MOON 23:04 P(A)M #ห้าทุ่มถึงเที่ยงคืน END (สนพ. B2S)

ตอนที่ 7 : #ห้าทุ่มถึงเที่ยงคืน x ว่าความคิดถึงของเธอกับฉัน มันเท่ากันหรือเปล่า 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,539
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,723 ครั้ง
    15 เม.ย. 63

-นิยายเรื่องนี้คำหยาบค่อนข้างเยอะนะคะ ควรพิจารณาและอ่านเพื่ออรรถรสเพียงเท่านั้น

ว่าความคิดถึงของเธอกับฉัน มันเท่ากันหรือเปล่า




     หลังจากฝึกซ้อมการแสดงเพื่อนำไปประกวดงานเฟรชชี่ในอีกไม่กี่อาทิตย์ข้างหน้าเป็นเวลานานตลอดทั้งวันในที่สุดตัวแทนของแต่ละคณะก็ถูกปล่อยให้กลับไปพักผ่อนเก็บเรี่ยวแรงไว้ฝึกฝนต่อในวันพรุ่งนี้ หนุ่ม ๆ สาว ๆ ยกมือไหว้ลารุ่นพี่อย่างนอบน้อมแล้วคว้ากระเป๋าขึ้นมาสะพายพากันเดินออกจากสตูดิโอด้วยสภาพเปื่อยเป็นผัก

     เหนื่อยจะแย่

     ห้าทุ่มปาดเหงื่อบนใบหน้าขณะเดินตรงไปยังจีพีเอ็กซ์ เดมอนคันเก่ง เขายืนพักตากลมเย็น ๆ เกือบห้านาทีก่อนจะวาดขาขึ้นคร่อมแล้วสตาร์ทเครื่องยนต์ขี่กลับหอพักชายภายในมหาลัยวิทยาลัย

     ใช้เวลาไม่ถึงสิบนาทีร่างสูงก็แบกร่างพัง ๆ มานอนกองอยู่บนเตียงเดี่ยวติดผนัง เขาชำเลืองตามองรูมเมทจากคณะทันตแพทย์ เป็นเด็กแว่นหน้าตาเนิร์ด การแต่งตัวก็ดูเฉิ่มเชย ทว่านิสัยดีไม่เคยสร้างความวุ่นวายหรือรบกวนความเป็นส่วนตัวของเขาเลยแม้แต่น้อย

     แก้ป ทำไรวะห้าทุ่มเอ่ยถามรูมเมทที่กำลังเปิดไฟฉายส่องใต้เตียงคล้ายกับกำลังหาอะไรบางอย่าง

     อ๋า หาปากกาเจลน่ะ มึงพอจะเห็นบ้างไหมแก้ปโผล่หน้าขึ้นมามอง มือยังถือไฟฉายเปิดค้างไว้

     ปากกาเจลอะไรของมึงหนุ่มหัวเกรียนขมวดคิ้วเล็กน้อย

     กูพึ่งซื้อมาใหม่ยังไม่ได้ใช้เลย แต่มึงคงไม่เห็นหรอกเพราะมึงไม่ค่อยได้กลับห้องนี่

     เป็นเวลาเกือบสามวันที่เขาต้องนอนอยู่คนเดียวในห้องเพราะรูมเมทที่ได้ยินข่าวมาว่าได้เป็นตัวแทนชิงตำแหน่งเดือนมหาลัยไม่ค่อยกลับมานอนพักที่หอเท่าไหร่นัก ห้าทุ่มนอนค้างที่สโมสรบ้าง ค้างที่ห้องเพื่อนคนอื่นบ้าง จะกลับหอก็แค่ตอนฟ้าสาง กลับเข้ามาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วออกไปข้างนอกต่อ

     เรียนก็หนัก กิจกรรมก็ต้องทำ หน้าตาดูอิดโรยแต่สายตายังรำคาญโลกเหมือนเดิม

     ห้าทุ่มเงียบไปสักพักก่อนจะกลอกตามองเพดานห้อง

     นั่นสินะ เขาไม่ค่อยได้กลับห้องจริง ๆ แล้วก็.. ไม่ค่อยได้ใช้เวลาร่วมกับเพื่อนเท่าไหร่เลย

     เรียนเสร็จก็รีบวิ่งไปสตู ไม่ได้พูดคุยกับเพื่อนฝูงที่มี รู้สึกเหมือนจะห่างเหินกันแบบแปลก ๆ

     โดยเฉพาะกับ.. เที่ยงคืน

     มึงจะกินอะไรไหมอะ กูว่าจะออกไปซื้อข้าวน่ะแก้ปล้มเลิกการตามหาปากกาเจล เขานั่งขัดสมาธิบนเตียงของตัวเองแล้วมองไปทางรูมเมท

