identity เกิดเป็นนางร้ายในเกม

ตอนที่ 1 : นางร้ายในเกม ครั้งที่ 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,303
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 121 ครั้ง
    23 ต.ค. 62

    ฉัน ซีโร่ เป็นเด็กที่เคยร่าเริ่งแต่เพราะพวกมัน พวกโสโครกนั้นขายเธอให้กับนักฆ่าเพื่อชีวิตตัวเอง



    เธอเกลียด โกรธ เศร้า ทำไมถึงทำกับเธอได้ล่ะเพราะอะไรกัน? เธอถูกส่งตัวฝึกให้เป็นนักฆ่าอย่างเต็มรูปแบบ ซึ่งแลกกับการที่ฉันต้องทำตามคำสั่งหัวหน้าที่ฉันนับถือเป็นพ่อคนเดียวของฉันเท่านั้น



     เธอได้รับภารกิจกวาดล้างมาเฟียกลุ่มหนึ่งพร้อมทำร้ายหลักฐานทั้งหมดแน่นอน เธอทำทั้งหมดก่อนจะกลับบ้านตัวเอง เธอก็คิดทบทวนเกี่ยวกับตัวเองและวินาทีนั้นเธอก็เห็นเพื่อนรักที่กำลังยืนอยู่หน้าบ้านของเธอ ทำให้เธอสงสัย



    "ไงซีโร่ ไม่เจอกันนานเธอสวยขึ้นเลยนะ" นัมเบอร์ทู หรือ นัมเบอร์ ที่ส่งยิ้มมาให้ "เข้าเรื่องเถอะทูฉันไม่ชอบที่เธอแสร้งยิ้ม" ฉันพูดนัมเบอร์เริ่มหุบยิ้มพร้อมใบหน้าที่บิดเบี้ยว "ทำไมแกต้องแย่งทุกสิ่งทุกอย่างไปจากฉันด้วย!!!" นัมเบอร์พูดออกมา



    ใบหน้าที่โกรธ โมโห อิจฉา แค้น ฉันยังยืนนิ่งไม่ขยับ "ทำไมกันล่ะ ฉันมาก่อนเธอ เธอก็ได้รับความรักจากมาสเตอร์ เธอทำภารกิจผิดพลาดนิดหน่อยเธอก็ไม่โดนลงโทษ แล้วฉันล่ะ!!!? ผิดนิดหน่อยก็โดนทรมาณ!! รู้ไหมว่าฉันน่ะเกลียดเธอฉันไม่ได้อยากเป็นเพื่อนกับเธอเลยสักนิด!!!!" นัมเบอร์พูด



    พร้อมระบายอารมณ์ที่อดอั้นในใจออกมาหมด ฉันอยากจะตะโกนบอกเธอเหลือเกินว่า ฉันต่างหากที่โดนทรมาณหนักกว่าเธออีก แต่ดูเหมือนนัมเบอร์จะไม่สนใจก่อนจะยกปืนสีดำขลับ ที่ฉันจำได้



    ปืนที่สัญลักษณ์ที่แสดงว่า 'จะเป็นเพื่อนรักจนวันตาย' เธอรู้สึกผิดหวัง โดนทรยศมาอีกแล้ว ดวงตาสีแดงก่ำคล้ายเลือดเดินเข้ามาใกล้ก่อนจะกอดนัมเบอร์ "ฉันน่ะนะ ไม่เคยทรยศเธอเลย ฉันน่ะคิดว่าเธอเป็นเพื่อนที่ฉันรักที่สุด ฉันหวังว่าอันนี้จะช่วยเธอได้นะ" ฉันพูดพร้อมหยิบปืนมาจ่อที่หัวใจ



    ก่อนจะยกแฟรชไดร์ฟให้และกดลั่นไก นัมเบอร์ตาโตก่อนที่เธอจะจ้องมองร่างบางที่ล้มลงกับพื้นพร้อมเลือดไหลออกมา นัมเบอร์มองปืนตัวเองก่อนจะขว้างทิ้งไปพร้อมช้อนร่างซีโร่ขึ้นมา



