ตอนที่ 4 : 3rd Math

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    11 เม.ย. 59




3rd Math



    

          ตอนนี้อยู่บนรถมันแล้วครับ ดูหรูดีความฟอร์ดแรงมากมอห้าก็ได้ขี่ฟอร์ดแล้ว ชีวิตฟูนี่มหาลัยจะได้รถขับรึเปล่ายังไม่รู้เลย

เปิดเพลงได้ป่ะ

ได้ดิ จะทำอะไรก็ทำเหอะ รถมึงนี่ มันพยักหน้าเอื้อมมือไปกดเล่นเพลง

ความในใจที่ฉันและเธอปิดไว้

ไม่กล้าแสดงออกไป ต้องเก็บเอาไว้อยู่อย่างนั้น

เป็นอารมณ์ที่ลึกเกินความผูกพัน

มันฟ้องเมื่อเราอยู่ใกล้กัน และมันไม่อาจห้ามใจ

หยุดฟังเสียงของหัวใจ เปิดใจให้รักสักวัน

ถ้าที่ตรงนี้มีกันและกัน จะกลัวอะไรทำไม

เอ่อฮาย กูก็ไม่ได้อะไรยังไงนะ แต่มึงฟังเพลงแบบนี้ด้วยเหรอวะความหมายมันดูสื่อไปทางนั้นหน่อยๆมั้ยวะ อย่าเพิ่งเข้าใจผิดเขาไม่ได้แอนตี้อะไรพวกนี้ทั้งสิ้นที่ถามนี่เพราะความอยากสาระแนเรื่องของชาวบ้านเขาล้วนๆ

ตอนแรกก็ไม่ได้ฟังนะ แต่น้องเอาแผ่นมายัดไว้บนรถกูเลยฟังมาเรื่อยๆ เออก็เพราะดีเหมือนกัน

อ๋อ ก็ใช้ได้เนอะ

แล้วมึงชอบป่ะ

ชอบอะไรเพลงนี้เหรอ

“……” ชอบกูอ่ะ มึงชอบป่ะฟู

ก็โอเคนะเห็นว่าประกอบซีรี่ย์ด้วยนี่ เรื่องไรวะเลิฟซิกป่ะ เคยดูตอนนึงก็โอเคนี่ฟูหัวเราะ เขาไม่ได้เคยดูแค่ตอนเดียวหรอกแค่ฟอร์มน่ะผู้ชายแมนๆที่ไหนอยากยอมรับว่าตอนเรื่องนี้ฉายเขานี่แหละติดมากพอสมควร โดยเฉพาะคนที่เล่นเป็นโน่น่ารักดี

กูก็เคยดูเว้ย น้องกูแม่งเปิดทุกวัน เอาแผ่นขึ้นมายัดบนรถกูอีก กูแทบจะร้องเพลงประกอบเรื่องนี้แม่งได้ทุกเพลงละ

จริง?ท่าทางหนักว่ะ น้องมึงชื่ออะไรวะ

ทายดิ

เดี๋ยวๆมึงชื่อฮายใช่ป่ะ กูขอเดา

มา อย่ากากนะเว้ย

โห ไอ้สัสนี่ กูรู้ละ...ฮอยฮอยป่ะ!”

นั่นมันบ้านแมลงสาบ!”

อ้าวเหรอ ฮ่าๆๆ ชื่ออะไรล่ะเฉลยๆ

ชื่อบาย

ห๊ะ? บาย? มาจากอะไรวะ

ก็กูชื่อฮายแบบเฮชไออ่ะเป็นคำทักทายใช่ป่ะ น้องกูก็ชื่อบีวายอีแบบลาก่อนงี้เหยดพอมาฟังความหมายแบบนี้ดูมียูนีคอ่ะ โคตรเจ๋ง!