     ไม่ล่ะ กูกินมาแล้วพี่สโมเลี้ยง

     อ่าหะ ดีแล้ว งั้นเดี๋ยวกูมา

     “อืม

     หนุ่มทันตะพยักหน้าขึ้นลงแผ่วเบาก่อนจะหยิบกุญแจรถกับของจำเป็นอีกสองสามชิ้นแล้วเดินออกจากห้อง ดวงตาเฉี่ยวคมมองตามหลังรูมเมทกระทั่งประตูปิดลง ห้าทุ่มถอนหายใจออกมาอย่างไร้สาเหตุ เขากำลังรู้สึกกระวนกระวายใจแบบบอกไม่ถูก ไม่รู้เลยว่าเพราะอะไรถึงได้รู้สึกแบบนี้

     นาฬิกาบนผนังห้องบอกเวลาหกโมงเย็นจวนจะหนึ่งทุ่ม ท้องฟ้าในยามนี้ก็มืดลงทุกทีมันเป็นไปตามกฎเกณฑ์ของธรรมชาติ

     ร่างกายแสนจะเหนื่อยล้าอยากข่มตาหลับพักผ่อนเพราะพรุ่งนี้ก็ต้องลุกขึ้นไปทำหน้าที่อีก แม้จะเป็นวันเสาร์ที่สมควรได้นอนตีพุงดูไลฟ์ฮวาซาให้สาแก่ใจก็ตาม ห้าทุ่มนอนมองเพดานห้องอยู่แบบนั้นไม่ขยับตัวไปไหน พยายามบอกให้ตัวเองหลับแต่ก็หลับไม่ลงสักที

     หนุ่มมัลตินอนแน่นิ่งเป็นท่อนไม้ตั้งแต่รูมเมทออกไปซื้อข้าวจนกระทั่งรูมเมทกลับเข้ามาในห้องเขาก็ยังคงนอนอยู่ท่าเดิม แก้ปเลิกคิ้วมองเพื่อนต่างคณะแล้วไหวไหล่เบา ๆ อยากถามเหมือนกันว่าเป็นอะไรถึงได้นอนนิ่งเหมือนปลาตายแบบนั้น แต่ด้วยความที่ห้าทุ่มเป็นมนุษย์ไม่ชอบโดนเซ้าซี้และไม่ชอบให้ใครมาก่อกวน แก้ปจึงเลือกที่จะนั่งกินข้าวไปเงียบ ๆ ไม่พูดไม่จา

     ช่างมันแล้วกัน

     เซ้าซี้มากไม่ได้นะไอ้เพื่อนคนนี้ มันได้ถีบเขากระเด็นออกไปนอนกับหมาหน้าหอพอดีสิ

     แม้จะมีผู้ชายสองชีวิตพักอาศัยอยู่ในห้องเดียวกันแต่ถึงกระนั้นกลับไม่ได้ยินเสียงพูดคุยแม้แต่น้อย ได้ยินก็แต่เสียงขยับตัวของห้าทุ่ม และเสียงเปิดหนังสือเรียนของแก้ป

     ร่างสูงนอนกระสับกระส่ายพลิกซ้ายพลิกขวาหลับบ้างตื่นบ้างตั้งแต่หกโมงเย็นกระทั่งสามทุ่ม เกิดความหงุดหงิดขึ้นในใจห้าทุ่มจึงล้มเลิกความคิดที่จะนอนหลับแล้วผุดลุกขึ้นมาคว้าผ้าเช็ดตัวพาดบ่าเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ แก้ปชำเลืองตามองก่อนจะหันกลับมาให้ความสนใจกับเนื้อหาความรู้ในหนังสือต่อ

     ลุกได้สักที เห็นนอนดิ้นไปดิ้นมาอยู่นานแล้ว

     ช่วงขายาวก้าวพาตัวเองเข้ามาในห้องน้ำ ล็อกกลอนประตูให้เรียบร้อยแล้วยืนมองตัวเองในกระจกเงา ใบหน้าเรียบเฉยเฉกเช่นเดียวกับแววตา ทว่าหัวใจนั้นร้อนรน ห้าทุ่มกะพริบตาแผ่วเบาพลันคิ้วเรียวขมวดเข้าหากัน เพราะเมื่อลืมตาขึ้นภาพที่เขาเห็นในกระจกมันคือภาพใบหน้าของเขาที่ถูกซ้อนทับด้วยใบหน้าของผู้ชายอีกคน

     เที่ยงคืน..

