แอบปลงชีวิต

เขาว่ากันว่า มนุษย์นั้นประเสริฐ
แต่ที่ดูจากการกระทำนั้น
มนุษย์มีทั้งประเสริฐ
และประเสริฐน้อยกว่าสัตเดรัจฉาน

เทคโนโลยีที่พัฒนาขึ้น
ไม่ได้ช่วยให้จิตใจของคนเราประเสริฐไปกว่าเดิมเลย
หากยิ่งเลวลงเรื่อยๆก็มี

ในพระพุทธสาสนา...
ทุกสิ่งในโลกเป็นของโลก
เราเพียงมายืมใช้ ชั่วคราวเท่านั้น
...ดิน น้ำ ลม ไฟ...
เป็นส่วนประกอบของเรา
ก็เหมือนกับธรรมชาติอื่นๆ
ร่างกายนั้นก็ประกอบไปด้วยดิน น้ำ ลม ไฟ
หากมีธาตุดินมาก ก็เหมือนกับกระดูก
หากมีธาตุน้ำมาก ก็อาจจะเป็นโรคไต
หากมีธาตุไฟมาก ก็คงจะเหมือนกับเป็นไข้
หากมีธาตุลมมาก ก็คงเป็นลมได้ (มั้ง)

ถ้าเรามองทุกสิ่งทุกอย่างเป็นไปตามที่มันควรจะเป็น
ก็จะเห็นว่า เงินทองนั้นสมมติขึ้น
ลาภ ยศ สรรเสริญ นินทา เป็นเพียงคำๆหนึ่ง
ทุกสิ่งประกอบจาก ดิน น้ำ ลม และไฟ
เหมือนกันไปหมด
ลองนึกแล้วกันว่า...
การตัดไม้ ฆ่าสัตว์ ฆ่าคนด้วยกันเองนั้น
เหมือนกับการฆ่าตัวเองไหม
เราไม่ได้ประเสริฐกว่าใครเลย
พื้นฐานก็มาจากสิ่งเดียวกัน

แต่ความหลงใหล
ความโลภที่มี
กิเลสที่คอยสั่งใจ
หากมีไม่เท่ากัน

บางคนรักหน้า
รักเงิน
รักศักดิ์ศรี
ล้วนรักสิ่งสมมติทั้งนั้น

แต่การทำความดีเพื่อตัวเองแท้ๆ
กลับมองข้าม
ท่านไม่รักตัวเองหรือ?!?