MOON 23:04 P(A)M #ห้าทุ่มถึงเที่ยงคืน END (สนพ. B2S)

ตอนที่ 4 : #ห้าทุ่มถึงเที่ยงคืน x หนูไม่ต้องกลัวใครจะมองไม่ดี 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20,338
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,922 ครั้ง
    9 เม.ย. 63

-นิยายเรื่องนี้คำหยาบค่อนข้างเยอะนะคะ ควรพิจารณาและอ่านเพื่ออรรถรสเพียงเท่านั้น

หนูไม่ต้องกลัวใครจะมองไม่ดี




     ประตูห้องพักเลขที่สองสองสามถูกเปิดออกและปิดลงภายในเวลาไม่กี่วินาที ชายหนุ่มตัวสูงหุ่นเพรียวสมส่วนย่างกรายเข้ามาหยัดยืนภายในห้องสี่เหลี่ยมเล็กแคบแล้วถอดรองเท้าผ้าใบคู่เก่งวางชิดติดผนังก่อนจะเดินสะโหล่สะเหล่ทิ้งร่างที่แสนจะเหนื่อยล้าลงบนเตียงเดี่ยว นัยน์ตาสีเฮเซลนัทเหลือบมองนาฬิกาบนผนังห้อง

     ตีหนึ่งครึ่ง

     พลันโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงยีนส์สีดำขาดเข่าแผดเสียงดังสั่นแถมยังสั่นครืดไม่หยุดเป็นสัญญาณเตือนว่ามีสายโทรเข้าและเหมือนกับว่าเจ้าของสมาร์ทโฟนจะรู้แล้วว่าปลายสายนั้นเป็นใคร

     มีคนเดียวเท่านั้นที่โทรมาทุกครั้งหลังเลิกงาน..

     ฮัลโหลครับแม่

     แม่ มีแค่แม่คนเดียว

     [เที่ยง เลิกงานแล้วใช่ไหมลูก]

     สำเนียงพูดอ่อนหวาน นุ่มนวล ฟังแล้วรื่นหูเหลือเกินดังอยู่ในโสตประสาทช่วยบรรเทาความเหนื่อยล้าและปวดร้าวได้เป็นอย่างดี มือเรียวจับโทรศัพท์แนบหูพลางคลี่ยิ้มเล็กๆ

     “เลิกแล้วครับ แม่กินข้าวหรือยังครับ

     [กินแล้วจ้ะ เที่ยงล่ะกินข้าวหรือยัง แม่คิดถึงหนูนะลูก]

     “อ่า กินแล้วครับ คิดถึงแม่.. เหมือนกันครับ

     คิดถึงจับใจ

     [วันนี้ที่ทำงานเป็นยังไงบ้าง ผู้ชายคนนั้น.. ไม่เข้ามาวุ่นวายเที่ยงแล้วใช่ไหม]

     มารดาเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วงสุดขั้วหัวใจ เพราะเธอกับลูกชายเพียงคนเดียวอยู่ห่างกันเกินกว่าจะดูแลถึง แต่เดิมทีเที่ยงคืนเป็นเด็กที่เกิดและโตในจังหวัดลำปางทว่าเกิดเรื่องไม่ชอบมาพากลเจ้าตัวจึงขออนุญาตเข้ามาเรียนต่อในเมือง ครั้นจะปฏิเสธเพราะไม่มีเงินจำนวนมากส่งเสียเลี้ยงดูลูกชายหากเข้าไปใช้ชีวิตอยู่ในเมืองหลวง แต่เที่ยงคืนขอยืนกรานว่าจะทำทุกทางเพื่อส่งตัวเองเรียนไม่ให้เป็นภาระครอบครัวแน่นอน

     ก็ต้องยอมปล่อยลูกไป

     คนผิวขาวเงียบไปพักใหญ่ก่อนจะพูดตอบ ครับ ไม่วุ่นวายแล้ว

     โกหก.. โกหกทั้งเพ

     [ดีแล้วจ้ะ มีเพื่อนมีฝูงกับเขาแล้วใช่ไหมเราน่ะ ยิ่งเข้ากับคนอื่นยากๆ อยู่ด้วย] ปลายสายกล่าวถ้อยคำด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลชวนเคลิ้ม เดาได้ไม่ยากเลยว่าในตอนนี้มารดาของเขากำลังทำสีหน้าอย่างไรอยู่

