Medicine พี่หมอปากร้ายกับยัยน้องสาวตัวแสบ

ตอนที่ 20 : ตอนพิเศษ ทิว X ออม (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,814
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    7 ม.ค. 61

ตอนพิเศษ

ทิว X ออม

 

ณ คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัย Y

          หงุดหงิด!

          ทำไมพี่ไผ่ต้องให้ฉันมานั่งรอเขาที่คณะฯ ของเขาด้วยนะ ร้อนก็ร้อน ไหนจะพวกผู้ชายที่เดินผ่านไปมาที่แซวฉันอีกเนี่ย ทั้ง ๆ ที่บางคนก็น่าจะรู้นะว่าฉันเป็นน้องพี่ไผ่ซึ่งพี่ระเบียบของพวกเขา อีกอย่างทุกคนก็รู้แล้วด้วยว่าฉันเป็นแฟนของทิว ยังจะกล้ามาแซวอีกนะ

          “แก ๆ นั่นใช่แฟนพี่หมอทิวที่เขาลือกันหรือเปล่า”

          “น่าจะใช่นะ แต่มาทำไรที่นี่หว่า หรือว่ามารอพี่ชายที่เรียนอยู่คณะฯ นี้”

          นี่ก็อีกเหตุผลที่ทำให้ฉันหงุดหงิด อะไรจะสนใจกันขนาดนั้น

          “อ้าวออม มาทำไร” เสียงทุ้มทักขึ้นทำให้ฉันเลิกสนใจเสียงนกเสียงกาแล้วหันไปหาต้นเสียงแทน

          “มารอพี่น่ะ” พอเห็นว่าเป็นใครฉันก็รีบตอบทันที “ตั้ง...มาทำไรหรอ”

          “ก็มาเรียนดิ” เขาตอบหน้าตาเฉยเหมือนต้องการตอกกลับว่าฉันถามอะไรโง่ ๆ

          “อ้อ...” ฉันครางรับแบบเขิน ๆ เพราะความตื่นเต้นเลยทำให้ถามอะไรบ้า ๆ ออกไป

          “น่าจะอีกนานนะเพราะรุ่นพี่ปีสามโดนเรียกไปพบอาจารย์ที่ปรึกษา”

          “อ้าวหรอ” ทำไมเขาไม่เห็นไลน์มาบอกฉันเลยนะ ปล่อยให้รอตั้งนาน รู้งี้ให้มะนาวไปส่งซะก็ดี

          เรื่องมันมีอยู่ว่าจู่ ๆ ทิวก็เกิดบ้าไม่ให้ฉันขับรถขึ้นมา เวลาจะมาเรียนก็ติดรถพี่ไผ่มาไม่งั้นก็ให้ทิวมาส่ง วันนี้ฉันมากับพี่ไผ่เพราะทิวมีสอบเลยไม่อยากรบกวนเขากลัวไปสอบไม่ทัน

          ความจริงจะไม่ทำตามก็ได้หรอก แต่ฉันเคยโดนเขาโวยวายจนต้องยอม เวลาเขาโกรธหรือน้อยใจเขามักจะมารุ่มร่ามกับฉันอยู่เรื่อยเลย

          ขืนดื้อกับเขาบ่อย ๆ มีหวังฉันคงช้ำพอดี

          “ให้นั่งรอเป็นเพื่อนไหม” ตั้งเสนอในขณะที่ฉันได้แต่มองเขาอย่างงง ๆ

          ร่างสูงตรงหน้ารู้อยู่แล้วว่าฉันกับทิวคบกัน แต่เขาก็ยังพยายามเข้ามาทักเข้ามาคุยด้วยตลอดในตอนที่ทิวหรือพี่ไผ่ไม่อยู่

          เพราะช่องทางการติดต่อของฉันกับตั้งโดนทิวตัดทิ้งหมดเลย ทั้งไลน์ เฟชบุค หรือแม้แต่เบอร์โทร

          “ไม่เป็นไร ๆ เรานั่งคนเดียวได้” ฉันปฏิเสธไปเพราะไม่อยากมีปัญหาในภายหลัง

          “แต่นี่มันก็เย็นมากแล้วนะ”

