[YURI] BELIEVE IN (Diana Prince x Reader)

ตอนที่ 1 : Intro

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 946
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    26 ธ.ค. 63

@ Daily Mavelous

“วัตถุประหลาดตกลงมากลางเมืองนิวเจอร์ซี่ย์”

“วัตถุประหลาดของเอเลี่ยน?”

คุณนั่งจมอยู่กับข่าวที่ครึกโครมที่สุดในเก้าชั่วโมงที่ผ่านมา เมื่ออยู่ๆ เวลาตีสามก็มีแสงสว่างจ้าคล้ายดาวตก ตกลงมายังพื้นโลกซึ่งก็คือเมืองนิวเจอร์ซี่ย์บ้านเกิดของคุณเอง แต่แทนที่วัตถุนั้นจะหายแวบไปเหมือนฝนดาวตกทั่วๆ ไป กลับทิ้งร่องรอยขนาดใหญ่เอาไว้ นั่นคือตึกสามตึกขนาดใหญ่พังทลาย โชคดีที่ไม่มีผู้คนอยู่แถวบริเวณนั้น เพราะมันไม่ใช่เวลาทำงาน เลยทำให้นักธุรกิจและพนักงานนับร้อยๆ ชีวิตที่นั่นรอดพ้นภัยอย่างง่ายดาย

“คุณนั่งจ้องข่าวจากคอมฯ ก็ไม่ช่วยให้คุณรู้เรื่องอะไรมากขึ้นได้หรอกนะ”

ชายวัยสี่สิบห้าปีเดินเข้ามาเท้าแขนซ้ายที่คอมพิวเตอร์ของคุณ เขาเป็นบอสที่น่านับถือของสำนักข่าว เดลี่ มาร์เวลลัส แห่งนี้

“อะไรคะ ฉันก็แค่อ่านข่าวไปอย่างนั้น มันเกิดขึ้นที่นิวเจอร์ซี่ย์เลยนะคะ และฉันคิดว่า…”

“คุณจะไปที่นั่น”

“ห๊ะ อะไรนะคะ!”

คุณส่งเสียงดังขึ้นมาทันที ราวกับไม่เชื่อหูตัวเอง

“ผมจะส่งคุณไปทำข่าวที่นั่น”

เขาเน้นย้ำ

“เดี๋ยวนะคะบอส คุณคงเข้าใจผิดฉันเป็นนักข่าวสายอาชญากรรม ไม่ใช่ข่าวแปลกประหลาดแบบนี้”

“มันเป็นคราวซวยของคุณแล้วล่ะ เพราะเจคเกิดป่วยนอนโทรมอยู่โรงพยาบาลได้เกือบสามวันแล้ว”

เจคคือนักข่าวที่เชี่ยวชาญในเรื่องคดีแปลกประหลาดที่เกิดบนโลกใบนี้ แต่สามวันที่แล้วกลับมาขาหักเพราะวันหยุดสุดสัปดาห์ไปเล่นสกีกับครอบครัว

“คุณไป เดี๋ยวนี้”

“แต่ฉัน…ไม่เหมาะกับข่าวแบบนี้…!”

“หรือจะให้ผมเก็บกวาดโต๊ะคุณดี”

เขาเสียงเข้ม

“โธ่! บอส ก็ได้ๆ”

คุณไม่มีอะไรจะขัดเขาเลยแม้แต่น้อยเมื่อเขายกเรื่องที่จะไล่คุณออก เพราะอย่างนั้นคุณเลยต้องหันไปหยิบสูทตัวเก่งแล้วทำหน้าราวกับจะไปลงนรกให้ได้

“ซิลวาล์ ลงไปรอคุณอยู่ด้านหน้าตึกแล้ว ให้เร็วด้วย! ”


“หลบหน่อย นักข่าวจาก เดลี่ มาร์เวลลัส ค่ะ ขอทางด้วยๆ”

