Medicine พี่หมอปากร้ายกับยัยน้องสาวตัวแสบ

ตอนที่ 7 : กลับ? (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,835
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 42 ครั้ง
    25 ส.ค. 60


---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

บทที่ 6

กลับ?

 

ฉันหันกลับไปเผชิญหน้ากับเขา ทำทีเป็นไม่หวั่นทั้งที่ในใจก็รู้สึกกลัวนิด ๆ เพราะใบหน้าคมคายของเขาอยู่ใกล้กับฉันมาก

ในจังหวะที่หันไปนั้นปลายจมูกของเราแตะกันด้วย

“ไม่ต้องมาใกล้” ฉันยกมือผลักเขาออกสุดแรง

ทิวถอยออกไปโดยง่ายเพราะเหมือนเขาก็ไม่ได้ตั้งใจจะทำอะไรฉันอยู่แล้ว คงแค่ขู่และอยากทำให้ฉันตื่นกลัวมากกว่า

เขามักจะพอใจเวลาที่ฉันสู้เขาไม่ได้

“จะรอข้างในหรือรอข้างนอกก็ได้ ตามสบายเลย” เขาพูดก่อนจะหมุนตัวเดินไปทางห้องน้ำ

“มันใช่เวลาที่ฉันต้องมารอนายมั้ย ฉันจะกลับบ้าน อย่าลีลา”

“ตอนแรกบอกไม่กลับ พอมาตอนนี้บอกรีบกลับ คือไร” เขาพูดโดยไม่หันหน้ามามอง

“ก็ตอนนี้เปลี่ยนใจแล้ว”

“อย่าเรื่องมาก รอ ๆ ไป” เขาเดินเข้าไปในห้องน้ำทันทีที่พูดจบก่อนจะปิดประตูเสียงดังลั่นใส่หน้าฉัน

เฮอะ ไม่ง้อก็ได้ อยากอาบน้ำก็อาบไปเลย

ฉันคิดก่อนจะเริ่มกวาดสายตามองหากระเป๋าและกุญแจรถของตัวเอง แต่ก็หาไม่เจอ เขาเอามันไปไว้ไหนนะ

ฉันเดินไปเปิดดูตู้เสื้อผ้าของเขาอย่างไม่เกรงใจ เมื่อไม่เจอก็เริ่มค้นห้องเขาเลย

ฉันให้เกียรติมีมารยาทกับคนอื่นเสมอ ยกเว้นทิว เขาไม่ได้มีอะไรที่ทำให้ฉันต้องเกรงใจสักนิด

“ถ้าหากุญแจกับกระเป๋าล่ะก็...” เสียงเขาลอยออกมาจากในห้องน้ำ “มันอยู่ในห้องน้ำ อยากได้ก็เข้ามาเอา”

ใครจะโง่เข้าไป!

ฉันพยายามสงบสติอารมณ์ตัวเองไว้ไม่โวยวายให้เขาได้ใจ

นิ่งไว้! เงียบไว้!

ฉันเดินมานั่งลงที่เตียงของเขาพร้อมสูดหายใจเข้าลึก ๆ เขาทำให้ฉันโมโห และโมโหมาก!

เพล้ง!!

ปึก!

ตุบ!!!

ตอนนี้ฉันคว้าทุกอย่างที่อยู่ใกล้มือแล้วเขวี้ยงมันลงพื้น ทั้งแจกัน โคมไฟ กรอบรูป บลา ๆ ห้องนอนของเขาเริ่มเละเทะด้วยฝีมือของฉันแล้ว

“เฮ้ย เสียงไรวะ” ทิวเปิดประตูออกมาด้วยท่าทีตกใจ

เขาอาบน้ำยังไม่เสร็จเพราะเนื้อตัวเปียกปอนยังเช็ดไม่แห้ง

“เอาของของฉันมา” ฉันพูดด้วยท่าทีจริงจัง

“ทำของของฉันพังแล้วยังมีหน้ามาทวงของตัวเองคืนหรอ”

“เออดิ แล้วเอาไปทำไมตั้งแต่แรก”

“ถ้าอยากได้คืนก็เอาของที่เธอทำพังมาคืนฉันก่อน”

“ไม่ตลกนะทิว”

“ฉันก็ไม่ตลกเหมือนกัน”

“หึ...” ฉันหัวเราะในลำคอก่อนจะคว้าเอาอะไรสักอย่างที่อยู่ใกล้มือหวังจะยกมันขึ้นหวังทุ่มลงพื้น

“ออม! หยุด!” ทิวตวาดฉันทันทีที่เห็น สีหน้าเขาดูโกรธอย่างเห็นได้ชัด

เพล้ง!

