identity เกิดเป็นนางร้ายในเกม

ตอนที่ 7 : นางร้ายในเกม ครั้งที่ 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,127
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 215 ครั้ง
    14 พ.ค. 63


"ช่วยลืมๆมันไปด้วยคะ สำหรับดิฉันแล้ว

มันก็แค่ความทรงจำที่ไร้ค่าเท่านั้นคะ"


_____________________________________________



      หลังจากที่เธอหลับไป เอมิลี่ก็รีบพยุงไปที่ห้องพยาบาลและส่งให้ฟีโอน่าไปหาน้ำกับผ้ามา เอมิลี่เดินไปปิดประตูห้องและเอาผ้ามาปิดรอบๆเตียงก่อนจะถอนเสื้อผ้า วีร่าออกหมดก่อนจะเตรียมเช็คร่างกายว่าไม่มีส่วนไหนที่มีรอยแผลรึบาดแผล เอมิลี่รีบรักษารอยแตกตรงหัวของวีร่าก็พบว่ามันเกือบติดเชื้อ ดีที่รักษาทัน



       เอมิลี่มองรอบๆตัววีร่าก็ไม่พบอะไร ก่อนจะมองเท้าที่มันบวมขึ้นและช้ำ เอมิลี่ยกเท้าวีร่าขึ้นมาทายาให้เบาๆก่อนจะวางลงที่เดิมและใส่เสื้อชุดป่วยให้และห่มผ้าดีๆให้ ก่อนจะเดินออกมา



       ฟีโอน่าที่รอข้างเตียงมองเอมิลี่ทันที "วีร่าเป็นอะไรมากไหม?" ฟีโอน่าถามเป็นห่วงเอมิลี่ส่ายหัวให้ "ไม่เป็นไรมากหรอกแต่...อาการตรงเท้ามันบวมและน่าจะได้นอนบนเตียงประมาณ 3-4 วันส่วนรอยแตกตรงหัวเกือบติดเชื้อแต่ทำความสะอาดเรียบร้อยปลอดภัย" เอมิลี่พูดพร้อมรอยยิ้มนิดหน่อยฟีโอน่าถอนหายใจอย่างโล่งอกและเดินออกไปส่วนเอมิลี่มองวีร่าเล็กน้อยและเดินออกไป



        "ฟีโอน่า! วีร่าเป็นยังไงบ้าง!?" นาอิบเอ่ยถามอย่างเป็นห่วง ซึ่งนั้นทำให้ฟีโอน่าและเอมิลี่ต่างแปลกใจ "ก็ปลอดภัยคะ ไม่ต้องเข้าไปรบกวนนะคะวีร่าเขาจะนอนได้อย่างเต็มที่" เอมิลี่พูดเพราะเธอรู้ว่าใครก็ตามไปทำอะไรกับวีร่าตอนนอน ระบบในร่างกายจะตอบสนองทันที รู้ใช้ไหมหมายความว่ายังไง? ก่อนสายตาจะไปเห็นรอยยิ้มตวามสุขของใครบ้างคนนั้นทำให้เธอชักสีหน้า



          ฟีโอน่าก็รู้มองเล็กน้อยและเลิกสนใจก่อนจะมุ่งหน้าไปห้องครัวเพื่อไปทำข้าวต้มให้วีร่ากิน ส่วนผู้ชายก็พยายามขอร้องไปดูวีร่าแต่เอมิลี่ไม่อณุญาตและเตือนคนที่จะแอบเข้าไป ฟีโอน่าที่ทำข้าวต้มเสร็จก็มาวางไว้บนโต๊ะทิ้งไว้ให้มันอุ่นๆ แต่กลับมีคนหนึ่งแอบมาใส่ยาไว้ เอมิลี่กับฟีโอน่ารู้ทันที ก่อนจะทำข้าวต้ม 2 ถ้วยขึ้นมาส่วนคนวางยาก็รีบหนี โดยไม่รู้ว่ามีข้าวต้ม 2 ถ้วย ฟีโอน่าพยักหน้าให้เอมิลี่



           เอมิลี่พยักหน้ากลับก่อนจะยกถ้วยที่ไม่มีอะไรขึ้นไปบนห้องพยาบาลส่วนถ้วยที่มียา ก็ลองให้ มาร์ธา ชิมดูว่าอร่อยไหม? ส่วนซองยาก็แอบใส่กระเป๋า เทรซี่ ไว้และเดินออกมาเพื่อไม่ให้ผิดสังเกตุ "กรี๊ดดดดดดดด!!! มาร์ธา!!!" เทรซี่กรี๊ดร้องอย่างตกใจเมื่อมาร์ธาชักดิ้นชักงอและไอออกมาเป็นเลือด พวกผู้ชายที่เห็นก็ตกใจ นอร์ตันได้สติเร็วกว่ารีบอุ้มท่าเจ้าสาวไปห้องพยาบาลอย่างเร่งด่วน



