เสิ่นหลิงเฟย สตรีมากวาสนา

ตอนที่ 22 : เดินหน้าสานสัมพันธ์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,106
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 593 ครั้ง
    9 เม.ย. 64

อู๋หมิ่นจวินและเสิ่นหลิงเฟยเดินทางกลับมาถึงเรือนก็ตรงเข้าไปดูเด็กๆ ทันที พอดีกลับที่เสี่ยวอิงกำลังทายาให้เด็กอยู่ เสี่ยวอันและเสี่ยวอ้ายดูร่าเริงกว่าเมื่อวานมากนัก แต่บาดแผลยังใหม่อยู่ยามใดที่เสี่ยวอิงลงยาเด็กๆ ก็จะสูดปากด้วยความเจ็บ ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้งอแงแต่อย่างใด

“ท่านแม่ช่วยทายาให้ข้าได้ไหมเจ้าคะ” เสิ่นหลิงเฟยได้แต่ยิ้มไปกับท่าทางออดอ้อนของบุตรสาวเมื่อเห็นนางเดินเข้าไป ก่อนจะรับตลับยามาจากเสี่ยวอิงแล้วทายาตามแขนและขาให้บุตรสาว

“ถ้าอย่างนั้นลุงจะช่วยทาให้เสี่ยวอันเอง” อู๋หมิ่นจวินกล่าวก่อนเดินไปนั่งข้างกายบุตรชาย

เสิ่นหลิงเฟยและอู๋หมิ่นจวินต่างช่วยกันทายาให้บุตรสาวและบุตรชายอย่างตั้งใจจนกระทั่งเสร็จเรียบร้อย เสี่ยวอ้ายจึงรีบเอ่ยทันที

“ท่านแม่ข้าหายแล้วเจ้าค่ะ วันนี้ไปเที่ยวกันเถอะ”

“ตรงไหนกันที่แสดงว่าเจ้าหายแล้ว”

“นี่ไงเจ้าคะ ข้าไม่รู้สึกเจ็บอีกแล้ว” เสี่ยวอ้ายกล่าวพร้อมกับลุกขึ้นยืนบนเตียงแกว่งมือไปมาพร้อมกระโดดเบาๆ ยืนยันว่าตัวนางไม่ได้รู้สึกเจ็บจริงๆ เสิ่นหลิงเฟยจึงรีบจับตัวบุตรสาวไว้ให้นั่งลง ขืนปล่อยให้นางแสดงกายกรรมอยู่อย่างนี้ เดี๋ยวจะได้เจ็บตัวขึ้นมาจริงๆ

“เอาล่ะๆ เรื่องไปเที่ยวค่อยว่ากัน ยามนี้ควรพักผ่อนดีหรือไม่” เสี่ยวอันได้ยินก็รีบส่ายหัวทันที

“ไม่เอาแล้วขอรับ ข้านอนมาทั้งวันยามนี้ไม่รู้สึกง่วงแล้ว”

“ถ้างั้นคัดอักษรกันดีกว่านะ” เสิ่นหลิงเฟยพยายามหากิจกรรมให้เด็กๆ ทำ นางรู้ดีว่าเด็กๆ คงเบื่อ แต่ถึงเด็กๆ จะบอกว่าไม่เป็นอะไร นางก็ยังไม่อยากให้เด็กๆ ออกไปเล่นข้างนอก เพราะเดี๋ยวถูกลมถูกแดดในยามที่ร่างกายอ่อนแออย่างนี้จะไม่สบายขึ้นมาจริงๆ

“ถ้าอย่างนั้นท่านลุงอู๋ช่วยสอนพวกเราคัดหนังสือนะเจ้าคะ” เสี่ยวอ้ายอยู่แต่ในห้องกับเสี่ยวอันที่เอาแต่นอน นางจึงรีบรั้งอู๋หมิ่นจวินไว้เล่นเป็นเพื่อนทันที อู๋หมิ่นจวินได้ยินก็เข้าไปอุ้มบุตรสาวขึ้นทันที

“ได้เลยเดี๋ยวลุงจะสอนจนเสี่ยวอันและเสี่ยวอ้ายสอบเข้าสำนักศึกษาจนได้อันดับที่หนึ่งทั้งสองคนเลย” เสี่ยวอันเห็นเสี่ยวอ้ายถูกอุ้มก็เข้ามาเกาะขาอู๋หมิ่นจวินทันที

