After Legend war เรื่องราวของการ์เดียน หลังจากนั้น

ตอนที่ 17 : ภารกิจชิงตัวมนุษย์ดัดแปลง! (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 54
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    24 เม.ย. 56

ที่โลก HTH

อาหนังสือกับรีซิสเตอร์ได้เรียกให้เจ้าหน้าที่ เกนทาโร่ การ์ดแคปเตอร์ซากุระ มัลติการ ลาพีซ และรีเซ็ตมาที่ห้องประชุมลับที่จังหวัดตากในประเทศไทย

"เกิดอะไรขึ้นอีกล่ะครับรุ่นพี่" รีเซ็ตถามหลังจากนั่งลงที่โต๊ะประชุมใหญ่ยี่สิบเอ็ดที่นั่งสุดกลม
"นั้นสิน่ะ" โครน่าถาม "เจ้าเคนโกกำลังเช็คฉันอยู่ดีๆ มาเรียกด่วนเฉย ขอให้ภารกิจมันสำคัญน่ะ"

"ครับ งานนี้สำคัญจริงๆ" อาหนังสือยืนอยู่ด้านหลังรีซิสเตอร์ "อย่างแรก เราได้รับรายงาน 3T Devil ได้เป็นพันธมิตรกับ DAT แล้ว"
"แล้วไงต่อล่ะครับ" เกนทาโร่ถาม
"จากการเจาะระบบโดยเหล่าโชบิทและองค์กรแอคเคอร์ทำให้เราทำการแพ็กเกจสนิฟเฟอร์(ตรวจจับแพ็กเก็ตในเครือข่าย-บี)พบเอกสารขอทำการค้าขายและวิจัยเรื่องมนุษย์ดัดแปลงพันธุกรรมในรหัส GM-HUMAN-XXX" รีซิสเตอร์อธิบาย "จากการตรวจสอบโดยสายเราก่อนที่เขาจะถูกฆ่าตาย ทำให้ทราบว่ามนุษย์ที่นำมาทดลองต่างเป็นเด็กที่ถูกลักพาตัวจากประเทศต่างๆ"
"ห๊า งั้นก็ต้องมีเด็กที่หายตัวไปกำลังต้องการความช่วยเหลือด่วน" ลาพีซตื่นตระหนก

"ถูกต้องแล้ว และนี้คือภารกิจของพวกเธอ..." อาหนังสือยื่นแฟ้มเอกสารให้พวกเขาอ่าน "นี่คือที่อยู่ของอาคารที่เราทราบว่ามีการดัดแปลงพันธุกรรมมนุษย์เพื่อการร้าย"

"อย่าบอกน่ะว่า..." ซากุระอ้าปากค้าง

รีซิสเตอร์พยักหน้า "...ใช่ นี่คือภารกิจช่วยเด็กคนที่ถูกลักพาตัว"

"และเธอ... คือคนควบคุมภารกิจนี้ โดยมีฉันกับริซิสเตอร์เป็นผู้รับผิดชอบ" อาหนังสือชี้ไปที่ลาพีซ

"เอ?"

"อย่าให้ฉันผิดหวังล่ะ"

..................................................................................................................

ในป่าทึบ ประเทศพม่า

"นับว่า3T Devil คิดดีมากที่มาตั้งศูนย์วิจัยในที่ๆป่ายังไม่ถูกรุกราน" ลาพีซพูด "ยุงชุมเลย"
"HOOVER ON!"
โฟร์เซ่เปิดใช้โมดูลขาซ้ายที่หน้าตาคล้ายเครื่องดูดฝุ่นดูดฝูงยุงเข้าเครื่อง
"ประโยชณ์มันมีก็วันนี้แหละ" รีเซ็ตนั่งเท้าคางมองดูพวกยาม
"การเป็นแผลเพราะแตะปลายของธูปกันยุงก็มามีประโยชณ์วันนี้เช่นกันน่ะ" มัลติการที่ตอนนี้แขนซ้ายเป็นธูปจุดกันยุงพูดบ้าง

"ชู่ๆ พวกมันมาใกล้เราแล้ว" ซากุระพูดก่อนใช้การ์ด "Clear"
ทุกคนล่องหน

[ภาษาพม่า]
"[ทำไมรัฐบาลถึงให้เรามาเฝ้าตรงนี้ฟ่ะ]"
"[เฮ้ย แต่เงินดีแล้วกัน]"
[สิ้นสุดภาษาพม่า]

"พวกนั้นไม่รู้ตัวเลยว่าโดน3T Devil สวมเงารัฐมาหลอกใช้" รีเซ็ตกระซิบข้างหูมัลติการ
"เหอะๆ" โฟร์เซ่หัวเราะเบา "ได้เวลานอนแล้ว"
"เฮ้ยๆ เวลางานน่ะเฟ้ย" ลาพีซพูด โฟร์เซ่หยิบสวิตช์หน้าตาคล้ายเตียงออกมา มีหุ่นรูปคนตั้งอยู่ เขาใส่มันแทนเรดาร์สวิตช์ก่อนจะผลักให้คนลง"นอน"กับเตียง มันคือสวิตช์หมายเลข 52

"SLEEP! SLEEP ON!"

