{ShortFic B.A.P} - Dear Young Jae ♡ -

ตอนที่ 2 : [SF] D e a r ♡ - Wait 2/2 (Lojae)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 261
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    14 ก.พ. 57




 

C H O I J U N H O N G Y O O Y O U N G J A E

WAIT

                             By. DAMNJEP

 

พยายามรู้จัก...

 

เด็กหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งกำลังเลี้ยงลูกบาสเล่นกับกลุ่มเพื่อนในสนามบาส ริมฝีปากบางยกยิ้มขำให้กับเพื่อนก่อนจะชะงักฝีเท้าลงเมื่อเห็นว่ามีใครเดินผ่านริมสนาม

 

โป้ก!

 

ตาเรียวคมกริบเบิกโพลงมองอีกคนที่ทรุดตัวลงไปนั่งกับพื้นเมื่อโดนลูกกลมๆ สีส้มกระแทกเข้าที่หัวอย่างจัง เบือนสายตามามองมือเรียวของตัวเองด้วยความตกใจ

 

กูทำอะไรเร็วกว่าความคิดอีกแล้วฮือออออออออออออออออออออออออออออออออ

 

เพื่อนในสนามบาสเมื่อเห็นว่าอะไรเป็นอะไรต่างก็ผลักเขาให้ออกไปหารุ่นพี่ตัวบางที่ร้องโอดโอยทรุดอยู่กับพื้น

 

เอาวะ! เป็นไงเป็นกัน

 

“พี่ครับ! เป็นอะไรหรือเปล่า ผมขอโทษนะครับ” เด็กหนุ่มผงะไปเล็กน้อยเมื่ออีกคนเงยหน้าขึ้นมามอง

 

เจ็บน่ะสิ อยากลองดูไหมล่ะ” เขาอมยิ้มขำให้กับคนที่ทำปากมุ่ย

 

น่ารักชะมัดเลย ยองแจอา...

 

W a i t

 

พยายามทักทายกับเธอ...

 

ทำไงดี ทำไงดี ยองแจยืนอยู่ตรงนั้น ตรงชั้นวางหนังสือ เขาเห็นอีกคนมาสักพักแล้วแต่คิดไม่ตกว่าจะไปคุยด้วยดีหรือเปล่า แต่ตะกร้าหวายใบใหญ่และข้างในเต็มไปด้วยหนังสือที่เหมือนจะบาดแขนอีกคนจนแดงเถือกทำให้เขาตัดสินใจอะไรได้ง่ายขึ้น

 

“สวัสดีครับรุ่นพี่”

 

ริมฝีปากบางยกยิ้มให้กับรุ่นพี่หน้าสวยที่ทำตาโตแก้มพองใส่เมื่อเห็นเขา ทำไมกันนะ เขาไม่ได้เป็นผีเสียหน่อย ไม่เห็นต้องตกใจขนาดนั้นเลยนี่หนา

 

แต่ช่างเถอะ เพราะอีกคนน่ารัก ไม่ว่าจะทำหน้าตายังไง เขาก็เห็นเพียงแค่คนน่ารักแค่นั้นเอง

 

แย่งตะกร้าหวายที่อีกคนหิ้วไว้ด้วยแขนเล็กๆ มาถือและจัดการเองทั้งหมดโดยไม่รอให้อีกคนได้ปฏิเสธ

 

W a i t

 

หวังให้เธอได้มองสักหน่อย...

 

เมื่อวานเขาไปแข่งบาสต่างโรงเรียน กลับมาก็เกือบเลิกเรียนแล้ว ไม่รู้จะไปไหนดีระหว่างรอให้ปีสามเลิกเรียนเลยตัดสินใจเดินมานั่งที่โต๊ะประจำที่อยู่หลังตึก แต่ก็ชะงักไปเมื่อเห็นรุ่นพี่หน้าหวานที่ตนตามเทียวไล้เทียวขื่ออยู่นานสองนานนั่งอยู่ ตรงหน้าอีกคนมีหนังสือเล่มหนาเปิดอยู่แต่เหมือนรุ่นพี่คนสวยจะไม่ได้ตั้งใจจะอ่าน เห็นอีกคนแอบมองมายังตรงที่เขายืนอยู่บ่อยครั้งก่อนจะถอนหายใจเฮือก

 

เขาแอบยิ้ม บางทียองแจอาจกำลังคิดถึงเขาอยู่ก็ได้ละมั้ง

 