คุณไปยังสถานที่เกิดเหตุ และเบียดเสียดเข้าไปจนกระทั่งถึงข้างหน้าฝูงชนเหล่านั้น และคุณก็เห็น เจ้าหน้าที่ FBI และตำรวจท้องถิ่นที่ทำหน้าเบื่อหน่ายหน่วยงานนี้ทุกครั้งไปที่ปรากฏตัว แต่มีอีกเจ้าหน้าที่กลุ่มหนึ่งที่มันแปลกมากที่เห็นปรากฏตัวอยู่ที่นี่ด้วย นั่นก็คือเหล่านักโบราณคดีจากหลายสำนัก

“ซิลวาล์ นายช่วยเก็บภาพ…”

คุณหันไปพูดคุยกับคู่หูเฉพาะกิจของคุณในวันนี้ แต่ดูเหมือนเขาจะกระตือรือร้นในการถ่ายรูปบางสิ่งเป็นพิเศษ

เขาเรียกชื่อคุณ และกำลังตื่นเต้นอยู่

“ดูซิ ดู! นั่นมันอะไรกันล่ะนั่น สาวๆ ตรงข้ามพวกนั้น FBI มีเจ้าหน้าที่สวยขนาดนี้เลยเหรอ?”

“…”

คุณส่ายหน้าเอือมกับพฤติกรรมของเพื่อนร่วมงาน ก่อนจะปลีกตัวออกจากเขา แล้วพยายามเดินเข้าไปใกล้สิ่งประหลาดนั้น ถึงแม้ว่าตำรวจจะห้ามปรามคุณไม่ให้เข้าไป แต่คุณก็เห็นสิ่งนั้นแล้ว คุณเห็นว่ามันเรืองแสงได้ แต่ไม่ทันได้เห็นรูปลักษณ์ของมันเลยก็โดนตำรวจกันออกมาเหมือนผู้อยากรู้อยากเห็นรายอื่นๆ

“นี่คุณ! เข้าไปไม่ได้นะครับ!”

ตำรวจนายหนึ่งพูด และพยายามไล่คุณ คุณบอกกับเขาว่าเป็นนักข่าวแต่นั่นไม่ใช่เหตุผลที่ดีเท่าไหร่นัก เขากันคุณออกท่าเดียว คุณเลยยอมล่าถอยไปเองพร้อมกับอารมณ์หงุดหงิด

“อ๊ะ…ขอโทษค่ะ”

คุณหมุนตัวเร็วไปหน่อยเลยไปชนเข้ากับใครบางคนที่เดินสวนเข้ามาพอดี คุณกะจะเงยหน้าขอโทษแต่ร่างนั้นคว้าคุณไปกอดแล้วพูดทักทาย

เธอเอ่ยชื่อคุณด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

“ฉันดีใจที่ได้เจอคุณนะ”

“เอมิลี่! คุณมาทำอะไรที่นี่น่ะ”

คุณเองก็ตื่นเต้นไม่น้อยที่เจอหญิงสาวผมสีแดงที่คุ้นเคย เธอเป็นนักโบราณคดีประจำอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ในนิวเจอร์ซี่ย์ คุณรู้จักเธอตอนไปทำข่าวอาชญากรรมขโมยสิ้นส่วนโบราณออกจากพิพิธภัณฑ์เมื่อปีที่แล้ว และตอนนั้นเองคุณสนิทกับเธอมาก เพราะเธอเป็นผู้หญิงที่มีเมตตาและอัธยาศัยดีที่หนึ่ง

“ก็ฉันโดนเรียกตัวมาขณะที่ไปสำรวจโบราณคดีอยู่น่ะซิ เขาบอกฉันต้องมาดูสิ่งนี้ให้ได้ และภัณฑารักษ์จากฝรั่งเศสก็กำลังจะเดินทางมาถึงวันนี้ด้วย”

“…”

“ได้ข่าวว่าคนที่รู้เรื่องของที่ตกมาจากท้องฟ้าดีขนาดแท้มาจากลูฟวร์น่ะ”

“อ่อ แล้วที่ตกลงมาสรุปมันคืออะไร ในข่าวไม่เห็นบอกไว้ว่าคืออะไร”

“คุณยังไม่ได้เข้าไปเหรอ?”