โมดูลรูปเตียงถูกเรียกมาที่แขนซ้ายโฟร์เซ่

"เอาล่ะ" โฟร์เซ่เล็งมันไปที่ทหารผู้โชคร้ายทั้งสองคน

คลื่นสัญญาณที่ได้รับการวิจัยว่ามีผลกดประสาทถูกส่งเข้าสมองของสองทหารแล้วทำให้เขาหลับทั้งยืน

"zZZZ"

"ทางสะดวก" ลาพีซเดินนำพร้อมอาวุณของเธอ Price of snow คทาแห่งหิมะ

พวกเขาเดินไปจนใกล้จะถึงเขตอาคารก็ต้องหยุด

"ทุกคน หาที่หลบก่อน" ลาพีซสั่ง

ทุกคนหลบหลังพุ่มไม้

"อะไรเหรอค่ะ" ซากุระถาม
"ตรงนั้นมีกล้องวงจรปิด หากบุกเข้าไปต้องเป็นเรื่องแน่ๆ" ลาพีซพูด
"แล้วทำไงดีล่ะ" โฟร์เซ่ถาม
"เราใช้Sleep module Sleep card และการบุกตรงๆ ไม่ได้แน่ และการล่องหนก็เสี่ยงเกินไปในสถานะนี้" ลาพีซคิด "โฟร์เซ่ ฟูดดรอย์"
"อ่ะ โอเคๆ" โฟร์เซ่หยิบเบอร์เกอร์มีท ฟูดโหมดที่มีหน้าตาคล้ายแฮมเบอร์เกอร์ออกมาก่อนใส่สวิตช์ Camera และกดเปิด

"CAMERA ON!"

ทันใดนั้น มันก็กลายเป็นหุ่นยนต์ตัวน้อยๆ

"ซากุระ ทำให้มันล่องหนสิ" ลาพีซสั่ง

"ค่ะ Clear"

หุ่นน้อยล่องหนโดยสมบูรณ์

"ไปที่ประตู โฟร์เซ่ เรดาร์"

"คร้าบๆ"

"RADAR ON!"

หุ่นล่องหนเคลื่อนที่ไปที่ประตูที่ควบคุมด้วยไฟฟ้า ลาพีซเดินเข้ามาที่แขนซ้ายของโฟร์เซ่

"เอ่อ จะทำอะไรเหรอครับ" รีเซ็ตถาม

ลาพีซหลับตาและเริ่มใช้พลัง Vocal magic power ประจำตัว...

การเข้าถึง แก้ไขและโจรกรรมข้อมูลในระบบอิเล็กทรอนิกส์!

ด้วยเพชรที่หัวเธอ ทำให้เธอสามารถสร้างโปรแกรมจำนวนมากได้...และทำให้เธอจดจำได้ดีเยี่ยมกว่าคนอื่น... และนั้นคือส่วนที่ทำให้เธอถูกพิจารณาเลื่อนระดับอีกด้วย

"เรียบร้อย ฉันได้ใส่ภาพใหม่แล้ว ดีหน่อยที่ยามมันอยู่นิ่งมากๆ เลยไม่ยาก" ลาพีซพูด "ลุยกันเลย"

"รับทราบค่ะ SLEEP!"

ซากุระเรียกภูตแห่งการหลับไหลออกมาโปรยผงยานอนหลับใส่

"ครอกๆ" ยามสองคนหลับสนิท

"ซากุระ อิลลูชั่นกับเคลียร์"

"เอ่อ..."

"ใช้เคลียร์ซ่อนร่างพวกนั้นและสร้างภาพลวงตา" รีเซ็ตอธิบายเพิ่ม

"รับทราบค่ะ Clear Illusion"

ภาพยามยืนตรงกลับมา แต่ตัวจริงน่ะ เสร็จไปแล้ว

ทุกคนวิ่งตรงดิ่ง(ในโหมดล่องหน)มาที่ประตู

ลาพีซหลับตาอีกครั้งเพื่อเจาะระบบประตู

"เสร็จแล้ว" เธอพูด
"ฝึกบ่อยกับใครล่ะ" รีเซ็ตถาม
"เซเว่น เราแข่งกันว่าใครจะเจาะระบบได้ไวกว่ากัน ฉันเร็วกว่าเขาตั้งสามวิเชียวน่ะ"

สามวิยังเอา มัลติการคิดในใจ

ประตูเปิดออก ทุกคนเดินเข้าไป

ทันใดนั้น มัลติการก็รู้สึกสังหรณ์ไม่ดีจึงหันหลัง

"เนกะเซฟเวอร์!!" มัลติการร้อง

"เตรียมซิลิกอนชิปหายได้" เนกะเซฟเวอร์ชักปืนออกมาและยิงใส่กล้อง

หวอๆๆๆๆๆ ประตูปิดก่อนที่ใครจะตอบโตเนกะเซฟเวอร์

"ไอ้เจ้าเนกะเซฟเวอร์!!!!!!!!!!!!!!!!!" รีเซ็ตตะโกนด่า

"เราไม่มีเวลาแช่งมันแล้ว ไปเถอะ" ลาพีซพูด ตอนนี้ทุกคนเข้าโหมดติดอาวุณ ซากุระเปลี่ยนคทาเป็นดาบ โฟร์เซ่เปิดครอว์ โมดูล(โมดูลกรงเล็บ)ที่แขนขวา รีเซ็ตชัก Blast shotgun ออกมา มัลติการเปลี่ยนขาสองข้างเป็นปืนกล แขนขวาเป็นมีด แขนซ้ายเป็นโล่

