Undertale All Au x oc ฉันจะยอมเสี่ยงคุกคะ!!!

ตอนที่ 1 : ยอมเสี่ยงคุกครั้งที่ 1 หลุมมาจากไหนกัน?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 235
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    2 ก.ค. 62



'โชคชะตาบ้างครั้งมันก็ดี

แต่บางครั้งมันก็โหดร้ายเกินกว่าจะทนได้'


=====================================

 [ ณ คาสิโนแห่งหนึ่ง ]


มีร่างหญิงสวยหน้าตาสวยราวกับพระเจ้าสร้างมา ผมสีดำเงางามปล่อยลงมาให้คลอเคลียกับแก้ม ดวงตาสีทองอร่ามที่สว่างในความมืดราวกับถูก ดึงดูดให้เข้าใกล้ ใส่ถุงมือสีดำ ใส่ชุดหนังสีดำรัดรูปเสื้อข้างในไหมพรมคอเต่ายาวถึงเอวเปิดเอวนิดหน่อยใส่กางเกงขายาวรองเท้าบูธสันสูงสีดำ ร่างบางมองไปที่จุดๆหนึ่งซึ่งไม่มีใครรู้ มือก็ยกไวน์องุ่นรสหวานมากินก่อนจะลุกขึ้นและเดินไปที่เสาเพื่อโชว์การแสดง ให้เหยื่อติดเบ็ดง่าย ร่างบางจับเสาก่อนจะโชว์ก่อนแสดงทำให้ผู้คนที่กำลังทำกิจกรรมต่างหยุดชะงักแม้แต่ เหยื่อ ร่างบางแสดงไปสักพักก่อนจะหยุดและเดินออกไป ดูสิเหยื่อจะตามมาหรือเปล่า อ่ะ! โทษที ฉันลืมแนะนำตัว ฉันชื่อ อาเคมิ เอมิ เรียกว่า เอมิ ก็ได้ตอนนี้กำลังทำภารกิจอยู่ซึ่งภารกิจคือฆ่าคนยังไงล่ะ ถามว่ากลัวไหม? ไม่หรอกก็ฉันเคยฆ่าคนในครอบครัวมาแล้วนิเพราะอะไรน่ะหรอ? ก็พวกมันทรยศฉันนิใครก็ตามที่ทรยศฉันฉันจะฆ่ามันอย่างไร้ความปราณี "มาเดินคนเดียวระวังโดนฉุดนะครับ" หืมส์..ไม่นึกเลยว่าเหยื่อจะติดเบ็ดเร็วขนาดนี้ "ว่าอะไรนะคะ?" ฉันแสร้งพูดใสซื่อเดินเข้าไปใกล้ก่อนจะใช้หน้าอก อันใหญ่โตเบียดแผงอก น่าเสียดายจริงๆ อุสาหล่อนะเนี้ย "ผมว่าเราควรไปห้องดีกว่าครับ" เหยื่อพูดใบหน้ายิ้มๆแต่ดวงตากลับหื่นกระหาย ช่างเป็นดวงตาที่น่ารังเกียจเสียจริง "แต่..ฉันมีของขวัญให้คุณด้วยคะ" ฉันพูดใบหน้ายกยิ้มเพิ่มสเน่ห์เท่าตัวทำให้เหยื่อที่เห็นก็มัวแต่สนใจรอยยิ้มเท่านั้น ฉันค่อยๆหยิบยาพิษออกมาจากกระเป๋ากางเกงด้านหลังฉันยกมือที่ว่าง มาปิดตา "ช่วยหลับตาหน่อยนะคะ" ฉันพูดก่อนจะเอายาพิษมาโปรยที่จมูกซึ่งฉันกลั้นหายใจอยู่ก่อนจะถอยออกมาอย่างรวดเร็วและเดินมาทางที่ห้องน้ำส่วนเหยื่อก็ชักดิ้นร่างกายเกร็งตัวเส้นเลือดปูดขึ้น ฉันถอนถุงมือออกก่อนจะใช้ไฟเช็คจุดและทิ้งทันที ฉันปีนขึ้นจนถึงแพดานก่อนจะดึงแพดาน เพื่อที่จะมุดหนีส่วนเหยื่อก็ปล่อยทิ้งไว้ ฉันวิ่งออกมาจากหลังประตูคาสิโนก่อนจะปลดชุดหนังออกและจุดไฟเผาก่อนจะปีนหลังคา และกระโดดไปตามตึก


[ ณ คฤหาสน์ป่าต้องห้าม ]


