{ShortFic B.A.P} - Dear Young Jae ♡ -

ตอนที่ 1 : [SF] D e a r ♡ - Wait 1/2 (Lojae)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 328
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    14 ก.พ. 57

:) Shalunla

C H O I J U N H O N G Y O O Y O U N G J A E

WAIT
                                                By. DAMNJEP



 

พยายามรู้จัก...

 

โป้ก!

 

“โอ้ย” มือบางยกขึ้นมากุมหัวตัวเองแน่น ดวงตาคมมองไปที่ต้นเหตุด้วยดวงตาวาว

 

ไอ้ลูกบาสสีส้มๆ ลูกนั้น!!

 

“พี่ครับ! เป็นอะไรหรือเปล่า ผมขอโทษจริงๆ นะครับ” ดวงหน้าหวานเงยขึ้นไปสบตากับหนุ่มตัวสูงดีกรีนักบาสของโรงเรียนที่กำลังก้มหัวปะหลกๆ มือหนาเสยผมสีเทาชื้นเหงื่อของตัวเองออกไปให้พ้นดวงตา

 

“เจ็บน่ะสิ อยากลองดูไหมล่ะ” ทำไมสายตาเขาถึงเห็นนะว่ามันแอบอมยิ้ม ไอ้บ้า! คนตัวเล็กพยุงตัวเองขึ้นมาจากพื้น ก้มลงหยิบลูกบาสสีส้มที่กลิ้งอยู่ตรงเท้า “ทีหลังเล่นอะไรระวังหน่อยสิ”

 

ว่าจบก็กระแทกลูกบาสใส่มือของอีกคนก่อนจะเดินหันหลังจากมา ไม่ได้รู้ตัวเลยว่าตัวเองทำให้อีกคนมีรอยยิ้มกว้างขึ้นมาแค่ไหน

 

W a i t

 

พยายามทักทายกับเธอ...

 

“สวัสดีครับรุ่นพี่”

 

“อ้ะ” เพราะร่างบางมัวแต่เหม่อหยิบหนังสือจากในตะกร้าเก็บบนชั้นเลยไม่ทันสังเกตว่ามีเด็กหนุ่มตัวสูงผมสีเทามายืนขวางทางอยู่ “นี่นาย”

 

“ครับ” ตอบรับพร้อมยิ้มหวาน แต่ทว่ามันกลับดูกวนโอ้ยในสายตาอีกคนซะเหลือเกิน

 

“อย่ามาขวางทางสิ ไม่เห็นเหรอว่ากำลังทำงานอยู่”

 

“เห็นครับและผมก็กำลังจะช่วย” ไม่รอให้อีกคนตอบ มือหนาคว้าเอาตะกร้าในมือร่างเล็กเอาหนังสือข้างในมาจัดเรียงอย่างถูกต้องเป็นระเบียบ ปล่อยให้อีกคนยืนปากค้างอยู่อย่างนั้น

 

W a i t

 

หวังให้เธอได้มองสักหน่อย...

 

“พี่ไม่รู้จักผมเหรอ” เป็นอีกวันที่ข้างกายคนตัวเล็กมีเด็กหนุ่มผมสีเทาก่อกวนไปมาอยู่

 

“ไม่รู้”

 

“แต่ผมรู้จักพี่นะ”

 

“นั้นมันก็เรื่องของนาย” เป็นเรื่องประหลาดของคนมองน่าดู เมื่อร่างเล็กที่นอนฟุบอยู่กับโต๊ะหันไปทางขวาคนตัวสูงก็จะลุกไปนั่งทางขวา เมื่อหันไปทางซ้ายคนตัวสูงก็ลุกขึ้นเพื่อไปนั่งทางด้านซ้าย

 

ยูยองแจปีสามห้องเอ เกรดเอทุกวิชาทุกเทอมแล้วก็ชอบทำงานในห้องสมุด”

 

“ชึ” ยูยองแจทำเสียงดูถูกขึ้นจมูก ขี้เกียจหันไปหันมาแล้ว

 

มันเมื่อยหรอก! ไม่ใช่ว่ากลัวใครจะเหนื่อยไปซะก่อนหรอกนะ

 

“จริงๆ ผมรู้แม้กระทั่งเบอร์พี่ด้วยซ้ำ แต่แค่ไม่อยากทำให้ตกใจ”

 

“นายไม่รู้หรือไงว่าทำให้ฉันตกใจจนสติแตกมากี่วันแล้ว” ชี้หน้าอีกฝ่ายอย่างคาดโทษ

 

“หืม? ถ้าผมไม่มา ผมเห็นใครก็ไม่รู้ชะเง้อคอคอยหาแหะ พี่รู้จักเขาหรือเปล่าล่ะ”

 

“อะ อะไรของนาย” เถียงกลับเสียงสั่น หูขาวเริ่มแดงเรื่อ

 

“น่ารักจังน้า รู้จักผมไว้นะ ผมชื่อชเวจุนฮง

 

W a  i t

 

พยายามพิสูจน์ พยายามพูดคุย...

