ตั้งค่าการอ่าน

ค่าเริ่มต้น

  • เลื่อนอัตโนมัติ
    Fic Naruto Cupid Love วุ่นนัก รักกามเทพจอมป่วน !

    ลำดับตอนที่ #1 : :: INTRO ::

    • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
    • 12 มี.ค. 55




     







                                                               :: INTRO ::









                             ณ
    โคโนฮะ ปี ค.ศ. xxxx

     

    ในวันที่ฟ้ามืดมน สายฝนกระหน่ำลงมา อย่างไม่ขาดสาย  ร่างบาง 5 ร่างได้นอน พาดพิงสงบนิ่งอยู่ใต้ผืนดินท่ามกลางเสียงร่ำไห้ของบรรดาญาติพี่น้องและเพื่อนฝูง

     

    ดอกกุหลาบสีขาว ถูกวางไว้หน้าป้ายหลุมศพบุคคลทั้ง 5

     

    ซาบาคุโนะ เทมาริเธอดูถูกปความรัก ด้วยการพูดประชดนักหนาว่า ความรักมันไม่มีจริง และวันหนึ่งเธอก็ถูกเทพีแห่งความรักลงโทษ ด้วยการที่เธอถูกรถชนเสียชีวิต  ทำให้เธอ ไม่มีวันพบกับความรัก อีกไปชั่วชีวิต

     

    ฮารูโนะ ซากุระ เธอทำเหมือนความรักเป็นเรื่องเล่นๆคอยหักอกผู้ชายที่หลงรัก  และเมื่อไม่กี่วันก่อน เธอก็โดนชายหนุ่มคนที่โดนเธอหักอกนำน้ำผสมยาพิษให้เธอดื่มและเสียชีวิต ทำให้เธอ ไม่มีโอกาสได้รักใครได้อย่างจริงใจอีกแล้ว

     

    ฮิวงะ ฮินาตะเธอคิดเพียงแต่ว่า รักคือการหลองลวงไม่มีความจริงใจ จึงดูถูกความรักอย่างรุนแรง และเมื่อโดนเทพีแห่งรักลงทันต์ เธอจึงเสียชีวิตด้วยโรคประจำตัวที่กำเริบขึ้น ทำให้เธอ ไม่สามารถเชื่อมั่นสิ่งที่เรียกว่าความรักได้อีกเป็นครั้งที่สอง

     

    ยามานากะ อิโนะเธอเคยโดนผู้ชายหลอกให้รักแล้วทิ้งไปอย่างไม่ไยดี ทำให้เธอต่อต้านความรัก และค่ำคืนสุดท้ายที่เธอหลับใหลไปเธอก็ไม่ตื่นขึ้นมาอีก เธอไม่มีทางเชื่อใจคนที่รักได้อีกต่อไปแล้ว

     

    ลี เท็นเท็นพ่อแม่เธอแยกทางกัน ทำให้เธอผิดหวังในรัก และบอกตัวเองเสมอว่าเพราะความรักทำให้คนเจ็บปวดไม่ว่าด้วยเหตุผลอะไร เธอจะไม่รักใครทั้งนั้น และในฤดูหนาวปีต่อมาเธอป่วยหนักมาก...อายุขัยของเธอจึงหมดลงทำให้เธอ ไม่ได้กลับหันมามองความรักในมุมที่ดีได้อีกครั้ง

     

    แต่ทว่า...โชคชะตากลับให้โอกาสพวกเธออีกครั้งด้วยการส่งเทพ เพเทย์มายื่นข้อเสนอในการคืนชีวิตให้กับพวกเธอ คือ...

     

     

     

     

     

    ...ฉันจะให้โอกาสพวกเธออีกครั้ง

     

    ...แต่การที่พวกเธอจะได้กลับมามีชีวิตอีกครั้งนั้น...

     

    มีเงื่อนไขอย่างหนึ่ง คือ...

     

    พวกเธอต้องเป็นกามเทพ

     

    ทำได้มั้ยล่ะ ถ้าเข้าใจแล้วก็จงตามฉันมา

     

    ฉันจะคืนชีวิตให้พวกเธอ

     

    ใน ฐานะของ

     

                                                                                     “กามเทพ”          

     

     

     

     

     

    ++++++++++++++++++++++++

     

    ที่นี่ที่ไหน ?