ฉันเดินไปตามทางระหว่างทางก็มีสายตาจ้องมอง ฉันเดินไปเรื่อยๆจนถึงใจกลางน้ำพุ "คิน พวกนั้นเป็นไงบ้าง" ฉันถามมองไปที่ต้นไม้ต้นหนึ่งก่อนจะมีเงาอยู่ผู้ชายร่างสูงเดินออกมา "รอดชีวิตครับคุณหนู ตอนนี้กระผมกำลังฉีดยาไวรัสเข้าไปอยู่ขอรับ" คินพูดใบหน้าหล่อเหลาไปทางเย็นชาผมสีดำขลับตามตัวมีแต่ผ้าพันแขน ดวงตาสีฟ้าไม่ปรากฏอารมณ์อะไรทั้งนั้น คินจับมือฉันขึ้นมาจูบซึ่งฉันก็ไม่ได้ว่าอะไร "อย่าลืมว่าต้องไว้ชีวิตห้ามฆ่าเด็ดขาด" ฉันพูดก่อนจะมองคิน ดวงตาจากสีเหลืองกลายเป็นสีแดงสดอย่างน่ากลัว "ทราบแล้วขอรับ" คินรับปากฉันมองอย่างพอใจก่อนดวงตาจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม และเดินเข้าบ้าน(คฤหาสน์) "หนูกลับมาแล้วคะ พ่อ แม่ และน้องสาว " ฉันพูดด้านหน้ามีเก้าอี้3ตัวและมีคนนั่ง ใบหน้าแต่ละคนดูไม่ได้ โศกเศร้า เสียใจ โหยหิว โกรธแค้น "แก..มัน..แค่กๆ..สารชั่ว!!!" ท่านพ่อด่าฉันฉันยิ้มรับก่อนจะเดินมานั่งโซฟาตรงกันข้าม "ฮ่าๆ! ถ้าฉันสารชั่วแกมันก็โครตเลวเลยล่ะ!!" ฉันตะโกนออกไปดวงตาเปลี่ยนเป็นสีแดง "พวกแกรู้ไหมใครทำให้ฉันเป็นแบบนี้?" ฉันถามปิดตาข้างซ้ายเปิดตาข้างขวาที่มีดาวห้าแฉกข้างใน "โอ้~กลัวหรอ? หึๆฮ่าๆ! พวกแกเป็นคนทำให้ฉันแบบนี้ก็ต้องรับผิดชอบ" ฉันพูดแต่ดูเหมือนจะมีเหตุการไม่คาดฝันพี่สาวแก้เชือกได้ถือมือจะมาแทงฉันแต่ฉันกลับแสยะยิ้ม "หยุดซ่ะ" ดวงตาข้างขวาเหลืองแสงทำให้พี่สาวหยุดพยายามขยับแต่ก็ขยับไม่ได้ ฉันหัวเราะเบาๆก่อนจะใช้นิ้วชี้ไปที่ท่านแม่ "ฆ่ามันซ่ะ" ฉันพูดพี่สาวเดินไปทางท่านแม่ด้วยตัวสั่นๆ "อย่านะยูนิ อย่าไปฟังมันนี้แม่เองนะ!! อย่านะ!! ไม่นะม่ายยยย!! กรี๊ดดดดดดด!!!!!" ท่านแม่กรี๊ดอย่างทรมาณขณะที่พี่สาวไม่สิ ยูนิ พี่สาวบุญธรรมกำลังแทงไปที่ท้องท่านแม่อย่างไร้ความปราณี ท่านแม่จะพูดอะไรแต่ก็ไม่สามารถเปร่งเสียงได้ "แก!!! แก!!!ไอ้ลูกชั่ว!! แกกล้า!!--" ท่านพ่อยังพูดไม่จบฉันก็พูดขัด "หุบปากเน่าๆของแกหน่อยฉันกำลังดูการแสดงอยู่นะ" ฉันพูดและใช้ วาจาสิทธิ์ บังคับให้หุบปากก่อนจะดูยูนิที่กำลังฆ่าผู้มีพระคุณ "คุณหนูขอรับมีแขกมาครับ" คินพูดพร้อมเดินออกมาจากฉันมองก่อนจะมองยูนิที่กำลังหันศพท่านแม่อยู่ "แขกพิเศษสินะงั้นต้อนรับดีๆหน่อยล่ะกัน" ฉันพูดก่อนจะลุกขึ้นเดินไปหายูนิ "รับทราบขอรับ" คินพูดก่อนจะให้ไปอย่างรวดเร็วฉันมองยูนิก่อนจะโอบกอด "พี่สาวทรมาณมากสินะคะ? งั้นดูนี้สิ" ฉันเดินไปจับใบหน้าของท่านพ่อขึ้นมายูนิมองอย่างคนไม่มีสติ "ดูไปหน้าที่เขากำลังโกรธพี่สิคะ เขาที่ทุบตีพี่เวลาทำอะไรไม่ถูกใจสิคะ" ฉันพูดพร้อมลูบใบหน้าท่านพ่อก่อนจะหัวเราะแผ่วเบาเหมือนเห็นยูนิเริ่มตัวสั่น "อ่า..