ตอนนี้พวกเขาอยู่ในโหมดล่องหนก็จริง แต่หากเนกะเซฟเวอร์ออกมาป่วน ไม่มีแผนการไหนที่จะรอดจากการผิดพลาดได้

และก็จริง เมื่อพวกเจ้าหน้าที่ติดอาวุณของ3T Devil ใส่กล้องอินฟราเรดออกมาหาพวกเขา

ลาพีซคิดไวกว่าการลั่นไกของพวกเขา เธอเรียกโล่น้ำแข็ง(ที่ทนกว่าเหล็ก) Princess ice guardออกมาปกป้องเพื่อนๆก่อนจะเปิดฉากให้โฟร์เซ่วิ่งเข้ามาฟัดพวกทหาร และให้รีเซ็ตปลดอาวุณพวกเขาทันที

"อย่างที่คาดไว้จริงๆ" รีเซ็ตพูด "ผมเคยได้ยินเรื่องนี้จากรุ่นพี่ว่าเนกะเซฟเวอร์ชอบบอกแผนพวกเราต่อพวกวายร้าย"

"เรื่องนั้นฉันเองก็ได้ยินจากฮารูโตะเหมือนกัน" โฟร์เซ่พูดก่อนงัดสวิตช์แห่งไฟออกมา

"FIRE"

"ก้ม!" โฟร์เซ่กดหัวรีเซ็ต

"FIRE ON!"

โฟร์เซ่ยิงลูกไฟใส่หุ่นยนต์นักฆ่าด้วยความเร็วสูง

"เกือบมีรูที่หัวแล้วไหมล่ะ" ลาพีซพูด

"เอ่อ... มันมากันเพียบเลยอ่ะค่ะ..." มัลติการใช้แขนที่เป็นมีด ชี้ไปที่กองทัพหุ่น

"เวรแล้วไง..." รีซ็ตพูด "ยัยซุ่มซ่าม กันให้ที"

มัลติการรู้สึกอยากตบคนตงิกๆ หากไม่ใช่เพราะงาน เธอเลยแปลงแขนสองขาเป็นโล่ และแปลงผมให้เป็นโลหะกันกระสุน

รีเซ็ตเริ่มใช้พลังจิต ทั้งร่างของเขาเริ่มเกร็ง

ทันใดนั้น

"ตี้ดๆๆ ON OFF ON LIMIT ON" โฟร์เซ่ไดรว์เวอร์เริ่มรวน

"เฮ้ยๆ ไงเข็มขัดมันมีปัญหา..." พรึบ เกนทาโร่คืนร่าง ส่วนไฟก็เริ่มติดๆดับๆ หุ่นเริ่มยิงกันเอง

"นี่ล่ะ Electronic system interrupt power ของรีเซ็ต" ลาพีซพูด "ซากุระ เผาพวกมัน"

"ค่ะ Fiery!!!"

เปลวเพลิงทำให้กองทัพหุ่นถูกหลอมจนหมด

รีเซ็ตหยุดใช้พลัง และเริ่มเซๆ แถมมีอาการปวดหัว "โอย... คราวหน้าให้ลาพีซทำเองน่ะ"

"อืม ได้เลย" ลาพีซพยักหน้า "แต่ตอนนี้ หาห้องวิจัยก่อนเถอะ"

ทุกคนรีบวิ่งตามลาพีซ โดยมีรีเซ็ตที่ถือบลาสช็อตกันไว้พร้อม(ก็แบบเมมโมรี่สองอันมันพร้อมแม็กซิมั่มไดรว์แล้ว) กับมัลติการที่แปลงขาสองขาเป็นปืนกลเฝ้าหลังให้


...........................................................................................

"อวกาศ... อู๋อี๋ๆๆ" โฟร์เซ่ที่พึ่งแปลงร่างใหม่โดนซากุระ ลาพีซและมัลติการปิดปาก

"เงียบๆหน่อยสิ" ลาพีซพูด "นี่คงเป็นประตูเข้าห้องวิจัย มีแค่คนที่มีบัตรถึงจะผ่านได้"
"คุณลาพีซเจาะได้ไหมค่ะ" ซากุระถาม ในมือถือการ์ด Mist ไว้พร้อม
"คิดว่าได้น่ะ" ว่าแล้วเธอก็จ้องที่เครื่อง นัตย์ตาเธอมีเลข0 1 สีฟ้าปรากฎจำนวนมาก

"ALLOW" เครื่องส่งเสียง "CLOSE IN 15 SECOND"

ทุกคนรีบเข้ามา

"เฮ้ย นั้น.."

"SLEEP!"

ไม่ทันที่คนในห้องจะทำอะไร ก็โดนซากุระวางยาสลบหมดแล้ว

"เฮ้ย นั้น..."