          “ไม่เป็นไรจริง ๆ ตั้ง” ฉันปฏิเสธเขาอีกครั้งด้วยน้ำเสียงจริงจังจนเขาชะงักไป

          “งะ งั้นเรากลับก่อนละกัน” เขาพูดพร้อมกับหมุนตัวเดินจากไป

          “ขอบคุณและขอโทษนะ” ฉันบอกในตอนที่เขาเดินลับหายไปแล้ว

          บางทีฉันก็รู้สึกผิดนะที่ต้องทำแบบนี้ แต่มันเป็นวิธีที่ดีที่สุดที่จะให้เขาเลิกยุ่งกับฉัน

          พอตั้งเดินจากไปได้สักพักพี่ไผ่ก็เดินออกมาจากอาคารเรียน หน้าตาเขาดูซีเรียสมากจนฉันแอบกังวลไปด้วย

          “รอนานไหม” พี่ไผ่เอ่ยถามเสียงเรียบ

          “ไม่นานหรอก” ซะที่ไหนล่ะ แต่เพราะไม่อยากให้เขาคิดมากเลยบอกออกไปแบบนั้น “เป็นไรป่าว หน้าเครียด ๆ”

          “ก็อาจารย์ของพี่อ่ะดิ” พี่ไผ่หยุดไว้แค่นั้นจนฉันต้องเลิกคิ้วเป็นเชิงให้เขาพูดต่อ “ดันอยากจะทำค่ายพัฒนาชุมชน”

          “แล้ว?”

          “แต่ชั้นปีอื่น ๆ ในสาขาไม่ว่าง เลยให้ปีสามไปทำแทน”

          “อ้าว ก็ดีแล้วไม่ใช่หรอ เห็นบ่นว่าอยากไปค่ายมานานแล้วนี่”

          พักหลัง ๆ มานี้พี่ไผ่บ่นเรื่องอยากออกค่ายให้ฉันได้ยินทุกวันจนฉันแทบจะเขียนโครงการให้เขาไปอยู่แล้ว

          “เรื่องอยากไปน่ะอยากไปอยู่แล้ว แต่มันไม่ใช่ตอนนี้”

          “ทำไมล่ะ ช่วงนี้ก็เป็นช่วงค่ายอาสาออกกันเยอะมากเลยนะ” เพราะเป็นช่วงใกล้จะปิดเทอมใหญ่ เหล่าค่ายอาสาของแต่ละชมรมเลยมีให้เลือกทำเยอะกว่าปกติ

           “ก็มันเป็นช่วงที่พ่อกับแม่ไม่อยู่บ้านแล้วแกก็ต้องอยู่บ้านคนเดียวไง”

          “โหย...นึกว่าเรื่องไร ออมอยู่ได้ โตแล้วโว้ย” ไอ้เราก็นึกว่ามีอะไรที่แท้ก็เรื่องแค่นี้

          พ่อกับแม่ของฉันไปนอนค้างที่บ้านคุณยายเพราะช่วงนี้คุณยายไม่ค่อยสบายหนักมาก ความจริงก็เป็นมาสักพักแล้วแหละ แต่ช่วงนี้อาการเริ่มหนักขึ้นเรื่อย ๆ จนแม่ไม่สบายใจ พ่อเลยพาไปนอนเล่นที่บ้านสวนคุณยายตั้ง 1 สัปดาห์

          “แกน่ะอยู่ได้ แต่พี่ไม่ไว้ใจไอ้ทิว กลัวมันจะแอบย่องเข้ามาหาแกตอนพี่ไม่อยู่”

          “คิดไรบ้า ๆ” ฉันตีไหล่พี่ชายทีนึง ตั้งแต่เขารู้เรื่องฉันกับทิวก็เริ่มระแวงพวกเรามากขึ้น

          ไม่หรอก...พี่ไผ่ระแวงทิวต่างหาก ก็แค่เรื่องของฉันเรื่องเดียวนี่แหละ

          “ไม่บ้าเว้ย พี่รู้จักมันดี รู้ว่ามันเป็นคนยังไง เจ้าเล่ห์สุด ๆ ก็มันนี่แหละ”

          “...” พี่ไผ่พูดถูก ฉันเห็นด้วย แต่ถ้าจะให้เขามาห่วงฉันแบบนี้ก็ไม่โอเคหรอก “ไปเหอะ ไม่มีไรหรอก ก่อนไปพี่ไผ่ก็บอกเขาสิว่าอย่าเข้ามาในบ้าน”

