[CUNNING LADY]REASON ลุ้นรักจับหัวใจ My Queen [YURI]

ตอนที่ 29 : TWENTY-SIX

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 356
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    20 ก.ค. 62

เธอตายแล้ว
นี่คือความจริงที่เฮเลนน่าประสบ เธอจำได้ครั้งสุดท้ายว่าเธอเจ็บปวดราวกับร่างกายจะฉีกออกเป็นชิ้นๆ เธอจำได้ว่าเอลิซาเบธร้องไห้ เธอจำได้ว่าเอลิซาเบธร้องเรียกเธอเสียงดังลั่น แต่เธอตอบกลับไม่ได้ ไม่มีแรงแม้กระทั้งยิ้มดีใจ และตอนนี้เธอตกอยู่ในความมืดมิดยาวนาน ทุกอย่างรอบตัวเธอมืดไปหมด ช่วงเวลาหนึ่งความเจ็บปวดยังคงอยู่กับเธอ เธอเจ็บปวดแสนสาหัส เจ็บจนกระทั่งบีบหัวใจของเธอให้เต้นแรงขึ้นและอ่อนลงสลับกัน เธอตายแล้วแต่ทำไมถึงรับรู้ถึงเสียงหัวใจของตัวเอง และเฮเลน่าได้ยินเสียงของเอลิซาเบธในวินาทีนั้น เสียงดังเกรี้ยวกราดราวกับกำลังโกรธใครอยู่ คำหยาบคายออกมาจากปากเอลิซาเบธเป็นพักๆ

เธอตายแล้ว แต่ก็ยังได้ยินเสียงเหล่านั้น ทำไมกันนะ?

ร่างคนไข้กระตุกแรงมาก เธอช็อค ชีพจรกำลังลดลง!

เสียงผู้ชายตะโกน และเสียงโวกเวกหลากหลายอย่างตามมา เฮเลน่าได้ยินชัดเจน แต่ไม่สามารถลืมตาที่หนักอึ้งนี้ได้
“เวรเอ๊ย
! คุณเป็นหมอนะ ทำอะไรสักอย่างสิ!
“ใจเย็นๆครับคุณเอลิซาเบธ ญาติรอข้างนอกห้องด้วยครับ
ไม่ได้ครับคุณเอลิซาเบธ ขอร้องล่ะครับออกไปรอข้างนอกด้วยครับ”

และเสียงเหล่านั้นได้หายไปอีกครั้งพร้อมสติของเฮเลน่า

 

“เฮเซล เธอต้องไปทำงานนะ”

เสียงผู้จัดการส่วนตัวของนักแสดงวัยรุ่นที่กำลังโด่งดังอยู่ตอนนี้ร้องเตือนขึ้น

เฮเซลมาเยี่ยมอาการพี่สาวทุกวันหลังจากเลิกกองถ่าย แม้จะเหนื่อยล้า แต่เธอก็ไม่ยอมที่จะหยุดทำแบบนี้ได้เลย เฮเลน่าเป็นพี่สาวคนเดียว และเป็นครอบครัวคนเดียวที่รักและเอาใจใส่เธอมาโดยตลอด ถึงแม้ว่าทั้งสองจะไม่ค่อยได้เจอกันเพราะงานยุ่ง แต่พวกเธอก็ติดต่อกันมาตลอด

พี่สาวของฉันไม่สมควรต้องมานอนแบบนี้

“ขอเวลาฉันอีกห้านาทีอลิส”

เธอพูดตอบกลับ แล้วเอาแต่จ้องหน้าพี่สาว ก่อนจะฟุบหน้าลงที่ข้างเตียงแล้วกุมมือพี่สาวเอาไว้แน่น
“ไหนบอกจะพาฉันไปลอนดอนอาทิตย์หน้าไงพี่ลืมไปแล้วเหรอ
?

อลิสได้แต่มองเฮเซลด้วยความสงสารจับใจ เฮเซลเป็นเด็กดีมาตลอด ถึงแม้จะรักอิสระคล้ายพี่สาวก็ตามที เธอมีวินัยในเรื่องการปฎิบัติตัวในวงการบันเทิงมาโดยตลอด เฮเลน่าเองก็เป็นคนดีอย่างน้อยก็ในแง่ที่อลิสมองเห็น บางครั้งเฮเลน่าก็จะแวบไปหาน้องสาวที่กองถ่าย เธอเป็นพี่สาวที่ดีจริงๆ ไม่แปลกใจเลยที่เฮเซลจะติดพี่สาวขนาดนี้
“เฮเซล

“ก็บอกว่าห้านาทีไง”

เฮเซลหันไปขึ้นเสียงกับอลิส แต่ใบหน้าของอลิศไม่ได้มองที่เฮเซล เธอทำหน้าตาตกใจทและชี้นิ้วข้ามไหล่เธอไป
“เฮเลนขยับแล้ว นั่น
!
…!

เฮเซลหันหลังกลับไปมองด้วยความตื่นเต้น เธอลืมตัวจนเผลอเขย่าร่างพี่สาว
“พี่เฮเลน
! จริงๆด้วยพี่ลืมตาแล้วอลิส”

อลิสพยักหน้าแล้ววิ่งหายออกไปด้านนอกห้อง เธอคงดีใจจนลืมไปว่าที่ข้างเตียงมีปุ่มกดเรียกหมอไม่จำเป็นต้องวิ่งโวยวายแหกปากออกไป

ผ่านไปสักพักหมอและพยาบาลเข้ามาตรวจเช็คอาการเฮเลน่า เธอฟื้นขึ้นมาก็จริง แต่อ่อนแรงและเหนื่อยล้ามาก เธอไม่ค่อยได้ขยับไปไหนมาไหนมากนัก เพราะอาการบาดเจ็บที่ด้านหลัง
“รู้ไหมพี่ไม่ฟื้นมาสี่วันแล้ว นึกว่าจะตายแล้วซะอีก”
“พี่ก็คิดว่าตัวเองตายแล้ว”
“พี่โอเคนะ”
“อืม”เฮเลน่าบีบมือน้องสาวตอบกลับเบาๆ
“พี่ลิซเล่าให้ฟังว่าพี่โดนคนร้ายพวกค้ามนุษย์ยิง พี่ไปทำอะไรที่โรงแรมนั่นน่ะ มีงานเหรอ โรงแรมหรูขนาดนั้นยังเกิดเรื่อง ทุกวันนี้น่ากลัวจริงๆเลย”
…?”เฮเลน่าได้แต่สงสัยว่าเอลิซาเบธเล่าอะไรให้น้องสาวเธอฟังไปบ้าง แต่ที่แน่ๆคงเล่าความจริงให้ฟังแค่บางส่วน เธอปฎิเสธที่จะตอบคำถามน้องสาวว่าไปทำอะไรที่นั่น
“ลิซเล่าให้ฟัง
?
“ใช่ค่ะ เธอเล่าว่าเพื่อนของเธอถูกจับตัวไป ได้พิกัดมาก็เลยตามตำรวจไปช่วย คุณก็อยู่ที่นั่นพอดี พอเกิดเหตุชุลมุนคุณก็เลยโดนยิง หมายถึง
คุณช่วยคุณเอลิซาเบธให้ไม่โดนยิง เรื่องที่เล่ามาทั้งหมดก็มีแค่นี้”อลิสแทรก
“พี่ดูเป็นฮีโร่มากเลยนะ”

ไม่ พี่เป็นคนเลวต่างหากเฮเซล
“แล้วฮันเตอร์ล่ะ”

