VIXX HOUSE LUV LeoN

ตอนที่ 4 : Tell Me, Your Name ?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 112
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    25 พ.ย. 60









Hello again ep.5


Espace sacre เขตแดนศักดิ์สิทธิ์ 


          "ข้าได้ยินมาว่า เจ้าพึงไปที่เมืองมนุษย์มารึ Andra" เสียงเรียบนิ่งอันทรงอำนาจของท่านลอร์ดที่นั่งอยู่บนบันลังก์สูงเอ่ยขึ้นเมื่อ ผู้นำตระกูลคิม Andra K. Theseus ได้เดินเข้าในท้องพระโรง เพื่อเข้ามาทำความเคารพต่อหน้าพระพักตร์องค์ราชันย์หรือท่านลอร์ดของเหล่าชนชั้นสูง[Noble/แวมไพร์] แห่ง Espace sacre


          "ใช่ขอรับ" Andra เอ่ยรับ


          "จริงสิ ข้าก็ได้ยินมาอีกว่าน้องชายของเจ้า Raviel K. Theseus ก็ได้อาศัยอยู่ที่เมืองของมนุษย์ด้วยเช่นกัน จริงรึไม่" ท่านลอร์ดเอ่ยถามต่อ


          "เป็นเช่นนั้นจริง ตามที่ฝ่าบาททรงได้ยินมาขอรับ Raviel น้องชายของข้าตอนนี้ยังคงอยู่เมืองของมนุษย์ขอรับ" Andra ยังคงเอ่ยตอบท่านลอร์ดด้วยความจริง


          "แล้วด้วยเหตุอันใด? เจ้าทั้งสองพี่น้อง ถึงจำเป็นต้องไปยังเมืองของพวกมนุษย์กันด้วยล่ะ Andra" คราวนี้น้ำเสียงของท่านลอร์ดเริ่มกดดัน เพราะต้องการให้ผู้นำตระกูลคิมตอบอธิบาย ถึงเรื่องอันเป็นข้อสงสัยให้กระจ่าง


          "นั่นสิ ถ้าเป็นแค่ Raviel น้องชายผู้ชอบอิสระของท่านไปที่นั่นแค่ผู้เดียว พวกข้าก็พอจะเข้าใจได้นะ ท่าน Andra ..แต่นี่เป็นท่าน...ผู้นำตระกูลคิมที่ทำหน้าที่ป้องกันเขตแดนศักดิ์สิทธิ์ทางใต้ ทำไมท่านถึงต้องออกไปด้วยล่ะ?" ควาวนี้เป็นผู้นำตระกูลธานาทอส Thunder Black Thanatos ผู้นำตระกูลที่เป็นดั่งมือขวาของท่านลอร์ดเอ่ยถามขึ้นมาบ้าง


          "ใช่แล้ว ข้าเองก็อยากรู้เรื่องนี้ด้วยเช่นกัน" แม้แต่ผู้นำตระกูลเบลเลอโรฟอน Noxzel Bellerophon ผู้เป็นดั่งมือซ้ายของท่านลอร์ด ผู้ที่พูดน้อยที่สุดในบรรดาเหล่าผู้นำตระกูลทั้ง 9 ก็ยังต้องเอ่ยถามออกมาบ้าง ในเรื่องที่ Andra K. Theseus ผู้นำตระกูลคิม ผู้ที่ไม่เคยออกไปไหนไกลจากอาณาเขตของตัวเอง หรือแม้แต่เขตแดนศักดิ์สิทธิ์ Espace sacre ดังนั้นมันช่างน่าแปลกนักที่ผู้นำตระกูลคิมออกไปที่เมืองของมนุษย์ ...โดยที่ไม่ใช่จากการรับสั่งของท่านลอร์ด


          "........." Andra นิ่งเงียบไม่มีท่าทีว่าจะเอ่ยตอบอะไร ในเรื่องที่ทำให้ท่านลอร์ดและเหล่าผู้นำตระกูลที่อยู่ในท้องพระโรงต่างตั้งคำถามและสงสัยเลยสักนิด