“พี่ไม่รู้จักผมเหรอ” เขาเอ่ยถามอีกคนที่เพิ่งจะฟุบลงไปนอนกับโต๊ะ แก้มข้างขวาแปะเข้ากับหนังสือที่เปิดค้างไว้ ดวงตาคู่สวยโตขึ้นนิดหน่อยเหมือนจะตกใจที่เห็นเขาก่อนจะกลับไปทำหน้าเรียบเฉยเหมือนปกติ

 

เขาถามดู เพราะถ้ารู้ว่าเขาเป็นใคร อีกคนก็ต้องรู้ว่าวันนี้ทีมบาสของโรงเรียนจะไม่อยู่ทั้งทีม

 

เขาดีใจที่เห็นปฏิกิริยาของคนตรงหน้า แก้มขาวเจือชมพูน้อยๆ ไม่เท่ากับใบหูที่เรื่อสีชมพูอย่างเห็นได้ชัด

 

เหมือนอีกคนจะเปิดใจให้เขาบ้างแล้วใช่ไหม                     

 

“น่ารักจังน้า รู้จักผมไว้นะ ผมชื่อชเวจุนฮง

 

W a  i t

 

พยายามพิสูจน์ พยายามพูดคุย...

 

วันนี้เพราะไอ้พี่บ้าฮโยซอง รุ่นพี่อีกคนที่อยู่ห้องเดียวกับยองแจ หน้าตาสวยหุ่นเซ็กซี่แต่นิสัยแมนซะเกินหญิงให้เขาไปช่วยทำงานบางอย่างให้เพราะเขาทำการตกลงกับอีกคนไว้ว่าถ้าหาข้อมูลทุกอย่างของยองแจมาให้เขาได้เขาจะยอมทำทุกอย่างให้อีกคนเหมือนกัน

 

และเพราะเหตุนั้นทำให้เขาพลาดที่จะไปหาคนตัวเล็กตอนพักเที่ยง ดังนั้นเมื่อออดดังเขาถึงได้รีบวิ่งตัวปลิวมาห้องสมุดที่อีกคนชอบมาคลุกอยู่เสมอ

 

อ่า เขาเห็นอีกคนแล้วแต่วันนี้ยองแจดูไม่ค่อยสดใสเท่าที่ควรแหะ ถึงแม้ทุกครั้งที่เจอหน้าเขาอีกคนจะพยายามเก๊กหน้าเงียบขรึมก็ตามที

 

พอเข้าไปถามก็โดนอีกคนตอกกลับมาซะหน้าหงาย

 

สิ่งที่เขาเห็นว่าอีกคนเริ่มเปิดใจ อาจจะเป็นแค่ความหวังลมๆ แล้งๆ ของตัวเองละมั้งนะ

 

W a i t

 

ไม่เห็นว่าเธอจะมองบ้างเลย แต่ไม่เคยท้อใจ...

 

วันนี้ไม่เห็นยองแจที่ห้องสมุด ที่โต๊ะประจำก็ไม่มี รีบวิ่งไปดูเผื่ออีกคนจะนั่งอยู่ข้างสนามบาสก็ไม่มี พอดีกับที่เพื่อนเขาคนหนึ่งวิ่งมาบอกว่าเห็นยองแจที่สนามฟุตบอลของโรงเรียน

 

“อันยอง ยองแจ” อ้ะ เผลอเรียกแค่ชื่อไปซะได้ทั้งๆ ที่ยังไม่ได้เป็นแฟนกัน และไม่คิดจากที่คิดไว้นักเมื่ออีกคนสวนกลับมาด้วยสายตาคมกริบ

 

หึหึ น่ากลัวตายละ

 

เขาหยิบหนังสือ แต่กลับมองอีกคน สังเกตอยู่นานแล้วว่าเปิดหน้าเดิมค้างไว้อยู่นานสองนานแล้ว ตาก็แอบลอยๆ แหะ เป็นอะไรไปหรือเปล่า

 

แต่พอเขาเอ่ยทักอีกคนก็ลนลานหน้าแดงเถือก พูดกับเขาแต่กลับหันหน้าไปอีกทางซะอย่างนั้น และเพราะไม่ได้ยิน เขาเลยยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ และเพราะจังหวะที่เหมาะเจาะพอดี แก้มอิ่มสีแดงก็ปะทะเข้ากับจมูกของเขาเต็มๆ

 

หอมดี

 

แก้มที่แดงกว่าเดิมทำให้ริมฝีปากบางยกยิ้มกว้างกว่าเดิม จะเป็นไปได้ไหมนะ ถ้าเขาจะเอ่ยคำๆ นั้นออกมาเสียที

W a i t

 

