[Fic KHR]สี่สาวน่ารักป่วนใจวาเรีย! [จบแล้วเจ้าค่ะ!!]

ตอนที่ 22 : บทที่ XV ~ พลัง (Xanxus & Channary + Squalo & Saber)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 471
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    18 ต.ค. 55

บทที่ XV

พลัง

(Xanxus & Channary + Squalo & Saber)








 
    ซันซัสและสควอโล่กำลังรีบวิ่งไปยังฐานทัพของตระกูลโครนอส (ฟูตะฝากบอกว่า ตระกูลโครนอสเป็นตระกูลที่อันตรายอันดับ 1 ใน Ranking ของเขา) ในใจก็เป็นห่วงรองหัวหน้าหน่วยของเขาอยู่เหมือนกัน



    พวกเขาพยายามรีบวิ่งเข้าไปยังใจกลางของที่นี่...ก็คือ ห้องของโครนอส โซโล ผู้เป็นบอสแห่งตระกูลโครนอส



    ปรากฎว่า...พวกเขาเห็นเต็มสองตา เป็นภาพที่เชนและเซเบอร์โดนจับมัดอยู่ เชนก็เข้มแข็งดี แต่เซเบอร์นี่สิน่าเป็นห่วง และดูเหมือนสีผมของเซเบอร์จะเปลี่ยนสีด้วย...



    "เชน/เซเบอร์ !!!" ชายหนุ่มทั้งสองตะโกนเรียกหญิงสาวทั้งสองที่กำลังโดนจับมัดอยู่ เชนได้ยินดังนั้นก็หันไปหาต้นเสียงและตะโกนเรียกขอความช่วยเหลือด้วยสีหน้าหวาดกลัว มันทำเอาซันซัสตกตะลึง เพราะเขาไม่เคยเห็นเชนหวาดกลัวขนาดนี้... ส่วนเซเบอร์นั้นไม่ได้ทำอะไร แต่สีหน้าเริ่มแย่ลงเรื่อยๆ ทำเอาสควอโล่หวาดกลัว... กลัวว่าเขาจะปกป้องคนที่เขารักไม่ได้...



    "อ้าว?ยินดีต้อนรับนะครับเหล่าคนในวาเรีย" เสียงของชายกลุ่มผู้หนึ่งเอ่ยแทรก และเขาก็เดินมาปรากฎตัวให้เห็น เขามีผมสีดำเหมือนเซเบอร์ แต่เขาใส่ชุดสูทสีดำทั้งตัวเหมือนอยู่ในงานศพเพื่อบดบังผิวสีขาวซีด เขาไม่ใช่ใครอื่นเลย เขาก็คือ "โครนอส โซโล"



    "แก...แกทำอะไรกับเซเบอร์!!" สควอโล่ตะโกนถามไปอย่างโกรธแค้น และทำท่าจะโจมตีด้วยความโกรธด้วย แต่ดีที่ซันซัสห้ามไว้เสียก่อน



    "ผมเปล่าทำอะไรเลย... นังแพนโดร่าเขามีโรคประจำตัวกำเริบเอง และสองคนนี้...ได้ฆ่าคนในตระกูลผมจนหมดสิ้น เหมือนในใบคำสั่งของคุณ" โซโลกล่าวโดยทำหน้าไม่สนใจใยดีใครเลยแม้แต่น้อย



    "แต่ยังดีที่มีผม ที่สามารถทำอะไรก็ได้ในเวลาที่ถูกหยุด เพราะฉะนั้นวิชาของสองคนนี้ ถึงได้ 'ไร้ประโยชน์' ไงล่ะครับ" โซโลพูดต่อและเดินรอบๆตัวของสองสาวและจนจบประโยคเขาก็มาจับคางของเชนให้เงยขึ้นมา ทำเอาซันซัสโกรธมาก...



    "แกต้องการอะไรกันแน่...?" ซันซัสเอ่ยถามด้วยความโกรธพลางถือปืนด้วยความโกรธแค้น



    "ถามได้ดีมากเลยครับคุณบอสแห่งวาเรีย" โซโลพูดและยิ้มอย่างดีใจ "ผมต้องการจะกวาดล้างทุกสิ่ง"



    และเพราะคำตอบของโซโล จึงทำให้ทุกคนตกตะลึงและยังคงงงในคำว่า "กวาดล้าง?"