          “ห้ามได้หรอ มันน่ะหน้ามึนกว่าใครเพื่อนเลย”

          “มึงว่าใครเพื่อน” เสียงเข้มคุ้นหูเอ่ยขัดขึ้นทำให้ฉันและพี่ไผ่หันไปมองยังต้นเสียงทันที

          ทิวกำลังเดินตรงมาทางนี้ด้วยท่าทางใจเย็น ใบหน้าของเขามีแว่นตาประดับอยู่ นาน ๆ ทีฉันจะเห็นเขาใส่ คงเพราะเมื่อคืนอ่านหนังสือจนดึก ในมือของเขาถือถุงอะไรสักอย่างมาเต็มไม้เต็มมือ

          “ว่ามึงนั่นแหละ” พี่ไผ่รีบตอกกลับทันที

          “ได้ข่าวว่าจะไปค่าย?” ทิวเอ่ยถามในตอนที่เดินเข้ามายืนอยู่ข้าง ๆ ฉัน

          “มึงรู้ได้ไง”

          “ไอ้เซนบอก มันได้ยินอาจารย์คุยกัน” เขาคุยกับพี่ไผ่ก่อนจะก้มหน้าลงมาใกล้ ๆ กับฉัน “ถอดแว่นไปเช็ดให้หน่อย เมื่อกี้มันโดนน้ำกระเด็นใส่”

          จริงอย่างที่เขาว่า มันมีหยดน้ำเกาะตรงบริเวณขอบแว่นตาด้วย ฉันถอดออกมาแล้วใช้มืออีกข้างควานหาผ้าเช็ดหน้าที่อยู่ในกระเป๋าสะพายข้างมาเช็ดให้เขา ดีที่วันนี้พกผ้านุ่ม ๆ มา ไม่งั้นเลนส์ของเขาคงเป็นรอยแน่ ๆ

          “เช็ดเสร็จแล้วใส่ให้ด้วย” เขากระซิบบอกฉัน ตอนนี้ใบหน้าของเราอยู่ใกล้กันมาก

          เมื่อเช็ดเสร็จฉันก็จัดการสวมแว่นตาคืนให้เขา เพราะร่างสูงโน้มใบหน้าลงมาทำให้ใบหน้าของเราอยู่ในระดับเดียวกัน แม้ฉันจะสวมแว่นตาให้เขาเสร็จแล้วแต่เขาก็ยังคงระดับใบหน้าไว้ดังเดิมแล้วจ้องมองใบหน้าของฉันพลางระบายยิ้มออกมาให้เห็น

          ตึกตัก ๆ

          หัวใจของฉันยังคงเต้นแรงทุกครั้งที่เราใกล้กันแบบนี้ ไม่มีครั้งไหนที่ฉันจะชินกับเรื่องพวกนี้เลย ทิวทำให้ฉันรู้สึกว่าความรักที่เขามอบให้มันมากขึ้นเรื่อย ๆ ฉันเองก็เช่นกัน มันมากขึ้นในทุก ๆ ครั้งที่เราใกล้กันแบบนี้

          “อะแฮ่ม” เสียงกระแอมจากพี่ไผ่ทำให้เขาละใบหน้าออกจากฉันแล้วหันไปมองคนที่ตอนนี้กำลังทำหน้าบูดบึ้ง

          “มีไร” ทิวเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงยียวน

          “เปล่า” พี่ไผ่ยักไหล่แบบกวนประสาทโต้ตอบเขา

          “กลับกันเถอะ” พอเห็นว่าจะเริ่มมีสงครามประสาทเกิดขึ้นฉันเลยหาทางแยกทั้งสองคนออกจากกัน ก่อนจะหันไปยิงคำถามกับทิว “แล้วนี่ถือไรมา”

          “ของสด อยากให้เธอไปทำกับข้าวให้กิน”

          “ไม่ได้เว้ย น้องกูมันต้องทำกับข้าวให้พี่มันกินสิ” พี่ไผ่ขัดขึ้นทำเอาทิวหันไปส่งสายตาอาฆาตให้เขา

          “เอาล่ะ ๆ ของที่บ้านหมดพอดี เอามานี่มา” ฉันยื่นมือไปรับถุงของสดจากเขา ทิวทำหน้างง ๆ ฉันจึงขยายความต่อ “ไปกินข้าวที่บ้านฉันแล้วกัน เดี๋ยวทำกินด้วยกันเนี่ยแหละ”

