ตอนที่ 22 : คำตอบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 183
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    29 ธ.ค. 60

ฝันร้ายอีกแล้วเหรอ

ฝันดีต่างหาก

ฝันถึงแม่ฉันใช่ไหมล่ะ

อื้อ ฝันดีที่สุดเลยเบนเน้นเสียง

ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง วันที่ต้องจากหอพักแห่งนี้ วันที่จะได้รู้ความจริง (หรือเปล่า?) วันที่...อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด

ห้องโถงอยู่ชั้นล่างสุด ครั้งก่อนมันเป็นที่สำหรับตรวจสุขภาพ บู๊ทคลินิกถมที่ว่างจนเต็ม วันนี้ทั้งห้องกลับเปิดออกโล่ง มีเพียงประตูเหล็กบานใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่บนกำแพงฝั่งตรงข้ามกับทางเข้า และใช่ เมื่อก่อนไม่มีประตูบานนี้ ทุกคนตั้งแถวเรียงหน้ากระดาน เรียงลำดับจากการเข้าพักอาศัยก่อนหลัง สายตาแต่ละคนล้วนเฝ้ารอคำอธิบายอย่างใจจดใจจ่อ บ้างยืนไม่สุข บ้างยืนนิ่งแต่ภายในใจกลับกระวนกระวายว้าวุ่น

เบน อเล็กซ์ และซาร่าห์ยืนอยู่แถวหน้าเพราะพวกเขาเป็นกลุ่มแรก เจ้าหนุ่มหัวเงินยืนอยู่ข้างอเล็กซ์ด้วยเช่นกัน ส่วนพวกโธมัสยืนอยู่แถวที่สองข้างหลังกลุ่มพวกเขาอีกที ส่วนพวกเด็กซานโบซ่าอยู่ในแถวกลางห้อง ชายหนุ่มตาสีเหลืองยืนหาว กวาดสายตาไปนู้นทีทางนี้ที คนส่วนใหญ่นำกระเป๋าใบเล็กมาด้วยเพื่อเก็บของสำคัญไว้กับตัว ส่วนเขาไม่แบกอะไรมาเลย หากแต่เลือกที่จะยัดเพียงซองบุหรี่เบสอามีสองซอง ไฟแช็ก และนาฬิกาสุดรักไว้ในกระเป๋าเสื้อแจ๊กเก็ตสีกากีเพียงเท่านั้น อเล็กซ์ก็เช่นกัน เขาสวมชุดดำเกือบทั้งตัว ส่วนเสื้อแจ๊กเก็ตหนังสีดำยัดซองบุหรี่มาเต็มเท่าที่จะยัดหมด

คนชุดขาวราวสิบนายเดินออกมาจากประตูด้านใน เบนชะเง้อมองแต่ไม่ทันเห็นว่าข้างในมีอะไร ยูนิฟอร์มที่พวกเจ้าหน้าที่สวมใส่บ่งบอกหน่วยงานที่เกี่ยวข้องได้เป็นอย่างดีว่ามาจากฝ่ายทหารหรือกองกำลังสักอย่าง ทั้งชายและหญิงล้วนสวมเสื้อแจ๊กเก็ตรัดรูปสีขาวคอเต่า มีแถบสีเทาตรงสีข้างทำให้รูปร่างผู้สวมใส่เพรียวขึ้น หนำซ้ำที่เอวยังสวมเข็มขัดปลอกปืน แต่ละคนจึงมีปืนอยู่ด้านข้างคนละสองกระบอก ด้านหลังสะพายกระบอกปืนคล้ายไรเฟิล แต่รูปร่างและดีไซน์ล้ำหน้าเกินกว่าที่เขาจะรู้ว่ามันเป็นรุ่นอะไร ที่มือยังมีถุงมือหนังสีเทาเฉดเดียวกับที่อยู่บนแถบสีข้าง เมื่อเห็นเจ้าหน้าที่แต่ละคนมีอาวุธครบมือ หลายคนจึงเริ่มจินตนาการไปในทางลบ

พวกเขาเริ่มตรวจเช็กสิ่งของ ใครที่นำกระเป๋ามาจะถูกโยนทิ้งทันทีไม่ว่าขนาดไหน หรือเล็กเท่ากระเป๋าสตางค์ก็ไม่มีเว้น เขาเห็นอเล็กซิสง่วนอยู่กับการจัดข้าวของด้วยการพยายามยัดทุกอย่างลงไปในแจ๊กเก็ตสีดำ ออสโล่คู่หูของเธออาสาช่วยดูแลเจ้าเครื่องเล่นซีดีให้ เบนมองแม่แบมบี้น้อยพยายามยัดแผ่นกระดาษเล็ก ๆ ลงไปในกระเป๋าเสื้อด้านในจนตัวพองแน่น พอเห็นท่าทางลุกลี้ลุกลนของเธอแล้วเขาอดขำไม่ได้ ริมฝีปากของเขาเหยียดยิ้มเหมือนคนกำลังยิ้มเยาะตามนิสัย และแน่นอน เขาไม่ลืมสังเกตอากัปกิริยาของเพื่อน ผู้ซึ่งกำลังมองเด็กสาวคนเดียวกัน

อะไรของนายหนุ่มร่างสูงถาม น้ำเสียงแฝงนัยไม่พอใจเมื่อเห็นว่าเพื่อนตัวเองกำลังยืนยิ้มประหนึ่งอ่านใจตัวเองขาด

ไม่มีอะไรนี่คนนัยน์ตาอำพันตอบ แต่ยังคงส่งยิ้มล้อเลียนอยู่ และเพราะเหตุนี้เอง คนร่างสูงจึงทำเสียงฮึดฮัด

