อัจฉริยะทะลุโลก

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,133,423 Views

  • 11,194 Comments

  • 16,790 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    97,165

    Overall
    2,133,423

ตอนที่ 47 : เส้นทางที่ 2 ก้าวที่ 15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 26101
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1551 ครั้ง
    13 เม.ย. 61

เส้นทางที่ 2 ก้าวที่ 15 

"พวกคุณไม่มีงานทำกันหรือ?" ประโยคสั้นๆแต่ได้ใจความถูกยิงใส่เหล่านักวิจัยที่อยู่เบื้องหน้า

เขากล้า? อาทิตที่อยู่ข้างหลังตกใจทันที สำหรับพวกนักวิจัย พวกเขาเปรียบเสมือนบุคคลลึกลับ นิสัยอ่านยาก ขี้เอาแต่ใจ และหลงตัวเอง แต่คุณกลับพูดแบบนี้ เขาอยากกดปิดประตูลิฟท์ทันที แต่ไม่ทันแล้ว เจ้าตัวการมันเดินออกไปแล้ว 

โดยไม่ทันสังเกตุ บรรยายกาศตึงเครียดเมื่อครู่หายไปในพริบตา

"อย่าให้ต้องพูด คุณ งานที่คุณทำผมจำได้ เกี่ยวกับตัวเซ็นเซอร์นั้น มันห่วยใช้งานจริงไม่ได้" หินเริ่มต้นกล่าวถึงงานวิจัยของพวกเขาทันที ชายหนุ่มที่ถูกหินชี้หน้าก็หน้าแดงรีบกลับไปทำงานของเขาทันที 

"ส่วนคุณ ถึงมันจะดี แต่แค่งานแบบนี้ใช้เวลาตั้ง 5 ปี ทำ คุณนี้มันไร้ประโยชน์" หินชี้ไปยังอีกคนที่มองมาทางเขา 

นักวิจัยที่ชี้หน้าถูกว่าก่อนจะรีบกลับไปทำงานของเขาอีก 

นักวิจัยที่ได้เห็นการว่าต่อหน้าไม่ต่างอะไรกับการแฉพวกเขาในห้องประชุม ก็รีบวิ่งกลับไปทำงานของพวกเขาทันทีด้วยความกลัวจะถูกแฉ 

ภาพที่เห็นต่อมาคือขบวนนักวิจัยที่ถูกสลายไปในพริบตาด้วยคำพูดเพียง 3 ประโยคเท่านั้น 

อาทิตและเลขาคังที่อยู่ข้างหลังอดทึ่งไม่ได้กับภาพที่เห็นนี้ 

"ทางนี้ค่ะ" ลูนาร์ที่เห็นบรรยายกาศกลับมาเป็นเหมือนเดิมก็เดินนำผมไปยังทางเดินยาว 

"ห้องนี้จะเป็นห้องพัฒนาอุปกรณ์สำหรับเชื่อมต่อเข้าโลกของไกอา" ลูนาร์ชี้ไปยังห้องหนึ่งที่เต็มไปด้วยนักวิจัยวึ่งกำลังตรวจดูอปกรณืคลายหมวกกันน้อกอยู่ 

"อืม" ผมรับคำก่อนจะเดินตามลูนาร์ไปอีกห้อง 

"ส่วนห้องนี้จะเป็นการออกแบบสิ่งก่อสร้างภายใน โดยจะแบ่งออกเป็น ภายในโลก และนอกโลก" ลูนาร์กล่าว ผมพยักหน้า 

เกมในโลกเสมือนมันจะบอกเกมมันก็ถุกต้องบอกว่ามันคืออีกภพหนึ่งก็ว่าได้ มีโลกของเราที่ล้ำหน้า ยานอวกาศ ผู้เล่นจะได้รับบทเป็นสิ่งที่พวกเขาอยากเป็น กัปตัน ลูกเรือ ทหาร นักสำรวจ ร่วมถึงสงครามที่จะเกิดขึ้นภายใน ก็อ้างอิงจากเหตุและผล

แน่นอนมันดูเป็นเกมที่พวกเขาเข้าถึง 

อวตารที่พวกคุณเลือกได้ อาชีพที่ไร้ซึ่งขีดจำกัด และเมื่อพวกเขาเรียนรู้ทุกอย่างในโลกแห่งนั้นเรียบร้อยผมก็จะปิดเกมลง เพื่อดึงพวกกลับมาสู่โลกแห่งความจริง 

เกมจะแบ่งออกเป็นสองช่วง ช่วงแรกจะเป็นช่วงของการที่เอเลี่ยนมาบุกโลก เป็นการต่อสู้เมื่ออยุู่รอด และเมื่อโลกในเกมกลับมาสู่จุดที่มนุษย์สามารถอยู่รอดได้ จะเป็นช่วงของการโต้กลับ ไปยังอวกาศ

