THE FREAK OUT ! [fic vixx leon]

ตอนที่ 5 : มิติของคนเถื่อน?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 453
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    10 พ.ค. 62

THE FREAK OUT !

회 5 Mr. 이 재 환






          ณ ตรอกซอยทางเดินเล็กๆที่ชุมชนแห่งหนึ่งในเขตชานเมือง กำลังเกิดเหตุวุ่นวายโดยกลุ่มคนราวเจ็ดถึงแปดคน ที่กำลังวิ่งวุ่นกันไล่ตามล่าชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งคนหนึ่งอยู่ อย่างดุเดือด 

          "หยุดดดดดด"

          "หยุดน๊าา-า"

          "บ้าดิ! ใครสน... แน่จริงจับให้ได้สิฟ่ะ!"

          "เฮ้ย พวกเรา! แบบนี้จับไม่ได้แน่ แยกกันไปสองทาง! แล้วรีบจับตัวมาให้ได้ไป!"

          "ครับ!!!"

.

.

.

          ชายหนุ่มผู้ที่โดนไล่ตามโดยกลุ่มคนชุดดำเจ็ด-แปดคนนั้น ก็รีบซอยเท้าวิ่งอย่างรวดเร็วเต็มพลัง จนสามารถหลุดออกมาโผล่ที่ปากซอยตรงหน้าฟุตบาทที่ติดถนนใหญ่

          นัยน์ตาคมของเขารีบกวาดตามองทางซ้าย-ขวา อย่างหาตัวช่วย และในที่สุดเขาก็เจอมัน รถสปอร์ตหรูสีดำจอดเทียบทางอยู่ข้างฟุตบาท ห่างจากตรงที่เขาอยู่ขึ้นไปทางซ้ายมือประมาณห้าสิบเมตรเห็นจะได้

          ชายหนุ่มกระตุกยิ้มขึ้นอย่างพอใจและไม่คิดลังเลใดๆ เลยที่จะรีบวิ่งเข้าไปหารถคันนั้น และมันก็บังเอิญพอดีที่เจ้าของรถ?นั้นก็กำลังจะเปิดประตูรถเข้าไปอยู่พอดีด้วย


Good luck!


          "เฮ้! รอก่อน...!"

แกร๊ง!

พรืบ-บ!

...ปัง!

          "อ้าว-เฮ้ย?!!" ชายหนุ่มเจ้าของรถร้องขึ้นอย่างตกใจ เกือบทำแก้วกาแฟหลุดจากมือหกเลอะเทอะแล้วไงล่ะ! อะไรวะเนี่ย?!

          "ออกรถเร็ว!" เสียงเข้มเต็มไปด้วยความร้อนรนของคนที่จู่ๆก็โดดขึ้นรถคนอื่นมา ไม่พอยังมาร้องบอกออกคำสั่งกับเจ้าของรถอย่างถืออำนาจอีก

          "หะ ห๊า?" ใครวะ? จู่ๆมาออกคำสั่งกันเฉยเลย เรารู้จักกันเรอะ!?

          "เอ้าเวร! Let's go now!!!" เอ้าหมอนี่มันจะงงอะไรหนักหนาวะ คนยิ่งรีบๆอยู่นะเว้ยยยย

          "อะไรนะ Let's go...?!" เจ้าของรถพยายามตั้งสติถามอีกคนกลับ อย่างไม่เข้าใจในสถานการณ์แบบสุดๆ

          "อ้าว? ก็ฟังภาษาเกาหลีได้นี่!" แล้วทำไมถึงยังไม่เข้าใจอีกล่ะ รีบๆทำตามที่เขาบอกซิเว้ย เอ่อ!

          "ยะ-ย๊า! นี่มันเรื่องอะไรกัน คุณเข้ามาในรถผมทำไม!?" เจ้าของรถตะคอกเสียงใส่อีกคนอย่างไม่สามารถทนได้อีกต่อไป

     "เอ่อ! ยังไงก็รีบออกรถไปก่อนเถอะน่า!" อย่าพึ่งมาถามสงสัยอะไรตอนนี้สิวะ รีบๆออกรถไปสักที!

     "ได้ยังไง? นี่มันรถผม-นะ....!" 

     "หุบปาก!"