     เรียวปากอิ่มที่เคยบึนคว่ำหากแต่ตอนนี้กำลังแย้มยิ้ม คล้ายกับตกอยู่ในห้วงภวังค์ ห้าทุ่มผละมือที่จับขอบอ่างล้างหน้าแล้วค่อย ๆ ยกขึ้นมาอย่างเชื่องช้าจรดปลายนิ้วแตะกระจก มองบัดดี้อยู่อย่างนั้นกระทั่งเผลอกะพริบตาอีกครั้งภาพในมโนความคิดพลันมลายหายไป หัวใจทั้งดวงกำลังโดนปั่นป่วนอย่างหนัก ร่างสูงผงะถอยหลังพร้อมทั้งชักมือกลับ เขายืนนิ่งไปพักใหญ่ก่อนจะรีบเปิดก๊อกน้ำแล้ววักน้ำขึ้นมาล้างหน้าหวังจะชำระภาพลวงตา

     เชี่ย..

     สบถก่นด่าตัวเองในใจตลอดจนอาบน้ำเสร็จ ห้าทุ่มหยิบเสื้อยืด อันเดอร์แวร์และกางเกงวอร์มสีดำมาให้เรียบร้อย หยิบของจำเป็นใส่กระเป๋ากางเกงแล้วเดินไปใส่รองเท้าแตะทำท่าจะเปิดประตูเดินออกจากห้องพัก แต่ทว่าแก้ปเรียกรั้งเอาไว้เสียก่อน

     มึง

     “อะไร

     “หอปิดสี่ทุ่ม อย่าลืมซะล่ะ

     “อืม จะรีบกลับ

     “อ่าหะ ขี่รถดี ๆ

     “รู้แล้ว

     ห้าทุ่มขานรับแล้วพาตัวเองเดินไปยังลานจอดรถข้างหอพักชายในทันที อีกไม่กี่นาทีก็จะสี่ทุ่มแล้วนั่นก็หมายความว่าเขามีเวลาไม่มากนักในการออกไปเตร็ดเตร่ข้างนอก ต้องรีบกลับหอเพื่อไม่ให้โดนหักคะแนน แต่ไอ้เรื่องคะแนนเขาไม่ได้สนใจอะไรนัก

     โดนหักก็โดนไป ย้ายออกมาอยู่คอนโดก็ได้

     ปีศาจดำถูกปลุกให้ตื่น ไฟหน้าส่องสว่างท่ามกลางความมืด เสียงเครื่องยนต์ที่แม้จะไม่ดังเท่าบิ๊กไบค์คันใหญ่ของเทอร์โบ รุ่นพี่ที่เคารพรัก แต่มันก็ไม่ได้แผ่วเบาจนเทียบชั้นใครไม่ติด ห้าทุ่มสวมหมวกกันน็อกแบบเต็มใบแล้วขี่เจ้าปีศาจพุ่งทะยานไปตามถนนเส้นเล็กเพื่อออกสู่ถนนใหญ่

     จุดหมายปลายทางของเขาคือ.. เที่ยงคืน

 

 

     ร้านอาหารกึ่งบาร์ชื่อดังคลาคล่ำไปด้วยนักท่องราตรี เนื่องด้วยคืนนี้เป็นคืนวันศุกร์ ผู้คนมากมายจึงออกมาปลดปล่อยความกดดันและความเครียดจากภาระหน้าที่ ที่ได้รับตั้งแต่เช้าวันจันทร์ถึงเย็นวันศุกร์ ผู้คร่ำหวอดกระหายแอลกอฮอล์ และใคร่เสพดนตรีสดเพราะ ๆ รวมตัวกันอยู่ที่นี่

     แต่ทว่าใกล้เวลาร้านปิดเต็มทีนักท่องราตรีก็พากันทยอยเคลื่อนทัพกลับถิ่นฐานบ้านพัก หรือจะไปแฮงค์เอ้าท์ต่อที่ไหนก็แล้วแต่ความสบายใจของแต่ละคน

     พนักงานชายล้วนช่วยกันปัด กวาด เช็ด และถู ทำหน้าที่ของตัวเองให้เรียบร้อยแล้วแยกย้ายกลับบ้านอย่างเช่นทุกวัน พวกเขาโบกมือร่ำลาก่อนที่ไฟดวงสุดท้ายจะดับลงในที่สุด

     ดับลงทั้งที่ยังมีอีกหนึ่งชีวิตที่ยังอยู่ในร้าน

     เสียงหอบกระชั้นสลับกับเสียงครวญครางของชายหญิงคู่หนึ่งดังก้องห้องน้ำเล็กแคบ มือเรียวเลิกเสื้อยืดที่มันร่วงลงไปเกะกะช่วงล่างขึ้นแล้วเร่งจังหวะพาแม่สาวเจ้าไปให้ถึงฝั่งพร้อมกัน

