เสิ่นหลิงเฟย สตรีมากวาสนา

ตอนที่ 14 : อย่ายุ่งกับครอบครัวข้า 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,166
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 484 ครั้ง
    11 เม.ย. 64

 

เมื่อกลับมาถึงเรือนเสี่ยวอันก็รีบวิ่งเข้าไปในเรือนทันที เพราะเพิ่งนึกได้ว่าเสี่ยวอ้ายไม่สบาย เสิ่นหลิงเฟยไม่ได้เอ่ยห้ามเพราะเสี่ยวอ้ายแค่อ่อนเพลียไม่ได้มีไข้ ปล่อยเขาไปดูแลพี่สาวคงไม่เป็นไร

เมื่อบุตรชายวิ่งหายเข้าไปในเรือนแล้ว นางจึงหันกลับมาหาอู๋หมิ่นจวิน

“ขอบคุณท่านมากที่วันนี้เป็นเจ้ามือเลี้ยงบะหมี่ ถ้าอย่างนั้นข้าขอตัวก่อนแล้วกัน ท่านกลับไปพักผ่อนเถอะ” เสิ่นหลิงเฟยยังไม่ทันได้หันหน้าจากไป อู๋หมิ่นจวินก็รีบเอ่ยถามขึ้นแล้ว

“อาเฟยเจ้ามีปัญหาอะไรกับบุรุษผู้นั้นหรือ เหตุใดเขาถึงได้กล้าข่มขู่เจ้าต่อหน้าผู้คนอย่างนั้น” นางได้ยินก็เอ่ยตอบกลับเขาทันที

“ท่านอย่าเป็นกังวลเลย เรื่องนี้เป็นปัญหาทางการค้าของข้าเท่านั้น เดี๋ยวข้าจะจัดการเอง” เสิ่นหลิงเฟยมองว่าเรื่องนี้เป็นปัญหาส่วนตัวของนาง จึงไม่คิดจะเอ่ยปากบอกเขา แต่พอนางหันหน้ากลับมาอู๋หมิ่นจวินก็ตรงเข้ามาจับแขนรั้งนางไว้โดยไม่เกรงว่านางจะโกรธหรือไม่

“ถึงจะเป็นปัญหาการค้าของเจ้า แต่บุรุษผู้นั้นกล้าเอาลูกมาขู่เจ้า คิดว่าข้าจะยอมปล่อยผ่านเรื่องนี้ไปอย่างนั้นหรือ”

“ท่านไม่ต้องห่วงถึงเขาจะเอาลูกมาขู่ข้าก็ไม่ยอมให้เขาทำอะไรเด็กๆ แน่” อู๋หมิ่นจวินได้ยินก็ส่ายหัวทันที ครั้งนี้เขาไม่ยอมให้นางกั้นเขาออกไปอย่างแน่นอน

“เจ้าเอาอะไรมายืนยันว่าเจ้าจะปกป้องลูกได้สิบสองชั่วยาม บุรุษเมื่อสักครู่ข้าฟังคำพูดเขาแล้วก็คิดว่าคงไม่ใช่คนดีนัก ดังนั้นมีอะไรเจ้าก็บอกข้ามาเถอะจะได้ช่วยเหลือกัน”

เสิ่นหลิงเฟยฟังคำพูดของเขาแล้วก็เริ่มลังเล เป็นความจริงที่นางไม่ได้อยู่กับลูกตลอดเวลา ยิ่งเวลาทำงานในตอนกลางวันนางก็มักจะให้เสี่ยวฟางและเสี่ยงอิงเป็นผู้ดูแลแทนเสมอ

“ข้าจะเล่าให้ท่านฟังก็ได้” เสิ่นหลิงเฟยตัดสินใจเอ่ยเล่าปัญหาความขัดแย้งทางการค้าระหว่างนางกับคุณชายเฉียนให้อู๋หมิ่นจวินฟังทั้งหมดอย่างไม่ปิดบังทันที

เมื่อเขาฟังจบก็ไม่ได้แสดงสีหน้าว่ารู้สึกอะไรออกมา ก่อนจะเอ่ยปากขึ้น

“เจ้าไม่ต้องเป็นห่วงเรื่องบุรุษผู้นี้ข้าจะช่วยจัดการให้เอง ข้าอยากรู้เช่นกันว่าบุรุษปากดีอย่างเขาจะเก่งได้สักกี่น้ำ” เสิ่นหลิงเฟยขมวดคิ้วมองเขาทันทีเมื่อเขาเอ่ยจบ เขาเป็นใครกันเอาอะไรมามั่นใจว่าจะจัดการคุณชายเฉียนซึ่งมีอิทธิพลในเมืองซื่อชวนพอสมควรได้