     เที่ยงคืนนิ่งงันกับประโยคคำถาม เปลือกตาสีไข่มุกกะพริบแผ่วเบาทว่าในทุกจังหวะที่กะพริบตากลับมีหน้าใครบางคนผุดขึ้นมาด้วย

     ใบหน้าคมคายรับกับดวงตาเฉี่ยวคมราวกับพญาเหยี่ยว จมูกโด่งสัน ริมฝีปากหยักลึก คิ้วเรียวเฉียง หน้าเบื่อโลกซังกะตาย

     ห้าทุ่ม

     มีแล้วล่ะครับเขาตอบกลับไปพร้อมรอยยิ้มที่ไม่อาจมองเห็นได้เลยว่ามันทำให้ใบหน้าเรียบนิ่งดูสดใสเพียงใด

     ถึงหน้ามันจะเหมือนหมาเซ็งก็เถอะ แต่แค่มีมันคนเดียวก็แล้วมั้ง

 

 

     บรรยากาศในมหาลัยรัฐบาลขึ้นชื่อเรื่องการปลุกปั้นนักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ไม่แพ้มหาลัยไหนมันช่างคึกคักคึกครื้นเหลือเกิน นักศึกษานับพันชีวิตชาร์จแบตเตอรี่ร่างกายในวันหยุดพักผ่อนสองวันจนแบตเต็มเปี่ยมแล้วตื่นมาเรียนกันอย่างสดชื่นไม่มีอิดโรย

     เสียงเครื่องยนต์ของรถมอเตอร์ไซค์และรถยนต์ดังเป็นระยะเนื่องจากเป็นช่วงเช้าตรู่ นักศึกษาส่วนหนึ่งมีทั้งหญิงและชายคละกันไปนั่งเม้ามอยบริเวณม้าหินอ่อนรอบลานน้ำพุกลางมหาลัย บ้างก็พากันชะม้อยชะม้ายชายตามองรุ่นพี่ตัวท็อปจากคณะวิศวกรรมศาสตร์ที่เลื่องชื่อว่าเป็นศูนย์รวมความหล่อแล้วยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายลงสตอรี่อินสตาแกรมกันยกใหญ่ บ้างก็ส่องสาวต่างคณะฆ่าเวลารอเข้าเรียน

     มาเช้าๆ มันก็จะดีแบบนี้แหละ ลานน้ำพุนี่จุดซิกเนเจอร์เลย ให้ตายเถอะ

     ทุ่มมม ว่างปะสุ้มเสียงเล็กๆ น่ารักเหมือนเด็กมัธยมต้นเอ่ยเรียกชื่อเพื่อนชายที่กำลังนั่งเพ่งจอสมาร์ทโฟนในมือแกร่ง หูสองข้างสวมแอร์พอร์ตเปิดเสียงเกือบสุด เจียร์ตบโต๊ะเบาๆ เมื่อเรียกแล้วเรียกเล่าเจ้าตัวก็ทำเป็นไม่ได้ยิน

     ห้าทุ่มกลอกตามองบนก่อนจะถอดแอร์พอร์ตออกมาหนึ่งข้าง อะไร

     “ไปเพื่อนเจียร์เอาขนมไปให้พี่บลูหน่อยได้ม้ะ คือๆๆ เมื่อวานน่ะที่บ้านเจียร์ทำคุกกี้เนยสด เจียร์ทำมาเผื่อทุ่มด้วยนะไม่ว่าเปล่าแม่สาวน้อยก็หยิบถุงคุกกี้เนยสดออกมาจากกระเป๋าผ้าลดโลกร้อนแล้ววางลงตรงหน้าชายหนุ่ม อันนี้ของทุ่ม ส่วนในกล่องนี่ของพี่บลูแหละ ทุ่มว่าพี่บลูจะชอบไหม เจียร์ตั้งใจทำมากเลยอะแต่อายจัง ไม่กล้าเอาไปให้ ฮือ ทำไงดีทุ่ม

     สาวผมเปียหน้าตาน่ารักจิ้มลิ้มตัวเล็กบอบบางดิ้นเร่าๆ งอแงพร้อมกับยกมือขึ้นมาปิดบังใบหน้าของตัวเอง เธอกำลังโดนความลังเลเล่นงาน ทั้งกล้าและกลัว ความลับที่มีแค่ห้าทุ่มเท่านั้นที่รู้ก็คือ เธอแอบชอบนายกสโมสร หรือพี่บลู สาวหน้านิ่งแต่เสียงดุคนนั้น

     กลัวพี่บลูจะไม่ชอบแล้วไล่ตะเพิดกลับมา..

