[CUNNING LADY]REASON ลุ้นรักจับหัวใจ My Queen [YURI]

ตอนที่ 21 : EIGHTEEN

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 371
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    10 พ.ย. 61

“หวัดดีลุค ฉันมาถึงก่อนตั้งหนึ่งวันแหนะ”

ทันทีที่ลุคเปิดประตูห้องต้อนรับเพื่อนคนสวย ที่อุตส่าห์ดีใจสุดชีวิตว่าตัวเองไม่ได้มาสายเหมือนครั้งก่อนๆ ลุคยอมรับว่าตั้งแต่ไปฝึกงานสกิลการมาสายไม่ได้อยู่ในตัวเอวาอีกเลยจนเขาแปลกใจทีเดียว และดูเหมือนว่าเอวาจะยังคงสวยและนำแฟชั่นเหมือนเคย

สีหน้าของลุคไม่ได้ดีใจหรือเศร้าใจที่เห็นเอวาเลย ตอนนี้เขารู้สึกอมทุกข์กับเรื่องเมื่อวานจนนอนไม่หลับทั้งคืน พอเขาหลับตาลงก็เจอกับเทเรซ่าตามมาหลอกหลอนในหัวของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า

“นี่ลุคทำไมนายทำหน้าอย่างนั้นล่ะ เพื่อนอุตส่าห์มาหาทั้งดีช่วยทำหน้าให้มันดีๆ หน่อย” เอวาตบไหล่อีกคน

ลุคชี้ให้เธอเข้ามาในห้อง เอวาเดินอาดๆ เข้าไปนั่งที่เตียงของลุค

“เธอมาถึงตอนไหน”

“เพิ่งถึงสดๆ ร้อนๆ เลยล่ะ ฉันเอากระเป๋าไปเก็บแล้วก็ลงมาหานายเลย เราจะไปหาเทรซกัน ฉันคิดถึงเทรซ”

“…”

เอวารู้สึกได้ว่าเพื่อนดูมีสีหน้าวิตกลงเมื่อพูดชื่อของเทเรซ่า

“มีอะไร นายกับเทรซทะเลาะกันอีกแล้วเหรอ?”

“เปล่า” ลุคส่ายหน้า ใจหนึ่งเขาก็ไม่อยากเล่าให้เอวาฟังเลย แต่เขาก็ไม่มีเพื่อนที่ไหนที่จะให้คำปรึกษาได้ดีไปกว่าเอวาอีกแล้ว

“ฉันรู้สึกว่าตัวเองทำพลาดไป…”

“…”

“ฉันสารภาพกับเทรซว่าชอบน่ะ”

“…”

เอวานั่งไม่กระดุกกระดิกที่เตียงราวกับว่าไม่ได้ตกใจอะไรเลย ขนาดเทเรซ่ายังอึ้งที่เขาพูดออกไป แต่ดูนี่สิ เอวานั่งทำตัวสบายๆ ยังกับว่าเขาไม่ได้พูดอะไรออกไปเลย

“เอวา เธอไม่ตกใจเลยเหรอ ขนาดเทรซยังตกใจเลยนะ เธอปกติดีหรือเปล่า?” ลุคเดินเข้ามานั่งข้างๆ เอวา ก่อนที่อีกคนจะระบายยิ้มและส่ายหน้าไปด้วย

“นายคิดว่าฉันดูไม่ออกหรือไงว่านายชอบเทรซ ฉันก็มีตานะยะ ฉันรู้ว่านายชอบเทรซตั้งแต่อยู่ปีหนึ่งโน่นแล้ว ก็ได้แต่คอยลุ้นว่านายจะบอกตอนไหน…แล้วเทรซว่ายังไงบ้าง”

ลุคอึ้งไปเลยกับสิ่งที่เอวาพูด เธอดูเขาออกมานานแล้วอย่างนั้นเหรอ บางทีเซ้นส์ของเอวาก็น่ากลัวไป แต่ก็อย่างว่านั่นแหละ เอวาก็คือเอวา เธอรู้ทันคนอื่นทุกเรื่องอยู่แล้ว

“ตอนฉันสารภาพกับเทรซมีคนเข้ามาขัดจังหวะน่ะ แล้วเทรซก็วิ่งตามคนคนนั้นออกไป เธอยังไม่ได้ตอบคำถามฉัน แต่ฉันรู้สึกเหมือนว่าตัวเองจะรู้คำตอบเองอยู่แล้ว”

พอถึงตอนนี้แล้วลุคก็เกิดอาการพูดไม่ออก ราวกับมีบางอย่างจุกอยู่ที่อก เทเรซ่าวิ่งตามคนคนนั้นไป เธอเป็นผู้หญิง ลุคพยายามเรียกห้ามแล้วแต่ก็ไม่ยอมฟัง เลยตามเทเรซ่าไปด้วย และภาพที่เขาเห็นมันทำให้เขาปวดใจสุดๆ เทเรซ่าร้องไห้เพราะผู้หญิงคนนั้น เธอตะโกนสารภาพกับผู้หญิงคนนั้น ลุครู้สึกหน่วงไปหมด จนกระทั่งเห็นทั้งสองคนจูบกัน ตอนนั้นแหละที่เหมือนพื้นดินสูบเขาลงนรก ผู้หญิงที่จูบเทเรซ่าเป็นคนที่เขาคาดไม่ถึงเลย เขาเห็นใบหน้านั้นชัดเจนมาก เอลิซาเบธ เพย์ตัน

เขารู้สึกสับสนมากจนทำอะไรไม่ถูก เทเรซ่าสนิทกับเอลิซาเบธ แต่เขาไม่คิดว่าจะมาถึงขั้นนี้เลย เขาไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองด้วยซ้ำ

“เอลิซาเบธ เพย์ตัน ผู้หญิงที่เทรซสารภาพความรู้สึกด้วยคือผู้หญิงไฮโซคนนั้น เทเรซ่าตะโกนบอกชอบดังลั่นเลย นั่นทำให้ฉันปวดใจมาก”

“…”

เอวาไม่ได้แปลกใจที่ได้ยินเรื่องนี้อีกแล้ว ลุคเริ่มหงุดหงิด และพอจะเดาได้ว่าเอวารู้เรื่องทั้งหมดดีกว่าเขาเสียอีก นี่เทเรซ่าคงบอกเรื่องนี้ไปแล้วสินะถึงได้รีบบินมาที่เวนิส

“เอวา เธอรู้เรื่องของทั้งสองคนนี้เหรอ…ใช่ไหม?!” เขาถามด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ และยิ่งโมโหเมื่อเอวาพยักหน้า

“ฉันขอโทษที่ไม่ได้บอกนาย ตอนแรกฉันก็ไม่เห็นด้วยกับความรักแบบนี้มันไม่เหมาะสม แต่ลุคนายต้องเข้าใจนะ เทรซชอบคุณเอลิซาเบธจริงๆ และตอนนี้ฉันเห็นแล้ว ช่วยเข้าใจเทรซหน่อยเถอะนะ”

ลุคลุกขึ้นจากเตียงด้วยอารมณ์ขุ่นมัว เอามือข้างหนึ่งบีบขมับทั้งสองข้างก่อนจะเอาลงเร็วๆ เขาไม่รู้ว่าจะจัดการกับเรื่องนี้ได้ยังไง เขายอมรับไม่ได้ ไม่ใช่ว่าเขาเหยียดเพศ แต่เขาไม่อยากยอมรับ และปล่อยเทเรซ่าไปให้คนอื่น เขาชอบเทเรซ่ามาก เขาแอบมองเธอมาเกือบสี่ปีเต็มๆ พอมาถึงวันสารภาพรักกลับโดนคนอื่นตัดหน้าไปง่ายๆ

“แต่คุณเอลิซาเบธมีสามีแล้วนะ จะรักกันได้ยังไง!”