พวกนายดูอะไรกันซาราห์ที่อยู่ยืนข้าง ๆ ถามขึ้นเมื่อสังเกตเห็นพวกผู้ชายซุบซิบ

ฉันจับได้ว่าอเล็กซ์แอบมองอเล็กซิสเขาบอกเธอ ซาร่าห์ทำตาโตเพราะเพิ่งได้ยินข่าวเซอร์ไพรซ์จริงเหรออเล็กซ์ ฉันไม่เห็นรู้มาก่อนเลย

เธอเชื่อคำพูดของคนอย่างเบนด้วยเหรอ

เบน โรซิเย่กลายเป็นศัพท์ที่มีความหมายว่า “เชื่อถือไม่ได้” ซะแล้ว เพราะหญิงสาวหันกลับมามองเขาด้วยสายตาตำหนิแทนจริงสิ ถ้าเป็นนายล่ะก็ ฉันเชื่อ

เขาถอนหายใจ ส่ายหัวให้คนทั้งคู่ เออ ไม่ได้จ้องเลย แต่แม่งปล่อยให้เวดตั้งแง่กับฉัน ส่วนตัวเองก็ได้ผู้หญิงไป

พวกเจ้าหน้าที่ส่งสัญญาณ ทั้งหมดจึงเดินเรียงแถวเข้าไปในข้างในประตูบานนั้น ไม่นานมากนัก ทั้งหมดเข้ามาถึงห้องที่ดูเหมือนจะเป็นคลังอาวุธ แม้ไม่ได้คาดหวังข่าวดี แต่เขาไม่คิดว่าจะเจอกับสิ่งของเหล่านี้ เบนอึ้งไม่ต่างจากคนอื่น ราวกับความเบิกบานและสมองซีกบวกถูกสูบออกไปจนหมด หากไม่อ้าปากค้าง บางคนก็เอาแต่อุทานซ้ำไปซ้ำมา จากที่ตื่นเต้นระคนมึนงงกลายเป็นกลัว มันคือสัญชาตญาณและลางสังหรณ์ของมนุษย์ที่ตระหนักได้ว่า กิจกรรมในวันนี้อาจเกี่ยวข้องกับความเป็นความตาย

อย่าแตะต้องอะไรทั้งนั้นเจ้าหน้าที่นายหนึ่งออกคำสั่ง

ฉันได้กลิ่นอันตรายว่ะอเล็กซ์กระซิบ ร่างของซาร่าห์สั่นระริกอยู่ข้างกาย ไอความกลัวของแต่ละคนแผ่ซ่านออกมาจนเขาสัมผัสได้ ใครเล่าจะไม่รู้สึกแบบนั้นเมื่อมาอยู่ท่ามกลางอาวุธนานาชนิดโดยไม่รู้ที่มาที่ไป

เจ้าหน้าที่ผู้ออกคำสั่งเมื่อครู่ก้าวขาขึ้นมายืนบนพื้นยกระดับ เขาสวมอุปกรณ์ที่คล้ายกับหูฟังพร้อมไมค์ไว้ที่คอ เบนมองลักษณะทางกายภาพของชายผู้นี้แล้วนึกขันอยู่ในใจ ศีรษะล้านของเขาทำให้คนหนุ่มนึกถึงดวงจันทร์ในตอนกลางคืน อาจเป็นเพราะเขามีผิวสีเหลือง แต่กระนั้นมันไม่ได้ทำให้ชายผู้นี้ดูน่ามองมากขึ้นหากแต่ตลก ทว่า หากไม่นับลักษณะทางกายภาพนั้น เบนมองว่าเขามีดวงตาสีน้ำตาลเข้มที่แสนดุดันเกินคนปกติ และดวงตานั้นกำลังมองไปไล่ทีละคน ทีละคน

และจากนั้น เขาเริ่มพูดตามที่พระราชบัญญัติเฝ้าระวังและควบคุมกลุ่มเสี่ยงภัยต่อมนุษยชาติ ปี 2966 ได้ระบุไว้ว่า ผู้ที่ถูกตัดสินเป็นกลุ่มเสี่ยงและกลุ่มต้องสงสัยต้องเข้าร่วมการทดลองเพื่อเสาะหาวิธีรักษาอาการผิดปกติทุกคน แต่ก่อนอื่น ขอเรียนให้ทราบก่อนว่า เรายังไม่สามารถค้นพบหนทางรักษาอาการเหล่านี้ได้สำเร็จ ดังนั้นเพื่อให้จุดประสงค์ เราจำเป็นต้องเข้าใจอาการของพวกคุณ รวมทั้งสาเหตุและที่มาของอาการผิดปกติด้วย ในฐานะพลเมืองของสหพันธรัฐ เป็นหน้าที่พวกเรา และพวกคุณที่จะต้องให้ความร่วมมือทำภารกิจครั้งนี้ มันไม่ใช่ภารกิจของพวกฉันอย่างเดียว แต่เป็นของพวกคุณเช่นกันในฐานะพลเมืองแห่งสหพันธรัฐนิวโฮป

ตอนนี้พวกเรากำลังยืนอยู่ที่จุดเช็กพ้อยท์วัน อีกหนึ่งชั่วโมง พวกคุณจะต้องออกเดินทางไปยังอีกจุด มีกฎเพียงข้อเดียวที่พึงจำนั่นคือ ไปให้ถึงจุดหมายให้ได้ พวกคุณมีเวลาเพียงสิบวันเท่านั้น พยายามเอาตัวรอดไปจนถึง...เงียบ! ฉันยังพูดไม่จบเลย! (ถอนหายใจ) ตั้งแต่วันนี้ จงเอาตัวรอดไปจนถึงจุดหมายให้ได้ พวกเรามีแผนที่และเสบียงเตรียมไว้ให้ เห็นไหม ไม่ยากเลย ยังมีอาวุธและอุปกรณ์อื่นดำรงชีพอื่น ๆ อีก จะหยิบหรือขนไปเท่าไหร่ก็ได้ เราไม่จำกัด อย่าห่วงเรื่องอาหารหมด เพราะเรามีบริการเติมอยู่ทุกจุดเซฟโซน อย่าเพิ่งพูดเวลาฉันพูดอยู่