     ร่างสูงนั่งฟังเพื่อนสาวตัวเล็กเพ้อรำพันเอาแต่กอดกล่องคุกกี้เนยสดสีชมพูหวานแหววแถมทำหน้าเหมือนจะร้องไห้แล้วได้แต่ส่ายศีรษะไปมาพร้อมกับถอนหายใจเฮือกใหญ่

     เพ้อเจ้อจริงๆ เลย

     ไม่ลองแล้วจะรู้หรือไงว่าพี่บลูเขาจะชอบหรือไม่ชอบห้าทุ่มพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

     ก็เจียร์กลัวนี่หว่า ไม่ได้ใจกล้าเหมือนทุ่มซะหน่อยเจียร์ทำปากยื่นปากยาวพูดสวนกลับ หรือทุ่มจะเอาไปให้พี่บลูแทนเจียร์

     จะบ้าเหรอ

     “น่านะ ทำเพื่อเจียร์สาวน้อยน่ารักคนนี้ได้ไหมทุ่ม

     “ใครบอกว่ามึงน่ารักวะ

     “เอ้ะ! ไอ้ทุ่ม!”

     “จะแปลงร่างแล้วเหรอ

     “ปากคอเราะร้าย! นี่! เอาขนมไปให้พี่บลูเดี๋ยวนี้เลย นี่คือคำสั่งจากน้องเจียร์!!”

     “ไม่เอา ไม่อยากปะโอ้ย! ไอ้เจียร์!!”

     ไม่เพียงแค่ออกคำสั่งเพราะแม่สาวน้อยผมเปียยังผุดลุกขึ้นยืนแล้วคว้าหมับเข้าที่หลังคอเพื่อนชายหน้าซังกะตายพร้อมทั้งยัดกล่องคุกกี้เนยสดใส่มือแกร่งแล้วลากถูลู่ถูกังพากันเดินไปยังห้องสโมสร ห้าทุ่มขัดขืนแค่ช่วงแรกเพราะยิ่งเขาเล่นตัวเจียร์ก็ยิ่งบีบหลังคอหนักขึ้นเรื่อยจนต้องนิ่วหน้า

     จำใจเป็นคนส่งคุกกี้สื่อรักไปโดยปริยาย

     ทั้งคู่พากันมาหยุดยืนอยู่หน้าห้องสโมสรมีสติ๊กเกอร์แปะคำว่า ห้ามเข้าก่อนได้รับอนุญาต ตัวโตๆ เจียร์ล็อกคอไอ้เพื่อนหน้าเบื่อโลกเอาไว้ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าปอดแล้วเคาะประตูห้องสามที หลังจากเคาะเสร็จเธอก็รีบวิ่งแจ้นไปแอบหลังเสาทันทีทันใด ปล่อยให้ห้าทุ่มยืนถือกล่องคุกกี้สีชมพูเคว้งอยู่คนเดียว

     ขอบคุณนะทุ่ม เดี๋ยวเที่ยงนี้เลี้ยงข้าวแล้วกันน้า

     คนส่งคุกกี้สื่อรักยืนเกาศีรษะเกรียนๆ ไม่นานนักประตูห้องสโมสรก็ถูกเปิดออกปรากฏร่างของหญิงสาวที่เขากำลังอยากเจอตัวอยู่พอดี

     หัวใจของเจ้าของคุกกี้เนยสดที่เอาแต่แอบอยู่หลังเสากำลังเต้นโครมครามแทบจะหลุดออกมานอกอก เจียร์เม้มริมฝีปากอิ่มสีแดงระเรื่อจนเป็นเส้นตรง เธอไม่ได้ยินบทสนทนาที่ห้าทุ่มและพี่บลูพูดคุยกัน แต่เธอได้เห็นรอยยิ้มพิมพ์ใจบนใบหน้าสะสวย

     แอแง น่ารักมาก

     ขอโทษที่รบกวน แต่เพื่อนผมฝากมาให้น่ะครับห้าทุ่มพูดด้วยน้ำเสียงทุ่มเรียบไม่บอกอารมณ์ นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มแอบชำเลืองมองเข้าไปในห้องสโมสรก่อนที่คิ้วจะกระตุกเบาๆ เมื่อสายตาดันสะดุดอยู่ที่แผ่นหลังกว้างคุ้นหูคุ้นตาชอบกล