“นายไม่ได้ยินข่าวเหรอว่าคุณเอลิซาเบธกำลังจะหย่ากับสามี เธอจริงจังกับเทรซมากนะ”

“แล้วไง งั้นเทรซก็กลายเป็นคนแย่งภรรยาคนอื่นในสายตาชาวบ้าน!”

“ไม่ใช่อย่างนั้นสักหน่อย! เทรซไม่ได้แย่งคุณเอลิซาเบธมาจากสามี สองคนนั้น คุณเอลิซาเบธกับสามีน่ะ ไม่เคย…!”

เอวากำลังจะพูดความลับที่ไม่ควรจะพูดออกมา แต่เธอหยุดปากเอาไว้ทัน แน่นอนว่าเทเรซ่าเล่าเรื่องทั้งหมดให้เธอฟัง เรื่องที่เอลิซาเบธแต่งงานกับเซบาสเตียนเพื่อผลประโยชน์ของทั้งสองฝ่าย คือครอบครัวของทางสามี และเฮเลน่า ส่วนเอลิซาเบธก็ยังมาเล่าซ้ำให้เธอฟังอีกก่อนที่จะมาลอสแอนเจลิส และก็เป็นเธออีกนั่นแหละที่ใจอ่อนให้ที่อยู่ของเทเรซ่ากับเอลิซาเบธ เพราะเห็นความทุ่มเทที่เอลิซาเบธมีให้กับเพื่อนของเธอ มันจริงจังมากจนเอวายอมอ่อนให้

“อะไรเอวา…เธอรู้เรื่องอะไรอีก”

“ไม่รู้หรอก! และฉันก็ไม่อยากยุ่งเรื่องของนายด้วย ฉันขอโทษนะลุคที่พูดแบบนี้ แต่เทรซเลือกหัวใจของเธอแล้ว นายต้องยอมรับและปล่อยเทรซไป”

“ทำไมเธอต้องสนับสนุนทั้งสองคนด้วย เทรซเหมือน…เหมือนทำให้สามีภรรยาต้องแตกแยกกัน”

“นายไม่รู้อะไรอย่าพูดเลยดีกว่า แค่นี้มันก็มากพอแล้วที่จะกล่าวหาเทรซ” เอวาหัวเสีย เธออยากอธิบายเรื่องทั้งหมดให้ลุคฟัง แต่เทเรซ่าห้ามเธอเอาไว้ และเธอก็สัญญาเอาไว้แล้วด้วย

“ก็ได้ ฉันจะหาทางของฉันเอง”

“อย่าทำอะไรโง่ๆ นะลุค” เอวาลุกขึ้นยืนประจันหน้ากับเพื่อน

“ถ้าเธอไม่ช่วยฉันก็หลบไป!”

“แล้วนายจะทำอะไรได้ มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก”

“ฉันจะทำให้เทรซหันมาสนใจฉันให้ได้”

เอวาส่ายหน้า เธอเข้าใจลุคแต่ก็อดเป็นห่วงไม่ได้ ลุคยังไม่เข้าใจเรื่องทั้งหมดดีพอ แล้วเธอก็ไม่มีสิทธิ์จะไปด่าทอลุค

เอวาพูดกับเพื่อนด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนลง

“นายรู้อยู่แล้วลุค นายไม่จำเป็นต้องพูดแบบนั้นเพื่อให้ตัวเองสบายใจ เพราะลึกๆ แล้วนายก็รู้อยู่เต็มอกว่ามันสายเกินไปแล้ว”

ลุคน้ำตาคลอเมื่อเพื่อนของเขาพูดสะกิดได้ตรงจุด เขารู้ แต่เขาก็รักเทเรซ่าไปแล้ว มันยากที่จะตัดใจ

“ฉันรักเทรซ”

ในที่สุดน้ำตาของลุคก็ไหลออกมา เอวาคว้าตัวเพื่อนตัวสูงเข้ามากอดปลอบโยน ใช่ว่าเอวาจะไม่เห็นใจและสงสารลุค ลุคเป็นเพื่อนสนิทของเธอมาเสมอ และตอนนี้เขาพบกับความเจ็บปวดครั้งแรก ส่วนเทเรซ่าก็มีอุปสรรคก้อนโตมาขวางทางอยู่ เอวาไม่อยากจะรู้หรอกว่าเรื่องนี้จะจบลงยังไง เพราะถ้าหากมันจบลง จะต้องมีใครสักคนที่เจ็บปวดจนขาดใจ ทั้ง เทเรซ่า เอลิซาเบธ เซบาสเตียน และเฮเลน่า เอวาไม่อยากรู้เรื่องตอนจบเลย ไม่อยากให้ถึงตอนนั้นจริงๆ



“คุณ…เอลิซาเบธ”

เทเรซ่าแตะที่แก้มของตัวเอง เมื่ออยู่ๆ เอลิซาเบธที่ดูรายการวาไรตี้ในโน้คบุ๊คอยู่บนเตียงก็กลิ้งมาหอมแก้มเทเรซ่าที่ด้านล่างพื้นพรมของเตียง เธออยู่ในท่าหันหลังพิงเตียงของตัวเอง นั่งอ่านนิยายอาชญากรรมอยู่ ที่เทเรซ่าตกใจเพราะกำลังลุ้นกับนิยายพอดี

“ทำไมอ่ะ หอมแก้มไม่ได้เหรอคะ” คนที่นอนเล่นบนเตียงทำเสียงน่ารักๆ ส่งมาให้

หลังจากเหตุการณ์เมื่อวานทำให้เทเรซ่ากับเอลิซาเบธเข้าใจกันมากขึ้น ความสัมพันธ์ของทั้งสองพัฒนาอย่างก้าวกระโดดในเวลาไม่ถึงยี่สิบสี่ชั่วโมง เอลิซาเบธให้สัญญากับเธอว่าจะหย่ากับเซบาสเตียนให้เร็วที่สุด และต้องพึ่งตัวช่วยอย่างจอร์จิน่า ที่ตอนนี้กำลังงอนเอลิซาเบธอยู่ เทเรซ่าเข้าใจเอลิซาเบธเป็นอย่างดี ไม่ใช่ว่าไม่อยากให้เรื่องที่ยุ่งยากและพันธะเหล่านี้จบลงเร็วๆ แต่ทั้งหมดนี้ก็ต้องใช้เวลา เทเรซ่าจะอยู่คอยให้กำลังใจเอลิซาเบธให้ผ่านช่วงเวลานี้ไปให้ได้

“เป็นแฟนกันแล้วทำอย่างนี้ไม่ได้เหรอคะ?”

คำพูดของเอลิซาเบธทำให้แทรซ่าเขินขึ้นมา เธอเอาหนังสือนิยายบังหน้า แต่เอลิซาเบธกดลงไปไว้ที่ตักอีกคน และบังคับให้เทเรซ่านั่งหันหน้ามาทางเธอที่นอนคว่ำตัวคุยกับเทเรซ่าที่อยู่ต่ำกว่า

“ทำไมเหรอคะ เราไม่ได้กำลังคบกันอยู่เหรอ?”

“คือ…ฉันยังไม่เข้าใจความสัมพันธ์ตอนนี้ของเราเท่าไหร่ค่ะ คือตอนนี้…”

เอลิซาเบธหัวเราะ

“ไม่เห็นจะยากเลยเราคบกันอยู่ไงคะ ในฐานะกำลังจะเปิดตัวเร็วๆ นี้”

“…” เทเรซ่าอมยิ้มให้กับคำพูดนั้น

“พูดขนาดนี้แล้วยังจะไม่คบกับเราอยู่อีกเหรอ?”