"ปัง!!" ประตูอิเล็กทรอนิกค์ปิดตามคำสั่งที่ลาพีซส่งไปใหม่ ทำให้หน่วยติดอาวุณด้านนอกตามเข้ามาไม่ได้

"ซากุระ ช่วยใช้ lock ที" ลาพีซสั่งเสร็จก็เดินดูรอบๆ

ในขณะที่รีเซ็ตกับซากุระกำลังทำการกันไม่ให้ใครเข้า อีกสามคนก็เดินดูโหลใส่ของเหลวสีฟ้าที่มีเด็กจำนวนวัยตั้งแต่ 8 ถึง 13 ปีลอยอยู่โดยร่างเชื่อมต่อกับสายจำนวนมาก บางคนมีหน้าตาแปลกประหลาดมาก บางร่างก็ตาย โดยพวกเขาได้ดูจากคำว่า LIVE สีเขียวหรือ DEAD สีแดงด้านล่างโหล บางคน มัลติการเคยเห็นจากประกาศตามหาเด็กหาย

"ไอ้พวกนี้มัน เลวสุดๆ" มัลติการพูด
"ใช่... เราจึงต้องมาช่วยพวกเขาไง" ลาพีซมองหาของบางอย่าง "นั้นไง คอมพิวเตอร์ควบคุม"

เธอวิ่งรี่เข้าหาเครื่องควบคุม ก่อนจะเรียกรีเซ็ต "รีเซ็ต มาช่วยฉันจัดการเครื่องนี้ที"

"อ้าว คุณเองก็คุมได้ไม่ใช่เหรอครับ" รีเซ็ตวิ่งมาหา
"กลัวอาหนังสือรู้จะพาลหักเงินเดือนฉันกับนายน่ะ"
_ _" เนี่ยน่ะเหตุผล

รีเซ็ตที่มีความสามารถ Universal device user จัดการควบคุมเครื่องนี้เสร็จในไม่กี่สิบวิ

ครืน... โหลทำการปล่อยคนออกมา
แต่เอ่อ...

พรึบ รีเซ็ตกับโฟร์เซ่รีบหันหลังเพราะเด็กหญิงคล้ายกับที่สามการ์เดี้ยนสาวหัน
"โฟร์เซ่ ใช้53ตัดเสื้อให้พวกเขาที" รีเซ็ตพูด
"ไม่ขอก็จะทำจ้า" โฟร์เซ่หยิบสวิตช์ที่หน้าตาคล้ายหุ่นลองเสื้อตามห้างสีแดงมาใส่พอร์ทสำหรับขาขวาก่อนหมุน180องศา
"CLOTH! CLOTH ON!"

โมดูลกล้งสีขาวถูกเรียก ก่อนที่เสื้อจากพลังงานคอสมิกจะถูกตัดเย็บอย่างรวดเร็ว

เด็กสาวคนหนึ่งเดินมากระตุกขามัลติการ "นี่ๆ พวกเธอเองก็โดนจับมาเหรอ"

มัลติการเอาเสื้อให้เธอใส่ "เปล่าหรอก พวกเรามาช่วยเธอน่ะ ฉันชื่อมัลติการ แล้วเธอล่ะ"

"หนูชื่อ... โดน่า" สาวผมดำตอบ

"โดน่า รีบใส่เสื้อเถอะ เดี๋ยวพวกเราต้องรีบเผ่นกันแล้วล่ะ" ลาพีซบอกก่อนจับคทาไว้แน่น พร้อมจะใช้พายุน้ำแข็งแช่ทุกคนที่บังอาจทำอย่างนี้ให้หมดสิ้น

"ผมว่า ไ้ด้เวลาแม็กซิมั่มแล้วล่ะ" รีเซ็ตผลักไกอาเมมโมรี่ให้ลงล็อต

"BULLET!"

"เหลือ อีก หนึ่ง" เขาพูด "เกน ใช้สวิตช์หมายเลข 51 Tank ช่วยเด็กที่มีปัญหาเรื่องขาให้ที แล้วก็อย่าลืมเมจิกแฮนด์ล่ะ"

"รับทราบ" โฟร์เซ่เปิดเรียกโมดูลคล้ายรถบรรทุกขนาดใหญ่ที่ขาซ้ายและแขนหุ่นยนต์ที่มือคล้ายคีบขนาดใหญ่ออกมาที่แขนขวา ก่อนจะพาตัวเด็กสามคนที่คนหนึ่งมีขาเป็นปลา อีกคนขาหายสองข้าง อีกคนขาใช้ไม่ได้

"น้ำ... ขอน้ำ..." เด็กสาวที่มีขาเป็นหางปลาร้องขอน้ำ
"Watery" ซากุระใช้การ์ดน้ำเรียกน้ำออกมา
"ขอบคุณค่ะ"

ตูม!!! ประตูถูกทำลาย...

พวกหุ่นที่ถือบาซูก้า เดินออกมา หารู้ไหมว่าสองการ์เดี้ยนพร้อมลุยแหลก

"SNOWY HERRICANE!!!" พายุหิมะสีฟ้าพุ่งใส่พวกหุ่นแข็งหดก่อนที่มันจะแตกเป็นเสี่ยงๆ

"TRIGGER MAXIMUM DRIVE!!"