    "ใช่ครับ กวาดล้าง" โซโลพูดและแสยะยิ้มราวกับคนโรคจิต "ผมต้องการที่จะกวาดล้างตระกูลมาเฟียทุกตระกูลในโลกนี้ ให้มาจงรักภักดีกับผมเพียงผู้เดียว"



    "แก...แกก็เลยออกจาก Synchronicity สินะ..." เซเบอร์เอ่ยกล่าวถาม



    "ฮ่าๆๆ ใช่ ใช่เลย ฉันถึงได้ออกจากองค์กรบ้าๆนั่นไงล่ะ!!" และแล้วโซโลก็อยู่ในห้วงธาตุแท้ของจริง ก็คือคนโรคจิตที่บ้าระห่ำราวกับปีศาจนี่เอง...



    "นี่แก...แกทรยศ Synchronicity เพียงเพราะเหตุผลเพียวแค่นั้น...แกไปตายซะยังจะดีกว่า!!" เซเบอร์ตะเบ็งเสียงด้วยความโกรธแค้น ทันใดนั้นสีผมของเซเบอร์ก็ค่อยๆเปลี่ยนไปเป็นสีฟ้า ชุดของเธอเริ่มเปลี่ยนเป็นสีขาวโพลน และเริ่มปรากฎให้เห็นถึงรอยแผลที่แก้มทั้งสองข้าง ซึ่งเป็นรอยแผลเป็นมาจากโดนโซโลทำร้ายก่อนที่เขาจะออกจาก Synchronicity... เชือกที่มัดตัวของเซเบอร์และเชนพลันขาดสะบั้น เธอในตอนนี้ช่างไม่ต่างอะไรกับการดับเครื่องชนเลยแม้แต่นิด...



    "เชน หนีไป..." เซเบอร์เอ่ยกล่าวให้เชนได้ยิน "เร็วเซ่!!!" เชนได้ยินดังนั้น เธอจึงรีบวิ่งไปหาซันซัสอย่างรวดเร็ว



    "ฉันไม่ให้ไปหรอก!!!" โซโลโจมตีเชน แต่มันไม่ได้ผล เพราะมันถูกโจมตีโดยพลังของเซเบอร์ และแล้วเซเบอร์ก็หยิบกล่องเล็กๆขึ้นมา และเธอก็ได้เชิญสัตว์กล่องออกมา



    "วโรชิ ฟอส ปิออกเจีย..." เซเบอร์เอ่ยนามของสัตว์กล่องตัวนั้น มันคือมังกรน้ำและมังกรแสง ร่างของมันใหญ่โตมาก เท้าของมันสามารถเหยียบคน 10 คนได้เลยที่เดียว...



    "ฟอส เธอไปช่วยปกป้องสามคนนั้น ส่วนวโรชิ อยู่กับฉัน" เธอสั่งมังกรทั้งสองตนของเธอ แล้วมังกรสีขาวบริสุทธิ์ก็บินไปยังสามคนนั้น และใช้ปีกห่อหุ้มพวกเขาไว้



    "วโรชิ" เพียงเธอเอ่ยนามมังกรสีน้ำเงินแค่นั้น มันก็พ่นไฟสีฟ้่าใส่โซโลทันใด แต่มันเผาโซโลได้เพียงเล็กน้อยเท่านั้น...



    "ฮ่ะๆๆๆๆๆ ไฟอะไรของเธอเนี่ย กระจอกเป็นบ้า!! อะ..." โซโลเอ่ยถึงเซเบอร์อย่างเย้ยหยัน แต่เสียงของเขากลับชะงักเพราะผิวของเขาเริ่มเผาไหม้ไปเรื่อยๆ "อะ...อ๊ากกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!"



    "แค่ก! ฮะๆ ถ้าฉันกระจอก นายก็คงเป็นแค่เศษเสี้ยวแหละนะ..." เซเบอร์ไอปนเลือด อีกแล้ว เลือดสีน้ำเงิน...