     เที่ยงคืนเหรอวะ

     ขอบคุณค่ะ อ่า.. พี่กำลังจะให้คนไปตามตัวเราอยู่พอดี ชื่อห้าทุ่มใช่ไหมบลูรับกล่องคุกกี้มาถือเอาไว้แล้วเอ่ยถามชื่อของหนุ่มรุ่นน้องให้แน่ใจว่าที่เธอกำลังยืนคุยอยู่มันไม่ผิดคน

     ครับเจ้าของชื่อขานรับ มีอะไรครับ

     “จำเรื่องประกวดดาวเดือนของแต่ละคณะได้ไหม ที่พี่เคยพูดว่าจะมีการคัดเลือกดาวและเดือนของแต่ละสาขาก่อน แล้วก็หาคนที่ดีที่สุดไปฟาดกับดาวเดือนจากคณะอื่น

     “จำได้ครับ

     “สาขามัลติมีเดียเขาเสนอชื่อเรากับไอ้เจ้ากวาง กมลวรรณ รู้จักใช่ไหม

     ได้ฟังแบบนั้นคิ้วเข้มขมวดเข้าหากันยิ่งกว่าเดิม ห้าทุ่มยืนนิ่งไปพักใหญ่ก่อนจะถอยหลังสองก้าว เขาส่ายศีรษะไปมาเป็นการปฏิเสธตามประสาคนขี้เกียจขี้คร้านจะทำกิจกรรม แค่ต้องตื่นมาเรียนในแต่ละวันมันก็ยากลำบากมากพออยู่แล้ว ไม่ต้องการหาเรื่องใส่ตัวเพิ่มไม่ว่าจะกรณีใดทั้งสิ้น

     ไม่เป็นเว้ย

     ปฏิเสธตอนนี้ก็ไม่ทันแล้วบลูพูดพลางไหวไหล่แล้วเอนตัวพิงขอบประตู

     ผมไม่อยากเป็น ไม่มีใครคิดจะถามความสมัครใจของผมก่อนเลยหรือไงห้าทุ่มเอ่ยถามออกไปตรงๆ

     ไอ้กายรุ่นพี่ที่สาขาแกนั่นแหละมันเสนอชื่อแกมา

     “ไอ้พี่กายน่ะนะ ขายกันชัดๆ แล้วผมจะได้อะไรจากการประกวดดาวเดือน นอกจากเสียเวลานอน เหนื่อย น่าเบื่อ

     “อย่ามัวพูดมากอยู่ เข้ามาคัดตัวดูก่อน ได้ไม่ได้ค่อยว่ากันถือว่าช่วยๆ คณะบลูคว้าเข้าที่ข้อมือของเจ้ารุ่นน้องขี้บ่นแล้วลากเข้ามายืนจังก้าต่อหน้าเพื่อนอีกสิบกว่าชีวิตที่ถูกเสนอชื่อให้เป็นตัวแทนลงประกวดดาวและเดือน

     หนุ่มมัลติตกเป็นเป้าสายตาของเพื่อนรุ่นราวคราวเดียวกันไปโดยปริยายแต่ทว่าห้าทุ่มดันไม่รู้สึกขวยเขินหรือทำตัวไม่ถูก เขาก็ยังคงทำหน้าเหมือนโลกใบนี้ไม่มีอะไรให้ตื่นเต้นยกเว้นฮวาซากับดัว ลิปาออนเสตจ

     แต่แล้วความน่าเบื่อหน่ายแทนจะมลายหายไปพลันเมื่อดวงตาคมเฉี่ยวสบเข้ากับดวงตาทรงอัลมอนด์ตรงๆ โดยไม่มีใครเบนหลบใครแม้แต่น้อย มันเป็นเครื่องช่วยยืนยันว่าแผ่นหลังที่เขาเห็นก่อนหน้าคือแผ่นหลังของบัดดี้จริงๆ เที่ยงคืนเองก็ดูจะตกใจไม่น้อยที่เห็นเพื่อนเกลอยืนอยู่ตรงหน้า

     อย่าบอกนะว่าไอ้หมอนี่มันก็ต้องคัดตัวเหมือนกัน

     ไปนั่งกับคู่ตัวเองไปบลูตบไหล่กว้างของร่างสูงเบาๆ

     ห้าทุ่มไม่ตอบอะไรแต่ก้าวขายาวๆ ใต้กางเกงสแล็กสีเข้มเดินตรงดิ่งไปยังบัดดี้ทันทีหาใช่คู่ประกวดของตัวเอง เขาทรุดกายนั่งขัดสมาธิเคียงข้างคนผิวขาวเหมือนอย่างเคย