“…”

“คบ คบ คบ”

เมื่อเห็นเทเรซ่าเงียบและเขินอาย เอลิซาเบธก็พูดก่อกวนอีกฝ่ายเพื่อให้ใจอ่อน และแน่นอนว่าเทเรซ่าสยบให้กับความน่ารักในอีกมุมหนึ่งของเอลิซาเบธจนไม่อาจหักห้ามใจ

“คบก็ได้ค่ะ”

เอลิซาเบธดีใจเหมือนเด็กๆ ก่อนจะส่งมือไปลูบหัวเทเรซ่า

“ขอบคุณมากนะคะ”

“…?”

“ที่คุณยอมคบกับฉัน”

เทเรซ่ายิ้มให้อีกคน นับจากนี้เธอไม่รู้ว่าจะปฏิบัติยังไงกับเอลิซาเบธ ความสัมพันธ์ก็เลื่อนขั้นขึ้นมาแบบนี้ เทเรซ่าทำตัวไม่ถูกเลยจริงๆ แล้วอีกอย่างเธอก็ไม่เคยมีแฟนมาก่อนด้วย จะทำอะไรตอนนี้ก็ดูขัดๆ เขินๆ ไปหมด

“ละ เล้วคุณเอลิซาเบธจะทำอะไรวันนี้ดีคะ?”

“อยู่กับแฟนทั้งวัน”

ดูท่าจะเห่อจริงๆ แหะ

“ฉันหมายถึงอยากออกไปเที่ยวไหนบ้างไหมคะ”

“หมายถึงไปเดตนะเหรอ…อยู่ที่บ้านคุณแบบตอนนี้ไม่ได้เหรอ?” เอลิซาเบธชี้ที่ห้องนอนของเทเรซ่าที่ตัวเองกำลังหมกตัวอยู่ในขณะนี้

“พอดีว่าวันนี้เทร์ยเวอร์มีซ้อมดนตรี รับปากว่าจะไปดูค่ะ ก็เลย…”

“งั้นก็ไปสิที่ไหนล่ะ?”

เอลิซาเบธยังคงทำตัวน่ารักเหมือนเดิมโดยการตามใจเทเรซ่า ถึงแม้ว่าเธอจะไม่ค่อยอยากออกไปไหนก็ตาม เรื่องนี้เทเรซ่าก็รู้ดีอยู่แล้ว แต่ในเมื่อนัดกับน้องชายเอาไว้จะผิดนัดก็ไม่ได้ด้วย มีอยู่ทางเดียวคือต้องพาเอลิซาเบธไปด้วย



ทั้งสองมาหยุดอยู่ที่บาร์ริมหาดบรรยากาศดี เมื่อเข้าไปในร้านก็ได้ยินเสียงดนตรีและเสียงร้องเพลงดังแทรกออกมา เทเรซ่าพาเอลิซาเบธเดินผ่านบาร์เทนเดอร์ชราแถมยังได้ชื่อว่าเป็นเจ้าของร้านที่ให้ยืมสถานที่ซ้อม แล้วยังจ้างวงดนตรีของน้องชายเทเรซ่าเอาไว้อีก เทเรซ่าเล่าให้เอลิซาเบธฟังว่าเขาเคยเป็นนักดนตรีเก่า และเทยร์ยเวอร์กับเพื่อนก็ชอบมาที่นี่บ่อยๆ โดยเฉพาะรับจ้างเล่นดนตรีให้ร้านนี้เป็นครั้งคราว แต่ผลงานของวงเทร์ยเวอร์เตะตาเจ้าของร้านเข้า เลยจ้างพวกเขาให้เป็นนักร้องประจำของบาร์นี้ และแน่นอนว่าเจ้าของร้านรู้จักกับเทเรซ่าด้วย

“ไง เทรซกลับมาบ้านแล้วเหรอ?” ชายชราทักทายขณะที่เช็ดแก้วอยู่ ก่อนจะพยักหน้าเป็นเชิงทักทายไปที่เอลิซาเบธ ซึ่งอีกคนก็ยิ้มทักทายตอบกลับ

“กลับมาได้อาทิตย์หนึ่งแล้วค่ะ”

“ตามสบายเลยนะ นั่งตรงไหนก็ได้ บาร์ยังไม่เปิดนี่” เขาหัวเราะอารมณ์ แล้วผายมือไปที่โต๊ะไม้เหล่านั้น

เอลิซาเบธกับเทเรซ่าเลือกนั่งโต๊ะที่ถัดจากเวทียกสูงเล็กๆ อยู่ไกลออกไปสองโต๊ะ และมองวงดนตรีวัยรุ่นที่กำลังซ้อมร้องเพลง เอลิซซาเบธได้นั่งฟังอยู่ไม่กี่นาทีก็รู้ได้เลยว่าเด็กพวกนี้มีทักษะไม่ธรรมดาเลย นักร้องนำเสียงดีใช้ได้พอตัว น้ำเสียงทรงพลัง จนเอลิซาเบธตกอยู่ในภวังค์ไปชั่วขณะ ทั้งหมดของวงมีอยู่ห้าคน มือเบส มือกลอง มือกีต้าร์ อิเลคโทน และนักร้องนำผู้หญิง ถ้าหากมองเผินๆ แล้วล่ะก็พวกเขาเป็นวงดนตรีวัยรุ่นทั่วๆ ไป แต่ถ้ามองอีกมุมหนึ่งและได้ฟังดนตรีที่พวกเขาเล่นแล้วล่ะก็ มันไม่ใช่เพียงวงวัยรุ่นทั่วๆ ไปซะแล้วพวกเขามีความสามารถฉายแววออกมา แถมมีเสน่ห์เป็นของตัวเองจนเอลิซาเบธอดชื่นชมไม่ได้

“พวกเขาเล่นมากี่ปีแล้วคะ” เอลิซาเบธหันไปถามเทเรซ่า

“สองปีค่ะ พวกเขาอยู่ชมรมดนตรีเดียวกันมาตลอดหลายปีเลย ทั้งสี่คนเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็กๆ ส่วนเอ็มม่าเธอเพิ่งย้ายเข้ามาสองปีก่อน”

“ก็เลยถูกน้องชายคุณจีบ”

เทเรซ่ายิ้ม เธอเล่าเรื่องนี้ให้เอลิซาเบธฟังเช่นกัน เธอกับเอ็มม่าก็สนิทกันระดับหนึ่ง เอ็มม่ามีความคิดเป็นผู้ใหญ่มากกว่าเทเรซ่าเสียอีก

แล้วไม่นานทั้งห้าคนก็ลงมาจากเวที เทร์ยเวอร์โบกมือทักทายพี่สาวกับเอลิซาเบธ เด็กหนุ่มสาว เดินมาทางโต๊ะที่ทั้งสองพี่สาวนั่งอยู่

“โย่ว พี่สาวคนสวยที่นั่งข้างเทรซเป็นใครกันน่ะไม่เคยเห็นเลย” ชายหน้าตาน่ารักเอ่ยขึ้นขณะที่เดินมา เทร์ยเวอร์เลยแทรกพูดก่อนที่เทเรซ่าจะแนะนำให้รู้จักเสียอีก

“คุณเขาชื่อ เอลิซาเบธน่ะ เป็นเพื่อนที่นิวยอร์กของพี่สาวฉันเอง”

“ออร่าคนรวยจับแฮะ” อีกคนพูดแทรกขึ้น และเทเรซ่าคิดว่าเขามีลางสังหรณ์ที่ถูกต้องทีเดียว

เมื่อเอลิซาเบธยิ้มทักทายพวกเขา เด็กหนุ่มสามคน เว้นเทร์ยเวอร์ ก็เดินเข้ามาแย่งนั่งข้างเอลิซาเบธกันเสียงดังเฮฮาจนเทร์ยเวอร์ต้องออกปากไล่

“ไปนั่งตรงนั้นเลยพวกแก เอ็มม่าไปนั่งแทนที่พวกมัน ปล่อยไว้ไม่ได้จริงๆ พวกนี้”

เด็กสาวหน้าตาคมแต่มีความน่ารักนั่งลงข้างๆ เอลิซาเบธ ส่วนเทร์ยเวอร์นั่งข้างพี่สาว หนุ่มสามคนที่เหลือทำหน้ามุ่ย และพูดพึมพำว่า ‘ก็พี่สาวคนสวยยิ้มให้ฉันก่อนนี่’ แล้วที่เหลือก็พูดสวนขึ้นมา ‘ยิ้มให้ฉันต่างหาก!’