    "ขอโทษๆๆ ฮึก! ฟื้นสิซีโร่ฉันสำนึกไปแล้ว ฉันขอโทษที่ว่าไปแบบนั้น ฮึก! ฉันไม่ได้ตั้งใจจะว่าเธอแต่ฉันถูกควบคุมต่างหาก" นัมเบอร์พูดออกมาใช้เธอถูกบังคับ ถ้าเธอไม่พูดเธอจะถูกทรมาณเธอจำเป็นต้องพูด นัมเบอร์กอดร่างซีโร่แน่นพร้อมฝนที่ตกลงมาน้ำตาไหลออกมา



อีกด้านหนึ่ง



    รู้สึกสบาย สงบ "นี้เจ้าน่ะ" เสียงทุ่มต่ำพร้อมแสงที่เปร่งออกก่อนจะเผยให้เห็นใบหน้าแสนหล่อเหลา "เป็นมนุษย์ที่แปลกจังเลยนะ" ฉันค่อยๆลืมตาขึ้นมาก็พบว่า...ผู้ชายที่มีปีกด้านหลัง



    "แล้วคุณมีอะไรกับฉันหรอคะ?" ฉันพูดอย่างเป็นมารยาทดูจากท่าทางไม่ใช้คนธรรมดาแน่ๆ "ฮ่าๆ ช่างฉลาดจริงๆ ข้าคือพระเจ้าน่ะ ข้ามาที่นี้เพื่อจะบอกเจ้าว่ามิติที่เจ้าจะไปนั้นคือเศษดวงวิญญาณเจ้าอีกอันหนึ่ง ข้าปลดพลังให้เจ้าแล้วนะ" พระเจ้ากล่าวออกมาพร้อมนั่งบนเก้าอี้ที่เสกมา



    "แล้วเป็นแบบไหนหรอคะ? แล้วที่บอกว่าปลดพลังให้ที่ว่าอย่าบอกนะคะว่า" ฉันพูดแต่โดนพระเจ้าตัดหน้าไป "ใช้อย่างที่เจ้าว่า ข้าว่ารีบไปเถอะส่วนรายละเอียดข้าส่งไปที่ความทรงจำแล้วไม่ต้องห่วง" พระเจ้าพูดพร้อมยกยิ้มขึ้นมา



    "ขอบคุณนะคะ" ฉันก้มให้ก่อนจะมีหลุมดำโผล่ออกมาใต้เท้าก่อนจะโดนดูดเข้าไป "เป็นเด็กสาวที่แปลกจริงๆ แต่ขณะเดียวกันก็น่าสนใจ" พระเจ้าพูดพร้อมจิบชามองกระจกที่สะท้อนซีโร่



ณ คฤหาสน์เซอไวเวอร์



    สิ่งแรกที่รู้สึกคือความปวดหัว ก่อนจะหายไปร่างที่เธออยู่คือ วีร่า แนร์ ที่ถูกใส่ร้ายจาก เอ็มม่า วูดส์ ซึ่งเหล่าฮาเร็มนางก็เข้ามาปกป้องบางทำร้ายวีร่าบาง ส่วนมากจะต่อว่ารึด่ามากกว่า ฉันลองเรียกเลลานี่ดู ก็ปรากฏดาบสีดำแนวยาวสีม่วง



    ฉันจับก่อนจะใช้มือบาดดูก็พบว่ายังคมเหมือนเดิม "ฮ่าๆ เลลานี่นี้สุดยอดจริงๆ" ฉันพูดเลลานี่สั่นรับคำตอบรับฉันก่อนที่จะทำให้หายไปเพราะ มีคนเดินมาทางห้องฉัน ก๊อก ก๊อก ก๊อก



    "นี้!! ยันร่าน!! ได้เวลาลงเล่นแมทช์ต่อไปแล้วนะ!!" เสียงทุ่มต่ำพร้อมอารมณ์ที่หงุดหงิด ฉันมองก่อนจะเดินไปเปิดประตูก็พบว่าเป็น นาอิบ ชูบีดาร์ ทหารรับจ้างที่ตอนนี้ฉันไม่อยากเป็นมิตรสุดๆ ฉันเดินผ่านนาอิบไปอย่างไม่สนใจแม้เมื่อก่อนจะดีใจก็เถอะ