เฮ้ย เจ๋งดีอ่ะคิดดีนี่

ตอนกูได้ยินกูก็แบบ เออเจ๋ง

พูดถึงบายกูเคยเข้าไปในห้องน้องเว้ย เห็นคอมนี่เปิดจีวีหราเลยกูแทบช็อค

เชี่ย….น้องมึงนี่

เออดิ แล้วมึงอ่ะมีพี่น้องป่ะวะ

มีพี่สาวอ่ะ ชื่อโฟม

ใครถามชื่อวะ ไม่ได้อยากรู้อ้าวเลว กวนตีนอีก

ก็กูอยากบอกอ่ะ อยากพรีเซนต์ครอบครัว เห็นนะเว้ย!ไอ้ส่ายหน้าแบบนั้นคงไม่ได้มาจากความเอ็นดูกูหรอกครับ ระอามากมั้ง!

แล้วคือทั้งรถก็มีแต่เสียงหัวเราะเสียงคุยไปตลอดทาง ฮายแม่งชวนคุยเก่งมากอ่ะคุยเรื่องนี้จบก็มีเรื่องใหม่เข้ามาพูดตลอดไม่มีเว้นให้เขาหายใจอ่ะ แต่เขาเองก็พูดมากใช่เล่นไม่อย่างนั้นคงคุยกับมันไม่ได้จนถึงบ้านหรอก

ขอบคุณมากมึง ไว้วันหลังกูเลี้ยงข้าว

เดี๋ยวฟู!” ฟูชะงักมือที่กำลังไขประตูบ้าน หันไปหาคนที่เรียก

ว่า?

พรุ่งนี้กูมารับมั้ย จะได้ไม่ต้องเสียค่ารถ

รบกวนมึงป่ะวะ

เอาน่า เห็นมึงบ่นๆว่าเงินเดือนนี้เหลือน้อย

โอเคดิ ขอบใจมากเว้ย แจ่มสิครับ รับสิปฏิเสธทำไม

ขอไลน์หน่อย

นี่เบอร์กูเมมไว้เดี๋ยวมันก็ขึ้นไลน์ใช่ป่ะฟูรีบฉวยโทรศัพท์ที่ฮายยื่นมาให้ แทบไม่อยากยืนอยู่ตรงนี้ด้วยซ้ำง่วงและหิวมากมาย

อืม ขอบใจเว้ย

กูต่างหากต้องขอบใจมึง พรุ่งนี้มึงไม่ต้องกินข้าวเช้ามาก็ได้เดี๋ยวกูเอาไปเผื่อ

เห้ย เกรงใจว่ะ

เกรงใจอะไรกูต่างหากต้องเกรงใจมึง มารับแล้วยังต้องมาส่งกูอีก แค่นี้เล็กน้อยว่ะ

งั้นฝากด้วยนะเว้ยฮายตะโกนไล่หลังมา ฟูทำท่าโอเคกลับไป ฮายห้องหก อืม คนดีเหมือนกันนี่หว่าหลงไม่ชอบมันมาตั้งนาน ต้องเปลี่ยนความคิดแล้วแม่ง…..

ถ้าจะกลับดึกขนาดนี้ไม่ค้างโรงเรียนไปเลยล่ะ กลับมาทำไม

โหย พี่โฟมครับคุณม๊ายังไม่บ่นไรฟูขนาดนี้เลยนะ หิวจังอ่ะม๊ามีอะไรกินบ้างครับ

ในตู้เย็นเลยฟูอุ่นเอา เสียงม๊าตะโกนกลับมาจากหน้าทีวี น่าจะละครหลังข่าวช่วงสุดท้ายพอดี

ขอบคุณครับม๊า

อย่าเพิ่งฟู คุยกับเจ๊ก่อน!”