“มีข่าวออกมาว่าพวกค้ามนุษย์หนึ่งในนั้นมีฮันเตอร์ด้วย”อลิสพูดคร่าวๆ
“ดังใหญ่เลยสิ โดนจับเข้าคุกแถมนามสกุลเดียวกับฉันอีก และทุกวันนี้นักข่าวก็ตามตัวฉันอยู่เลย”เฮเซลดูไม่ตกใจที่พี่ชายแท้ๆโดนจับ เพราะเธอเองก็ไม่ค่อยถูกชะตากับพี่ชายคนโตมาตั้งแต่ไหนแต่ไร“ส่วนแม่น่ะ เอาแต่แหกปากร้องว่าจะประกันตัว ตำรวจคงให้ประกันตัวหรอก คดียาวเป็นหางว่าว ทั้งการพนัน ขนของผิดกฎหมาย ยาเสพติด ไหนจะค้ามนุษย์อีก รอดยาก พี่ฮันเตอร์ทำเรื่องเลวๆแบบนี้ทั้งหมดได้ยังไงไว แม่ก็อีกคนเป็นห่วงพี่ฮันเตอร์มากกว่าพี่เฮเลนอีก ใจร้ายชะมัด”

เฮเลน่าสงสัยอยู่เรื่องหนึ่งคือ ทำไมเธอถึงไม่ถูกกล่าวหาอะไร เธอน่าจะโดนจับไปด้วยไม่ใช่เหรอ เธอเองก็เป็นคนสมรู้ร่วมคิดในเรื่องลักพาตัวเทเรซ่า คนขี้ขลาดอย่างฮันเตอร์ปานนี้ก็ต้องซัดทอดมาถึงเธอแล้ว เรื่องนี้เริ่มแปลกๆขึ้นมาหน่อยๆแล้ว เฮเลน่าเลือกที่จะเงียบไว้ เธอไม่ควรจะให้น้องสาวรู้เรื่องเลวๆของเธอ
“พี่เจ็บมากไหม
?

เฮเลน่าพยักหน้าก่อนพูด
“เธอควรไปทำงานนะ”

“พูดอะไร พี่เพิ่งจะฟื้นเองนะ ฉันไม่ยอมหรอก”
“ฉันยกเลิกตารางงานวันนี้ให้ได้นะคะ”อลิสพูด เธอไม่อยากใจร้ายกับเฮเซลมากนัก
“ไม่ได้ เธอต้องมีวินัยนะเฮเซลลืมที่พี่บอกไปแล้วเหรอ ไปทำงานเถอะ เลิกกองค่อยมาหาพี่ก็ได้”
“อย่างนี้ทุกทีเลย
!”เฮเซลทำหน้ายุ่ง แต่สุดท้ายเธอก็ยอมพี่สาวจนได้“ก็ได้ฉันจะกลับมาหาพี่นะ”

เฮเซลก้มลงไปจุ๊บที่แก้มพี่สาวเบาๆ แล้วโบกมือให้ก่อนออกจากห้องไปพร้อมกับอลิส เฮเซลไม่ลืมที่จะส่งยิ้มสวยๆให้พี่สาว ไม่ว่าจะทุกข์หรือสุขเด็กคนนี้จะยิ้มให้เฮเลน่าเสมอ

 รอยยิ้มของเฮเซลทำให้เฮเลน่าลืมความเจ็บปวดไปชั่วขณะ เธอคิดเรื่องของเฮเซลมาตลอด และวันนี้กลับยิ่งต้องนึกถึง ถ้าหากเธอตายไปจริงๆเฮเซลจะอยู่กับใคร ถ้าหากเธอตายเธอจะได้เห็นหน้าน้องสาวที่น่ารักคนนี้อีกหรือไม่ เธอควรจะมีชีวิตอยู่ต่อไป อย่างน้อยก็เพื่อเฮเซล ที่ผ่านมาเธอทำตัวแย่มาก แต่ต่อไปนี้เธอหวังว่าตัวเองจะเป็นคนใหม่ ถ้าหากอาการของเธอดีขึ้น เธอจะดูแลน้องสาวของเธอให้ดีที่สุด เธอจะไม่ยุ่งกับเรื่องของเอลิซาเบธอีกแล้ว เธอจะตัดขาดทุกอย่าง ทุกอย่างที่เธอเคยเป็น

เธอจะเป็นเฮเลน่าพี่สาวที่ทำเพื่อน้องสาว ไม่ใช่เฮเลน่าที่ทำเพื่อตัวเองอีกต่อไป



เอลิซาเบธเดินออกมาจากห้องประชุมด้วยสภาพที่เหนื่อยล้าเกินคำบรรยาย การประชุมผู้บริหารวันนี้ค่อนข้างเครียดเรื่องงบประมาณที่เริ่มใช้บานปลายในรายการทอล์คโชว์ของสถานี กว่าจะเคลียร์กันลงตัวก็กินเวลาจนกระทั่งเกือบถึงสองทุ่ม เอลิซาเบธจริงจังและทุ่มเทให้กับงานมาก แต่ในขณะเดียวกันเธอก็คิดถึงเทเรซ่ามากเหลือเกิน

ทำอะไรอยู่นะ?

เสียงมือถือสั่น และเอลิซาเบธยิ้มทันทีที่เห็นว่าใครโทรเข้ามา

“ว่าไงคะที่รัก”

[คือ…]

ปลายสายกำลังจะพูด แต่เมื่อได้ยินคำว่า ที่รัก เลยอึกอักไปเสียอย่างนั้น เทเรซ่าชอบเขินเวลาที่เอลิซาเบธใช้คำนี้ ซึ่งเอลิซาเบธก็ชอบที่จะแกล้งอีกคนเสียเหลือเกิน
[คุณเอลิซาเบธ เรามีดินเนอร์กัน…]
“ใช่ ตายแล้ว
ฉันลืมไปสนิทเลย ฉันมันแย่ที่สุด ขอโทษนะคะ”เอลิซาเบธร้อนรน เธอไม่ควรจะลืม แต่การประชุมนี้ทำให้เธอลืมวันสำคัญไปได้

[ไม่เป็นไรค่ะ ฉันเข้าใจ คุณเอลิซาเบธเคยบอกว่า ถ้าลืมติดต่อมาแสดงว่างานยุ่ง]
เอลิซาเบธถอนหายใจ แต่เทเรซ่าก็เหมือนจะเข้าใจเธอดี ไม่ได้งอนอะไร

“ฉันดีใจที่คุณไม่ได้โกรธฉัน”

[ไม่ได้โกรธค่ะ]
“โอเค เดี๋ยวเสร็จธุระแล้วฉันจะรีบกลับเลยนะคะ ตอนนี้เลย

“คุณเอลิซาเบธคะ เกิดเรื่องอีกแล้วค่ะ ไรรี่ย์กำลังตบกับนักเชลโล่ที่มาเป็นแขกรับเชิญในวันนี้ บ้ามาก”

เลขาของเธอวิ่งหอบเข้ามาและรายงานว่าด้านล่างของสถานีเกิดเรื่อง
“ไงนะ
?

