Artificial Love Or Real ? [VIXX n EXO]

ตอนที่ 1 : Surprise 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 242
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    5 ธ.ค. 60






Ep.1 Surprise?!!!


ณ เพ้นท์เฮ้าว์

          ติ๊ดๆๆ (เสียงระบบสัญญาณเตือนประตูหน้า)

          แกร๊ง...

          สวัสดีครับ คิม แจจุง พี่ชายสุดที่รักของฮัคยอนครับ เห็นว่าอาทิตย์หน้าเจ้าตัวแสบของเค้าก็จะเปิดเทอมแล้ว วันนี้ผมจึงแวะเข้ามาหา พร้อมกับทำอาหารเช้าที่ผมตื่นนอนแต่เช้าเพื่อทำมันมาให้เจ้าตัวแสบของผมโยเฉพาะ

          ตอนนี้ผมได้นำอาหารเช้าที่ผมทำมาเองทั้งหมดนั้น ทั้งอาหารคาว หวาน และพวกผลไม้ต่างๆที่เจ้าตัวแสบชอบทานจัดเรียงใส่ในจานชาม และนำไปวางเตรียมไว้บนโต๊ะทานข้าวในส่วนของห้องครัวเรียบร้อยแล้ว ที่เหลือก็แค่ไปปลุกเจ้าตัวแสบในห้องนอนเท่านั้น

          ว่าแล้วผมก็เดินเลี่ยงไปยังห้องนอนของน้องตัวแสบของผมทันที

 

 

          แกร๊ง(สำหรับเจ้าตัวแสบแล้ว ผมไม่จำเป็นต้องค๊อกประตูเรียกก่อนหรอกครับ...เปิดมันเข้าเลยง่ายกว่า เพราะเจ้าตัวแสบของผมนะ...ไม่เคยล็อคประตูห้องนอนหรอก หึหึ)

        เอี๊ยด....

          เมื่อผมได้เปิดผลักประตูห้องนอนของเจ้าตัวแสบเข้าไป ...ทันใดนั้นเอง! ผมก็ต้องยืนอึ้งค้างอยู่ที่กรอบประตูไปสามวิ พร้อมกับคำถามที่มันเด้งตึง! ขึ้นมาในหัวว่า

 

มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย!?

 

เสื้อผ้าหลายชิ้นที่กองกระจายทิ้งอยู่พื้นห้อง...


นี้มันอะไรกันครับ?

 

ไม่รอช้า ผมรีบตระหวัดสายตาไปที่เตียงขนาดควีนไซน์กลางห้องทันที ควับ!!!!

แล้วมันก็เป็นอย่างที่ผมคิด...ฮึ่ม

ผมเดินตรงไปที่เตียงของน้องตัวแสบของผมทันที บนเตียงนอนนั้น...ในตอนนี้มีเพียงแค่เด็กหนุ่มผิวขาวจัดคนหนึ่งกำลังนอนหลับพริ้มอยู่บนเตียง โดยมีผ้าห่มผืนหนาปิดคลุมแค่ช่วงเอวลงไป ไม่ให้เมันกิดภาพติดเรทเกินไป

 

และเจ้าเด็กหนุ่มคนนี้...ก็ไม่ใช่ใครที่ไหนหรอกครับ

 

น้องเขยของผมเอง...!!!

 

 

แกร๊ง...

 

“อ้าว? แจจุง?” ฮัคยอนที่พึงอาบน้ำเสร็จ ออกมาก็เจอกับพี่ชายตัวเอง ที่นานๆทีจะได้เจอกัน มายืนจังก้าอยู่ในห้องนอนของตัวเอง ก็ได้แต่แปลกใจ? แต่ก็ไม่ได้มีอาการท่าทีตกอกตกใจอะไรใดๆ 


ก็ทำไมต้องตกใจด้วยล่ะ? นี่...ก็คนกันเองแท้ๆ

 

“อืม พี่เอง...แล้วนี่มันอะไร?” แจจุงหันไปมองฮัคยอน ก่อนจะส่งสายตาคมกริบมองลงไปที่คนที่กำลังนอนหลับไม่รู้เรื่องอยู่บนเตียงอย่างต้องการคำอธิบายสุดๆ

“หือ? อ้อ นั้นเหรอ ...ก็อย่าที่เห็นแหละ”  ฮัคยอนไม่ได้พูดแก้ตัว รึว่าพูดอธิบายอะไร ให้ผู้เป็นพี่อย่างแจจุงได้ใจเย็นลงเลยสักนิด 

แล้วจากนั้นฮัคยอนก็เดินเลี่ยงไปหาเสื้อผ้าเปลี่ยนอย่างไม่สนใจอะไรใดๆ ทำตัวอย่างกับราวว่ามันเป็นเรื่องธรรมดาที่เกิดขึ้นได้ โดยไม่จำเป็นต้องมานั่งคุย รึว่าอธิบายใดๆกับพี่ชายที่คิดว่า นี่มันไม่ใช่เรื่องที่เค้าควรจะมาเจอ แล้วจะปล่อยผ่านเลยไปได้ง่ายๆอะไรแบบนั้น 

นี่...เจ้าน้องตัวแสบของเค้าคนนี้ มันเคยนึกคิดอะไร ที่ละเอียดและลึกซึ้งมากกว่านี้บ้างมั้ยเนี่ย?