แขนของเบนเกร็งจนเส้นเลือดขึ้น มือทั้งสองกำแน่น หากมีเล็บแบบผู้หญิงคงจิกเข้าเนื้อไปแล้ว อาวุธ อาหาร จุดเซฟโซน เอาชีวิตให้รอด จะทดสอบเกมเรียลไทม์อาร์พีจีกันเหรอ ฟังดูก็รู้พวกเขาต้องต่อสู้กับบางสิ่งในนั้น และมันคงไม่ใช่หุ่นเป้านิ่งแน่นอน สถานการณ์นี้ไม่ใช่สิ่งที่เขาคิดไว้ เบนไม่เข้าใจว่าทำไมรัฐบาลถึงปล่อยให้พวกเขาใช้ชีวิตอยู่กับข้าวของหรูหราอยู่เป็นเดือน! ถ้าเขาเขียนพล็อตเองได้ คงจะเขียนว่า เจ้าหน้าที่กำลังประกาศว่าพวกเขาเป็นแค่ร่างโคลนนิ่ง และเบนคนนี้คือร่างโคลนของ เบนจามิน โรซิเย่ร์ที่กำลังจะตายและต้องการอวัยวะใหม่ไปเปลี่ยนใหม่ทดแทน

เดี๋ยวก่อน แต่เบนที่กำลังจะตายฟังดูไม่ดีเลยนะ

เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ พยายามห้ามใจไม่ให้โทสะเข้าแทรก มิฉะนั้น ตัวเองอาจจะเผลอก่อเหตุฆาตกรรมหมู่ในที่นี้ก็ได้ และนั่นก็หมายความว่า มันเป็นการฆ่าตัวตายที่โง่เง่าที่สุดด้วย

แต่อเล็กซ์คุมอารมณ์ไม่เก่งเท่า แรงสั่นสะเทือนราวกับมีแผ่นดินไหวขนาดย่อมหรือไกลออกไปเกิดขึ้นจนข้าวของในห้องสั่นไหวตามแรง ผู้คนมองหน้ากันเพราะนึกว่าเป็นฝีมือของพวกทางการหรือไม่ก็ฝีมือธรรมชาติ เมื่อแรงสั่นสะเทือนหายไป มีเพียงเบนที่รู้ว่าใครทำ

พวกเธอทำใจให้สงบหน่อยเถอะน่า ฟังฉันให้ดี มีทางออกอยู่สามทางเท่านั้น พวกเราจะไม่ยุ่งว่าจะจับกลุ่มกันอย่างไร จงระวังตัวและตื่นตัวอยู่เสมอ เลือกเพื่อนร่วมทางให้ดี แล้วอย่าลืมใช้นาฬิกาที่อยู่บนข้อมือซะ มันไม่ใช่แค่บอกเวลาหรือบันทึกข้อมูลหรอกนะ แต่มันสามารถวินิจฉัยร่างกาย อาการบาดเจ็บ ระดับความรุนแรง แถมยังสอนวิธีรักษาพยาบาลให้ด้วย และถ้าพวกเธอตั้งใจฟังวิธีใช้ตอนตรวจสุขภาพ พวกเธอก็จะรู้ว่าต้องทำอย่างไรบ้าง รู้ไว้ว่านี่คือส่วนหนึ่งของการทดลอง ทำตัวเป็นพลเมืองที่ดีเข้าไว้ เอาล่ะ ถึงเวลาเตรียมตัวแล้ว ขอให้โชคดี หวังว่า พวกฉันจะได้เจอพวกเธอที่จุดหมายปลายทางครบทุกคน

ครบทุกคน...ไอ้รัฐบาลจิตป่วง

ทำไม คำถามนี้ติดอยู่ในหัว ทำไมถึงไม่แจ้งเรื่องนี้ให้พวกเราทราบก่อน

เมื่อพวกเจ้าหน้าที่ปล่อยให้ทั้งหมดจัดการกันเอง สิ่งแรกที่คนส่วนใหญ่ทำคือจับกลุ่มแล้วยืนงงกันเป็นกลุ่มนั่นแหละ

เขายังไม่ขยับ ลังเลว่าจะทำอะไรต่อฉันว่าเราอยู่กันสองคนก็ได้นะ ไม่นับรวมซาร่าห์หางตาของเขามองตามหญิงสาวที่กำลังวิ่งไปหาพวกเวด

อเล็กซ์ส่ายหน้าอยู่กับพวกเขามาสองสามอาทิตย์ไม่ได้ช่วยให้นายรู้สึกผูกพันหรือเห็นเป็นเพื่อนกันบ้างเหรอไงวะ ฉันนับรวมซาร่าห์และคนอื่นด้วย อยู่กับเพื่อนน่ะดีแล้ว ปลอดภัยกว่า

ดังนั้นพวกเขาจึงเดินไปหาพวกโธมัสกับพวกเวด เรมีลากเด็กสาวที่มีปัญหาทางสมองมาด้วย บางคนเริ่มหยิบกระเป๋าเป้แล้วเช็กข้าวของข้างใน

แล้วแผนที่ล่ะซาร่าห์ถามหาสิ่งของแต่ตัวเองยืนเฉย จนโนเอลต้องส่งกระเป๋าเป้ให้เธอมันอยู่ในนี้ครับ คุณนาย