          "ว่ายังไงล่ะ Andra เจ้าจะไม่อธิบายอะไรหน่อยรึ?" แล้วก็เป็นอีกครั้ง ที่ท่านลอร์ด ต้องเอ่ยถามขึ้นมา เมื่อเวลาผ่านไปนานแล้ว แต่ก็ยังไม่ได้คำอธิบายใดๆจากผู้ที่ถูกถามเลย


          "ขออภัยฝ่าบาท ข้าไม่มีคำอธิบายใดๆในเรื่องนี้ขอรับ" Andra ก้มหน้าตอบด้วยน้ำเสียงนิ่ง หนักแน่น แน่วแน่และมั่งคง ไม่มีความหวั่นเกรงใดๆ


ตึง!

          "Andra เจ้าคิดจะปิดบังต่อข้า...ช่างบังอาจนัก!" ท่านลอร์ดทุบกำปั้นลงที่พักแขนอย่างแรงด้วยความเกรี้ยวโกรธ 


          "......." แม้จะรู้ว่าตนเป็นผู้ที่ทำให้ท่านลอร์ดเกรี้ยวโกรธ แต่ทว่า Andra ก็คงไม่มีท่าทีว่าจะกล่าวอธิบายอะไรเลยอยู่เช่นเดิม


          "เจ้าอยากให้ข้าใช้ 'พลังควบคุมจิตใจ' กับเจ้าเหรอ Andra ?" หลังจบประโยคนั้นของท่านลอร์ด พลังกดดันที่มีออร่าสีดำมืดอันน่ากลัวของท่านลอร์ดก็แผ่ขยายออกมาจากตัวของท่านลอร์ดทันที

          

          "......."


          "ข้าจะให้โอกาสเจ้าอีกครั้ง Andra K. Theseus จงตอบความจริงกับข้ามาเดี๋ยวนี้!" จากน้ำเสียงเรียบนิ่งที่ยังคงแฝงความใจดี แต่ในบัดนี้ น้ำเสียงที่น่าฟังนั้นก็ได้เปลี่ยนเป็นเสียงนิ่งเรียบที่มีแต่ความกดดันน่ากลัวไปหมด เมื่อยามที่ท่านลอร์ดเริ่มใช้พลัง...


          "......." แต่ทว่า Andra ผู้มั่นคงแน่วแน่ในการตัดสินใจของตัวเองก็ยังคงนิ่งเงียบไม่มีความหวั่นไหวกลัวเกรงใดๆอยู่เช่นเดิม

 

          "ฝ่าบาทช้าก่อนขอรับ ถึงแม้ว่าท่าน Andra จะมีเรื่องที่ปิดบังจริง แต่ฝ่าบาทก็ไม่ควรที่จะใช้พลังควบคุมจิตใจกับท่าน Andra นะขอรับ เพราะเช่นนั้นแล้ว ได้โปรดหยุดก่อนเถอะขอรับ ฝ่าบาท" Thunder รีบกล่าวห้ามท่านลอร์ด เมื่อเริ่มเห็นว่าสถานการณ์มันกำลังจะแย่ลงเรื่อยๆ


          "นั่นสิฝ่าบาท พวกข้าก็เห็นด้วยกับท่าน Thunder เช่นกันขอรับ ได้โปรดพิจารณาด้วยเถอะฝ่าบาท" ผู้นำตระกูลที่เหลือทั้งเจ็ดคนก็เริ่มกล่าวคำคัดค้านตาม Thunder ด้วยเช่นกัน


          "ข้าคือลอร์ด เป็นองค์ราชันย์ของที่นี่ ในเมื่อมีผู้ที่คิดขัดคำสั่งและยังปิดบังความจริงกับข้าเช่นนี้ ทำไมข้าจะใช้พลังนั้นไม่ได้? พวกเจ้ามาห้ามข้าทำไม!" ท่านลอร์ดยิ่งเริ่มเกี้ยวกราด โมโหโทสะมากยิ่งขึ้น เมื่อเหล่าผู้นำตระกูลทั้งหลายเริ่มกล่าวคำคัดค้าน