    ฉันเดินมาถึงห้องเตรียมเล่นก็พบว่าเป็นผู้ชายทั้งหมดยกเว้นฉัน แต่ฉันไม่ได้สนใจไปนั่งจุดคนเดียวพร้อมมองขวดน้ำหอมถ้าไม่ไหวต้องใช้เลลานี่ช่วยแล้วล่ะ ในเกมมี นอร์ตัน อิไล เท่านั้น



    ฉันว่าฮันคงไม่พ้น แจ็ค หรอกนะฉันมองขวดน้ำหอมสีขาวบริสุทธิ์ ที่มันสามารถแปดเปื้อนได้ซึ่งฉันแปดเปื้อนไปแล้ว ฉันนั่งเงียบๆดวงตาที่เป็นสีฟ้าประกายแต่ มันกลับดูหม่องจนดูน่ากลัว



    "ผมคิดว่าคุณวีร่าแปลกไปครับ" อิไลพูดหลังจากแอบมองวีร่ามาสักพัก เธอดูยังไงดีล่ะไม่สนใจพวกเขา เงียบผิดปกติ ดวงตานั้นมันอะไรกัน? "ฉันคิดว่าเธอคงเรียกร้องความสนใจมากกว่า" นาอิบพูดขึ้นมาพร้อมกอดอกมองวีร่าแม้จะรู้สึกเหมือนอิไล



    "วันนี้เรามาแกล้งคุณวีร่าดีไหมครับ?" นอร์ตันเอ่ยออกมาแม้เขาจะรู้สึกแปลกๆก็เถอะ "หื้ม? เล่าแผนมาสิ" นาอิบเอ่ยด้วยความสนใจ "เราลองปั่นไฟจนเหลือนิดหน่อยและไปปั่นเครื่องอื่นต่อ พอคุณวีร่าถูกนั่งเราก็ทำเป็นจุดเครื่องและช่วยไม่ได้ยังไงครับ" นอร์ตันเสนอแผนออกมานาอิบกับอิไลพยักหน้า



    เห็นด้วย ฉันมอง3หนุ่มโดยที่พวกเขาไม่รู้ ก่อนจะเผยแสยะยิ้มเล็กๆออกมา ขึ้นจะกำจัดเธอด้วยวิธีนี้? เสียงใจด้วยคงยากนิดหน่อย



เกมมันพึ่งเริ่มต้นเท่านั้น=)



ตัดจบ


_____________________________________________


เรื่องอื่นไรท์ค่อยแต่งต่อฮิๆ


แนะนำตัวละคร



ชื่อ ซีโร่


อายุ 17 น้ำหนัก 48 สูง 163


นิสัย นิ่งๆ เงียบๆ พูดบางครั้ง ยิ้มยาก เดานิสัยยาก ไปดูในเรื่องแทนล่ะกัน


ของที่ชอบ เลลานี่ ช็อกโกแลต


ของที่เกลียด เอ็มม่า แล้วแต่นางเพราะนางเกลียดเยอะ


"นี้น่ะหรอเศษเสี้ยวดวงวิญญาณฉัน?"




ชื่อ วีร่า แนร์


นิสัย (เก่า) ปากร้าย ทำร้ายคนอื่น ด่าคนอื่นไปทั่ว ไม่ถูกใจก็กรี๊ดคล้ายๆลูกคุณหนูล่ะ

(ใหม่) เหมือนหนูซีโร่นั้นล่ะ


"ฉันทำอะไรกัน ทำไมพวกนาย

ต้องรังเกียจฉันด้วย"

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 121 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

48 ความคิดเห็น

  1. #4 -แมวโง่- (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 00:58
    ชอบมากๆเลยค่ะ!
    #4
    0
  2. #1 Pepee (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2562 / 02:09

    สนุก??‘???‘???‘???‘?


    #1
    0