     สาวน้อยผมลอนหวีดครางเสียงหลงรีบยกมือเล็ก ๆ ขึ้นมาปิดริมฝีปากกระจับเคลือบลิปสติกสีนู้ด เรือนกายงามงดเพรียวบางโยกคลอนไปด้านหน้าก่อนที่ขาเล็กเสลาจะถูกยกขึ้นมาหนึ่งข้าง เธอเอื้อมมือไปจิกท่อนแขนที่เต็มไปด้วยรอยสักเพื่อระบายความกระสันซ่าน

     สองร่างกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันในห้องน้ำนานเกือบชั่วโมงกว่าจะเสร็จกิจเล่นเอาเหงื่อแตกพลั่ก เที่ยงคืนทิ้งถุงยางอนามัยลงในถังขยะแล้วจัดการเสื้อผ้าตัวเองให้กลับมาอยู่ในสภาพปกติ เขาเดินออกมาล้างมือด้านนอกข้าง ๆ กับหญิงสาวที่พึ่งจะฟัดกันจนหนำใจเมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้า

     ชื่อเที่ยงคืนเหรอเธอว่า

     ครับ

     “ลีลาดีไม่เบาเลยนะ

     “คุณก็ด้วย

     “ฉันชอบนะ ถ้าไม่ว่าอะไรพรุ่งนี้เรามา—”

     “อย่าเลยครับ ผมไม่ชอบมีอะไรกับคนเดิมซ้ำ ๆ น่ะครับ

     เพราะมันไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นอีกแล้วล่ะ

     ร่างสูงปฏิเสธด้วยน้ำเสียงสุขุมก่อนจะก้มศีรษะเล็กน้อยแล้วเดินออกมา ทิ้งคู่ขาชั่วคราวไว้ข้างหลังและไม่คิดจะหันกลับไปมอง ดวงตาเรียวสวยชำเลืองซ้ายทีขวาทีไม่มีผู้คนหลงเหลือมีแต่ความมืด เขาหลุบตามองนาฬิกาข้อมือก่อนจะพบว่าตอนนี้เป็นเวลาเกือบเที่ยงคืนเข้าไปแล้ว

     พรุ่งนี้ตื่นสายอีกแหง ๆ

     เที่ยงคืนหยิบกระเป๋าเป้ขึ้นมาสะพายบนบ่าแล้วสาวเท้าเดินออกจากร้านมายืนรอรถเหมือนอย่างทุกวัน

     แต่ทว่า

     "ซัดกันไว้ยับเลยดิ ถึงได้เดินหน้าอิ่มเอมออกมาแบบนั้น"

     เสียงทุ้มราบเรียบไม่บอกอารมณ์และความรู้สึกเรียกให้คนผิวขาวต้องหันกลับไปมอง นัยน์ตาสีเฮเซลนัทสบเข้ากับนัยน์ตาลุ่มลึกเกินจะหยั่งรู้ความคิด ห้าทุ่มนั่งกอดอกพิงจีพีเอ็กซ์อยู่ข้างร้าน ตรงนั้นแสงไฟส่องไม่ถึงหากไม่ได้เปิดไฟหน้ารถเขาก็คงมองไม่เห็น

     มันมาทำอะไร

     “อืมเที่ยงคืนขานรับ

     ใส่ถุงหรือเปล่า

     “ใส่อยู่แล้ว ถามทำบ้าอะไร

     “แค่อยากรู้ ก็เราไม่ได้เจอกันเป็นชาติ

     "แค่สามวัน"

     "ช่างมัน แล้วรออะไร ไม่มีรถกลับหอเหรอวะ"

     หลังพูดจบหนุ่มมัลติก็ขยับตัวขึ้นคร่อมเจ้าปีศาจดำแล้วขี่มาจอดเทียบเคียงบัดดี้ เที่ยงคืนเหล่ตามองเล็กน้อยก่อนที่จะพยักหน้าแผ่วเบา

     "เออ ว่าแต่มึงมาทำอะไร นัดปาร์ตี้กันอีกแล้ว?"

