เล่ห์รักจำแลง

ตอนที่ 5 : เคลือบแคลงใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,542
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 49 ครั้ง
    23 ม.ค. 61

ทันใช่ไหม คุณหญิง”

“ทันค่ะคุณกรณ์”

ประสิทธิ์ยิ้มรับบางๆ พลางกดบันทึกไฟล์งานที่ทำค้างอยู่พักไว้ก่อน จากนั้นจึงเปิดแฟ้มข้อมูลที่เพิ่งได้รับเพื่ออ่านรายละเอียด ทำความเข้าใจเนื้อหาของงานแล้วทำสรุปตามที่ปกรณ์เกียรติสั่งไว้ก่อนเดินเข้าห้องทำงาน

ไม่หรอกน่า! เราทำงานที่นี่ก็หลายเดือนแล้ว เดินเฉียดกันสักนิดก็ยังไม่เคย จะกังวลอะไรนักหนานะยัยประสิทธิ์” 

บ่นงึมงำเสียงเบาขณะรัวนิ้วพิมพ์งานต่อไปเรื่อยๆ เมื่อจู่ๆ ในระหว่างที่ก้มหน้าก้มตาทำงานที่ได้รับมอบหมายอยู่นั้นก็รู้สึกกังวลใจ นึกถึงคำพูดของภัทรพลเมื่อหลายเดือนก่อนขึ้นมาได้

งานมีปัญหาอะไรรึเปล่าหญิง ถามพี่ได้นะ”

สุกานดาซึ่งเดินกลับมาพร้อมแฟ้มเอกสารปึกใหญ่อดซักถามไม่ได้ เมื่อเห็นผู้ช่วยของเธอนั่งทำงานอย่างขะมักเขม้นด้วยสีหน้าเคร่งเครียดจนน่าห่วง

ไม่มีค่ะพี่สุ”

หนักหน่อยนะหญิง แต่พ้นช่วงวิกฤตินี้ไปได้หญิงก็จะเป็นส่วนหนึ่งของอินทราแกรนด์ฯ แบบเต็มตัวแล้วล่ะ”

ค่ะพี่สุ งานนี้หญิงสู้ไม่ถอยอยู่แล้วค่ะ” 

ประสิทธิ์ตอบรับน้ำเสียงหนักแน่นพร้อมสู้งานหนักตามที่กล่าว

เมื่อครู่นี้ เธอเพียงแค่เผลอนึกกังวลไปกับเรื่องไม่เป็นเรื่องก็เท่านั้นเอง’ 

คิดได้ดังนี้ หญิงสาวก็รีบดึงสติที่กำลังเตลิดให้กลับมาที่งานต่อ


แล้วครึ่งชั่วโมงต่อมาสิ่งที่เคยแอบนึกกังวลไว้ก็มาถึง เมื่อปกรณ์เกียรติสั่งให้เธอนำเอกสารสรุปรายงานการประชุมบอร์ดในวันนี้ขึ้นไปส่งให้ท่านประธานด้วยตัวเอง

แปลกคนจริง!? อยู่ซะวังเวงเชียว”

ช่วงขาเรียวก้าวไปตามทิศทางที่ปกรณ์เกียรติแจ้งบอกไว้ขณะกวาดสายตามองหาป้ายด้านหน้าห้อง

แล้วเลขาฯ ของคุณชายนั่งอยู่ตรงไหนล่ะเนี่ย?”

พูดพร้อมชะเง้อใบหน้ามองหาโต๊ะเลขาฯ ของท่านประธานผ่านห้องกระจกทึบ

มายืนลับๆ ล่อๆ อะไรอยู่ตรงนี้”

น้ำเสียงทุ้มเข้มแฝงไว้ด้วยอำนาจที่ดังมาจากด้านหลังทำให้ประสิทธิ์สะดุ้งตัวโยนพลางรีบหันขวับ มองตามเสียงทักนั้นแล้วก็ต้องยืนนิ่งตะลึงให้กับชายรูปร่างสูงผึ่งผ่าย และเครื่องหน้าหล่อเหลาคมเข้มที่ยืนอยู่ตรงหน้า

เอ่อ...คือ...คือคุณปกรณ์เกียรติบอกให้ดิฉันเอาสรุปรายงานการประชุมบอร์ดวันนี้มาส่งท่านประธานค่ะ”

น้ำเสียงแหบห้าวของหญิงสาวร่างเล็กบอบบางที่อยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีพื้นเข้ารูป ชายเสื้อถูกสอดเข้าในกระโปรงความยาวเหนือหัวเข่าเล็กน้อยอย่างเรียบร้อยตรงหน้า ทำให้แขกคนสนิทที่แวะเข้ามาพูดคุยธุระกับหม่อมราชวงศ์อนลฤทธิ์อดนึกแปลกใจในน้ำเสียงที่ได้ยินด้วยไม่ได้

