MOON 23:04 P(A)M #ห้าทุ่มถึงเที่ยงคืน END (สนพ. B2S)

ตอนที่ 21 : #ห้าทุ่มถึงเที่ยงคืน x ทำฉันทนไม่ไหวเลยต้องเข้าไปทักทาย 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,514
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,870 ครั้ง
    20 พ.ค. 63

-นิยายเรื่องนี้คำหยาบค่อนข้างเยอะนะคะ ควรพิจารณาและอ่านเพื่ออรรถรสเพียงเท่านั้น

ทำฉันทนไม่ไหวเลยต้องเข้าไปทักทาย




     นักรบย่อมมีบาดแผลแต่ห้าทุ่มไม่ใช่นักรบทว่าดันมีบาดแผลเต็มหน้ากลับมาฝากบัดดี้ เที่ยงคืนที่เปิดประตูออกมาเจอหน้าช้ำ ๆ มีแต่เลือดเกรอะกังเกิดอาการตกใจไม่น้อยแต่ไม่ได้โวยวาย เขากำลังรู้สึกวูบโหวงในอกเพราเป็นห่วงอีกฝ่ายจับใจ

     ดวงตาเรียวคมไล้มองห้าทุ่มตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ร่างสูงเนื้อตัวสะบักสะบอมผิวขาว ๆ เป็นรอยม่วงช้ำ บริเวณข้อศอกมีแผลถลอกเลือดซิบยังไม่ได้ผ่านการปฐมพยาบาลเลยสักขั้นตอน คิ้วและมุมปากด้านซ้ายแตก ไม่อยากจะนึกสภาพว่าใต้ร่มผ้านั้นจะมีจุดที่ช้ำอีกกี่สิบจุด

     มึงไปฟัดกับใครมา

     เที่ยงคืนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบแกมเป็นห่วงเป็นใย เขาเบี่ยงตัวหลบหลีกทางให้ห้าทุ่มเดินสะโหล่สะเหล่เข้ามาในห้องแล้วทิ้งตัวลงบนเตียง ไซตามะภาพมัลติมีเดียร้องโอดโอยเสียงแผ่วเนื่องจากความเจ็บมันแล่นริ้วขึ้นมาตามกระดูกสันหลัง ปวดจี๊ดที่สะโพกจำได้ว่าโดนทัพเซียนเตะเข้าอย่างจังตอนเสียหลักล้มลงไปนอนจูบพื้น

     ฝากไว้ก่อนนะมึง

     คำถามไร้ซึ่งคนตอบทำเที่ยงคืนแอบหัวเสียเล็ก ๆ เขายืนมองบัดดี้กายชอกช้ำเพียงชั่วขณะหนึ่งก่อนจะส่ายศีรษะไปมาอย่างเหนื่อยใจแล้วเดินไปหยิบกล่องปฐมพยาบาลบนหลังตู้เย็นย้อนกลับมาที่เตียงนอน คนผิวขาวใช้เท้าสะกิดน่องหนุ่มมัลติให้ลืมตาตื่น

     หืมห้าทุ่มเปิดเปลือกตาขึ้นหนึ่งข้าง

     ลุกขึ้น กูจะทำแผลให้

     “ไม่ต้องหรอก ช่างแม่งเหอะ

     เพราะกำลังอารมณ์ไม่ดีห้าทุ่มจึงบอกปัดแล้วเอียงหน้าซุกหมอนใบโต ท่าทีมึนตึงเหมือนไม่อยากจะเสวนากับใครทำให้เที่ยงคืนเลือกที่จะไม่เซ้าซี้ เขาวางกล่องปฐมพยาบาลไว้บนเตียงแล้วนั่งห้อยขาอยู่ข้าง ๆ เพื่อนร่วมห้องที่เอาแต่นอนเงียบไม่ขยับตัวแม้แต่น้อย

     คงจะเจ็บมาก

     ทะเลาะกับใครมาเที่ยงคืนถามขึ้นอีกครั้งพลางชำเลืองสายตามองเสี้ยวหน้าช้ำ ๆ

     หมาห้าทุ่มตอบเสียงขุ่น

     หมาตัวใหญ่หรือไงถึงได้เละขนาดนี้

     “เออ

     “เขาบอกว่าหมาเห่าอย่าไปเห่าตอบ เพราะไม่งั้น—”

