{ShortFic B.A.P} - Dear Young Jae ♡ -

ตอนที่ 4 : [OS] D e a r ♡ - WITH YOO (Lojae)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 280
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    15 ก.พ. 57

C H O I J U N H O N G Y O O Y O U N G J A E

WITHYOO

 




 

-          แอบเป็นกบฏเพราะพี่สาวเปรยๆ ให้แต่งฟิคก็อตเจ็ดให้ซึ่งน้องยอม

-          แอบรู้สึกผิดเลยปั่นโล่แจ ...สั้นๆ ให้

-          สั้น ...จริงๆ นะ

 

 

B.A.P

 

 

          สายแล้วเว้ยกู สายสายสายสาย

 

          มือหนายกขยี้เส้นผมแรงๆ ก่อนจะหยิบจาคอปใบโปรดวิ่งออกจากบ้านด้วยความไวแสง รีบปิดประตูบ้านลวกๆ ไม่มั่นใจว่าล็อคเรียบร้อยดีหรือเปล่าแต่วิ่งเถอะ

 

          ลัดเลาะเข้าซอกออกซอยด้วยความชำนาญแล้วหยุดยืนอยู่หน้าร้านดอกไม้ขนาดใหญ่

 

          เริ่มภารกิจ เล็ทส์โก!

 

 

 

.

.

.

           “มาสายนะชเว”

 

          “เออ ไม” ตอบกวนตีนพลางยักคิ้วกวนๆ ถึงมาสายก็ไม่ได้กลัว เด็กในโรงเรียนรู้ทางลับเข้าโรงเรียนดี เขาก็เข้ามาทางนั้นแหละ ลัดเลาะมาเรื่อยๆ ปลอดภัยสบายหายห่วง

 

          แต่ที่ว่าสายน่ะไม่ได้จะมาโรงเรียนสายแต่เพราะอะไรบางอย่างต่างหาก

 

          มองห้องที่เต็มไปด้วยบรรยากาศสีชมพูหวานแหววแต๋วจ๋าจนเขาแทบอ้วก ตรงนั้นก็จีบกันตรงนี้ก็ให้ดอกกุหลาบกัน โห่ เชยว่ะ

 

          “จุนฮงจ๋า ดอกไม้ รักนะจุ้บๆ” เพื่อนผู้หญิงต่างห้องที่สนิทกันเอาดอกกุหลาบมาวางไว้บนโต๊ะให้หนึ่งดอกก่อนจะส่งจูบมาให้ แก่นเซี้ยวไม่มีใครเกิน มองกุหลาบอีกหลายสิบดอกในมืออีกฝ่าย

 

           “โห่ว นอกใจเค้าเหรอที่รัก นั่นจะเอาดอกไม้ไปให้ใครอีกครับน่ะ” ก็ได้แต่กวนตีนกันไป เห็นอีกคนแยกเขี้ยวใส่แล้วก็ได้แต่ขำ คือมันมีแฟนอยู่ห้องนี้แหละแต่ไม่รู้ทำไมถึงยังจะแจกดอกไม้คนอื่นไปเรื่อยเปื่อยอยู่ได้

 

          ถ้าจำไม่ผิดบ้านมันไม่ได้ขายดอกไม้นี่หว่า

 

          ละสายตาจากบรรยากาศหวานไปมองที่นั่งริมหน้าต่างแต่อยู่ซะหน้าห้อง เห็นแผ่นหลังคนตัวเล็กแล้วก็ยิ้มออกมานิดหน่อย

 

         คนบ้าอะไรแค่ด้านหลังก็ยังน่ารัก

 

         น่ารักขนาดไหนก็ดูปริมาณดอกไม้ที่วางไว้บนโต๊ะเถอะ เสื้อสีขาวเต็มไปด้วยสติ๊กเกอร์ปัญญาอ่อนรูปหัวใจดวงเล็กดวงใหญ่เต็มไปหมด ขนาดตอนนี้ก็ยังมีคนเดินเข้ามาแปะให้อีกฝ่ายเรื่อยๆ ไม่หยุด

 

          เขาก็มีเหมือนกันไม่อยากจะโม้

 

          ก็คนมันหล่ออ่ะนะ

 

          ดอกไม้และช็อกโกแลตก็เต็มโต๊ะขึ้นเรื่อยๆ แต่เขาก็ไม่ได้สนใจอะไรมากนะ

 

          ผ่านคาบโฮมรูมไปอาจารย์ก็เข้ามาสอน แต่ก็ไม่ได้เข้มงวดอะไรมากนักเพราะอาจารย์อารมณ์ดีเป็นพิเศษเพราะเหตุอันใดก็ไม่ทราบเหมือนกัน คาบสองอาจารย์ปล่อยฟรีเพราะรู้ว่าเด็กนักเรียนชายหญิงต่างคนต่างไม่มีอารมณ์จะเรียนกันเลยแม้แต่น้อย

 

