[ Fic all Anime ] เขาคือโลลิถูกกฏหมาย!!!

ตอนที่ 4 : ตอนที่ 3 โลก Reborn

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 411
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 57 ครั้ง
    22 พ.ย. 62

    [โฮสต์~หยุดเถอะครับ ฮือออออ] ระบบโหยหวนออกมาฉันเบะปาก "ไม่เป็นไรหรอกระบบ ยังไงพวกเขาก็ต้องพัฒนานะ" ฉันพูดและแฮกระบบวองโกเล่ต่อ [แต่โฮสต์นี้มันจบศึกทุกอย่างและอีกอย่าง ตอนนี้เขากำลังมาที่ห้องของคุณอีกด้วย!!!] ระบบตะโกนออกมาฉันกลอกตาไปมาก่อนจะถอนหายใจ



    ก๊อก ก๊อก ก๊อก "เชิญคะ" ฉันพูดพร้อมรัวนิ้วใส่แป้นพิมพ์ก็พบเหล่าผู้พิทักษ์ที่สึนะเป็นตัวนำ "เอ่อ..เธอได้เป็นคนแฮกระบบวองโกเล่ใช้ไหม?" สึนะถามออกมาจ้องมาทางฉัน ฉันพยักหน้าไปให้ก่อนจะหยิบขนมมากิน



    "ระบบป้องพวกนายมันห่วยก็เลยต้องปรับเปลี่ยนอะไรบ้างอย่าง" ฉันพูดพร้อมเปิดน้ำชาเขียว "ผมขอดูได้ไหม?" สึนะถามออกมาฉันก็พยักหน้าก่อนที่พวกเขาจะเดินเข้ามาก็พบว่าเป็นห้องที่ตกแต่งได้สบายและสวยมาก "จะทำอะไรก็ได้อย่ารบกวนก็พอ" ฉันพูดพร้อมมองหน้าฮิบาริ



    "นายน่ะมานี้สิ" ฉันเรียกฮิบาริมองก่อนจะยอมเดินมา "นั่งตรงนี้" ฉันชี้ไปข้างๆซึ่งฮิบาริก็ยอมนั่ง ฉันคลานไปนั่งบนตักฮิบาริก่อนจะพิงหลัง "สมแล้วที่ออกกำลังกายทุกวัน นั่งดีชะมัด" ฉันยกยิ้มขึ้นมาและยกโน๊ตบุ๊คมารัวแป้นพิมพ์ใส่



    ส่วนฮิบาริก็ยอมเป็นที่นั่งให้แต่ก็กอดเอวแถมยังลูบหัวอีก รู้ว่าตัวเองเหมือนโลลิแต่อย่าทำอะไรที่มันเกิดเลยล่ะ "นี้ฮิบาริ อยากแข็งแกร่งไหม?" ฉันถามออกมาขณะมองโน๊ตบุ๊ค "มีวิธีหรอเจ้าหนู" ฮิบาริถามออกมาแม้อยากจะขย้ำพวกสึนะ



    ที่สุ่มหัวต่อหน้าต่อตาเขา "มีสิ แต่มันโหดนะฉันว่านายต้องฝึกตอนนี้" ฉันออกจากตักฮิบาริและเดินไปที่ตู้ทำเป็นเหมือนค้นแต่จริงๆ คือเสกกำไลน้ำหนัก 5 กิโลกรัมออกมา "นายต้องใส่แบบนี้ทุกวันเพื่อคุ้นเคยและปรับตัว" ฉันยื่นไปให้ฮิบาริรับมา



    แต่ทำให้เขาถึงกับต้องรีบปล่อย ตู้ม! กลายเป็นหลุมบ่อเล็กๆ "นี้คือกำไลน้ำหนักมา 5 กิโล นายต้องใส่ไม่งั้นก็ไม่พัฒนาหรอกนะ ใส่เพื่อคุ้นเคยซะและพรุ่งนี้เช้าฉันจะฝึกนาย" ฉันพูดพร้อมเอากำไลทั้ง4อันไปใส่ตรงข้อมือและข้อเท้า