           นอร์ตันถีบประตูเข้าไปก็เห็นเอมิลี่กำลังป้อนข้าวให้วีร่าที่กำลังงัวเงียคล้ายๆแมว ก่อนจะรีบตั้งสติ "เอมิลี่มาร์ธาเป็นอะไรก็ไม่รู้!?" นอร์ตันรีบวางมาร์ธาไว้ข้างๆเตียงวีร่า มาร์ธายังชักดิ้นชักงออยู่นั้นทำให้เอมิลี่(แสร้ง)จ้องมองอย่างตกใจ ส่วนเธอก็เอียงคออย่างสงสัย แม้จะสามารถเดาสถานการณ์ได้แต่ก็แกล้งไม่รู้ "แบบนี้ดิฉันไม่รู้หรอกคะ รู้แค่ว่าเป็นพิษแต่ยารักษาดิฉันไม่สามารถรักษาได้หรอกคะ" เอมิลี่ไปตรวจร่างกายมาร์ธาและส่ายหัวให้



             "ดิฉันเป็นหมอนะคะแค่ตรวจคนไข้และจดบันทึกไม่ได้มีประสบการณ์ด้านยาพิษนะคะ ดิฉันทำงานฝ่ายผู้ป่วยจิตเวชนะคะ" เอมิลี่พูดโกหกออกมาเพราะเธอไม่อยากรักษาคนที่ทำเพื่อนเธอจนเจ็บปวดหรอกนะ "ไม่ใช้ว่าเอมิลี่จังอิจฉามาร์ธาหรอกคะ!! ไม่ยอมให้ยาแบบนี้มันผิดนะคะ!!" เทรซี่พูดออกมาทุกคนหันมามองเอมิลี่ที่ใบหน้าที่มักยิ้มอ่อนโยนแต่ตอนนี้มันกลับเรียบนิ่ง



             "อิจฉา? เรื่องอะไรกันคะ และพวกคุณลองหายากันเองดูว่ามีไหมยาแก้พิษ ฉันมีแต่ยาแก้ป่วย รึเจ็บคอและอื่นๆ ไม่ใช้ว่ายาแก้พิษอยู่กับคุณหรอคะคุณเทรซี่?" เอมิลี่เอ่ยถามออกมาอย่างเจ้าเล่ห์นั้นทำให้เทรซี่ตกใจ 'มันรู้ได้ยังไงกัน!! แบบนี้มาร์ธาต้องตายแน่ๆแต่ยาอยู่กับเราถ้าให้มาร์ธากินเข้าไปทุกคนต้องสงสัยเราแน่ๆทำยังไงดี!!!' เทรซี่คิดอย่างวิตกอาการมาร์ธาก็ย่ำแย่ลงเรื่อยๆ ปากเริ่มเป็นสีม่วง มุมปากมีเลือดไหลออกมาเยอะกว่าเดิม



             ใบหน้าเริ่มซีดเหมือนศพ เธอยกยิ้มขึ้นมาก่อนจะเอ่ยคำพูดเสียงเบาคล้ายกระซิบให้เทรซี่ได้ยินแม้จะมีคนอื่นอยู่ "ให้ยาแก้พิษมาร์ธากินสิเทรซี่~ เดี๋ยวเธอจะกลายเป็นฆาตกรนะ~ เร็วๆสิเดี๋ยวเพื่อนเธอก็ตายหรอกนะ~" เทรซี่ยิ่งเครียดกว่าเดิมวีร่าหัวเราะออกมาแผ่วเบาก่อนจะลุกจากเตียง ก่อนจะลงจากเตียงเบาๆ แม้จะเจ็บเท้าแต่ก็ยังลงมาช่วยมาร์ธาเพราะอะไรบางอย่าง