     ปาร์ตี้เหรอ.. แต่ทำไมไม่ได้กลิ่นเหล้าเลย ได้กลิ่นมิ้นท์อ่อน ๆ ที่คาดว่าน่าจะมาจากบุหรี่ที่เจ้าตัวชอบสูบ

     เปล่าห้าทุ่มส่ายศีรษะไปมา

     "แล้วมา—"

     ขึ้นดิ เดี๋ยวไปส่ง

     เบาะหลังเจ้าปีศาจยังว่างและตอนนี้มันต้องการคนข้าง ๆ ขึ้นมานั่งซ้อน ห้าทุ่มเอ่ยชวนออกไปตรง ๆ ไม่อ้อมค้อม ทว่าบัดดี้กลับมีท่าทีลังเล คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันเล็กน้อยก่อนจะส่ายหัวเป็นการปฏิเสธกลาย ๆ

     ไม่เป็นไร กูไม่—”

     ไม่อยากให้ใครรู้ว่าพักอยู่ที่ไหน

     ห้าทุ่มพูดแทรกขึ้นมาเพราะแค่มองตาเขาก็รู้เสียแล้วว่าอีกฝ่ายจะพูดอะไร

     อืมเที่ยงคืนไม่ปฏิเสธ เขาไม่ต้องการให้ใครมาวุ่นวายกับความเป็นส่วนตัวอีกแล้ว แค่ไอ้หมอนั่นคนเดียวก็ปวดประสาทจะแย่

     โอเค

     ในเมื่อไม่อยากให้รู้เขาก็จะไม่เซ้าซี้ ห้าทุ่มนั่งคร่อมเจ้าจีพีเอ็กซ์แล้วรอรถเป็นเพื่อน

     ไม่ว่าจะอยู่ด้วยกันกี่ครั้งก็ต้องเกิดช่วงเดดแอร์ขึ้นทุกครั้ง สองหนุ่มไม่พูดคุยกันปล่อยให้เสียงรถที่วิ่งผ่านไปผ่านมาช่วยทำลายความเงียบ ห้าทุ่มนั่งกอดอกแล้วมองตรงไปข้างหน้าอยู่อย่างนั้น เที่ยงคืนเองก็เช่นกัน

     ในบางครั้งความเงียบมันก็น่ากลัว แต่ในบางคราวมันก็ช่วยทำให้มีเวลาคิดทบทวนเรื่องที่เคยเกิดขึ้นและเรื่องที่อาจจะเกิดในอนาคต คนผิวขาวกะพริบตาแผ่วเบาแล้วเมียงมองเสี้ยวหน้าคมคายดุดัน ห้าทุ่มเคยพูดเอาไว้ว่าตนนั้นพักอยู่ที่หอพักในมหาวิทยาลัย และเขาได้ยินมาว่าหอพักพวกนั้นมีเวลาเปิดและปิดที่ตายตัวอยู่แล้ว หากใครฝ่าฝืนกลับไม่ตรงเวลาที่กำหนดเอาไว้ก็จะไม่ได้เข้าหอพัก

     แถมถูกตัดคะแนนด้วย เรื่องมากชะมัด

     แล้วนี่ก็.. จะตีหนึ่งแล้ว ไอ้บัดดี้ของเขามันจะไปซุกหัวนอนที่ไหนกัน

     ใช้ช่วงจังหวะที่เงียบขบคิดชั่งน้ำหนักตามความเหมาะสม เที่ยงคืนลอบมองหน้าบัดดี้สลับกับนาฬิกาข้อมือของตัวเองก่อนจะกลอกตามองบนอย่างเบื่อหน่ายแล้วตัดสินใจวาดขาขึ้นคร่อมซ้อนท้ายเบาะหลังของจีพีเอ็กซ์สีดำสนิททำเอาห้าทุ่มถึงกับคิ้วกระตุก

     คนผิวขาวจัดท่านั่งให้มันทะมัดทะแมงโดยไม่พูดอะไร ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

     สรุปมึงจะเอายัง—”

     เดี๋ยวกูบอกทาง แต่มึงห้าม.. เอาไปบอกใคร

     รู้กันแค่นี้ก็พอแล้ว

     เมื่อสิ้นประโยคคำสั่งห้าทุ่มไม่รอช้าใช้เท้าตบเข้าเกียร์หนึ่งแล้วขี่ออกสู่ถนนสายหลัก เขาบังคับทิศทางรถให้เป็นไปตามคำสั่งที่มาจากผู้ร่วมเดินทาง มันไม่ใช่ทางที่ซับซ้อนสักเท่าไหร่แต่ก็อยู่ห่างจากมหาลัยพอสมควร แทบจะเข้าไปในตัวเมืองเสียด้วยซ้ำ

     ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมวันนั้นไอ้เที่ยงมันถึงมาสายนัก

     เกือบครึ่งชั่วโมงกว่าจะเดินทางมาถึงห้องพักของหนุ่มวิทย์คอม บรรยากาศโดยรอบมันไม่ได้วังเวงเงียบเหงาเพราะอยู่ติดถนน ถูกรายล้อมไปด้วยร้านอาหาร ร้านสะดวกซื้อ และร้านซักรีด ไม่ค่อยต่างจากหอพักฝั่งตรงข้ามกับมหาลัยสักเท่าไหร่