แล้วผู้ช่วยเลขาฯ ของคุณกรณ์อยู่ไหน ทำไมไม่ขึ้นมาส่งงานด้วยตัวเองตามที่ผมสั่ง” 

คำตอบที่ได้รับทำให้คุณชายอนลย้อนถามกลับด้วยความสงสัยน้ำเสียงเข้ม

เอ่อ...คือ ดิฉัน”

ประสิทธิ์มีท่าทีอ้ำอึ้ง ไม่รู้จะบอกท่านประธานยังไง ได้แต่มองใบหน้าขรึมเข้มของคนที่เธอเฝ้านึกภาวนาขออย่าได้พบเจอกันเลยอย่างขลาดๆ

งั้นก็ช่วยไปตามคุณประสิทธิ์ให้มาพบผมด่วนเลยนะครับ คุณ...”

ยังไม่ทันได้เดินออกไปทำตามที่ท่านประธานสั่ง ประสิทธิ์ก็รีบแนะนำตัวเอง ด้วยเกรงว่าคนตรงหน้าจะเข้าใจผิดไปมากยิ่งกว่านี้

เอ่อ...ดิฉันชื่อประสิทธิ์ค่ะท่านประธาน”

คุณประสิทธิ์!?” 

คิ้วเข้มขยับเลิกขึ้นด้วยความแปลกใจเล็กน้อยขณะย้ำชื่อที่ได้ยินเสียงเบา

ครับ ถ้าอย่างนั้นก็เชิญเข้าไปคุยข้างในก่อน”

พูดจบ ร่างสูงสง่าในชุดสูทราคาแพงก็เดินตรงไปเปิดประตูห้องทำงานก้าวนำเข้าไปก่อน โดยมีณัฐวัฒน์ที่ยืนเงียบฟังคนทั้งสองพูดคุยกันเมื่อครู่ลอบมองตามหญิงสาวร่างเล็กที่ก้าวตามเพื่อนรักเข้าไปในห้องทำงานด้วยประกายตาเคลือบแฝงบางอย่าง

ก็ไหนเจ้ากรณ์บอกว่าผู้ช่วยเลขาฯ ของมันเป็นผู้ชายวะ’

ชายหนุ่มครุ่นคิดพลางเดินตามคนทั้งสองเข้าไปในห้องทำงานขนาดใหญ่เป็นคนสุดท้าย ทว่าสายตาก็ยังไม่ได้ละไปจากหญิงสาวที่มีชื่อจริงที่แสนแมนขัดกับเครื่องหน้าที่ดูน่ารักกระจุ๋มกระจิ๋ม รูปร่างของเธอนั้นเล็กบอบบางน่าทะนุถนอม เพียงแต่...

ณัฐฉันขอเวลาห้านาที”

พูดบอกเพื่อนพร้อมขยับนั่งบนเก้าอี้ตัวใหญ่หลังโต๊ะทำงาน โดยไม่ลืมผายมือเป็นเชิงบอกให้คนร่างเล็กบอบบางนั่งตามด้วย แล้วปล่อยให้แขกผู้มาเยือนเดินเลี่ยงไปนั่งรอที่ชุดโซฟาที่อยู่อีกฟากมุมหนึ่งของห้องด้วยความคุ้นชิน

ผมขอดูงานที่คุณนำมาด้วยครับ”

พูดอย่างเป็นทางการพร้อมยื่นมือไปรับแฟ้มงานดังกล่าวจากคนตรงหน้ามาเปิดอ่าน 

ประสิทธิ์ขยับนั่งลงบนเก้าอี้ รอท่านประธานตรวจรายละเอียดและความถูกต้องอย่างประหม่า ทั้งตื่นเต้นจนมือไม้เริ่มเย็นเฉียบ

คุณประสิทธิ์ คุณทำงานที่นี่มานานแค่ไหนแล้ว” 

น้ำเสียงทุ้มเข้มถามขึ้น ส่วนสายตานั้นยังไม่ละจากข้อมูลที่เปิดอ่าน

ถ้านับเดือนนี้ด้วย ก็ย่างเข้าเดือนที่ห้าแล้วค่ะ”

ตอบด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยมั่นใจนัก เมื่อท่านประธานละสายตาจากงานที่เธอทำนำมาส่ง แล้วเงยหน้าขึ้นจ้องมองนิ่งที่ตัวเธอแทน

เอิ่ม...เธอทำงานผิดพลาดรึเปล่า ทำไมท่านประธานถึงได้ถามและมองเธอแปลกๆ อยู่แบบนี้’ 

ประสิทธิ์เริ่มไม่มั่นใจกับงานที่ทำส่ง แล้วคำถามต่อมาก็ยิ่งทำให้หญิงสาวสับสน งุนงงเข้าไปใหญ่

คุณพร้อมจะเริ่มงานกับผมเมื่อไหร่”

ร่วมงาน!? ท่านประธานหมายถึงอะไร คือ ดิฉัน...”