แต่ฉันก็ทุ่มมันลงพื้นไปแล้ว พอมาสังเกตดูมันเป็นกรอบรูปเล็ก ๆ ในรูปนั้นน่าจะเป็นเด็กผู้ชายกับเด็กผู้หญิงสองคนยืนอยู่ด้วยกัน แต่ไม่ทันได้เห็นว่าเป็นใครทิวก็เดินเข้ามาใกล้แล้วผลักฉันลงบนเตียงก่อนจะตามมาคร่อมร่างฉันไว้

“ฤทธิ์เยอะไม่เข้าเรื่อง...” เขาพูดพร้อมกับน้ำที่หยดลงบนใบหน้าของฉัน “ตอนนี้เธอทำให้ฉันโกรธเอาเรื่องเลยล่ะ”

“นายเองก็ทำให้ฉันโกรธเหมือนกัน” ฉันเถียงอย่างไม่ยอมแพ้

เขาทำฉันก่อน เขากับฉันเหมือนกัน เราเดือดง่ายกันทั้งคู่ ไม่ยอมอ่อนข้อให้กันด้วย

ไม่รู้ว่าไปเรียนหมอได้ยังไง ปกติต้องเป็นคนใจเย็น แต่เขากลับใจร้อน หรือไม่ ก็อาจจะใจร้อนเฉพาะเวลาอยู่กับฉัน

“แล้วฉันทำให้ของเธอเสียหายเหมือนที่เธอทำของฉันมั้ย!

“...”

“ฉันขว้างของของเธอลงพื้นเหมือนที่เธอทำหรือเปล่า”

“...”

“ถามก็ตอบ! เงียบทำไมวะ!

“อย่ามาตะคอกฉัน!!” ฉันผลักเขาในจังหวะที่เขาเผลอก่อนจะลุกแล้วรีบวิ่งออกไปทันที

หมับ!

ตุบ!

ทิวคว้าร่างฉันไว้แล้วดึงให้หันไปหาเขา แต่ฉันยื้อไว้เลยทำให้เราลงไปกองกับพื้นทั้งคู่ ฉันพยายามลุกหนีแต่ทิวก็คว้าแขนฉันไว้ ฉันพยายามที่จะคลานหนีออกจากเขาเขาก็ดึงขาฉันไว้อีก

บนพื้นมีเศษแก้ว กระจก และกระเบื้องหล่นเกลื่อนเต็มห้อง ฉันและเขาก็โดนเศษพวกนั้นบาดด้วย แต่ไม่มีใครร้องหรือแสดงสีหน้าออกมาว่าเจ็บ

“อย่ามาขึ้นเสียงใส่ฉัน อย่ามาทำเหมือนเหนือกว่าฉัน ไม่ต้องมาข่มฉัน ฉันไม่กลัวนายหรอก!” ฉันเถียงพร้อมกับดิ้นสุดแรง ทิวเองก็ไม่ยอมปล่อย

เรายื้อยุดกันอยู่นานจนในที่สุดทิวก็จับฉันนอนราบกับพื้นแล้วตามมาคร่อมไว้ ร่างเขามีเพียงผ้าขนหนูเพียงตัวเดียว อกเปลือยเปล่าปรากฏต่อหน้าฉันในระยะประชิด มันทำให้ฉันนึกถึงวันนั้นอีกแล้ว

ฉันพยายามงัดแขนที่โดนทิวข่มไว้ขึ้น แต่ก็ไม่เป็นผล เพราะไม่อยากมองหน้าเขาเลยเบือนหน้าหนีไปด้านข้าง

ฉันเห็นเลือดไหลออกมาจากข้อมือของตัวเอง...และข้อมือของทิวด้วย

“อย่าทำเป็นปากดีกับฉัน อย่าทำเหมือนว่าเหนือกว่าฉัน ไม่ต้องพยศกับฉัน เพราะฉันจะไม่อ่อนข้อให้เธอแล้ว!” เขาพูดเหมือนที่ฉันเคยพูดไว้

“หึ...” ฉันเค้นเสียงหัวเราะ “ฉันก็ไม่เคยเห็นนายอ่อนข้อให้ฉันสักครั้ง”

เลือดของทิวกำลังไหลแล้วหยดลงบนข้อมือของฉัน

“หันมา” เขาสั่ง

“...” แต่ฉันไม่ทำตามหรอก

“บอกให้หันมา!

“...”

เมื่อเห็นว่าฉันไม่ทำตามทิวจึงใช้จังหวะที่ฉันไม่ขัดขืนปล่อยมือฉันแล้วคว้าใบหน้าฉันให้หันไปเผชิญกับเขา

“ปล่อย!” ฉันขึ้นเสียงแล้วใช้มือที่เพิ่งเป็นอิสระทุบตีเขา “บอกให้ปล่อยไง   ไม่มีหูหรอ”

“มี!” เขาจ้องฉันอย่างจะกินเลือดกินเนื้อ ฉันเองก็เหมือนกัน ไม่ยอมเขาหรอก “จะพูดกันดี ๆ สักครั้งจะตายมั้ย”

“ไม่ต้องพูดกันเลยยิ่งดี”

“...” ทิวเงียบไม่ตอบโต้อะไร เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ เหมือนพยายามสงบสติอารมณ์

“ฉันอุตส่าห์ไม่เจอ หลีกเลี่ยงนาย แต่นายก็ยังเข้ามาวนเวียนอยู่ได้”

“...”

“ไม่อยากคุยด้วย ไม่อยากมองหน้า ก็ยังจะมาบังคับกันอีก”

“...”