     ทุ่ม คู่ตัวเองอยู่ไหน พี่ซิก รองนายกสโมสรยืนกอดอกหรี่ตามองไอ้รุ่นน้องหน้านิ่งแต่กวนประสาทไม่เบา

     คนโดนเรียกไม่ได้กระตือรือร้นที่จะเปลี่ยนจุดนั่ง ห้าทุ่มเลือกที่จะกวักมือเรียกกวางให้มานั่งข้างเขาแทน ไม่ว่าอย่างไรก็จะไม่ยอมย้ายที่จะว่าแบบนั้นเลยก็ได้

     ไอ้ทุ่มนี่มัน

     แม้จะนั่งข้างกันแต่กลับไม่มีใครพูดอะไรออกมา ไม่มีบทสนทนาระหว่างกัน สองหนุ่มทำแค่เพียงนั่งฟังรุ่นพี่อธิบายขึ้นกระบวนการคัดเลือกและขั้นตอนต่างๆ ห้าทุ่มเท้าแขนไปด้านหลังประจวบเหมาะพอดีกับที่คนผิวขาวเองก็ทำแบบเดียวกัน ฝ่ามือใหญ่ทับลงบนหลังมือเรียวอย่างไม่ได้ตั้งใจ หนุ่มวิทย์คอมหน้านิ่งสนิททว่าหัวใจร่วงลงไปกองอยู่ที่ตาตุ่มสะดุ้งเล็กน้อยพลางหันขวับมองเสี้ยวหน้าคร้ามคมจากทางด้านข้างในทันที

     อะไรวะ ทำไมไม่ยกมือขึ้น

     ทว่าร่างสูงทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ห้าทุ่มยังคงวางมือซ้อนหลังมือของเขาอยู่แบบนั้นไม่ยอมผละออก ดวงตาเฉี่ยวคมมองตรงไปยังนายกสโมสรตั้งอกตั้งใจฟังเนื้อหาสาระด้วยท่าทีสงบนิ่ง มีเพียงเขาคนเดียวที่ตระหนกตกใจไปเอง เที่ยงคืนลอบพ่นลมหายใจอย่างปลงตกก่อนจะหันกลับมามองตรงไปข้างหน้าเหมือนอย่างเพื่อนคนอื่น

     ช่างแม่งแล้วกัน

     เอาล่ะ พี่ตกลงกันแล้วว่าจะคัดคนออกก่อนเพราะจำนวนในตอนนี้มันเกินมาคู่นึง เป็นความผิดพลาดของพวกพี่เอง ต้องคัดออก พี่กำลังลังเลว่าจะเอาใครออกดีระหว่างคู่ไอ้น้องหน้าหล่อๆ คนนั้น กับคู่ไอ้น้องทุ่มที่พึ่งจะหาตัวเจอ

     บลูพูดพลางทำหน้าหนักอกหนักใจเพราะเด็กสองคนนั้นจัดได้ว่าหน่วยก้านดีแต่มีตำหนิพอกัน คนที่มาจากสาขาวิทยาการคอมนั้นหน้าตาดี หุ่นดี ผิวดี แต่มีรอยสักที่แขนขวาซึ่งมันยากต่อการอำพราง หากจะเอาไปลงประกวดคงต้องให้ใส่เสื้อแขนยาวสถานเดียว ส่วนไอ้เจ้าคนที่มาจากสาขามัลติมีเดียก็หัวเกรียน หน้าตาเบื่อหน่ายโลก ไม่ยิ้มแย้มสักนิด แถมยังพูดจาไม่ค่อยเข้าหูอีกต่างหาก คนที่จะลงคัดตัวเป็นดาวอีกคนก็ส่วนสูงยังไม่ผ่าน อีกคนก็หน้าซังกะตายพอกัน

     เลือกยากมาก..