คิดทบทวนทุกอย่าง จะมีทางไหม ให้เธอมาสนใจ

 

“มึงเลิกไปหาพี่ยองแจสักวันเถอะเชื่อกู”

 

“หมายความว่าไงวะ”

 

นั้นสิ หมายความว่าไง ตอนนี้พักเที่ยง เขากำลังลุกขึ้นเพื่อไปหาคน(แอบ)รักเหมือนเคยแต่คนเป็นเพื่อนกลับรั้งไว้ ไม่ใช่แค่คนเดียวแต่เป็นสองสามไม่สิสี่คนต่างหาก รวมไอ้พี่ฮโยซองที่ยืนหน้าเข้มอยู่หน้าห้องเรียนด้วย

 

“เพราะมึงไปหายองแจทุกวัน ยองแจถึงได้ไม่รู้ใจตัวเองสักทีไง”

 

“ก็เลยต้องไปหาทุกวันให้รีบรู้ใจตัวเองน่ะสิ” เขาเถียง มองดูคนนู้นคนนี้ด้วยความไม่เข้าใจ

 

“มึงตามมันมาหลายเดือนแล้วนะ ไม่เหนื่อยเหรอวะ”

 

“ไม่” ฮโยซองถอนหายใจพรืด คนที่ดื้อด้านน่ะมันไอ้หัวสีเทานี่ ส่วนเด็กน้อยแสนซึนน่ะก็คือยูยองแจของไอ้บ้าที่นั่งอยู่ตรงหน้าเธอนี่แหละ ทำเป็นไม่ชอบเขาแต่ก็รอคอยที่จะได้เจอ คอยมองหา แอบขี้หึงอีกต่างหากแต่ไม่ยอมรับฟังเสียหัวใจตัวเองสักที เธอล่ะเหนื่อยแทนไอ้ชเวจุนฮงมัน

 

“อีกแค่เดือนกว่าๆ พี่ยองแจก็ต้องไปต่อมหาลัย มึงจะตามไปเฝ้าตามไปจีบเขาถึงมหาลัยเลยหรือไงวะ”

 

“ก็ใช่ไง” เขาตอบแบบไม่ต้องคิด ก็ชอบ ไม่สิ รักไปแล้วขนาดนี้จะให้ท้อก่อนง่ายๆ ได้ยังไงกัน

 

“โว้ย ไอ้บ้านี่ มึงเชื่อกูตั้งแต่วันนี้จนถึงวันศุกร์มึงไม่ต้องโผล่หน้าไปให้ยองแจเห็นเลยเข้าใจไหม”

 

“แต่นี่เพิ่งวันอังคาร...”

 

“เออรู้ไม่ต้องเถียง ถ้ายองแจไม่ได้สนใจอะไรมึงเลยมึงก็ตัดใจเหอะว่ะ แต่ถ้ายองแจมันคิดถึงแกมันต้องมาหาแกแน่”

 

“เอางั้นเหรอว่ะ”

 

“เออ!/เออ!/เออ!/เออ! ที่งี้ละประสานเสียงกันดีจริง

 

W a i t

 

หากเพียงแค่ลอง หันมองหน่อย ฉันยังคอย แอบรอคอยเธออยู่ตรงนี้...

 

วันนี้วันพฤหัสบดี

 

เกือบสามวันเต็มๆ ที่เขาไม่โผล่หัวสีเทาของตัวเองไปเจออีกคน

 

ถึงแม้เขาจะไม่ชอบใจกับการเอาเวลากับความรู้สึกของอีกคนมาเดิมพันแต่ลึกๆ แล้วเขาก็อยากรู้เหมือนกันว่าอีกคนจะคิดยังไง

 

และเป็นสามวันที่เขาแอบหวังให้อีกคนหันกลับมามองข้างหลังบ้าง

 

ใช่! เพราะไอ้พี่และเพื่อนตัวดีไม่ให้ยองแจเจอเขาก็ไม่ได้หมายความว่าไม่ให้เขาเจอยองแจนี่จริงไหม เขาแอบมองตามหลังอีกคนมาอย่างนี้ตั้งแต่วันอังคารนั้นแหละ แค่ไม่เจอหน้าเดี๋ยวเดียวก็คิดถึงจะแย่

 

อีกคนจะคิดถึงกันบ้างไหมนะ

 

ยองแจดูไม่ร่าเริงขึ้นทุกวัน ไม่ยิ้มไม่หัวเราะ เอาแต่ก้มหน้าก้มตา บ้างก็จมอยู่กับหนังสือเล่มหนา บ้างก็เหม่อไปไกล

 