“นายเองก็ไม่ได้อยากจะเจอฉันเท่าไหร่หรอก ฉันรู้ แล้วที่ทำอยู่นี่ก็เพราะอยากเอาชนะฉันต่างหาก”

“...”

“นายน่ะ...ก็ดีแต่ใช้กำลังบังคับฉัน”

“เธอน่ะ...ไม่รู้อะไรเลยต่างหาก”

พูดจบทิวก็ก้มหน้าลงมาจูบฉัน มันรุนแรงและหนักหน่วงจนฉันเหมือนจะขาดอากาศหายใจ

“อื้อ...” ฉันดิ้น พยายามเบือนหน้าหนี แต่ก็ถูกฝ่ามือใหญ่ทั้งสองข้างของเขาประคองไว้บังคับไม่ให้ฉันหันหนีเขาไปไหน

ฉันกำมือแน่นแล้วกระหน่ำทุบตีไหล่กว้างของเขาพร้อมกับข่วนลำคอเขาเป็นทางยาว แต่เหมือนทิวจะไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลยสักนิด

เขาบดเบียดริมฝีปากลงมาขบเม้มริมฝีปากฉันด้วยความรุนแรง ไม่เว้นจังหวะให้ฉันได้ตอบโต้อะไรเขาได้ ทิวคุมเกมทุกอย่าง ตอนนี้ฉันแทบสู้เขาไม่ได้เลย

เมื่อเห็นว่าการทุบตีไม่เป็นผลฉันจึงเลื่อนมือขึ้นไปขยุ้มผมเขาพร้อมกับใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีดึงทึ้งผมเขาขึ้น ทิวชะงักไปนิดนึงแต่เขาก็ยังไม่หยุด

คงเพราะออกแรงดึงผมของเขาแรงไปหน่อย มันทำให้แผลตรงข้อมือเลือดไหลออกมาหนักกว่าเดิม อีกทั้งฉันยังสัมผัสได้ว่ามีอะไรเหนียว ๆ ไหลผ่านลำคอลงมาถึงกลางหน้าอก

ฉันคิดว่าคงเป็นเลือดของทิว...

เสื้อนักศึกษาสีขาวของฉันคงเลอะคราบเลือดของเขาและฉันแล้วแน่ ๆ

เมื่อจูบฉันจนแทบไม่มีเรี่ยวแรงสู้เขาได้แล้ว ทิวก็เคลื่อนใบหน้าของเขาลงไปซุกที่ซอกคอพร้อมกับเม้มจนฉันรู้สึกเจ็บและแสบ เท่านั้นยังไม่พอเขายังคว้าเอามือทั้งสองข้างของฉันไว้แล้วรวบขึ้นไปไว้เหนือศีรษะของฉันด้วย

รอยเดิมก็ยังไม่หาย รอยใหม่จะเพิ่มมาอีกแล้วหรอ

“ทิว!” ฉันอุทานออกมาเมื่อเขาใช้มืออีกข้างที่ว่างไล่ปลดกระดุมเสื้อของฉันออกอย่างรวดเร็ว ริมฝีปากของเขาก็ยังไล้ไปตามผิวของฉันราวกับไม่ได้ยินเสียงค้านของฉันเลย

“เธอทำของฉันพัง ถ้าฉันจะทำเธอพังบ้างก็คงไม่ว่าหรอกใช่มั้ย” เขาก้มลงจูบเนินอกของฉันแล้วเงยหน้าขึ้นมา “ถือว่าหายกัน”

“ไม่!” ฉันพยายามดิ้นสุดแรงแต่ยังไงก็ดิ้นไม่หลุด รู้สึกว่ามันไม่ขยับเขยื้อนเลยสักนิด

ไม่รู้ว่าเขาหมายถึงอะไร แต่ฉันว่ามันไม่ใช่เรื่องดีแน่

“ดิ้นไปก็เท่านั้น ไม่ได้ช่วยอะไรหรอก”

“ทิว อย่า! อ๊ะ!

ฉันร้องเสียงหลงเพราะจู่ ๆ เขาก็ลุกขึ้นนั่งแล้วดึงให้ฉันลุกไปด้วย กลายเป็นว่าฉันนั่งคร่อมอยู่บนตัวเขา วงแขนแข็งแกร่งกอดรัดฉันไว้แน่นไม่ปล่อยให้ฉันดิ้นไปไหนได้

ฉันรู้ว่าทิวตัวสูงใหญ่กว่าฉันมากก็ตอนที่มานั่งอยู่ในท่านี้แหละ แม้ฉันจะนั่งอยู่ตัวเขาแต่สายตาของเขากลับอยู่แค่ระดับลำคอของเขาเท่านั้นเอง

“อย่าห้าม” เขาก้มลงมาจูบฉันอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ไม่ได้รุนแรงเหมือนครั้งก่อนหน้าแต่มันก็ทำให้ฉันรู้สึกไม่ชอบใจอยู่ดี แขนทั้งสองข้างก็ถูกเขาจับไพล่หลังไว้ ไม่นานก็รู้สึกเหมือนมีอะไรสักอย่างมามัดข้อมือฉันไว้แน่น

“อื้อ!