     “อยากจะขอถอนตัวกันเองไหมไอ้สองคู่นั้น อันนี้ถามตามความสมัครใจแล้วนะ

     ได้ฟังรุ่นพี่พูดแบบนั้นก็รู้สึกใจเต้นตุ้มๆ ต่อมๆ เที่ยงคืนอยากจะยกมือขอถอนตัวเดี๋ยวนี้แต่ทว่าถ้าเขาถอนตัวห้าทุ่มก็ต้องลงประกวดแทน ซึ่งดูจากสีหน้า แววตา และประโยคที่ได้ยินก่อนเจ้าตัวจะโดนลากคอเข้าห้องสโมสรก็บอกได้แล้วว่าห้าทุ่มเองก็ไม่ได้อยากลงประกวดเลยสักนิด

     ควรจะทำยังไงกับชีวิตดีวะ

     ไอ้ทุ่มมึงยก—”

     มึงนั่นแหละที่ต้องยก

     น้ำเสียงที่กล่าวแทรกแฝงความยืนกรานห้ามโต้แย้งใดๆ ใบหน้าของชายหนุ่มนั้นเดาอารมณ์ไม่ออก เที่ยงคืนขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วมองหน้าบัดดี้ที่ออกคำสั่งให้เขายกมือขอถอนตัวแทนที่เจ้าตัวจะยกมือเสียเอง

     มึงไม่อยากเป็นไม่ใช่หรือไง คนที่ต้องยกมันคือมึงคนผิวขาวโต้กลับให้ได้ยินกันแค่สองคน

     เลิกเถียงแล้วยกมือไปเถอะ มึงเป็นเดือนคณะไม่ได้หรอก เพราะรอยสักมึงน่ะถกแขนเสื้อขึ้นก็เห็นแล้ว

     "แต่กู-"

     "หรือว่ามึงอยากเป็น?"

     "ไม่ กูไม่อยากเป็น กูโคตรไม่ชอบเลย"

     "'งั้นก็ขอถอนตัวซะ กูไปแทนเอง"

     แม้สุ้มเสียงจะอ่อนลงทว่ามันแฝงความนัยไว้มากมาย ขณะเดียวกันสายตาก็ลึกล้ำจนยากจะหยั่งถึง เป็นอีกครั้งที่เที่ยงคืนไม่อาจจะเข้าใจความหวังดีที่อีกฝ่ายหยิบยื่นให้โดยที่เขาเองก็ไม่ได้ร้องขอ ทั้งที่ก็อยากหยิบยื่นความหวังดีให้ห้าทุ่มกลับบ้างแต่ดูเหมือนว่าเจ้าตัวจะไม่อยากรับมัน

     ทำไมถึงไม่เป็นผู้รับบ้างวะ

     ดวงตาสีเฮเซลนัทเคลือบไปด้วยความสงสัยใคร่รู้และต้องการคำตอบ หนุ่มมัลติชำเลืองมองเล็กน้อยก่อนจะตัดสินใจพูดเหตุผลออกไปช่วยไขความข้องใจของบัดดี้

     กูของคำนวณดูแล้วว่าระหว่างมึงกับกู ใครควรจะถอนตัวมากกว่านั้น และผลมันก็ออกมาว่ามึง

     ห้าทุ่มพูดเสียงเรียบพร้อมกับมองหน้าคู่สนทนาตรงๆ มือที่เคยซ้อนทับหลังมือเรียวค่อยๆ ยกขึ้นมาวางไว้บนศีรษะทุยราวกับต้องการหาที่พักมืออย่างไรอย่างนั้น

     ที่ผลมันออกมาเป็นมึงก็เพราะ มึงมีภาระที่ต้องทำ มึงทำงานหลังเลิกเรียน ส่วนกูนอนตีพุง มันก็เลยไม่มีเหตุผลอะไรที่กูจะโยนภาระอีกชิ้นให้มึงทั้งที่ความจริงแล้วกูสามารถแบกมันไว้กับตัวก็ได้ กูไม่ใช่พวกโลกส่วนตัวสูงหรือเหนียมอาย แค่เป็นคนขี้เกียจ เพราะงั้นไอ้การลงประกวดดาวเดือนอะไรนี่มันไม่สามารถสร้างความเดือดร้อนให้กับกูได้หรอก

     มันก็แค่กิจกรรมหนึ่ง แม่งก็ทำกันทุกคณะไม่เห็นจะมีใครตาย

     อีกอย่าง กูอยากลองเป็นเด็กกิจกรรมดู มันอาจจะสนุกก็ได้ใครจะไปรู้

     เรียวปากหยักลึกกระตุกยิ้มเล็กๆ ที่มุมปากสร้างความประหลาดใจให้กับคู่สนทนาเป็นอย่างมาก ทั้งคำตอบที่ได้รับ ทั้งรอยยิ้ม และทั้งสัมผัสนุ่มนวลชวนหัวใจไหวสั่น

     จะทำกันเกินไปแล้วนะไอ้หน้าหมาเซ็ง..