          "นั่นมันก็จริงอยู่ขอรับ แต่ถึงยังไงมันก็ยังดูไม่สมควรอยู่ดีนะขอรับ ที่ฝ่าบาทจะต้องใช้พลังควบคุมจิตใจ..ทั้งๆที่ท่าน Andra ไม่ได้ทำความผิดที่มีโทษร้ายแรงถึงขั้นต้องใช้พลังควบคุมจิตใจกันเช่นนี้ มันไม่ถูกต้อง ข้าคงยอมให้มันเกิดขึ้นไม่ได้ขอรับฝ่าบาท" Thunder ก้าวออกมายืนอยู่ที่เบื้องหน้าพระพักตร์ท่านลอร์ด แล้วจึงกล่าวคำพูดประโยคยาวนั้นกับท่านลอร์ดอย่างจริงจัง


          "Thunder นี่เจ้า..." ท่านลอร์ดกำมือแน่นจ้องมองผู้ภักดีที่สุดของท่านอย่างเกรี้ยวกราด


          "ฝ่าบาท ได้โปรด" แล้วเหล่าผู้นำตระกูลที่เหลือทั้งหมดในที่นั้น ก็ต่างพร้อมใจกันก้าวออกมาเพื่อขอร้องต่อท่านลอร์ดด้วยกันอย่างพร้อมเพียง


          "นี่พวกเจ้า...เฮ้อ อืม....ข้าเข้าใจแล้ว Andra K. Theseus เจ้ากลับไปเถอะ หมดธุระของเจ้าแล้ว" สุดท้ายท่านลอร์ดก็ยอมใจอ่อนและปล่อย Andra กลับไป


          "ขอบพระทัยฝ่าบาท" Andra โค้งคำนับลาท่านลอร์ดอีกครั้ง แล้วเค้าจึงหันหลังเดินกลับออกไปทันทที



          ปัง เสียงดังกระทบกันจากประตูบานใหญ่ดังขึ้น เมื่อร่างสูงสง่าของ Andra K. Theseus ได้เดินหายออกไปจากท้องพระโรงเรียบร้อยแล้ว


หลังจากนั้น ท่านลอร์ดจึงได้กล่าวขึ้นมาอีกครั้งว่า


          "Noxzel Bellerophon"


          "ขอรับฝ่าบาท"


          "เจ้าจงไปยังเมืองของมนุษย์ แล้วตาม Raviel K. Theseus มาพบข้า โดยอย่าให้ Andra K. Theseus รู้โดยเด็ดขาด"


          " YES MY LORD "





*


*


*


*


*


*







Hello again ep.6 


'destiny'


บรื้นนน~น


เอี๊ยด!


          Lamborghini aventador สีขาวแล่นเข้ามาจอดเทียบที่ทางหน้าเข้าของตึก Trapalace apartmemt 23 ด้วยความเร็วที่อยู่ในเกณฑ์มาตรฐาน


          แกร็ง พรึบ... ประตูรถฝั่งทางผู้โดยสารถูกเปิดโดย เจ้าของร่างบางหุ่นนางแบบในเสื้อเชิ้ตผ้าชีฟองเรียบๆสีดำแขนยาว เก็บชายเสื้อด้านหน้าเข้าในกางเกงยีนส์สีดำทรงรัดรูปอวดเรียวขายาวสวย และรองเท้า Saint Laurent Army 

          เธอก้าวลงมาจากรถ ออกมายืนท้าวแขนไว้บนขอบหลังคารถ เพื่อเอ่ยพูดคำล่ำลากับคนที่ขับรถมาส่งอยู่ไม่กี่ประโยค แล้วจากนั้น เธอก็ขยับตัวถอยออกมาดึงประตูรถลงปิดให้เจ้าของรถ แล้วไม่นานจากนั้นรถคันดังกล่าวก็ค่อยๆเคลื่อนตัว แล่นออกไปจากจุดที่มาส่งเธอ โดยที่เธอคนนั้นก็ยังคงยืนมองตามรถคันนั้นที่แล่นหากออกไปอยู่อย่างนั้น


ห่างออกมาอีกด้านหนึ่งของทางเดิน


[LEO said.]