“จะได้ไม่ดิ้น รำคาญ” เขาถอนจูบแล้วเลียริมฝีปากพร้อมกับยกยิ้ม       อย่างมีชัย

บ้าฉิบ ฉันโดนหมอนี่มัดมือไว้ แล้วจะเอาอะไรไปสู้เขาล่ะ

พอไม่มีมือฉันแล้วทิวก็จัดการกับร่างกายของฉันได้ตามอำเภอใจ แม้จะไม่เคยอะไรถึงขั้นนี้กับใครมาก่อนแต่ฉันก็ไม่ได้โง่นะว่าเขากำลังจะทำอะไร

ทิวลูบไล้บริเวณขาอ่อนพร้อมกับลากชายกระโปรงฉันขึ้น ฉันเตรียมยกขาขึ้นหวังจะเตะเขาแต่ก็โดนเขากดไว้ด้วยมืออีกข้าง

เลือดของทิวยังไหลไม่หยุดมันหยดลงตามผิวของฉันบริเวณที่เขาใช้มือไล้ไปมา

จู่ ๆ ทิวก็อุ้มฉันขึ้นแล้วพลิกให้หันไปอีกทางพร้อมกับเขาที่มานั่งคร่อมร่างฉันไว้ มันยิ่งทำให้ฉันดิ้นหลุดยากขึ้นไปอีก

“ถ้านายทำอะไรบ้า ๆ ฉันจะฟ้องทุกคน” ฉันขู่เพราะต้องการให้เขาหยุด

“เอาเลย อยากฟ้องก็ฟ้อง ใครสน” เขาพูดแต่สายตาเขากลับมองลงต่ำกว่าใบหน้าฉัน “ชอบใส่สีดำหรอ”

“ไอ้บ้าทิว!” ทิวก้มหน้าลงมาซุกกับเนินอกของฉันพร้อมกับมือที่เอื้อมมาข้างหลังหวังจะปลดตะขอบราเซียของฉัน

ฉันอยากดิ้นมากกว่าแต่รู้สึกว่าไม่มีแรงแล้ว มือที่อยู่ข้างหลังมันเหนียวเหนอะหนะไปด้วยคราบเลือดที่ไหลมาอย่างไม่ขาดสาย ฉันรู้สึกหน้ามืดขึ้นมา      เสียดื้อ ๆ

“ตอนฉันห้ามเธอไม่เคยฟัง มาตอนนี้ก็อย่าหวังว่าฉันจะฟังเธอ”

แกร๊ก

ตึง!

“เฮ้ย! ทำไรกันวะ!?”

“เวร...”

ฉันสะดุ้งเฮือกทันทีที่ได้ยินเสียงนั้น น้ำเสียงอันคุ้นเคยมันทำให้ฉันชาไปทั้งตัว ไม่เห็นหน้าเขาหรอกเพราะตกใจแต่ฉันจำเสียงเขาได้ ทิวเองก็สบถออกมาเหมือนไม่พอใจ

“พี่...”

“เฮ้ย ออกไปก่อน” ฉันที่กำลังจะพูดแต่ก็ถูกทิวแทรกขึ้นมาก่อน เขาเอื้อมมือมาคว้าร่างฉันไว้ให้ซบลงบนอกเปลือยเปล่าของเขา แล้วจัดแจงเสื้อผ้าของฉันให้เข้าที่ ก่อนจะเบี่ยงตัวมาบังฉันไว้

ฉันอยากจะขัดขืนแต่ก็อายเกินกว่าจะทำแบบนั้น ไม่รู้ว่าพี่เขาเห็นฉันหรือเปล่า

“จะเข้ามาทำไมไม่เคาะประตูวะ” ฉันได้ยินเสียงเขาพูดพร้อมกับจังหวะหายใจที่สัมผัสผ่านแผ่นอก หัวใจเขาเต้นเร็วและรัวมาก

“เคาะแล้ว กดออดแล้วด้วย รอตั้งนานก็ไม่มาเปิดสักที เห็นประตูไม่ได้ล็อกพวกกูเลยเข้ามา” คำพูดของเขาทำให้ฉันตัวเกร็ง “ไม่คิดว่ามึงกำลัง...”

“ดูจากสภาพห้องแล้ว...” เสียงผู้ชายคนหนึ่งที่ไม่คุ้นหูพูดขึ้น “ไม่คิดว่าพี่ทิวจะเป็นพวกชอบอะไรแบบนี้นะครับ”

“มึงเงียบไปเลยต้อม และนี่จะออกไปได้ยัง”

“ยัง กูอยากรู้ว่ามึงพาใครเข้าห้อง ปกติไม่เห็นพาหญิงมา”

“จะอยากรู้ไปทำไมพี่วุฒิ ออกไปก่อนดิ๊” ทิวขึ้นเสียงใส่พี่วุฒิ เขาเป็นลูกพี่ลูกน้องของทิวและที่สำคัญ...เขารู้จักฉันด้วย

“เออ ๆ รีบออกมา มีเรื่องต้องคุยกัน ห้องเละแล้วยังมีคราบเลือดแบบนี้ กูไม่ปล่อยมึงไว้แน่”