     "อุ๊ป!" นะ น่ากลัว

        "ชิส์! พวกนั้นไล่ตามเข้ามาใกล้จนได้" เสียงเข้มบ่นขึ้นอย่างหัวเสีย เมื่อสายตาคมของเขาได้เหลือบไปเห็นคนชุดดำพวกนั้น ที่ไล่ตามเขามา พากันโผล่ออกมาจากตรอกซอยนั้นตามเขามาติดๆแล้ว

        "เอ๋...?" เจ้าของรถเองก็เผลอเหลือบตาไปมองตามทิศทางที่อีกคนมองไปด้วย จึงทำให้เขาได้เห็นในสิ่งที่อีกคนกำลังมองจ้องอยู่เช่นกัน


....ชิบหายหล่ะ!!!



          " ...... "

          "นะ..นั้นอะไรน่ะ ..คนชุดดำพวกนั้น?!" เจ้าของรถร้องอุทานขึ้นอย่างตกใจ

         "โธ่เว้ย! ชิส์! เป็นแบบนี้คงช่วยไม้ได้..." ปล่อยไว้แบบนี้เขาต้องโดนจับได้แน่นอน บ้าเอ๊ยยย ไม่มีทางเลือกเลย!!!

          "หา? ช่วย? ช่วยไม่ได้...อะไร?!" พออีกคนพร่ำพูดออกมาแบบนั้น เจ้าของรถหนุ่มก็รีบหันควับกลับมามองอีกคนอย่างหวาดระแวงทันที รางสังหรณ์ไม่ดีแปลกๆ


ควับ!

พรืบบ!

ตุบ!

อั่ก!!!


          "โอ๊ยยย เจ็บ! ทะ..ทำไรเนี่ย!?" 

          "หุบปากซะ ...อยู่นิ่งๆ ไม่สิ กัดฟันและจับเอาไว้แน่นๆหล่ะ!"

          "อะไรนะ...จับ? อ๊ะ! วะ...เหว๊อ? !!!" มะ-ไม่ทันแล้ว!  รถของเขาถูกสตาร์ทติดเครื่องและวอร์มเครื่องยนต์อยู่ได้เพียงไม่กี่วินาที ก็ถูกกระชากตัวขับออกไปอย่างรวดเร็ว ขอย้ำว่ามันเร็วมาก!!!


บรื้น บรื้นน บรื้น~นนน

ฟิ้ว~วว


.

.

.



บรื้น~นน


          "ฟู่... หนีออกมาพ้นจนได้ เฮ้~ย" เสียงเข้มพึมพำพ่นลมหายใจออกมาด้วยความโล่งใจ ที่ในที่สุดเขาสามารถหนีรอดออกมาจากกลุ่มคนชุดดำพวกนั้นจนได้

          "...ฝะ ...ฝ่าไฟแดง สะ...สามที่ติด...ละ เลย" เจ้าของรถเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นเทา เพราะเพิ่งจะผ่านช่วงวิกฤตการณ์เสี่ยงตาย บนท้องถนนจากฝีมือการขับรถสุดโหดของอีกคน

          "ช่วยไม่ได้...มันจำเป็นฉันไม่มีทางเลือก" ถ้าเขาไม่ทำมันแบบนี้ เขาก็ไม่รอดน่ะดิ เพราะงั้นจึงช่วยไม่ได้ 

          "พูดว่า...ช่วยไม่ได้...เนี่ยนะ?!" ฟังแล้วรู้สึกโมโหเลยอะ เหอะ! คนคนนี้นี่มัน....!!!

          "เออสิ!" อะไรกัน? เจ้าหมอนี่มากเรื่องชะมัด

          "เฮ้! อย่าพูดเหมือนมันเป็นเรื่องปกติสิ!" นี่ยังไม่รู้ว่าเรื่อง(ไม่สำนึก)ที่ตัวเองทำน่ะ มันไม่ใช่เรื่องที่คนปกติเขาทำกันนะเว้ย ให้ตายเถอะ!