นั้นคือส่วนของในโลก และนอกโลก 

"อืม ไม่ต้องออกแบบเยอะหรอก ยังไงไกอาก็จะปรับมันเอง แค่เขียนโปรแกรมไว้คราวๆตามที่ผมบอกไปก็พอ" ผมหันไปกล่าวกับลูนาร์ 

"ฉันก็หวังอย่างนั้น เพราะไม่งั้นได้เขียนรายละเอียดกันเป็นชาติแน่ๆ แค่ในโลกอะไม่เท่าไร แต่ข้อมูลหินให้มานั้นมันเยอะจนพวกเขาไม่ต้องเป็นอันทำอะไรเลย" ลูนาร์กล่าว 

"แล้วพวกเขาชอบไหมล่ะ?" ผมหันไปยิ้มถาม 

ลูนาร์ที่เห็นก็พูดต่อว่า "นายคงมองไว้ก่อนแล้วสินะ"

"สำหรับ ไม่มีอะไรน่าสนใจไปกว่าได้รู้ในสิ่งที่เราอยากรู้กันละจริงไหม" ผมตอบกลับ 

"อืม ตรงส่วนนี้ใช้คนไปถึง 90 % จากทั้งหมดเลย แต่ถึงยังงั้น ข้อมูลที่นายให้มาก็ยังเยอะอยู่ดี" ลูนาร์กล่าว ผมยิ้มไม่ได้พูดอะไร 

อาทิตที่ยืนอยุ่ไม่ไกลก้หันถามเลขาคัง 

"พวกคุยเรื่องอะไรกัน" อาทิตกล่าวขึ้น 

เลขาคังได้ยินก็กล่าวว่า "มันคือการออกแบบเกมที่พวกเขาสร้างนะครับ" 

"อ่อ" อาทิตร้องออกมาเบาๆ  

หลังจากกล่าวแนะนำสถานที่ในชั้นนี้อย่างคราวๆแล้ว ลุนาร์ก็พาหินไปยังห้องทำงานของเธอ 

"สวัสดีค่ะคุณหิน" เสียงสังเคราะห์ขึ้น เธอคืออลิสนั้นเอง 

"สวัสดี อลิส" ผมกล่าวทักทายกลับ จากนั้นประตูก็เปิดออกเผยให้เห็นห้องวิจัยของทีมที่ดีที่สุดของบริษัทปักษา ถ้าจะบอกว่าห้องนี้รวมไปด้วยเทคโนโลยีชั้นนำของโลกก็คงไม่ผิด 

เราต้องเก็บสิ่งที่ดีที่สุดไว้ใช้อยุ่แล้ว ถึงแม้ว่างานวิจัยที่ประสบความสำเร็จจะไม่ออกมาจำหนายให้ประชาชน แต่สำหรับบริษัทปักษา ลูนาร์ไม่ห้ามให้เอามาใช้

ลิขสิทธิ์เป็นของพวกเขา ถ้ามีใครเอาออกไปแล้ว ทำเลียนแบบ พวกคุณก็จะโดนฟ้อง แน่นอนว่า ปักษา มีหุ้นอยู่ในตลาดหุ้นสหรัฐทำให้พวกเขามีอิทธิพลต่อการเงินในประเทศมหาอำนาจแห่งนี้ด้วย 

พวกเขาคงไม่ยอมให้มันทำลายพวกเขาแน่นอน เรื่องลิขสิทธิ์พวกเขาจึงต้องสนใจ 

หลังจากเข้ามาให้ ผมก็เปลี่ยนชุดกลับมาเป็นชุดสบายๆ เสื้อคอกลมสีเทา กางเกงขาสั้นสีดำ รองทองเท้าสีแดง 

"เอาละ ไหนพวกคุณมีปัญหาตรงไหน" ผมกล่าวขึ้น 

ก่อนที่ลูนาร์จะกล่าวถึงปัญหาของพวกเขา 

จากนั้นผมก็ลากยาวเกี่ยวกับสิ่งที่พวกเขาแก้ไม่ได้ ปัญหาของพวกเขาคืออะไร แก้ยังไง แล้วมันมีโอกาสเกิดอีกไหม 

ตอนแรกพวกเขาฟังอยู่ไกลๆ แต่เมื่ออยู่นานไปเรื่อยๆ ไม่รู้ตอนไหน พวกเขากลับมานั่งบนพื้นเบื้องหน้าผม ส่วนข้างหลังผมก็เป็นหน้าจอที่ผมขีดเขียนได้ แม้แต่ อาทิตและเลขาคังก็มาด้วย 