"ทริคเกอร์ เรพิท สไตรค์" รีเซ็ตกราดยิงกระสุนไม่ยั้งใส่พวกหุ่น

"มายากลแขนยืดหด" มัลติการยื่นแขนที่ตอนนี้กลายเป็นแส้ไปหยิบบาซูก้าก่อนเล็งไปที่กองทัพหุ่นที่เหลือ

"ซาโยนาระ" เธอกดยิง

ตูม!!!! หุ่นกลายเป็นโรโบครั้น (มีที่ไหนฟ่ะ)

"ไปๆ ไปเร็วทุกคน" ลาพีซบอกพวกเด็กๆ "โฟร์เซ่ อย่าลืมสามคนนั้นล่ะ"
"ไว้ใจได้เลย" โฟร์เซ่พูดก่อนจะแล่นตามพวกเด็กไป

"ได้เวลาเลียนแบบDefend ของวิซซาร์ดแล้วล่ะค่ะ" ซากุระหยิบการ์ดแห่งดินออกมา "EARTH!"

กำแพงดินถูกเรียกมาปิดผนึกประตู

"เราไปกันเถอะ" มัลติการพูดก่อนวิ่ง

.......................................................................

"แฮกๆ" พวกเขาหอบ
"หวังว่ามันจะไม่ตามมาน่ะ" โฟร์เซ่พูด

"ฉันติดต่อองค์กรแล้ว พวกเขาพร้อมจะบุกขั้นเด็ดขาดแล้วล่ะ" ลาพีซพูด "เรารีบหนีเถอะ เพราะหากพวกเขาเกิดกินยาผิดล่ะก็ เขาอาจเล่นระเบิดที่นี้ทิ้งได้น่ะ"

ลาพีซหันไปที่ประตู และเริ่่มเจาะอีกครั้ง แต่...
"ชิ เปลี่ยนไปใช้ระบบแมนนวล ตัดการใช้คอมพิวเตอร์และเปลี่ยนไปใช้กุญแจ" ลาพีซบ่น "ฉันคงต้องพยายามดูและรวบรวมข้อมูลอ่ะ..."

"หลบไป" เด็กชายอายุสิบสามปีคนหนึ่งพูด "ให้ผมทำเอง"

เขาเดินมาแตะที่ประตูและ...

ฟู่ๆ ประตูเริ่มถูกกัดกร่อนด้วยกรดที่หลั่งจากมือเขา

"จริงด้วย ลืม Mist เสียสนิทเลย" ซากุระงัดการ์ดนั้นออกมา "ลาพีซ แล้วก็..."
"ผมชื่อพิพาทครับ"
"พิพาทคุง ถอยออกมาจากประตูทีน่ะ"

ทั้งสองคนถอยออกมา

ซากุระใช้การ์ด "MIST!"

หมอกกรดถูกเรียกมากัดประตูจนหมด ทุกคนเผ่นเข้าด้านในก่อนจะเดินออกตามทางต่อ โดยที่ซากุระต้องลำบากทำกำแพงดินอีกรอบ

"พวกคุณทำงานอะไรเหรอค่ะ" โดน่าถามมัลติการ

"พวกเรา ปกติก็ใช้ชีวิตแบบปกติแหละ" มัลติการตอบ
"แต่ถ้ามีใครต้องการความช่วยเหลือ พวกเราก็พร้อมที่จะช่วย" โฟร์เซ่พูด

"เหรอ"

"เฮือก ไอ้เนกะเซฟเวอร์มาอีกแล้ว" รีเซ็ตหันไปดูด้านหลัง เขามาพร้อมกับกองกำลังทหารหุ่นยนต์ของ3T Devil
"งั้นก็ช่วยไปตายๆซ่ะ" เนกะเซฟเวอร์พูดก่อนดีดนิ้ว "กำจัด"

"อันตราย!" โครน่าแปลงเป็นคนก่อนจะหมุนหอกกันกระสุน
"ซูเปอร์กริลกัน!" มัลติการเปลี่ยนขาสองข้างเป็นปืนความร้อน ยิงรังสีแรงสูงและไฟใส่ทำให้การโจมตีหยุดชะงัก

"Blizzard bullet!" ลาพีซยิงแท่งน้ำแข็งใส่

"ตอนนี้ล่ะ ใช้พลังของฉันเลย" โครน่าแปลงกลับมาเป็นสวิตช์

"ได้เลย" โฟร์เซ่เปลี่ยนร่าง เขาอุ้มเด็กออกจากโมดูลTank ให้ซากุระดูแล

"TIME! TIME ON!"

โฟร์เซ่เข้าร่างไทม์สเตท เขาชักหอกออกมาแล้วกดปุ่มแดง "TIME STOP!!"
โฟร์เซ่หยุดเวลาและรีบฟันพวกหุ่นแหลกเพียบ

แต่ทว่า...

