MOON 23:04 P(A)M #ห้าทุ่มถึงเที่ยงคืน END (สนพ. B2S)

ตอนที่ 3 : #ห้าทุ่มถึงเที่ยงคืน x หลงรักจันทร์ หลงรักคุณเป็นบ้า 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,497
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,906 ครั้ง
    8 เม.ย. 63

-นิยายเรื่องนี้คำหยาบค่อนข้างเยอะนะคะ ควรพิจารณาและอ่านเพื่ออรรถรสเพียงเท่านั้น

หลงรักจันทร์ หลงรักคุณเป็นบ้า




     ตั้งแต่เปิดเทอมมากิจกรรมในมหาลัยก็สูบพลังงานเรี่ยวแรงจะใช้ชีวิตในแต่ละวันเกือบหมดสิ้น กว่าจะพาร่างพังๆ เดินทางมาถึงวันหยุดสุดหรรษานอนแผ่หลาในหอพักได้ก็เกือบปางตาย ทั้งเรียนทั้งเข้าห้องประชุมทำกิจกรรมอะไรนักหนาก็ไม่รู้

     เหนื่อยเป็นบ้า

     ทว่าวันหยุดทั้งทีกับมีมารมาผจญ ไอ้ที่วางแพลนไว้ว่าจะนอนยาวตั้งแต่ทุ่มครึ่งจนถึงเที่ยงของอีกวันกลับต้องมานั่งหน้าเบื่อโลกอยู่ในร้านอาหารกึ่งบาร์มีเสียงดนตรีสดเคล้าคลอช่วยสร้างบรรยากาศให้การสังสรรค์ไม่จืดชืดแทน

     มือแกร่งยกกระป๋องเบียร์ขึ้นมากระดกเพียงสองสามอึกก่อนจะวางมันลงที่เดิม ห้าทุ่มถอนหายใจเบาๆ เขาไม่ได้อยากจะมาเหยียบที่นี่เลยแต่ดันโดนไอ้คู่แฝดโจโฉกับโจชัวลากคอมาด้วย แถมเอาชื่อรุ่นพี่ที่เขาเองก็เคารพรักเหมือนพี่ชายแท้ๆ มาอ้าง แล้วแบบนี้จะไปปฏิเสธได้ยังไงกัน

     เซ็งที่สุด อดดูฮวาซาไลฟ์เลย

     ทุ่ม ทำหน้าให้มันดีๆ หน่อยดิ ชวนมาเที่ยวนะเนี่ยโจโฉที่นั่งอยู่บนโซฟาฝั่งตรงกันข้ามพูดขึ้น

     กูไม่ได้อยากมาห้าทุ่มตอบอย่างคนกำลังเบื่อหน่าย แล้วเมื่อไหร่พวกพี่ๆ จะมาวะ กูอยากกลับละ—”

     ไอ้ทุ่มมันก็ทำหน้าซังกะตายแบบนี้มาตลอด มึงยังไม่ชินอีกเหรอ

     ประโยคคำถามของห้าทุ่มถูกน้ำเสียงทุ้มลุ่มลึกของชายปริศนาพูดแทรกขึ้นมาเรียกให้เด็กหนุ่มเกือบสิบชีวิตเอี้ยวศีรษะมองหาต้นเสียงพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย ห้าทุ่มถือกระป๋องเบียร์ค้างไว้ก่อนจะเงยหน้าขึ้น ดวงตาคมเฉี่ยวจับจ้องไปที่ชายหนุ่มตัวสูงชะลูดสามชีวิต ทั้งสามคนใส่ชุดลำลองสบายๆ แต่ยังดูหล่อเหลาเอาการเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน

     พี่โบ ร่างสูงเอ่ยเรียกก่อนที่จะวางกระป๋องเบียร์ในมือแล้วยกมือไหว้ด้วยความเคารพ ทว่าสีหน้าและแววตายังเบื่อหน่ายไปเสียทุกอย่างอยู่ดี

     พี่โบ พี่ทิว พี่คิม หวัดดีครับพี่

     หวัดดีค้าบบ เฮียไม่มาเหรอครับพี่

     กว่าจะมานะพี่ ผมรอจนจะเมาแล้วเนี่ย ฮ่าๆๆๆ

     หนุ่มๆ ยกมือไหว้รุ่นพี่คนละทีสองทีกระทั่งสามหนุ่มเดินมาถึงโต๊ะแล้วนั่งลงบนโซฟาตัวยาว เทอร์โบ หนุ่มวิศวกรรมเครื่องกลที่พึ่งจบหมาดๆ แล้วเดินสายทำงานทางด้านซ่อมบำรุงภาคเอกชน เลือกที่หย่อนก้นนั่งเคียงข้างเด็กหนุ่มหน้าตาเบื่อหน่ายซังกะตาย