คุณส่ายหน้าแล้วชี้ไปที่ตำรวจ เอมิลี่หัวเราะ

“เอาล่ะมากับฉัน”

เธอลากคุณเข้าไปด้วย ผ่านด่านตำรวจง่ายๆ และคุณกวักมือเรียกซิลวาล์ให้เข้ามาด้วย และคุณก็เห็นมัน สำหรับคนที่มาใหม่อาจจะต้องอ้าปากค้างที่เห็นมัน

มันคือคันธนูที่วิจิตรงดงาม สีเงิน ส่องแสงสว่าง มีมนต์ขลังกว่าอะไรที่คุณเคยเห็นมาก่อน ลวดลายตามคันธนูนั้นเป็นลวดลายเก่าแก่โบราณเกินกว่าจะเข้าใจและตีความหมาย และนี่หรือคือสิ่งที่ตกลงมาจากท้องฟ้าทำลายตึกไปกว่าสามตึกจริงๆ น่ะหรอ?

“โอ้ว มันช่างสวยงามเกินกว่าจะเป็นของเอเลี่ยน”

คุณพรัมพรำออกมา และนักโบราณคดีสาวหัวเราะ

“เราต้องใช้ หลายๆ อย่างในการตรวจสอบเลยล่ะ ต้องรอภัณฑารักษ์จากฝรั่งเศสมา เธอคนนั้นเก่งมาเลยนะฉันเคยร่วมงานด้วยหลายครั้งเลยล่ะ”

“สิ่งที่ฉันเห็นมันค่อนข้างเป็นข่าวใหญ่ และฉันว่า ฉันคงต้องชวดข่าวนี้แน่ๆ วัตถุแบบนี้ตกลงมา มีเหรอที่รัฐบาลจะยอมให้ข้อมูลง่ายๆ พวกเขาเก็บเป็นความลับเงียบแน่”

“จะว่าไปฉันก็ให้ข้อมูลคุณเยอะไม่ได้ เพราะฉันไม่รู้อะไรเลยตอนนี้”

“…”

คุณทำหน้าเหนื่อยหน่ายและคิดว่ากลับไปคงโดนบอสสวดยับ

“แต่ว่า…ฉันช่วยคุณได้นะ ฉันคิดอะไรดีๆ ออกแล้ว”

เอมิลี่ลากคุณออกมาจากตรงนั้น ในขณะที่ซิลวาล์กำลังรัวชัตเตอร์กับคันธนูที่วิจิตรงดงามนั้นราวกับไม่อยากให้พลาดสักช็อต

“ฉันมีแหล่งข่าวที่สามารถให้ข้อมูลคุณได้บางส่วน เธอกำลังมาที่นี่น่าจะถึงประมาณห้าโมงเย็นของวันนี้”

“จริงเหรอ?!”

ใบหน้าของคุณราวกับกำลังได้รับพรจากฟ้ายังไงยังงั้น อย่างน้อยคุณก็ได้มีข่าวที่มีข้อมูลคืบหน้ากว่าสำนักข่าวอื่นๆ

“แล้ว ฉันขอชื่อคนที่จะให้ข้อมูลนี้หน่อยได้ไหม?”

“ได้ซิ เธอชื่อ ไดอาน่า พรินซ์”

ไดอาน่า พรินซ์

คุณทวนชื่อนั้นในใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า

“โอเค ขอบคุณมากเลย”

“แล้วฉันจะนัดเธอให้คุณนะ วันนี้เลย”

“โอ้ นั่นดีมาก ขอบคุณอีกครั้งเอมิลี่ ขอบคุณๆ”

คุณพล่ามคำว่าขอบคุณและกุมมือนักโบราณคดีสาวคนสนิทไปด้วย

เอาล่ะ คราวนี้คุณคงได้ใจบอสไปอย่างสบายๆ ไม่ต้องลงทุนวิ่งตะลอนหาข่าวไปทั่วเหมือนทุกครั้ง