   อย่างรวดเร็ว ฮิบาริยื่นนิ่งๆก็จะลองขยับดูก็ได้นิดหน่อยเพราะต้องปรับตัว ฉันหันมามองพวกสึนะ "พวกนายก็ต้องใส่" ฉันพูดออกมาพร้อมยื่นกำไลออกมาพวกสึนะกลืนน้ำลายก่อนจะยอมไปใส่ บ้างคนถึงกับทรุดลงไปกับรึคุกเข่านั้นคือสึนะกับโกคุเดละ ยามาโมโตะพาทรงตัวได้ มุคุโร่คุกเข่า



    "รีบอร์นนายใส่แล้วเป็นไง" ฉันหันไปถามรีบอร์นที่เดินออกมาจากมุมห้อง "ก็ปกติดี" อืมๆสมแล้วที่เป็นหนักฆ่า "ฉันลืมบอกไป ถ้าใครปรับได้แล้วมันจะเพิ่มน้ำหนักทีล่ะ1กิโล ระวังตัวให้ดีล่ะ" ฉันพูดพร้อมหัวเราะออกมาแผ่งเบาเมื่อสึนะทำหน้าซีด



    "แต่ถ้าใครทำถึง 10 กิโล ฉันจะยอมทำตามคำสั่ง 2 ข้อนะ" แน่นอนพวกสึนะตาวาวทันที ฉันยกยิ้ม "งั้นฉันข้อตัวก่อนนะพอดีมีธุระน่ะ" ฉันพูดก่อนจะวาปไปที่ไหนสักแห่งแน่นอนอยู่แล้วมันคือ.....อิตาลีจ้าา



_____________________________________________

30%


เดี๋ยวมาต่อนะ~

_____________________________________________


มาต่อแล้วววววว


_____________________________________________



    คนอ่านคงสงสัยสินะว่าทำไมฉันถึงไป?? ก็....ที่นั้นมี ซาซาวางะ เคียวโกะ นี้น่าแถมยังมีลูกชายแล้วด้วยขนาดที่กำลังจะแต่งงานกับสึนะ สมแล้วที่ระบบตั้งให้จัดการ [โฮสต์ตรงนั้นมีกล้องของนางเอกแล้วก็ตรงนู้นอีก] ระบบพูดพรางใช้ปีกผีเสื้อชี้ "ขอยคุณจ้าาา" ฉันพูดก่อนจะใช้เวทย์ลวงตา



    เดินเข้ามาขณะที่เคียวโกะกำลังร่วมเพศอยู่ เหม่ๆ จะหักหลังวองโกเล่รึไงกัน? มีเพศสมพันธ์กับศตรู ดูร่านไม่เบา ฉันแอบถ่ายเอาไว้ภาพคมชัดเสียงชัดเจน ฉันมองสักพักก่อนจะผละออกมา



    [โฮสต์ผมว่ารีบกลับเถอะ ตอนนี้พวกตัวหลักกำลังเริ่มสงสัยคุณแถมยังเป็นห่วงด้วย] ระบบพูดออกมาฉันพยักหน้าเบาๆ ก่อนจะวาปมาที่หน้าศาลนามิโมริก่อนจะเดินมาทางลับวองโกโล่พร้อมสแกนเรียบร้อย "กลับมาแล้วค่าาาา" ฉันพูดออกมา



    ก่อนจะวางกระเป๋าและวิ่งไปที่ห้องครัวเพื่อหาอะไรกิน "หื้ม? นั้นมันอะไรกันน่ะ" โกคุเดระที่ได้ยินเสียงตะโกนของเธอก็เดินมาก็พบกระเป๋าของเธอที่ไม่ได้รูปซิบแถมยังมีรูปเคียวโกะออกมาด้วย



    "นี้มันอะไรกัน??" โกคุเดระเอ่ยอย่างไม่เข้าใจมองรูปเคียวโกะที่เดินจูงมือกับผู้ชายซึ่งแน่นอนว่ามันคือศตรู ทางค้าขาย "เอ๋? ฮายะจังอ่านไรน่---ห้ามอ่านนะ!!!!" ฉันรีบกระชากเอกสารไปโดยไม่กลัวมันจะขาดแม้แต่นิดหน่อย โกคุเดระจ้องมองมาทางฉัน