     โตเป็นหนุ่มแล้วแฮะ ยังรู้สึกเหมือนกับว่าพึ่งไปงานปัจฉิมมันมาเมื่อวานเลย

     ทำไมวันนี้ถึงออกมาได้ ปกติไม่ให้เห็นหน้าเห็นตาเลยนี่หว่าร่างสูงพูดก่อนจะยกมือขึ้นมาวางไว้บนศีรษะเกรียนๆ ของรุ่นน้องแล้วโยกคลอนไปมา

     ห้าทุ่มไม่พูดอะไรแต่เอียงศีรษะหลบไม่ยอมให้พี่ชายที่เคารพเล่นหัวโดยง่าย คนขี้รำคาญเขยิบหนีเว้นช่องว่างระหว่างกันเพียงเล็กน้อยก่อนจะกระดกเบียร์ในกระป๋องจนหมด

     เฮียไม่มาเหรอครับน้องครีม หนุ่มแว่นกลมเฟรชชี่จากคณะแพทย์เอ่ยถาม

     พ่ออะเหรอ ตอนแรกว่าจะมาแต่ทะเลาะกับมี๊ทิวว่าพลางคีบน้ำแข็งใส่แก้ว

     ทะเลาะกันเรื่องไรอะพี่โจโฉถามบ้าง

     เห็นว่าพ่อทำโมเดลมี๊เละคาตีนมั้ง มึงก็รู้ว่ารายนั้นรักโมเดลไม่น้อยไปกว่ารักพ่อกูเลย ส่วนพ่อก็กำลังตามง้อเมียอยู่คิมพูดต่อ

     โหย..” โจชัวถึงกับหน้าแหย จะสงสารใครดีวะพี่

     ไม่ต้องหรอก เดือนก่อนทะเลาะกันเรื่องเกมทำท่าฉุนเฉียวมี๊บอกจะไม่คุยด้วยสามวัน กูเห็นไม่ถึงสามนาทีก็ลงรูปคู่บอกรักกันไปบอกรักกันมาอยู่นั่นหัวหน้าแก๊งลูกฉลามพูดอย่างติดตลก แต่สิ่งที่เขาพูดล้วนเป็นเรื่องจริงทั้งนั้น

     ว่าแต่พวกมึงน่ะ ที่มหาลัยเป็นยังไงบ้าง

     เทอร์โบเริ่มถามไถ่เรื่องความเป็นอยู่ในรั้วมหาลัย เด็กบางคนในที่นี้กำลังเล่าเรียนอยู่ในสถาบันเก่าที่พวกเขาสามคนพึ่งจะเรียนจบแล้วก็รับปริญญามาเมื่อไม่กี่เดือนก่อนหน้า แต่บางคนก็เรียนสถาบันเดียวกับหัวหน้าแก๊งอย่างสิงห์ใหญ่ และหนึ่งในนั้นมี ห้าทุ่ม

     หนุ่มเครื่องกลไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับเด็กปีหนึ่งเกือบสิบคนโดยตรง แค่รู้จักกันผ่านเจ้าคู่แฝดโจโฉและโจชัว เนื่องจากทั้งคู่เป็นรุ่นน้องบ้านใกล้เรือนเคียงเห็นกันมาตั้งแต่อ้อนแต่ออก พอโตขึ้นเจ้าแฝดก็มาเกาะแข้งเกาะขาของเข้าเฟลคซ์ด้วย แถมยังลากเพื่อนพ้องที่ไม่รู้ไปหามาจากไหนตามมาอีกเป็นพรวน

     ร้อนให้ไอ้โบต้องไปกอดขาพ่อขอเอาเจ้าพวกนี้เข้าแก๊งอีก

     ตอนแรกพ่อปฏิเสธเสียงแข็งว่าอย่างไรก็จะไม่รับเพราะพวกนี้ยังเด็กเกินไป เกรงว่าจะคึกคะนองแล้วสร้างปัญหาในภายหลังกลัวจะตามเก็บกวาดกันไม่หวาดไม่ไหว จึงทำให้พวกเขาสามคนต้องเอาหัวเป็นประกันว่าเด็กพวกนี้จะไม่สร้างปัญหาแน่นอน พวกเขาจะเป็นพี่เลี้ยงให้เองไม่ต้องห่วง