โชคดีจริงๆ เรา


@ Hotel

07.04 PM.

เอมิลี่นัด ไดอาน่า พรินซ์ ให้กับคุณในเวลาหนึ่งทุ่มตรงที่ร้านอาหารในโรงแรมที่คุณพรินซ์พักอยู่ แถมเอมิลี่ยังใจดีจองโต๊ะเอาไว้ให้อีก คุณรู้สึกว่าเป็นหนี้บุญคุณเอมิลี่ใหญ่โตมากก็คราวนี้ แถมคุณยังรู้สึกประหม่าที่จะเจอกับหญิงวัยกลางคน หน้าตาดุๆ และทำตัวเนี้ยบ ขึงขังเวลาคุณเอ่ยคำถามออกไป คุณจินตนาการได้เลยว่าหญิงแก่คนนี้จะต้องไล่คุณไปทันทีเมื่อคุณใช้ภาษาไม่เหมาะสมกับเธอ และตอนนี้คุณอยากจะระเบิดตัวเองจริงๆ ที่ปล่อยให้จินตนาการบ้าๆ ของคุณมาทำเสียบรรยากาศ

ตั้งสติไว้ซิ…งานใหญ่กว่านี้ก็เคยทำมาแล้วนะ!

“…!”

แล้วคุณก็หยุดความคิดนั้นลงเมื่ออยู่ๆ ก็มีผู้หญิงร่างสูงกว่าร้อยเจ็ดสิบแปดเซนติเมตร รูปร่างดี และหน้าตาดีเกินกว่าจะเป็น ไดอาน่า พรินซ์ ที่คุณจินตนาการเอาไว้ นั่งลงที่เก้าอี้ตรงข้ามกันกับคุณ

คุณพูดขึ้นเร็วจี๋

“อ่อ คุณคะ ฉันคิดว่าคุณนั่งผิดโต๊ะแล้วล่ะค่ะ”

เธอเลิกคิ้ว และใช้ดวงตาสีน้ำตาลสว่างชวนหลงใหลมองมาที่คุณ และเธอยิ้ม

“…”

“คะ คุณ…”

เมื่อเห็นเธอทำหน้าอย่างนั้นคุณก็เริ่มอาการติดอ่าง

เธอเอ่ยชื่อคุณก่อนพูดแนะนำตัวเอง

“ฉัน ไดอาน่า พรินซ์ค่ะ”

พระเจ้า! ไดอาน่า พรินซ์

“เอ่อ ฉันต้องขอโทษด้วยจริงๆ ค่ะ ฉันคิดว่าคุณจะดูมีอายุมากกว่านี้”

แน่ละ! คุณวาดจินตนาการเอาไว้เยอะเลยว่า ไดอาน่า พรินซ์ จะต้องเป็นหญิงแก่เจ้าอารมณ์ แต่งตัวเนี้ยบ แต่ดูนี่ซิ เธอเป็นหญิงสาวอายุประมาณสามสิบต้นๆ ใบหน้าเรียวสวยราวกับรูปสลัก ดวงตาสีน้ำตาลสว่างเย้ายวนชวนชื่นชม แล้วไหนจะเวลายิ้มที่มีเสน่ห์นี้อีกล่ะ รูปร่างของเธอดูดีและพกความสูงมาแบบซุปเปอร์โมเดลยังอาย และการแต่งตัวของเธอก็แสนจะเท่ด้วยแจ๊คเก็ตหนังสีดำ และกางเกงที่เข้าชุดกัน เธอดูเป็นผู้หญิงเท่คนหนึ่งเลยทีเดียว

“คุณคิดว่าฉันเป็นคนมีอายุ?”

“เรื่องนั้นฉันต้องขอโทษจริงๆ นะคะ”

คุณทำหน้าสำนึกผิด แต่เสียงหัวเราะของเธอทำให้คุณต้องแปลกใจ

“คุณเดาถูกนะคะ ฉันน่าจะมีอายุมากกว่าอายุคุณรวมๆ กันสามรอบด้วยซ้ำ”

“…?”

คุณทำหน้างง และหัวเราะไปกับมุขของเธอ ให้ตายเถอะ! ทำไมเธอถึงมีเสน่ห์ขนาดนี้นะ คุณเพิ่งเจอกันกับเธอ แต่รู้สึกได้ว่าเหมือนเคยเจอกับเธอที่ไหนสักแห่ง ที่ไหนสักแห่งที่คุณจำไม่ได้

คุณคุ้นหน้าของเธอคนนี้มาก

“คุณพรินซ์คะ เราเคยเจอกันที่ไหนมาก่อนหรือเปล่าคะ?”