    "อธิบายมาให้หมดเลยนะว่ามันเกิดอะไรขึ้น!!? ทำไมยัยนั้นถึงได้เป็นแฟนกับศตรูล่ะ!! แถมยังนอกใจรุ่นที่10อีกด้วย!!!" โกคุเดระพูดพร้อมจับไหล่บางพร้อมบีบ ฉันมุ่ยหน้าลงเพราะความเจ็บ "ปล่อยนะฮายะจังฉันเจ็บ!!!" ฉันพูดออกมาพร้อมดิ้น



     "ไม่!!! จนกว่าเธอจะบอก!!!" โกคุเดระพูดก่อนที่จะรุนแรงไปกว่านี้สึนะที่เดินมาก็ได้ยินแถมยังเห็นโกคุเดระกำลังทำร้ายเธออยู่ "ใจเย็นก่อนโกคุเดระ" สึนะพูดแน่นอนว่าคนนับถือกว่าอะไรย่อมทำตามทันที "แล้วมันเกิดอะไรขึ้นเนี้ย?" สึนะเอ่ยถามออกมา ฉันเบะปากก่อนจะมองและส่งกระเป๋าให้



    "ลองดูเอาล่ะกัน ฉันไม่อยากให้วองโกเล่มีคนหักหลังรึคนทรยศหรอกนะ" ฉันพูดก่อนจะหายตัวไปอย่างไร้ร่องลอยตามจริงวาปมาที่ห้องต่างหากขี้เกียจเดินออกไปอย่างเท่ๆ -____-



    [ขุนพระ!!? ค่าความรักต่อเคียวโกะลดฮวบๆเลยโฮสต์จนติดลบแล้ว!!! แถมค่าความรักคุณยังขึ้นจน69% แล้ว] ระบบพูดนั้นทำให้ฉันเลิกคิ้วขึ้นมา ระบบบอกค่าสถานะต่อเคียวโกะให้ดูหน่อย



    [ได้ครับ ตอนนี้เอ่อ...สึนะไม่ชอบ ไม่ๆ เกลียดเคียวโกะไปแล้ว -90 ไปแล้วโฮสต์] ระบบพูดนั้นทำให้ฉันสำลักอากาศขึ้นมาทัน [ส่วนของโฮสต์ก็เพิ่มขึ้นจนตอนนี้80%แล้ว] ระบบเอ่ยออกมาจนฉันต้องเบะปากก่อนจะถอนหายใจ



    "เร็วเกินไป ไม่มีอะไรสนุกเลย นางเอกก็นึกว่าจะฉลาดที่ไหนได้โครตโง่" ว่าจบก็กลอกตาไปมา [ก็ดีนิครับโฮสต์ โฮสต์จะได้ไปโลกต่อไปอย่างเร็วๆ] ระบบเอ่ยอย่างตื่นเต้น ก่อนที่จะได้เอ่ยปากเสียงประตูห้องก็ดังขึ้นทำให้ฉันต้องเดินไปเปิด



    สึนะ?? คุณมึงมาทำไมคะ=___=? "สึนะคุง? มีอะไรรึเปล่าคะ?" ฉันถามเอียงคอน้อยๆ สึนะยกยิ้มออกมาแม้รอยยิ้มนั้นจะสว่างแค่ไหนก็ไม่สามารถปิดบังความเศร้าได้แถมยังหม่องลงอีกด้วย



    "ขอเข้าไปข้างในได้ไหม??" สึนะถามออกมาพร้อมจ้องมองอย่างคาดหวัง ฉันพยักหน้าให้ก่อนจะเบี่ยงตัวเพื่อให้สึนะเข้ามา พอเข้ามาถึงฉันก็ปิดประตูตามปกติ "สึนะคุงมีอะไรงั้นหรอ?" ฉันถามเข้าประเด็นจู่ๆ เขาก็คว้าตัวฉันไปกอด อีหยังว่ะ??