          "ก็แล้วไง? ...ก็แค่ฝ่าไฟแดงสามที่ ไม่ได้ชนคนตายสักหน่อย อย่ามาโวยวายนักเลย" ก็แค่ผิดกฏจราจรไปนิดๆหน่อยๆ เองมั้ย? ทำมาขึ้นเสียง

          "ห๊ะ? นี่! ...นี่ทำผิดแล้วยังจะมาพูดแบบนี้อีกเหรอ!" เหอะเอากับเขาสิ ไม่ได้สำนึกไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองผิดอะไรเลยเหรอ? บ้าไปแล้ว

          "ชิส์! ยังไงมันก็กลับไปแก้ไขไม่ได้อยู่ดี ..นายทำใจซะเถอะ" จะมาร้องโวยวายอะไรตอนนี้ ยังไงมันก็ผ่านไปแล้วมั้ย? เหอะ!

          "ว่าไงนะ!?" มาบอกว่าให้ทำใจเนี่ยนะ โอ้ พระเจ้า!

          "ย๊า! ทำไม..นายมันเรื่องมากงี้ว่ะ!" ทนไม่ไหวล่ะนะ เรื่องมากชิบหายเลยเจ้าหมอนี่!

          "เรื่องมาก?!" ใคร? นี่เขากล้ามาว่าคนอื่นแบบนี้ได้เหรอ? เฮ่อะ!

          "ใช่! นายมันเรื่องมาก...น่ารำคาญ"

          "นะ ...น่ารำคาญ?"

          "ฮึ่ย เอ่อ!"

          "ย๊า-ชิส์! เอ่อๆ ช่างมันเถอะ แล้วนี่...เออ เรา..เราจะอยู่แบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่กัน?" สภาพแบบนี้ พอหายสติแตก หายอาการตกใจได้แล้ว มันถึงได้รู้สึกว่าแปลกๆขึ้นมา กับสภาพ...แบบนี้ของเขาทั้งสองคน?

          "หา?" อะไรนะ? แบบนี้อะไร?

          "ก็อยากชมอยู่หรอกว่านายขับรถได้เก่งมาก แต่... การมานั่งซ้อนทับกันขับรถแบบนี้ หึ มันคงไม่ดีหรอกม้า~ง" นี่อย่าบอกนะ ว่าเขาลืมไปแล้วว่าเราทั้งสองคนอยู่กันในสภาพแบบไหน ในตอนนี้นะ เฮ้อ~อ 

          "อา... หึ คิดว่าฉันอยากทำแบบนี้รึไง ...ก็เพราะใคร? นายเองนั่นแหละ ..ถ้านายฟังและทำตามที่ฉันบอก ฉันก็คงไม่ต้องมาทำอะไรแบบนี้! เพราะฉะนั้นนายนี่แหละผิด!"

          "ห๊ะ? นี่ฉันผิดหรอ?" อย่างนี่ก็ได้เหรอ? ทั้งๆที่อีกคนเป็นใครกันก็ยังไม่รู้จักกันเนี่ยนะ จู่ๆเขาก็ผิดด้วย โอ้เว้ย กรรม!

          "เอ่อสิ ..ไงฉันก็คิดถูกแล้วละ ที่ทำแบบนี้" เพราะไม่งั้นคงต้องจบเห่แล้วแน่ๆ

          "คิดถูก?" คิดถูกอะไรวะ ? บ้าบอน่ะสิแบบนี้อ่ะ

          "อือ ก็ถ้าปล่อยให้นายขับเองนะ...เออ แบบว่าไม่ได้ดูถูกนายนะ แต่ฉันแค่ไม่มั่นใจว่านายจะสามารถขับรถพาฉันหลุดออกมาจากเจ้าพวกนั้นได้แน่รึเปล่า ก็เท่านั้น" ก็ดูแล้วนายไม่น่าจะทำได้แน่นอนเลยต่างหาก

          "หา?" พะ พูดอะไรน่ะ...ไม่เห็นจะเข้าใจเลย?

          "ช่างเถอะ..." เสียงเข้มตัดบทไปอย่างเซ็งๆ

          "ช่างเถอะ? อะไร? อะ -เฮ้----------------ย!!" ยังไม่ทันได้หายสงสัยอะไร เขาก็ต้องกลับมาร้องลั่นเสียงหลงอีกครั้ง

เฮือก-ก

ฟ้าว--------------ว

เอี๊ยด----------------------------ด

ปึก-ก

โป๊ก-ก...

          "อั่ก-ก" เจ้าของรถผู้หมดสภาพ....