“ถ้าอย่างนั้นข้าขอตัวก่อนแล้วกัน” เสิ่นหลิงเฟยไม่ถามให้มากความ นางจะรอดูเช่นกันว่าเขาจะปกป้องลูกอย่างไร

“อาเฟย” นางหันกลับมาทั้งที่เกือบเดินไปถึงหน้าเรือนแล้วเมื่อเขาเอ่ยเรียกนางอีกครั้ง

“มีอะไรหรือ” อู๋หมิ่นจวินยิ้มกว้างก่อนเอ่ย

“ฝันดีนะ” ทันทีที่เขากล่าวจบนางก็รีบหันหลังกลับเดินเข้าเรือนอย่างรวดเร็วทันที อู๋หมิ่นจวินได้แต่หัวเราะออกมาอย่างเอ็นดู ยามนี้เขาเริ่มเข้าใจท่าทีของนางแล้ว ที่นางทำเมื่อสักครู่หาได้โกรธไม่ เพียงเขินอายเท่านั้น ก็อย่างที่ว่าน้ำหยดลงหินทุกวันหินมันยังกร่อน จิตใจของนางก็ต้องหวั่นไหวเพราะการกระทำของเขาเข้าสักวันเช่นกัน

หลังจากเสิ่นหลิงเฟยเดินเข้าเรือนไปแล้ว ท่าทางของอู๋หมิ่นจวินก็เปลี่ยนไปทันที

“อวี๋จี้ พรุ่งนี้เจ้าใช้ชื่อข้าไปตามตัวท่านเจ้าเมืองซื่อชวนและเจ้ากรมคลังมาพบข้าที่เรือน”

“ได้ขอรับท่านเสนาบดี”

หลังสั่งงานอวี๋จี้เรียบร้อย อู๋หมิ่นจวินก็แสยะยิ้มชั่วร้ายอย่างที่ไม่ค่อยทำออกมาทันที เขาอยากรู้เช่นกันว่าบุรุษปากดีที่กล้ามาข่มขู่มารดาของลูกต่อหน้าเขาอย่างนั้นจะเก่งเหมือนปากหรือไม่

***

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 484 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

288 ความคิดเห็น

  1. #210 150221 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 18 เมษายน 2564 / 17:59
    อย่าให้พ่อต้องร้ายนะ
    #210
    0
  2. #71 ไอติมรสสตอ (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 เมษายน 2564 / 07:04

    อ้าว...ไหงไม่มีเนื้อหาหว่า ?? ระบบพังรึเปล่าเนี่ย

    #71
    0
  3. #20 panmaneej (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 มีนาคม 2564 / 18:26
    อีบุ๊คจะมาหลังติดเหรียญหรือคะ อ่านย่อหน้าแรกยังไม่แน่ใจ ที่ถามเพราะอยากแน่ใจว่า ถ้าจ่ายเหรียญแล้วจะลงนิยายจนจบ ไม่อยากเสียเงิน2 ทางค่ะ
    #20
    0
  4. #19 Myjum28 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 มีนาคม 2564 / 17:28

    อย่า ติดเหรียญแพงมาก น่ะค่ะ

    ติดตามค่ะ😍😍😍
    #19
    0
  5. #18 0979575500 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 มีนาคม 2564 / 16:53

    ติดเหรียญอย่าแพงมากนะคะไรท์พลีสสสสสสส🥺🥺🥺
    #18
    2
    • #18-1 jiaojiao​ 娇​娇(จากตอนที่ 14)
      28 มีนาคม 2564 / 16:55

      ยังอ่านฟรีได้นะ ไรท์ลงให้อ่านฟรีหนึ่งวันเต็มๆเลย เรื่องนี้ไม่ได้อัพบ่อยมากจะพยายามอัพวันหยุดค่ะทุกคนจะได้อ่านทัน
      #18-1
    • #18-2 0979575500(จากตอนที่ 14)
      28 มีนาคม 2564 / 16:57
      ขอบคุณค่ะไรท์
      #18-2