     ขอแค่พ่อไว้ใจและเชื่อใจ

     ถ้าพวกมันก่อเรื่องเดือดร้อน มึงจะรับผิดชอบยังไง มึงรู้ใช่ไหมว่ากูกับพี่ๆ ของมึงไม่ได้มีเวลาตามเช็ดตามล้างเหมือนเมื่อก่อนตอนที่พวกมึงยังเด็ก พวกกูตามซัพพอร์ตไม่ได้ขนาดนั้น

     น้องจะตามล้างแล้วก็จัดการเอง พ่อไม่ต้องห่วง

     มึงสามคนจัดการกับปัญหาของตัวเองได้แล้วใช่ไหมถึงกล้าพูดว่ามึงจะรับผิดชอบปัญหาของคนอื่นน่ะ

     ครับ

     งั้นก็ตามใจ

     ขอบคุณครับบ

     แต่พลาดมาเมื่อไหร่ คนที่จะโดนหนักสุดคือมึง ไอ้โบ

     แหะๆ พ่อจะด่าจะตีน้องยังไงก็ได้ แต่อย่าให้พี่เตอร์ตีนะ พี่เตอร์ตีเจ็บอะ

     ใครก็ได้ยกเว้นพี่เตอร์..

     นั่งคลอนกระป๋องเบียร์ในมือฟังชาวแก๊งพูดคุยสัพเพเหระ บ้างก็หัวเราะกับเรื่องเล่าสัปดนของเจ้าคู่แฝด เสียงนุ่มของนักร้องบนเวทียกสูงกลางร้านที่กำลังขับร้องบทเพลงลึกซึ้งกินใจช่วยสร้างสุนทรีทางอารมณ์ หากแต่ห้าทุ่มก็ยังรู้สึกเบื่อหน่ายอยู่ดี

     ไม่มีอะไรน่าสนใจเลย

     อ้าว ทุ่มจะไปไหนอะน้องครีมโพล่งถามทันทีที่เห็นร่างสูงหยัดกายยืนขึ้น

     สูบบุหรี่ห้าทุ่มตอบโดยไม่หันกลับมามอง มือแกร่งสอดเข้ากระเป๋ากางเกงวอร์มแล้วสาวเท้าเดินหาที่ปลีกวิเวก

     นอกจากจะมีนิสัยขี้เบื่อ ขี้เกียจ และไม่เต็มใจที่จะช่วยเหลือแต่มือมันไปเอง พ่อหนุ่มมัลติคนนี้ยังมีนิสัยไม่ชอบหยุดฟังคำพูดของคนอื่นอีกด้วย ช่วงขายาวตามประสาคนสูงร้อยแปดสิบห้าเซนติเมตรก้าวพาตัวเองเดินไปหลังร้านหามุมสูบบุหรี่คลายเครียด มือที่ล้วงกระเป๋ากางเกงวอร์มสีดำคลำหาซองมาร์ลโบโร

     แต่ทว่าปลายเท่าที่กำลังก้าวข้ามอาณาเขตระหว่างร้านและหลังร้านเป็นต้องชะงักค้างแล้วย่ำอยู่กับที่เมื่อได้ยินเสียงของคนสองคนกำลังถกเถียงกัน ดูเหมือนเนื้อหาของบทสนทนานั้นจะแรงขึ้นเรื่อยไม่มีทีท่าว่าจะยอมกัน

     เสียงคุ้นหูแปลกๆ

     แม้จะบอกกับตัวเองว่าไม่ควรใส่ใจเพราะไม่ใช่ธุระกงการอะไรของเขา หากแต่ไอ้ขาคู่นี้มันกลับไม่รักดี เพราะเมื่อได้ยินเสียงคุ้นหูละม้ายคล้ายคลึงกับเสียงของใครสักคนที่เขารู้จักมันก็รีบสาวเท้าก้าวพาตัวเองเดินตามหาต้นเสียงฉุนเฉียวนั่นในทันที

     มึงจะมาที่นี่อีกทำไม มึงต้องการอะไรจากกูอีกวะ

     “ทำไมกูจะมาไม่ได้ นี่ร้านมึงหรือไง

     “งั้นก็ไปให้พ้นหน้ากู

     “เป็นเหี้ยอะไรทำไมถึงเอาแต่พูดจาหมาไม่แดกกับกูทุกครั้งที่เจอหน้ากัน มึงเป็นเหี้ยอะไรวะเที่ยง

     คิ้วเรียวเฉียงกระตุกเบาๆ ชื่อคู่สนทนาหลุดออกมาจากเรียวปากของชายปริศนา ประจวบเหมาะพอดีกับที่ห้าทุ่มเดินมาถึงจุดเกิดเหตุ นัยน์ตาคมเฉี่ยวมองตรงไปที่ชายหนุ่มผิวขาวสวมเสื้อยืดสีดำสนิทสกรีนชื่อร้านไว้กลางอกบ่งบอกว่าเจ้าตัวเป็นพนักงานร้านนี้ แขนข้างขวามีรอยสักอนูบิส เข็มทิศและดีเทลอื่นๆ อีกมากมายลากยาวมาจนเกือบถึงข้อมือ คิ้วข้างขวาแหว่ง และปากอิ่มคว่ำเล็กๆ เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว

     เที่ยงคืน..