“เล่นกันแรงจังเลยเนอะพี่วุฒิ ฮ่าๆๆๆ” ไอ้บ้านี่ใคร พูดไปขำไป มันใช่เรื่องไหม ตลกนักหรอ

สักพักฉันก็ได้ยินเสียงล็อกลูกบิดและเสียงปิดประตูตามมา ภายในห้องเงียบขึ้นมาทันที

ทิวดันตัวฉันออกมา เขามองฉันด้วยสายตามบ่งบอกเหมือนเสียดายอะไรสักอย่าง ฉันมองเขากลับด้วยความขุ่นเคือง ก่อนจะดันตัวเองขึ้นให้อยู่ในระดับเดียวกันกับเขาแล้วเอาหัวโขกหน้าผากเขาทันที

โป๊ก!!

“โอ้ย เจ็บนะเว้ย โขกมาได้!” ทิวเอามือจับศีรษะของเขาแล้วเงยหน้ามาโวยวายฉัน

ฉันอยากตะโกนด่าเขาแต่กลัวพี่วุฒิจะได้ยิน อยากทำมากกว่าโขกหัวด้วยซ้ำแต่ก็เพราะมือโดนมัดอยู่เลยทำอะไรไม่ได้

ทิวยึดไหล่ทั้งสองข้างของฉันแล้วกดให้นั่งคร่อมเขาเหมือนเดิม เขาเอื้อมมือมาติดกระดุมเสื้อนักศึกษาให้ฉันด้วยท่าทางเคร่งเครียด

“ไม่ต้องมาทำให้ ฉันทำเองได้” ฉันพูดด้วยเสียงที่เบาที่สุดเท่าที่จะทำได้

“อยู่นิ่ง ๆ” เขาไม่พูดอะไรต่อหลังจากออกคำสั่งนั้น

ฉันจะลุกหนีเขา เขาก็รั้งฉันไว้ไม่ให้ไปไหนจนสุดท้ายเขาก็ยกร่างฉันขึ้นมานั่งบนเตียงก่อนจะเอื้อมมืออีกข้างที่ไม่ได้จับฉันไว้ไปเปิดลิ้นชักตรงหัวเตียงแล้วดึงเอาสายชาร์ตโทรศัพท์ออกมา

“จะทำไร” ทิวนำมันมามัดข้อเท้าทั้งสองของฉันไว้ด้วยกัน ฉันพยายามดิ้นหนีแต่ก็สู้แรงเขาไม่ได้

ฉันยกเท้าขึ้นหวังจะถีบก็กลัวกระโปรงเปิด เกิดเขาเห็นอะไรข้างในขึ้นมาคนที่ซวยคงเป็นฉันเนี่ยแหละ

“อยู่ในนี้ นิ่ง ๆ เงียบ ๆ”

“เป็นพ่อหรอ ถึงมาสั่ง”

“ก็ถ้าอยากให้พี่วุฒิรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นคือเธอก็เชิญแหกปากได้เลย” ทิวยักไหล่ก่อนจะเดินลงจากเตียงไปแล้วคว้าผ้าห่มมาคลุมร่างฉันที่นั่งอยู่

ฉันพยายามมุดตัวออกจากผ้าห่มด้วยความทุลักทุเล ไม่นานก็ได้ยินเสียงปิดประตูดังลั่นไปทั่วห้อง

ปัง!

 

[Tiw Talk]

“เป็นไง เสร็จแล้วหรอพี่”

“มึงจะโดนไม่ใช่น้อย” ผมชี้หน้าด่าไอ้ต้อมที่มันพูดไม่เข้าหู

“ดูจากท่าทางคงไม่เสร็จ” นี่ก็อีกคน “ทำหน้าแบบนี้...ค้าง?”

“แม่ง...” เออ ค้างดิวะ ถามได้

ผมรู้สึกหงุดหงิดกับการมาเยือนของสองคนนี้อย่างมาก มาไม่ดูจังหวะเลย แต่ก็ดีไปอีกอย่างเพราะผมจะได้ไม่ต้องเผลอทำอะไรออมลงไปด้วย

ผมเหมือนคนไม่มีสติ ทำอะไรลงไปโดยไม่คิดหน้าคิดหลังให้ดีเลย นึกอยากได้อะไรก็ต้องได้ขึ้นมาเสียดื้อ ๆ ออมเองก็รั้นไม่แพ้กัน

กะว่าจะสั่งสอนให้จำแต่เอาไปเอามากลายเป็นว่าหยุดตัวเองไม่ได้แล้ว

“ทำไมไม่ไปใส่เสื้อให้มันดี ๆ วะ แล้วนี่อะไรมีแผลที่แขน?”