“เอาล่ะเงียบๆ หน่อยฉันจะแนะนำพวกนายให้คุณเอลิซาเบธได้รู้จัก”

เทร์ยเวอร์มีความเป็นผู้นำจนเอลิซาเบธนึกแปลกใจ เธอนึกว่าจะเป็นหนุ่มหน้าเข้มเจ้าเล่ห์อีกคนในวงเสียอีก

“นักร้องนำของวงเราชื่อเอ็มม่าครับ แฟนผมเอง”

เอลิซาเบธมองเด็กสาวผมสีน้ำตาลแดงปลายผมทำสีชมพูที่นั่งอยู่ข้างๆ โบกมือทั้งทายเอลิซาเบธอย่างอารมณ์ดี เธอมีรอยยิ้มที่น่ารักมาก

“ส่วนนั้นเจมี่มือเบส”

หนุ่มหน้าตาน่ารักกว่าใครในวง ผมสีบลอนด์หยักศก ชูนิ้วสองนิ้วขึ้นมาราวกับกำลังจะถ่ายภาพส่งมาให้เอลิซาเบธ เขาดูอารมณ์ดีเหมาะกับภาพลักษณ์ของตัวเองทีเดียว

“นั่นครูสมือกีตาร์”

ชายหนุ่มผู้มีผมสีดำชนิดใบหน้าเข้มดูเจ้าเล่ห์แพรวพราวขยิบตาให้เอลิซาเบธ

“แล้วก็เบรนเล่นอิเลคโทน”

ส่วนคนนี้แตกต่างจากเพื่อนๆ มากทีเดียว เขาดูเป็นเด็กเรียบร้อยไม่น่าจะมาเล่นดนตรีได้เลย เขามีใบหน้าเรียวออกไปทางหวาน และน่าจะขี้อายด้วย เพราะดูจากการพยักหน้าหน่อยๆ ส่งมาให้เอลิซาเบธ

“แล้วสุดท้ายก็คือผมเทร์ยเวอร์ มือกลองครับ”

น้องชายของเทเรซ่าไม่ค่อยมีส่วนคล้ายพี่สาวเลยสักนิด เขาดูมีความมั่นใจ หุ่นนักกีฬา และหล่อเหลาดีเดียว แต่เทเรซ่าก็มีภาพลักษณ์คล้ายน้องชายเหมือน เอลิซาเบธปฏิเสธไม่ได้ว่าเป็นเรื่องของหน้าตา เพราะทั้งสองพี่น้องหน้าตาดีด้วยกันทั้งคู่

“พวกคุณเล่นได้ดีมากเลย ไม่คิดจะไปแข่งขันบ้างเหรอคะ?”

“อ่อ ไม่ล่ะ พวกเราไม่ค่อยชอบการแข่งขันน่ะ แต่ว่าพวกเราโคฟเวอร์ไม่ก็แต่งเพลงอัปลงเว็บ กระแสก็ใช้ได้อยู่นะครับ”

“กระแสพวกเราดีเลยต่างหากล่ะ” ครูสแทรกขึ้นมา และเอลิซาเบธค่อนข้างเชื่อเขาอยู่เหมือนกัน

“พวกคุณสนใจไปออกรายการทีวีกันไหม แบบเล่นสดน่ะ อย่างเช่นช่องพีทีเอ็น”

แฟนของเทร์ยเวอร์มีปฏิกิริยาตอบรับก่อนใครเพื่อน

“ฉันรู้จักช่องนั้นค่ะ ฉันดูทุกวันเลย!”

เอลิซาเบธยิ้ม

“เราก็อยากให้วงของเราเป็นที่รู้จักนะคะ แต่เราจะไปกันได้ยังไง ทั้งค่าใช้จ่ายและไหนจะไปออกรายการอีก เราต้องมีเส้นสายใหญ่เลยล่ะค่ะ มีแต่นักร้องดังๆ ไปออกรายการ เราเป็นแค่กลุ่มนักดนตรีธรรมดา”

“คุณอยากได้เส้นสายไหมคะ” เอลิซาเบธยิ้ม และชี้มาที่ตัวเอง “ฉันไง”

“คุณเหรอครับ เราพอจะมองออกว่าคุณรวย แต่มันจะได้เหรอครับ คนรวยก็ไม่ได้ซื้อได้ทุกอย่าง ยิ่งช่องพีทีเอ็น ผมได้ข่าวมาว่าผู้บริหารค่อนข้างเข้มงวดพอสมควร”

เมื่อเจมี่พูดจบ เทเรซ่าสังเกตว่าเอลิซาเบธกำลังกลั้นขำอยู่ เด็กพวกนี้ไม่รู้เอาซะเลยว่าผู้บริหารคนที่กำลังเม้าท์อยู่น่ะ นั่งอยู่ตรงหน้านี่เอง

“ฉันจะเป็นเส้นสายให้คุณเอง”

“เอ่อ…”

“ฉันเป็นผู้บริหารของพีทีเอ็นค่ะ เส้นใหญ่พอไหม”

“โอ้ พระเจ้า!”

“โกหกน่า”

“ผมกำลังเม้าท์คุณเหรอเนี่ย?”

“ให้ตายเถอะเหลือเชื่อมาก เทรซ ทำไมพี่ไม่บอกผมเลยล่ะ”

เสียงตอบรับจากทุกคนเซ็งแซ่เว้นแต่เบรนที่ทำตาโตไม่ได้พูดอะไรออกมา

“ฉันจัดการเรื่องทั้งหมดให้พวกคุณได้นะ ถ้าต้องการอยากไปแสดงที่ช่องรายการของฉันน่ะ”

“ว้าว นั่นยอดไปเลย จริงๆ นะพวก!” เจมี่เขย่าไหล่ของเบรนที่ทำหน้าตื่นเต้นเช่นเดียวกัน

“ถึงว่า ราศีถึงได้จับคุณขนาดนี้ ทีแท้ก็เป็นผู้บริหารนี่เอง พวกเราเส้นใหญ่ใช้ได้เลยนะเนี่ย สรุปเลยแล้วกัน เราอยากไปออกรายการครับ” เทร์ยเวอร์พูดแทนทุกคน และดูเหมือนว่าเพื่อนๆ จะพยักหน้าเห็นด้วยโดยพร้อมเพรียง

“แล้วฉันจะติดต่อกลับมาค่ะ”

แล้วหลังจากนั้นเทเรซ่าก็ได้ยินเสียงของเพื่อนๆ และน้องชายดังลั่นร้าน พวกเขาดูมีความสุขมากกว่าทุกครั้งที่เธอเห็น เทเรซ่าแอบมองเอลิซาเบธด้วยความปลื้มใจ



“จะว่าไปคุณเอลิซาเบธไม่ต้องทำแบบนั้นก็ได้นะคะ”

ขณะที่เดินเล่นกันอยู่แถวชายหาด เทเรซ่าก็พูดบางอย่างออกมา

“อะไรคะ?”