“เรื่องของเรื่องคือนักเชลโล่คนนั้นเป็นแฟนเก่าของแฟนคนปัจจุบันของไรรี่ย์ค่ะ”

“ให้มันได้อย่างนี้สิ”เอลิซาเบธหัวเสีย ก่อนยกมือถือเพื่อคุยกับเทเรซ่า

“เทรซวันนี้ฉันอาจกลับช้าหน่อยมีเรื่องด่วนเข้ามานะ แต่ยังไงฉันจะรีบกลับนะคะ”

[ค่ะ]

 

เทเรซ่าวางมือถือและอมยิ้มให้กับการทำงานที่แสนจะยุ่งเยิงของเอลิซาเบธในวันนี้ เธอได้ยินเสียงเหล่านั้นรอดเข้ามาในปลายสาย เอลิซาเบธเคยเล่าเรื่องไรรี่ย์ให้เธอฟังว่าพิธีกรสาวสวยคนนั้นก่อเรื่องตลอด และยังเรื่องวันนี้อีก สงสัยพรุ่งนี้คงเป็นข่าวอีกแน่ๆ

เทเรซ่าเข้าใจเรื่องการทำงานของเอลิซาเบธ เธอไม่ได้น้อยใจที่แฟนของเธอมีงานเยอะจนลืมวันลืมคืน บางทีเอลิซาเบธถึงกับไม่ได้หลับได้นอนเพราะงานเลยก็มี ที่เทเรซ่ารู้ ก็เพราะว่าช่วงสองอาทิตย์มานี้เอลิซาเบธอยู่กับเธอแทบจะทุกวัน เอลิซาเบธกลับบ้านอาทิยต์ละสองครั้ง นอกนั้นก็มาหมกตัวอยู่กับเทเรซ่า จนกระทั่งตอนนี้ข้าวของเครื่องใช้ เครื่องสำอาง แม้แต่เสื้อผ้าก็ยังเผลอลืมหยิบใส่ของกันและกัน แรกๆก็เป็นแบบนี้ แต่หลังๆมาเอลิซาเบธเลยตัดปัญหาใช้ของทุกอย่างร่วมกันกับเทเรซ่าไปเลย แม้กระทั่งน้ำหอมเอลิซาเบธก็ยังบังคับให้เทเรซ่าใช้กลิ่นเดียวกับเธอ เทเรซ่าไม่ค่อยชอบน้ำหอม แต่เมื่อนานไปเธอกลับชินและใช้มันมากขึ้น

“ดูทีวี”

เทเรซ่าถอนหายใจแล้วนั่งจมอยู่กับทีวี วันนี้เธอสวมเสื้อสเวสเตอร์สีขาวของเอลิซาเบธ มันเป็นตัวโปรดของเธอเลยก็ว่าได้ เทเรซ่าชอบที่จะใส่นอน เพราะมันนุ่มและมีกลิ่นของเอลิซาเบธติดอยู่ ทุกวันนี้เธอติดเอลิซาเบธมากขึ้น ไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงได้คิดถึงเอลิซาเบธทุกครั้งที่ไม่เห็นหน้าอีกคน แม้จะแค่หนึ่งชั่วโมงก็ตามที เอวาเคยบอกเธอว่าอาการนี้คือ อาการติดแฟน ซึ่งก็คงใช่เพราะเทเรซ่าเป็นอย่างนี้มาตลอด

เทเรซ่าแก้ไขนิยายของเธอ ตอนนี้กำลังได้รับการตีพิมพ์ เดือนหน้าหนังสือของเธอก็จะได้ออกขายตามร้านหนังสือ เรื่องนี้เธอรู้สึกภูมิใจอยู่ไม่น้อย ทุกอย่างตอนนี้กำลังไปได้สวยแม้กระทั่งร้านหนังสือของเธอก็กำลังเป็นที่นิยม ชีวิตตอนนี้ดูลงตัวไปหมดแม้จะผ่านมาแค่สองอาทิตย์ก็ตาม

และการดูทีวีที่ยืดยาวของเทเรซ่ากับการรอเอลิซาเบธกลับมาก็จบลงด้วยการเผลอหลับไป เธอไม่รู้ตัวเลยจนกระทั้งเอลิซาเบธมาปลุกเธอ

“รอจนหลับเลยเหรอคะ”

เอลิซาเบธนั่งลงข้างๆเธอด้วยใบหน้าเหนื่อยล้า เทเรซ่ามองดูนาฬิกาที่ตีบอกเวลาห้าทุ่ม เธอขยี้เปลือกตาแล้วลุกขึ้นกอดร่างสูงคล้ายกับละเมอนอน ทำให้ร่างสูงหัวเราะ เทเรซ่ารู้สึกดีที่ได้ยินเสียงหัวเราะของเอลิซาเบธ
“คุณคิดถึงฉันขนาดนี้เลยเหรอคะ”

เทเรซ่าพยักหน้า
“คุณเอลิซาเบธทานอะไรมาหรือยังคะ”
“ยังค่ะ กินอะไรไม่ลงหรอก แล้วคุณล่ะได้กินอะไรหรือยัง”

“ฉันก็ไม่หิวค่ะ เลยเวลาอาหารไปก็เลยไม่อยากอาหาร”

“แต่คุณควรจะกินนะ คุณไม่จำเป็นต้องรอฉันเลย ขอโทษนะคะ”

“ไม่เป็นไรค่ะ คุณเอลิซาเบธอย่าคิดมากสิคะ”

ร่างสูงยิ้มบางๆส่งมาให้ เอลิซาเบธดูเหนื่อยและเครียดกับเรื่องงานมาก สังเกตได้จากสีหน้าของวันนี้
“ถ้าอย่างนั้น คุณเอลิซาเบธก็อาบน้ำพักผ่อนเถอะค่ะ วันนี้เหนื่อยมาทั้งวันเลยไม่ใช่เหรอคะ”

เอลิซาเบธพยักหน้า ก่อนจะถอดสูทสีน้ำเงิน และเชิ้ตตัวบางสีขาวออกอย่างรวดเร็ว จนอีกคนที่นั่งอยู่ข้างๆถึงกลับหน้าเหวอ ถึงแม้ว่าจะอยู่ด้วยกันมาสองอาทิตย์ แต่เอลิซาเบธก็ไม่เคยที่จะถอดทุกอย่างต่อหน้าเธอเลยสักครั้ง
“คะ คุณ เอลิซาเบธไม่เข้าไปห้องน้ำเหรอคะ”
“ไม่นี่คะ”เอลิซาเบธยักไหล่ก่อกวน พร้อมดีดกาเกงออกจากตัว ตอนนี้ร่างสูงเหลือแค่ชุดชั้นในสีดำติดตัวอยู่ และปฏิเสธไม่ได้ว่าเทเรซ่าในตอนนี้กำลังเลือดสูบฉีด หัวใจเต้นแรงอย่างร้ายกาจ ร่างกายร้อนวูบวาบจนน่าอาย เธอจะไม่มีวันให้เอลิซาเบธรู้เด็ดขาดว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ แน่นอนว่าเธออยากสัมผัสผิวขาวเนียน และซุกไซ้ไปทั่วทั้งร่างของอีกคน เอลิซาเบธเซ็กซี่มากจริงๆ เธอควรจะทำยังไงดี

หัวใจเต้นจนหูอื้อไปหมด

เธออยากจูบเอลิซาเบธ

ไม่ เทรซ เธอต้องมีสติ!
“โอเค
งั้นฉันไปนอนก่อนนะคะ”

เทเรซ่าบ่ายเบี่ยงแล้วลุกขึ้น แต่เอลิซาเบธก้าวมาขวางทางเสียก่อน
“อะไรกันคะ ฉันอุตส่าห์ยั่วคุณขนาดนี้แล้วนะ ไม่ใจสั่นบ้างเหรอ”

สั่นสิ หัวใจเธอแทบจะระเบิดออกมาแล้วด้วย
“คือ

เอลิซาเบธหัวเราะ เทเรซ่ายิ่งหน้าแดง

เอลิซาเบธยิ้มให้แทรซ่า เป็นยิ้มที่เซ็กซี่ และจงใจเชื้อเชิญ เธอเดินเข้ามาหาเทเรซ่าจนกระทั่งหน้าอกที่แสนเฟอร์เฟคนั้นใกล้สายตาของเทเรซ่า แน่นอนว่ามันดึงดูดพอที่เทเรซ่าจะมอง
“ฉันตาฝาดไป หรือว่าจริงๆแล้วคุณกำลังมองหน้าอกของฉัน
….
“ทะ ไม่ใช่นะคะ”เทเรซ่าปฎิเสธก้มลงหลบสายตาจากหน้าอก แต่น่าเศร้าที่สายตาของเธอดันไปปะทะกับชั้นในด้านล่าง สะโพกผายเอวคอดของเอลิซาเบธกลับทำให้เทเรซ่าเขินหนักมากไปอีก