“อืม” ผมแขนขึ้นมาดูทันทีที่พี่วุฒิทัก

“แล้ววันนี้จะติวให้ผมได้มั้ยอ่ะ” ไอ้ต้อมถามขึ้น

เออว่ะ ลืมไปเลย

วันนี้ผมมีติวหนังสือให้ต้อม คืองี้ พี่วุฒิเป็นลูกพี่ลูกน้องของผม พ่อผมและพ่อเขาเป็นพี่น้องกัน แล้วพี่วุฒิก็มีแฟนชื่อพี่ตาล เรียนคณะมนุษย์ฯ มั้งถ้าจำไม่ผิด พี่ตาลมีน้องชายคนนึงคือไอ้ต้อม มันกำลังจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยพอดีเลยให้มันมาเรียนกับผม

ผมกับมันไม่ได้รู้จักกันเป็นการส่วนตัว แต่รู้จักกันตอนที่พี่วุฒิเอามันมาฝากให้ผมติวหนังสือให้เพราะผมเองก็เคยติวให้เด็กคนนึงเหมือนกัน ผมติวหนังสือให้มันมาได้สักพักแล้วล่ะ รู้จักกันมากขึ้นจนถึงขั้นสนิทกันเลยก็ว่าได้

“วันนี้คงไม่” ผมตอบด้วยท่าทีนิ่ง ๆ

“ผมก็คิดว่างั้น” ไอ้นี่มันกวนตีน

“เข้าเรื่องเลยละกัน” จู่ ๆ พี่วุฒิก็ดูจริงจังขึ้น “มึงทำไรวะ รุนแรงกันขนาดนั้นเลยหรอ”

“...” ผมขมวดคิ้วเพราะไม่เข้าใจที่พี่เขาพูด

“จะทำอะไรก็เบา ๆ หน่อย รุนแรงไป...สงสารผู้หญิง”

“เขายั่วผม” ยั่วโมโห ผมดันตอบไม่หมดซะได้

“แฟนมึง?”

“ไม่ใช่”

“แล้วเขายอมหรือเปล่า”

“เฮ้ย ผมไม่เคยบังคับใจใคร พี่ก็รู้” ยกเว้นออมไว้คนนึงละกัน รายนั้นน่ะถนัดเรื่องดื้อด้าน ทนทาน

“ก็ถามดู กลัวมันเป็นเรื่อง ถ้าเขายอมก็โอเค” พี่วุฒิพูดแล้วผ่อนลมหายใจ “เขาเป็นใครหรอ กูรู้จักหรือเปล่า”

คำถามนั้นทำให้ผมนิ่งไปชั่วขณะ รู้จักสิ รู้จักดีด้วย

“ไม่...” ผมส่ายหัว “มีไรอีกไหม”

“ยัง”

“มีไรอีก”

“กูได้ยินมาว่า...”

ตุบ!

“โอ้ย!!

พี่วุฒิกำลังจะพูดอะไรสักอย่างแต่จู่ ๆ ก็มีเสียงเหมือนอะไรหล่นและตามมาด้วยเสียงผู้หญิงร้องมาจากในห้องนอนของผม

“เกิดไรขึ้นอ่ะพี่ เดี๋ยวผมไปดูให้” ต้อมวิ่งตรงไปยังประตูห้องนอนของผม

“ไม่ต้อง” ผมรีบวิ่งไปขวางทางมันไว้ทันที “กลับไปก่อน”

“ทำไมมึงดูไม่อยากให้พวกกูเข้าไป”

“หวง” ผมพูดคำสั้น ๆ ที่มันน่าจะทำให้พี่วุฒิและต้อมเลิกวุ่นวายสักที    “ของของผม ผมหวง ไม่อยากให้ใครเห็น โอเคมั้ย”

“เออ ๆ งั้นพวกกูกลับก่อน” พี่วุฒิเหมือนจะเข้าใจและล่าถอยไปโดยง่าย

“อย่าหักโหมนะพี่” ไอ้ต้อมพูดทิ้งท้ายก่อนจะพากันเดินออกจากห้องของผมไป

“วุ่นวายชะมัด” ผมบ่นอย่างหัวเสียก่อนจะเดินเข้าไปให้น้องนอนของตัวเอง

ภาพที่เห็นคือออมลงมานอนอยู่บนพื้นข้างล่างใกล้ ๆ กับขอบเตียง ผมเดาว่าเธอคงมุดผ้าออกมาโดยไม่รู้ว่ามันคือขอบเตียงแล้ว

ทำอะไรไม่ระวังเลย หงุดหงิด

“บอกให้อยู่เฉย ๆ” ผมตำหนิเธอเล็กน้อยก่อนจะเดินไปช้อนตัวเธอขึ้นมาแล้วอุ้มขึ้นไปวางไว้บนเตียงโดยที่ไม่สนใจบาดแผลที่ตัวเองมีเลย เธอยังอยู่ในอ้อมแขนของผม

ออมนิ่งมากจนผมรู้สึกแปลกใจ เธอไม่ตอบโต้อะไรก่อนจะทำตาปรือใส่   เธอมองผมเหมือนจะพูดอะไรสักอย่าง

ผ้าปูที่นอนบนเตียงมีรอยเลือดเล็ก ๆ อยู่ คงมาจากข้อมือของเธอ บนพื้นมีเศษแก้ว กระจกตกแตกกระจัดกระจายเพราะฝีมือของเธอมันก็สมควรแล้วที่เธอจะโดนแบบนั้น