“ท่านลุงอู๋ช่วยอุ้มข้าด้วย” อู๋หมิ่นจวินไม่ปฏิเสธที่จะอุ้มเด็กๆ

เขาอุ้มเด็กๆ ขึ้นพร้อมกันเหมือนทุกที ก่อนเดินออกไปยังห้องโถงรับรอง เสิ่นหลิงเฟยได้แต่มองตามไปอย่างเป็นห่วง เพราะเขาได้รับบาดเจ็บที่แขน อุ้มเด็กๆ พร้อมกันนางก็กลัวว่าแผลเขาจะฉีก แต่เห็นเขาดูอารมณ์ดีก็คิดว่าคงไม่เป็นอะไรแล้ว

เสี่ยวอิงเตรียมอุปกรณ์ให้เด็กๆ คัดอักษรเหมือนทุกที เสิ่นหลิงเฟยก็คิดว่านี้เป็นโอกาสที่นางจะได้ไปตรวจบัญชี เพราะตั้งแต่เกิดเรื่องนางก็ยังไม่ได้เปิดสมุดบัญชีสักครั้ง แต่ยังไม่ทันได้ก้าวไปอย่างใจคิด เสี่ยวอันและเสี่ยวอ้ายก็รีบวิ่งมาจับมือนางคนละข้าง

“ท่านแม่อยู่คัดอักษรด้วยกันก่อนนะเจ้าคะ” เสิ่นหลิงเฟยอ้าปากคิดจะปฏิเสธ แต่เสี่ยวอันที่รู้ใจมารดาเป็นอย่างดีก็รีบเอ่ยอ้อนทันที

“นะขอรับท่านแม่” เสิ่นหลิงเฟยได้แต่ถอนหายใจออกมาอย่างอ่อนใจ แต่ใบหน้าและแววตากลับเต็มไปด้วยความเอ็นดู

“ถ้าอย่างนั้นก็มานั่งเถอะ” เสิ่นหลิงเฟยเดินไปนั่งลงก่อนเด็กๆ จะเดินมานั่งตาม

“เอาล่ะเด็กๆ มาก็เริ่มคัดอักษรตามที่ลุงสอนนะ” อู๋หมิ่นจวินคัดตัวอักษรคำว่า ‘ครอบครัว’ ตัวใหญ่ลงบนกระดาษก่อนจะให้เด็กๆ เริ่มคัดตาม ลายมือของอู๋หมิ่นจวินดูสวยงามมากจนเสิ่นหลิงเฟยนึกอิจฉา หางตัวอักษรของเขาตวัดได้อย่างมั่นคงแต่ดูแล้วพลิ้วไหวอ่อนโยนมาก บ่งบอกถึงตัวตนเจ้าของลายมือได้เป็นอย่างดี

“ท่านแม่ก็คัดตามซิเจ้าคะรออะไรอยู่ ถ้าใครคัดได้เก่งและสวยที่สุดท่านลุงอู๋จะให้รางวัลนะเจ้าคะ” เสี่ยวอ้ายเห็นมารดาเอาแต่นิ่งเงียบจึงเอ่ยเตือนอย่างหวังดี เพราะเห็นเสี่ยวอันเริ่มคัดได้เยอะกว่าใครแล้ว

อู๋หมิ่นจวินได้ยินก็หัวเราะออกมาเบาๆ เดิมทีถ้าเด็กๆ คัดอักษรได้สวยเขาจะให้อวี๋จี้ไปนำขนมมาให้เด็กๆ เป็นรางวัลเพื่อให้พวกเขามีแรงจูงใจขยันคัดอักษร แต่ถ้าหากเป็นเสิ่นหลิงเฟยเขาคงต้องเปลี่ยนของรางวัลเป็นอย่างอื่นแล้ว แต่คำพูดของเสิ่นหลิงเฟยก็ดับฝันที่เขาวาดหวังไว้ในทันที

“แม่ไม่ต้องการของรางวัล แต่จะยอมคัดอักษรเป็นเพื่อนพวกเจ้า” นางเห็นอู๋หมิ่นจวินดูหน้าม่อยลงทันทีที่นางกล่าวจบ ก็แอบลอบยิ้มออกมาอย่างขบขันไม่รู้ตัว

