบ้างแล้ว น่าจะเป็นเพราะออกแรงที่เท้ามากไปด้วย

รู้งี้น่าจะเอาโทรศัพท์มาด้วยก็ดี

ฉันใช้เวลานานมากกว่าจะจูงรถเข้ามายังภายในหมู่บ้าน

“อ้าว ทำไมได้จูงรถมาล่ะหนู” เสียงของน้ายามที่อยู่ตรงป้อมทางเข้าเอ่ยถาม

“พอดีรถยางรั่วน่ะค่ะ”

“มา เดี๋ยวน้าช่วย” น้ายามเอ่ยพร้อมกับเตรียมจะลุกมาช่วยฉัน 

“ไม่เป็นไรค่ะ ใกล้จะถึงบ้านแล้ว ขอบคุณมากนะคะ” ฉันบอกแล้วจูงจักรยานของตัวเองต่อ

"เมื่อกี้เหมือนคนที่บ้านจะมาตามหาหนูด้วยนะ รีบกลับบ้านด้วยล่ะ"

"ค่า" ฉันรับคำแม้จะยังสงสัยอยู่บ้างว่าใครออกมาตามฉัน

ฉันเดินจากทางเข้าหน้าหมู่บ้านได้สักพักก็เห็นเงาตะคุ่มของใครบางคนที่อยู่ไกล ๆ พร้อมกับได้ยินเสียงฝีเท้าหนัก ๆ ด้วย

ตอนแรกฉันก็นึกกลัวและเตรียมจะร้องกรี๊ดแล้ววิ่งกลับไปหาน้ายามแล้ว แต่พอเห็นว่าคนคนนั้นเข้ามาใกล้แล้วเผยให้เห็นใบหน้าฉันก็ต้องแปลกใจมากกว่า

“พี่ทอม...” ฉันเรียกเขาอย่างตกใจเพราะตอนนี้พี่ทอมเหมือนวิ่งมาอย่างเหนื่อยหอบเลย “วิ่งออกกำลังกายในเวลามืดขนาดนี้เลยหรอคะ”

ไม่ยักกะรู้แฮะว่าเขาเป็นพวกชอบออกกำลังกายด้วย อยู่บ้านด้วยกันมาจะเป็นเดือนเห็นออกกำลังกายนับครั้งได้เลยมั้ง

“ออกกำลังกายบ้านเธอสิ” เขาตอบกลับฉันอย่างฉุนเฉียวราวกับโมโหอะไรอยู่

ง่า...ถ้าอารมณ์ไม่ดีก็ไม่ควรเอามาลงที่ฉันนะ แบบนี้ไม่อยากจะคุยด้วยหรอก

หรือว่า...จะยังโกรธที่ฉันไม่ให้ไปตลาดด้วย

“หนูซื้อน้ำผลไม้ที่พี่ทอมชอบกินมาให้ด้วยนะคะ” ฉันรีบบอกไปก่อนที่เขาจะโกรธไปมากกว่านี้

“ทำไมกลับมาเอาป่านนี้” คนตรงหน้าเอ่ยถามและไม่ได้สนใจน้ำผลไม้ที่ฉันภาคภูมิใจนำเสนอเลยสักนิด

“อ๋อ...พอดีรถยางรั่วน่ะค่ะ หนูเลยต้องจูงกลับมา” ฉันบอกพร้อมกับก้มลงมองล้อรถจักรยานด้วย

เขามองสักพักก่อนจะแทรกตัวเข้ามาแย่งจักรยานไปจูงเอง

แม้จะยังไม่เข้าใจอะไรมากแต่ดูเหมือนว่าพี่ทอมจะไม่ได้มาออกกำลังกายอย่างที่ฉันคิดตอนแรกหรอก เหมือนเขามารอฉันมากกว่า

“หนูจูงเองก็ได้ค่ะ” ฉันบอกในตอนที่เดินตามเขาไปแล้ว

“คราวหลังเวลาจะไปไหนไกล ๆ ก็หัดพกโทรศัพท์บ้าง” พี่ทอมเอ่ยน้ำเสียงดุ ๆ และยังเจือด้วยความโกรธอยู่ “คนที่บ้านเขาเป็นห่วง”

----------------------------------------------------

- (ทอล์ก 20%)

คนที่บ้านนี่รวมพี่ทอมด้วยหรือเปล่าจ้ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 123 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

658 ความคิดเห็น

  1. #78 TonYah (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 กันยายน 2563 / 20:36
    พี่ทอมเป็นห่วงก็บอกเป็นห่วงเลย
    #78
    0
  2. #77 WYB_19970805 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 กันยายน 2563 / 17:37

    คนที่บ้านเป็นห่วง คือ พี่ทอมห่วงน้องมากที่สุดใช่ไหม
    #77
    0
  3. #76 airin0618 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 กันยายน 2563 / 17:06
    แหมๆทำเป็นปากอข็งไป อิอิ
    #76
    0
  4. #75 firstzy93 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 กันยายน 2563 / 13:24
    ใครห่วงนะ
    #75
    0