[Fic KHR]สี่สาวน่ารักป่วนใจวาเรีย! [จบแล้วเจ้าค่ะ!!]

ตอนที่ 14 : บทที่ VII ~ น้ำตาสีฟ้าของเซเบอร์ (Squalo & Saber)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 627
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    16 ต.ค. 55

บทที่ VII

น้ำตาสีฟ้าของเซเบอร์

 (Squalo & Saber)







 
    "กัปตันคะ วันนี้เรามีภารกิจอะไรอีกรึเปล่าคะ?" เซเบอร์ถามกัปตันด้วยน้ำเสียงร่าเริง



    "อะ...เอ้อ ไม่มีแล้วล่ะ เธอจะไปทำอะไรก็ตามสบายเลย!!" สควอโล่ตอบกลับด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกักและหน้าแดงแจ๋




    "ค่ะ แล้วกัปตันอยากกินอะไรรึเปล่าคะ?เดี๋ยวจะไปทำมาให้" เซเบอร์ก็ยังถามกัปตันด้วยน้ำเสียงร่าเริงอีกเช่นเคย แต่สควอโล่สังเกตเห็นว่าร่างกายเธอดูอ่อนแอกว่าทุกทีที่เห็น



    "เอ่อ...ไม่ละ ว่าแต่เธอ...เฮ้ย!!" สควอโล่ก็ตอบกลับด้วยความเกรงใจ แต่จู่ๆร่างของเซเบอร์ก็วูบล้มลงทันใด สควอโล่เห็นก็ตกใจมาก



    "เฮ้ย!! เซเบอร์!!"












    "โอย..." เซเบอร์ค่อยๆลืมตาขึ้นมา แล้วเธอก็เห็นสควอโล่นั่งอยู่ข้างๆ ตอนนี้เธออยู่บนเตียงของห้องตัวเอง "กัปตัน...?"



    "ตื่นแล้วเรอะ?" สควอโล่เอ่ย "ให้ตายสิ เธอน่ะไปทำอีท่าไหนอีกเนี่ย? คราวนี้ไข้ขึ้นมากกว่าบอสอีกนะ ตั้ง 42 เชียวน่ะ!!"



    "แหะๆ ขอโทษค่ะกัปตัน" เซเบอร์ยิ้มอย่างหน่ายๆ ส่วนสควอโล่ก็ทำหน้าแดงแจ๋



    "พอดี...ไปช่วยบอสเขาทำงานเอกสารน่ะค่ะ ก็เลย..." เซเบอร์อธิบายให้ฟัง



    "ก็เลยเป็นไข้สินะ..." สควอโล่พูดด้วยเสียงแผ่วเบา "ให้ตายสิ! ทำเอาซะตกใจแทบแย่..." แล้วเขาก็พูดต่อแต่ก็ต้องหยุดชะงักเพราะจู่ๆเซเบอร์ก็มาหอมแก้มสควอโล่ทีนึง



    "ถือว่าเป็นการขอโทษนะคะกัปตัน" เธอพูดและยิ้มให้อย่างร่าเริง และมันก็ทำให้สควอโล่หน้าแดงแจ๋อีกครั้ง...



    แล้วจู่ๆสควอโล่กสวมกอดเซเบอร์อย่างไร้เหตุผล เขาสวมกอดเธออย่างอ่อนโยนอย่างที่เขาไม่เคยทำมาก่อน จริงๆเขาแทบไม่เคยกอดใครด้วยซ้ำ แต่ที่เขากอดครั้งนี้ มันเป็นเพียงเพราะ..."ความหึงหวง?ความเป็นห่วง?" อาจจะเป็นเพราะสองสาเหตุนี้ก็เป็นได้นะ



    "กัปตัน?...ร้องไห้ทำไมคะ?" เซเบอร์เอ่ยถามเพราะเธอรู้สึกได้ถึงน้ำตาที่หลั่งรินของสควอโล่ ให้ตายสิ...สควอโล่ มาร้องไห้ต่อหน้าผู้หญิงได้ยังไงกันนะ?