“ก็วงดนตรีไงคะ คุณเอลิซาเบธไม่ต้องทำแบบนั้นก็ได้”

“คุณกำลังจะมองว่าฉันทำเพื่อคุณ เพราะเป็นวงของน้องชายคุณใช่ไหมคะ คุณคิดผิดนะ ฉันมองเด็กๆ เหล่านั้นในฐานะผู้บริหาร ฉันมองเห็นความสามารถของพวกเขา เพราะฉะนั้นคุณไม่ต้องคิดมากหรอกค่ะ” เอลิซาเบธพูดจบก็กุมมืออีกคน

“แต่คุณก็คิดถูกนะ คุณเองก็มีส่วนให้ฉันตัดสินใจเรื่องนี้ เพราะเทร์ยเวอร์เป็นน้องชายของคุณ”

“เห็นไหมคะ”

เอลิซาเบธหัวเราะ และมองเห็นร้านไอศกรีมที่อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลแถวนี้นัก

“ร้อนน่ะ อยากกินไอศกรีม ไปร้านนั้นได้ไหม?”

ถึงแม้จะถามเทเรซ่าแต่อีกคนก็ไม่ได้สนใจฟังคำตอบ เอลิซาเบธออกเดินนำไปก่อนเทเรซ่า จนอีกคนต้องตามเข้าไปในร้านด้วย ที่ลอสแอนเจลิสอาการร้อนมากจนเอลิซาเบธไม่รู้ว่าจะเดินทำไมในที่แจ้งๆ หากเดินต่อไปเธออาจตัวไฟลุกเป็นไฟไปเลยก็ได้ เอลิซาเบธไม่ค่อยชินกับอากาศร้อนและไม่ชอบมันเลยด้วย

ร่างสูงนั่งลงที่โต๊ะในร้านและถอดแจ็กเกตหนังสีน้ำตาลออก เหลือแค่เสื้อยืดตัวบางสีขาว

“คุณเอลิซาเบธโอเคไหมคะ ร้อนมากหรือเปล่า?”

“อือ ปกติไม่ค่อยได้มาเมืองร้อนน่ะ”

“แต่คุณเอลิซาเบธไม่เห็นมีเหงื่อเลย ดูสิคะ น่าทึ่งมาก” เทเรซ่าตาเป็นประกายเหมือนเจอสิ่งอัศจรรย์ที่สุดในโลกก็ว่าได้ ทั้งๆ ที่เธอชินกับอากาศแต่เหงื่อก็ยังออก แต่เอลิซาเบธผู้ซึ่งไม่ชอบอากาศร้อนกลับไม่มีเหงื่อตกเลย ผิวของคุณเอลิซาเบธทำด้วยอะไรเนี่ย

เทเรซ่าเกือบจะพามือไปแตะที่ใบหน้าเอลิซาเบธด้วยความสนใจ แล้วก็ชักมือกลับเพราะลืมตัว แต่เอลิซาเบธคว้ามือเธอเอาไว้เสียก่อน

“แตะได้ค่ะเป็นแฟนกันแล้วเกรงใจทำไม”

“ฉัน…ยังไม่ชินน่ะค่ะ”

เอลิซาเบธเลิกคิ้ว

“คุณอยากทำอะไรกับฉันก็ได้ทั้งนั้นนะคะ ฉันไม่ได้ซีเรียสหรือต้องเก็บไปคิดมากอะไร ฉันอยากให้คุณเข้าใจข้อนี้”

“…”

“ตอนนี้คุณอยากทำอะไรกับฉันคะ”

“…” คำถามนั้นทำไมมันชวนรู้สึกเขินขึ้นมาแปลกๆ แต่เมื่อสักครู่เธอก็แค่อยากสัมผัสใบหน้าของเอลิซาเบธจริงๆ นั่นแหละ แต่ใครจะไปกล้ากันล่ะ

เมื่อเห็นว่าอีกคนเงียบไปเอลิซาเบธก็หัวเราะ ก่อนจะกวักมือให้อีกคนมานั่งลงข้างๆ เธอ ซึ่งเทเรซ่าก็ทำตามนั้น

“…!” เทเรซ่าตกใจที่เอลิซาเบธยื่นหน้ามาใกล้ และจับมือเธอไปสัมผัสที่แก้มนุ่มนิ่มของตัวเอง ตรงตำแหน่งที่เทเรซ่าเกือบสัมผัสเมื่อครู่ หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้นทันที เพราะเป็นครั้งแรกที่เทเรซ่าได้สัมผัสตัวเอลิซาเบธตรงๆ แบบนี้ ดวงตากลมโตของเอลิซาเบธที่จ้องมองเธอมานั้นมีความหมายแฝงอยู่จนเทเรซ่าร้อนที่แก้มทั้งสองข้าง

“เห็นไหม คุณแตะหรือสัมผัสฉันได้ ทำไมต้องเขินด้วย”

“…”

แก้มของเอลิซาเบธนิ่มมากจริงๆ ไหนจะผิวหน้าก็ดูเรียบเนียนน่าหยิก เทเรซ่าได้แต่คิดเรื่องนี้อยู่ในใจ จนกระทั่งมือของเธอบีบที่แก้มเอลิซาเบธเบาๆ

หว่า! เธอเผลอหยิกแก้มคุณเอลิซาเบธไปแล้วจริงๆ เหรอเนี่ย!

แถมเอลิซาเบธที่โดนทำแบบนั้นก็ดูอึ้งไปเล็กน้อย

“ขะ ขอโทษค่ะ” เทเรซ่าชักมือกลับรีบขอโทษอย่างร้อนรน

เอลิซาเบธระเบิดเสียงหัวเราะออกมาเมื่อเห็นท่าทีนั้นของอีกคน

“ฉันจะไม่ทำอีกแล้วค่ะ”

“ทำไม ฉันชอบนะ” เอลิซาเบธทำแก้มป่องๆ เอียงไปหาอีกคน คล้ายแซวเล่น ซึ่งเทเรซ่ากำลังเขินตัวบิดอยู่กับท่าทีเปิ่นๆ ของตัวเอง

“ถ้างั้น ช่วยเปลี่ยนจากหยิกแก้มมาเป็นหอมแทนได้หรือเปล่าคะ”

“…” เทเรซ่าเงียบ

“ใจร้ายอีกแล้ว…” เอลิซาเบธแกล้งงอนแล้วเมินหน้าไปอีกทาง และเธอก็สัมผัสได้ถึงริมฝีปากอบอุ่นของอีกคนที่ประทับลงที่แก้มของเธอ เอลิซาเบธอมยิ้มทันที

บ้าจริงๆ เลยลิซ เธอกำลังเขินอยู่เหรอเนี่ย ทำตัวไม่สมกับเป็นตัวเองเลย

ร่างสูงหันมาหาแฟนด้วยรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความสุข

“อารมณ์ดีขึ้นมาแล้วใช่ไหมคะ?”

“อือ!”