จู่ ๆ ก็รู้สึกเหมือนคนในอ้อมแขนทิ้งน้ำหนักลงมาเยอะกว่าปกติ เมื่อก้มลงไปมองก็เห็นว่าเธอหลับไปแล้ว ไม่สิ เหมือนจะสลบไปมากกว่า

“ออม” ผมเรียกชื่อเธอแต่เธอก็ยังนิ่ง

“...” ใบหน้าของเธอซีดเผือด

“ออม” คราวนี้ผมเรียกดังกว่าเดิม พร้อมกับเขย่าตัวเธอด้วย

“...” ไร้เสียงตอบรับและไม่มีทีท่าว่าจะรู้สึกตัวด้วย

“ออม!” ผมก็ยังคงเรียกอยู่อย่างนั้น ใจของผมกระตุกวูบก่อนจะพยายามแก้มัดให้เธอ

เวรเอ้ย!

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ออมลูกแม่...


สำหรับคนที่สอบกันเข้ามาเรื่องหนังสือ เค้าจะรีปรินท์ให้คือปลายเดือนสิงหานะคะ หรือพูดง่าย ๆ ก็คือปลายเดือนนี้แหละจ้าาา เรื่องพี่ทิวราคา 390 บาทค่าาา





พี่ทิวกับพี่เซนต่างกันตรงที่ พี่เซนจะโหดและใจร้ายกับคนอื่นแต่ไม่เคยทำร้ายน้ำหวานเลย

แต่พี่ทิวจะทำกับทุกคนที่เขาไม่พอใจ ไม่ว่าจะรักหรือไม่รักก็ตาม

เรื่องความเจ้าเล่ห์ พี่ทิวเก่งที่สุดในเซตพระเอกทั้ง 8 คนของเขา

เรื่องความโหดแบบจริงจังนี่ยกให้พี่เอก พระเอกอีกคนที่ยังไม่เคยปรากฎตัว อิอิ


ไม่สะดวกเมนท์ก็กดโหวตให้กันก็ได้น้าาาา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 42 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,450 ความคิดเห็น