     คนผิวขาวพนักงานเสิร์ฟพ่วงตำแหน่งอาหารตาลูกค้าสาวน้อยสาวใหญ่ในร้านกำลังรั้งข้อมือตัวเองให้หลุดจากการจับกุม แต่ทว่ายิ่งขัดขืนมือใหญ่ก็ยิ่งบีบข้อมือเขาแน่นจนขยับแทบไม่ได้ ดวงตาทรงอัลมอนด์เคยไร้แววไร้ซึ่งความรู้สึก ทว่าตอนนี้กลับกราดเกรี้ยวแกมวูบไหว

     ซ่อนความหม่นเศร้าเคล้าความเจ็บปวด

     ปล่อย กูจะไปทำงาน

     “กูไม่ปล่อยจนกว่ามึงจะยอมคุยกับกู

     “กูไม่คุย ไม่มีเหี้ยอะไรจะคุยกันแล้ว ต่างคนต่างอยู่เถอะว่ะเซียน

     น้ำเสียงที่ก่อนหน้าเกรี้ยวกราดไม่ต่างจากแววตาอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัดคล้ายกับคนหมดแรงจะขัดขืนดึงดัน ชายหนุ่มตัวสูงใหญ่มีรอยสักคล้ายคลึงกันอยู่ที่แขนซ้ายไล้สายตาเรียบนิ่งพิจารณาใบหน้าของคนผิวขาว อีกฝ่ายตัวเล็กกว่าเขามากนักแม้ส่วนสูงจะห่างกันเพียงห้าเซนติเมตรก็ตาม

     ทัพเซียนคลายแรงจับปล่อยข้อมืออดีตคนรักให้เป็นอิสระก่อนที่จะเสยผมตัวเองขึ้นคล้ายคนกำลังสงบสติอารมณ์ที่มันคุกรุ่น

     จะคุยกับกูดีๆ ได้หรือยังเขาเอ่ยถามอีกครั้งให้แน่ใจและหวังว่าคำตอบจะน่าพึงพอใจ

     “กูไม่คุย ไม่อยากคุยเที่ยงคืนยังคงยืนกรานคำเดิม

     ดวงตาคมกริบเกรี้ยวกราดฉับพลัน ทัพเซียนกัดฟันกรอด กูให้มึงตอบกูอีกที

     “เลิกประสาทได้แล้ว กูบอกว่ากูไม่คุยไง

     “มึงอยากโดนมากเลยใช่ไหม มึงอยากโดนมากเลยสินะ

     “ถ้าการต่อยกูมันจะทำให้มึงเลิกยุ่งกับชีวิตกู.. มึงก็ต่อยเลย

     จนกว่าจะสาแก่ใจแล้วไสหัวไปสักที

     คำอนุญาตที่ออกมาจากปากของเที่ยงคืนเปรียบเสมือนเชื้อเพลิงราดลงบนกองไฟทำให้มันลุกโชนยิ่งกว่าเก่า นัยน์ตาสีนิลอัดแน่นไปด้วยความโมโหโกรธาจับจ้องใบหน้าคนผิวขาวราวกับว่าอยากจะบีบให้แหลกคามือ ทัพเซียนใช้เรียวลิ้นดุนดันกระพุ้งแก้มก่อนที่จะง้างมือหมายจะตบลงบนแก้มเนียนที่เคยพรมจูบทุกครั้งก่อนนอนหลับ เที่ยงคืนเองก็ไม่คิดที่จะหลบหนีแม้จะรู้อยู่แก่ใจว่าอีกฝ่ายจะทำอะไร

     ท่าทีเย็นชาไร้ความรู้สึกแต่ลึกๆ มันกำลังเจ็บเสียจนใจแทบขาด

     ทว่าฝ่ามือที่ควรจะกระทบปรางแก้มกลับนิ่งค้างอยู่กลางอากาศสร้างความประหลาดใจให้แก่พนักงานเสิร์ฟขอบตาร้อนผ่าวมากนัก ทัพเซียนขมวดคิ้วก่อนจะจ้องหน้าเจ้าของมือแกร่งที่คว้ามือของเขาเอาไว้ทำให้ไม่อาจฟาดฝ่ามือลงบนแก้มอดีตคนรักระบายความโกรธเกรี้ยวได้