เอลิซาเบธตอบแล้วซบหัวลงที่ไหล่ของร่างเล็กแล้วยกมือขึ้นเล่นปอยผมสีคาราเมลของอีกคนที่นั่งตัวเกร็งอยู่ แต่เทเรซ่าก็พยายามเปิดโอกาสในการเข้าใกล้ในฐานะแฟนได้ดีขึ้น เธอตอบสนองด้วยการเอียงหัวมาพักไว้กับเรือนผมสีน้ำตาลเทานุ่มราวกับสายไหมของเอลิซาเบธ พลางนึกในใจว่า เธอชอบเอลิซาเบธผมสีบลอนด์มากกว่า

เอลิซาเบธไม่รู้ว่าการคบกันกับเทเรซ่าจะนำอะไรเข้ามาในชีวิตของเธอ ทั้งเรื่องยุ่งยาก อุปสรรคอีกหลายอย่าง แต่เธอจะต้องยืนหยัดที่จะต่อสู้กับสิ่งนั้นไม่ว่าจะยังไงก็ตาม เอลิซาเบธรักเทเรซ่าไปแล้ว รักในความไร้เดียงสา รักในความซื่อสัตย์ และรักในความจริงใจของผู้หญิงคนนี้จนหมดเปลือก เอลิซาเบธยอมทุกอย่างแล้ว เธอยอมเพื่อเด็กที่อายุน้อยกว่าเธอถึงสิบปี และมันคงเป็นพรหมลิขิตอย่างที่เขาว่ากัน



สามวันต่อมาเอลิซาเบธกลับมาที่แมนแฮตตันหลังจากที่ใช้เวลาทั้งหมดอยู่กับเทเรซ่าได้ไม่นาน เธอต้องกลับมาจัดการเรื่องราวยุ่งเหยิงต่อที่นี่ ไหนจะนักข่าว ไหนจะงานที่บริษัท ทุกอย่างนี้ทำเอาเอลิซาเบธจะประสาทแตก เธอสัญญากับเทเรซ่าว่าจะกลับมาจัดการเรื่องทั้งหมดโดยเร็ว และอีกไม่กี่วันเทเรซ่าก็ต้องมางานพิธีจบการศึกษาที่แมนแฮตตัน ตอนนี้เทเรซ่าอยู่กับเอวาซึ่งเอลิซาเบธก็ไม่ต้องห่วงอะไรทางนั้นมากนัก เพราะเอวาไม่เคยทำให้เธอผิดหวัง

“หนีไปกกอยู่กับเด็กถึงเวนิส”

ทันทีที่เธอก้าวเข้าไปในบ้านก็โดนคำพูดเสียดแทงของเฮเลน่า เอลิซาเบธคิดว่าอีกคนคงจะรอการมาของเธออยู่แน่นอน

“เป็นยังไงบ้าง เทรซสบายดีไหม”

“ก็ดี” เอลิซาเบธตอบคำถามนั้นอย่างขอไปที และแน่นอนว่าเฮเลน่าดูประหลาดใจกับสีผมของเอลิซาเบธมาก เธอชอบผมสีบลอนด์ของเอลิซาเบธมากกว่าสีหม่นๆ แบบนี้

“ไปทำอะไรกับผมมาน่ะ”

“…” เอลิซาเบธไม่ตอบอะไร และเธอกำลังโมโหอยู่ เรื่องๆ ของเรื่องคือเธอต้องย้อมผมเพื่อหนีนักข่าว เพราะใครกันล่ะ ถ้าไม่ใช่เพราะคนที่ยื่นอยู่ตรงหน้าเธอในตอนนี้

“เธอต้องการอะไรกันแน่เฮเลน สร้างข่าวให้ฉันขนาดนี้ยังไม่พอใจอีกเหรอ จะก่อเรื่องวุ่นวายให้ฉันไปถึงเมื่อไหร่ แค่นี้ก็ทำให้ฉันเกลียดเธอมากแล้วนะ หรือต้องให้ฉันตายไปก่อนเธอถึงจะพอใจ”

เฮเลน่านิ่ง เธอไม่ได้ดีใจที่เห็นเอลิซาเบธวุ่ยวายแบบนี้

“ทำไมฉันถึงอยากให้เธอตาย”

“ไม่รู้ซิ เธออาจอยากให้ฉันตายทางอ้อมเลยปล่อยข่าวพวกนั้นออกไป เพื่อสักวันฉันจะได้เส้นเลือดในสมองแตก!”

“…”

“ถ้าเธออยากทำอะไรก็เชิญเฮเลน ฉันเกลียดเธอ!” เอลิซาเบธกระชากแขนเฮเลน่าเพื่อให้รู้ว่าเธอคิดอย่างที่พูดจริงๆ เฮเลน่าสะบัดออกแต่ก็ไม่เป็นผล เพราะดูเหมือนว่าเอลิซาเบธจะโมโหเธออีกแล้ว

“แต่ฉันรักเธอ”

เอลิซาเบธยิ้มเยาะ “ฉันคิดว่าเธอกำลังสับสนอะไรบางอย่างแล้วล่ะเฮเลน เธอมั่นใจได้ยังไงว่าตัวเธอเองน่ะรักฉัน คำว่ารักกับต้องการเอาชนะมันคนละเรื่องกันเลยนะ เธอทำเรื่องทั้งหมดก็เพราะต้องการจะเอาชนะฉันไม่ได้รักฉัน”

“เธอจะมารู้ดีไปกว่าฉันได้ยังไง”

เอลิซาเบธเค้นเสียง เหอะ ออกมาจากลำคอ แล้วปล่อยแขนเฮเลน่าให้เป็นอิสระ เธอสังเกตเห็นรอยของตัวเองที่ฝากไว้บนแขนเฮเลน่า รอยนิ้วมือของเธอเริ่มขึ้นสีแดงจางๆ ขึ้นมา

“เธอจะไม่มีวันมีความสุข”

เอลิซาเบธหัวเราะ

“ฉันกับเทรซเราคบกันแล้ว พวกเราเข้าใจกันได้ดีเชียวล่ะ ต้องขอบคุณการปล่อยข่าวของเธอที่ทำให้ฉันกับเทรซเข้าใจกันมากขึ้น ฉันควรจะขอบคุณเธอถึงจะถูก….งั้น ก็ ขอบคุณด้วยนะ”

“…!”

เมื่อเห็นว่าเฮเลน่าดูตกใจกับคำประกาศของเธอ เอลิซาเบธยิ่งสะใจ

“ฉันไม่มีวันซมซานมาหาเธอหรอกเฮเลน ต่อให้ไม่มีเทรซ ฉันก็ไม่รักคนอย่างเธออีกแล้ว ไม่มีวัน”

เอลิซาเบธพูดเน้นย้ำกับเฮเลน่าก่อนจะเดินเฉียดขึ้นไปบนห้อง ทิ้งให้อีกคนอยู่ในอารมณ์โกรธและริษยาอย่างแรงกล้า เธอเป็นคนปล่อยข่าวเพื่อให้เอลิซาเบธยุ่งยากจนไม่มีเวลาไปหาเทเรซ่า และปรับความเข้าใจกัน แต่กลับกลายเป็นว่าทั้งสองยิ่งเข้าใจกันมากขึ้น มิหนำซ้ำยังกระชับความสัมพันธ์เลื่อนขั้นไปเป็นแฟนกันอีก ไม่ว่าเธอจะทำอะไรก็ดูเหมือนว่าพระเจ้าจะเข้าข้างเอลิซาเบธไปซะทุกเรื่อง แล้วทำไมกันล่ะ ทำไมพระเจ้าถึงไม่เห็นใจเธอบ้าง ชีวิตของเธอมันจะไม่มีความสุขเลยสักครั้งอย่างนั้นเหรอ

แค่เสี้ยววินาทีก็ไม่ได้อย่างนั้นน่ะเหรอ?