     เห็นแบบนี้ก็พอเบาใจลงหน่อย

     เที่ยงคืนวาดขาลงจากจีพีเอ็กซ์แล้วล้วงกุญแจห้องออกมาจากกระเป๋ากางเกง

     หอมึงน่าอยู่ดีห้าทุ่มพูดขึ้น

     อืม

     “รีบเข้าห้องล่ะ กูจะกลับแล้ว

     “มึงจะไปนอนที่ไหน ไม่ใช่ว่าหอมึงปิดไปแล้วหรอกเหรอ

     “กูไปนอนคอนโด—”

     ถ้าไม่มีที่ซุกหัวนอนก็มานอนกับกู ให้รบกวนแค่คืนนี้ เป็นค่าตอบแทนที่มึงอุตส่าห์มาส่ง

     ถึงจะไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวายพื้นที่ส่วนตัว แต่ก็ไม่ได้ใจร้ายใจดำขนาดนั้น

     อืม รบกวนด้วยแล้วกัน กูไม่มีที่ซุกหัวนอนจริง ๆ นั่นแหละ

     คอนโดมันไกลเกิน ปัดตกไปแล้วกัน

     แค่นี้ก็เป็นคนไม่มีที่ซุกหัวนอนแล้วล่ะนะ

     เจ้าของห้องอนุญาตให้เข้ามาพักอาศัยชั่วคราวมีหรือคนอย่างห้าทุ่มจะปฏิเสธ ร่างสูงเดินตามหลังบัดดี้ไปติด ๆ กระทั่งได้มายืนอยู่ภายในห้องพักสี่เหลี่ยมขนาดเล็กกว่าห้องที่เขาพักอยู่กับรูมเมทเสียอีก

     มือแกร่งวางหมวกกันน็อกและกุญแจไว้บนโต๊ะทำงาน ถือวิสาสะกวาดสายตาสำรวจรอบห้อง

     มันเป็นห้องพักธรรมดา มีเฟอร์นิเจอร์แค่ไม่กี่ชิ้นแถมยังรกอีกต่างหาก ก็พอเข้าใจได้ว่าผู้อยู่อาศัยนั้นไม่ได้มีเวลามากพอจะเก็บกวาด

     กลับจากมหาลัยมาอาบน้ำแล้วแต่งตัวออกไปทำงาน วนลูปอยู่อย่างนั้น

     ห้าทุ่มถือวิสาสะเอนกายนอนลงบนเตียงเดี่ยวติดผนัง ยกศีรษะขึ้นมาหนุนหมอนมีกลิ่นน้ำยาปรับผ้านุ่มอ่อน ๆ หนุ่มวิทย์คอมเจ้าของห้องใช้เท้ากดเปิดพัดลมให้บัดดี้ขณะเดียวกันก็เลิกเสื้อยืดใส่ทำงานขึ้นแล้วถอดมันออกจากทางหัว เขาโยนมันใส่ตะกร้าผ้าเตรียมซักแล้วก้มลงเก็บเสื้อผ้าที่ถอดเรี่ยราดไว้กับพื้น

     ดวงตาเฉี่ยวคมสบเข้ากับเรือนกายสมส่วนเปลือยท่อนบน แอบตกใจเล็กน้อยเพราะนอกจากรอยสักมากมายที่แขนขวาแล้ว หลังไหล่ด้านขวาก็มีรอยสักเช่นเดียวกัน เขาค่อย ๆ หยัดกายลุกขึ้นมาอยู่ในท่ากึ่งนั่งกึ่งนอน ไม่ได้รู้สึกหื่นกระหายที่เห็นบัดดี้อวดแผ่นหลังขาวเนียนต่อหน้า ไม่ได้รู้สึกอะไรแบบนั้น แต่กลับกันเขากำลังสงสัยว่า

     เที่ยงคืนต้องผ่านความเจ็บปวดจากเข็มสักมามากแค่ไหนกัน

     นอกจากที่แขนกับที่หลัง มึงสักตรงไหนอีกไหมห้าทุ่มถามด้วยความสงสัย

     อยากคำนวณความเจ็บปวดนั้น

     อยากรู้ว่ามันเจ็บหรือเปล่าใช่ไหมเที่ยงคืนถามกลับโดยไม่ได้หันมามอง

     อืม

     ใช่.. ถูกแล้ว

     เสื้อตัวสุดท้ายหายลงไปอยู่ในตะกร้าผ้าเป็นที่เรียบร้อย เที่ยงคืนบิดกายคลายความเมื่อยล้าก่อนจะพลิกตัวกลับมามองหน้าคมคายของชายหนุ่มบนเตียง ห้าทุ่มเองก็มองมาทางเขาและสายตายังคงอ่านยากเหมือนเคย

     เที่ยงคืนเลือกที่จะตอบคำถามโดยการเกี่ยวขอบกางเกงวอร์มและอันเดอร์แวร์ก่อนจะดึงมันลงเกือบจะเห็นอะไรต่อมิอะไรที่นอนหลับใหลอยู่ใต้ปราการ นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มของร่างสูงจับจ้องอยู่ที่หน้าท้องของบัดดี้ เขากะพริบตาเชื่องช้ามองสิ่งที่ค่อย ๆ ถูกเผยออกมาทีละนิด

     พระจันทร์..