     ไอ้เวรที่ไหนมันกล้าเข้ามาเสือก

     เสือก—”

     มึงกำลังทำมันร้องไห้นะ

     สุ้มเสียงไม่กราดเกรี้ยวหากแต่วางอำนาจอยู่ในที ห้าทุ่มบีบข้อมือของชายหนุ่มตรงหน้าแรงขึ้นอีกนิดพร้อมกับจ้องตาตรงๆ ไม่มีการหลบหรือหวาดกลัวแต่อย่างใด ทัพเซียนกระตุกข้อมือตัวเองจนกลับมาเป็นอิสระได้อีกครั้ง ดวงตาของเขาที่มองชายหนุ่มผู้มาเยือนดูวาวโรจน์เหมือนพ่นไฟได้

     เกิดคำถามมากมายภายในหัว คนผิวขาวยืนคั่นกลางระหว่างผู้ชายตัวสูงใหญ่สองคน ทั้งคู่แทบจะบังเขามิดทั้งที่เขาเองก็สูงถึงร้อยแปดสิบเซนติเมตรไม่ได้ตัวเล็กบอบบาง

     มึงเป็นใคร

     “ไอ้ทุ่ม เรียวปากอิ่มเปล่งเสียงเรียกชื่อออกมาก่อนจะเอี้ยวศีรษะกลับไปมองเพียงเล็กน้อย

     มาได้ยังไงวะ

     ทัพเซียนมองหน้าอดีตคนรักสลับกับชายหนุ่มที่เสนอหน้าเข้ามาวุ่นวาย

     ไอ้เหี้ยนี่คนใหม่ของมึงงั้นเหรอเขาตะคอกด้วยน้ำเสียงโกรธขึ้งออกมาเบาๆ

     ไม่ใช่เที่ยงคืนตอบกลับแทบจะทันที แต่ก็.. ไม่แน่

     ประโยคต่อท้ายทำสองหนุ่มคิ้วกระตุก ห้าทุ่มที่ถูกพาดพิงแม้อีกฝ่ายจะไม่ได้เอ่ยนามกำลังวิเคราะห์สถานการณ์ ส่วนทัพเซียนอดีตแฟนเก่าโกรธจนเลือดขึ้นหน้า

     พูดอะไรออกมา

     มึงหมายความว่ายังไง มึงกับไอ้เหี้ยนี่กำลัง—”

     “กูเหนื่อยจะพูดว่ะ มึงอยากให้กูจูบกันตรงนี้ให้มึงดูเลยไหมจะได้เลิกโง่สักที

     อย่าเสือกตอบว่าอยากล่ะไอ้บ้านี่

     ไปได้แล้ว

     ยืนเงียบอยู่นานในที่สุดหนุ่มมัลติหน้าเบื่อโลกก็ตัดสินใจปริปากพูดออกมาก่อนจะคว้าข้อมือบัดดี้แล้วถือวิสาสะลากออกมาจากจุดเกิดเหตุโดยไม่สนใจเสียงทักท้วงจากอดีตแฟนเก่าของเจ้าตัวเลยแม้แต่น้อย ห้าทุ่มทำหูทวนลมพาคนผิวขาวเดินลัดเลาะหาที่เงียบๆ แต่ยังมีแสงไฟส่องถึงเพื่อยืนคุยกัน

     สองหนุ่มหยุดยืนอยู่ริมระเบียงด้านนอกของร้าน ห้าทุ่มปล่อยข้อมือบัดดี้ก่อนจะเบือนหน้าหนีแล้วเอนสะโพกสอบเพรียวพิงรั้วกั้นสูงพอดีกับเอว ลมเย็นๆ พัดเอื่อยโกรกทั่วสรรพางค์กาย เส้นผมสีดำขลับของชายหนุ่มผิวขาวราวน้ำนมพลิ้วปลิวไสว เที่ยงคืนเท้าท่อนแขนทั้งสองข้างไว้กับรั้วใช้เป็นที่ยึดเกาะ ดวงตาคู่งามไม่เคยสุกสว่างสดใสทว่ามันกลับเต็มไปด้วยความเหน็บหนาว เจ็บปวด และเปล่าเปลี่ยว มองตรงไปยังแม่น้ำเจ้าพระยาที่อยู่ไม่ไกลออกไป