เบนหยิบกระเป๋าขึ้นมาใบหนึ่ง ในนั้นมีอาหาร หยูกยา และอุปกรณ์ปฐมพยาบาลเบื้องต้นเตรียมไว้ให้ เขาหยิบพวกยากับเครื่องปฐมพยาบาลออกไปเพื่อลดน้ำหนักกระเป๋าและเพื่อให้มีพื้นที่สำหรับใส่อาวุธได้มากขึ้น

ไปดูอาวุธดีกว่า โนเอล พี่ช่วยพวกเราเลือกได้ไหม แล้วพี่ช่วยสอนพวกเราด้วยว่าใช่ยังไง เทสซ่าถามพี่ชายเสียงหวานกว่าทุกวัน

เบนและอเล็กซ์พอจะคุ้นกับปืนพกและไรเฟิลบางชนิด แต่โนเอลเหมือนจะรู้จักเกือบทั้งหมด ต้องขอบคุณที่เขาทำตัวมีประโยชน์ อย่างน้อยในทีมก็เหลือตัวถ่วงอยู่หกคน เขาไม่เข้าใจว่าอเล็กซ์คิดอะไรอยู่ ทางการย้ำว่านาฬิกาสามารถวินิจฉัยอาการบาดเจ็บได้ แล้วยังพูดถึงอาการบาดเจ็บที่อาจเกิดขึ้น ดังนั้นหนทางครั้งนี้ไม่หมูแน่ เขาคิดแต่เพียงว่า ทั้งสองคนควรเดินไปทางถึงจุดหมายให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ถ้าไปเป็นกลุ่มคงหนีไม่พ้นคอยช่วยคนพวกนี้และเวลาก็จะสูญเสียไปโดยเปล่าประโยชน์

ถึงเวลาได้ใช้สกิลที่ฝึกมาสักทีสินะเบนกระซิบ เพื่อนของเขาคงคิดเหมือนกัน ในกลุ่มสิบคน มีเพียงพวกเขา ซาร่าห์และเทสซ่าที่ใช้พลังได้ แม้ความสามารถของเทสซ่ายังเอาแน่เอานอนไม่ได้ แต่มันน่าจะมีประโยชน์พอสมควร อีกอย่าง พี่ชายของเธอยังเคยฝึกทหาร เขาย่อมเชี่ยวชาญเรื่องการต่อสู้และการใช้อาวุธเป็นอย่างดี และมันคงส่งผลดีต่อกลุ่มที่มีแต่เด็กวัยรุ่นไม่รู้ความ ยิ่งตัวถ่วงอีกหกคนแทบจะทำอะไรไม่ได้เลย เขานึกภาพไม่ออกด้วยซ้ำว่าพวกที่เหลือจะใช้อาวุธได้หรือไม่และจะสู้อย่างไร

พวกเธอใช้พวกอูซี่ขนาดเท่านี้ก็แล้วกัน มันเป็นปืนอัตโนมัติแต่ไม่หนักเกินไป ดูให้ดีนะ ฉันจะสอนพวกเธอครั้งเดียว ห้ามยิงเล่นนะ นี่คือวิธีโหลด...

เบนและอเล็กซ์แยกตัวออกมาเลือกอาวุธเอง พวกเขาเลือกอาก้าแบบฟูลออโต้ไว้สำหรับถือ เสียบปืนพกอีกสองกระบอกไว้ที่เอวทั้งสองข้างแบบพวกเจ้าหน้าที่เปี๊ยบ เขาไม่ลืมซ่อนมีดพกที่ข้อเท้าแบบที่พวกในหนังทำกัน จากนั้นยัดปืนและอุปกรณ์ชิ้นอื่นลงกระเป๋า เขาได้ยินซาร่าห์บ่นที่ต้องแบกอาวุธหนัก ก็เธอเล่นถือปืนกลขนาดใหญ่ เดินเอียงกระเท่เร่ เขาจึงแนะนำให้เธอถือชนิดเดียวกับที่พวกอเล็กซิสใช้ยัยโง่ ใช้ไม่เป็นแล้วจะเลือกอันใหญ่ทำไม

ก็ฉันได้ยินโนเอลพูดว่ามันแรงกว่าอันอื่น

แล้วยิงยังไง ต้องถือยังไง” เขามองเธอ ซาร่าห์ยืนนิ่ง หน้าบึ้ง “เห็นไหม เปลี่ยนซะเขาหยิบปืนขนาดเล็กกว่าและเบากว่าให้ห้ามเถียงเธอทำหน้ารำคาญแต่รับไปเปลี่ยนแต่โดยดี

นี่ ฉันเหมือนหน่วยคอมมานโดไหมอเล็กซ์อวดโฉมตัวเองที่เต็มไปด้วยอาวุธครบมือพร้อมกับรอยยิ้มทะเล้น

ไม่อ่ะ เหมือนพวกผู้ก่อการร้ายหน้าตาอัปลักษณ์

อ้าว ไอ้เชี่ยนี่

เขาแนะให้ลองพกระเบิดไปด้วย แต่อเล็กซ์ไม่แน่ใจเชื่อเถอะ พวกมันไม่ได้ให้พวกเราไปเล่นในสนามเด็กเล่นแล้วสู้กับลูกหมาแน่ ตัวระเบิดปลอดภัยอยู่นะ แถมยังมีตั้งหลายแบบ ฉันเห็นโนเอลพกบ้างเหมือนกัน

เพื่อนร่างสูงขมวดคิ้วแน่นสู้? นายคิดว่าพวกเขาต้องการประเมินความสามารถของพวกเราใช่ไหม ถ้าเป็นอย่างนั้น แล้วคนที่ไม่มีความสามารถจะทำยังไงล่ะ