              เธอหยิบดอกไม้บนโต๊ะที่เป็นสีเขียวผสมสีแดง เธอเด็ดใบออกมาเป็นกำก่อนจะขยี้จนมันมีน้ำไหลออกมาเธอประคองให้มาร์ธากินเข้าไปนั้นทำให้มาร์ธาเริ่มไม่ไอเป็นเลือดและริมฝีปากเริ่มเป็นสีม่วงอ่อนๆ มันเป็นแค่ยาชาเท่านั้นเองละ (ไรท์สมมุติขึ้นมาเฉยๆ//ไรท์) "เอายามาซะ เทรซี่เธอคิดจะฆ่าเพื่อนตัวเองรึไงกันทำไมไม่ให้ยาแก้พิษกับเพื่อนตัวเอง" เธอเอ่ยออกมาและแบมือขอยาจากเทรซี่



            "ธะ-เธอรู้ได้ยังไงกัน!!?" เทรซี่พูดอย่างตกใจและพึ่งคิดได้ว่าจะใส่ร้ายวีร่าก็ตอนนี้ "เธอวางยาพิษใส่มาร์ธางั้นหรอ!!?" เทรซี่ตะโกนออกมาเธอมองนิ่งๆก่อนจะถอนหายใจ "ฉันพึ่งตื่นมาเองนะคะ แถมไม่มีเวลาเดินไปข้างล่างได้หรอกคะ" เธอพูดออกมาก่อนจะค่อยๆเดินกลับไปที่เตียงตัวเองและนั่งลง มองเทรซี่ที่กำลังลนลานนั้นทำให้เธอยิ่งได้ใจ



            เธอขยับขามานั่งไขว้ห้างมองเทรซี่อย่างไม่สนใจมากนัก ทุกคนมองเธอสลับกับเทรซี่ "รีบให้ยาสิคะเดี๋ยวเพื่อนคุณก็ตายหรอกนะคะ ยาที่ฉันให้กินเข้าไปมันก็แค่ยาชาเท่านั้นนะคะไม่ใช้ยาถอนพิษ" เธอกล่าวออกมาพร้อมใบหน้าเปื้อนยิ้มนิดๆ จนทำให้เทรซี่หยิบยาแก้พิษมาให้มาร์ธากินเข้าไป มาร์ธาเริ่มสีหน้าดูดี ริมฝีปากกลับมาเป็นธรรมดา



             "ไม่มีอะไรแล้วเชิญกลับไปด้วยคะมันรบกวนเวลาฉันกินข้าวและพักผ่อน" เธอพูดออกมาก่อนจะหันไปมองเอมิลี่และยกยิ้มน่ารักๆออกมา "เอมิลี่จัง ถ้ากินข้าวเสร็จฉันขอกินลูกอมรสวานิลลาได้ไหมคะ?" เธอพูดอย่างออดอ้อนเพราะช่วงนี้ร่างกายเธอขาดน้ำตาลมาก เอมิลี่พยักหน้าให้เล็กน้อยเธอก็มานั่งกินข้าวต้มเหมือนเดิม "วีร่าจัง! ฉันเอา---เอ่อ...ฉันมาขัดอะไรรึเปล่า?" ฟีโอน่าเดินถือดอกไม้เยอบีร่าซึ่งนั้นทำให้เธอตกใจ ว่าทำไมเป็นดอกไม้นี้



              "ไม่หรอกจ๊ะ ว่าแต่ดอกเยอบีร่าดีแล้วหรอ?" เอมิลี่พูดออกมาพร้อมเอามือแนบแก้มตัวเอง "ดีสิคะ! ก็วีร่าไร้เดียงสาและแข็งแกร่ง เหมือนแสงสว่างเลยคะเพียงแต่โดนใส่ร้ายทำให้วีร่าเปลี่ยนไปนิคะ" ฟีโอน่ากล่าวออกมาพร้อมรอยยิ้มจริงใจทำให้อดไม่ได้ที่จะยิ้มตาม "ขอบคุณนะคะ" รอยยิ้มของวีร่าทำให้ฟีโอน่ายิ่งดีใจกว่าเดิม ส่วนเอมิลี่ก็หัวเราะอย่างสดใสและยิ้มให้กับฟีโอน่า



              การเป็นนักฆ่านั้นไม่มีสิ่งใดยากไปเท่ากับ การไม่มีเพื่อนจริงใจ นั้นยากสำหรับนักฆ่ามากเพราะส่วนมากที่เข้าหานั้นมีแต่ผลประโยชน์แต่อย่างน้อยวีร่าก็ยังมีเพื่อนที่จริงใจถึง 2 คนเธอดีใจมากเพราะโลกเก่าสำหรับเธอไม่มีใครจริงใจเท่ากับนัมเบอร์ทู เธอหลับตาลงซึมซับกับความมิตรภาพ ก่อนจะลืมตาอีกทีก็เห็นพวกผู้ชายยังไม่ออกไป