     ก็หมามันจะแย่งมึงไป ใครจะยอมวะ

     ไม่กัดให้ตายก็บุญแล้ว

     ห้าทุ่มพูดโพล่งแบบไม่ทันยั้งคิดแต่ถึงจะคิดตอนนี้มันก็สายไปเสียแล้วเพราะคู่สนทนาได้ยินชัดเจนแจ่มแจ้ง เขาจิ๊ปากอย่างคนอารมณ์เสียแล้วมุดหน้าลงกับหมอนที่ใช้หนุนไม่ยอมเงยขึ้นมามองคนผิวขาวตรง ๆ สองแขนแกร่งสวมกอดหมอนข้างเอาไว้

     จะบ้าตาย พูดไปจนได้..

     มันควรจะเป็นประโยคที่ฟังแล้วรู้สึกเขินอายหากแต่เที่ยงคืนกลับไม่รู้สึกแบบนั้น เขาสามารถรับรู้ได้ในทันทีว่าคนที่ฝากบาดแผลไว้บนกายชายหนุ่มเป็นใครโดยที่ห้าทุ่มไม่จำเป็นต้องพูดชื่อออกมาเสียด้วยซ้ำไป

     ทัพเซียน..

     สุดท้ายก็มีปากเสียงกันจนได้สินะ

     เกิดความเงียบภายในห้องเช่าเล็ก ๆ เงียบเสียจนได้ยินเสียงพัดลมกำลังทำงาน และรถราบนท้องถนนด้านหน้าสัญจรสวนกันไปมา นัยน์ตาสีเฮเซลนัทค่อย ๆ หลุบลงมองที่มือทั้งสองข้างเกิดสั่นเทาน้อย ๆ เพราะความรู้สึกผิดมันไหลพล่านแตกซ่านไปทั่วทั้งร่าง เขาเป็นต้นเหตุที่ทำให้ห้าทุ่มเจ็บตัวถึงขนาดนี้ เรื่องทั้งหมดมันเป็นเพราะเขา หากไม่ปล่อยให้อีกฝ่ายล้ำเส้นเข้ามาก็คงไม่เกิดเรื่องเลวร้ายแบบนี้

     ไม่ดี.. แบบนี้ไม่ดีเลย

     ราวกับว่าความรู้สึกนึกคิดของเที่ยงคืนจะส่งตรงถึงห้าทุ่มในทุกครั้งที่ตรึกนึกบางสิ่งบางอย่าง ร่างสูงค่อย ๆ ผงกศีรษะขึ้นมาจากหมอนแล้วลอบมองแผ่นหลังบัดดี้ด้วยสายตาลุ่มลึกยากเกินกว่าจะคาดเดา

     ไม่อาจปล่อยให้ความเงียบสงัดพาหัวใจของทั้งคู่ดำดิ่ง แม้กายจะเจ็บทว่าห้าทุ่มกลับฝืนความปวดร้าวนั้นเอาไว้แล้วขยับตัวนอนหนุนตักนุ่มแทนหมอนสีฟ้าคราม สีหน้าขุ่นเคืองแปรเปลี่ยนเป็นเรียบนิ่ง เขาถือวิสาสะสวมกอดเอวสอบเพรียวของเที่ยงคืนไว้หลวม ๆ ก่อนจะแนบริมฝีปากหยักจูบลงบนหน้าท้องแกร่งโดยมีอาภรณ์เนื้อบางกั้น

     ทำเที่ยงคืนคิดมากจนได้

     ฝ่ามือสั่นเทาวางแนบบนตักถูกแทนที่ด้วยศีรษะเกรียน ๆ ของหนุ่มมัลติหน้าช้ำชอกแทบไม่เหลือที่ว่างเว้น เที่ยงคืนกะพริบตาแผ่วเบาแล้ววางมือลูบศีรษะอีกฝ่ายเนิบช้า สัมผัสอุ่น ๆ จากริมฝีปากที่ประทับบนหน้าท้องของเขานั้นช่วยปลอบประโลมและขับไล่ความคิดต่าง ๆ นานาให้มลายหายไปในเร็วพลัน