เบนยักไหล่ สั่นหัว เขาเบนสายตาไปยังสิ่งรอบตัว พวกเด็กซานโบซ่ากำลังอ่านแผนที่อยู่เออจริงสิ พวกเราต้องรู้จักหน้าตาสนามรบก่อนถูกไหมเขากางแผนที่ทั้งสองคนก้มหน้าอ่านด้วยกันเวรเอ๊ย มีตั้งสี่โซน อย่างกับแผนที่สวนสนุก มีธีมแต่ละโซนด้วย เชี่ย ฉันเกลียดธีมและฉากแบบนี้ว่ะ เหมือนพวกเขาภูมิใจการงานแบบนี้

สองหนุ่มหันไปมองโนเอล อยากรู้ว่าชายคนนี้จะเตรียมตัวอย่างไร ทั้งตัวโนเอลเต็มไปด้วยสายสะพายกระสุน เขาเหมือนหน่วยคอมมานโดตัวจริง ขณะเดียวกันก็ดูน่ากลัวเหมือนพวกผู้ก่อการร้าย เด็กคนอื่นต่างลองยกปืนเล็ง ลองถอดกระสุน ใส่กระสุน ซาร่าห์หันมาเห็นพวกเขาแล้วทำท่าเหมือนใกล้ตายฉันไม่อยากจะเชื่อเลย ทำไมพวกเขาถึงให้พวกเราอยู่กับของพวกนั้นเธอสงสัยไม่ต่างจากคนอื่นหรอก มีแต่คนตั้งคำถามนี้ทั้งนั้น พอพูดจบเธอก็หันไปคุยกับคู่ของตัวเอง

เพราะรัฐบาลเป็นโคตรพ่อโคตรแม่ของเกรียนล่ะมั้ง

เขามองโนเอลสอนวิธีใช้ปืนแล้วกอดอกแน่นเอาจริงนะอเล็กซ์ ฉันว่าพวกเราต้องเป็นพี่เลี้ยงเด็กแน่เลยว่ะ ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น ชิ่งเลยนะ

นายไม่หนีหรอกน่าอเล็กซ์สั่นหัว

ฉันชิ่งพร้อมนายนั่นแหละ

มีเวลาอีกแค่สิบห้านาที พวกเขาตกลงกันเรื่องทิศทาง โนเอลกางแผนที่ลงบนพื้น อธิบายแผนที่ตัวเองวางไว้

ในเมื่อไม่รู้ว่าต้องเจอกับอะไร ฉันว่ายังไงเราก็ควรเลือกเส้นทางที่สั้นที่สุด ดูจากแผนที่แล้ว แค่หนึ่งวันก็น่าจะไปถึงทางออกได้...มั้ง แต่พวกเขาให้เวลาตั้งสิบวันแน่ะ แล้วยังอาวุธพวกนี้อีก คงมีอะไรรออยู่ล่ะนะ

หรือว่าเราต้องสู้กับพวกหุ่นยนต์หนุ่มผมบลอนด์เดา

หรือไม่ก็สัตว์ประหลาดแม่หนูมินนี่สองเสริม พอทุกคนเงียบที่เธอโพล่งออกมาก็รีบบอกขอโทษ ๆ

ฉันไม่เข้าใจ การทดลองบ้าอะไรก็ไม่รู้ มันดูน่ากลัว เบ็กกี้อาจพูดถูกก็ได้นะเทสซ่ารำพันแถมพวกเขายังปล่อยให้พวกเราอยู่สบายมาตั้งนาน เพื่ออะไรก็ไม่รู้ อย่างน้อยถ้าให้เตรียมใจสักหน่อยยังจะดีเสียกว่า

แล้วแผนคืออะไรเขาตัดบทคนอื่น

คนนั้นบอกว่า ให้คอยระวังตัว เหมือนให้พวกเราตื่นตัวอยู่เสมอ เพราะฉะนั้น พวกเราก็ต้องพยายามเกาะกลุ่มกันไว้ มุ่งหน้าไปที่จุดเซฟโซนให้ได้ ดีไหมโนเอลเสนอ พลางทำเครื่องหมายลงบนแผนที่ยึดแค่เส้นทางและจุดหมายก็พอ ถ้าเกิดใครหลงออกจากกลุ่ม ก็พยายามกลับทางเดิม ยังไงก็ต้องไปทางเดียวกัน อาจจะตามทันได้ไม่ยาก ที่แน่ ๆ อย่ารีรอ ถ้าใครหายไป เราจะไม่รอ เน้นเดินผ่านจุดเซฟโซนตรงนี้ (เขาลากเส้น) ไปตรงนี้ก็จะถึงโซนสอง และถ้าหากเลือกทางที่สั้นที่สุด ทางออกหมายเลขสองคือจุดหมายของพวกเราเขาวงตรงทางออกหมายเลขสอง

ทุกคนยกเว้นเบนพยักหน้าอย่างว่าง่าย เชื่อฟังพี่ใหญ่

พี่เป็นผู้นำก็แล้วกัน พี่มีประสบการณ์ในการฝึกทหาร ทุกคนก็คงเห็นด้วยใช่ไหมเทสซ่าเสนอ ไม่มีใครค้าน พวกเขาจำเป็นต้องมีหัวหน้าคอยตัดสินใจ เพราะไม่รู้ว่าจะเผชิญกับอะไรบ้างในหนทางข้างหน้า หัวหน้าทีมจะเป็นคนนำทีมและควรเป็นคนที่มีวุฒิภาวะเหมาะสม ถ้ามองจากวัยและนิสัยคนในกลุ่ม โนเอลสมควรเป็นหัวหน้าทีมที่สุดแล้ว ส่วนตัวเขาเองไม่สนใจนัก ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น เขาโฟกัสแค่ตัวเองกับอเล็กซ์

เขาพอแล้วกับการนั่งขบคิดค้นหาจุดประสงค์ของการทดลองหรือการที่ถูกจับมาอยู่แบบนั้น เอาตัวรอดและออกไปจากสถานที่บ้า ๆ แห่งนี้คือเป้าหมายเดียวที่เขาวางไว้

มือเธอเย็นมาก

อเล็กซิสนั่งกอดตัวเอง ดวงตามองไปยังแผนที่ แววตานั้นเหมือนไม่มั่นใจกับสิ่งใดเลย

ฟาร์มในอีสต์แลนด์เธอเงยหน้าบอกเพื่อนผมแดง

ฟาร์มเหรอ?