"ไกอา พวกคุณพยายามสร้างเธอ มีเพียงพระเจ้าเท่านั้นที่สร้างมนุษย์ขึ้นมาได้ ถ้าเราต้องการสร้างเธอให้ใกล้เคียงกับมนุษย์ มันต้องปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ" ผมกล่าวขึ้น ก่อนจะวาดภาพให้พวกเขาดู 

ภาพที่มีก้อนกลมๆ 5 ก้อน 

"นี้คือข้อมูล พวกมันมีพลังงานในตัวเอง" ผมกล่าวขึ้น ก่อนจะวาดคนหนึ่งคน 

"นี้คือคน ถ้าเราอัดข้อมูลให้มันเลยทีเดียว คิดว่าจะมีใครในโลกนี้ที่จำมันได้หมดไหม" ผมกล่าวขึ้น 

สายตาของพวกเขามองไปที่หิน 'ก็เองไง' นั้นคือสิ่งที่สื่อในสายตาของพวกเขา 

"หืม" ผมรู้ความหมายของสายตานั้น  

"ไม่ต้องมองผมแบบนั้น เรากำลังพูดถึงคนทั่วไป ถึงผมจะเก่งขนาดไหน ถ้าโยนข้อมูลคนทั้งโลกให้ผม ผมก็จำได้ไม่ทันภายใน 10 วินาทีหรอก พวกคุณต้องให้เวลาผม เช่นกันกับเธอ" ผมกล่าวก่อนจะ ชี้ไปยังคำว่าไกอา 

"เธอ ก็เหมือนพวกเรา เธอต้องเรียนรู้ คุณต้องแบ่งข้อมูลให้ชัดเจน และเรียงลำดับสิ่งที่เธอต้องเรียนรู้ ผมจะส่งลำดับข้อมูลไปให้" ผมกล่าวจบ เสียง ตริ๊ง ก็ดังขึ้นในเครื่องคอมของพวกเขาแต่ละคนในห้องวิจัย 

"ผมส่งไปให้แล้ว ทำตามนี้เลย มันละเอียดละอ่อน เพราะงั้นค่อยๆศึกษาไป" เอาล่ะ ถ้าไม่มีอะไรถามแล้ว ผมจะกลับล่ะ 

ทุกคนพยักหน้า 

"ให้ลุงไปส่งแล้วกัน พวกเธอทำงานกันเถอะ" อาทิตกล่าวขึ้น ทุกคนเห็นด้วย ผมก้เช่นกัน 

"เอาล่ะ ตามมาเลย" อาทิตกล่าว ก่อนจะเดินนำผมไป  

พวกเราเดินไปจนถึงลิฟทืก่อนที่เขาจะเริ่มพูดอะไร 

"ลู เล่าเรื่องเธอให้ฉันฟังเยอะมาก ต้องบอกตรงๆว่า ตอนแรกฉันคิดว่าเธอไม่ได้เก่งขนาดนั้น แต่ฉันคิดผิด" อาทิตกล่าว 

ผมยิ้มก่อนจะตอบว่า "ผมก้ไม่ได้เก่งขนาดนั้นครับ" 

อาทิตหัวเราะก่อนจะกล่าวว่า "ถ้าเธอไม่เก่ง พวกนักวิจัยของฉันคงเป็นไก่กากันไป ฉันทำงานมานาน ดูก็รุ้ว่าใครที่มีของ" อาทิตกล่าว 

"อาจเป็นเพราะทิฐิตอนแรกของฉัน จึงทำให้ฉันตาบอด" อาทิตกล่าว ลดทิฐิของตัวเอง 

"ผมก็แปลกใจเหมือนกันว่าทำคุณถึงเป้นเจ้าของบริษัทได้" ผมกล่าวขึ้น 

อาทิตยิ้มมุมปาก "ว่าแต่เธอจะไม่เปลี่ยนชุดหรือ" 

"ไม่ล่ะครับ" ผมกล่าว 

ตริ๊ง เสียงลิฟท์ดังขึ้น ก่อนที่อาทิตจะเดินไปส่งผม 

รถคันดำของผมค่อยๆวิ่งออกไป 

อาทิตที่ยืนส่งก็กล่าวกับเลขาของเขาว่า "นับว่าเป็นโชคดีของลูนาร์ที่เจอคนแบบเขา ฉันอยากให้เขากับลูกสาวของฉัน..." พูดถึงตรงนี้ก็หยุดลง ก่อนจะไม่พูดอะไรแล้วเดินกลับเข้าไปในบริษัท 

