เล่ห์รักจำแลง

ตอนที่ 10 : เลขานุการคนแรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,312
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    3 ก.พ. 61

“ผมให้เวลาคุณตรวจเช็กอุปกรณ์สำนักงานที่ต้องใช้เพียงหนึ่งชั่วโมงเท่านั้น และถ้าหากมีอะไรติดขัดหรือขาดเหลืออะไรให้รีบแจ้งเจ้าหน้าที่ให้ขึ้นมาดูแลทันทีเลยนะ”

“ค่ะ ท่านประธาน”

สิ้นคำสั่งยาวๆ ประสิทธิ์จึงรีบตอบรับพลางลอบชำเลืองมองเสี้ยวหน้าเคร่งขรึมด้วยความสงสัย เพราะน้ำเสียงที่ท่านประธานใช้พูดด้วยนั้นเจือความหงุดหงิด จนคนที่เพิ่งเริ่มร่วมงานด้วยในวันแรกรับรู้ได้พร้อมทั้งนึกแปลกใจขณะมองตามแผ่นหลังกว้างผึ่งผายที่เดินหายเข้าไปในห้องทำงานเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

“ชักเพี้ยนไปใหญ่แล้วนะนายชาย!” สบถต่อว่าตัวเองเสียงเบาเมื่อเดินเข้ามาภายในห้องทำงานแล้ว

เพียงแค่ได้เห็นใบหน้าของประสิทธิ์เมื่อครู่ ภาพและคำพูดในความฝันเมื่อยามรุ่งของเช้าวันหยุดก็ผุดขึ้นมาในหัว จนวางหน้าแทบไม่ถูก คุณชายอนลถอนหายใจยาวพลางเดินไปทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้หนังราคาแพงหลังโต๊ะทำงานขนาดใหญ่อย่างไม่สบอารมณ์นัก มือหนาคว้าแฟ้มงานที่วางอยู่ตรงหน้าขึ้นมาเปิดอ่าน แต่ก็ไม่เป็นผล เพราะสมาธิที่พยายามรวบรวมให้อยู่กับข้อมูลตรงหน้าแตกกระเจิงตามมโนภาพในช่วงจังหวะที่เจ้าตัวกำลังโน้มลงขอลิ้มลองชิมความหวานจากริมฝีปากอวบอิ่มจิ้มลิ้มของคนที่อยู่หน้าห้องทำงานจนน่าโมโห

“จะบ้าตาย! เลิกเข้ามารบกวนความคิดผมได้แล้วคุณประสิทธิ์”

สบถน้ำเสียงห้วนพลางเอนหลังพิงพนักเก้าอี้อย่างถอนฉุน ทำไม! ในหัวถึงคิดวุ่นวายอยู่แต่กับคนที่เพิ่งมานั่งทำงานประจำที่หน้าห้องไม่หยุดหย่อน คิดพลางจ้องมองไปที่ประตูห้องทำงานนิ่ง ปล่อยให้เวลาเคลื่อนผ่านไปหลายนาที นิ้วแข็งแรงจึงกดลงไปที่อินเตอร์คอมเพื่อต่อสายถึงคนที่นั่งอยู่ด้านนอก

“คุณประสิทธิ์ ผมขอกาแฟด้วยครับ”

“ค่ะ”

น้ำเสียงหวานใสตอบรับสั้นๆ ผ่านอุปกรณ์สื่อสาร ไม่ถึงนาทีเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น สร้างความฉงนให้หม่อมราชวงศ์หนุ่มไม่น้อย ขณะมองร่างเล็กเพรียวระหงในชุดทำงานที่แสนเรียบร้อยเดินเข้ามาในห้องทำงานของตน

“ประทานโทษค่ะท่านประธาน ดิฉันไม่ทราบว่าท่านชอบดื่มกาแฟรสชาติแบบไหน”

เลขานุการคนแรกถามด้วยน้ำเสียงนอบน้อมเมื่อเดินเข้ามาหยุดยืนที่หน้าโต๊ะทำงานของเจ้านายแล้ว ทว่าคนถูกถามไม่ทันได้ฟังเพราะมัวแต่เผลอให้ความสำคัญกับเครื่องหน้านวลใสที่ถูกแต่งแต้มบางๆ และเคยสัมผัสแล้วด้วยในความฝันจนประสิทธิ์รู้สึกอึดอัด เนื่องจากคำตอบที่ต้องการกลายเป็นดวงตาคมกริบที่จ้องมองเธอนิ่งแทน

“ท่านประธานคะ”

“ครับคุณประสิทธิ์!”