แต่เขาก็ไม่เห็นว่าอีกคนจะอยากเจอเขาหรืออะไรทำนองนั้นเลยนี่นา

 

เขาเดินตามอีกคนไปเงียบๆ ในขณะที่มองเห็นอีกคนถือกล่องข้าวกล่องใหญ่เดินหายลับไปหลังตึก

 

เขามองเห็นอีกคนจากมุมนี้และรู้ว่าอีกคนไม่มีทางมองเห็นเขาแน่นอน ตาเหลือบมองขนมปังในมือและมองกล่องข้าวบนโต๊ะไม้นั้น ร่างสูงถอนหายใจเฮือก อยากชิมฝีมืออาหารของอีกคนจังน้า

 

เขาแอบยิ้มเมื่อเห็นอีกคนทำหน้ามุ่ย กรอกตาไปมา มือบางถือตะเกียบคีบคิมบับเข้าปากเรื่อยๆ จนแก้มตุ่ย แถมยังขมุบขมิบบ่นอะไรอีกต่างหาก

 

เวลานี้ยังน่ารักนะยองแจอา

 

เขาสะดุ้งเมื่อเห็นอีกคนกระแทกตะเกียบลงกับโต๊ะเสียงดัง มือบางขวานหาอะไรบางอย่างในกระเป๋าดินสอของตัวเอง เหมือนจะเป็นมีดอันเล็กๆ ก่อนจะกรีดลงไปบนโต๊ะ มองแล้วอมยิ้มอยู่สักพักก่อนจะเก็บของแล้วพรวดพราดเดินออกมา

 

เขามองตามหลังอีกคนไปด้วยความแปลกใจก่อนจะเดินไปดูบนโต๊ะที่อีกคนได้ทำตำหนิไว้เหมือนที่เขาเคยทำ สิ่งที่เห็นทำให้ใบหน้าหล่อเหลาปรากฏรอยยิ้มกว้าง

 

ZELOYOUNGJAE

 

บางทีเขาไม่จำเป็นต้องรอให้อีกคนหันมามองแล้วล่ะมั้ง

 

W a i t

 

และมีรักเต็มปรี่ พร้อมยอมพลี แค่อยากมีรักสักที ขออยู่ตรงนี้นะคนดี...

 

“อ้ะ” เสียงหอบหายใจดังขึ้นทำให้เขาเงยหน้าขึ้นมอง เห็นอีกคนเบิกตากว้างมองเขาแล้วมองไปที่โต๊ะไม้สายตาเลิ่กลั่กทำให้รอยยิ้มที่มีกว้างขึ้นกว่าเดิม “นาย”

 

“ครับ” แต่ยังไม่ทันได้ทำอะไร คนที่มีสีหน้าตกใจในตอนแรกกลับมีน้ำตาไหลออกมาเป็นทางทั้งๆ ที่บนหน้าน่ารักนั้นมีรอยยิ้มนิดๆ ติดอยู่แท้ๆ

 

“ไอ้บ้า! หายไปไหนมาห้ะ ทำไมไม่มาหากันบ้างเลย ไปไหนทำไมไม่บอกกันบ้าง!” มือน้อยระดมทุบลงบนแผงอกกว้าง ไหล่และแขนจนเขาเจ็บไปหมด

 

แต่ช่างเถอะ ถึงจะเจ็บแต่เขาก็ยอม มันเป็นเพราะเขาเองไม่ใช่หรือไงที่แกล้งอีกคนก่อน

 

“ฮึก ฮือออ ไอ้บ้าเอ้ย ไปเลยจะไปที่ไหนอีกก็ไปเลย” ถึงจะพูดตัดพ้อกันแบบนั้น มือบางกลับตวัดโอบรอบเอวคนตัวสูงกว่าไว้แน่น คงไม่มีใครว่าเขาหรอกใช่ไหมที่ยังคงยิ้มกว้างในขณะที่อีกคนเอาแต่ร้องไห้

 

“ครับ ไม่ไปไหนแล้ว จะอยู่ใกล้ๆ ยองแจไปตลอดเลยดีไหม” เสียงสะอื้นเป็นเด็กๆ หลุดรอดออกมาอีกเล็กน้อย มือหนาเช็ดน้ำตาให้อีกคนแผ่วเบาก่อนจะกดจูบลงไปที่เปลือกตาอ่อนนั้นแผ่วเบา

 

“จะรักจะดูแลไม่ตลอดเลย ดีไหมครับ”

 

W a i t

 

ฉันเอง...