ออสโล่สั่นหน้าพวกเราจะไม่เป็นอะไร ก็แค่เกมผจญภัยเท่านั้นเอง

เกมเอาตัวรอด

เขาผละจากสองคนนี้แล้วหันกลับไปหาคู่หูของตัวเองที่กำลังเช็กปืนอยู่ ดูจากสีหน้า อเล็กซ์กำลังฟังบทสนทนาของเด็กสองคนนั้นอยู่เหมือนกัน พอมองสภาพเพื่อนและตัวเองในเวลานี้ เขาบังเกิดความรู้สึกประหลาด อดีตคุณชายแห่งโวลคอฟและโรซิเย่กลายเป็นตัวอย่างการทดลองทางวิทยาศาสตร์แสนพิลึกพิลั่นที่สุดไปเสียแล้ว

อย่าประมาทอีกล่ะ

เขาจ้องเพื่อนตัวเองไม่มีทางหรอกน่า ไม่เห็นเหรอ ฉันพกระเบิดเชียวนะ

เปล่าหรอก นายนึกสนุกต่างหาก ฉันไม่คิดว่าเรื่องมันจะง่ายสำหรับพวกเราที่เป็นกลุ่มเสี่ยงหรอกนะอดีตทายาทโวลคอฟวางปืนลง

เมื่อตัวเลขนาฬิกาเปลี่ยนเป็นเลขเจ็ด ห้องทั้งห้องหมุนทันที คนเกือบสามร้อยคนได้แต่อึ้ง เบนอยากรู้นักว่าขอบเขตความรู้ทางเทคโนโลยีและนวัตกรรมของพวกรัฐบาลมีถึงขั้นไหนกันแน่ ประตูทางเข้าเปิดอีกครั้ง แต่มันไม่ได้นำพาพวกเขาไปทางเดิม หากแต่ไปยังเส้นทางใหม่

ไม่มีใครกล้าเข้าไป ไม่มีใครขยับตัว ไม่มีใครอยากเป็นตัวอย่างแรกที่เดินเข้าสนามทดลอง

เมื่อนั้น กำแพงโลหะสั่นสะเทือนราวกับมีแผ่นดินไหว ทว่าครั้งนี้มันไม่ใช่ฝีมือของอเล็กซ์ ตัวกำแพงประกอบด้วยแผ่นโลหะแผ่นเล็กประกบกัน และเมื่อแผ่นเหล็กเลื่อนลง จึงเผยให้เห็นลำกล้องปืนโผล่นับร้อยฝังอยู่ภายในกำแพง ไม่จำเป็นต้องรอคำอธิบาย ทั้งหมดก้าวขาออกทันทีก่อนที่ตัวปืนจะเลื่อนออกมาจากรูด้วยซ้ำ

โซนแรกให้บรรยากาศที่คล้ายกับตึกทดลองทางวิทยาศาสตร์ ซึ่งคงไม่แปลกนักเพราะพวกเขายังอยู่ในการทดลอง พวกเขาเดินอยู่ในทางเดินยาวเหมือนทางเดินในหอพัก เมื่อมาถึงสามแยกที่หนึ่ง บางกลุ่มเริ่มแยกตัวออกไปตามทางที่ตัวเองกำหนดไว้ กลุ่มของเบนยังคงรวมกับกลุ่มอื่นเดินตรงต่อไป คณะเดินทางมีสมาชิกราวร้อยกว่าคนได้ เหนือศีรษะ หลอดไฟฟลูออร์เรสเซนต์ลักษณะเป็นท่อยาวส่งแสงกะพริบถี่ ๆ พร้อมกับเสียงกระแสไฟ มันสร้างบรรยากาศที่ทำให้เขานึกถึงตัวละครกำลังเดินเข้าไปในอุโมงค์ปีศาจ รายล้อมไปด้วยความเงียบที่แอบซ่อนอะไรบางอย่างไว้ และฉับพลัน พวกเขาจะพบกับบางสิ่งที่แสนน่ากลัว

หยุดจินตนาการเถอะ

อย่าเปิดประตูสุ่มสี่สุ่มห้า!

เบนได้ยินเสียงโนเอลตวาดเวดที่เอื้อมมือจะแตะประตูที่อยู่ด้านข้าง (เขาเป็นคนที่โง่ที่สุดในกลุ่ม เบนไม่เข้าใจเลยว่าทำไมไอ้หมอนี่ถึงได้รับคัดเลือกให้เข้าชิงทุนเหมือนอีกสองคน)

ประมาณหนึ่งชั่วโมง ไม่มีอะไรเกิดขึ้น เขาเริ่มเบื่อ

โชคดีที่เราเลือกเส้นทางถูกเด็กคนหนึ่งพูดขึ้น เขาจึงได้เห็นสีหน้าเหยเกของพวกพี่น้องโธมัส

ราวกับอ่านใจเขาออก อเล็กซิสถามสามคนนั้น ทำไมทำหน้างั้น

ใครพูดแบบนี้มักมีเรื่องร้ายเกิดขึ้นทุกทีน่ะสิสาวผิวเข้มอธิบาย

คนที่พูดเป็นเด็กหนุ่มที่มาพร้อมกับแก๊งตัวเอง อายุน่าจะราวสิบห้าสิบหกกันหมด ไม่น่าเกินจากนี้ เขาเดา