     ไหลเอื่อย สงบ และเยือกเย็น

     ห้าทุ่มจุดบุหรี่ท่ามกลางความเงียบ เขาอัดควันสีเทาหม่นเข้าปอดก่อนจะพ่นออกทางริมฝีปากปล่อยให้มันลอยละล่องอยู่ในอากาศ มาร์ลโบโร ดีพ ซี ซองขลิบฟ้ารสชาติเย็นชุ่มแถมออกค่อนไปทางหวานนุ่มช่วยผ่อนคลายความตึงเครียดได้ดี นิ้วเรียวคีบบุหรี่เอาไว้ก่อนจะพ่นลมหายใจออกมาช้าๆ เที่ยงคืนหันมองเสี้ยวหน้าของชายผู้มีดวงตาเฉี่ยวคมเพียงเล็กน้อยแล้วหันหน้ากลับมามองตรงเหมือนเดิม

     กูขอสูบด้วยได้ไหมเขาเอ่ยถามทั้งที่ไม่ได้มองหน้ากัน

     อย่าเลยร่างสูงตอบเสียงเรียบทว่ามันกลับอบอุ่นอยู่ในหัวใจคนฟังโดยไม่ทันได้รู้ตัว กูเหลือแค่ตัวเดียวน่ะ ไม่รังเกียจหรือไง

     คนผิวขาวไม่ตอบอะไรแต่ส่งมือไปหยิบบุหรี่จุดแล้วที่คนข้างกายคีบอยู่ขึ้นมาสูบแทนการตอบคำถามที่ว่าเขานั้นรังเกียจอีกฝ่ายหรือไม่

     นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มพิศมองใบหน้านิ่งสนิทแต่ไม่ทักท้วง ควันบุหรี่พวยพุ่งออกมาจากเรียวปากอิ่มลอยเคว้งไปนอกระเบียงแล้วมองดูมันด้วยท่าทีเฉยชา

     มีแค่ห้าทุ่มเพียงคนเดียวที่สัมผัสได้ถึงความราวร้านจากบาดแผลฉกรรจ์

     เที่ยงคืนยื่นบุหรี่คืนให้กับเจ้าของเดิมก่อนจะค่อยๆ พ่นลมหายใจออกมาราวกับว่าบนบ่าทั้งสองข้างมีแต่เรื่องให้แบกรับ ร่างสูงรับบุหรี่คืนแล้วจ้องมองมันอยู่อย่างนั้น ไฟสีแดงกำลังแผดเผาบุหรี่มวนแรกและมวนสุดท้ายของอาทิตย์นี้ เฉกเช่นเดียวกับเวลาที่มันสั้นลงทุกที

     เขาสูบมันและลิ้มชิมรสชาติเย็นจับใจเคล้าความหวานนุ่มลุ่มลึกอีกครั้งก่อนจะกดมันลงกับที่เขี่ยบุหรี่บนถังขยะสีเหลืองที่อยู่ห่างจากตัวไม่กี่ช่วงแขน

     ก้นบุหรี่ถูกดับลงในที่สุด ความเงียบที่เคยปกคลุมดูเหมือนจะจางหายเช่นเดียวกับควันสีหม่น เสียงเพลงจากในร้านแว่วผ่านมากับสายลม ห้าทุ่มขยับตัวเล็กน้อย

มองขึ้นบนฟ้า ดวงดาราหลายหลากสี

มองจากตรงนี้ ในราตรีที่เงียบงัน

ยืนอยู่บนดาวเคราะห์ดวงหนึ่ง

และคืนนี้ฉันรำพัน แทนดวงจันทร์

สมมติให้เป็นเธอ

     ทำไมต้องจูบ จะใช้กูเป็นไม้กันหมาหรือไง เขาถามหาเหตุผลของเหตุการณ์ที่พึ่งผ่านมาเมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้า

     "จะคิดแบบนั้นก็ได้" เที่ยงคืนตอบพลางเอียงหน้ามองบัดดี้เล็กน้อย

     "กูไม่ทำหรอกนะ" ห้าทุ่มพูดก่อนจะปรายหางตามองบัดดี้ที่บังเอิญเจอกันแล้วดันเข้าไปพัวพันด้วยทั้งที่บอกตัวเองแล้วว่าจะไม่ยุ่งเรื่องของคนอื่น "กูไม่จูบแล้วก็ไม่เป็นไม้กันหมาให้ใครหรอก แค่คิดว่าจะต้องเอาปากของกูไปแตะกับปากเบะๆ ของมึงก็คันปากแล้ว"

     "กูรู้อยู่แล้วว่ามึงต้องปฏิเสธ กูถึงกล้า—"

     "แต่ถ้าวันไหนที่มึงอยากจูบโดยไม่หวังใช้กูเป็นไม้กันหมา ค่อยมาว่ากันอีกที"