          “แม่มันก็รอให้มันกลับไปกินที่บ้านนะออม” พี่ชายสุดหล่อของฉันพูดดักขึ้นอีกแล้ว

          “พ่อกับแม่กูไม่อยู่บ้าน” ร่างสูงตรงหน้าเอ่ยขึ้นพร้อมกับยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

          “ว่าไงนะ”

          “ก็อย่างที่บอกนั่นแหละ”

          พี่ไผ่พ่นลมหายใจออกมาสุดแรงเหมือนกำลังไม่พอใจแต่เขาทำอะไรไม่ได้มากกว่าเลยเลือกที่จะแตะหญ้าบนพื้นแทน

          หญ้ามันผิดอะไรวะ ไปทำกับมันทำไม?

          “ไม่ต้องห่วงนะไผ่ กูจะดูแลน้องของมึงเป็นอย่างดีเลย”

 

สองวันต่อมา

          หลังจากที่ฉันเดินไปส่งพี่ไผ่หน้าบ้านเสร็จแล้วก็กลับมานั่งดูทีวีภายในบ้านต่อ ก่อนไปเขากำชับกับฉันนักหนาว่าอย่าให้ทิวเข้าบ้าน ฉันเองก็เออออไปงั้นแหละ พี่ไผ่เองก็รู้ว่าทิวน่ะไม่ใช่คนที่จะยอมอะไรแบบนี้ง่าย ๆ

          วันนี้เป็นวันเสาร์และฉันเองก็ไม่มีนัดที่ไหนเลยได้นอนเล่นพักผ่อนอยู่ที่บ้านอย่างสบายใจ ความจริงก็มีแหละแต่นัดล่ม นั่นก็เพราะช่วงนี้มะนาวมันดูซึม ๆ ไม่ยอมพูดจา ทุกคนเลยเป็นห่วง พอดีกับเพื่อนสาขาของเธอทำค่ายเลยได้ชวนมะนาวไปด้วย เผื่ออารมณ์จะดีขึ้น พวกเราก็สนับสนุนเต็มที่เพราะมันดันเป็นค่ายเดียวกันกับค่ายที่พี่ไผ่ไป เลยฝากให้พี่ไผ่ช่วยดูแลเธออีกที

          น้ำหวานก็กลับบ้านไปเยี่ยมแม่ ส่วนฟ้าก็มีธุระเลยเป็นอันว่าจากที่ตอนแรกจะนัดกันไปเที่ยวเลยต้องยกเลิก

          ติ๊งต่อง!

          เสียงออดหน้าบ้านทำให้ฉันละความสนใจจากหน้าจอทีวีแล้วลุกขึ้นไปเปิดประตู เป็นทิวนั่นเองที่มากดออด ฉันขมวดคิ้วมุ่นก่อนจะใส่รองเท้าแล้วเดินมายังประตูรั้วบ้าน

          “มาได้ไง ไหนบอกวันนี้นอนคอนโด” ฉันถามเพราะเขาเคยบอกกับฉันว่าพรุ่งนี้มีสอบย่อยเลยกะว่าจะอยู่อ่านหนังสือที่คอนโดของเขา

          พวกเรียนหมอนี่มีสอบยิบย่อยตลอดเลย ตั้งแต่จำความได้เทอมนี้เขามีทั้งสอบ แลป และอะไรอีกหลายอย่างมาก แทบไม่มีเวลาให้ฉันเลยล่ะ

          ยอมรับว่าการเห็นเขามายืนอยู่หน้าบ้านครั้งดีทำเอาฉันดีใจไม่น้อยเลยล่ะ

          “อาจารย์เลื่อน เลยว่าง” ร่างสูงพูดพร้อมกับยกถุงขนมที่เขาซื้อขึ้นให้ดู “อยากมาดูหนังด้วยกัน”

          ฉันมองเขาอย่างไม่ไว้ใจแต่สุดท้ายก็ยอมเปิดประตูรั้วให้เข้ามาข้างในแม้ว่าพี่ไผ่จะห้ามไว้แต่ใช่ว่าฉันจะเชื่อฟังเขาซธที่ไหน ฉันเองก็ดื้อรั้นไม่แพ้ทิวหรอก คนตัวสูงฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีในตอนที่เดินเข้ามาในบ้าน

          ฟึ่บ! ตึง!