เธอสติแตกไปแล้วจริงๆ
“คุณทะลึ่งน่าดูเลยนะคะเทรซ”
“คุณเอลิซาเบธเลิกแกล้งได้แล้วค่ะ”
“อะไรกันคะ ฉันเปล่าแกล้งสักหน่อย”

เทเรซ่าถอยหลัง แต่คนร่างสูงกลับยิ่งเดินสาวเท้าตาม
“ไปอาบน้ำเป็นเพื่อนหน่อยสิคะ”
ไม่ดีกว่าค่ะ”
“เราไม่เคยอาบน้ำด้วยกันเลยนะคะ”

เสียงเซ็กซี่ของเอลิซาเบธยิ่งทำให้เทเรซ่าส่ายหน้ารัวไล่ความเขินออกไป ร่างสูงไม่รอช้าที่จะดันอีกคนให้นั่งลงโซฟา แล้วตัวเองก็นั่งคร่อมบนตักของเทเรซ่า คนตัวเล็กตกใจแต่ก็ไม่ได้ขัดขืนอะไร
“คุณไม่ใช่คนไร้อารมณ์สักหน่อย
จริงไหม”เอลิซาเบธหรี่ตามอง นิ้วพันผมสีน้ำตาลของคนใต้ร่างไปพลาง
เทเรซ่าเม้มปากสะกดกั้นอารมณ์เอาไว้ เธออายที่จะรู้สึก แต่ในเมื่อเอลิซาเบธแหย่เล่นแบบนี้อีกต่อไป เธอก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะทำยังไงดี บางที
เธออาจต้องการเอลิซาเบธมากกว่าที่เจ้าตัวจะรู้เสียอีก

“คุณเอลิซาเบธฉันหายใจไม่ออก”ก็จริงอยู่ เพราะเอลิซาเบธทำให้ร้อน แถมยังเบียดหน้าอกเข้าใส่เธออีก

“งั้นก็ไม่ต้องหายใจ”

เอลิซาเบธพูดและจบลงด้วยการฉกชิงริมฝีปากของเธอ ร้อนแรง เปียกชื้น และแทบจะสูบเรี่ยวแรงไป เป็นจูบที่ทำให้เทเรซ่าคลั่ง และร้อนมากเพิ่มขึ้น จนกระทั่งร่างสูงผละออกจากเธอ เทเรซ่าหอบหายใจ หน้าแดง และรู้สึกว่าเป็นจูบที่เธอไม่เคยได้รับมาก่อน

เป็นจูบที่มาพร้อมกับความต้องการบางอย่างที่เอลิซาเบธส่งผ่านเธอมาได้ชัดเจนมาก

“เทรซ….ฉัน

เอลิซาเบธเม้มปาก เทเรซ่ารู้ว่าเอลิซาเบธกำลังจะพูดว่าอะไร เธอตื่นเต้นกับสิ่งที่กำลังเผชิญอยู่ในตอนนี้ เธอไม่เคยมีอะไรกับใครมาก่อน มันเป็นครั้งแรกของเธอ และแน่นอนว่าไม่ใช่ครั้งแรกสำหรับเอลิซาเบธ และดูเหมือนว่าคนบนร่างของเธอจะไม่ยอมปล่อยเธอไปง่ายๆ ถ้าปล่อยให้จุดติดอารมณ์ร้อนขนาดนี้ เธอไม่รอดแน่ๆ

สายตาของเอลิซาเบธกำลังอ้อนวอนเธอ ไม่ใช่การบังคับ แต่เป็นการอ้อนวอน ซึ่งเทเรซ่าใจอ่อน แต่อีกใจหนึ่งก็กลัว กลัวความสัมพันธ์แบบนี้ เธอยังไม่อยากให้มันเกิดขึ้น แต่เทเรซ่าก็รักเอลิซาเบธมากเกินที่จะปฎิเสธ เธอรักเอลิซาเบธมากจริงๆ

ถ้าเอลิซาเบธขอเธอ เธอจะทำยังไงดี
“เทรซ ฉันอยากมีเซ็กซ์กับคุณ”

…!

ไม่แปลกใจ แต่เทเรซ่าก็คาดไม่ถึงเช่นกัน

เทเรซ่าไม่ได้ปฎิเสธ เธอเองก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน เมื่อเอลิซาเบธดันเธอให้นอนราบลงที่โซฟา เธอก็ไม่ได้ขัดขืน มิหนำซ้ำยังยินยอมให้อีกคนครอบครอง

เอลิซาเบธเมื่อรู้ว่าอีกคนไม่ได้ปฎิเสธ เธอก็เดินหน้าต่อ ก้มลงบดจูบร้อนแรงควันหนาความหวานจากคนใต้ร่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุดพัก จูบและแรงเบียดของเอลิซเบธทำให้เทเรซ่าสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เธอลืมความกลัวเกี่ยวกับเรื่องเซ็กซ์ครั้งแรกของเธอไปเสียสนิท ร่างกายของเธอร้อนแผดเผาไปหมดเมื่อโดนสัมผัสจากกายของอีกคนที่ไม่ได้สวมใส่อะไรนอกจากชุดชั้นใน มือของเทเรซ่าลากไล่สัมผัสผิวนุ่มสุขภาพดีของเอลิซาเบธอย่างลืมตัว เสื้อสเวตเตอร์ของเธอถูกถอดออกและโยนลงโซฟา ริมฝีปากของเอลิซาเบธอ้อยอิ่งที่ลำคอและไหล่ของเธอ เทเรซ่าหายใจขาดห้วงเมื่อมือของเอลิซาเบธรอดผ่านบรามาสัมผัสที่หน้าอกเปลือยเปล่าภายใต้บราของเธอ มือนั้นลงน้ำหนักเค้นเบาหนักตามจังหวะ เมื่อเทเรซ่าส่งเสียงหวาน เธอก็โดนปิดปากด้วยจูบร้อน

 ไม่ไหวเอลิซาเบธกำลังทำให้เธอไม่เป็นตัวของตัวเอง และที่สำคัญเอลิซาเบธเชี่ยวชาญในเรื่องนี้ เทเรซ่ากำลังทรมานร่างกายสุดๆกับสัมผัสที่แปลกใหม่ รวดเร็ว และรุกหนักเกินไป

บราของเทเรซ่าถูกปลดออก หน้าอกเปลือยเปล่า แต่เทเรซ่าไม่ทันได้ตั้งสติเพราะง่วนอยู่กับสกิลการจูบปลุกเร้าของเอลิซาเบธ จนกระทั่งร่างสูงผละออกจากจูบ ริมฝีปากร้อนครอบครองที่ยอดอกของเธอ ตอนนั้นที่เทเรซ่าสะดุ้ง แอ่นตัวรับสัมผัสนั้นตามสัญชาตญาณ มือขยุ้มที่กลุ่มผมของอีกคนเพื่อระบายความทรมานกับการกระทำนี้ ลิ้นร้อนของเอลิซาเบธตวัดกลัดเกี่ยวยอดอกที่ชูชัน ดูดเม้ม ราวกับมันเป็นสิ่งที่เธอโปรดปราน แน่นอนว่าเธอชอบมัน เทเรซ่าปลุกอารมณ์ของเอลิซาเบธ และมันยากที่จะหยุด เธอมีความต้องการ และต้องการมากขึ้น

เอลิซาเบธกำลังคลั่งอย่างหนัก
“คุณ
เอลิซาเบธ”

เสียงสั่น และหอบ ร้องเตือน

คนที่อยู่บนร่างถอดกางเกงขาสั้นของเทเรซ่าทิ้งไป ลดตัวลงจากหน้าอก ริมฝีปากและลิ้นอยู่ที่หน้าทองแบนราบ ผิวนุ่มของเทเรซ่าทำให้เอลิซาเบธทิ้งรอยจางๆเอาไว้ เธอจับอารมณ์ของเทเรซ่าได้ว่าคงเตลิดไปไกลไม่น้อย แต่ที่เธอรู้สึกได้อย่างหนึ่งคือ เทเรซ่าเริ่มตัวสั่นเมื่อริมฝีปากของเธอแตะที่ต้นขาใกล้ขอบกางเกงใน

ครั้งแรก เทเรซ่าอาจจะกลัว หรือว่าเธอรุกเทเรซ่าหนักเกินไปหรือเปล่านะ?