          จองแทคอุน กำลังเดินกลับมาจากทางสวนสาธารณะข้างๆตึกพอดี เขาจึงบังเอิญได้เห็นเธอคนนั้น ที่พึ่งลงมาจากรถหรูคันนั้นด้วย

          ก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไร? ทำไม? เขาถึงได้เกิดสนใจเธอคนนั้นขึ้นมา จนต้องหยุดเดินเพื่อมองดูเธอที่อยู่ตรงนี้ด้วย ไม่เข้าใจเลย?


          นายกำลังทำอะไรอยู่ จองแทคอุน?!


          แต่พอรู้สึกตัวอีกที... ผมก็กำลังเดินตามเธอเข้าไปข้างในตึกเสียแล้ว...

          เอ๊ะ?!

          เฮ้ยๆ เปล่านะ ผมไม่ได้เดินตามเธอนะ แต่ว่า...ใช่แล้ว เพราะผมเองก็กำลังจะเดินกลับขึ้นไปบนห้องของผมต่างหากหล่ะ เห็นมั้ยละ? ว่าผมไม่ได้กำลังเดินตามเธอจริงๆ ฮ่าๆๆ


ที่หน้าลิฟต์

          ร่างบางกำลังยืนนิ่งรอลิฟต์ลงมารับอยู่คนเดียว โดยไม่ได้สนใจใคร ไม่ถึงนาทีต่อมาก็มีหนุ่มร่างสูงอีกคนเดินเข้ามายืนรอลิฟต์ข้างๆเธอ แล้วน้ำเสียงเกร็งๆจากคนข้างๆก็เอ่ยทักขึ้น

     

          "อะ อ้าว คุณเพื่อนบ้าน...สวัสดีคร้าบ เอ่อ ออกไปข้างนอกมาเหมือนกันเหรอครับ?" แทคอุนพยายามเอ่ยทักทายพร้อมกับฉีกยิ้มหวานให้เธออย่างผูกมิตร 


          แต่ทว่า คุณเพื่อนบ้านผู้แสนเย็นชา ก็ทำเพียงแค่หันมามองหน้าเค้าและทักตอบด้วยใบหน้านิ่งๆว่า "อืม สวัสดี"


          ครับ...พูดจบเธอก็หันกลับไปมองที่ลิฟต์เหมือนเดิม โดยที่ไม่คิดว่าเราควรจะพูดคุยกันมากไปกว่านี้...เลยแม้สักนิด


          ให้ตายสิ นี่เธอจะไม่คิดเป็นมิตรบ้างอะไรบ้าง...กับผมคนนี้เลยเหรอ? โอ๊ยยย ผมรู้สึกอึดอัดชะมัดเลย ฮึ่ย!


          ถึงเราจะไม่เคยรู้จักกันมาก่อน และในตอนที่เจอกันครั้งแรกผมก็ทำเรื่องขายหน้าไว้กับเธอด้วย แต่ถึงจะอย่างนั้นก็เถอะครับ 

          ยังไงผมก็ยังคงคิด ว่าเราก็ควรจะต้องทำความรู้จักกันบ้างอะไรบ้าง ตามมารยาทของการเป็นเพื่อนบ้านกันอย่างนั้นไม่ใช่หรอกเหรอครับ? คนปกติเค้าทำแบบนี้กันเหรอ? ผมว่าไม่น่าจะใช่นะแบบนี้อ่ะ โธ่เว้ย ยิ่งคิดก็ยิ่งสับสน ให้ตายสิ!


ติ่ง!


ครืน....