          ในตอนที่ฉันปิดประตูบ้านลงเขาก็ปล่อยถุงขนมออกจากมือโดยไม่สนใจว่ามันจะเป็นยังไงแล้วหันมาคว้าร่างของฉันไปไว้ในอ้อมกอด

          “คิดถึง อยากกอด” เสียงออดอ้อนจากคนตัวใหญ่ทำเอาใบหน้าของฉันร้อนผ่าขึ้นมาทันที “ไม่ได้กอดนานมาก ใจจะขาดอยู่แล้ว”

          “อย่ามาทำเป็นพะ...อื้อ” ฉันที่กำลังจะต่อว่าเขาก็โดนร่างสูงปิดปากไว้ด้วยริมฝีปากร้อนจัดของเขา

          เขาตะโบมจูบฉันอย่างละโมบและโหยหาในคราเดียวกัน ฉันเองก็ไม่ได้ปฏิเสธ มือเรียวเล็กเลื่อนขึ้นไปคล้องคอเขาไว้เพื่อเป็นที่ยึดไม่ให้ล้มพับลงไปกองกับพื้น

          ร่างสูงดูดเม้มรอมฝีปากล่างสลับกับริมฝีปากบนของฉันอย่างหยอกเย้า ฝ่ามือหนาเลื่อนจากเอวบางลงไปยังต้นขาแล้วลูบไล้ทำเอาฉันขนลุกเกรียว

          “อืม” เขาครางในลำคอออกมากอย่างพอใจ วันนี้ฉันแย่ตรงที่ใส่กางเกงขาสั้นเพราะอยู่บ้าน มันเลยทำให้เขาสัมผัสผิวเนื้อของฉันได้อย่างเต็มที่ มือซนของเขาเริ่มลุกล้ำเข้ามายังต้นขาด้านในพร้อมกับการละริมฝีปากออกจากริมฝีปากของฉันแล้วซุกมันลงบนซอกคอขาวระหง

          “ทะ ทิว” ฉันเรียกชื่อเขาเพื่อดึงสติเพราะฉันคิดว่ามันเริ่มจะมากกว่าจูบแล้ว

          “อือ” ร่างสูงขานรับราวกับรำคาญเสียงเรียกของฉัน ก่อนจะดันร่างของฉันให้ถอยหลังไปชนกับขอบโต๊ะวางแจกัน เขาเอื้อมมือมาด้านหลังแล้วจับแจกันไปวางบนโต๊ะวางของที่อยู่ข้าง ๆ กัน

          “ขอนะ” พูดจบวงแขนแข็งแกร่งก็ดันร่างฉันขึ้นไปนั่งบนโต๊ะแล้วแทรกกายเข้ามาอยู่ตรงกลางระหว่างขาทั้งสองของฉัน

          “ทิวอย่า...ไหนบอกจะดูหนังไง” เสียงร้องห้ามของฉันแทบจะไม่เป็นผลเลยเมื่อเขาเลือกที่จะซุกใบหน้าลงบนหน้าอกของฉันแล้วดูดเม้มเบา ๆ ตรงบริเวณเนินอก

          ไม่น่าใส่เสื้อกล้ามเลย!

          “ก่อนดูหนัง ขอดูเธอก่อนก็แล้วกัน”


          CUT 18+ (ลิงค์อยู่ในกลุ่ม)


ฉันหอบหายใจหนักเพราะอาการวูบวาบแล่นผ่านทั่วร่างกาย สักพักร่างสูงก็ผละออกแล้วก้มลงหยิบบราเซียสีชมพูเข้มที่ก่อนหน้านี้โดนเข้ากระชากออกขึ้นมาวางไว้ข้าง ๆ ต้นขาของฉัน

“เดี๋ยวออกไปเอาของให้”

ฉันเอาแต่จ้องหน้าเขาอย่างไม่พอใจ ยังจะมีหน้าทำเป็นมีน้ำใจทั้ง ๆ ที่เป็นแบบนี้เพราะเขาแท้ ๆ

คนกำลังอารมณ์ดีก้มลงมาจูบหน้าผากฉันเบา ๆ ก่อนเปิดประตูบ้านเดินออกไปข้างนอก ในตอนนั้นเองฉันก็รีบสวมใส่และจัดแจงเสื้อผ้าให้เรียบร้อยก่อนจะลงจากโต๊ะแล้วจัดแจกันมาวางไว้ที่เดิม

ใบหน้าฉันเห่อร้อนขึ้นมาทันทีเมื่อมองไปยังโต๊ะตัวนั้น ตัวที่ฉันกับทิวเคย...