    เมื่อสควอโล่เห็นว่าร่างกายของเซเบอร์เริ่มโอนเอน เขาก็รีบไปพยุงเซเบอร์ทันที "เฮ่ย เซเบอร์ อย่าเพิ่งตายนะเฟ้ย อะ..." เขาเอ่ยบอกเซเบอร์แต่เสียงกลับถูกหยุดชะงักเพราะนิ้วชี้ของเซเบอร์ได้แตะปากของเขาอย่างแผ่วเบา เธอยิ้มให้แล้วเธอก็เป็นลมล้มลงไป



    "นี่ คุณน่ะ... ถ้าคุณไม่อยากตาย ส่งผู้หญิงคนนั้นมาให้ฉัน..." โซโลกล่าวและชี้ไปยังเซเบอร์ สควอโล่กอดร่างของเซเบอร์แน่นราวกับเด็กหวงของ เพราะเขาไม่ยอมสูญเสียผู้หญิงคนนี้คนเดียวไปแน่ๆ



    "อยากตายสินะ...ได้!!ฉันจะช่วยสงเคราะห์ให้!!" โซโลเห็นท่าทีของสควอโล่ดังนั้น ก็โจมตีไปที่สควอโล่ แต่การโจมตีนั้นถูกชะงักด้วยไฟสีแดง... และตัวเขาเองก็ถูกขึงตึง ปรากฎว่า...เบลเฟกอลเป็นคนสั่งให้มิ้งหยุดการโจมตี และให้สเตลล่าใช้พลังของตัวเองควบคุมร่างกายโดยใช้เส้นลวดขึงเอาไว้(และนี่ก็เป็นอาวุธอีกอย่างหนึ่งของสเตลล่า)



    "ฉันไม่ให้คุณทำร้ายเพื่อนฉันหรอกค่ะ!!" สเตลล่าเอ่ยกล่าว และเธอก็ควบคุมให้เส้นลวดบีบแน่นเข้าไปอีก



    "อะ...นี่มันอะไร...อะ...อะ..." โซโลโดนโจมตีโดยภาพมายาของฟราน และตามมาด้วยตุ๊กตาหมีกึ่งหุ่นยนต์ของจิล และยังตามมาด้วยปืนของซันซัสและเชน



    และตอนนี้มังกรขาวก็บินมาหาผู้เป็นนาย และจู่ๆร่างของเซเบอร์ก็เปล่งแสง และหลังจากที่แสงนั้นหายไป ร่างของเซเบอร์ก็ไร้ซึ่งบาดแผลและรอยคราบเลือดสีน้ำเงิน แต่สีผมของเธอยังคงเป็นสีฟ้าเหมือนเดิม เพราะอะไรน่ะเหรอ เพราะเธอยังไม่ตายน่ะสิ!!



    "โอย..." เซเบอร์ค่อยๆลืมตาขึ้น เธอกล่าวขอบใจทุกคน รวมถึงสควอโล่และมังกรของเธอด้วย



    แล้วเธอก็ลุกขึ้น แต่ร่างกายเธอเพิ่งฟื้นตัว จึงมีอาการโอนไปเอนมา แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมีสควอโล่ช่วยพยุงให้ แล้วเธอก็กระซิบให้มังกรสีขาวของเธอว่า... "ฟอส...ยัดไฟแห่งความเที่ยงธรรมให้เขาที..."



    มังกรขาวได้ยินดังนั้นก็เตรียมตัวที่จะพ่นไฟ แต่มันทำไม่ได้เพราะทุกคนในวาเรียกำลังขวางเป้าหมาย



    "โว้ยยยยยย!!!พวกแกน่ะหลีกไป (เพราะเดี๋ยวมังกรตัวนี้จะยิงแกนะเฟร้ยยยย)" สควอโล่เห็นดังนั้นจึงตะโกนออกไป แล้วทุกคนก็รีบวิ่งมาหลบอยู่ข้างๆตัวสควอโล่และเซเบอร์ และสเตลล่าก็ปล่อนเส้นลวดไปด้วย และเมื่อเซเบอร์กระซิบให้มังกรสีน้ำเงินมันก็เอาปีกมาคลุมทุกคนไม่ให้ผลของแสงสีขาวมาส่งผลกระทบต่อทุกคน



    "อโหสิกรรมให้ด้วยนะ..."