               "ทำไมยังไม่ออกไปกันคะ?" เธอเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา สำหรับเธอแล้วพวกผู้ชายแบบนี้คงต้องหาวิธีการเพิ่ม iQ แล้วละไม่งั้นโง่ตลอดไป "ก็...แค่มาเฝ้าอาการของมาร์ธาแค่นั้นเฉยๆ" นาอิบพูดออกมาแผ่วเบาแต่เธอก็ได้ยิน และไม่สนใจพวกผู้ชายก่อนจะหันมามองฟีโอน่าที่กำลังเล่นกับผมขอเธออยู่ เธอก็ไม่ได้เอ่ยห้ามอะไรนะ ออกจะชอบด้วย



                "ได้เวลาพักผ่อนแล้วคะ ฟีโอน่าจังเราไปลงเล่นเกมกันเถอะ ส่วนวีร่าอาการแบบนี้น่าจะต้องรอ 6-7 ชั่วโมงนะแต่วีร่าจังมีลงเล่นตอนกลางคืนนิคงไม่เป็นไรมากหรอกมั้ง เพราะยังไงคุณไนติงเกลคงไม่ปล่อยให้เซอบาดเจ็บมากหรอก" เอมิลี่พูดออกมาฟีโอน่าพยักหน้าหงึกๆให้เอมิลี่ ก่อนจะมองเธอที่ยกยิ้มขึ้นมา "ไม่เป็นไรหรอกคะเอมิลี่จังกับฟีโอน่าจังไปลงเล่นกันก่อนเถอะคะ" เธอพูดออกมาก่อนจะขยับตัวนอนบนเตียงเพื่อพักฟื้น



                 เอมิลี่กับฟีโอน่ามองเล็กน้อยก่อนจะเดินออกไปพวกผู้ชายก็ยังนั่งเฝ้าอยู่ แม้เธอจะรำคาญสายตาที่มองมาแต่ก็ขี้เกียจพูด รีบๆนอนดีกว่าอีกนะ นอร์ตันค่อยๆเข้ามาใกล้วีร่าที่เข้าสู่ท้วงนิทราแต่ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับร่างกาย ระบบในร่างกายจะต่อสู้เองอัตโนวัติ "ฉันไม่เข้าใจ ทำไมเอ็มม่าต้องใส่ร้ายวีร่าด้วย" นอร์ตันพูดขนาดที่มองวีร่าด้วยสายตาคาดเดายาก "เห็นฟีโอน่าเล่าให้ฟังว่า เอ็มม่าอิจฉาที่วีร่าสวยกว่าทั่งความสามารถดีกว่าและผู้ชาย" นาอิบกล่าวออกมาพร้อมมองวีร่าอย่างขอโทษ



                   "ผมรู้สึกสงสารวีร่ากว่าเดิมเลยละครับ โดนคนทั้งคฤหาสน์เกลียดและด่ามากมายแต่ก็ยังสู่นะครับ เหมือนดอกเยอบีร่าจริงๆ" อิไลพูดออกมาพร้อมยิ้มที่ดูโศกเศร้าแน่ละ เป็นใครจะทนไหวละโดนด่ากลั้นแกล้งต่างๆเป็นว่าเล่น แถมยังถูกแกล้งในเกมมันก็เจ็บและเศร้าใจนะ คาร์ลยืนมองนิ่งๆแต่กลับหยิบดอกกุหลาบสีน้ำเงินออกมาวางไว้ข้างๆเตียงของวีร่าและเดินออกไป



                     "ถามจริงคิดยังไงถึงเอาดอดกุหลาบสีน้ำเงิน??" ลูก้าที่นั่งอยู่เงียบๆเอ่ยปากขึ้นมาพร้อมเลิกคิ้วขึ้น วิคเตอร์สะกิดลูก้าให้ดูสมุดบันทึกตัวเองที่โชว์ให้ดู 'ความหมายมัน การรอคอยด้วยความอดทน ผมคิดว่าคาร์ลกำลังรอวีร่าให้อภัยน่ะครับ' แอนดรูว์มองวิคเตอร์เงียบๆ ก่อนจะมองวีร่าต่อทุกคนในที่นี้ยอมรับว่าวีร่านั้นตอนปกติและนิ่งๆ สวยมาก คล้ายเทพธิดาก็นะลูกคุณหนูไม่แปลกที่จะสวย แต่พวกเขาทุกคนต่างอิจฉาเอมิลี่กับฟีโอน่า