เมื่อมาถึงห้องที่เหมือนกับห้องแลบขนาดใหญ่ ทั้งหมดจึงเห็นโต๊ะคอมพิวเตอร์จำนวนมากถูกจัดวางไว้ไม่เป็นระเบียบ สายไฟสายต่ออุปกรณ์ยาวระโยงระยางกันมั่วไปหมด ด้านหน้าจะมีสามแยกอีกอัน เหมือนเดิมนั่นคือ พวกเขาต้องเลือกว่าจะไปทางขวา ทางซ้าย หรือตรงไป จำนวนคนเริ่มลดลงเมื่อแต่ละกลุ่มแยกตัวไปอีก

กลุ่มของเบนต้องเลือกแล้ว อย่างที่ตกลงกันไว้ พวกเขาเลือกเส้นทางที่สั้นเพื่อให้ไปถึงทางออกให้เร็วที่สุด นั่นหมายความว่า ทั้งหมดต้องเดินตรงไป แต่โนเอลกลับบอกให้ทุกคนรอก่อน

ฉันว่าพวกเราควรเดินหน้าได้แล้วนะเบนเร่ง สายตามองกลุ่มอื่นที่ยังเกาะกับกลุ่มเขา เบนผู้ไม่ชอบตามหลังใคร

ทันใดนั้น เสียงสะท้อนดังออกมาจากทางข้างหน้า มันเป็นเสียงกรีดร้องบ่งบอกความกลัวถึงขีดสุด

“อะไรน่ะ เกิดอะไรขึ้น”

เขายกปืนขึ้น แต่ศัตรูยังไม่โผล่มา

เพียงอึดใจเดียว เสียงฝีเท้าคนวิ่งจำนวนมากมายมหาศาลดังขึ้น มันดังปึง ๆ สะท้อนมาแต่ไกล ใกล้ขึ้น ดังขึ้น ใกล้ขึ้น ดังขึ้น จนแม้แต่หัวใจของเขายังเต้นแรงตามจังหวะพวกมัน หนีเร็ว ออสโล่เตือนสติ ทำอะไรกันอยู่

เขาพูดถูก แต่... ไม่ใช่ทางนั้น มันมาจากทางที่พวกเราจะไป เบนตะโกน คนทั้งกลุ่มพร้อมใจกันพุ่งตัวไปทางซ้าย ขณะที่บางคนโง่เกินกว่าจะสัมผัสได้ถึงอันตรายที่กำลังใกล้เข้ามา แต่ละคนยังมึนงงและตัดสินใจไม่ได้ว่าจะไปทางไหน จนกระทั่งอเล็กซิสตวาดให้พวกเขาขยับก้นออกจากที่นี่แทนที่จะยืนบื้อโดนกำจัด

พระเจ้า พวกมันมาแล้ว

เหมือนสติไม่อยู่กับตัว เหมือนร่างกายไม่ขยับตามคำสั่ง สิ่งที่พวกเขาต้องสู้คือ มนุษย์...ไม่ใช่ มันไม่ใช่มนุษย์ แต่เหมือนกับมนุษย์ มันเป็นสัตว์ประหลาดที่มีรูปร่างเหมือนมนุษย์ อะไรวะนั่น ดวงตาพวกมันว่างเปล่า การเคลื่อนไหวผิดธรรมชาติแต่รวดเร็วและมุ่งที่จะจู่โจมโดยไม่เลือกหน้า ไม่สิ ไม่ใช่จู่โจม มันหมายจะกินพวกเขา

เขาไม่เคยเห็นสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวเท่านี้มาก่อน พวกมันกินมนุษย์ราวกับอาหารอันโอชะ แต่ละตัวทยอยสังหารพวกเต่าคลานและมีทักษะการเอาตัวรอดต่ำ ด้วยพละกำลังที่มากเกินกว่าปกติ พวกมันจึงสามารถฉีกทึ้งร่างเหยื่อแล้วกัดกินก้อนเนื้ออย่างหิวโหยได้อย่างง่ายดาย เสียงกรีดร้อง กลัว เจ็บปวด ดังระงมไล่หลัง เสียงนั้นตามหลอนไปตลอดทาง

แต่พวกนั้น...มนุษย์นี่

มันใส่เสื้อผ้าเหมือนมนุษย์

นี่ไม่ใช่เกม เบน ไม่ใช่ เขารำพึง ต้องโง่ขนาดไหนถึงคิดตื้นเขินขนาดนั้น นี่มันโชว์ฆ่าคนชัด ๆ

ชั่ววินาทีนั้น คลื่นพลังบางอย่างซัดกระแทกกลุ่มสัตว์ประหลาดจนพวกมันถูกซัดถอยออกไป แต่ไม่มีใครหยุดพวกมันได้ มันเริ่มคลานและทำท่าจะลุกวิ่งไล่ต่อ อเล็กซ์แสดงพลังของตัวเองออกมาในเวลาที่ประจวบเหมาะ ในขณะที่เบนลืมว่าตัวเองทำอะไรได้บ้าง แต่จะให้ทำอะไรได้ ความสามารถของเขามีขีดจำกัด เขาสามารถควบคุมสิ่งของได้ แต่ไม่ใช่กับสิ่งมีชีวิตหรือชิ้นส่วนของสิ่งมีชีวิต ดังนั้นเขาจึงใช้ปืนที่ตัวเองถืออยู่แทน และเมื่อเสียงปืนของเขาดังขึ้น คนอื่นจึงได้สติว่าตัวเองถืออาวุธอยู่เช่นกัน เสียงสาดกระสุนสะท้อนไปตามกำแพง อย่างที่เขาคิด คนส่วนใหญ่ไม่เคยฝึกใช้ปืนมาก่อน ดังนั้นแทนที่จะสังหารตัวประหลาดอย่างเดียว กลับถูกเหยื่อที่กำลังถูกกัดกินและล้มลุกคลุกคลานพยายามจะหนีไปด้วย แต่ตอนนี้คงไม่มีใครสนเรื่องช่วยชีวิตคนอื่นแล้ว ทุกคนต้องปกป้องตัวเองก่อนทั้งนั้น