     คนผิวขาวไหวไหล่เบาๆ หากแต่ร่างสูงกลับมองเห็นรอยปริร้าวในดวงตาสีเฮเซลนัทได้อย่างชัดเจน

     น่าเจ็บปวดจังนะ

     เล่นมุกไม่เก่งเลยนะเที่ยงคืนพูดแซวด้วยสีหน้าเรียบเฉย

     อืม ใครก็พูดกันห้าทุ่มยอมรับแต่โดยดี

     แต่ตลกฝืดดี

     “ก็ยังดี

     “หึ

     เสียงหัวเราะแรกที่ได้ยินแม้มันจะเป็นเพียงเสียงสั้นๆ ดังแค่เสี้ยววินาทีแต่ก็ทำให้คนฟังใจชื้นจนเผลอเอื้อมมือไปโคลงศีรษะบัดดี้ไปมา เที่ยงคืนไม่ได้ปัดมือแกร่งทิ้งและไม่ได้รู้สึกรำคาญแต่อย่างใด

ก็คุณคือดวงจันทร์ ฉันสิคนบ้า

หลงรักจันทร์ หลงรักคุณเป็นบ้า

คุณคือดวงจันทร์ ฉันสิคนบ้า

     ทุ่มคนตัวเล็กกว่าเอ่ยชื่อเพื่อนคนแรกในมหาลัยออกมา

     อะไรเจ้าของชื่อขานรับ

     ขอบใจ

     ไม่ต้องบอกเหตุผลก็คงเข้าใจว่าเรื่องอะไร

     ไม่เป็นไร

     “อืม

     แต่อย่าทำตาเศร้าแบบนั้นก็พอ

     สำหรับคนตรงนี้.. ไม่อาจบอกเหตุผลได้ว่าเพราะเหตุใดจึงไม่สามารถทานทนต่อความเศร้าและรอยร้าวในดวงตาสีเฮเซลนัทได้เลย ทนไม่ได้ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้า เหมือนกำลังเห็นตัวเองเศร้าโศก

      เขาทนไม่ได้จริงๆ

     เที่ยงคืนได้แต่คลี่ยิ้มบางๆ ให้กับประโยคที่ดูเหมือนจะแสดงความห่วงใยจากบัดดี้ถึงบัดดี้ เขาแหงนเงยหน้ามองดวงจันทร์ที่ลอยเด่นอยู่บนฟากฟ้าก่อนที่จะขยับเรียวปากอิ่มพร่ำพูดเสียงทุ้มนุ่ม หากแต่ไม่ได้ก้มลงมามองหน้าคู่สนทนา

     จะพยายาม

     จะพยายามให้มากกว่านี้

จันทร์เจ้าจะลา ลมพัดพาเมฆดำปกคลุม

ลมมรสุม ทุ่มฉันลงอย่างไร้ปราณี

ดั่งใจดวงนี้แทบขาด มองนภาไม่มีแสงใด

จันทร์เธอหายไป เธอหายไป

จันทร์เธอหายไป ฉันเศร้าใจ

ไกลแสนไกล คิดถึงจันทร

คุณคือดวงจันทร์ฉันสิคนบ้า คณะขวัญใจ







_____________________________


สปอย : ออหอ เกินไปป่าวเห้ย แลงไม่หยุดไม่หย่อนว่ะนายคนนี้ อมกกกก พิ่น้อรเที่ยงอย่าปัยหลงกนนะคะรุ้ก ;w; รุ้กชายแม่มันดีแน่ หมายถึงปากน่ะที่ว่าดี

เพลงนี้เพลง คุณคือดวงจันทร์ฉันสิคนบ้า - คณะขวัญใจ นะคะ ;-; ดือท้ากกก

100% : ผู้ชายแก๊งนี้เค้าเป็นแบบนี้กันทุกคนเลยรึเปล่าเอ่ย แอแง อบอุ่นไรขนาดนี้ก่อนนนนนนนนน

ฝากสกรีมในทวิตเตอร์ #ห้าทุ่มถึงเที่ยงคืน และคอมเมนต์เยอะๆ ด้วยนะคะ

จะตามอ่านตามไปรีให้หมดเลยยยยยยยยย


B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.906K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,822 ความคิดเห็น