แกร๊ง-ง

พรืบ-บ

พรวด-ด (คนขับที่รีบลุกออกจากรถทันทีที่ได้หักล้อรถเลี้ยวเข้ามาจอดเทียบข้างทางฟุตบาทอย่างกระทักหันแบบไม่มีการบอกกล่าว) นี่เขาไม่ได้แกล้งใครนะ อย่ามามองกันแบบนั้นสิ หึ

          "อ๊ะ...โอ๊ย" เสียงร้องเพราะเจ็บของเจ้าของรถ ที่ถูกอีกคนที่นั่งทับอยู่บนตักหุนหันลุกออกไปโดยยังไม่ทันตั้งตัว 

          "ฟู่~"

พรึบ-บ

ปึก-ก (เสียงปิดประตูรถของเจ้าของรถหนุ่ม)

          "นะ ...นี่ จอดรถ... คิดจะจอดรถ ..ยังไงก็ได้ ตามใจตัวเองแบบนี้เลยรึไง ห๊า!"  อันตรายจริงๆ เลยคนคนนี้ 

          "อ้าว? ก็ยังไม่ตายนี่" เสียงเข้มพูดประชดกวนประสาท อย่างไม่ได้ทุกข์ร้อนใดๆ กับสีหน้าเอาเรื่องของเจ้าของรถหนุ่ม

          "หะ-หา?" นั่นปากเหรอครับ!

          "หึ เรื่องนี้เอาไว้ก่อน...นายมีโทรศัพท์มั้ย?"

          "ทะ โทรศัพท์?"

          "อือ มีใช่มั้ย? ขอฉันยืมหน่อยสิ"

          " ยืม..... "

          "เร็วสิ ขอยืมหน่อย"

          " ... "

          "...นาย"

          " ... "

          "เฮ้ นายเป็นไร? ...ไม่ได้ยินฉันพูดหรอ...?"

          " ... "

          "นาย!"

          "อ๊ะ!? อะ-เออ เออ...อะไรนะ? อะ อ้อ อ้อ จะยืม...ยืมโทรศัพท์ใช่มั้ย? อา..แปปนะ" เจ้าของรถที่ดูลนลานทำตัวไม่ถูก หลังจากที่เขาได้มองเห็นอีกคนชัดๆ แล้วก็เกิดอาการแบบนี้ขึ้นมาทันที 


...คนบ้าอะไรดูดีเพอร์เฟคชะมัด นึกว่า พระเอกที่อยู่ในการ์ตูนญี่ปุ่นหลุดออกมาแล้วซะอีก


          "หือ? นาย...โอเคมั้ย?"

          "เออ โอ...โอเค"

          "โอเค? หึ แต่ฉันว่านายไม่นะ"

          "โอเคจริงๆ"

          " ... " ควรเชื่อเขาเหรอวะ ท่าทาง...แบบนั้น

          "อา จะใช้โทรศัพท์ไม่ใช่หรอ อะ...นี่ไงๆ เอาไปสิ"

          "อา อ้อ...ขอบใจ^^" พอใจดีแล้วก็เลยแถมด้วยรอยยิ้มหวานให้

          " ... " ฉึก อา...ร้อนหน้าอะไรแบบนี้เนี่ย ก็แค่รอยยิ้มหวานๆเท่านั้นเอง!


ตู๊ด-ด....

          "อะ ฮัลโล.. ท่านพ่อ นี่ผมเองนะ อี แจฮวาน"

/....

          "ฮ่าๆๆ ...อีกสามวันค่อยเจอกันครับ บาย~ย"

/.... ตี๊ด!

          "อะ ...คืน" แจฮวานพูดจบก็ยื่นโทรศัพท์คืนให้อีกคน

          "อา ครับ" เจ้าของเครื่องมันก็รับกลับแบบมึนๆงงๆ อะไรของเขาก็ไม่รู้ 

          "เออ ก็อย่างที่ได้ยิน ฉันชื่อ อี แจฮวาน" 

          "ครับ...อี แจฮวาน?"

          "ใช่ แล้วนายชื่ออะไร?"

          "ผะ-ผมหรอ?"

          "เออสิ ก็นายนั้นแหละ ...จะงงทำไม?"