คุณเอ่ยขึ้น และแน่นอนคุณรู้สึกคุ้นเคยกับใบหน้างามไร้ที่ติแบบนี้มาก่อน

“คุณถามแบบนี้ถ้าเป็นผู้ชายฉันคิดว่าคุณคงกำลังจีบฉันอยู่”

เธอช่างมีเสน่ห์และอัธยาศัยดีมาก มากจนคุณรู้สึกขัดเขินไปในที

คุณทำตาโตและโบกมือไปมาทันที

“เปล่านะคะ” แล้วคุณก็พูด “แต่จะว่าไปถ้าฉันเป็นผู้ชายก็คงจะขอคุณเดตตั้งแต่วินาทีนี้เลยค่ะ”

จากนั้นทั้งคุณและเธอก็หัวเราะประสานเสียงกัน แต่คุณก็สังเกตตอนที่ ไดอาน่า พรินซ์ คุยกับคุณนั้น เธอจ้องมองคุณแบบมีความหมายแฝงอยู่ มันเป็นความหมายที่ซับซ้อนแต่คุณรู้สึกดีกับมัน คุณไม่อยากเข้าข้างตัวเองหรอก แต่คุณชอบที่จมอดวงตาสีน้ำตาลคู่นั้นจริงๆ

“คุณยังไม่ตอบฉันเลยนะคะ ว่าเราเคยเจอกันหรือเปล่า?”

“…”

เธอนิ่งไป เอียงคอมองคุณ หรี่ตาลง เป็นการกระทำที่คุณรักมันจัง ราวกับว่าเธอกำลังร่ายมนตร์สะกดใส่คุณอยู่

“บางสิ่งควรค่าแก่การจำ ถ้าคุณจำฉันได้ ฉันก็จำคุณได้ค่ะ”

“…?”

คุณไม่เข้าใจความหมายนั้นเลยสักนิด คืออะไรกันนะ? หมายความว่าเราเคยเจอกันเหรอ? หรือว่าเธอแค่เล่นคำเพื่อสร้างความสับสนกับคุณ

“ฉันชอบที่ได้คุยกับคุณนะคะ”

ไดอาน่าว่า เธอยิ้มให้คุณเสมอ

“คุณพูดแบบนี้ถ้าเป็นผู้ชายฉันคิดว่าคุณกำลังจีบฉันอยู่นะคะ”

คุณแซวเธอกลับ แต่ใบหน้านั้นยังคงยิ้ม และมองมาที่คุณ

“ฉันดูเหมือนกำลังจีบคุณอยู่เหรอคะ?”

“เปล่าค่ะ ฉันล้อเล่น ฉันคิดว่า..”

คุณหัวเราะแก้เก้อในการเล่นมุขนั้น แต่ทว่าคำพูดต่อมาของไดอาน่าทำคุณใจเต้นขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ

“ฉันยังไม่เคยจีบใครมาก่อน”

เธอเอียงคอแล้วส่งยิ้มเจ้าเสน่ห์มาให้คุณ

“ฉันก็ไม่แน่ใจว่า ที่กำลังทำอย่างนี้กับคุณ เขาเรียกว่าจีบหรือเปล่า?”

“…!”

โอ้ พระเจ้า! คุณไม่มีคำอะไรจะพูดออกมา คุณใบ้กิน และคุณคิดไปไกล เธออาจจะไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นก็ได้ คุณอาจจะคิดมากเกินไป หรือไม่ก็กำลังเพ้อฝัน แต่ที่แน่ๆ ดวงตาสีน้ำตาลประกายสว่างนั้นกำลังจับจ้องมาที่คุณ ใบหน้าเจ้าเสน่ห์ชวนหลงใหลนั้นทำให้คุณติดกับดักได้อย่างง่ายดาย

ไดอาน่า พรินซ์ คุณกำลังทำให้ฉันใจสั่นนะ

และคุณเป็นใครกันแน่?

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

31 ความคิดเห็น

  1. #4 thananphorn (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2560 / 11:43
    ไดอาน่าคุณกำลังทำเราใจสั่นน้าาาาา
    #4
    0