“อ้าว ใส่เสร็จแล้วหรอ” คนที่ฉันกำลังนึกถึงเดินเข้ามาพร้อมกับกล่องพัสดุ เขามองสำรวจฉันตั้งแต่หัวจรดเท้าก่อนจะเอ่ยถ้อยคำที่ทำให้ฉันแทบจะเป็นลมจับ “กำลังจะบอกว่าไม่ต้องใส่หรอกเพราะยังไงก็ต้องโดนถอดอีกอยู่ดี”

ฉันจะบ้าตาย!

-------------------------------------------------------------------

อ่านแล้วอย่าลืมคอมเมนท์เป็นกำลังใจให้เค้าด้วยน้า

สำหรับใครที่หาลิงค์ก็กดเข้าไปดูในเพจเค้าก่อนจ้า


เรื่องนี้เค้ากำลังเรียบเรียงต้นฉบับอยู่นะคะ กะว่าจะทำเป็นหนังสือทำมือ และตอนนี้กำลังไล่ลงส่วนที่รีไรท์ให้อ่านกันค่ะ ในเล่มจะมีตอนพิเศษที่ไม่ใช่ตอนที่มาอัพลงนะคะ เป็นตอนแยกต่างหาก สำหรับอีบุ๊คยังไม่มีแพลนว่าจะทำนะคะ


ส่วนเรื่องการอัพเค้าจะอัพเรื่องนี้ให้อ่านจนถึงตอนจบนะคะ ยกเว้นตอนพิเศษค่า

ยังไงก็ฝากติดตามเค้าด้วยน้าาา 


หนึ่งคอมเมนท์เท่ากับหนึ่งกำลังใจจ้า ไม่สะดวกเมนท์ก็กดโหวตกันได้น้าา




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,450 ความคิดเห็น

  1. #1449 NaiNai (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 22:26

    Cut 18 กดยังไปดูยังไงคะ

    #1,449
    1
    • #1449-1 Y2E-Jaa(จากตอนที่ 20)
      21 กรกฎาคม 2563 / 22:28
      อยู่ในกลุ่ม maanyee nc cut ค่าา
      #1449-1
  2. #1408 Chucrem (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:57
    งื้อออออ อีพี่ทิ๊วววว
    #1,408
    1
    • #1408-1 Y2E-Jaa(จากตอนที่ 20)
      5 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:55
      งื้ออออ
      #1408-1
  3. #1242 MONTHIKAN_S (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 3 มกราคม 2560 / 18:16
    ขอลิงค์เพจหน่อยค่าาากำลังฟินนนน
    #1,242
    2
  4. #1205 pimon9172 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 16:32
    เห็นไหม พี่ไผ่บอกแล้วไม่ฟังเลย
    #1,205
    1
    • #1205-1 Y2E-Jaa(จากตอนที่ 20)
      28 ธันวาคม 2559 / 16:40
      นี่คือผลของการไม่เชื่อฟังพี่
      #1205-1
  5. #1204 Ramphai21 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 16:29
    พี่ทิว เราจะรับไม่ทันละนะ จะรุกไปไหน 555
    #1,204
    1
    • #1204-1 Y2E-Jaa(จากตอนที่ 20)
      28 ธันวาคม 2559 / 16:40
      เขินตัวจะแตก 5555
      #1204-1
  6. #1203 LylaLavinn (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 22:46
    นางรุกหนักมาก555555
    #1,203
    1
    • #1203-1 Y2E-Jaa(จากตอนที่ 20)
      27 ธันวาคม 2559 / 22:47
      ร้อนแรงเฟร่อออ
      #1203-1
  7. #1201 ice1998paka (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 17:28
    อยากเข้ากลุ่มทำไงค่ะ
    #1,201
    1
  8. #1200 CcPor (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 08:59
    เพจอะไรคะ???? พอดีไม่รู้ค่ะ
    #1,200
    1
    • #1200-1 Y2E-Jaa(จากตอนที่ 20)
      27 ธันวาคม 2559 / 09:02
      เพจชื่อ Maanyee ค่าาา เค้าแปะลิงค์ไว้ในหน้าหลักนิยายให้แล้วน้าา
      #1200-1
  9. #1197 kalakade (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 19:22
    ทิวรุกหนักเลย
    พอไม่มีใครอยู่ก็จัดเลยนะ
    คงรอโอกาสนี้มานาน
    #1,197
    1
    • #1197-1 Y2E-Jaa(จากตอนที่ 20)
      24 ธันวาคม 2559 / 19:25
      รอจัดเต็ม 555
      #1197-1
  10. #1195 dorameesafee (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2559 / 06:24
    ทำมึนจริงๆๆๆด้วยพี่ทิว
    #1,195
    1
  11. #1194 Cheeryblue (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 21:30
    ทิวคงไม่ยอมปล่อยอ้อมแน่
    #1,194
    1
  12. #1192 Ramphai21 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 15:37
    ขอบคุณมากนะจะไรท์.
    #1,192
    1
  13. #1191 kalakade (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 15:17
    ออมไม่รอดแน่เลย
    ไม่มีใครอยู่บ้านเลยสักคน โอกาสรอดน้อยมาก
    ตลกพี่ไผ่ หวงน้อง หนักมาก คือเป็นเพื่อนสนิทกันกับทิว รู้ไส้รู้พุงกันหมด