ครั้นดึงสติของตนให้กลับมาได้ คนเผลอหลงลืมตัวไปชั่วขณะก็รีบขานรับเมื่อเลขานุการร่างเล็กตรงหน้าย้ำถามซ้ำอีกครั้ง ให้ตายเถอะ! เป็นเพราะคำพูดบ้าบอของณัฐวัฒน์และภาพความฝันพิเรนทร์ๆ เมื่อหลายวันก่อนแน่เลยเชียว ที่ทำให้เขาต้องมาตกอยู่ในสภาพแบบนี้

“ดิฉันไม่ทราบว่าท่านประธานชอบดื่มกาแฟรสชาติแบบไหน ก็เลยเข้ามาถามให้แน่ใจก่อนค่ะ”

“อ้อ!”

คุณชายอนลพยักเข้าใจ แล้วพูดต่อ “เช้าๆ แบบนี้ผมขอเป็นกาแฟเข้มครับ”

“และถ้าเป็นเวลาอื่น ท่านประธานก็จะดื่มอีกรสชาติหนึ่งหรือเปล่าคะ” พูดออกมาแล้วก็นึกอยากตีปากของตัวเองนักที่เผลอปากเร็วถามอย่างที่ใจคิดออกมา

“เก่งนี่คุณประสิทธิ์ ผมบอกความชอบเรื่องกาแฟไปเพียงนิดเดียวคุณก็เดาใจผมได้แล้ว”

ประสิทธิ์ยิ้มรับแหยๆ ไม่ได้รู้สึกยินดีกับคำชมที่เจ้านายพูดเลยสักนิด ตรงกันข้าม คำพูดเหล่านั้นยิ่งทำให้เธอรู้สึกหมั่นไส้ในตัวคุณชายผู้นี้มากขึ้นอีกเท่าตัว เพราะผู้ชายที่เปลี่ยนรสชาติของอาหารไปเรื่อย ก็ไม่ต่างอะไรกับพวกเจ้าชู้ประตูดินนักหรอก

“ถ้าเป็นช่วงบ่าย คุณก็แค่เพิ่มน้ำตาลและครีมเทียมให้อีกหนึ่งช้อนก็พอ”

ประสิทธิ์พยักหน้าเป็นเชิงเข้าใจ ก่อนขอตัวออกไปชงกาแฟตามที่เจ้านายสั่ง

ทุกย่างก้าวที่ร่างบอบบางกำลังเดินไปที่ประตูนั้นตกอยู่ในสายตาคมกริบของคุณชายตลอด แล้วทั้งวัน แทนที่ภาพความฝันเหล่านั้นจะจางหายไปจากมโนความนึกคิด แต่ยิ่งได้เห็นหน้าคุณเลขาฯ ยิ่งได้พูดคุย ภาพความฝันอันแสนหวือหวาก็ยิ่งฉายชัดซ้ำๆ รบกวนจิตใจหม่อมราชวงศ์หนุ่มทุกวินาที กระทั่งต้านความรู้สึกที่ก่อตัวขึ้นไม่ได้ หม่อมราชวงศ์หนุ่มจึงเดินออกจากห้องทำงานเพื่อหาตัวช่วยลบภาพความฝันบ้าๆ นั้นทิ้งไปให้หมด

ต้องโทษประสิทธิ์ เลขานุการเนื้อหอมหน้าตาน่ารักจิ้มลิ้มคนนั้นคนเดียว ด้วยชื่อบ้าๆ นั่นที่ทำให้ตนต้องเก็บมาคิดจนพานอารมณ์เสีย ทั้งที่ไม่อยากเก็บมาใส่ใจ แต่ในหัวกลับยิ่งนึกถึงจนไม่เป็นอันทำการทำงาน ช่างบ้าสิ้นดี! งานที่แสนจะยุ่งเหยิง และตนก็วางแผนสะสางจะเคลียร์ให้เสร็จภายในวันนี้ ถูกทิ้งค้างไว้บนโต๊ะทำงานไร้ความคืบหน้า ก่อนพาตัวเองมาขลุกอยู่กับเรือนร่างอันแสนเย้ายวนซึ่งนอนระทวยรอให้ตนปลดปล่อยความเครียดอยู่บนเตียงกว้างนี้แทน


ปิดท้ายด้วยงานขาย อย่าเพิ่งเบื่อกันนะคะ^^ 

รูปเล่มเรื่องนี้เป็นแบบอีบุ๊ค

วางขายใน Meb แล้วคะ ยังไงก็ฝากอุดหนุนด้วยจ้า

>> จิ้มที่รูปด้านล่างไป Meb ได้เลยจ้า <<


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

34 ความคิดเห็น