     เที่ยงห้าทุ่มงึมงำอยู่กับหน้าท้องแล้วพลิกตัวนอนหงายมองหน้าเจ้าของตัก

     “หืมเที่ยงคืนขานรับในลำคอ

     ทำแผลให้หน่อยได้ไหม

     “ไหนเมื่อกี้บอกว่าช่างมัน

     “เมื่อกี้กูงี่เง่า ขอโทษ

     “เห้ย ไม่เป็นไร

     “ทำแผลให้หน่อยนะ อยากให้เที่ยงทำแผลให้จังเลย

     “รู้แล้ว พูดมากน่า

     พอได้อ้อนแล้วก็อ้อนไม่หยุด ห้าทุ่มกลายเป็นผู้ชายอ่อนแอไปโดยปริยาย แค่เที่ยงคืนใช้สำลีชุบแอลกอฮอล์แตะบริเวณแผลที่ถลอกเจ้าตัวก็โอดครวญเสียงหลงจนต้องลั่นกบาลไปหนึ่งทีถึงจะนิ่งได้ ไม่อย่างนั้นก็ดิ้นไปดิ้นมาเหมือนไส้เดือนโดนไม้จิ้ม

     อยากตบหัวอีกสักที

     เที่ยง.. ซี๊ดด เจ็บ อ้ะ ! อย่าจิ้มแรงดิวะ

     “ใครใช้ให้มึงไปมีเรื่องล่ะวะ

     “กูไม่ได้โอ้ย ทำเบา ๆ หน่อยดิ กูช้ำไปทั้งตัวแล้วเนี่ย

     “ถ้ามึงยังพูดไม่เลิกกูจะเอาตีนตบหัวมึง

     “ใจมึงเหี้ยมจังวะ ทำได้แม้กระทั่งคนเจ็บโอ้ย !! เที่ยงงงงง

     “เรียกหาแม่ นอนเฉย ๆ

     นอนอยู่ มึงเห็นกูเต้นหรือไง

     “นี่มึงอยากจะได้อีกแผลใช่ไหมวะ

     ห้าทุ่มปิดปากฉับไม่เถียงต่อเพราะดูจากสายตาของบุรุษพยาบาลจำเป็นแล้วรู้สึกเหมือนว่าถ้าเขายังดื้อรั้นเถียงต่อจะโดนหักคอแล้วจับยัดชักโครกอย่างไรอย่างนั้น เที่ยงคืนหรี่ตาลงมาครึ่งเดียวจับจ้องที่ใบหน้ามีแต่รอยฟกช้ำ เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายยอมจำนนแต่โดยดีเขาก็เริ่มทำแผลต่อให้เสร็จ

     มือเรียวหยิบพลาสเตอร์ยากันน้ำออกมาจากกล่องแล้วบรรจงแปะลงบนหางคิ้วข้างขวาอย่างเบามือ

     เสร็จแล้ว

     “ขอบใจ

     “กินยาแก้ปวดด้วย

     “หยิบน้ำให้หน่อยได้ปะ

     “ลุกดิ เดี๋ยวไปหยิบให้

     “อืม

     ว่านอนสอนง่ายจริง ๆ เลยนะเจ้าเที่ยงน้อยดัมโบ้

     เที่ยงคืนรับหน้าที่ดูแลผู้ชายอ่อนแอบอบบางตั้งแต่ช่วยทำแผล ประคบเย็น และจัดยาแก้ปวดให้กินกระทั่งอีกฝ่ายผล้อยหลับไปในที่สุด

     ดวงอาทิตย์ใกล้อัสดงเต็มที ห้องเช่าสี่เหลี่ยมที่ไร้ซึ่งแสงจากหลอดไฟค่อย ๆ มืดสลัวหากแต่ยังสามารถเห็นเสี้ยวหน้าคมคายของคนหลับ นัยน์ตาสีเฮเซลนัททอประกายแวววาวอยู่ภายใต้แสงสลัวที่สาดส่องเข้ามาภายในห้อง ความรู้สึกเอ็นดูผุดขึ้นมากลางใจยามได้สบมองอีกฝ่ายขณะกำลังหลับใหล ห้าทุ่มไร้พิษภัย มีแต่ความน่าเอ็นดูจนอยากลูบหัวสักที

     ไม่ทำแค่เพียงคิดฟุ้งซ่านเพราะหนุ่มวิทย์คอมค่อย ๆ เคลื่อนตัวเข้าใกล้อีกนิดเพื่อยื่นมือไปลูบศีรษะบัดดี้หน้านิ่ง ทะนุถนอมสุดหัวใจ เรียวปากอิ่มกระตุกยิ้มละเมียดละไมเพียงลำพัง

     หลับสนิทเพราะฤทธิ์ยา

     ป่านนี้จะฝันดีไปถึงไหนแล้วนะ..