เสียงมือถือดังขึ้นราวกับฟ้ากลั่นแกล้ง เพราะหน้าจอปรากฏชื่อคนที่เฮเลน่าไม่อยากเจอมากที่สุดในชีวิต

เอริก้า ไพเพอร์ส …แม่ของเธอ



“แกนัดฉันมาในที่ซอมซ่อแบบนี้หมายความว่ายังไง”

หญิงวัยกลางคนที่ใบหน้าเริ่มมีริ้วรอยเนื่องจากอายุที่เพิ่มมากขึ้นในแต่ละปี แต่ใบหน้ายังคงมีเค้าความงามหลงเหลืออยู่ เฮเลน่ามักจะชื่นชมในความดูดีของแม่ ทุกอย่างบนเครื่องหน้านั้นเฮเลน่าถอดแบบมาจากเธอ เว้นแต่ดวงตาคู่สีเทาที่เฮเลน่าเกลียด เธอดีใจที่ได้รับดวงตาสีฟ้าสดใสมาจากพ่อ เอริก้าแต่งตัวได้ดูดีสมฐานะ แต่เฮเลน่ารู้ดีว่าเงินในกระเป๋าไม่มีเลยสักบาท แม่ของเธอเป็นแบบนี้เสมอ ไฮโซจอมปลอม

เอริก้าไม่ค่อยพอใจเมื่อลูกสาวของเธอนัดมาเจอที่บาร์สกปรกแทนที่จะเป็นสถานที่หรูๆ ในแมนแฮตตัน แต่กลายเป็นบาร์เล็กๆ ที่มีหนูหนึ่งตัววิ่งผ่านหน้าไปอย่างน่าสยดสยอง

“แม่มาเรื่องเงิน และหนูไม่อยากเป็นข่าว”

“ใช่ซิ เเดี๋ยวนี้แกเป็น เฮเลน่า เพย์ตัน นี่ ชีวิตมีความสุขดีวันดีคืน”

“ชีวิตหนูเหมือนตกเหวต่างหาก” เฮเลน่ากดเสียงต่ำจนกลายเป็นคำรามในคอ เธอควักเช็คในกระเป๋าส่งให้แม่ของเธอ และเอริก้ารีบตะครุบมันอย่างเร็วจนเฮเลน่ามองด้วยสายตาเหยียดหยาม ดูสิ่งที่แม่ของเธอต้องการซิ เงินพวกนั้น

“ถ้าแม่จะเอาไปละลายในบ่อน…”

“นั่นแหละประเด็นที่ฉันจะพูดกับแกในวันนี้”

“…?”

“ฉันติดหนี้คาสิโนที่ลาสเวกัส แต่ไม่ต้องห่วงหรอก ฉันบอกเขาให้มาเก็บกับแก แต่ดูเหมือนว่าพวกนั้นจะไม่เข้าใจนะ เขาจะเก็บกับฉันท่าเดียว จนสุดท้ายฉันต้องเซ็นสัญญาบอกให้มารับเอาเงินกับแก”

“ว่าไงนะ! แม่ทำอะไรลงไป หนูอยู่ของหนูดีๆ แล้วทำไมต้องมาใช้หนี้แทนแม่ด้วย”

“ก็แกรวย”

“แค่นี้มันยังไม่พออีกเหรอ แม่ทำร้ายชีวิตหนูมามากเกินพอแล้ว เมื่อไหร่จะหยุดสักที แม่ทำให้หนูต้องเลิกกับลิซ ไม่ซิ ยังไม่ได้เลิกกันด้วยซ้ำ แม่ก็ยัดเหยียดให้หนูไปแต่งงานกับพ่อของลิซ และแม่ไม่ยอมบอกหนูเรื่องนี้”

“ใครจะไปรู้ว่าอีธานเป็นพ่อของเอลิซาเบธ และอีกอย่างฉันไม่สนับสนุนให้แกเป็นพวกผิดเพศ ถึงแม้เอลิซาเบธจะรวยและนิสัยดีมากแค่ไหนก็เถอะ แต่ก็ไม่รวยสู้อีธานนี่ เขาหลงแกจนหน้ามืดตามัว แม่ก็แค่ผลักดันให้แกได้กับคนรวยๆ ชีวิตจะได้สะดวกสบาย แล้วก็เอาเงินสินสอดไปใช้หนี้ เพราะบ้านกำลังจะถูกยืด ฉันก็ทำถูกแล้ว”

“…” เฮเลน่าน้ำตาคลอเมื่อแม่พูดถึงเรื่องนี้

เฮเลน่าไม่มีทางเลือกในเรื่องนี้เลย แล้วแม่ก็ยัดเหยียดเธอให้อีธานนักธุรกิจวัยเดียวกันกับแม่ที่บังเอิญเจอกันที่คาสิโน เฮเลน่าไม่อยากรบกวนเอลิซาเบธตอนที่คบกันอยู่ เธอไม่อยากให้เอลิซาเบธมายุ่งเกี่ยวกับครอบครัวแย่ๆ ของเธอ เธอไม่ได้ปรึกษาเอลิซาเบธกับเรื่องหนี้กว่าหลายล้าน เฮเลน่าทำตามตัวเลือกที่แม่ให้เธอมาโดยการแกล้งเข้าหาอีธาน ไม่กี่เดือนเขาก็แต่งงานกับเธอ เฮเลน่าไม่ได้บอกเอลิซาเบธเรื่องนี้เพราะคิดว่าจะแต่งงานกับเขาไม่กี่เดือนก็จะหย่า เธอทำลับหลังเอลิซาเบธทั้งหมด เพื่อให้เรื่องไม่ยุ่งยาก

แต่ที่แน่ๆ เฮเลน่าไม่รู้เลยว่าอีธานเป็นพ่อของเอลิซาเบธ เขาเข้ามาหาเธอและแม่ด้วยชื่อ อีธาน มอร์ริส เฮเลน่าไม่รู้ว่าทำไมจะต้องปลอมนามสกุลของตัวเองด้วย แต่เขาก็บอกกับเธอในวันแต่งงาน ในตอนที่จดทะเบียนสมรส เขาบอกความจริงกับเธอว่าเขาคือ อีธาน เพย์ตัน เขาให้เหตุผลว่านามสกุลเพย์ตัน เป็นนามสกุลดัง เขาไม่อยากใช้มันเข้าหาเธอ และตอนนั้นเอง ในวันแต่งงานที่เฮเลน่ารู้สีกว่าตัวเองทำพลาดขนาดหนักในชีวิตของเธอ เธอเพิ่งรู้ในตอนนั้นว่าอีธานคือพ่อของเอลิซาเบธ เฮเลน่าจำได้ว่าในงานแต่งงานวันนั้นเอลิซาเบธร้องไห้ต่อหน้าเธอและหนีออกไปโดยไม่เข้าร่วมพิธีแต่งงานเลย

เป็นเรื่องที่น่าแปลกใจอีกเรื่องหนึ่ง อีธานไม่เคยเล่าเรื่องลูกของเขาให้เธอฟังเลย มันก็เลยกลายเป็นจุดบอดของเรื่องนี้ แล้วอีกอย่างเขาไม่เคยพาเฮเลน่าไปที่คฤาสน์ของเขาสักครั้ง เอลิซาเบธก็เหมือนกัน แต่รายนั้นมีเหตุผลว่าเธอจะพาไปก็ต่อเมื่อให้คบกันไปสักพักก่อน จนกระทั่งสองปี มันช่างเป็นเหตุบังเอิญอย่างไม่น่าเชื่อ เมื่อเอลิซาเบธบอกว่าจะพาเธอไปแนะนำตัวกับพ่อในวันเดียวกันกับที่เธอแต่งงานพอดี ซึ่งวันนั้นเธอปฏิเสธ