          จนเข้าคาบสาม คาบคณิตศาสตร์ วิชาที่ใครบางคนชอบนักชอบหนา อาจารย์ป้าแก่ๆ ที่พ้นวัยจะมอบดอกไม้ให้คนที่แอบรักสักคนไปแล้วเคร่งขรึมเป็นพิเศษ

 

          จุนฮงคิดว่าอาจารย์ป้าแกน่าจะอิจฉาคนอื่นเขาน่ะ

 

          ระหว่างที่แกกำลังคร่ำเคร่งสอนโจทย์บ้าบอคอแตกที่จุนฮงแม่งดูแล้วก็ไม่เข้าใจเสียงประตูโดนเคาะก็โดนเรียกความสนใจจากคนในห้องที่เงียบเชียบได้ดี

 

          พนักงานส่งดอกไม้ที่หอบดอกไม้ช่อโตเปิดประตูเข้ามาในห้อง

 

          “ผมมาส่งดอกไม้ครับ”

 

          “ให้ใครคะ?” อาจารย์ป้าถามพลางมองดอกไม้ในมือพนักงานด้วยความฉงน ไม่ต่างจากสายตานักเรียนในห้องนัก

 

           “เอ่อ คุณยูยองแจครับ” พนักงานก้มลงมองชื่อในกระดาษก่อนจะเรียกชื่อออกมา เจ้าของชื่อผุดลุกขึ้นด้วยความตกใจ คนในห้องส่งเสียงซุบซิบกันเซ็งแซ่

 

            “ผมเหรอครับ?” ร่างเล็กเดินเข้าไปหาก่อนที่พนักงานจะยื่นกระดาษบางๆ ให้มาเซ็นต์รับ ร่างเล็กมองชื่อในกระดาษด้วยความมั่นใจอีกครั้ง กวาดสายตาไปทั่วก่อนจะเจอชื่อผู้ส่ง คนน่ารักหันหน้ามามองเขา ฟันขาวกัดฉับเข้าที่ปากล่างก่อนจะถลึงตาใส่เขาอย่างดุๆ ก่อนจะหันไปรับดอกไม้จากพนักงานมา แต่ก่อนพนักงานจะไป อาจารย์ป้าขี้สงสัยก็ถามขึ้นว่า

 

          “ใครเป็นคนส่งให้เหรอคะ?”

 

          “ชเวจุนฮงครับ” สิ้นคำเท่านั้นแหละ ไอ้พวกเพื่อนตัวดีทั้งหลายก็หันขวับมาหาเขาพร้อมกับหัวเราะกันไปกร้ากใหญ่

 

          “ไอ้เหี้ ยจุนฮงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง” เพื่อนหมายเลขหนึ่ง

 

          “มึงมันแน่มาก กร้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก” เพื่อนหมายเลขสอง

 

          “กูนับถือเลยว่ะ” เพื่อนหมายเลขสาม

 

          “กูว่าแล้วว่ายองแจหันมาถลึงตาใส่ใครแถวๆ นี้ไอ้เหี้ ยจุนฮงนี่เอง”

 

 

 

 

          เขาผิดตรงไหนวะ คนอื่นเขาก็ให้ดอกไม้กันและกันไม่เห็นจะหัวเราะกันบ้างอ่ะ

 

          แล้วเขาจะให้ดอกไม้แฟนตัวเองบ้างเนี่ยมันผิดตรงไหน ขอถามหน่อยเถอะ

 

          “ดอกบัวเนี่ยนะจุนฮง!” ไม่มีใครสนใจอาจารย์ป้าที่ยืนอ้าปากพะงาบๆ เพราะไม่มีใครสนใจแกเลยหลังจากเหตุการณ์เมื่อครู่ ตอนนี้ทั้งห้องพุ่งสายตามาที่เราสองคนเรียบร้อยแล้ว

 

          ยูยองแจวางดอกบัวที่ถูกห่อด้วยกระดาษหนังสือพิมพ์ไว้บนโต๊ะเขา

 

          อันนี้เขาก็ครีเอทเองนะเว้ย เก๋จะตาย

 

          “ก็ใช่ไง วันวาเลนไทน์ให้ดอกไม้ก็ถูกแล้วนี่”

 

          “ตะ แต่ว่ามัน...”

 

          “แถมวันวาเลนไทน์ยังเป็นวันมาฆบูชาด้วยนะครับที่รัก นี่ไง เราสองคนก็เอาดอกบัวไปเวียนเทียนกัน ทำบุญด้วยกันชาตินี้ชาติหน้าจะได้กลับมาเจอกันอีก”

 

          “ฮิ้ววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว”

 

          ยักคิ้วกวนๆ ให้คนที่ยืนกัดปากหน้าแดงก่ำ

 

          ยืดตัวเต็มความสูงก่อนจะโน้มตัวไปใกล้หูอีกคนให้ได้ยินประโยคที่พูดเพียงแค่สองคน

 

          “รักยองแจนะครับ”

 

 

 

 

 

 

.

.

.

.