ผมหมายความว่า คุณพร้อมที่จะเริ่มทำงานในตำแหน่งเลขานุการส่วนตัวของผมเมื่อไหร่ครับคุณประสิทธิ์” 

คราวนี้คุณชายอนลช่วยขยายความหมายของคำถามเมื่อครู่อย่างใจเย็น

เลขา! เลขาฯ ส่วนตัวของท่านประธานเหรอคะ เอ่อ...คือ...”

ประสิทธิ์เบิกตากว้างอย่างคาดไม่ถึง เพราะจำได้ว่า ก่อนเดินขึ้นมาส่งงานให้ท่านประธานนั้น ทั้งคุณปกรณ์เกียรติและสุกานดาไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้เลย

ครับคุณประสิทธิ์ เลขาฯ ส่วนตัว แล้วผมก็รอคำตอบจากคุณอยู่”

น้ำเสียงทุ้มเข้มเอ่ยเร่ง เมื่ออีกฝ่ายมีสีหน้าลังเลลำบากใจ และยังตอบคำถามด้วยน้ำเสียงติดๆ ขัดๆ ขณะพยายามพูดอธิบายน้ำเสียงอ่อน

คือ...แต่ดิฉันไม่มีประสบการณ์ด้านนี้มาก่อนเลยนะคะ”

ผมเชื่อว่าคุณสุ เลขาฯ ของคุณปกรณ์เกียรติเทรนคุณมาดีแล้ว และตำแหน่งใหม่นี้ก็คงไม่ใช่เรื่องยากสำหรับคุณที่จะทำงานร่วมกับผม ซึ่งแรกๆ อาจต้องปรับตัวกันสักหน่อย แต่คงใช้เวลาไม่นานนักหรอก”

ถ้อยคำพูดอธิบายของท่านประธานคล้ายต้องการเปิดโอกาสให้เธอได้ลองพิสูจน์ความสามารถที่มี

เอาล่ะคุณประสิทธิ์ ผมให้เวลาคุณเพื่อเตรียมตัวอีกหนึ่งสัปดาห์สำหรับหน้าที่ใหม่นี้ โอเคนะครับ”

ริมฝีปากจิ้มลิ้มที่เตรียมพูดอธิบายหุบฉับ เมื่อท่านประธานเล่นขีดเส้นตายให้โดยไม่รอฟังการตัดสินใจของเธอเลย และสิ่งที่ประสิทธิ์ทำได้ในยามนี้ก็คือ การตอบรับหน้าที่อย่างจำใจแบบเบลอๆ ก่อนก้าวออกจากห้องทำงานด้วยสีหน้าอันจืดจ๋อย


ทำไมผู้ช่วยของคุณสุ เลขาฯ ของนายกรณ์กลายเป็นผู้หญิงไปได้วะ” 

ณัฐวัฒน์พูดขึ้นเมื่อคล้อยหลังบุคคลต้องสงสัยไปแล้ว

แต่เห็นหน้าเจื่อนๆ ของคุณประสิทธิ์แล้วก็อดสงสารไม่ได้นะ”

พูดบ้าอะไรของนาย”

พูดทักท้วงพร้อมลุกจากเก้าอี้ แต่แล้วจู่ๆ ดวงตาคู่หวานกลมโตที่ส่องประกายคล้ายลูกกวางน้อยคอยหวาดระวังภัยเมื่อครู่ก็ผุดขึ้นมาในหัว

ใบหน้านวลสวยน่ารักที่ยิ้มเจื่อนๆ คล้ายกลืนไม่เข้าคลายไม่ออกกับตำแหน่งใหม่ที่ได้รับของประสิทธิ์ ทำให้หม่อมราชวงศ์อนลฤทธิ์รีบปัดผ่านเมื่อรู้สึกตัวว่าเผลอคิดตามที่ณัฐวัฒน์พูดขณะเดินไปนั่งคุยต่อที่ชุดโซฟารับแขก

ฉันก็พูดไปตามที่ฉันคิด ว่าแต่ผู้ช่วยเลขาฯ ของนายกรณ์เป็นผู้หญิงจริงๆ รึเปล่าวะ ทั้งชื่อ ทั้งน้ำเสียงมาเต็มขนาดนี้ ฉันว่าคุณประสิทธิ์ต้องเป็นสาวประเภทสองที่จัดการเจี๋ยนมาแล้วอย่างแน่นอน”

นายก็คิดได้นะ”

เฮ้ ไอ้คุณชายครับ! นายก็เห็นอย่างที่ฉันเห็น ได้ยินเหมือนที่ฉันได้ยิน ลองคิดให้ดีสิครับ จะมีผู้หญิงสักกี่คนที่จะใช้ชื่อ‘ประสิทธิ์’ แบบนี้บ้าง”