    "ม...ไม่ได้ร้องไห้ซะหน่อย!!แค่แสบตาต่างหาก" สควอโล่ผละตัวออกจากเซเบอร์ แล้วเขาก็ปาดน้ำตา แต่สุดท้าย...มันก็มาหลั่งรินอีกรอบ



    "กัปตัน...กัปตันเป็นห่วงฉันก็บอกได้นี่คะ?" เซเบอร์เอ่ยและยิ้มด้วยความอ่อนโยน หยดน้ำตาสีฟ้าของเธอก็เริ่มไหลรินด้วยความอ่อนโยน



    สควอโล่เห็นหยดน้ำตาที่หลั่งรินของเซเบอร์ก็ตกใจ เพราะเท่าที่เกิดมา เขาไม่เคยเห็นหยดน้ำตาที่มีสีอย่างของเธอ แล้วเขาก็เอ่ยถามว่า..."น้ำตานั่น...ทำไมถึงเป็นสีฟ้า?"



    เซเบอร์หัวเราะเบาๆ แล้วตอบกลับไปว่า "มันเป็นธรรมดาของตระกูลแพนโดร่าค่ะ แต่ละคนจะมีสีประจำตัวเอง และหยดน้ำตานี้...ก็เป็นเหมือนกับสีสันของตัวแทนตระกูลแพนโดร่า..." เธอยิ้มและยังกล่าวต่อไปว่า "แต่ว่า...มันไม่ผลอะไรต่อสุขภาพอะไรหรอกค่ะ"



    "ไม่มีผลอะไรล่ะ..." สควอโล่เอ่ย แล้วน้ำตาของเขาก็ไหลริน "พ่อแม่แกบอกว่า...แกมีน้ำตาสีฟ้า แล้วตระกูลแพนโดร่าของแก ต้องให้ผู้หญิงควบคุมเท่านั้น..."



    เซเบอร์ได้ยินดังนั้นก็ได้แต่เงียบไป...



    "แล้วแกก็เป็นโรคที่รักษาไม่หาย...ถึงจะไม่เป็นโรคติดต่อก็เถอะ... แต่แกก็ยังป่วยไม่หาย แล้วมาทำงานเป็นมาเฟียในตระกูลที่ไม่ใช่ตระกูลของแกเนี่ยนะ!!" สควอโล่ตะโกนใส่เซเบอร์ด้วยสีหน้ากังวล



    "ฉันเป็นก็จริง..." เซเบอร์เอ่ยกล่าวอย่างเงียบๆ แล้วเธอก็ยิ้มและเอ่ยกล่าวว่า "แต่ว่า...ก่อนที่ฉันจะตาย ฉันก็ขอใช้ชีวิตอย่างที่ตัวเองวาดไว้ก่อนน่ะค่ะ ฉันถึงได้มาทำงานที่นี่"



    "เธอนี่มัน...บ้าจริงๆ" สควอโล่กล่าว และเขาก็ยิ้มทั้งน้ำตา



    แล้วจู่ๆเซเบอร์ก็มาสวมกอดสควอโล่ด้วยความอ่อนโยน สควอโล่เองก็งงในตอนแรก แต่พอได้ยินเสียงกระซิบของเซเบอร์ เขาก็ยอมรับกอดแต่โดยดี แล้วน้ำตาของทั้งคู่ก็หลั่งรินด้วยความสุขเปี่ยมล้น...















    "กัปตันคะ...ไม่ต้องเป็นห่วงฉันหรอกค่ะ...เพราะว่าฉันยังมีกัปตันอยู่ไงคะ"



    "เซเบอร์...เธอนี่มัน...บ้าจริงๆ..."















 
To Be Continued...
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

138 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 16 ตุลาคม 2555 / 18:04
    ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปได้เพราะความรักจริงๆT-T(ซึ่ง)
    #55
    0
  2. #53 Red Raven IV (@wongphaka) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2555 / 16:28
    คู่นี้หวานอีกแล้ว~

    ______________________________________________________________________
    Ps.กระผมคือสิงโตตัวน้อยแสนน่ารัก แสนซน มีนามว่า"สิง" น้องสิงตัวแสบคร้าบผม~
    #53
    0
  3. #51 Kisaragi Momo (@nonggreen) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2555 / 14:03
    สุดยอดจริงๆเลยคะ ><
    #51
    0