          เพราะว่าผมมั่วแต่คิดเรื่องโน้น เรื่องนี้ อยู่วุ่นวายเต็มหัวไปหมด ผมจึงไม่ทันได้ดูว่าประตูลิฟต์ได้เปิดออกแล้ว 

          จนกระทั่ง เสียงนิ่งๆของเธอที่ดังออกมาจากในกล่องลิฟต์ถามผมขึ้นว่า "คุณ คุณเพื่อนบ้าน คุณจะขึ้นลิฟต์ด้วยมั้ย?"


          "อะ อ้อ! ครับๆๆ ขึ้นครับๆ ...ขอโทษ" บ้าเอ่ยมัวแต่คิด แต่เหม่อมากไปจนได้เรื่องจนได้สิน่า จองแทคอุน


ระหว่างที่อยู่ในลิฟต์


          "......." แทคอุน


          "......." เพื่อนบ้านคนสวย


          "เอ่อ... ผมชื่อแทคอุนครับ จอง-แทคอุน นะครับ" แทคอุนรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มีอยู่ กล่าวเอ่ยแนะนำชื่อของตัวเองให้กับคุณเพื่อนบ้านอย่างเป็นทางการอีกครั้ง เพื่อหวังว่าจะได้ทำความรู้จักกันมากขึ้น


          "......?" แต่ทว่า คุณเพื่อนบ้านคนสวยคนนี้เธอคงจะไม่เข้าใจความหมายของแทคอุน เพราะเธอแค่หันหน้ามามองผมแล้วถามผมทางสายตาประมานว่า 'อืม แล้วไง? มาบอกฉันทำไม? ฉันถามนายเหรอ?' จนผมต้องรีบพูดอธิบายกับเธอให้ได้เข้าใจอีกครั้งว่า


          "อา.. มองผมแบบนี้ คงไม่เข้าใจสินะครับ" ผมบอกกับเธอและส่ายหัวไปมาสองสามที


          "......." เธอยังคงหันมามองผมนิ่งๆ โดยไม่คิดจะเอ่ยพูดอะไรเช่นเดิม


          "ก็ที่ผมบอกชื่อผมไปเมื่อครู่นี้น่ะ เพราะว่าผมต้องการอยากทำความรู้จักกับคุณ และอยากให้คุณบอกชื่อของคุณกับผมบ้างเหมือนกันไงล่ะครับ" พูดจบผมก็ยกยิ้มหวานส่งให้เธออย่างเป็นมิตรอีกครั้ง


          "......." เธอจ้องมองเข้ามาในตาของผมนิ่งๆ ราวกับต้องการรู้อะไรที่มากกว่านั้น ที่ซ่อนลึกอยู่ในตาของผม คือสายตาที่เธอมองมาที่ผมอ่ะ มันลึกมาก มากจนผมยังอดคิดไม่ได้เลยว่า เธอจะจ้องมองผมจนทะลุเลยมั้ย?


          "เออ...ถึงคุณอาจจะไม่อยากทำความรู้จักกับผม แต่ถึงอย่างไร...ตอนนี้เราก็เป็นเพื่อนบ้านกันนะครับ ผมเลยคิดว่าอย่างน้อยเราก็น่าจะรู้จักชื่อกันไว้บ้างก็-...!"


          




          "Hermes Athena Di Deimos-N" (*เฮอร์มิส เอธีน่า ดิ ไดมอส-เอ็น)


          "คะ ครับ?!!"