  1. #1427 Mee I'ya (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 21:54
    คู่นี้ ฮาร์ดคอร์กันจัง ฮ่าๆ
    #1,427
    0
  2. #1220 Psehunna (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 06:36
    พี่วุฒิ หน้าตาคุ้นๆนะเราหนิ 5555555
    #1,220
    1
  3. #1211 tbuykeid37 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2559 / 05:41
    ติดตามน้าาา
    #1,211
    1
    • #1211-1 Y2E-Jaa(จากตอนที่ 7)
      30 ธันวาคม 2559 / 06:30
      ขอบคุณค่าาา
      #1211-1
  4. #429 YulSica (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2559 / 23:34
    มีแต่คนหล้อหล่อ อิอิ
    #429
    1
    • #429-1 Y2E-Jaa(จากตอนที่ 7)
      16 ตุลาคม 2559 / 09:31
      ฟินนนนน
      #429-1
  5. #154 P-phukbung (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 00:16
    ว้าวว จุงกิก็มา #พี่วุฒิหล่อจัง 555
    #154
    1
  6. #150 BeakTae (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 กันยายน 2559 / 22:32
    มาต่อเร็วๆค่าาาา ค้าง
    #150
    1
    • #150-1 Y2E-Jaa(จากตอนที่ 7)
      30 กันยายน 2559 / 23:32
      ได้ค่าาาา
      #150-1
  7. #148 fangkulsin (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 กันยายน 2559 / 18:42
    อัพต่ออีกนิดได้มั้นค่ะแอดมิ้น ค้างอ่ะค่ะ นะค่ะ
    #148
    1
    • #148-1 Y2E-Jaa(จากตอนที่ 7)
      30 กันยายน 2559 / 23:31
      ได้ค่าาาา
      #148-1
  8. #147 #ติ่งฐาวรา (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 กันยายน 2559 / 17:02
    จุงกิ....ออมสลบไปแล้วว คนในรูปน่าจะเป็นทิวกับออม และทิวก้แอบชอบออมมานานแลเวด้วย//คิดไกล
    #147
    1
    • #147-1 Y2E-Jaa(จากตอนที่ 7)
      30 กันยายน 2559 / 23:31
      สกิลการเดาเรื่องนี่ยอดมากเลยค่ะ ฮ่าๆๆๆ
      #147-1
  9. #146 Roschees94 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 กันยายน 2559 / 15:27
    ไรท์ มาต่อไวๆเลยนะ เราค้างง่าาาา ต่อคืนนี้ได้ยิ่งดีเลยครับ 5555
    /ปูเสื่อ ก่อม็อบรอออ
    #146
    1
    • #146-1 Y2E-Jaa(จากตอนที่ 7)
      30 กันยายน 2559 / 23:31
      ได้เลยค่าาา ตามคำขอ
      #146-1
  10. #145 tawonrotanan (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 กันยายน 2559 / 15:07
    ออมเป็นไรอ่าาาาา
    #145
    1
    • #145-1 Y2E-Jaa(จากตอนที่ 7)
      30 กันยายน 2559 / 23:30
      ลุ้น ๆ ค่าา
      #145-1
  11. #144 -----t----- (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 กันยายน 2559 / 09:25
    เห้ยๆๆๆ ค้างไปอีก555555
    #144
    1
    • #144-1 Y2E-Jaa(จากตอนที่ 7)
      30 กันยายน 2559 / 11:19
      ค้างงงงงงงง
      #144-1
  12. #143 บาร์ต (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 กันยายน 2559 / 04:01
    ไรต์จ๊ะะะะ เมจตัวละครของพี่ทิวคือใครอ่าาา
    #143
    1
  13. #142 Siwaporn Paengsee (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 กันยายน 2559 / 03:57
    ค้างอีก
    #142
    1
  14. #141 kulsinNattawadee (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 กันยายน 2559 / 00:54
    ค้างอ่ะ อัพต่อเร็วๆนะค่ะ
    #141
    1
  15. #140 Sasi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 กันยายน 2559 / 00:07
    มีความค้างตลอดดดดดดดด
    #140
    1
  16. #138 kittiya35 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กันยายน 2559 / 19:07
    มาอัพต่อสิคะอยากอ่านแล้วนะ ค้างงะ-_- *-* *_* นะคะนะคะ
    #138
    1
    • #138-1 Y2E-Jaa(จากตอนที่ 7)
      29 กันยายน 2559 / 23:15
      ขอบคุณค่าาาา
      #138-1
  17. #136 somsomjirapapa (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กันยายน 2559 / 03:58
    นานเกินไปแล้วนะะะะะะะะะะะะ
    #136
    1
  18. #135 kulsinNattawadee (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กันยายน 2559 / 09:19
    ฟินๆๆๆๆ มาต่อเร็วๆๆๆนะค่ะ รออยู่นะค่ะ แอดมิ้นค่ะ มีเพจ หรือfacebook ให้ติดตามมั้ยค่ะ
    #135
    1
    • #135-1 Y2E-Jaa(จากตอนที่ 7)
      28 กันยายน 2559 / 10:15
      มีค่าาาา
      ตามลิงค์นี้เลยค่ะ https://www.facebook.com/maanyeenipaporn/?ref=aymt_homepage_panel
      ถ้ากดไม่ได้ให้เสิรชหาชื่อ Maanyee นะคะ ขอบคุณที่ติดตามค่าาาา
      #135-1
  19. #133 ที่รัก (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 กันยายน 2559 / 15:20
    ต่อน้าาาาศลิาเข้าเห็นแน่นเลย
    #133
    1
    • #133-1 Y2E-Jaa(จากตอนที่ 7)
      27 กันยายน 2559 / 16:26
      5555 ต้องรอดูค่ะ
      #133-1
  20. #132 monthiplove3021 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 กันยายน 2559 / 11:22
    ใครชอบมาขัดตลอดเลยอ่ะ พี่หมอทิวอ่ะชอบเค้าก็บอกเค้าไปสิ ไปทำกับเค้าอย่างนั้นทำไม
    #132
    1
    • #132-1 Y2E-Jaa(จากตอนที่ 7)
      27 กันยายน 2559 / 11:32
      นั่นน่ะสิ ๆ
      #132-1
  21. #131 BeakTae (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 กันยายน 2559 / 11:14
    ทำไมชอบมีคนมาขัดตลอด วันหลังล็อกห้องนะพี่ทิว 55555
    #131
    1
    • #131-1 Y2E-Jaa(จากตอนที่ 7)
      27 กันยายน 2559 / 11:31
      สงสัยรีบเลยไม่ระวัง ฮ่าๆๆ
      #131-1
  22. #130 Roschees94 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 กันยายน 2559 / 07:12
    พี่ไผ่เข้ามาแน่ๆ 55555 ไม่ใช่ล่ะ เพื่อนทิวชอบเข้ามาขัด ตะไมมมมม????
    #130
    1
    • #130-1 Y2E-Jaa(จากตอนที่ 7)
      27 กันยายน 2559 / 09:13
      จะใช่พี่ไผ่ไหมน้าาา
      #130-1
  23. #129 Krong TheGangs (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 กันยายน 2559 / 04:57
    เพิ่งเข้ามาอ่าน สนุกดีค่ะ มาอัพต่อเร็วน้าา
    #129
    1
    • #129-1 Y2E-Jaa(จากตอนที่ 7)
      27 กันยายน 2559 / 09:13
      ขอบคุณค่าาาา
      #129-1
  24. #128 apple_pk (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 กันยายน 2559 / 02:42
    พี่ทิวใจร้าย เพราะออมดื้ออ่ะ
    #128
    1
    • #128-1 Y2E-Jaa(จากตอนที่ 7)
      27 กันยายน 2559 / 09:12
      ดื้อทั้งคู่ค่าาา ฮ่าาา
      #128-1
  25. #127 somsomjirapapa (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 กันยายน 2559 / 02:05
    ศิวาศิวาๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆอ้าวผิดเรื่องงงงงงงงงงงงงง
    #127
    1
    • #127-1 Y2E-Jaa(จากตอนที่ 7)
      27 กันยายน 2559 / 09:12
      เจ้เรียกหาแต่ศิวาาาาาา
      #127-1