     ตาสีเฮเซลนัทเปล่งประกายราวกับดาวบนฟ้าในยามราตรีมืดสนิทแทบจะไร้ซึ่งความหม่นหมองทำคนมองคล้อยเคลิ้ม ห้าทุ่มนั่งนิ่งไปพักใหญ่ก่อนจะเคลื่อนมือจากศีรษะลดลงมาที่ขมับสวยแล้วใช้นิ้วเรียวเกลี่ยผมที่ปรกหน้าผากเนียนเกลี้ยงอย่างเบามือก่อนที่จะชักมือกลับเมื่อตั้งสติได้ จำต้องแสร้งตีหน้านิ่งไม่รู้สึกรู้สา

     ส้นตีนเถอะไอ้ทุ่ม

     ผมคุยกันแล้วครับ เที่ยงคืนขอถอนตัวส่วนผมลงประกวดหนุ่มมัลติมีเดียยกมือแล้วถือวิสาสะพูดเองเออเอง

     พวกแกดีลกันแล้วใช่ไหม ทุ่มไม่ได้พูดเองเออเองใช่เปล่าบลูถามซ้ำให้แน่ใจ

     ครับ ผมขอถอนตัวเป็นเที่ยงคืนที่พูดโต้ตอบกับนายกสโมสร คำตอบของเขาทำรุ่นพี่หลายคนถึงกับเสียดาย เพราะด้วยหน้าตาที่หล่อจนเรียกได้ว่าหล่อที่สุดในคณะไอที กับความสามารถเล่นดนตรีได้แทบทุกชนิทมันทำให้เจ้าตัวถูกเพ่งเล็งเป็นพิเศษ

     น่าเสียดาย

     ขอตัวนะครับ

     ลั่นวาจากล่าวคำถอนตัวเสร็จสรรพก็ไม่มีความจำเป็นต้องอยู่ต่อ เที่ยงคืนหยัดกายยืนขึ้นเต็มความสูงก่อนจะเสยผมที่ร่วงหล่นลงมาปรกหน้าผากจนเกือบจะบดบังสายตาขึ้นเผยให้เห็นคิ้วที่มันถูกกั้นให้แหว่งแล้วสาวเท้าเดินออกจากห้องคัดตัวเฟ้นหาผู้ที่จะลงประกวดดาวและเดือน

     ห้าทุ่มมองตามแผ่นหลังของหนุ่มวิทย์คอม มือแกร่งรีบล้วงสมาร์ทโฟนออกมาจากกระเป๋ากางเกงสแล็กแล้วกดถ่ายบัดดี้จากทางด้านหลังทันทีก่อนที่ประตูจะปิดลง ดวงตาเฉี่ยวคมพิจารณารูปถ่ายหลังกว้างๆ เพียงไม่กี่วินาทีแล้วตัดสินใจอัปลงอินสตาแกรมส่วนตัวแม้ว่าภาพมันจะดูเบลอไม่ชัดไปบ้างเพราะรีบถ่ายไม่ได้สนใจจะโฟกัส

     ตั้งเป็นไพรเวทเอาไว้ ไม่มีใครเห็นอยู่แล้ว

23.04pm : Instagram update

กูจะคอยอยู่กับมึง จนกว่ามึงไม่ต้องการ

     




_____________________________


สปอย : เอาซี่ เป็นแทนเองงงงงงงงง กูจะเป็นแทนเองงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง มั่ยต้องเหน่ย มั่ยต้องทัมอะรัยทั้งนั้นนนนนนนนน ว้อยยยยยยย

ปล. เรื่องนี้เวลาอัปไม่ตายตัวค่ะ ตามอารมณ์เลย อยากลงตอนไหนก็ลง T - T

100% : เออออออ เอ้า เอาเข้าไป!!!!! เป็นทุกอย่างให้เทอแน้วมั้ง!! พ่อบุญทุ่ม! ทุ่มเทจนน่ามอหออออออออออ อะไรขนาดนั้นก่อรรรรรรรร ไอ่รุ้กคลเน้!!!