ตูม! จู่ๆ ร่างของโฟร์เซ่ก็ถูกระเบิดโจมตี การหยุดเวลาเกิดก่อนกำหนด

"โฟร์เซ่!!" การ์เดี้ยนทุกคนตะโกนถาม
"หึๆ พวกนายเนี่ย ลืมไปหรือเปล่าว่าฉันคืออาหนังสือ คือเซฟเวอร์ คือลีลาวดี พวกเราสี่คนคือคนเดียวกัน" เนกะเซฟเวอร์เป่ามือ

"แย้ก อั๊ก อ๊อก" โดนสหบาทา สหกระสุนของพวกหุ่นเลยหัวจรวด...

"ย้าก อีโต้พิชิตมาร!" มัลติการเปลี่ยนทั้งร่างเป็นโลหะก่อนจะแปลงแขนสองข้างเป็นมีดฟัดหัวพวกหุ่น

โฟร์เซ่พยายามเสียบสวิตช์เข้าหอกที่ทำการตั้งค่าแล้ว

"CLOCK IS IN YOUR HAND!!"

โฟร์เซ่เร่งเวลาของตนและลุกขึ้นมาฟัดหุ่นจนหมด

"เอาล่ะ" โฟร์เซ่กลับสู่เวลาปกติ "เตรียมตัวเจอมิตรภาพเหนือกาลเวลาของฉันซ่ะ"

โฟร์เซ่ถอดสวิตช์และเสียบใหม่

"LIMIT BREAK!"

"ไรเดอร์ คล็อกไวซ์ สแท็บ!" โฟร์เซ่พุ่งเอาหอกแทงเนกะเซฟเวอร์ แต่...
เขาจับมันได้เหมือนจับเครื่องบินกระดาษ

"อะไรกันเนี่ย!" โครน่าอึ้ง

เนกะเซฟเวอร์หยิบรีโมตจากกระเป๋า เขาเตะส่งโฟร์เซ่ก่อนกด

"กริ๊ก!"

ตูม! ระเบิดที่ด้านอาคารทำงาน

"เฮ้ย หรือว่า..." ลาพีซอ้าปากค้าง

"ถูกต้อง ฉันวางระเบิดไว้ในอาคารนี้ ห้าลูก เว้นระยะยี่สิบวิ..."

ตูม! อดีตทางเดินโดนระเบิด เนกะเซฟเวอร์หายไป

"เผ่นเร็ว" ลาพีซพาพวกเด็กๆวิ่งหนีออกไป มัลติการดึงโฟร์เซ่ขึ้น ก่อนจะพาเด็กสามคนขึ้นโมดูลรถบรรทกอีกรอบ

และ...

หก ห้า...

แย่แล้วล่ะครับ เด็กคนหนึ่งหมดแรง แถมที่บนโมดูลเต็มแล้วด้วย

"แย่แล้ว" โดน่ารีบวิ่งไปอุ้มเด็กคนนั้น

มัลติการเห็นก็วิ่งกลับไปช่วย

และ...

สอง หนึ่ง ตูม!

ระเบิดที่ห้องวิจัยทำงาน เสาคอนกรีตร่วงมาทับแขนโดน่า ร่างเด็กร่วงจากแขนของโดน่า

"อั๊ก..." โดน่าบาดเจ็บสาหัญ กระดูกที่แขนขวาหักสนิท

"แย่แล้วล่ะสิ ถ้ายกไม่ทันแน่ ฉันขอโทษน่ะ" มัลติการตัดสินใจแปลงแขนเป็นเลื่อยแล้วตัดแขนโดน่าข้างนั้นทิ้ง ก่อนจะแปลงแขนซ้ายเป็นเข็มฉีดยาฉีดยาชา

"ขอโทษน่ะ" มัลติการฉุดเด็กให้ลุกขึ้นก่อนจะแปลงแขนซ้ายเป็นมือกลยกเด็กน้อยอีกคนขึ้นก่อนจะแปลงขาเป็นล้อรถ แล่นหนีไปสมทบพวกลาพีซ

"คุณมัลติการ! แขนโดน่าหายไปไหนคะ" ซากุระถามด้วยความกังวล

"ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวมันก็หาย" โดน่าพูด
"เอ" ทุกคนงง

"หนีก่อนๆ ไว้ว่ากันทีหลัง" รีเซ็ตพูดก่อนจะวิ่งต่อ

ตูม! ห้องล่าสุดระเบิดแล้ว

"นั้น ทางออก!" ลาพีซตะโกนบอกเมื่อเห็นทางออก

ทุกคนรีบออกมา ลาพีซกับซากุระไม่รอช้า สร้างเกราะน้ำแข็งกับบาเรียเวทกัน...