คุยอะไรอ่ะพี่โฟม ฟูหิวแล้วก็ง่วงมากจะรีบกินรีบนอน

ใครมาส่งวะ เดี๋ยวนี้แอบเลี้ยงสาวป่ะเนี่ย

คิดได้เนอะพี่ เปล่าเพื่อนห้องหกอ่ะ

แหมก็มันน่าคิดไหมล่ะยะ

ไม่น่าคิดแม้แต่นิดเดียวเลย เออม๊าพรุ่งนี้ทำข้าวให้ฟูสองกล่องนะ

นี่ไง ไม่ให้ฉันคิดได้ไงว่าเอาไปเปย์สาวน่ะ! ดูรถนี่สาวมหาลัยรึเปล่า!”

เพ้อเจ้อไหมล่ะเจ๊

ค่อยๆกินสิกินไปพูดไป ติดคอตายนะยะ

“……” ฟูเบ้ปาก อย่าให้รู้นะว่าใครเป็นคนชวนคุยอ่ะ

นั่นยังจะรีบอีก ฉันว่าไม่ได้รีบไปนอนหรอกรีบไปตีดอทแน่ๆว้า เบื่อจังคนรู้ทัน ป่านนี้หน้าไทม์ไลน์คงเต็มไปด้วยคำด่าเพราะไม่ไปออนซะที ไอ้มาร์ค ไอ้ปลื้ม ไอ้กันต์นี่เอาเขามามัดกับเก้าอี้ได้เขาเชื่อเลยว่ามันทำ ส่วนไอ้แบงค์มันไม่ตีหรอกดอทอะไรมันแค่อ่านหนังสือเตรียมสอบหมอก็จบเป็นวัน คนไรฟิตน่าดู

ไม่อ่านหนังสือบ้างล่ะ

ความสุขหลังการเรียนไงพี่ แก่แล้วไม่เข้าใจวัยรุ่นหรอกเนอะ ไปละสวัสดีครับม๊าบายเจ๊

เออ อย่าเลิกให้มันดึกมากนัก

ครับผม

 

ติ๊ง!’

HisoLoh: ฝันดี

Fuยักษ์: เออ พรุ่งนี้มารับด้วยนะ

:ฝันดี

        

    ตื่นได้แล้วฟู เพื่อนแกมารอรับตั้งนานแล้ว!” แสงอาทิตย์สาดส่องกระทบเปลือกตาจนตาแทบบอดกับเสียงนางยักษ์เอ๊ย!...พี่สาวคนไม่สวยทำให้มีเช้ามันใหม่ที่…..ดี๊ดี!

บอกให้มันรอต่อไป

ผลัวะ!

เห็นดาวตอนเช้าดีจัง ก็อยากจะหาเวลาบอกพี่โฟมว่านี่หัวคนไม่ใช่ลูกบอลตบเอาตบเอา

ตื่นสายนะมึงอ่ะ นี่คือคำแรกที่ทักทายกันเหรอบอกกูทีสิ

เมื่อคืนดีดอทเกือบตีสองอ่ะ นี่เช้าเล้วนะปกติกูตื่นหกโมงครึ่ง

มิน่าไปโรงเรียนสายเกือบทุกวัน

ทำไมรู้วะ

ก็มองมึงอยู่ทุกวัน ความหมายแปร่งๆเล็กๆบางทีไอ้ฮายอาจจะอยากบอกว่า มึงมาสายจนชื่อเสียงกระฉ่อนไปทั้งระดับชั้นแล้ว อาจจะเป็นแบบนั้นก็ได้มั้ง

ช่วยไม่ได้ว่ะ เออใช่นี่ข้าวมึงม๊ากูอุตส่าห์ทำให้กินให้หมดล่ะ

เนี่ย กูไม่ได้กินข้าวเช้ามา ป้อนหน่อยดิ ความตอแหลนี่ยกให้ฮาย ความจริงกินมาครับจนอิ่มตื้อเลยเนี่ย

ก็เหี้ยละ กินเองเลยไปถึงโรงเรียนค่อยกินก็ได้

ภรรยาครับป้อนสามีหน่อยครับ …..เชี่ย!แหยงมั้ยเนี่ย!พูดออกมาได้ไม่อายปาก

“…..”