 

“วันนี้เป็นอะไรไป” เห็นอีกคนทำหน้าบึ้งตึงก็อดไม่ได้จะเข้ามาแกล้งแหย่

 

“เรื่องของฉัน”

 

“เรารู้จักกันแล้วไม่ใช่เหรอ พี่พูดเรื่องไม่สบายใจกับคนรู้จักคนนี้ได้นะ”

 

“ฉันไม่รู้จักนาย”

 

“ก็รู้ชื่อผมไปแล้วไง”

 

“แค่ชื่อต่างหาก ชเวจุนฮง”

 

W a i t

 

ไม่เห็นว่าเธอจะมองบ้างเลย แต่ไม่เคยท้อใจ...

 

“อันยอง ยองแจ”

 

“ฉันเป็นพี่นายนะ เรียกให้มันดีๆ หน่อย” คนตัวสูงทรุดนั่งลงตรงอัฒจันทร์ข้างๆ รุ่นพี่หน้าสวย

 

“ก็ไม่ได้อยากให้เป็นพี่สักหน่อย”

 

“อย่ามาลามปาม แล้วก็ห้ามรบกวนด้วยจะอ่านหนังสือ”

 

“พี่ก็อ่านไปสิ ผมก็จะอ่านเหมือนกัน” ทำทีเป็นหยิบหนังสือออกมาจากกระเป๋าเป้ใบเก่งของตัวเองแต่สายตากลับเอาแต่มองอีกคนที่ทำเป็นขะมักเขม้นอ่านหนังสือด้วยดวงตาเป็นประกาย

 

“พี่นี่ขยันจังน้า อ่านหน้านี้มาจะสิบนาทีแล้วนะ” ได้ยินคนตัวบางถอนหายใจพรืดพร้อมกับเบือนหน้าไปอีกทาง

 

“ไปซ้อมบาสเลยไป มาทำไมที่สนามบอล” ตอกกลับเสียงอู้อี้เพราะงั้นไปอีกทาง อีกคนเลยได้ยินไม่ชัดนัก ได้แต่ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ

 

ไม่ได้คิดอะไรไปกว่านั้นเลยจริงๆ *ยิ้มหวาน*

 

“อะไรนะครับ”

 

“อ้ะ” แก้มอิ่มขึ้นสีแดงเถือกอย่างกับใครเอาสีมาป้ายเมื่อหันมาอย่างกะทันหันทำให้แก้มขาวโดนจมูกโด่งที่ยื่นมาใกล้นั้นเข้าเต็มๆ ตาคมเบิกโพลงทำหน้าตาตกใจซะจนอีกคนหัวเราะในลำคอเบาๆ

 

“แค่นี้แหละครับ มีกำลังใจไปซ้อมต่อและ แล้วเจอกันนะ ยองแจของผม”

 

“อะ ไอ้บ้า!!” ตะโกนต่อว่าลับหลังคนที่เดินหายลับลงอัฒจันทร์ไปเรียบร้อยแล้ว

 

W a i t

 

คิดทบทวนทุกอย่าง จะมีทางไหม ให้เธอมาสนใจ

 

วันนี้ไม่เห็นคนตัวสูงมากวนเหมือนทุกวัน ยองแจซึมไปนิดหน่อย รู้สึกเหมือนอะไรมันขาดๆ หายๆ

 

เหอะ

 

ไม่มีคนบ้ามากวนประสาท ดีออกจะตายไป *ทำหน้ามุ่ย*

 

มือน้อยคีบคิมบับที่ทำมาเองใส่ปากเคี้ยวตุ้ยๆ เมื่อเช้าเกิดอารมณ์ดีเลยลุกขึ้นมาทำอาหารกล่องตั้งแต่เช้า ทำมาเยอะมาก ไม่ได้คิดจะเผื่อใครหรอกนะ ก็แค่ตื่นเช้าเกินไปมันเลยยังเหลือเวลา แถมของก็ยังเหลือเยอะ จนทำมาเกินขนาดที่จะกินคนเดียวหมดแค่นั้นเอง

 

ชึ

 

และเพราะว่าทำอาหารกล่องมาเองเลยไม่ได้ไปนั่งที่โรงอาหาร กลับมานั่งรับลมอยู่ตรงม้านั่งหลังตึกที่มีรอยกรีดด้วยมีดขีดเหมือนจองโต๊ะไว้

 

ZELO

 

ไอ้บ้ากวนประสาทผมสีเทานั่นแหละ

 

เฮ้อ ทำไมต้องคิดถึงมันอีกแล้วด้วยนะ

 

ไม่ได้อยากจะยอมรับเท่าไหร่

 

แต่ที่ผ่านมา...