ตูม!!! ระเบิดลูกสุดท้ายทำงาน ทุกคนออกมาทันเวลา ปลอดภัย... มั้ง

"เฮ้อ..." โฟร์เซ่ยกเลิกการแปลงร่าง "อ่ะ จริงสิ โดน่าซัง"

ทุกคนรีบแห่ไปโดน่า

"โดน่า เป็นไรมากไห.." ลาพีซจะถามแต่ก็ชะงักเมื่อเห็นว่ามีเนื้อเยื่อกำลังงอกขึ้นมาใหม่ที่แขนของโดน่า

"Organ creator" รีเซ็ตเอ่ยคำพูดออกมาเบาๆ

"หนูน่ะ... คือเจ้าหน้าที่ของ Sister of Science ค่ะ แต่โดนลักพาตัวมา..." โดน่ายิ้ม "แหะๆ แย่จังเลยน่ะค่ะเนี่ย คุณรีเซ็ต"

"เธอรู้จักฉันได้ไง"

"ก็นายเป็นรุ่นน้องฉันปีหนึ่งนี่น่า"

"ฮือ ไงฉันเด็กสุดล่ะฟ่ะ!" มัลติการเอ่ยออกมา เธอเป็นรุ่นน้องของคนที่เด็กกว่าตั้งสองคนแน่ะ(ถึงอายุจะไม่ห่างกันนักก็เหอะ)

"หยุด อย่าขยับ" พวกทหารปรากฎตัว

"เฮ้ย ยังเหลืออีกเหรอ!" รีเซ็ตยกมือขึ้น

"หึๆ พวกแก บังอาจทำแบบนี้กับองค์กรเรา ต้อง..."

ปังๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ดับหมด

"Trigger sweetdream" โชทาโร่ในร่างดับเบิลแบบพิเศษ สลีปทริคเกอร์ควงปืน มืออีกข้างเกาะเสาของเฮลิคอปเตอร์ อภินักถนาการจากDefensive world

"คุณโชทาโร่แห่งระบบโลกดีเฟนซิสเวิล์ด" รีเซ็ตหันไปมอง "นั้นมันเมมโมรี่ที่ผมประดิษฐ์ให้นิ"

"ใช่" เขา...ในร่างสีชมพูฟ้าตอบ "แต่ช่วยไปดีไซท์ใหม่ให้มันเท่ๆกว่านี้ได้ไหม"

"ครับๆ" รีเซ็ตพูด

"อีกซักพัก องค์กร ADSO กับSoS จะส่งคนมาช่วยเหลือเด็กพวกนี้..." มิคุ(ADSO)ชะโงกหน้าออกมาบอก "ภารกิจเสร็จสิ้น"

"ค่ะ รุ่นพี่มิคุ" ลาพีซยิ้ม...

งานยากในฐานะการ์เดี้ยนของเธอก็จบลงอีกวัน...

__________________________________________________________________________________

"เอาไงดีกับพวกเด็กๆล่ะครับ" ชายในชุดเขียว ผมเขียว ถือลูกคิดที่คิดเลขได้ยี่สิบหลักถามอาหนังสือระหว่างเดินในยาน ADSO Dimension Crosser ที่จอด ณ เกาะร้างแห่งหนึ่งเพื่อพิจารณาหาทางช่วยเหล่าเด็กที่ถูกดัดแปลงพันธุกรรม

"อืม..." อาหนังสือทำหน้าเครียด "ทางเอสโอเอสเขากะจะเช็คการคงอยู่ของบิดามารดา ก่อนจะพิจารณารับทั้งครอบครัวเป็นสมาชิก หากพ่อแม่ตายแล้วก็จะทำการดูแลเขาในองค์กรของทางนั้นและทางเรา นั้นรวมกรณีพ่อแม่มิอาจรับสภาพของเด็กที่ถูกดัดแปลงได้ด้วย"

แบล็กร็อกชู้ตเตอร์ที่กำลังเดินข้างๆมิคุโอและชายนิยมเขียวถามชายคนนั้น "คุณเก่งเรื่องไม่ใช่หรืออีโคแม็ท"

ชายนามอีโคแม็ทดันแว่นขึ้นก่อนจะตอบว่า "ผมเก่งการคำนวณผลกระทบเป็นตัวเงินมากกว่าครับ โดยเฉพาะ... เพื่อสิ่งแวดล้อม"

..........................................................................................................................................................

ที่สตูดิโอของโวคาลอยด์ มีการจัดปาร์ตี้นิดหน่อย

"ยินดีด้วยน่ะลาพีซ!" มิคุแสดงความยินดีแก่ลาพีซ "เธอได้เลื่อนขั้นแล้วน่ะ"
"ค่ะ" ลาพีซยิ้มน้อยๆ
"แหม... พี่มิคุยื่นเรื่องพิจารณาเลื่อนขั้นหนูบ้างไหมไม่ได้เหรอ" รินทำหน้าบูด //คุณเธอมีตำแหน่งเป็นบีต้า
"เอ่อ..." มิคุไม่อยากบอกเลยว่าเคยยื่นแล้ว โดนเทนโด ฟิลิปและเอย์กิปฎิเสธไปแล้วด้วย
"งั้นวันนี้ต้องฉลอง!" เมย์โกะตะโกนพล่างยกแก้วเหล้าในมือขึ้น

"เย้ๆ"

พวกเธอหารู้ไหมว่าความหายนะกำลังเกิดขึ้น...

อย่างเงียบๆ

_____________________________________________________________________________________

โลกโทโฮ เกนโซเคียว

"นี่แน่ กบแช่แข็ง~" ชิลโน่พูดกับไดโยวเซย์
"นี่ ทำอย่างนี้แล้วจะแข็งแกร่งขึ้นไหมล่ะนั้น" ไดโยวเซย์ถาม
"ไม่เป็นไรหรอกน่า เพราะเขาแข็งแกร่งที่ซู้ด~"

เหอะๆ มาเจอพวกไรเดอร์กับการ์เดี้ยนนอกโทโฮไหมล่ะ...