เอลิซาเบธโกหกว่าตัวเองคงคิดมากเกินไป เธอสลัดความคิดนั้นทิ้ง ลากนิ้วผ่านจุดอ่อนไหวใต้เนื้อผ้า เธอสัมผัสได้ถึงความร้อนและความเปียกชื้นของเทเรซ่า และเป็นจังหวะกับที่เทเรซ่าเกร็งตัว ร้องเรียกเอลิซาเบธเสียงดัง เอลิซาเบธรู้สึกถึงความผิดปกติ เธอเงยหน้าขึ้นมองอีกคน

เทเรซ่าตอนนี้หน้าแดง เม็ดเหงื่อผุดขึ้นที่ใบหน้าทั้งๆที่เธอยังไม่ได้ลงมือทำอะไรด้วยซ้ำ
“หือ เทรซ คุณโอเคไหมคะ
?
“คือ
”เทเรซ่าหอบหายใจ“คุณเอลิซาเบธกำลังจะทำอะไรคะ?

เอลิซาเบธแทบหลุดอมยิ้มออกมา ของมันแน่อยู่แล้วว่าเธอกำลังทำอะไร แต่เทเรซ่าคงดูตกใจไม่น้อย
“คุณก็เห็นว่าฉันกำลังทำอะไร หรือว่าจะให้ฉันอธิบายค่ะ ว่าฉันกำลังจะใช้ลิ้น
..!

“ไม่ต้องพูดหรอกค่ะ!”อีกคนหน้าแดงลามไปถึงใบหู

“ไม่ต้องพูด? งั้นเดี๋ยวฉันทำให้ดูค่ะ”
เอลิซาเบธรนขอบกางเกงในลงเพื่อเป็นการยืนยัน เทเรซ่าดีดตัวลุกขึ้นทันที เอลิซาเบธไม่ได้หัวเสียแต่เธอหัวเราะแทน เมื่อเห็นเทเรซ่าปกป้องกางเกงในชิ้นสุดท้ายที่ปกปิดร่างกายสุดกำลัง

“คุณยังไม่พร้อม?
“ฉะ ฉันขอโทษค่ะ”

เทเรซ่าก้มหน้าลงจนคางชิด เอลิซาเบธมองภาพนั้นด้วยความเอ็นดู ถึงเธอจะอารมณ์ค้างก็เถอะ
“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันรู้ดีอยู่แล้วตั้งแต่แรก ฉันเร่งรัดคุณมากเกินไป”

เอลิซาเบธขยับตัวมาใกล้เทเรซ่า เชยใบหน้าสวยขึ้นมาสบตากับเธอ
“คุณยังไม่พร้อม และฉันจะไม่ฉวยโอกาสจากคุณเด็ดขาด”
“คุณเอลิซาเบธจะรำคาญฉันไหมคะ เพราะว่าฉัน
ฉันไม่สามารถให้คุณเอลิซาเบธได้ตามที่ต้องการ”
“ทำไมต้องคิดแบบนั้นด้วยค่ะ เลิกคิดแบบนั้นได้แล้ว ฉันไม่เคยรำคาญคุณเลย”

เอลิซาเบธยี้หัวอีกคน ก่อนจะหอมหน้าผากอีกคนฟอดใหญ่
“ฉันมีแต่จะรักคุณเพิ่มมากขึ้น”
“จริงเหรอคะ”

เอลิซาเบธยิ้มแทนคำตอบ
“ทำไมจะไม่จริงละคะ ฉันเคยพูดโกหกคุณเหรอ
?

เทเรซ่าส่ายหน้า

เอลิซาเบธยิ้ม ก่อนจะพูดขึ้น
“แต่คุณก็ทำให้ฉันอารมณ์ค้างมากอยู่เหมือนกันนะคะเทรซ”
….
“เพราะงั้นเพื่อเป็นการไถ่โทษ คืนนี้คุณจะต้องให้ฉันนอนกอด”

เทเรซ่ายิ้ม ก่อนจะพยักหน้า
“แต่ตอนนี้
….”เอลิซาเบธเลื่อนสายลงมองที่หน้าอกอวบอิ่มนั้น แล้วเอาสเวตเตอร์สวมกลับให้เทเรซ่า“ปิดเอาไว้ก่อนเพื่อความปลอดภัย”
“จากอะไรคะ
?

“จากฉันไง”

เทเรซ่าตะครุบเสื้อสเวตเตอร์ด้วยท่าทีเขินอาย ทำให้เอลิซาเบธหัวเราะออกมาเสียงดัง

“ฉันไม่ทำอะไรคุณหรอกนะคะ ถ้าคุณไม่ยอม”

“ถ้าเกิดว่าถ้าเกิดว่าฉันยอมคุณเอลิซาเบธในสักวันหนึ่ง คุณจะ”เทเรซ่าเขินที่จะถามแต่เธอก็แค่อยากรู้ ความเขินทำให้เธอหยุดคำพูดเหล่านั้น แต่เอลิซาเบธรู้ทันเลยชิงตอบ

“ถ้าถึงตอนนั้น”เอลิซาเบธทำท่าคิด ก่อนจะยิ้มอย่างมีเลศนัยพร้อมกับเลียริมฝีปาก“ฉันจะไม่เกรงใจคุณแล้วนะคะ”
….!

คำตอบนั้นทำให้เทเรซ่ารู้สึกขนลุกขึ้นมาแปลกๆ เธอไม่มีทางรอดไปจากเอลิซาเบธได้ในสักวันหนึ่ง แต่เธอรักเอลิซาเบธไปแล้ว และอยากให้ครั้งแรกของเธอกับคนที่เธอรัก นั่นก็คือเอลิซาเบธ เธออยากพร้อมวันนี้เลย แต่เธอก็ขี้ขลาดจนเกินไป จนกว่าจะถึงตอนนั้น เธอคงมีความกล้ามากขึ้นกว่านี้ แต่เธอทำยังไงถึงจะกล้าล่ะ เธอต้องเตรียมความพร้อมยังไง คนคิดเล็กคิดน้อยอย่างเธอสมควรแล้วที่จะโดนแฟนเบื่อ เธอจะทำยังไงดีนะ?

และแน่นอนว่าสองวันถัดมาเรื่องนี้ก็ถึงหูเอวา เธอไม่ได้เป็นคนพูด แต่เอวารู้มาได้ยังไงถ้าไม่ใช่คุณเอลิซาเบธ น่าอายชะมัด

“เธอ ระ รู้ได้ยังไง!