    และแล้วมังกรสีขาวก็พ่นไฟสีขาวโพลนออกไปและมันโดนโซโลอย่างจังๆ ร่างของเขาค่อยๆสลายไปจนหมดสิ้น...



    นี่คงจะเป็นจุดจบของตระกูลโครนอสที่ขึ้นชื่อว่าเป็นเทพเจ้าจริงๆ...



    แล้วมังกรทั้งสองตนก็กลับเข้ากล่องของเซเบอร์ สควอโล่หยิบและเอาไว้ที่ตัวของเซเบอร์ แล้วเซเบอร์ก็กลับคืนสู่สภาพเดิมคือผมและชุดสีดำ และรอยแผลที่แก้มก็เลือนหายไป...



    "เชน...ไม่เป็นอะไรใช่มั้ย?" ซันซัสถามเชนด้วยความเป็นห่วง เชนเห็นดังนั้นน้ำตาก็เริ่มเอ่อล้น และเธอก็กอดซันซัสพลันทันใดและเอ่ยกว่า "บอส ฉันกลัว..."



    "ไม่เป็นไรแล้วเชน ขอโทษนะที่ให้ทำภารกิจเสี่ยงเป็นเสี่ยงตายแบบนี้" ซันซัสเอ่ยกล่างขอโทษและรับกอดของเชนอย่างอ่อนโยน และเชนก็ส่ายหัวและตอบกลับว่า "อื้อๆ ฉันต่างหากที่ผิด เพราะฉันดันชวนเซเบอร์ไปด้วย ฉันน่ะไม่เป็นอะไรหรอก แต่เซเบอร์..." แล้วทั้งคู่ก็มองเซเบอร์



    "นี่กัปตัน เซเบอร์เป็นอะไรมากรึเปล่า? ต้องพาไปโรงพยาบาลรึเปล่าเนี่ย?" เบลเฟกอลเอ่ยถามสควอโล่



    "ไม่เป็นไรหรอกน่า หล่อนแค่เพลียนิดหน่อยเท่านั้นเอง เมื่อกี้มีมังกรขาวของหล่อนมาช่วยรักษาแล้วล่ะ เดี๋ยวให้หล่อนพักอีกสักหน่อยก็คงหายแล้ว" สควอโล่ตอบกลับพร้อมยิ้มหน่ายๆ



    "ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว งั้นพวกเรารีบกลับกันดีกว่า" ซันซัสเอ่ยแทรก



    "นั่นสินะ..." สควอโล่เอ่ยอย่างแผ่วเบา แล้วเขาก็อุ้มเซเบอร์พากลับปราสาทวาเรีย















    "คุณเซเบอร์นี่น่าสงสารอย่างหนึ่งนะ" สเตลล่ากล่าว



    "ทำไมเหรอ?" จิลเอ่ยถาม



    "ก็...คุณเซเบอร์อุตส่าห์ช่วยพวกเรา ไหนจะป่วยเป็นโรคเลือดสีน้ำเงิน แล้วก็..."



    "พอแล้วล่ะ ฉันพอจะเข้าใจแล้ว..."



















    "เซเบอร์...เธอนี่มัน...เข้มแข็งเกินไปจริงๆ"



    "หวังว่าทุกคนจะไม่เป็นอะไรนะ..."



    "คราวหน้าฉันสั่งให้เชนทำภารกิจเบาๆดีกว่า..."



    "บอสอ่อนโยนขึ้นแบบนี้ก็แปลกดีเหมือนกันนะ..."















 
To Be Continued...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

138 ความคิดเห็น

  1. #136 lienlis (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 21:03
    สู้ สู้ค่ะ
    #136
    0
  2. #77 Kisaragi Momo (@nonggreen) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2555 / 22:50
    สงสารเซเบอร์ T^T
    #77
    0
  3. วันที่ 18 ตุลาคม 2555 / 20:08
    น่าสงสารเซเบอร์อะ
    #76
    0
  4. #72 Red Raven IV (@wongphaka) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2555 / 16:06
    น่าสงสารเซเบอร์ T^T
    ______________________________________________________________________
    Ps.กระผมคือสิงโตตัวน้อยแสนน่ารัก แสนซน มีนามว่า"สิง" น้องสิงตัวแสบคร้าบผม~
    #72
    0