     รอยสักรูปจันทร์เสี้ยวประดับอยู่บริเวณช่วงวีเชปฝั่งขวา เขามองไม่เห็นดีเทลที่มันมากกว่านั้นเนื่องจากระยะที่อีกฝ่ายยืนมันค่อนข้างห่างกันหลายก้าว แต่เชื่อว่ามันคงไม่ใช่จันทร์เสี้ยวธรรมดา

     สวย แต่คงเจ็บไม่น้อย

     เที่ยงคืนดึงกางเกงตัวเองขึ้นซ่อนพระจันทร์เสี้ยวไว้ใต้ปราการดังเดิม

     มีแค่นี้

     มึงชอบพระจันทร์งั้นเหรอ

     “อืม

     ทำไมล่ะ

     “พระจันทร์มันมองได้นานกว่าพระอาทิตย์น่ะ มึงก็น่าจะรู้

     มองได้นาน ไม่แผดเผาจนหลอมละลายเฉกเช่นดวงอาทิตย์..

     แต่บางคืนก็มองไม่เห็นพระจันทร์ไม่ใช่หรือไง

     ในบางคืน.. แทบจะมองไม่เห็นดาวสักดวงเลยด้วยซ้ำ

     กูถึงได้สักพระจันทร์ไว้ที่ตัวกูไง

     “จะได้อยู่กับมันตลอดเวลางั้นสินะ

     “อืมเที่ยงคืนขานรับแล้วเงียบไปพักใหญ่ก่อนจะหัวเราะเสียงแผ่ว อ่านใจคนเก่งจังเลยนะมึงน่ะ

     รู้ไปหมด แถมรู้จริงทุกเรื่องด้วย

     ห้าทุ่มเอนตัวนอนลงบนเตียงอีกครั้งแล้วเงยหน้ามองเพดานสีครีม เขาประสานมือทั้งสองเข้าด้วยกันแล้วใช้มันรองศีรษะ เสียงฝีเท้าของบัดดี้ดังอยู่ในโสตประสาทและก่อนที่ประตูห้องน้ำจะปิดลง ร่างสูงก็พูดสิ่งที่มันติดค้างอยู่ในหัวใจออกไปให้คู่สนทนาได้รับรู้

     อ่านได้แค่เฉพาะมึง กับคนอื่นกูแทบจะไม่รู้เลยด้วยซ้ำว่าพวกเขาคิดอะไรอยู่.. แล้วกูก็คิดว่ามึงเองก็คงจะเป็นเหมือนกันเพราะมึงก็อ่านใจกูได้ แต่ไม่ทุกเรื่องหรอกนะ

     เพราะในบางเรื่อง.. เขาก็อ่านใจตัวเองไม่ออกเหมือนกัน





_____________________________

สปอย : เกินไปมี๊ยคะ เอ่อ ๆๆๆๆ ทำอาชีพพแกร็บไบค์แล้วมั้งรุ้กชั้ร งอง

ปล. เรื่องนี้เวลาอัปไม่ตายตัวค่ะ ตามอารมณ์เลย อยากลงตอนไหนก็ลง T - T

100% : เอ่อ มันคลั่งรักอารัยขนาดนั้นก่อร คุมแม่ต้องเกียมสินสอดอิ่กเท่าหรั่ยถึงจะพอ ห้ะะะะ แอแงงงงงงงงงงงงง ชอบเอาอะดิ แต่งเรยไม๊! รีวิว ชีวิตคูมแม่ที่มีรุ้กชายหลายคน /ซับหัวตาอีกรอบ

มีคนอยากเห็นรอยสักพี่น้องเที่ยงนะคะ ประมาณนี้เลยค่ะ ขอบคุณรูปจาก Pinterest ด้วยงับ เรียงจากซ้ายไปขวาจะได้เป็น รอยที่แขนขวาน้อง รอยที่หลังไหล่ขวา แล้วก็รอยที่วีเชปนะคะ


ฝากสกรีมในทวิตเตอร์ #ห้าทุ่มถึงเที่ยงคืน และคอมเมนต์เยอะๆ ด้วยนะคะ

จะตามอ่านตามไปรีให้หมดเลยยยยยยยยย

B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.723K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,822 ความคิดเห็น