 

“ ฮัคยอน ”

“ น่า...เค้ากำลังหลับอยู่อย่าเสียงดังเลยนะ”

“ แต่...”

“ ว่าแต่มาหาฮัคยอนถึงที่นี่แต่เช้ามีไรหรอ หืม? ” ฮัคยอนหลังจากที่หาเสื้อผ้ามาใส่เรียบร้อยแล้ว จึงรีบเดินเข้าไปกอดอ้อนพี่ชายของตัวเองด้วยคิดถึงทันที อนึ่ง ก็เพื่อต้องการเบี่ยงเบนความสนใจของแจจุงออกจากอีกคนที่ยังนอนหลับปุ๋ยอยู่บนเตียงด้วยนั้นหล่ะ

“ เฮ้อ..จริงๆเลยนะเรา แต่เรื่องนี้พี่ไม่ปล่อยผ่านไปแน่ๆรู้ไว้ด้วย” แม้อยากจะดุเจ้าน้องตัวแสบคนนี้มากมายแค่ไหน.. แต่เพราะว่าความคิดถึงและห่วงหาที่มีต่อเจ้าตัวแสบคนนี้มันมากว่า แจจุงก็เลือกที่จะหันมากอดตอบและฝังจูบลงที่หน้าผากมนของน้องตัวแสบของตัวเองด้วยความรักใคร่เอ็นดู

“ อือ...อ ” แล้วในที่สุด คนที่นอนหลับไม่รู้เรื่องอยู่บนเตียงก็รู้สึกตื่นจนได้

“ อ้าว? ว่าไง...อรุณสวัสดิ์” ฮัคยอนคลายอ้อมกอดออกจากแจจุง แล้วหันไปมองคนที่กำลังงัวเงียตื่น เพราะได้ยินเสียงคุยกันอยู่ใกล้ๆ

“ หืม...เช้าแล้วอ่อ~อ ” เสียงพูดอย่างงัวเงียถามขึ้นทั้งๆ ที่ตาทั้งสองข้างก็ยังปิดอยู่อย่างนั้น แต่เมื่อพอได้ลืมตาขึ้นมาปรับสายตาให้เข้ากับแสงภายในห้องนอนได้ปกติแล้ว...เท่านั้นแหล่ะ!!!!

“ แจจุงฮยองO.O! ” แทคอุนผงะตัวพร้อมกับร้องอุทานชื่อของแขกผู้มาเยือนโดยไม่ทันได้ตั้งตัวตรงหน้าทันที

 แจจุงจ้องเขม็นไปที่คนที่พึงตื่นจนคนที่ถูกจ้องเริ่มรู้สึกเสียวสันหลังวาบและเริ่มทำตัวไม่ถูกเมื่อเจออำนาจมืดของแจจุงเข้า

 “ ฮยองไปรอข้างนอกนะ ”แจจุงพูดประโยคนั้นขึ้นด้วยน้ำเสียงนิ่งๆก่อนจะเดินเลี่ยงออกจากห้องไป ปล่อยให้ฮัคยอนและคนที่มานอนด้วยได้เตรียมตัวก่อนจะออกรับศึกครั้งใหญ่

“ นายไปอาบน้ำก่อนเถอะ ” ฮัคยอนพูดกับอีกคนที่พึงตื่นแบบสบายๆ ไม่ได้มีอาการตึงเครียดใดๆกับอนาคตอันใกล้นี้เลยสักนิด

จะชิลไปไหนว่ะ?

“ เอ่อ...”

“ อ้อ นี่ ”

พรืบบ

“ ... ”

“ ใส่มันไปก่อนละกัน ” ฮัคยอนบอกแค่นั้น ก็เดินออกไปหาแจจุงทันที

.

.

.

ห้องครัว (ที่โต๊ะทานข้าว)

บรรยากาศการทานมื้อเช้าของทั้งสามคนยังคงดำเนินไปอย่างช้าๆ แจจุงยังคงไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่จ้องมองแทคอุนด้วยสายตาอ่านยากอยู่เป็นบางครั้ง 

แจจุงยังไม่อยากให้การทานมื้อเช้า ที่เขาตั้งใจเตรียมมาต้องเสียบรรยากาศ...แบบนั้น คงไม่ดีมากนักหรอก เพราะงั้นแจจุงจึงเลือกที่จะยังไม่เปิดคดี?