 

เขาก็ไม่ได้ปิดกั้นหัวใจตัวเองนี่นา

 

 

T o b e c o n t i n u e

 

TALK :

- ได้ฤกษ์ลงฟิคขณะที่คิดสารตะบ้าบอคอแตกคิดไปต่างๆ นาๆ ว่าจะลงดีไหมนะหรือจะเก็บไว้อ่านเองต่อไปดี
แต่ว่าแรงบันดาลใจจากคุณเพื่อนผู้น่ารักที่กำลังจะทยอยลงฟิคที่แต่งๆ ไว้ลงบอร์ดก็ทำให้ตัดสินใจได้ง่ายขึ้น
เอาวะ! เป็นไงเป็นกัน

ฟีดแบคจะว่ายังไงก็ค่อยว่ากันไปตามเวรตามกรรม #ห้ะ

ขอฝากฟิคเดียร์ยองแจไว้ในอ้อมอกอ้อมใจทุกคนด้วยเคิ้บบบบ. จุ้บ


แก้ไข - 23012014 8.31

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

55 ความคิดเห็น

  1. #45 chanmo (@chanmo) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2557 / 20:57
    ฮั่นน่ะ หวั่นไหวสินะยองแจจจจจจ
    #45
    0
  2. #17 Koko Run (@kokorun) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2557 / 00:22
    โล่นิสัยไม่ดี
    หายไปใหนเนี่ย
    ชึ
    กลับมาเลยนะ
    แจ้ชั้นหงอยแล้วเนี่ย
    พาโบ
    #17
    0
  3. #7 kego_jung (@059647963) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2557 / 18:42
    จุนฮงไม่อยู่แล้วคิดถึงล่ะสิ ทำเป็นเล่นตัวน้า จุนฮงเค้าจีบอยู่น้า
    #7
    0
  4. #3 YJ*brainboxxxx-all pretty (@nannoii_hyukjie) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มกราคม 2557 / 08:57
    ยองแจบอกไม่ได้ปิดกั้น
    แสดงว่าที่ผ่ามาก็คิดกะโล่อยู่เหมือนกันนะเนี่ย
    แต่ฟอร์มขนาดนี้ ระวังน้องโล่จะหายไปตลอดนะ
    ไม่น้าาาา
    #3
    0
  5. #1 เลาเลิ้บคนแต่ง คึคึ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 มกราคม 2557 / 05:49
    จะ จะ จะ.. เจิมมมมมม เจิมบทแรกตอนฤกษ์งามยามดีตีห้านิดๆ ๕๕๕๕๕๕๕

    นอนไม่หลับง้ะ เลยนึกได้ว่ายังไม่ได้เข้ามาชมเลย ก็เลยถือโอกาส คึคึ ไม่ว่ากันชิปร้าา xD



    เลาขอหมั่นไส้น้องหม่ำล่วงหน้า ที่กล้าทำยยจ.เจ็บเนื้อเจ็บตัวตั้งแต่เปิดเรื่อง

    จะจีบเขาทั้งที ไม่มีมุกอื่นนอกจากเอาลูกบาสอัดหน้าล่ะใช่มะ? มันจะอิมเพรสเกินไปละ ๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕๕

    "น่ารักจังน้า รู้จักผมไว้นะ ผมชื่อชเวจุนฮง" อัลล่ะ!?! คิดว่าน่ารักง้ะ?... ก็นิดนึงเบาๆ เด็กแนะนำตัว น่าเอ็นดู >_<

    แล้วตอนท้ายนั่นทำไม.. ทำไมต้องทำยยจ.หวั่นไหวด้วยการหายหน้าหายตา ไปเต๊าะคนอื่นหรา? เดี๋ยวมีเจ็บอ่ะ

    เนี่ยๆ ยยจ.อ่อยไว้ด้วยตอนท้าย ว่าก็ไม่ได้ปิดกั้น อิหนูจูทราบแล้วกลับมารายงานตัวด่วน เข้าใจ๊?



    ชอบนะงือออ ชอบเรื่องนี้ ๕๕๕๕๕๕ น้องหม่ำคิวท์เกินห้ามใจจจ จีบ. =///= #ยองแจอย่าถีบนะ

    คือ.. ตอนแรกไม่ง่วงนะ พอเม้นเสร็จเท่านั้นแหละ ง่วงเลย.. T__T

    เดี๋ยวมาตามเก็บตอนสอง ไม่นานเกินรอ คุคึคิเคะคะ xD เลิ้บฝุดๆ ง่อออ
    #1
    0