    มีเพียงคำถามนี้ลอยว่อนอยู่ในหัวของฉัน

    มันคือที่ๆขาวโพลนไม่มีสิ่งมีชีวิต ผืนดิน ผืนน้ำ หรือก้อนเมฆมีเพียงฉันอยู่คนเดียว ณ ที่แห่งนี้...ฉันไม่เข้าใจว่าฉันมาได้ยังไง ฉันมาที่นี่เพื่ออะไร 

    มีเพียงคำว่า ทำไม เท่านั้นที่อยู่ในหัวของฉัน

    สวัสดีเจ้ามนุษย์เสียงๆหนึ่งดังขึ้นพร้อมกับการปรากฏร่างของผู้ชายในชุดสีขาว

    นายเป็นใครฉันถามด้วยความสงสัย

     “ฉันคือเทพเพเทย์

    เทพเพเทย์? ฉันนึกว่าจะมีแต่ในนิยายซะอีกนะ เอ๊ะ! รึว่าฉันฝันไปฉันเริ่มสับสบกับตัวเองนิดหน่อยซะแล้ว จำได้ว่าครั้งล่าสุด ฉันหลับไปไม่ตื่นอีกเลยนี่นา

    เจ้าไม่ได้กำลังฝันอยู่หรอก นี่คือช่องว่างระหว่างสวรรค์กับโลกมนุษย์

    ...ฉันชะงักแล้วรอฟังสิ่งที่คนตรงหน้าจะพูดต่อ

    เจ้าตายเพราะดูถูกความรักไว้อย่างรุนแรงมากเลยนะ

     “เหอะ...รุนแรงงั้นเหรอ? แค่ต่อต้านแค่นี้เอง

    เจ้ากล้าพูดคำว่าแค่?

     “...ฉันยิ้มตอบ

     “รู้มั้ยว่าคำว่าแค่ของเจ้ามันทำให้เจ้าตาย

     

    หมายความว่ายังไง?

    เทพและเทพีองค์อื่นๆต่างเห็นสิ่งที่เจ้ากระทำต่อความรักไว้มากมาย จึงลงโทษเจ้าด้วยการทำให้เจ้าตายยังไงล่ะ

    เรื่องแค่นี้น่ะเหรอ=_=:;”ฉันเพิ่งรู้ว่าเทพและเทพีอะไรนั่นติ้งต๊องนะ...แค่เรื่องความรักมันจำเป็นเหรอ ที่ชีวิตคนชีวิตนึงต้องมาตาย

     “มันไม่ใช่แค่นี้นะ!”

    เออๆ มัน! ใหญ่! มาก! พอใจยัง= =”ฉันกระแทกเสียง

    อย่ามาเล่นตลกกับข้า

    แล้วใครบอกว่ามันตลกกัน นายเองที่เส้นตื้นนะไม่เกี่ยวกับฉันชักมั่วแล้วเทพเพเทย์เนี่ย- -

    ข้าไม่มีเวลามาตลกกับเจ้า ที่ข้ามาเพราะเทพีแห่งความรักสั่งมาว่า จะให้โอกาสแก่เจ้า

    โอกาส อะไร?

    โอกาสที่เจ้าจะมีชีวิตต่อไปอีก


                              “โฮ้...งั้นฉันก็ยังไม่ตายน่ะสิ*o*”ฉันหูผึ่งทันทีที่ได้ยินคำพูดนั้น


    แต่มีข้อแม้...

     

    “=___=:;”

    เจ้าจะมีชีวิตอยู่ในนามกามเทพ

    อะไรนะ!!!”ฉันร้องลั่นใส่หน้าเทพองค์นั้นทันทีด้วยความตกใจ

    อะแฮ่ม! มีมารยาทหน่อยเทพองค์นั้นพูดแล้วหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาเช็ดหน้า

    ไม่ยักรู้ว่าเทพพกของแบบนี้=_=

    แต่จะให้ฉันไปเป็นกามเทพยิงศรรักปิ้งๆๆแบบนั้นไม่เอานะ!”ฉันแย้งและยกมือขึ้นมาห้ามข้อเสนอนั้นทันที

           “ไม่ใช่ยิงศรรักแบบในนิยายนั้นนะเพเทย์แย้ง

    แล้วไป...ฉันถอนหายใจอย่างโล่งอกยังจะให้ฉันทำยังไงล่ะฉันถามต่อ

    ก็แค่เป็นตัวนำในการสื่อรัก คล้ายๆศัพท์ที่มนุษย์ใช้กันว่าแม่สื่อน่ะ

    อ๋อๆๆแม่สื่อ! เอ่อ...แต่ฉันดูถูกในความรักนะ ทำไมถึงใช้ฉันล่ะ??

    ไม่ใช่เพียงแค่เจ้า....แต่ยังมีใครอีกหลายคนที่ดูถูกความรัก เพราะงั้นไงเทพีแห่งรักเลยอยากให้พวกเจ้ารู้จักความรักที่แท้จริงซะบ้าง...แล้วตกลงเจ้าจะตอบว่ายังไงล่ะ

    เอ่อ...มันก็น่าคิดอยู่นะ แล้วฉันต้องเป็นกามเทพนานเท่าไหร่ล่ะ

    จนกว่าจะทำให้รักสมหวังสิบคน


                   “แค่สิบคนเอง งานง่ายๆแบบนี้ฉันก็ต้องตกลงสิ


    “'งั้นไปกันเลย!”อยู่ๆฉันก็รู้สึกเหมือนถูกพลักที่หลังให้ตกลงไปในหลุมอะไรซักอย่างแล้วทุกอย่างก็เลือนราง...