มันน่าโกรธและเจ็บใจใช้ไหมคะ? งั้นพี่จะทำอะไรก็ทำไปเถอะคะดูแล้วท่านพ่อน่าจะไม่ว่า" ฉันพูดก่อนจะหัวเราะออกมาอย่างชั่วร้ายยูนิเดินมาหาท่านพ่อก่อนจะควักลูกตาออก ฉันมองอย่างสนอกสนใจ "อื้อ!!!!!! อื้ออออ!!!! อื้อ!!!" ท่านพ่อกรี๊ดร้องและพูดไม่ได้คล้ายเป็นบ้าแต่ฉันไม่สนใจ ใบหน้าฉันมีรอยยิ้มตลอดเดินมาที่สวนก่อนจะเดินเข้าไปลึกจนเจอ....หลุมศพ "สวัสดีคะ ไม่พบกันนานนะคะพี่ชาย" ฉันพูดก่อนจะใช้วาจาสิทธิ์เอาดอกไม้กุหลาบสีดำออกมาเป็นช่อ "ฮ่าๆ ตอนนี้ยัยพวกนั้นกำลังชดใช้อยู่พี่ไม่ต้องห่วงนะคะ" ฉันพูดก่อนจะวางดอกไม้ตรงกลางก่อนน้ำตาจะค่อยๆ ไหลออกมา "ทำไมกัน? ทำไมทุกคนถึงพากันเสแสร้งเข้าหาหนูทำไมไม่ลองเปิดใจจริงจังให้หนู เพราะหนูแปลก?หรือเพราะหนูมีความสามารถ" ฉันระบายอารมณ์อึดอัดในใจพร้อมน้ำตา คนเราน่ะมันจะอ่อนแอได้ทุกเมื่อแต่...มันก็ไม่อยากให้ใครรู้ ฉันเงยหน้ามองฟ้าที่เริ่มใกล้จะฝันตก "ฮ่าๆ พระเจ้าคงจะเกลียดหนูสินะ โชคชะตาถึงโหดร้าย" ฉันพูดยกยิ้มสมเพศให้กับตัวเองก่อนจะหันหลังกลับคฤหาสน์โดยไม่มีคำกล่าวลาอะไรทั้งสิ้น ฉันเดินมาเรื่อยๆจนสายตาไปพบอะไรบางอย่าง ฉันเดินเข้าไปใกล้จนพบว่าเป็นหลุมแต่ใครกันที่ขุด? ฉันมองไปที่หลุมไม่เห็นก้นหลุมฉันมองอย่างไม่ไว้ใจจู่ๆ ลมก็พัดมาทางฉันอย่างแรงทำให้ร่างกายฉันแอนไปด้านหลังพร้อมร่างกายที่ตกลงไปอย่างรวดเร็วทำให้สัญชาตญาณเพลอยื่นมือออกไปราวกับจะให้ใครจับหรือช่วยชีวิตแต่ไม่ใช้ ลมตีร่างบางและรวดเร็วทำให้ร่างบางที่พยายามประคองสติแต่พยายามเท่าไรก็ไม่เป็นผลจึง ตกลงมาทับดอกไม้ที่เป็นที่รองรับก่อนสติจะหายไปสิ่งแรกที่เห็นก็คือ...ดอกไม้???


=====================================


ไม่สนๆ










ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น

  1. #4 Devilchil (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 11:56

    ขอแนะนำหน่อยนะคะ อยากให้เว้นวรรคการบรรยายกับบทสนทนาหน่อยนะคะ มันอ่านยากไปหน่อยค่ะ สู้ๆนะคะ

    #4
    0
  2. #2 HanachangCh (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 23:57
    ติดตามค่ะ มาต่อเร็วๆนะคะ
    #2
    0
  3. #1 pa ku (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 22:57
    น่าสนใจๆ รออ่านๆ
    #1
    0