เสิ่นหลิงเฟยลงมือคัดคำว่าครอบครัวตามเด็กๆ เล่นแข่งกับพวกเขา แต่ลายมือของนางนั้นยังดูอ่อนด้อยกว่าเด็กๆ มากนัก นั่นเป็นเพราะตัวนางไม่เคยมีอาจารย์มาสอนหนังสือ ตั้งแต่มารดาหนีไปบิดาก็ไม่เคยใส่ใจว่านางจะได้เล่าเรียนหรือไม่

พออายุหกขวบเมื่อเขาแต่งจางซื่อเข้ามา นางก็ได้เริ่มทำงานในโรงหมักสุราทันที ทุกวันนี้ที่อ่านออกเขียนได้ก็เป็นเพราะนางใช้เวลาในยามค่ำคืนหลังทำงานท่องจำและคัดตัวอักษรด้วยตนเอง รวมถึงมีมารดาของเสี่ยวฟางซึ่งเป็นแม่นมของนางคอยช่วยสอนเพิ่มเติม แต่มารดาของเสี่ยวฟางก็ไม่ได้มีความรู้มากนักนางจึงได้เรียนตัวอักษรไม่มากพออ่านออกเขียนได้บ้าง

จนนางอายุได้สิบสองมารดาของเสี่ยวฟางก็จากไป ตัวนางก็ทุ่มชีวิตให้กับการหมักสุราจนไม่ค่อยได้คัดอักษร มาถึงตอนนี้ที่ต้องตรวจบัญชีเขียนรายละเอียดกำกับไว้ให้ตัวเองจดจำนางจึงพอได้คัดอักษรบ้าง แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่อาจเปลี่ยนลายมือให้สวยงามได้ เพราะนางชินกับการเขียนตัวอักษรอย่างนี้มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว

อู๋หมิ่นจวินก็สังเกตเห็นว่าลายมือของนางดูยึกยือไม่เหมือนลายมือของผู้ใหญ่เลยสักนิด เสิ่นหลิงเฟยเห็นว่าอู๋หมิ่นจวินเอาแต่จ้องลายมือตนเองก็เริ่มไม่มั่นใจที่จะคัดต่อไป เขาเห็นดังนั้นจึงขยับเข้ามาใกล้นางก่อนกุมมือนางอย่างขวัญกล้า

“ท่านคิดจะทำอะไร” นางพยายามดึงมือตัวเองกลับมา แต่ก็ไม่กล้ารุนแรงมากนักเพราะอยู่ต่อหน้าเด็กๆ แต่ยิ่งนางขัดขืนมากเพียงใด อู๋หมิ่นจวินก็ยิ่งกุมมือนางแน่นมากยิ่งขึ้นเท่านั้น

“ข้าจะช่วยสอนเจ้าคัดตัวอักษรอย่างไรล่ะ” กล่าวจบเขาก็บังคับให้นางวาดพู่กันลงบนกระดาษ แต่เสิ่นหลิงเฟยกลับไม่มีสมาธิเลยสักนิดเมื่อรับรู้ได้ถึงอกกว้างของเขาที่ทาบอยู่บนแผ่นหลังนาง

เพราะอู๋หมิ่นจวินไม่ได้ใช้เพียงมือช่วยสอนนางเท่านั้น เขาใช้ทั้งร่างกายโอบกอดมาจากด้านหลังเพื่อสอนให้นางคัดตัวอักษรให้สวยงามขึ้น จนกระทั่งเสิ่นหลิงเฟยเงยหน้าขึ้น เห็นเด็กน้อยทั้งสองยกมือขึ้นปิดบังใบหน้า แต่นิ้วมือกลับเว้นไว้ช่วงดวงตา เพื่อมองนางกับอู๋หมิ่นจวินด้วยรอยยิ้มซุกซน เสิ่นหลิงเฟยจึงรีบขยับถอยห่างจากเขาทันที

“ท่านไม่ต้องมาช่วยสอนข้าคัดอักษรก็ได้ ข้าไม่ได้มีความจำเป็นต้องไปแข่งคัดอักษรกับใคร หรือท่านคิดว่าตัวอักษรของข้ามันน่าเกลียดมาก”