ฝากสกรีมในทวิตเตอร์ #ห้าทุ่มถึงเที่ยงคืน และคอมเมนต์เยอะๆ ด้วยนะคะ

จะตามอ่านตามไปรีให้หมดเลยยยยยยยยย

B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.922K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,822 ความคิดเห็น

  1. #5774 Wiwha (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2563 / 19:38
    งื้ออ ทุ่มสุดๆอ่ะ
    #5,774
    0
  2. #5759 3063230632 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 กันยายน 2563 / 21:00

    งื้อออออ
    #5,759
    0
  3. #5741 ilee2 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2563 / 17:38
    ยังไงอ่ะพ่อคุณทุ่มมมม
    #5,741
    0
  4. #5709 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2563 / 16:00
    อะโหหหหหหห
    #5,709
    0
  5. #5705 lineage of brave (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2563 / 18:18
    พ่อบุญทุ่ม พ่ออบอุ่น รักๆๆๆๆๆๆ
    #5,705
    0
  6. #5686 pirayamanop (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2563 / 02:48
    จ้าาาพ่อไมโครเวฟฟ เเอบรู้จักน้องมาก่อนป้ะเนี่ยยย อุ่นจนร้อนขนาดนี้
    #5,686
    0
  7. #5652 CallistoJpt (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 18:37
    ทั้งห่วงทั้งปกป้องเขาขนาดนี้แล้วอะทุ่ม พ่อคนอบอุ่นดั่งฮีตเตอร์
    #5,652
    0
  8. #5648 0923162115 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2563 / 21:40
    ปกป้องเก่งงง
    #5,648
    0
  9. #5604 may warissara (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 13:50
    ปาดน้ำตา พ่อห้าทุ่มของหนู
    #5,604
    0
  10. #5603 SandSeaSun (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 12:58
    มันอะไร ยังไงคะห้าทุ่มมมม
    #5,603
    0
  11. #5540 Xakas (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 12:36
    ไอ-เซ็ง เกินไปแล้วนะ งื้อออออ
    #5,540
    0
  12. #5526 B_Bipora_a (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2563 / 17:12
    เอาที่พ่อสบายจายยยยย
    #5,526
    0
  13. #5525 B3erry (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2563 / 11:41
    แหมม พ่อคนขี้รำคาญอ่ะเนอะ
    #5,525
    0
  14. #5420 vco9uhgTv8y[ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 01:57
    คำว่าคลั่งรักไม่ไกลเกินจริงแล้วค่ะ//จกป๊อปคอร์น
    #5,420
    0
  15. #5355 Koi 76 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 20:56
    สุดยอดทุ่ม นายนี่ทุ่มจริง ๆ ฉันชอบคนแบบนี้จริง ๆ ช่วยเหลือคนอื่นในส่วนที่ตัวเองทำได้ ไม่เกลียดคร้านนนน
    #5,355
    0
  16. #5131 ychibi (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 05:00
    ไม่ใช่ห่วงรอยสักหรอกค่ะ จริงๆ หวงเค้า
    #5,131
    0
  17. #4881 Mei04 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 11:48
    ลึกๆ ในลึกๆ ในลืบๆ สนใจอยู่แหละ
    #4,881
    0
  18. #4408 tunxmay (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 12:32
    ทุ่มชอบเขาแล้วใช่มั้ยลูก
    #4,408
    0
  19. #3790 cactus090 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 08:46
    เมเดๆรหัสเเดงๆ อิชั้นพบเจอคนกินเต้าหู้ค่าาาา
    #3,790
    0
  20. #3758 ENJOY_EVERYDAY (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 14:49
    กลัวเค้าจะเหนื่อยล่ะสินะ ตัวเองเหนื่อยไม่เป็นไรเลย
    #3,758
    0
  21. #3737 JUPETER_PINK (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 12:19
    พ่อบุญทุ่มช่างดีเหลือเกินนน
    #3,737
    0
  22. #3569 KeyTeen Labkop (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 06:59

    เพ่แน่มากคับ คนคูลๆมันต้องอย่างเง้
    #3,569
    0
  23. #3566 Pawitvp (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 00:43
    ทุ่มนายมันแน่!!!
    #3,566
    0
  24. #3560 doublendoubleo (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 23:38
    ใจพี่แม่งโคตรได้ แต่เนียนเกินไปละนะ ทั้งจับมือจับหัวจับผม เกิ้นนนนนนนน
    #3,560
    0
  25. #3527 M_M9397 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 14:41
    ลูกน้องพี่ทุ่มค่ะ เทอจะเเสนดีอะไรขนาดเนนนน้
    #3,527
    0