 

แก้มนวลขึ้นสีแดงเรื่อเมื่อเห็นอีกคนมองดูเขาด้วยดวงตาหวาน ตอนนี้เขาเห็นแล้ว คนที่ชอบแอบเดินตามหลังและคอยช่วยเหลือเมื่อเขาต้องการและรีบเดินหนีไป คนที่เขาไม่เคยหันหลังไปมอง

 

คนที่เข้ามาทำความรู้จักเขาด้วยวิธีแปลกๆ คนที่คอยอยู่เคียงข้างเขา

 

คนที่มาทำให้เขาคิดถึงเมื่อไม่ได้เจอ

 

“จะรักจะดูแลไม่ตลอดเลย ดีไหมครับ”

 

คนที่มาทำให้เขารัก

 

“อืม ช่วยอยู่ตรงนี้ไปตลอดด้วยนะ ข้างๆ ฉัน”

 

ชเวจุนฮง หลังจากนี้เลิกเดินตามหลังฉันได้แล้วนะ มายืนข้างๆ ยูยองแจคนนี้เสียที

 

END

 

TALK:

 

- ทำไมพาร์ทนี้ ชเวจุนฮงถึงได้ละมุนละไมได้ถึงเพียงนี้ ทั้งๆ ที่พาร์ทยองแจนางออก

จะกวนประสาท(หรือเปล่าวะ) คือตั้งใจจะแต่งให้ฮา แต่หวานมาอีกแล้ว โอ้ยตาย!

ถ้าอ่านแค่พาร์ทยองแจจะรู้สึกว่าทำไมมันดูไม่ค่อยมีอะไรเลย มาเฉลยที่นี่

รู้สึกว่าแอบยาวเบาๆ

แนะนำให้หาเพลง รออยู่ตรงนี้ - ฮัม ฟัง ลงเพลงไม่ได้อยากจิครายมาก

 

อยากลองแต่งฟิคเอื่อยๆ ดูมั่งง่ะ


:) Shalunla

55 ความคิดเห็น

  1. #46 chanmo (@chanmo) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2557 / 21:09
    จย้าาาาา หวานน้ำตาลเทียบไม่ได้จย้าาาา
    #46
    0
  2. #18 Koko Run (@kokorun) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2557 / 00:32
    ฟินแล้วมโนไปไกล
    โล่คนบ้า  เหนมะ
    หายไปนานจนแจร้องให้เรย
    เหนมะ  
    #18
    0
  3. #8 kego_jung (@059647963) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2557 / 18:49
    คิดถึงจุนฮงใหญ่เลยอ่ะ โงร้ย เนอะ คนไม่รู้ใจตัวเองก็ต้องทำให้รู้สิ
    #8
    0
  4. #4 YJ*brainboxxxx-all pretty (@nannoii_hyukjie) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มกราคม 2557 / 09:09
    ในที่สุดดด ก็ได้เธอมาครอง
    ฮิ้วววววว

    #4
    0
  5. #2 เลาเลิ้บคนแต่ง คึคึ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มกราคม 2557 / 22:31
    แหม พวกเพื่อนๆ นี่ตัวยุกันเลยนะ รู้ละว่าทำไมจุนฮงถึงหายหน้าหายตาไม่มาเต๊าะคุณยู -.-

    แต่แหมจุนฮงอา นี่ก็ช่างซื่อเหลือเกิน เชื่อเพื่อนไปซะหมดเลย มันน่าเตะจริงๆ นะ

    นี่ยังดีว่ายองแจไม่ทำอะไรไปมากกว่าทุบ ถ้าเป็นเลานะ จะฟาดให้ปากแตกเลอ(?) ๕๕๕๕๕๕

    อัลไลลลลล แค่มาหาตอนสุดท้ายละเข้ามากอดเนี่ยยย ยองแจไม่น่ายอม น่าจะตื้บสักยกก่อน - -++

    แต่คือชอบที่ยองแจกรีดโต๊ะเป็นชื่อตัวเองข้างๆ ชื่อจุนฮง คือนนางน่าฮักน่าฟัดล่ะเกินนนนน T/////T

    คราวหน้าจุนฮงหายไปอีกอย่าได้แคร์ ตีไฟเลี้ยวเปลี่ยนเส้นทางเดินรถมาบ้านเลาได้ฉะเหมอออ xD



    อยากจะบอกว่า เราชอบเพลงนี้ม้ากมากงืออออ ฟิคเรื่องนี้ก็น่าฮักม้ากมากกกก -///////-

    เอาคนแต่งมากอดรัดฟัดเหวี่ยงหน่อยเด้ะ คึคึ เลิ้บนะเธอว์
    #2
    0