“ข้าไม่ได้รู้สึกอย่างนั้นสักนิด ตัวอักษรของเจ้าดูแล้วน่ารักมากเหมือนเจ้า” เสิ่นหลิงเฟยพูดไม่ออกเหมือนเขากล้าเอ่ยเกี้ยวนางด้วยคารมคมคายต่อหน้าลูกอย่างนี้

“ท่านอยู่ดูลูกไปเถอะ ข้าจะไปเตรียมอาหารเที่ยงให้” กล่าวจบนางก็รีบเดินจากไปไม่รอให้ใครมาเอ่ยรั้งทั้งนั้น ก่อนจะได้ยินเสียงอู๋หมิ่นจวินตะโกนตามมา

“อาเฟยระวังด้วย” เขาเพิ่งเอ่ยเตือน เสิ่นหลิงเฟยก็สะดุดเข้ากับธรณีประตูทันที โชคดีที่นางไม่สะดุดล้ม ก่อนจะตั้งตัวได้แล้วรีบเดินต่อไปกลบเกลื่อนความอาย อู๋หมิ่นจวินได้แต่มองตามไปอย่างเอ็นดูเหมือนทุกที

“ท่านลุงอู๋ดูเหมือนจะชอบท่านแม่มากแล้วจริงๆ” เสี่ยวอ้ายเอ่ยด้วยถ้อยคำที่ดูโตกว่าวัย เพราะเสิ่นหลิงเฟยเดินลับไปนานแล้ว แต่สายตาของอู๋หมิ่นจวินก็ยังมองตามไป เขาได้ยินก็หันมาตอบเด็กๆ ทันที

“ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆ แล้วพวกเจ้าจะยอมรับลุงหรือไม่” เสี่ยวอันกับเสี่ยวอ้ายได้ยินก็พยักหน้าให้กัน ก่อนกระโดดเข้าหาอู๋หมิ่นจวินพร้อมๆ กัน

“พวกเราชอบท่านลุงอู๋ เราอยากให้ท่านลุงอู๋เป็นบิดาใหม่ของพวกเรา” อู๋หมิ่นจวินได้ยินอย่างนี้จึงเอ่ยในสิ่งที่เขาไม่กล้าทำต่อหน้าเสิ่นหลิงเฟยขึ้นมาทันที

“ถ้าอย่างนั้นพวกเจ้าลองเรียกลุงว่าท่านพ่อได้หรือไม่” เด็กน้อยทั้งสองไม่อิดออดเลยสักนิด เอ่ยเรียกขึ้นมาพร้อมกันเสียงดัง

“ท่านพ่อ” อู๋หมิ่นจวินได้ยินอย่างนี้ก็รู้สึกตื้นตันใจจนน้ำตาคลอออกมาทันที เขารีบรวบตัวเด็กน้อยทั้งสองเข้ามากอดด้วยความซึ้งใจ ก่อนจะเอ่ยกับเด็กๆ

“ข้าจะทำให้มารดาของพวกเจ้าใจอ่อนยอมรับข้าให้ได้ในเร็ววัน” อู๋หมิ่นจวินยังไม่กล้าแทนตัวเองว่าพ่อ ถึงอย่างไรเขาก็ยังเกรงใจเสิ่นหลิงเฟยอยู่ แต่วันนี้ที่ได้ยินเด็กๆ เรียกว่าท่านพ่อเขาก็รู้สึกมีแรงฮึดสู้เหลือเกิน

เสี่ยวอันและเสี่ยวอ้ายไม่รู้ว่าเขาเป็นอะไร แต่เห็นเขาทำท่าเหมือนจะร้องไห้ เสี่ยวอ้ายจึงเอื้อมมือไปลูบหลังเขาทันที ในขณะที่เสี่ยวอันก็ตบไหล่เขาเบาๆ เลียนแบบผู้ใหญ่เวลาปลอบโยนกัน อู๋หมิ่นจวินที่กำลังซึ้งใจอยู่ก็ยิ่งกอดลูกให้แน่นขึ้นด้วยความเอ็นดูและขบขันกับท่าทางที่เกินวัยของพวกเขา

......................

