[SF] HKS special...รวมเรื่องสั้นพี่น้องสองหมี ^o^

ตอนที่ 6 : After the Scene... 2nd SCENE [END]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 242
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    23 ธ.ค. 56

AFTER THE SCENE

2nd SCENE

 

ไออุ่นจากด้านหลังเข้าแนบชิดไม่ทันให้สมองได้ประมวลผล คางหนาวางเกยบนไหล่บางอย่างออดอ้อน

“ประตูไม่ได้ล็อค” เสียงทุ้มพึมพำบอกสาเหตุที่ตนบุกรุกเข้ามาโดยพลการได้

“ไอ้พี่ฮั่น เสียมารยาท ไม่ได้ล็อคแล้วมันควรเข้ามาปะ” ฉุนครับฉุน ฉุนตัวเองนี่แหละครับ ลืมล็อคประตู

“ดุอยู่ได้ คิดถึงจะแย่ ไม่รู้หรือไง”

“...” อ้าว พูดงี้ก็เขินดิครับ เสียงอ้อนด้วยครับ ผมกำลังจะละลายในไม่ช้า ใครก็ได้ช่วยผมที

“เงียบเลย ไม่คิดถึงกันบ้างหรือไง ฮึ” ร่างสูงยังคงอ้อนไม่หยุด มือใหญ่แสนซุกซนกำลังไล้แผ่นท้องเรียบและเอวคอดเบาๆ ใบหน้าคมซุกไซร้ซอกคอหอมกลิ่นสบู่ของคนที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จ

“...” เฮ้อออ ผมก็เถียงไม่ออกครับ กำลังเขินได้ที่เลย จริงๆแล้วต่อหน้าคนอื่นผมดูชัดเจนใช่ไหมครับ แต่เวลาอยู่กันสองคนเนี่ย...พี่ฮั่นชัดเจนกว่าจนผมไปไม่เป็นเลยแหละครับ

“พี่รักแกงนะ แล้วก็คิดถึงมาก ไม่อยากห่างไปไหนเลย” โอยยย ตายครับตาย ผมไปไหนไม่รอดหรอกครับแบบนี้

ใบหน้าเล็กหงายเงยรับสัมผัสคลอเคลียจากร่างสูง มือใหญ่เอื้อมมือไปปิดก๊อกน้ำฝักบัว แล้วทุกอย่างก็ตกอยู่ในความเงียบ

ไม่ทันได้พูดอะไรอีกความคิดถึงของอิสริยะดุนดันด้านหลังของเด็กแสบชัดเจนเสียจนริ้วสีกุหลาบแผ่ซ่านเต็มแก้มใส เด็กน้อยแสนซนซ่าไม่ออก คนเป็นพี่ก็เป็นผู้ถือไพ่เหนือกว่าในที่สุด ร่างสูงพลิกตัวร่างบางเข้าหาตัวเอง มองดวงหน้าหวานที่แสนคิดถึงสุดหัวใจที่ตอนนี้แก้มนวลซับสีเลือดฝาดได้น่ามองที่สุด แนบหน้าผากอุ่นกับหน้าผากมนต่อปลายจมูกของกันและกัน ริมฝีปากห่างกันแค่ทางเดินมดกั้นก่อนกระซิบแผ่วเบา

“คิดถึงมาก รักมาก รู้หรือเปล่า” ไม่รอคำตอบริมฝีกหนาก็ครอบครองกลีบปากบางอย่างถือสิทธิ์ เขาว่ากันว่า รักมากก็คิดถึงมาก ไม่อยากคิดว่าเราสองคนไม่ได้มีเวลาอยู่ด้วยกันอย่างนี้มานานแค่ไหน แรงคิดถึงและเพลิงเสน่หาทำให้รสจุมพิตหนักหน่วง รุกเร้า และรุนแรง... 
 

“อะ อื้อออ” เมื่อใกล้หมดลมหายใจ เด็กแสบถึงได้ร้องประท้วงออกมา

“...” คนเป็นพี่ก็หอบไม่แพ้กัน

“ผมหนาว” ร่างบางพึมพำเบาๆปนหอบน้อยๆ ให้ตายเถอะ น้องชายใครเนี่ยทำไมถึงได้เซ็กซี่ขนาดนี้

“ถ้าหนาวพี่จะทำให้แกงอุ่นเอง”

...........

............

............

.............

...........

............

............

.............

 

“อา..............” สองเสียงครางแข่งกันจนแยกไม่ออกว่าเสียงใครเป็นเสียงใคร

ร่างสูงทิ้งตัวลงข้างร่างบางก่อนดึงเด็กแสบเข้ามากอด

ริมฝีปากหนาทาบทับกลีบปากบางราวกับจะตอกย้ำคำรักให้ประทับอยู่ในหัวใจของตลอดไป

“นอนนะคนดี วันนี้เหนื่อยแล้ว”

“ผมยังไม่ง่วงเลย” คนตัวเล็กเอ่ยเสียงหวานก่อนขยับตัวซุกซอกไหล่ร่างสูงอย่างออดอ้อน

อิสริยะยิ้มกับกิริยาน่ารักนั้น

“เด็กดื้อ”

“ดื้อแล้วรักไหมล่ะ” ลองไม่รักดูสิครับ ผมจะตอนให้เข็ดเลย!

“ไม่รักมั้งเนี่ย”

“ลองไม่รักดูดิ”

“ถ้าไม่รักจะทำไม”

“ผมจะปล้ำพี่ ทำให้พี่เป็นของผมจนไปหาคนอื่นไม่ได้เลยคอยดู” เด็กแสบแยกเขี้ยวใสแองกรี้เบิร์ดตัวโต

“หึหึ อยากลองตอบว่าไม่รักดูจัง แต่กลัวใครบางคนจะไม่ทำตามที่พูดแล้วงอนตุ๊บป่องไปน่ะสิ”

“อย่ามาทำตัวรู้ทัน”

“แล้วมันจริงไหมล่ะ”

“ไม่พูดแล้ว ง่วง นอนดีกว่า” ผมเถียงไม่เคยชนะพี่ฮั่นเลยครับ ผมล่ะเซ็ง

เด็กซนตอบแง่งอนก่อนตะแคงข้างหันหลังให้คนเป็นพี่

อิสริยะได้แต่ส่ายหัวเบาๆ ก่อนสวมกอดคนที่เขารักหมดใจอย่างงอนง้อ

“ถ้าง่วงก็นอนเถอะ อย่าลืมฝันถึงพี่ล่ะหมีน้อย ฝันดีครับ” เสียงทุ้มกระซิบข้างหูพร้อมกระชับอ้อมกอดให้อุ่นขึ้นไปอีก

พวกคุณคิดว่าผมจะนอนฝันดีไหมล่ะครับคืนนี้ อา ไม่ไหวละ ผมเขิน นอนดีกว่า ฝันดีนะครับทุกคน :D

 

END

ด้วยรัก

@Jinapo

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

59 ความคิดเห็น

  1. #53 bull (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2556 / 06:19
    อ้ายยยยยยยยย -////-
    #53
    0
  2. #51 ลงเอย (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2556 / 17:55
    อัพๆๆ ต่อ'
    #51
    0