     

     

     

     

    อยู่ๆฉันก็มาปรากฏตัวที่ไหนซักแห่ง...ภายในห้องกว้างตกแต่งด้วยความโบราณแต่เริ่ดหรู มีผู้หญิงอายุน่าจะวัยกลางคนกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้สุดใหญ่บิ๊ก ข้างๆจะเห็นผู้หญิงอีกคนที่มีใบหน้าแสนหวานนัยต์ตาสีไข่มุกกำลังจ้องมองมาทางฉันอย่างไม่พอใจอะไรซักอย่างอยู่

    อ่า...เพิ่งจะมาเห็นว่าข้างๆฉันยังมีผู้หญิงอีกสามคนอยู่ด้วยแฮะ=_=:; 


                            รึว่านี่คือคนที่ดูถูกความรักเหมือนกับฉันกัน ?


    นั่นคือเทพีแห่งความรักเทพเพเทย์แอบกระซิบที่ข้างหูฉัน ฉันเลยพยักหน้าเชิงรู้เบาๆ

            “เอาล่ะพวกเจ้าทั้ง 5 ข้าจะส่งพวกเจ้าไปโลกมนุษย์ พวกเจ้าได้รับภารกิจเดียวกันคือภารกิจตามหารักแท้ของเจ้า จำเอาไว้ถ้าภารกิจนี้ไม่สำเร็จ พวกเจ้าทั้งหมดจะต้องตายคนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้นั่นพูดขึ้น

     

    นี่พวกเรายังไม่ตายอีกรึไงคนที่ท่าทางหมวยๆพูดขึ้น ฉันจึงเห็นผู้หญิงตาสีไข่มุกแอบกระซิบอะไรไม่รู้ข้างๆ

    ภารกิจครั้งนี้ไม่มีเทพคอยควบคุมพวกเจ้า แต่พวกข้าจะมองพวกเจ้าจากตรงนี้ ข้าขอกล่าวไว้ก่อนเลยนะ ว่าไม่ว่าพวกเจ้าจะทำอะไร พวกข้าจะเห็นเสมอ และพวกเจ้าจงรับสร้อยเส้นนี้ ไว้คนละเส้นคนๆนั้นพูดแล้วยื่นสร้อยให้แก่พวกเราที่ละคน สร้อยเส้นนี้เปรียบเหมือนนกส่งสาร สร้อยเส้นนี้จะคอยบอกเคล็ดลับการทำภารกิจให้สำเร็จ และคอยส่งข้อความจากข้าไปถึงพวกเจ้า และแน่นอน เจ้าก็สามารถใช้มัน ส่งข้อความมาหาข้า ได้เช่นกันเธอพูดต่อ

    แล้วมันใช้ยังไงฉันถาม


                            “เมื่อถึงเวลาเจ้าก็จะรู้วิธีการใช้มันเอง สร้อยที่พวกเจ้าได้รับไปน่ะ มันไม่ธรรมดาหรอกนะ  เอาเป็นว่าตอนนี้พวกเจ้า จงสวมสร้อยนั่นซะ ข้าจะได้ส่งพวกเจ้าไปโลกมนุษย์ซักทีเร่งจริงวุ้ย-*- แล้วก็สวมสร้อยเส้นนั่น ทันทีที่พวกเราทั้ง 5 ใส่สร้อยเสร็จแล้วภาพที่กรากฎตรงหน้าก็เปลี่ยนไป เป็นภาพหน้าคฤหาสน์หลังใหญ่

    ตอนนี้พวกเจ้าอยู่ที่โลกมนุษย์แล้ว บ้านหลังนั้นคือที่อยู่อาศัยของพวกเจ้า ขณะทำภารกิจเสียงเทพีแห่งความรักดังขึ้นมาอีกครั้ง

    รายละเอียดและเอกสารของพวกเจ้าอยู่ที่โต๊ะในห้องโถง รวมถึงกุญแจบ้านด้วย แล้วก็ไม่ต้องสงสัย ว่าข้ารูได้ยังไง เพราะเพียงแค่เจ้าคิดข้าก็สามารถรับรู้ได้ นี่คือความสามารถของสร้อยเส้นนิ้  เพื่อไม่ให้ดูมีพิรุธระหว่างที่พวกจ้าสื่อสารกับข้ายังไงล่ะ

    เอ่อๆๆ...มันไฮเทคล้ำเทคโนโลยีแล้วนะเนี่ย=[]=! ก้าวข้าวศัตวรรษ์ที่ยี่สิบสี่โดราเอม่อน !!!

    เจ้าควรที่จะเลิกสงสัยเรื่องต่างๆได้แล้ว เพราะพวกเจ้ามีเวลาไม่มากนัก ดังนั้น จงเริ่มภารกิจซะ!’



     

     

    ได้เวลา ทำภารกิจรักแล้ว !!!






    ติดตามนิยาย
    เก็บเข้าคอลเล็กชัน

    นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    อีบุ๊ก ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    ความคิดเห็น

    ×