เลขาคังเข้าใจดี เรื่องแบบนี้ต้องปล่อยมันไปตามลิขิตสวรรค์ 



****

แอบไปเล่นสงกรานต์มา ไม่ว่ากันนะอิอิ

1 คอมเม้นต์ 1 กำลังใจจ้า 



 





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.551K ครั้ง

37 ความคิดเห็น

  1. #7747 MR_Amiss (@MR_Amiss) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 18:11
    แหม มีความวาดหวังนะลุง
    #7747
    0
  2. #6136 fairy1982 (@fairy1982) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 23:25

    คือ สะดุด บ่อยกับการพิมพ์ตก ทำให้บางที งง เข้าใจนะว่าเขียนตอนที่กำลังคิดเรื่องราวจะทำให้ พิมพ์ออกมาแบบนี้ อยากให้ตรวจสอบอ่านอีกครั้งหลังจากพิมพ์เสร็จแล้ว เพราะ สะดุด บ่อยๆก็ทำให้ เนื่องเรื่องเข้าใจเรื่องราว ได้แบบ ไม่เต็มที่ แต่ก็พยายามประติปะต่อให้เข้าใจที่พิมพ์ตกไปค่ะ สนุกอยู่

    #6136
    0
  3. #5117 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2561 / 01:32
    ขอบคุณครับสนุกมาก
    #5117
    0
  4. #4873 tr69 (@tr69) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2561 / 22:04
    ขอบคุณครับ
    #4873
    0
  5. #4841 Jiroju (@jiroshimaru) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2561 / 08:30
    สรรพนามแทนบุคคลหายไปหลายประโยคมากเลยครับ สำหรับ__ ไม่บอกว่าสำหรับใคร , ก็เอ็งไง
    #4841
    0
  6. #3641 another23441 (@another23441) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 17:34
    อยากให้คู่กัน
    #3641
    0
  7. #3198 ปกเงิน& (@2000sakda) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2561 / 10:39
    ขอบคุณมาก
    #3198
    0
  8. #2187 I'm fine. (@lhgfterrfhui) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 20:41
    นั้นสิลุงอาทิต ถ้าได้คู่กันก็ดีสิ T.T
    #2187
    0
  9. #2040 Bank2986 (@Bank2986) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 23:26
    ขอบคุณมากครับผม
    #2040
    0
  10. #2000 Gnuh (@Gnuh) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 07:49
    ขอบคุณครับ
    #2000
    0
  11. #1995 22710 (@22710) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 21:29
    ขอบคุณมากครับ
    #1995
    0
  12. #1991 Arkom_Akrdc (@Arkom_Akrdc) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 15:41
    สุขสันต์วันสงกรานต์ครับ รอตอนต่อไปนะ
    #1991
    0
  13. #1989 กลม อุตุ (@491188) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 14:06
    อย่ากได้เป็นลูกสาว. ?? ลูก หรือให้ลูกสาว หรือลูกเขย
    #1989
    0
  14. #1988 inasba (@nassang) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 14:03
    <p>แหมจะจับคู่หรอ</p>
    #1988
    0
  15. #1987 รีดเดอร์สายเงา (@Aunking03) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 13:31
    หึ ไม่ต้องมาขอโทษเลยนะ เพราะผมก็ไปเหมือนกัน
    #1987
    0
  16. #1984 AmbusH08 (@AmbusH08) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 12:40
    นึกว่าจะโชว์เทพแบบจัดหนักซะอีก 5555
    #1984
    0
  17. #1983 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 12:40
    <p>ขอบคุณมาก</p>
    #1983
    0
  18. #1982 alek886 (@alek886) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 11:23
    ขอบคุณครับ รอตอนต่อไป
    #1982
    0
  19. #1979 mayoi002 (@mayoi002) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 10:56
    รอต่อไป
    #1979
    0
  20. #1978 kacu (@mucu) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 09:25
    รออ่านนะคะ สู้ๆค่ะ
    #1978
    0
  21. #1977 Pakinnod (@Pakinnod) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 08:53
    ก็เองไง 55555555555โครตจี้
    #1977
    0
  22. #1976 finny999 (@finny999) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 08:13
    สุขสันต์สงกรานต์ครับ
    #1976
    0
  23. #1974 ITemNa (@ITemNa) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 07:49
    ระวังเจอสาว2 ทาแป้งน่ะครับ
    #1974
    0
  24. #1973 Sirimol9236 (@Sirimol9236) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 07:45
    ไรท์เล่นสงกรานต์ที่ไหนเนี่ย?
    #1973
    0
  25. #1972 ยมทูตหน้าหยก (@25112533555) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 07:35
    <p>สสุขสันต์วันสงกรานต์ไรท์ สงกรานต์ที่่่อุบลฯหนาวมากกกก</p>
    #1972
    0