แต่ทันใดนั้น

"สายลมแห่งความอาลัย Tornado of missing U"

จู่ๆ สเปลการ์ดลึกลับก็ปรากฎ ลมพายุปรากฎพุ่งใส่พวกชิลโน่ พอทั้งสองติดอยู่ในพายุก็มีห่ากระสุนรูปวงล้อพุ่งโจมตีใส่
สองโยวเซย์ร่วงลงพื้น

"ใครน่ะ ไม่รู้ซ่ะแล้วว่าเล่นกับใคร" ชิลโน่พูด "Freeze beam!"

ลำแสงแช่แข็งสามลำถูกยิงออกไปมั่วๆ

"บากะจริงๆแหะ" ไรเดอร์คนหนึ่งเดินออกมา พร้อมกับเพื่อนอีกสามคน... ผู้จะนำฝันร้ายมาสู่เกนโซเคียว
"นั้นสิน่า" เด็กชายที่นั่งอยู่บนหุ่นขนาดใหญ่พูด "ทำไมเราต้องมาจัดการพวกนี้ด้วย"
สาวผมเทาเสยผม ดวงตาสีฟ้าหันไปมองเด็กหญิงผมเขียวแสนน่ารัก ผิดกับใบหน้าที่บึ้งตึง ก่อนจะหันไปทางไรเดอร์ "เอาไงล่ะ เดวิล วิซซาร์ด"

ไรเดอร์ที่หน้าตาคล้ายกะโหลกสีดำ มีเขาสองเขางอกที่หัวสีขาว ทั้งร่างเป็นสีม่วง ยกเว้นหัว ไม่มีเกราะที่ำทำจากอัญมนีเหมือนไรเดอร์ที่ชื่อคล้ายกันอีกคน ที่เอวมีเข็มขัดที่หน้าตาคล้ายวิซซาร์ด ไดรว์เวอร์ แต่มันดำทั้งหมด เปลี่ยนแหวนที่มือขวาก่อนจะเลื่อนปุ่มที่เข็มขัด แล้วตอบว่า

"เก็บมัน" เขาเอาแหวนทาบ

"NICE! KICK END! NIGHTMARE START!"

เดวิล วิซซาร์ดกระโดดขึ้นฟ้า ก่อนจะพุ่งเตะไดโยวเซย์ด้วย ไรเดอร์คิ๊กแห่งความตาย เอ็ดดิ้ง วิซซาร์ด คิ๊ก

"ไดโยวเซย์! แก.."

ไม่ทันชิลโน่จะใช้สเปลการ์ด เด็กน้อยในหุ่นก็บังคับหุ่นให้ยิงกระสุนทำลายล้างเต็มแม็ก

"อึ๊ก... ฉัน..."

โครม ชิลโน่หมดสภาพ

"เฮ้อ ที่เหลือก็เปลี่ยนสภาพ นายจัดการที เดวิลวิซซาร์ด" เด็กชายคนนั้นพูด

"ได้ สเปลสเลเยอร์" เดวิลวิซซาร์ดเปลี่ยนแหวนก่อนจะทาบอีกครั้ง

"SEAL NOW!"

ไดโยวเซย์และชิลโน่ กลายเป็นยันต์ที่เขียนข้อความว่า "Big fairy" และ "Cool control"

"สองใบ" เดวิลวิซซาร์ดพูด "ยังเหลืออีกเยอะเลยน่ะ"

"ใช่... งั้นที่ต่อไปล่ะ... สเฟียร์" สเปลสเลเยอร์ถามหญิงสาวผมเทา ผู้เป็นโยวไคแห่งวาตภัย

"งั้นก็..." สเฟียร์นึก

"ไปที่หมู่บ้านมนุษย์กัน อ้อ ทำกันเงียบๆล่ะ ขืนมิโกะรู้เข้า งานเราจะยากขึ้น"

"หึๆ คงไม่เท่าไรมั้ง" เด็กสาวหน้าบูดยิ้มและหัวเราะ "มีทั้งเดต้าเชทเกอร์อย่างฉัน โยวไคแห่งการไม่บิน โยวไควาตภัย แล้วก็สเปลสเลเยอร์... ไอ้เรย์มุก็แค่ลูกไก่รอเชือดเท่านั้นแหละ"

"นั้นสิน่ะ" เดวิลวิซซาร์ดมองแหวนที่มือซ้าย เดวิลสกัล ริงค์

"เอาล่ะ ออกตามล่าการ์เดี้ยนของเกนโซเคียวกัน!"


Next chapter : First episode of Special sub series in After Legend war.

The kidnapping in Gensokyo and the miko lover incident.

"Touhou's guardians will safe or new devil will birth.
 Love, ring and spell card will decide!"

42 ความคิดเห็น

  1. #42 Sawada Masuku (@ankhboy) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 เมษายน 2556 / 22:21
    โรโบครั้น! อยากกินๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #42
    0