เมื่อสติของเขากลับคืน เบนใช้พลังจิตของตัวเองเลื่อนสิ่งของที่อยู่รอบกายสร้างเป็นเครื่องกำบังไม่ให้พวกมันวิ่งตามได้ทัน โนเอลวิ่งนำทุกคน พยายามเสาะหาที่หลบจนเจอห้องห้องหนึ่งและทั้งหมดเลือกใช้เป็นที่หลบภัย หลายชีวิตกรูเข้าไปด้านใน ปิดประตู เลื่อนเก้าอี้ โต๊ะ ทุกอย่างที่มีขวางประตูไว้ไม่ให้ใครเข้ามา ทั้งมนุษย์และสัตว์ประหลาด

ยังมีคนอยู่ข้างนอก!ใครสักคนตะโกนลั่น แต่ไม่มีใครกล้าแตะเครื่องกำบัง เสียงกรีดร้องของเหยื่อด้านนอกบรรยายสภาพก่อนตายโดยไม่จำเป็นต้องไปยืนให้เห็นกับตา เบนยืนนิ่ง พูดไม่ออก มันเป็นครั้งแรกที่เขากลัวไปถึงขั้วหัวใจ

มันคืออะไรวะนั่นนั่นคือประโยคที่ออกจากปากพวกมันคืออะไร

ทั้งสองจ้องตากัน เบนกับอเล็กซ์ต่างพูดไม่ออก ดวงตาสีนิลของเพื่อนมีแต่ความสับสนและหวาดกลัว

ฉันจะไม่ตายแบบนั้น ไม่แน่นอนเขาสาบาน

ซอมบี้ พวกมันเหมือนซอมบี้ แต่วิ่งเร็วฉิบหายอเล็กซ์เกาหัวใช่ไหม? ใช่แบบนั้นหรือเปล่า

เขามองไปรอบห้อง ทุกคนที่เขารู้จักยังคงมีชีวิตอยู่ ไม่มีใครตาย ซาร่าห์ยืนตัวสั่นเกาะเวดที่ยืนนิ่งคล้ายกับถูกแช่แข็งไว้ อเล็กซิสและออสโล่จับมือกันราวกับชาตินี้จะไม่ยอมแยกจากกัน มินนี่กอดหลังโนเอลแน่น เบ็กกี้ทำแบบเดียวกันแต่กับเรมี เทสซ่ายืนพิงกำแพง ก้มหน้า เขามองไม่เห็นสีหน้าของเธอเพราะผมสีน้ำตาลเข้มนั้นปรกไปทั่วหน้า แต่ดูจากอาการสั่นแล้วคงเหมือนคนอื่น

ประตูและเครื่องกำบังสั่นไหวอย่างรุนแรง พวกข้างนอกต้องการที่จะรุกล้ำเข้ามา อาจจะเป็นคนที่ยังเหลือรอด หรือไม่ก็พวกซอมบี้ หรืออาจจะทั้งคู่ คำถามคือ แล้วพวกเขาจะออกไปได้อย่างไรโดยที่ไม่ทำตัวเป็นอาหารจานด่วนให้กับพวกสัตว์คล้ายมนุษย์เหล่านั้น

 

หนึ่งชั่วโมงสามสิบห้านาที กลุ่มตัวอย่างกว่าร้อยไม่อาจอยู่รอดจนจบการทดลอง

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

253 ความคิดเห็น

  1. #161 P.NUT☆彡 (@PLOY_6843) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 23:26
    ฟาร์มวัวของอเล็กซิสเป็นจริงแล้ว เริ่มเข้าสู่บทแอคชั่น โอย ใจหวิวๆ ในกลุ่มไม่น่าอยู่กันครบถึงสิบวันแน่ๆเลย ดีที่มีโนเอลไม่งั้นตายตั้งแต่ไม่ถึงชั่วโมงแล้ว รัฐบาลต้องการทำอะไร แบบนี้มันช่วยวิจัยการรักษาตรงไหนเนี่ย เข้าใจเลยว่าทำไมคนที่ถูกจับไปไม่มีใครได้กลับออกมา อเล็กซิสสู้ๆ อเล็กซิสสู้เขา พาร์ทนี้บทเบนกับอเล็กซ์เยอะมาก กลายเป็นพระนางแทนแล้-
    #161
    1
    • #161-1 jesjournal90 (@jesjournal90) (จากตอนที่ 22)
      8 ธันวาคม 2561 / 10:52
      แจกธงไว้ปักหัวตัวละครเลย
      #161-1
  2. #35 10279297_ (@shetangz) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2560 / 14:02
    เฉลยออกมาแล้วว่าต้องสู้กับอะไร เย่ เป็นตอนที่รู้สึกว่าพลังของกลุ่มเสี่ยงแสนจะมีประโยชน์ หวังว่าคงได้เห็นหนูอเล็กซิสแสดงความสามารถในอนาคต แล้วก็งงรัฐบาลมากถ้ารู้ว่าต้องเอามาสู้กับซอมบี้แบบนี้จะเลี้ยงดูปูเสื่ออย่างดีทำไมฟะ แทนที่จะเข้าโปรแกรมฝึกการต่อสู้ไปงี้ ที่สำคัญ ขอให้ไมเคิลสุดที่รักโชคดีอยู่รอดปลอดภัยยังไม่เป็นอาหารของพวกซอมบี้นะ
    #35
    1