เทเรซ่าเสียงดังจนคนที่อยู่ในร้านหนังสือมองมาทางนี้ เอวาแค่กระซิบแหย่เธอ แต่เธอบ้าจี้อย่างหนัก เอวาหัวเราะคิกคักในทันที ก่อนจะโดนเพื่อนลากเข้าไปในห้องทำงานที่อยู่หลังเคาน์เตอร์
“เทรซ ดูหน้าตัวเองก่อนไหม เธอตลกที่สุดเลย”
“ไม่ตลกเลยนะ”

เทเรซ่าหน้าแดง เอวาเลยยกมือยอมแพ้ เพราะเพื่อนอาจจะเขินตายไปต่อหน้าต่อตาเสียก่อน
“คุณเอลิซาเบธบอกเธอเหรอ
?
“บ้า
! ฉันเดาออกต่างหากล่ะ เมื่อวานเจอกับคุณเอลิซาเบธที่ร้านน่ะ ฉันเลยถามเรื่องความสัมพันธ์ของเธอกับคุณเอลิซาเบธว่าไปถึงขั้นไหนแล้ว คุณเอลิซาเบธอมยิ้มดูมีความสุข แถมยังตอบเป็นนัยว่า เกือบสำเร็จ โอ๊ย ฉันละอยากกรี๊ดออกมาตรงนั้นเลย”
“เธอบอกว่าเธอเดาออก ฉันไม่เห็นคำว่า เกือบสำเร็จ จะเดาความหมายออกเลย”
“โอ๊ย คนโลกสวยแบบเธอคิดไม่ออกหรอก ต้องคนในวงการเดียวกันเขาถึงจะเข้าใจ แล้วอีกอย่างพอฉันถามเธอว่า “เธอเกือบจะมีเซ็กซ์กับคุณเอลิซาเบธใช่ไหม
? เธอก็ทำตาโตออกอาการชัดเจนขนาดนั้น เป็นใครๆก็ดูออก”

เอวายิ้มและดูจะภูมิใจกับการคาดเดาที่เป็นจริงนี้เป็นอย่างมาก แต่เทเรซ่าก้มหน้าด้วยความอับอาย
“ฉันรู้ว่าเธอรู้สึกยังไงก็เลยพุ่งตรงมาที่นี่ เธอคงอยากได้คนปรึกษา”

ราวกับอ่านใจออก แบบนี้น่ากลัวไปหน่อยแล้วไหม
“ตอนนี้ยัง”

เอวาหรี่ตามองเธออย่างไม่อยากจะเชื่อคำพูดนัก

“มันเป็นเรื่องปกติน่า ปล่อยไปตามธรรมชาติเถอะ เธอคงกลัวอยู่เพราะเป็นครั้งแรกใช่ไหมล่ะ ฉันเองก็เคยเป็น มันก็
“โอเค เราจะคุยเรื่องนี้กันจริงๆเหรอ
?
เอวาหัวเราะ

“ก็ไม่ได้ทะลึ่งอะไรหรอกนะ ก็แค่อยากให้คำปรึกษา ถ้าหากเธอยังมีความต้องการคุณเอลิซาเบธอยู่ล่ะก็ ลุยเลยเพื่อนสาว เธอทำได้อยู่แล้ว”

ทำไมคำพูดปลุกกำลังใจถึงได้ดูแปลกๆสำหรับเทเรซ่า เธอเลยเลือกที่จะพยักหน้า และปล่อยๆเรื่องนี้ผ่านไป เอวาเชี่ยวชาญกับเรื่องพวกนี้ แต่เธอแค่ฟังเผินๆยังรู้สึกเขินอาย

“เธอไม่จำเป็นต้องทำอะไรให้คุณเอลิซาเบธประทับใจหรอกน่า เพราะเธอก็ทำคุณเอลิซาเบธคลั่งจะตายอยู่แล้ว”

….พูดอะไรเวอร์หรือเปล่า ฉันเนี่ยนะ”
เอวาพยักหน้าด้วยท่าทีมั่นใจ

“เธอยังไม่รู้อีกเหรอ?


“ลองทดสอบอะไรบางอย่างสิ”
…?

แล้วเทเรซ่าก็คิดว่าสิ่งที่เอวาพูดหลังจากนั้น

ให้ตายเธอก็ไม่ทำ!

อาการบาดเจ็บของเธอทำให้เฮเลน่ารำคาญ เธอถูกยิงที่กลางหลัง การลุกนั่งจึงเป็นสิ่งที่ยากลำบาก เธอเพิ่งจะยืนได้เมื่อวานนี้ แต่น่าเศร้าที่เธอยังคงออกแรงเดินไม่ได้ วันนี้หลังจากมื้อเช้าเธอขอหมอออกมาเดินเล่นที่สวน แต่หมอดูท่าทีจะไม่ชอบใจนักที่ได้ยินคำขอของเฮเลน่า จนเธอพ่นคำพูดที่แสนแสบสันออกมา

“ใครบอกให้คุณกักขังฉันไว้ในห้องนี้กันล่ะคะคุณหมอ คุณคงอยากเห็นฉันนอนเป็นศพอยู่บนเตียง”

“ไม่ใช่หรอกครับคุณยังไม่แข็งแรงดีพอ หมอกลัวว่าคุณจะอาการแย่ลงไปอีก”

“แค่นี้ฉันก็เหมือนตกนรกแล้ว”

เธอทำหน้าราวกับว่าตัวเองจะร้องไห้ ซึ่งนั่นก็เกือบจะใช่ เธอรู้สึกสมเพชตัวเองที่ทำอะไรไม่ได้ และไม่นานหมอก็ยกธงขาวยอมเธอในที่สุด พร้อมกับบอกว่าให้เวลาเธอแค่สี่สิบนาที

ก็อย่างที่เข้าใจกัน เธอรู้สึกว่าตัวเองไร้ความเป็นอิสระ เมื่อก่อนเธอจะไปไหนมาไหน โดยที่ไม่บอกใครก็ได้ แต่ตอนนี้เธอต้องมีคนติดตามทุกฝีก้าว แถมยังไม่มีแรงเดินอีก

น่าสมเพชนักเชียว
“คุณเฮเลน่าอยากได้อะไรไหมคะ น้ำผลไม้ไหมคะ”เมื่อพยาบาลที่เข็นรถหยุดที่สวนน้ำพุเล็กๆภายในโรงพยาบาลก็เอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ
“ก็ดีเหมือนกัน”

เธอพยักหน้าแล้วเดินออกไป

จริงๆแล้วเฮเลน่าไม่ได้อยากกินอะไรเลย เธอแค่อยากอยู่คนเดียวสักพักเลยออกปากพูดไปอย่างนั้น ด้านนางพยาบาลก็คงไม่คิดว่าเธอจะเดินเหินหายตัวไปไหนได้ ก็เลยไม่เป็นกังวลว่าเธอจะแอบทำนอกเหนือคำสั่งหมอ

 “คุณมาเร็วเกินไปนะ”

รถเข็นของเฮเลน่าเลื่อนออกไป เธอคิดว่าเป็นพยาบาลส่วนตัวของเธอ แต่เปล่าเลย เธอหน้าซีดเมื่อได้ยินประโยคทักทายนั้น
“คุณทำตัวน่าผิดหวังจริงๆเลยเฮเลน”

อีธาน มาทำบ้าอะไรที่นี่!
“ผมได้ยินข่าวมาว่าคุณช่วยยัยเด็กน่ารังเกียจคนนั้น ทั้งๆที่เป็นคนวางแผนขายยัยเด็กนั่น เรื่องเบาสมองทั้งหมดนี้เลยทำให้ตัวเองต้องมาเจอจุดจบแบบพวกกระจอก”
“ฉันไม่ได้เป็นวางแผนเรื่องที่จะขายเทเรซ่าสักหน่อย เดี๋ยวนะ
? คุณรู้เรื่องนี้ได้ยังไงกัน”
เฮเลน่าจะเอี่ยวตัวไปพูด แต่เธอเจ็บแปล๊บที่แผลกลางหลัง อีธานรู้ดีถึงปฎิกิริยาของเฮเลน่า เขาหยุดรถเข็นแล้วเดินวนมาข้างหน้าเธอ