 

 

ไม่ชอบนิยายเรื่องนี้กดออกอย่างเงียบๆได้เลยนะคะ ขอความกรุณาอย่าทิ้งคอมเม้นท์ไว้ทำร้ายจิตใจไรท์

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 593 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

362 ความคิดเห็น

  1. #272 nokchanthabouly (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2564 / 19:33
    โถๆๆๆๆ ผู้ใหญ่วัย4ขวบกว่า
    #272
    0
  2. #264 AnnyMekak (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 เมษายน 2564 / 22:43
    ชอบคะ น่ารักดี 😘😘
    #264
    0
  3. #257 chamee (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 เมษายน 2564 / 11:42
    ชอบสองแฝดคะอยากให้มีน้องแล้ว อิอิ
    #257
    0
  4. #242 gkoi (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 24 เมษายน 2564 / 14:59
    ชอบจ้า เพิ่งเข้ามาอ่านวันแรกก็ชอบแล้วค่ะ
    #242
    0
  5. #204 001899 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 เมษายน 2564 / 17:06
    ชอบๆๆๆๆๆๆ
    #204
    0
  6. #119 tongjub (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 12 เมษายน 2564 / 14:44
    สนุกดีค่ะ น่ารักด้วย ใครไม่ชอบก็ออกไปๆๆๆๆ
    #119
    0
  7. #115 thrw (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 11 เมษายน 2564 / 13:49

    น่ารักค่ะไรท์https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-08.png

    #115
    0
  8. #102 Pannmak (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 เมษายน 2564 / 21:15
    โอ๋ๆๆๆครายว่าไรท์
    #102
    0
  9. #95 MapleSy (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 เมษายน 2564 / 12:32

    มาลงรัวๆๆเลยค่าาา เริ่มสงสารท่านเสนา แล้วววว

    #95
    0
  10. #94 songsri2 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 เมษายน 2564 / 10:30

    ขอบคุณค่ะไรท์สนุกค่ะรอๆๆๆนะค่ะ
    #94
    0
  11. #93 penpa55 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 เมษายน 2564 / 04:12

    มาต่อเร็วๆน้าาาา รออยู่

    #93
    0
  12. #92 Myjum28 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 10 เมษายน 2564 / 00:58

    ขอให้ไ้แม่ใจอ่อนเร็วๆๆ
    #92
    0
  13. #91 0937468931 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 เมษายน 2564 / 23:21
    ชอบมากเลยค่ะไรท์สู้ๆ
    #91
    0
  14. #90 kung2002 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 เมษายน 2564 / 22:39
    ดีเลิศค่ะชอบอ่า
    #90
    0
  15. #89 DgKookkik (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 เมษายน 2564 / 22:35
    แบบนี้ท่านพ่อหลงเด็กๆ หนักกว่าเดิมอีกน่ะสิ 555555
    #89
    0
  16. #88 นกยูง-มายา (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 เมษายน 2564 / 22:28

    เรื่องน่ารักดีค่ะ

    ท่านพ่อสู้ต่อไป

    #88
    0
  17. #87 ismepound (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 เมษายน 2564 / 22:14

    ชอบมากจ้า
    #87
    0
  18. #86 gaani2561 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 เมษายน 2564 / 21:42

    ชอบค่ะ

    #86
    0
  19. #85 rucdyphse456fiv (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 เมษายน 2564 / 20:36

    ชอบมากเลยค่ะไรท์สู้ๆ

    #85
    0
  20. #84 kung8327 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 เมษายน 2564 / 20:04

    สู้ๆนะค่ะ
    #84
    0
  21. #83 SunisaKhotlong (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 เมษายน 2564 / 19:35
    อยากบอกว่าสนุกมาก
    สู้สู้ค่ะ
    #83
    0
  22. #82 หลงหนี่ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 เมษายน 2564 / 19:32

    หือ?? นิยายน่ารักขนาดนี้ยังมีคนไม่ชอบอีกเหรอเนี่ย หุหุ

    ไรท์สู้ๆจ้า เรารออ่านอยู่น๊าาา

    #82
    0
  23. #80 NittayaTongma (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 เมษายน 2564 / 19:12
    ชอบอ่านเรื่องนี้ค่ะ...ติดตามตอนต่อไป....
    #80
    0
  24. #79 Emmajung2 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 เมษายน 2564 / 19:06

    อย่าใส่ใจไรท์ ขอความไม่บันเทิงกะลบไปเลย...คนชอบอยากอ่านอีกเยอะจ้า สู้ๆ
    #79
    0
  25. #78 Snail ^^ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 9 เมษายน 2564 / 18:48
    ชอข
    ชอบบค่าารออ่านทุกวันเลย
    #78
    0