เฮ้ย อย่าเพิ่งช็อคกูล้อเล่นแล้วมันก็หัวเราะดังลั่น สนุกสินะ

มึงสิภรรยา อ้าม~มามะที่รักฟูป้อนนะครับ รอยยิ้มเลวผุดขึ้นมุมริมฝีปากฟู เขาก็ใช้ช้อนที่เขาเอาเข้าปากแล้วนั่นแหละตักยื่นข้าวไปให้ จนคนขับรถเหล่มองมาด้วยสีหน้าตื่นๆก่อนหักหลบข้างทางด้วยความแดงบนใบหน้าระดับสิบ

อ้าว~นี่ฟูถือไว้นานแล้วนะ เมื่อไหร่จะทานดีๆล่ะครับ ก่อนสีหน้าชวนขำของฮายจะหายไปเหมือนไม่เคยเกิดขึ้น ก่อนหันจะงับข้าวในช้อนของฟูไปทั้งคำ

อร่อยว่ะ ขอบคุณ แถมอีกดอกโดยการแลบลิ้นสีชมพูเลียริมฝีปากแบบโคตรยั่วยวน

อ๊ากกกกก!ทำไมเป็นกูอีกแล้ววะที่หน้าแดงน่ะ!

 

      “เห้ย ฮายไปซื้อข้าวกัน หนึ่งในเพื่อนในกลุ่มเอ่ยชวนเมื่อนั่งลงจองโต๊ะเสร็จสรรพ

วันนี้มีข้าวมาเองว่ะ มึงไปซื้อกับเพื่อนเถอะ

ไรวะ ข้างกล่อง?

อืม

แหมอีฮาย~ เดี๋ยวนี้มีคนทำข้าวมาให้เหรอยะ อ๊ะ!อย่าๆหรือว่ามีเมียแล้วคะ ชิมิ

รู้ดีว่ะ กิ๊ฟท์ฮายกลั้วหัวเราะในลำคออย่างชอบใจ

คนนี้สเปเชี่ยวป่ะยะ

ก็คงสเปอย่างที่มึงบอกแหละวะ ดูมันถือดิเกือบเอาขึ้นหิ้งบูชา

หืม ว่าไงงงงง แถลงการณ์หน่อยมั้ยคะพี่ฮาย

เอาไว้ให้จิ้นกันเองนะครับ ไปๆเดี๋ยวกูจองโต๊ะให้

มีแบบค้างคา จบได้ดูแพงมากนะมึงนะ กิ๊ฟท์เบ้ปากก่อนคนที่มุงอยู่จะทยอยออกไปจัดการข้าวกลางวันตัวเองกันบ้าง ฮายยิ้มเออว่ะ ผ่านมากี่ปีๆเรื่องของชาวบ้านก็เหมือนเรื่องของพวกมัน ส่วนคำถามของกิ๊ฟท์เหรอถามว่าสเปไหม เขาก็ตอบได้ว่า ก็ต้องดูๆกันไป…..

รู้แต่ตอนนี้ที่กำลังทำอยู่มันทำให้เขาสนุก….มากแค่นั้นเอง….คิดไปมือก็ทำหน้าที่แกะข้าวกล่องที่ดูก็รู้ว่าตั้งใจทำเพราะแพ็คมาอย่างดี คิดแล้วก็แอบเสียดายแล้วต่อไปนี้จะหาข้ออ้างอะไรไปวนเวียนบ่อยๆล่ะเนี่ย ต้องรีบคิดแล้ว จวนโดนมือโดนเท้าตั้งหลายหนก็ไม่จำนะมึงอ่ะ ฮายไม่เคยรู้สึกชีวิตเริ่มจะมีสีสันอะไรขนาดนี้มาก่อนเลยจริงๆ




------------------------------------




2 ความคิดเห็น