“คุณก็รู้ ผมไม่ได้โง่นะ พอมีข่าวออกผมก็รู้ดีเลยล่ะว่าฮันเตอร์คือใคร ผมไปหาเขาที่สถานีตำรวจมา เขาเล่าทั้งหมดให้ผมฟัง แถมเตรียมจะซัดทอดคุณอีกต่างหาก ผมเลยขู่เขาเล็กน้อย มันได้ผลเลยนะ เขาไม่ยอมพูดอะไรถึงคุณเลยด้วยซ้ำต่อหน้าศาล แม้กระทั่งลูกสาวของผม ลิซช่างไม่เหมือนผมเอาเสียเลย”
“แล้วคุณช่วยฉันทำไม”
“เรื่องนี้ทำไมคุณต้องถามผมด้วยล่ะ ง่ายนิดเดียว ถ้าหากฮันเตอร์ซัดทอดคุณ คุณก็ซัดทอดผม เพราะผมเป็นคนหนุนหลังคุณให้ทำเรื่องนี้ ถึงจะเป็นทางอ้อมก็เถอะ ผมคิดถูกไหม”

“แต่ถึงยังไงคุณก็มีเงินปิดปากตำรวจพวกนั้นอยู่แล้วนี่ คุณจะกลัวอะไร”

อีธานเงียบ ตอนนั้นเองที่เฮเลน่าคิดออก
“คุณกลัวเป็นข่าว อ๋อ ฉันเข้าใจแล้วในตอนนี้ อะไรก็โจมตีคุณไม่ได้ แต่กระแสของสื่อยากที่จะดับสินะ”เฮเลน่าหัวเราะ และแน่นอนว่าเขาดูโมโหขึ้นมาเมื่อเฮเลน่าจับไต๋เขาได้“ฉันอาจจะมอบตัวกับตำรวจ แล้วพูดอะไรนิดหน่อยถึงคุณ ว้าว แบบนี้ก็ดังใหญ่เลยนี่ เพราะฉันก็เป็นคนดัง ใครบ้างล่ะจะไม่อยากทำข่าวนี้
…!

เฮเลน่าปวดหนึบทั้งร่างกาย เมื่ออีธานกระชากแขนของเธอบีบแน่น เธอเจ็บจนร้องออกมา เพราะแผลของเธอยังไม่หายดี แต่อีธานไม่ปล่อยเธอง่ายๆ
“ถ้าคุณพูดถึงเรื่องของผมก็เอาเลย ลองดูเลยสิ คุณจะได้อยู่แบบตายทั้งเป็นเฮเลน่า”
“จะฆ่าฉันเหรอ
? ก็เอาเลยสิ”

เขาเปลี่ยนจากบีบแขนของเธอ มาเป็นคางเรียว เฮเลน่ารู้สึกว่าตัวเองไม่กล้าที่จะปากเก่งอีกในวินาทีนั้น
“คุณอย่าคิดว่าผมไม่กล้าทำนะ”เข้าโน้มตัวเข้ามา กระซิบเธอ ถอยคำนั้นเบาแต่หนักแน่น“คุณจะตายในโรงพยาบาลอย่างไร้สาเหตุก็ได้ถ้าผมจะทำ”

เขาผละเธอออกแล้วสูดหายใจ เฮเลน่ารู้สึกปวดไปทั่วกาย เริ่มมีเหงื่อผุดออกมาตามใบหน้า
อีธานชี้หน้าเธอ

“ผมขอเตือนคุณ อย่ามาปากดีกับผม”

ไหนๆเธอก็จะตายวันตายพรุ่งอยู่แล้ว ถ้าแค่นี้มันจะทำให้เธอตาย ถ้าเรื่องนี้มันจะทำให้ทุกอย่างจบ เธอก็พร้อมที่จะเสี่ยง
“ใบหย่า เซ็นมาให้ฉัน”
“คุณยังกล้าที่จะพูดอีกเหรอในเมื่อตัวเองทำเรื่องอะไรไม่สำเร็จเลยสักนิด”
“เซ็นมาแล้วฉันจะเลิกยุ่งกับลิซ เลิกยุ่งกับครอบครัวของคุณ ถือซะว่ามันเป็นการปิดปากส่งท้ายก็แล้วกัน”

อีธานชะงักกับคำพูดนั้น เขาดูสนใจข้อเสนอนี้มากเลยทีเดียว ก็แน่ล่ะ ที่เขาไม่ยอมเซ็นใบหย่าให้ เพราะกลัวว่าเธอจะกลับมาวอแวกับลูกสาวของเขาอีก
“ผมจะเชื่อคุณได้ยังไง”
สายตาสีฟ้าที่จับจ้องมายังอีธานนั้นไม่มีแววว่าจะโกหก

“ถ้าฉันไม่ทำตามที่คุณบอกคุณก็ฆ่าฉันซะเลยสิ ฉันอนุญาต”
…?!

 

ทุกอย่างจบลงเมื่ออีธานเซ็นใบหย่าให้กับเธอ มันจบลงแล้วสำหรับความลับในครอบครัวเพย์ตัน แต่ละครฉากหนึ่งในจอยังไม่จบ สองวันถัดมาข่าวของเธอกับอีธานหย่ากันดังครึกโคม บ้างก็ว่าอีธานหย่ากับเธอ เพราะเธอป่วยไม่สามารถทำหน้าที่ภรรยาให้กับเขาได้ บ้างก็ว่าความสาวความสวยของเธอทำให้เธอแอบไปมีชู้  หรือไม่ก็อีธานเบื่อและกลับไปหานางแบบที่สาวกว่าเธอมาแนบกาย วงการก็แบบนี้ ทุกอย่างดูจะเข้าใจง่าย แต่ลึกๆแล้ว มันไม่ได้ง่ายขนาดนั้น ทุกอย่างมันซับซ้อน

เฮเลน่ามองฝูงนักข่าวที่อยู่ด้านนอกโรงพยาบาลชั้นล่างที่ระเบียงด้วยสายตาว่างเปล่า คนพวกนี้ล้วนน่าแขยะแขยง การตามข่าวมหาเศรษฐีเลิกกับภรรยาทำให้โลกมีสีสันขึ้นสำหรับพวกเขา พวกนั้นโดนกันให้ออกมาจากเขตพื้นที่นอกโรงพยาบาล ชั่วโมงนี้ครอบครัวเพย์ตันจองช่องสถานีเกือบหมด นำเสอนเรื่องธุรกิจน่ะเป็นรอง ส่วนเรื่องฉาวโฉ่น่ะเป็นหลักสำหรับทุกช่องรายการ
“เธอคงมีความสุขที่นั่งมองคนเหล่านั้น”เสียงทักขึ้นจากด้านหลัง เสียงสดใสที่ทำให้เฮเลน่าอบอุ่นใจ

รีเบคก้า อาร์เชอร์

เธอคงจะรู้เรื่องนี้เลยมาเยี่ยมเธอที่โรงพยาบาล เฮเลน่ารู้ว่ารีเบคก้าเป็นห่วง แต่แสดงออกมากไม่ได้
พยาบาลส่วนตัวพาเฮเลน่ากลับเข้ามาในห้อง และโดนไล่ให้ออกไปตามคำสั่งเฮเลน่า

“เธอเป็นยังไงบ้าง ลิซ กับจีน่าไม่ยอมบอกฉันเรื่องที่เธอโดนยิง ฉันเพิ่งรู้จากข่าวเมื่อไม่กี่วันมานี้ ก็เลยมาเยี่ยม”

“ข่าวของฉันตั้งสองอาทิตย์ที่แล้ว”
“ก็ฉันไม่ได้ดูโซเชียลนานแล้วเหมือนกันนี่ ไหนจะข่าวที่เธอหย่ากับพ่อของลิซอีก มันคืออะไรกัน
?