                      ที่ได้รับรอยยิ้มจริงใจของวีร่า มาร์ธาที่นอนอยู่เริ่มได้สติขึ้นมา ก็นี้มันจะเที่ยงแล้วนิหลังจากเกิดเหตุการณ์นั้น "นาอิบคุง" มาร์ธาเอ่ยด้วยน้ำเสียงดีใจก่อนจะเห็นคนข้างเตียงที่นอนนิ่งๆไม่เป็นไรนั้นทำให้หล่อนโกรธมาก "ตื่นแล้วหรอมาร์ธาเธอไปกินยาพิษได้ยังไงกัน?" นาอิบเอ่ยถามเข้าจุดประสงค์ทันทีนั้นทำให้มาร์ธาเหงื่อตก หล่อนควรทำยังไงดีหล่อนไม่น่าทำตามขอฟีโอน่าเลย



                      เดี๋ยวนะฟีโอน่า!? "ฟีโอน่าเป็นคนวางยาฉันน่ะ จริงๆนะ" มาร์ธาพูดออกมาพร้อมบีบน้ำตาออกมาซึ่งไม่มีใครเชื่อพวกเขาพึ่งจะได้รับบทเรียนมา "อย่ามาตอแหล ไม่ใช้ว่าจะใส่ร้ายวีร่ายอมกินยาพิษเอง แต่เสือกจะตายเองจริงๆ" นาอิบพูดออกมาเขาที่อยู่สงครามมาหลายครั้งและมีผู้หญิงมาพลีกายให้เพื่อปลดปล่อยจึงมักรู้ แม้ตอนแรกๆเขาจะโง่เพราะเอ็มม่าก็เถอะ แน่ละก็เขามีอดีตไม่น่าจดจำแต่เอ็มม่าก็เข้ามาปลอบเขาจึงทำให้เขาโง่อย่างงี้ไง ไม่ทันได้นึกว่าเป็นมารยาหญิง



                       "ผมว่าเราค่อยคุยดีกว่าเดี๋ยวคุณวีร่าจะตื่นเอา" แอนดูวร์พูดขึ้นมาท่ามกลางความเงียบ ส่วนมาร์ธาก็มองวีร่านิ่งๆ ลูก้ากับวิคเตอร์หันมามองมาร์ธา 'ผมจะให้หมาผมเฝ้าไว้ ส่วนคุณลูก้าจะเฝ้าหรอครับ?' วิคเตอร์โชว์สมุดบันทึกให้ทุกคนดู ลูก้าเพลอทำหน้าเหวอๆ คนอื่นๆก็พยักหน้าให้ "เดี๋ยวสิ!! ทำไมฉันต้องมาเฝ้าเธอด้วย และฉันยังต้องไปซ่อมของในห้องอีก" ลูก้าตะโกนออกมาก่อนจะค่อยๆลดเสียงลงเมื่อเห็นวีร่าขยับตัวพลิกด้านนอนตะแคง



                        'ก็คุณลูก้าไม่มีแมทช์ให้เล่นนิครับ ส่วนพวกผมมีนะคุณน่ะเฝ้าดีแล้ว' วิคเตอร์ยกสมุดให้ดู ลูก้าถอนหายใจออกมามองมาร์ธาที่กำลังร้องไห้สะอึกสะอื้น ไม่เสียงดังมองวีร่าที่กำลังนอนสบายและมีรอยยิ้มขึ้นมาตรงมุมปาก ลูก้าหลับตาลงก่อนจะลืมตาขึ้นมาเผยดวงตาเจ้าเล่ห์



"ถ้าฉันเพลอทำอะไรแปลกๆ ก็อย่ามา

ว่ากันที่หลังนะ ถือว่าได้ก่อน ^ ^"



                        นั้นทำให้วิคเตอร์รีบเขียนใส่สมุดอย่างรวดเร็วส่วนแอนดูวร์ยกพลั่วขึ้นมาลูก้าก็ยังยิ้มแย้มออกมา 'ระวังนะครับคุณลูก้า คุณวีร่ายิ่งเกรี้ยวกราด อยู่นะครับ ถ้าทำอะไรแปลกๆใส่จะไม่อาละวาดหรอครับ? ผมเตือนด้วยความหวังนะครับ' ลูก้ายกยิ้มขึ้นมาก่อนจะหัวเราะอย่างเจ้าเล่ห์ "พวกนายลืมอะไรไปรึเปล่า? ฉันเป็นคนเดียวที่ไม่เกลียดวีร่าและมักจะช่วยเธอเวลาไม่มีใครช่วย" ลูก้ายิ่งหัวเราะกว่าเดิมเมื่อเห็นหน้าเหวอๆ ของพวกผู้ชาย