 

          “ทำไมต้องเป็นดอกบัว?” คนตัวเล็กเอ่ยถามในขณะที่แบกดอกบัวที่ห่อด้วยกระดาษหนังสือพิมพ์เดินเคียงข้างไปกับคนตัวสูงที่หอบหิ้วของพะรุงพะรังทั้งกระเป๋าเขาและของขวัญทั้งของเขาและของจุนฮงเอง

 

          “ก็บอกไปแล้วไง อีกอย่างจุนฮงไม่ชอบเหมือนใคร”

 

          “เลยเอาดอกบัวมาให้แจเนี่ยนะ”

 

          “ทำไมไม่ชอบเหรอ” กวนใส่คนตัวเล็กจนอีกฝ่ายแลบลิ้นใส่เพราะหมั่นไส้

 

          “แล้วทำไมถึงมีแค่สีแดงกับสีขาวล่ะจุนฮง?” ถามด้วยความแปลกใจพลางมองดูช่อดอกบัวในอ้อมกอดที่มีเพียงสองสีคือสีขาวและสีแดงที่เยอะเป็นพิเศษ

 

          “สีขาวหมายถึงบริสุทธิ์ จุนฮงรักยองแจด้วยใจบริสุทธิ์”

 

          “แหวะ” ว่าอย่างนั้นแต่หน้าแดงก่ำไปถึงใบหู

 

          “ส่วนสีแดงหมายความว่าใจ ใจทั้งดวงของจุนฮงน่ะมอบให้ยองแจไปหมดแล้ว”

 

          “...” เขินจนแทบมุดลงไปในช่อดอกบัว มุบมิบพูดอะไรบางอย่างที่จุนฮงไม่ได้ยินจนต้องก้มหน้าไปใกล้ๆ

 

          “อะไรนะยองแจ” คนตัวเล็กดึงดอกบัวสีแดงออกมาหนึ่งดอกก่อนจะยัดใส่มือเขา

 

          “ใจของแจก็เป็นของจุนฮง!” ก่อนจะจ้ำเท้าเดินหนีไปไม่รอรีแอคชั่นจากคนตัวสูง ชเวจุนฮงยิ้มกว้างก่อนจะตะโกนไปหาคนที่เดินจ้ำอยู่ข้างหน้าโดยไม่แคร์สายตาคนมอง

 

 

          “รักยองแจนะจุ้บบบบบบบบบบบบบบ”

 

          “ไอ้บ้า!

 

 

 

 

 

 

END

 

-          ปั่นจบในหนึ่งชั่วโมง แอร้ก ตาย ว่าจะไม่แล้วแต่ก็นะ เอาซะหน่อย

-          ชเวจุนฮงกวนตีนว่ะ ตีสักทีดิ๊

-          วันวาเลนไทน์ที่ได้แต่นอนอยู่ที่ห้อง เหงาซะไม่มีฮืออออออออ พอดีตอนเช้าอาจารย์เล่าเรื่องมีคนส่งดอกไม้ให้นักศึกษางี้แหละเลยเอามาเป็นพล็อตซะเลย แต่ของเขาได้กุหลาบไง เราไม่อยากเหมือนใครไง เราเล่นดอกบัว

-          เอ็นจอยรีดดิ้ง นี่คือฟิค อย่าคิดมากนะจุ้บ

-          ชื่อเรื่องไม่ได้เกี่ยวกับเนื้อเรื่องเลย ช่างแม่ งเถอะนะ


:) Shalunla

55 ความคิดเห็น

  1. #20 Koko Run (@kokorun) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2557 / 00:57
    คนกบฏแถวนี้ทำเค้าฟินแหละ
    วรั้ยยย  ตรงกะช่วงเทศกาลพอดีเลยสิเนี่ย
    ความคิดจูเข้าท่านะเนี่ย
    บอกรักกันเสร็จก้ไปทำบุญ
    จะได้ง่สผลยันชาติหน้าเรย
    โอ้ยเขิน =//////////=
    #20
    0
  2. #11 YJ*brainboxxxx-all pretty (@nannoii_hyukjie) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2557 / 05:01
    ครูหน้าชั้นยังจำเป็นอยู่มั้ยย ? -.-

    แต่จุนฮงคืออย่าเกรียนนน แต่บอกเลยรักมากกกก
    โง้ยยยย น่ารักเป็นบ้าเลยคู่รักป็อปปูล่าของโรงเรียนนี้เนี่ยยย ฮิ้วว
    #11
    0
  3. #10 kokoro (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2557 / 21:49
    น่ารักสุดพลังเกินกว่าจะบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้

    แต่ให้ดอกบัวนี่มันก็แปลกดีจริๆนะ อิอิอิ

    สนุกมากค่ะ
    #10
    0
  4. #9 kego_jung (@059647963) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2557 / 18:53
    โหย เขิน เขินมั้ย เขิน เขินมาก จุนฮงคนบ้า แหวกแนวงี้นะ บ้าหรอ แจก็เขินสิ
    #9
    0
  5. #6 ซูชิตังเม (@beem2540) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2557 / 15:58
    เขินแทนยองแจ จูนฮงนายแน่มาก-////-
    #6
    0