          "นั้นแหละ คือ ชื่อของฉัน"


          "ครับ? นั้นชื่อ...ของคุณ? อา..ฮ่าๆ ชื่อยาว..เออ ฟังดูดีจัง ว่าแต่...แล้วตรงไหนคือชื่อ? ตรงไหนคือนามสกุลของคุณเหรอครับ?" คือว่ามันยาวนะครับ คุณช่างเป็นคนที่มีชื่อเรียกที่(โคตร)ยาวจริงๆนะครับ แล้วยังเป็นภาษาแปลกๆอีก... คือแบบว่าผมไม่เคยได้ยินภาษาแบบนี้ด้วยไง ผมเลยต้องถามเธอไปอีกครั้ง ไม่ได้คิดจะกวนเธอหรืออะไรกับเธอหรอกนะครับ


          "ทั้งหมด...คือทั้งชื่อและนามสกุลของฉัน" เธอก็ยังคงตอบกับผมนิ่งๆเรียบๆเช่นเดิม 


          "อะ อ้อ อย่างนั้นเหรอครับ." เฮ้อ...อะไรเธอจะนิ่งขนาดนั้นก็ไม่รู้? ยิ้มบ้าง?อะไรบ้าง?ก็ได้เถอะครับ ทำแค่หน้านิ่งๆไร้อารมณ์อยู่แบบนั้น..ไม่รู้สึกเหมื่อยบ้างเลยรึไงครับ? เฮ้อ...


          "........"


          "อืม เออ ยังไงดีล่ะ.. คือแบบว่าชื่อของคุณมันค่อนข้างยาว และเป็นภาษาที่จำยากด้วย"


          "........"



          "ก็เออ...คือแบบว่า คุณจะว่าอะไรมั้ย? หากว่าผมจะขอเรียกคุณสั้นๆว่า 'N' แค่นั้นจะได้มั้ยครับ?" เออ ขอสารภาพแบบตรงๆเลยนะครับว่า ชื่อของเธอที่เธอบอกกับผมเมื่อครู่นั้น คือชื่อยาวๆนั้นของเธอ...ผมจำได้แค่คำสุดท้ายว่า N นะครับ ผมจำได้แค่เท่านั้นจริงๆ เพราะงั้นผมจึงต้องลองขอเรียกชื่อเธอสั้นแค่นี้ดูอ่ะครับ 


          "......." เธอนิ่งเงียบ ไม่แสดงท่าทีใดๆออกมาทั้งสิ้น กับสิ่งที่ผมถาม


ติ่ง!

ครืนนน


          "......." ผมยังคงมองเธออย่างรอคำตอบ ทั้งที่ตอนนี้ลิฟต์รได้มาถึงชั้นบนสุดและประตูลิฟต์ก็เปิดออกจนสุดแล้วด้วย


          เออ คุณครับ คุณจะไม่ตอบอะไรกับผมมาสักหน่อยเหรอครับ?


          "อืม...คุณอยากจะเรียกชื่อฉันยังไงก็ตามใจคุณเถอะ" พูดจบประโยคลอยๆนั้น แล้วเธอก้าวเท้าเรียวของเธอเดินออกจากลิฟต์ไป โดยไม่หันกับมองผมเลยสักนิด...เหมือนเดิม หึ ให้ได้อย่างนี้สิครับ โธ่เอ้ย!


          'N' ผู้หญิงที่เย็นชาและเข้าถึงยาก..หวังว่าต่อไป ผมคงจะได้รู้จักคุณมากขึ้นกว่านี้นะครับ


          เพราะว่าตอนนี้ คุณ...กำลังทำให้ผมสนใจขึ้นมาแล้วสิ 


          เฮ้อ จองแทคอุน นี่นายชอบของแปลกเหรอว่ะ? 


          "แล้วเจอกันใหม่นะครับ N"





แทคอุนนายพลาดล่ะ ถามแค่ชื่อได้ไง ทำไมไม่ถามเบอร์เธอด้วยห๊า?

อุ๊ปป หวายยยยยยย



แป่ะๆๆๆ

เปิดตัวอีกหนึ่งตัวละครสำคัญ



Lord-KEN

NAME : Themis Sergio Di Vicente




ผู้นำตระกูลคิม
NAME : Andra K. Theseus



น้องชายผู้นำตระกูลคิม
NAME : Raviel K. Theseus


*spil !!!!!!!!!!!
การต่อสู้ของ Number 7 vs Noxzel Bellerophon

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

6 ความคิดเห็น