'ไอ้หมอนี้มันร้ายกาจ!!!!' ×6



                         ส่วนมาร์ธานั่งบนเตียงร้องไห้และเคียดแค้นฟีโอน่าที่ทำให้เธอเสียแผนแถมยังกินยาพิษตัวเองเข้าไปอีก นาอิบก็ไม่สนใจเธอแถมยังด่าเธออีกและไปสนใจยัยวีร่า ทำให้เธอกำมือแน่นเพื่อระบายอารมณ์ความโกรธและแค้นไว้ ยัยวีร่าแกต้องไม่ได้อยู่สงบสุขแน่ๆ!!! ลูก้าแอบมองลับๆก่อนจะหัวเราะออกมาแผ่วเบาและนั่งบนเก้าอี้มองวีร่าที่กำลังนอนหลับฝันหวานอยู่



_____________________________________________



70%


เดี๋ยวมาต่อนะจ๊ะ จุ๊บๆ



_____________________________________________

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 215 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

48 ความคิดเห็น

  1. #48 คาเรียน่า (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มีนาคม 2564 / 03:44

    1ปีผ่านไปเราก็ยังรออ่านตอนต่อไปนะคะ^_^

    #48
    0
  2. #46 Imaim2 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2564 / 13:55

    รอต่อนะ
    #46
    0
  3. #45 0621198225 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 มกราคม 2564 / 19:47

    รออ่านอยู่ค่ะ
    #45
    0
  4. #44 พะยูนบินได้ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 มกราคม 2564 / 15:07

    รอค่ะ ชอบมาก ชอบความที่เป็นนางร้าย อ่านแล้วมันสะใจ สนุกมากกกกกกก ทำอีกนะคะ ได้โปรด

    #44
    0
  5. #43 FriskyChan (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2563 / 21:03
    รออยู่น้าาา
    #43
    0
  6. #42 violet_itis_lily (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2563 / 05:51
    รออยู่ค่ะจุ๊บๆ
    #42
    0
  7. #40 Oeioei (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2563 / 18:57

    รอต่อไป

    #40
    0
  8. #39 170249ray (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2563 / 22:16
    รอออออ
    #39
    0
  9. #37 Ssoraly (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 12:01

    มาต่อเร็วๆนะคะแง;

    #37
    0
  10. #36 BLACK ??? (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 18:10
    ก. . .แกมันร้ายนังลูก้า!!! 😂
    รอมาต่อนะก๊ะ~🙏✨

    ตอนนี้รู้สึกห่วงน้องมากอะกลัวน้องจะเสียความบริสุทธิ์ฮรืออ💦💦

    อะแฮ่ม-.. ใครมาทำร้ายน้องหรือปู้ยี้ปู้ยำ(?)น้อง ปืนในรออยู่นะจ๊ะ •^-

    สู้ๆนะคะคุณไรท์รอตอนต่อไป และ ถ้ายังคิดแนวเนื้อเรื่องไม่ออกก็ไม่ต้องรีบก็ได้ค่ะพอดีเป็นคนสวย(?)ที่รอได้เสมอค่ะ! ✨✨
    #36
    0
  11. #35 _ENG_ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 00:11
    ลูก้าช่างร้ายกาจ!
    #35
    0
  12. #34 bankdvd8 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 00:09
    งืออออ
    #34
    0
  13. #33 DODC__1234567890 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 13:02

    แหมมมร้ายจริมๆเลยนะลูก้า555+

    #33
    0
  14. #32 Saya555 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 08:52
    ลูก้า แกมันร้ายยยย!!
    #32
    0
  15. #31 -แมวโง่- (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 07:09
    ร้ายกาจจจจจจจจจจ
    #31
    0
  16. #30 star-240351 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 06:58
    ลูก้า!!นายมันร้ายกาจจจจ
    เลิฟๆค่ะไรท์จุ๊บๆ
    #30
    0
  17. วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 00:47
    จุ๊บๆ นะคะไรท์ จุ๊บๆ
    #29
    1
    • #29-1 jessyth453(จากตอนที่ 7)
      14 พฤษภาคม 2563 / 00:47
      งุ้ยยยยยย เขินนน ///^/// มีคนตอบรับด้วย
      #29-1