    #1,191
    1
  14. #1190 sett2 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 15:01
    รอออออ
    #1,190
    1
  15. #1189 Jumjim11 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 13:46
    รอออออออ
    #1,189
    1
  16. #1188 somsomjirapapa (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 13:38
    เจ้รอเวลานี้มานานแล้ววววววววเวลาที่จะเสียตัวให้หมอออออออออออ้าวเห้ยยยยยตูไม่ใข่ลูกออมนี้หว่า###%%%ฟินเกินไปล้าวววววววว
    #1,188
    2
  17. #1187 ChillChill14 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 13:20
    รอซื้อหนังสือนะไรท์
    #1,187
    1
  18. #1186 paprakhon26 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 12:59
    รอๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆรีบมาน๊าา
    #1,186
    1
  19. #1185 suda2611 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 12:54
    รอค่ะรอ ชอบบบบ
    #1,185
    1
  20. #1184 16kaitun (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 03:59
    รอหนังสือจ้า
    #1,184
    1
  21. #1183 cattycall (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 20:27
    #1,183
    1
    • #1183-1 Y2E-Jaa(จากตอนที่ 20)
      22 ธันวาคม 2559 / 20:29
      ขอบคุณค่าาาา
      #1183-1
  22. #1181 Sirinyaphy (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 18:21
    รอหนังสือจ้า ทั้งของทิว และเซนเลย สู้สู้
    #1,181
    1
  23. #1180 airport25 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 17:09
    เจิมมมมม
    #1,180
    1
  24. #1179 Paloy Poiiz (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 16:54
    เจิมมมม
    #1,179
    1
  25. #1177 sett2 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 16:14
    เจิมมม มี ebook มั้ยคะ
    #1,177
    1
    • #1177-1 Y2E-Jaa(จากตอนที่ 20)
      22 ธันวาคม 2559 / 16:37
      ไม่มีค่าาา
      #1177-1
  26. #1176 วนิดา บุญมา (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 16:13
    เจิมมม
    #1,176
    1
    • #1176-1 Y2E-Jaa(จากตอนที่ 20)
      22 ธันวาคม 2559 / 16:37
      ขอบคุณค่าาา
      #1176-1
  27. #1175 H.I.D.E. (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 15:47
    รอน่ะค่ะ จะมีแบบอีบุ๊คไม๊ค่ะ
    #1,175
    1
    • #1175-1 Y2E-Jaa(จากตอนที่ 20)
      22 ธันวาคม 2559 / 16:36
      ไม่มีแบบอีบุ๊คน้าาา
      #1175-1
  28. #1174 BeakTae (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2559 / 15:37
    รอนะคะ
    #1,174
    1
    • #1174-1 Y2E-Jaa(จากตอนที่ 20)
      22 ธันวาคม 2559 / 16:36
      ขอบคุณค่าาา
      #1174-1