    "ขออยู่แบบนี้สักพักนะ" สึนะพูดน้ำเสียงดูอ่อนแรงใบหน้าเผยให้เห็นความเหนื่อยล้า จนฉันต้องยกมือมาลูบแก้มแผ่วเบา "มีอะไรก็สามารถระบายออกมาได้นะคะ" ฉันพูดพร้อมลูบผมสึนะ



    "ผมเหนื่อยอยากพัก ผมอยากได้รับความรักความอบอุ่นหลังจากที่มะม๊าตายไปแล้ว ฮึก! ผมทำไรผิดทำเธอต้องหักหลังผมด้วย ฮึก! ผมมันห่วยหรอ? รึว่าผมยังไม่พยายามพออีก ฮึก!" หยดน้ำตาไหลออกมาจากดวงตาสีน้ำตาลอ่อน



    ใบหน้าแสดงความโศกเศร้า ฉันที่เห็นก็เช็ดมันออกไป ก่อนจะเอาแก้มฉันไปแนบกับแก้มสึนะ "ฉันไม่รู้หรอกนะคะว่ามันเป็นยังไง แต่..คุณยังมีเพื่อนพ้องและอาจารย์ของคุณที่ฝึกคุณจนมาถึงทุกวันนี้ ฉันว่าคุณน่ะพยายามอย่างดีที่สุด เราไม่สามารถตัดสินหัวใจได้หรอกนะ ซือคุง" ฉันพูดพร้อมยกยิ้ม



    สึนะตาโตออกมาก่อนจะกอดร่างฉันแน่นขึ้นมากว่าเดิม อบอุ่น รู้สึกปลอดภัย อยากอยู่ใกล้ๆตลอดเวลาแต่ก็ไม่กล้า เอ็นดูจนอยากจะปกป้องอย่างสุดความสามารถ จะผิดไหมถ้าเขา.................



    "นี้ เลน่าฉันขอแต่งงานกับเธอได้ไหม??" ฉันถึงกับสำลักและหน้าแดงทันที [ยินด้วยโฮสต์!!! แปะๆๆ ได้ทำการพิชิตหัวใจบอสมาเฟียได้แล้วววว~] ระบบพูดจนฉันต้องระงับอารมณ์ที่อยากจะพุ่งไปบีบก้อนขนนั้น "เอ่อ...คือว่าหนูยังไม่พร้อม" ฉันพูดออกมา



    เปล่าหรอกฉันกลัวแกจะพรากผู้เยาว์ต่างหาก ถึงจะอายุพันปีแล้ว แต่รูปร่างภายนอกยังเป็นเด็กคล้ายอายุ 13-14 ปีอยู่คนอื่นเห็นก็คงพี่หมีล่ะ "ไม่เป็นไรพี่รอได้" ว่าจบก็เอาหน้ามาคลอเคลียฉัน



    สึนะขอร้องล่ะอย่าทำเลย นายกำลังพาตัวเองเข้าคุกอยู่นะ!!! ฉันได้แต่กรีดร้องอยู่ในใจจนสึนะจับฉันนอนลงพร้อมกดหน้าให้ซุกหน้าอกที่มีความแน่น อุ๊ป!! เมื่อกี้เห็นซิกแพกด้วยอ่ะ



    "จะ-จะทำอะไรน่ะคะ?" ฉันเอ่ยเสียงสั่นออกมาสึนะหัวเราะให้เบาๆ ก่อนจะลูบหัวฉัน



"ขอนอนด้วยนะ♡"



กล้าดียังไงคะถึงอ่อยตรงๆแบบนี้!!!!?



=====================================


ตอนต่อไปใครดีน้าาาาา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 57 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

22 ความคิดเห็น

  1. #22 kiss4245 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2562 / 17:49

    กรี๊ดดดดดดดดดดดด ฟินมากค่าาา-.,-
    #22
    0
  2. #21 black_lily2 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 / 12:33
    รีบอร์นจ้า!
    #21
    0
  3. #20 patcharaporn74pp (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 / 09:59
    มุคุโร่ค้า รีบอร์นก็ได้
    #20
    0
  4. #19 polytome (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 23:04
    จะรออ่านค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #19
    0
  5. #17 black_lily2 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2562 / 06:51
    อัพอีก!อยากอ่านง่าาา
    #17
    0
  6. #16 patcharaporn74pp (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2562 / 09:49
    มาอัพอีก
    #16
    0
  7. #15 polytome (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2562 / 11:59
    จะรออ่านค่ะ เป็นกำลังใจในการ
    #15
    0