เดี๋ยวรอไว้ทานมื้อเช้านี้ กันให้เสร็จเรียบร้อยก่อนเถอะเด็กๆ หึหึ พวกเจ้าสองคนโดนแน่ๆ


“ แจจุงกลับจากญี่ปุ่นทำไมไม่โทรหาฮัคยอนก่อนเลยล่ะ?” ฮัคยอนเริ่มถามพี่ชายตัวเองที่นั่งตรงเก้าอี้หัวโต๊ะอย่างไม่ต้องการให้บรรยากาศในการทานมื้อเช้าของพวกเค้าทั้งสามคนเงียบเกินไป

“ อา พี่ก็พึงกลับมาถึงเมื่อวานเองล่ะ คิดถึงเรามากเลยรู้มั้ย? หืม เจ้าตัวแสบ” แจจุงเอ่ยตอบฮัคยอนพร้อมกับยื่นมือเรียวไปลูบหัวฮัคยอนอย่างเอ็นดูปนหมั่นเขี้ยวด้วย

“ อา ใช่ว่าจะมีแค่แจจุงคนเดียวที่ไหนกันล่ะ ฮัคยอนก็คิดถึงแจจุงเหมือนกันแหละ” ฮัคยอนเอาหัวซุกๆเข้ากับฝ่ามืออุ่นของแจจุงอย่างออดอ้อน ในแบบที่มีแค่แจจุงคนเดียวเท่านั้นที่จะได้เห็นมัน... แต่วันนี้คงไม่ใช่แค่แจจุงคนเดียวเช่นเคยแล้ว ที่ได้เห็นความน่ารักแบบนี้ของฮัคยอน 


เพราะว่าวันนี้ มีแทคอุนอีกคนด้วยที่ได้มีโอกาสเห็น ความน่ารักของฮัคยอน


“ ... ” แทคอุนนั่งทานมื้อเช้าอย่างเงียบๆ มองดูความรักความเอ็นดูในความสัมพันธ์ของสองพี่น้องคู่นี้ ที่มันช่างดูเต็มไปด้วยความอบอุ่นมากมาายเหลือเกิน 


น่าอิจฉาชะมัด (เพราะฮัคยอนน่ะ ไม่เคยทำตัวน่ารักแบบนี้กับแทคอุนเลย)

.

.

.

“ อาทิตย์หน้าเปิดเทอมใช่มั้ย? ” แจจุงถามถึงเรื่องเรียนหลังจากที่ทานมื้อเช้ากันเสร็จแล้ว

“ อือ ใช่อาทิตย์อ่ะ ขี้เกียจชะมัด ” ฮัคยอนตอบออกไปอย่างเซ็งๆ

“ แล้วนายล่ะ แทคอุน” แล้วคำถามแรกของแทคอุน จากแจจุงเริ่มขึ้นแล้ว ตึก ตัก

“ อา ผม..ผมก็อาทิตย์เหมือนกันครับ ” แทคอุนเม้มปากอย่างละคนที่ไม่ค่อยมั่นใจนัก ก่อนจะเอ่ยตอบคำถามของแจจุงอย่างประหม่าสุดๆ (พี่เขยดุครับเลยต้องเกรงใจ)

“ ปีแรกนี้ คงต้องเตรียมตัวเยอะเลยสินะ” แจจุงยังถามต่อแทคอุนต่อด้วยน้ำเสียงเรียบๆ

“ ครับ ” แทคอุนก็ยังคงไม่กล้ามองสบตาตรงๆและยังทำตัวอ่อนน้อมกับแจจุงอยู่เช่นเดิม

“ ได้ยินว่ามหาลัยเดียวกับฮัคยอนเหรอ? ” แจจุงถาม

“เอ๊ะ?” แทคอุนรีบเงยหน้าไปมองแจจุงอย่างตกใจทันที เมื่อได้ยินแจจุงถามคำถามนั้น

“อะไรนะ? นายอยู่มหาลัยเดียวกับฉัน?!!! ” ฮัคยอนเด้งตัวลุกขึ้นยืนอย่างตกใจ



บ้าเหรอ? ทำไมต้องมาเรียนที่เดียวกันด้วยว่ะเนี่ย!!!!!




เปิดมาตอนแรกมาก็..เรื่องบนเตียงเลยเนาะ 5555

เรื่องราวต่อไปจะปั่นป่วนวุ่ยวายกันแค่ไหน...รอติดตามกันต่อไปด้วยนะคะ



*ปล.

เรามาเปิดเรื่องนี้เพิ่มเพราะเห็นว่ามีคนอยากติดตาม

เราก็ใจบางงงงง จนต้องรีบมาเปิดเรื่องนี้ให้เลย 5555

ขอบคุณที่ติดตามนะคะ



#VIXXHOUSE

@jielne


 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

7 ความคิดเห็น

  1. #5 ngampisut (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 09:34

    ทำไมดูความสัมพันธ์มันงงๆแปลกๆ

    #5
    0