  1. #5816 withmaBL (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 เมษายน 2564 / 15:14
    เลือดกระฉูด
    #5,816
    0
  2. #5815 withmaBL (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 เมษายน 2564 / 15:14
    เลือดกระฉูด
    #5,815
    0
  3. #5805 deedee2015 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 มีนาคม 2564 / 00:01
    ทุ่มมีคอนโด แสดงว่าฐานะดีอยู่ใช่ไหม แต่ทำไมถึงขอทุน หรือว่าแค่ปลานกลางแต่ไม่รวย
    #5,805
    1
    • #5805-1 jaylerqz(จากตอนที่ 7)
      1 มีนาคม 2564 / 00:14
      ไม่ได้ขอค่ะ ท่านคณะยื่นรายชื่อเพราะมีคุณสมบัติตรงตามที่เจ้าของทุนระบุไว้ค่ะ
      #5805-1
  4. #5776 Wiwha (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2563 / 20:43
    5555 กลายเป็นคนไม่มีที่จะนอนทันที
    #5,776
    0
  5. #5712 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2563 / 16:36
    สุดมากกกกกก
    #5,712
    0
  6. #5655 CallistoJpt (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 20:09
    เดี๋ยวนะคุณห้าทุ่มอะไรคือการที่ไม่มีที่ซุกหัวนอนเพราะคอนโดอยู่ไกลคะ แหมมมมมมมมมมม
    #5,655
    0
  7. #5543 Xakas (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 13:20
    อื้อหือ
    #5,543
    0
  8. #5422 vco9uhgTv8y[ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 02:38
    อั่ยพวกคลั่งรัก!!!! หึ้ยยยยย
    #5,422
    0
  9. #3325 tales story (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 17:28
    สูดปาก5555555 แรงมากกกกก เปิดให้ดูอย่างงั้นเลยนะ เที่ยงงงงง
    #3,325
    0
  10. #2491 icescreammmm (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 18:24
    ไรท์คะสลับโพตอนนี้ทันมั๊ยคะ5555555 เที่ยงงงดูโพหลัววววมากกกกก งือ🤣
    #2,491
    0
  11. #1992 tarun_ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 00:06
    จุ๊ๆ เที่ยงแซ่บอยู่เด้อออ
    #1,992
    0
  12. #1190 jxxngjay (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 11:48
    แหมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #1,190
    0
  13. #1061 Milddimmy (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 21:07
    พ่อเที่ยงมันก่เปรี้ยวใช่ย่อยนะจ๊ะ พ่อทุ่มก่เร็วหน่อย อ่านใจตัวออกให้ไวๆเนอะพ่อ
    #1,061
    0
  14. #854 Gamk (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 เมษายน 2563 / 00:49
    โห ทุ่ม555555555 ก็ไม่มีที่นอนอะเนาะๆ
    #854
    0
  15. #760 FDB88 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 22:39
    ไม่มีที่ซุกหัวนอนเลยเนอะทุ่มเนอะ
    #760
    0
  16. #701 071727 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 เมษายน 2563 / 13:01

    อยากรู้ว่าเมื่อไหร่เขาจะคบกัน?

    #701
    0
  17. #616 Lee4562 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 17:22
    ยอมทุกอย่างจิ่งๆ
    #616
    0
  18. #614 Rattanakorn__ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 15:45
    ยอมเป็นคนไร้บ้านเพื่อนอนกับเธอ อืมๆ
    #614
    0
  19. #613 Cream_2546 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 15:05
    อยากมีคนไปส่งบ้างจังค่ะพี่ทุ่ม
    #613
    0
  20. #607 Tuktik67820631 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 12:55
    อืมๆยอมเป็นคนไร้บ้านซักคืนเนาะพี่เนาะ///มองเล็บ
    #607
    0
  21. #605 kmrllpd (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 12:14
    ไหนใครบอกจะไปนอนคอนโด
    #605
    0
  22. #590 Ammilina (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 10:00
    แหม่ไม่มีที่ซุกหัวรอน
    //เบะปากมองบน
    #590
    0
  23. #578 MIN&FRONG (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 09:28
    กระสับกระส่าย นอนไม่หลับ กลายเป็นคนไร้ที่อยู่ ไม่รู้เป็นอะไรเลยค่ะ ง่อง
    #578
    0
  24. #577 Pum1981 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 08:09

    ยอมเป็นคนไร้บ้านซักคืนนะทุ่มนะ

    #577
    0
  25. #576 0818770547 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 07:18
    ทุ่ม หนุหลงรักบัดดี้ ตัวเองแล้วจร้า
    #576
    0