ณัฐวัฒน์ยังคงออกความคิดเห็นต่อ ถึงแม้จะมีผู้หญิงอีกนับร้อยที่ใช้ชื่อจริงแมนๆ คล้ายว่าที่เลขาฯ ของอีกฝ่ายก็ตามเถอะ  

แต่สิ่งที่ทำให้ตนคิดกับประสิทธิ์ไปแบบนั้นก็เพราะได้เผลอเปิดดูรายการประกวดสาวสวยประเภทสองเมื่อไม่นาน ทำให้ณัฐวัฒน์ต้องแอบนั่งคิดและวิเคราะห์อยู่คนเดียวเงียบๆ ขณะรอทั้งสองพูดคุยกันให้จบ

เด็กหญิงประสิทธิ์ หรือ นางสาวประสิทธิ์ ฟังแล้วพิลึกดีไหม ที่เคยได้ยินจนชินหูจะมีก็แต่เด็กชายประสิทธิ์ หรือนายประสิทธิ์เท่านั้นแหละที่พ่อแม่จะตั้งชื่อนี้ให้ได้”

แต่ถึงจะเป็นอย่างที่นายคิด ฉันก็ไม่ได้นึกรังเกียจ พวกเธอยังมีศักดิ์ศรีมีเกียรติเทียบเท่ากับพวกเราทุกคน ลองให้โอกาสกับคนเหล่านี้ดูบ้างสิ”

เยี่ยม! อุดมการณ์ดีเลิศว่ะไอ้คุณชาย ปัจจุบันโลกของเราเปลี่ยนไปเยอะ ทุกคนยอมรับเรื่องเพศสภาพแบบนี้มากยิ่งขึ้น และสังคมไทยของเราทุกวันนี้ก็เปิดพื้นที่ให้พวกหล่อนได้ออกมาโชว์ความสามารถกันแบบหลากหลาย อย่างดารานางแบบ คนที่ชื่อ...ทุกวันนี้ เธอเป็นที่รู้จักทั้งสื่อไทยและต่างประเทศ ด้วยจุดขายที่เด่นชัดของหล่อนคือการออกมายอมรับว่าเคยเป็นผู้ชายอย่างเราๆ มาก่อน และภายหลังก็ใช้วิวัฒนาการทางการแพทย์เข้ามาช่วยเปลี่ยนให้เธอข้ามเพศมาเป็นสาวสวยที่เพียบพร้อมไปด้วยรูปสมบัติและความสามารถด้วยนั่นเอง”

แหมข้อมูลสาวๆ ของนายนี่จัดเต็มเสมอ แม้แต่สาวสวยประเภทสองก็ยังไม่มีข้อยกเว้นเลยเชียวนะ”

เป็นเรื่องบังเอิญเว้ย! ที่ข้อมูลฉันมีเยอะก็เพราะรายการทีวีที่เผลอเปิดดูเมื่อสองสามสัปดาห์ก่อนน่ะสิ ไอ้เราก็คิดว่าเป็นเวทีประกวดขาอ่อนของสาวแท้คุณแม่ให้มาตั้งแต่เกิด อุตส่าห์นั่งดูขาขาวๆ นมตูมๆ ไปตั้งนาน ที่ไหนได้! พวกหล่อนที่ฉันดูกลายเป็นสาวสวยประเภทสองทั้งหมด ที่สำคัญรูปร่างหน้าตาของพวกหล่อนแต่ละคนนั้นสวย น่ารัก ไม่ด้อยไปกว่าว่าที่เลขาฯ ของนายเลย”

ถึงขนาดนั้นเชียว”

เออ ก็ใช่น่ะสิ! ถ้าคุณประสิทธิ์ไม่พูดด้วยน้ำเสียงแหบห้าวแบบเมื่อครู่ ฉันก็คงคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงไปแล้วแน่ๆ บอกตามตรงเลยนะ แค่แวบแรกที่เห็น เธอก็สะดุดตาฉันแล้ว ติดแค่เพียงเรื่องเดียวเท่านั้น”

คุณชายอนลหัวเราะเบาๆ ในลำคออย่างเห็นขำ เพราะทราบดีถึงคำพูดที่ณัฐวัฒน์ตั้งใจทิ้งค้างไว้ให้ตนได้มีโอกาสคิดตาม



มาอัปให้อ่านตามคำสัญญาคะ สาเหตุก็เพราะมีการปรับเนื้อหาที่ลงอยู่ตลอด 

ปล.เค้ารอคอมเม้นจากเพื่อนๆ นักอ่านอยู่นะคะชอบไม่ชอบยังไง คอมเม้นเลยจ้า 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 49 ครั้ง

34 ความคิดเห็น