และท้ายที่สุดเฮเลน่าอยู่กับอีธานเกือบหนึ่งเดือน เธอจะขอหย่าเพื่อกลับไปหาเอลิซาเบธ เธอพยายามอยู่หลายครั้งเพื่อจะอธิบายเรื่องทั้งหมด แต่เอลิซาเบธไม่ฟังเธอเลย และกลับกลายเป็นว่าเอลิซาเบธแต่งงานกับเซบาสเตียนไปแล้ว ส่วนแม่ก็ยังบังคับขู่เข็ญเธอไม่ให้เลิกกับอีธาน เรื่องราวก็เลยไม่จบไม่สิ้นจนถึงทุกวันนี้

และนี่คือเรื่องผิดพลาดที่เกิดขึ้นครั้งใหญ่ในชีวิตของเฮเลน่า และเธอไม่สามารถกลับไปแก้ไขมันได้

“เฮเลนแกนี่มันชอบขุดคุ้ยเรื่องเก่าๆ มาเล่าจังเลยนะ น่ารำคาญ”

“เป็นเพราะแม่นั่นแหละที่สร้าความเดือดร้อนให้หนูไม่รู้จักจบจักสิ้น”

“ใช่ซิ ฉันมันเป็นแม่ที่เลวและเห็นแก่เงิน”

“รู้อย่างนั้นก็ดีแล้วนี่”

“แต่ที่ฉันเป็นอยู่ทุกวันนี้ก็ไม่ใช่เพราะว่าแกกับพ่อของแกหรอกเหรอ ถ้าพ่อแกไม่เอาเงินไปลงทุนจนหมดตัวขนาดนั้น แล้วแกก็พยายามแต่จะทำตัวขัดคำสั่งของฉัน ทำให้ฉันเครียดต้องหันหน้าไปเข้าบ่อน”

เฮเลน่าไม่อยากจะเชื่อหูว่าผู้เป็นแม่โยนความผิดมาให้เธอกับพ่อ

“ที่พ่อเอาเงินไปลงทุนเพราะแม่เองไม่ใช่เหรอที่บังคับให้พ่อทำอย่างนั้นน่ะ แต่ก็ดีแล้วที่พ่อหย่ากับแม่ไปซะก่อน พ่อเลยหลุดจากพันธะนี้ไปได้ แต่พอพ่อหนีไปแม่ก็มาบังคับหนูให้แต่งงานกับพ่อของแฟนตัวเอง จิตใจแม่ทำด้วยอะไร ยังเป็นคนอยู่หรือเปล่า แม่ทำร้ายชีวิตคนอื่นไปหมด หนูเข้าใจแล้วว่าทำไมยายถึงบอกว่าแม่เลว บางครั้งหนูก็คิดนะ ว่าตัวเองไม่ใช่ลูกของแม่…!”

“เฮเลน!”

เบียร์เย็นๆ สาดเข้าใส่เต็มหน้าของเฮเลน่าโดยน้ำมือของเอริก้าที่โกรธลูกสาวจนตัวสั่น ลูกค้าที่นั่งอยู่ในร้านห้าหกคนมองดูเหตุการณ์ แต่ก็ไม่อยากเข้ามายุ่งด้วย

“แกน่ะมันลูกของฉัน! ลูกสาวของฉันโดยเนื้อแท้เลยล่ะ แกไม่สังเกตในชีวิตแกเลยอย่างนั้นน่ะเหรอว่าแกมีเงาของฉันติดตามตัวเองไปตลอด ความทะเยอทะยาน และต้องการเอาชนะ แกได้ฉันมาหมดนั่นแหละ อย่าคิดว่าตัวเองดีกว่าฉันหน่อยเลย และถ้าแกกล้าว่าฉันอีกล่ะก็ ฉันจะฆ่าแกจริงๆ ต่อให้แกเป็นลูกฉันก็ตาม”

“…”

“แกน่ะปีศาจพอๆ กับฉันนั่นแหละ”

“คงไม่เท่าแม่หรอกมั้ง หนูไม่อยากเกิดมาเป็นลูกของแม่ด้วยซ้ำ…!”

เฮเลน่าโดนตบ

แรงนั้นมากพอที่จะทำให้เธอหน้าหัน และรู้สึกถึงกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งในปาก เฮเลน่าไม่แปลกใจกับการกระทำของแม่เลย เธอถูกแม่เลี้ยงมาแบบนี้ตั้งแต่ไหนแต่ไร

ลูกค้าที่นั่งอยู่ที่โต๊ะต่างๆ เริ่มยืนขึ้น พวกเขาบางคนส่งเสียงห้ามเอริก้าโดยซ้ำ แต่โดยสายตาคาดโทษของเอริก้าเข้าก็เลยถอยห่างออกไปดูเหตุการณ์ที่ไม่สู้ดีนักต่อ พวกเขาไม่ยอมกลับไปนั่งที่หากเกิดเรื่องเลวร้ายมากกว่าตบจะได้พอช่วยอะไรสาวสวยที่ไม่มีทางสู้อย่างเฮเลน่าได้บ้าง

“อย่าอวดดีกับฉันเฮเลน ช่วยเอาความอวดดีของแกไปจ่ายหนี้ให้ฉันจะดีกว่า เพราะอีกไม่นานเจ้าหนี้จะมาทวงหนี้กับแก” เอริก้าพูดเสียงเบา ข่มอารมณ์โกรธเอาไว้ และลุกขึ้นยืน เธอเดินเข้ามาหยุดข้างๆ เฮเลน่า โน้มหน้าลงมากระซิบลูกสาว

“ฟังนะ เจ้าหนี้รายใหม่ของฉันชื่อ วาเนสซ่า ซอร์เยอร์ จำเอาไว้และจ่ายหนี้ให้ครบด้วย”

“…!” เฮเลน่าขบกรามแน่น มือที่วางอยู่บนตักของเธอกำแน่นจนเล็บจิกที่เนื้อฝ่ามือ แต่เฮเลน่าไม่เจ็บปวด เธอโมโหและเธอทำอะไรไม่ได้ เธอไม่ได้ฟังที่แม่พูดอย่างชัดเจน เฮเลน่าไม่ได้สนใจประโยคที่แม่กระซิบบอกเธอเลย จนกระทั่งเอริก้าเดินจากไป

เธอคิดแค่ว่าทำยังไงถึงจะหลุดพ้นจากแม่ของเธอ เธอควรทำยังไง

ความคิดบางอย่างแล่นเข้ามาในหัวของเธอ เฮเลน่าพึมพำชื่อนี้ออกมา

“อีธาน…”

และไม่มีใครรู้เลยว่าเฮเลน่ากำลังคิดอะไรอยู่ในใจ แต่แววตาสีฟ้าคู่สวยนั้นบ่งบอกถึงการตัดสินใจอะไรบางอย่าง บางอย่างที่อาจเป็นจุดเปลี่ยน




_____________________________________________

จบไปอีกตอน ในความเข้าใจกันได้ดีก็จะมีความยุ่งเหยิงไปอีก

เฮเลน่ากำลังคิดอะไรอยู่ ต้องติดตามในตอนต่อๆๆๆไป

ไรท์ขอสารภาพว่าเฮเลนเป็นตัวละครโปรดของไรท์5555555

                 แล้วคนอ่านล่ะคะชอบตัวละครไหนที่สุดเอ่ย?

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

59 ความคิดเห็น

  1. #24 J418 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 20:26
    โครตวุ่นวายเลย ชีวิตเฮเลนเนี้ย เครียดแทน ควรปล่อยลิซไปให้เทรซแหละดีแล้ว
    #24
    0
  2. #23 Guitarfroyd (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 16:24

    เฮเลนเธอโง่มาก ดีแล้วที่ลิซได้กับเทรซ
    #23
    0