          "อา วอนชิก คิม วอนชิกครับ"

          "อืม ชื่อ คิม วอนชิก? วอนชิก...ก็คนเกาหลีสินะ"

          "ครับ?"

          "อา ช่างเถอะ ...รับนี่ไปสิ"

          "เอ๋? นี่อะไร? ...KEN password. ...?!"

          "มันคือ พาสเวิร์ด ประจำตัวของฉันเอง"

          "พาสเวิร์ดประจำตัว? ...แล้วเอาให้ผมทำไม?"

          "ฟังนะ ...สิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมด ที่เกิดขึ้นทั้งหมดกับนาย...ฉันจะรับผิดชอบเอง ...แต่มันคงไม่ใช่ในวันนี้ ...เพราะงั้นอีกสามวัน จำไว้ สามวันหลังจากนี้ นายค่อยเอาพาสเวิร์ดนี่มาหาฉัน ที่ตึก HER DI SAINTO เออ..นายรู้จักมันรึเปล่า?" 

          "...HER DI SAINTO หรอ? ..ใช่ ตึกกระจกสูงระฟ้า ที่ซองดัมดง รึเปล่า?"

          "อา ใช่ ที่นั่นแหละ นายไปหาฉันที่นั้น...พร้อมกับพาสเวิร์ดนี้ ย้ำ! นายต้องเอาพาสเวิร์ดนี่ไปด้วย ห้ามลืมเด็ดขาด ...แล้วเมื่อนั้นแหละ ฉันจะชดใช้ค่าเสียหายทั้งหมดให้นาย โอเค?!"

          " ... "

          "เอาละ! ...ฉันคงต้องไปแล้ว เพราะงั้นอีกสามวันอย่าลืมมันล่ะ!"

          "ครับ...อีกสามวัน"

          "Arrivederci"

          "....a -arrivederci???"

.

.

.

          "นี่! นายคิม วอนชิ--ก ขอบจายน้------าาา"

          "หือ?" ...เขาพูดอะไรนะ ขอบใจ? ขอบใจงั้นเหรอ...

อี แจฮวาน ...เขาเป็นใครกันนะ ?

ผู้ชายที่มีหน้าตาเหมือนกับว่าเป็นคนต่างชาติ 

มีรูปลักษณ์ภายนอกดูดี เพอร์เฟค ที่ใครได้เห็นได้พบเจอคงรู้สึกอิจฉาไม่น้อย

แต่นิสัย...Xโคตรชอบทำตามใจตัวเองขั้นสุด ไม่สนใจใครหน้าไหนเลย...มั้ง?



แต่ทว่า ...เพียงแค่ได้เจอกัน แค่นี้...

คิม วอนชิก คนที่ไม่เคยมองใครเลยนอกจาก ชา ฮักยอน คนรักคนแรกและเพียงคนเดียวในใจของเขา

นั้นก็ถึงกับใจสั่น หวั่นไหว

เพียงเพราะว่าเขาได้เผลอไปมองสบตาคมสวยคู่นั้นของ อี แจฮวาน

คิม วอนชิก ก็รู้สึกเหมือนโดนกับดัก ฉุดกระชากเขาให้หลงเข้าไปในภวังค์...

ต้องห้ามของ อี แจฮวาน ไปเสียแล้ว...










/จบตอนนี้ไปแบบมึนๆ

/เป็นไงบ้างคะ?  เดากันถูกบ้างมั้ยคะ?

/คิม วอนชิก หวั่นไหวใจขนาดนี้ เพราะเจอ อี แจฮวาน จริงหรอ? 


/เจอกันตอนหน้านะคะ ARRIVEDERCI~


 



   





















"คุณชายอี แจฮวานครับ"

"ไม่ต้องมาเรียกเรา เราไม่ทำล่ะ I say no! อย่ามาบังคับนะ!"

"โธ่ คุณชายใหญ่ครับ.....ㅠ..ㅠ"
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

63 ความคิดเห็น

  1. #10 เด็กน้อยแสงดาว (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 18:26
    กิ๊กอีกคนหรอคะ?5555
    #10
    1
    • #10-1 jielne(จากตอนที่ 5)
      13 มิถุนายน 2560 / 19:25
      นั่นสิคะ ... เราเองก็แท็กเอ็นเคนไว้ด้วยสิ 😁
      #10-1