  1. #5784 I'm rabbit (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2563 / 00:19
    งื้อออเอาเพลงที่เราชอบมากๆมาใส่ด้วยคือดือมากกก
    #5,784
    0
  2. #5771 Stampzzz (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2563 / 15:55
    อุแงงงงงว น่ารักมาก ลองไปฟังเพลงมาด้วยเพราะมากๆ
    #5,771
    0
  3. #5750 supunsa_mingmam (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 กันยายน 2563 / 21:23
    แอแงงงงงงง ฟังเพลงของคณะขวัญใจด้วย! เพลงดีทุกเพลงเลยนะคะฮือออออ
    #5,750
    0
  4. #5708 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2563 / 15:50
    น้องงงงง แงงงง
    #5,708
    0
  5. #5703 Kanokbenjawan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2563 / 18:20
    เพลงนี้คือเพลงที่ชอบมากเคยฟังกับคนคนนึง ตอนนี้เลิกคุยเลยไม่ฟังเพลงนี้อีกเลย ไม่คิดว่าจะมาเจอในนิยาย อยากกดออกเเต่มันเห้อ เศร้าวะ.
    #5,703
    0
  6. #5651 CallistoJpt (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 18:21
    น้องเที่ยงที่ผ่านมาต้องเจออะไรบ้างถึงได้ดูแตกร้าวขนาดนี้นะ
    #5,651
    0
  7. #5626 toeypanalee (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2563 / 01:58
    ชอบบบเพลงงงมากกกกกกกก
    #5,626
    0
  8. #5601 SandSeaSun (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 09:58
    ขี้รำคาญแต่เดือดร้อนก็พร้อมช่วย -ต้าวทุ่ม
    #5,601
    0
  9. #5465 i.jaotip (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 10:15
    เราชอบเพลงนี้มากเลยยยย
    #5,465
    0
  10. #3789 cactus090 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 08:37
    ค่ะ เเต่งค่ะเอาสินสอดเท่าไหร่ดีคะ
    #3,789
    0
  11. #3557 doublendoubleo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 23:23
    สงสารน้องเที่ยงจับใจ ขอให้แผลในใจหนูหายไว ๆ นะคะ
    #3,557
    0
  12. #3205 tales story (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 00:10
    มองตาเก่ง สังเกตสังกาเก่งจังเลยนะพี่ทุ่มมมมม แต่ก็ดีแล้ว เที่ยงน่าจะเจออะไรมาเยอะ
    #3,205
    0
  13. #2912 365Days (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 19:06
    ศิลปินที่ชอบกับเพลงที่ชอบ กี้ดดดด
    #2,912
    0
  14. #2487 icescreammmm (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 17:39
    ไรท์คะขอพิกัดบ้าน ทัพเซียน ด่วนค่ะ! จะไปเผาบ้านนาง! ทำน้องเที่ยงคืนนนนนได้ลงคออออออ
    #2,487
    0
  15. #2241 +++DOUBLE B++++ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 09:47
    น้องเที่ยงงงงงงงงงงงลู๊กกกกกกกกก
    #2,241
    0
  16. #2068 Hiroyosha (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 21:32
    ทำนองขึ้นเลยพอเจอเนื้อเพลง
    #2,068
    0
  17. #1987 tarun_ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 22:58
    โอโห้้้้้้้ ประโยคเด็ด
    #1,987
    0
  18. #1716 killer005 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 21:42
    เป็นทุกอย่างให้เธอแล้ว แม้ว่าเธอจะไม่เคยเป็นอะไรกับฉันเลย~⬅ความในใจของพี่ทุ่ม
    #1,716
    0
  19. #1479 Nekkoya02 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 23:29
    ไม่ชอบคู่รักใช้กำลัง ฮื่ออ ทนได้หรอ เห็นคนที่รักเจ็บอะ แสดงว่าไม่รักละปะ แง อิน
    #1,479
    0
  20. #1240 minnieJYTGot7 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 10:04
    ทำไมเราว่าสองหนุ่มเป็นสองทุ่ม
    #1,240
    0
  21. #1092 rabayyyyy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 23:27
    วันที่ดือ
    #1,092
    0
  22. #1080 sttdaeiei (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 เมษายน 2563 / 22:46
    คิดถึงพี่โบของน้อนนแล้วก้พ่ออออภาค2ไม่ได้เหรอคะไรต์55555
    #1,080
    0
  23. #1042 Milddimmy (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 14:03
    คิดถึงน้องโบลูกแม่ ToT
    #1,042
    0
  24. #963 0955584794 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 18:25
    ชอบความตั้งชื่อแบบนี้ เเต่แม่งพออ่านไปอ่านมาดันจำชื่อตัวละครสลับกัน ไม่ได้เป้นตอนเด่วนะ เป้นทุกตอนที่อ่านเลยแม่ง เป้นอิหยังกะบ่ฮู้ สูนเเล่ววววว~~
    #963
    0
  25. #845 Gamk (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 เมษายน 2563 / 17:56
    ทุ่มคือดือมาก ผู้ชายที่ชั้นตามหาเลยอะ
    #845
    0