ร่างเล็กแสนน่ารักเดินเข้ามาหาเฮเลน่าที่รถเข็น และเลื่อนรถไปหยุดที่เตียง เมื่อเฮเลน่าบอกอยากนอนบนเตียงเลี่ยงที่จะตอบคำถามเธอ
“สรุปว่ายังไงกัน”เมื่อจัดท่าให้เฮเล่าเรียบร้อยแล้วเธอก็ถามขึ้นอีก
“เธอก็รู้อยู่แล้วนี่”
“ใช่ เธอทำเรื่องไม่ดี สุดท้ายก็กลายเป็นใจอ่อน เลยได้มานอนเป็นผักอยู่ที่นี่ ฉันรู้เรื่องนี้แล้ว แต่เรื่องที่เธอหย่าน่ะ”

 “ฉันยังไม่อยากตอบตอนนี้”

“ประโยคเด็ดของคนดังสินะ”

เฮเลน่ายิ้ม

“แล้วอาการของเธอล่ะ คงดีขึ้นแล้วสินะ”

เฮเลน่ารู้เรื่องของรีเบคก้าดี เธอโดนทำร้ายร่างกาย ในข่าวบอกแค่ว่ามีโจรมาปล้น แต่อีกข่าวลือหนึ่งก็น่าสนใจ มีเรื่องลือกันว่ารีเบคก้าโดนโจรโรคจิตบุกทำร้ายร่างกาย เพราะคลั่งไคลเธอมาก เรื่องนี้เฮเลน่าคิดว่าน่าเชื่อถือที่สุด แต่เธอก็ไม่อยากถามเรื่องนี้ออกไป เธอเลือกที่จะปล่อยผ่านไป
“ใช่ ฉันจะไปอยู่ปารีสสักพัก เลยมาลาเธอสักหน่อยน่ะ
อ๊ะ นั่น เธอทำหน้าเหมือนจีน่าสุดๆตอนที่ฉันพูดถึงเรื่องนี้”

“ก็จะไม่ให้ตกใจได้ยังไง เธอเธอจะกลับมาเมื่อไหร่”
รีเบคก้าส่ายหน้า และตอบกลับมาว่าไม่รู้เหมือนกัน

“จอร์จิน่าคงเหงาน่าดู”
“ก็ไม่น่าเหงาหรอก”รีเบคก้าพูดเป็นนัย ซึ่งเฮเลน่าก็ไม่ได้สนใจอะไรนัก

ทั้งสองเงียบไปสักพัก มีเรื่องที่อยากคุยมากมายเหลือเกิน แต่ทั้งสองกลับเลือกที่จะเงียบ เฮเลน่ามองมือตัวเองที่ประสานอยู่หน้าท้อง ส่วนรีเบคก้าก็เอาแต่มองไปนอกหน้าต่าง
“ฉันว่า ฉันกลับดีกว่า”
…?

ไม่ใช่คำพูดที่เฮเลน่าอยากจะฟังเท่าไหร่
“อืม”เธอพยักหน้า แต่เมื่อรีเบคก้าหันหลังกลับ มันทำให้เฮเลน่าโดดเดี่ยวมากขึ้น
“เบคก้า”

ประตูเปิดออก ใบหน้าสวยน่ารักยิ้มให้เหมือนอย่างเคย
“ว่าไง”

เฮเลน่ารู้สึกหนักปากที่จะฝากเรื่องนี้ไปกับรีเบคก้า เธออยากเตือนเอลิซาเบธเรื่องอีธาน
“โชคดีนะ”
เธอพยักหน้าให้

“มีแค่นี้เองเหรอ? สีหน้าเธอดูเหมือนมีอะไรจะบอกฉันนะ”

เฮเลน่าส่ายหน้าแทนคำตอบ

แต่ภายในใจของเธอกลับกรี๊ดร้อง พูดออกไปสิ พูดออกไป! บอกรีเบคก้าว่าให้ลิซระวังอีธานเอาไว้ดีๆ บอกไปสิยัยโง่เอ็ย!

เฮเลน่ากำมือแน่นเสียจนรีเบคก้าสังเกตเห็นความผิดปกติ
“เป็นอะไรหรือเปล่า”อีกคนเดินกลับมาหาเฮเลน่า
“ไม่ ฉันแค่
ฉันแค่อยากพูดบางสิ่งที่พูดไม่ได้ “ฉันแค่อยากมีเพื่อนอยู่ด้วยสักพัก”
รีเบคก้าหัวเราะ เสียงหัวเราะที่เธอคุ้นเคยทำให้เฮเลน่าหายอึดอัดใจไปชั่วขณะ

“นึกว่าเธอจะไม่ชวนซะอีก”

เฮเลน่ายิ้ม และรีเบคก้านั่งลงที่ข้างเตียง

ในเวลาแบบนี้เธอขออยู่แค่กับรีเบคก้า เธอสลัดเรื่องรบกวนจิตใจออก อย่างน้อยมันก็ทำให้เธอหายคิดมากไปได้เกือบสามชั่วโมง

 

ห้องทำงานชวนอึดอัดในคฤหาสน์เพย์ตันเป็นสิ่งที่อีธานชอบเสมอ มันทำให้ทุกคนรู้สึกกดดันที่เข้ามา แม้กระทั่งเขาเองในวัยเด็ก เขาเกรงกลัวบรรยากาศในห้องนี้ เขามักจะถามพ่อของเขาอยู่เสมอว่า “พ่อฮะ ในนี้ขนลุกมากเลย พ่ออยู่ได้ยังไงฮะ” และเขาจะได้คำตอบที่ชวนงงงวยกลับมาทุกครั้ง

“มันจะไม่น่ากลัวอีธาน เมื่อลูกโต ลูกจะรู้เอง อำนาจไม่ใช่พลังที่น่ากลัวอะไรเลย”

ตอนนั้นเขาไม่เข้าใจมันเลยสักนิดจนกระทั่งเขาได้เป็นเสาหลักของตระกูล

“คุณผู้ชายจะให้ผมจัดการเรื่องนี้ยังไงครับ”

อังเดรพ่อบ้านที่แสนจะซื่อสัตย์เอ่ยขึ้นกับเขาหลังจากที่เห็นผู้เป็นนายนั่งจ้องภาพเป็นสิบใบกองอยู่ตรงหน้า เขาดูมันทุกรูปอย่างตั้งใจ

รูปของลูกสาวเขากับยัยเด็กโชคดีคนนั้น
“เด็กคนนี้ชื่ออะไรนะ
?
“เทเรซ่า เกรส ครับ”

เขาพยักหน้า แล้วหยิบเอกสารประวัติของเด็กสาวขึ้นมาอ่านอย่างตั้งใจ
“ตารางงานฉันว่างวันไหน”
“พรุ่งนี้ตอนบ่ายสามโมงครับ”
“อืม”

เขายกยิ้มขึ้นมา ไม่ได้เป็นยิ้มที่มากด้วยมิตรภาพ แต่เป็นยิ้มที่สะท้อนปีศาจร้ายในดวงตา
“อังเดร พรุ่งนี้เราไปเยี่ยมเทเรซ่า เกรส กันหน่อยดีไหม”

พ่อบ้านหน้านิ่ง ก้มหัวให้ผู้เป็นนาย
“ครับ คุณผู้ชาย”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

59 ความคิดเห็น

  1. #46 VK812 (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2562 / 13:18
    ฮือ รักคุณเฮเลนเสมอมา ได้เป็นอิสระแล้วนะคะ ส่วนลิซกับเทรซน่าห่วงมากเลย คนที่ร้ายที่สุดคือพ่อตัวเองเนี่ย อีธานจะทำอะไรกับเทรซอีก /ปล. อยากอ่านเรื่องเต็มคุณเฮเลนจังเลยค่ะ แง
    #46
    1
    • #46-1 Beer@sica(จากตอนที่ 29)
      25 กรกฎาคม 2562 / 14:43
      รอได้เลยค่ะ เรื่องของเฮเลนรับรองว่าเข้มข้น ดราม่าเข้มข้น55555
      #46-1