 

 

     หลังจากนอนพักร่างกายนานเกือบสามวันห้าทุ่มก็กลับมามีร่างกายแข็งแรงไร้ความเจ็บปวดเหมือนเดิม ครั้งแรกที่เจ้าเจียร์เห็นหน้าเพื่อนซี้เธอถึงกับร้องไห้แล้วทุบตีห้าทุ่มอย่างรุนแรงเหตุผลไม่หลีกเลี่ยงการปะทะ แถมมีแผลกลับมาให้เธอเชยชม หน้านี่ดูแทบไม่ได้เลย

     แย่ แย่มาก ห้าทุ่มแย่มาก

     ไซตามะภาคมัลติโดนยัยตัวเล็กงอนยาวกว่าจะง้อขอกลับมาคืนดีได้เล่นเอาเหงื่อแตกพลั่ก ห้าทุ่มจำต้องชูสามนิ้วปฏิญาณตนว่าจะพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะไม่ให้เกิดเรื่องทะเลาะวิวาทจนถึงขั้นทำร้ายร่างกายกับใครอีก แต่จะทำได้อย่างที่ปากว่าหรือเปล่าก็ยังไม่รู้เลย

     ทุ่ม คืนนี้จะไปงานวันเกิดรุ่นพี่เหรอเจ้าเจียร์เอ่ยถามขณะเก็บของใส่กระเป๋าเตรียมกลับบ้าน

     เออห้าทุ่มขานรับสั้น ๆ

     ดูแลตัวเองด้วยนะ แผลยังไม่หายอย่าซ่าให้มันมากนักเจียร์ออกคำสั่งในฐานะที่เธอเป็นคนรับช่วงดูแลห้าทุ่มต่อจากเที่ยงคืน

     รู้น่า กูไม่ใช่พวกชอบมีเรื่องกับใครมึงก็รู้

     “แต่มันก็น่าเป็นห่วงอยู่ดีนั่นแหละ

     “กูดูแลตัวเองได้ อีกอย่างในงานนั้นก็มีแต่พี่กู

     “ใครจะไปรู้ ทุ่มอาจจะพลาดท่าไปโดนใครตีอีกก็ได้นี่

     “คิดมาก

     “คนมันเป็นห่วง ถ้าไม่เป็นห่วงก็ไม่พูดมากหรอกนะ จำไว้ด้วย

     เจียร์พูดพร้อมกับเขกหัวคู่หูเบา ๆ หนึ่งทีก่อนจะหมุนตัวก้าวเดินอาด ๆ ออกจากห้องเรียนไปปล่อยให้ห้าทุ่มยืนลูบหัวตัวเองแล้วถอนหายใจอย่างโล่งอก คิดว่าเจียร์จะบ่นมากกว่านี้เสียอีก

     อย่างที่รู้กันว่าวันนี้เป็นวันเกิดของพี่อาร์ต หนึ่งในสมาชิกแก๊งเฟลคซ์ที่อยู่เคียงบ่าเคียงไหล่กับสิงห์ใหญ่มาเนิ่นนาน แน่นอนว่าวันเกิดคนสำคัญแบบนี้เหล่าชาวแก๊งกว่าสามสิบชีวิตก็ต้องไปรวมตัวกันที่ร้านอาหารของแพรวาเพื่อนเฉลิมฉลองอวยพรอวยชัยให้กับเจ้าของวันเกิดเหมือนอย่างทุกปี

     และห้าทุ่มเองก็เป็นหนึ่งในคนพวกนั้น

     ร่างสูงกลับมาเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ห้องเช่าหารครึ่งกับบัดดี้ เขากวาดสายตามองไปรอบ ๆ และต้องพบกับความว่างเปล่าเพราะอีกฝ่ายนั้นออกไปทำงานได้เกือบสามชั่วโมงแล้ว

     ลอกคราบจากนักศึกษาเปลี่ยนเป็นชายหนุ่มผู้หลงใหลการแต่งตัวแบบสตรีทแฟชั่นสุดหัวใจ ห้าทุ่มหยิบเสื้อยืดคอกลมสีดำมีลวดลายมากมายออกมาจากตู้เสื้อผ้าแล้วสวมมันคู่กับกางเกงยีนส์สีดำขาดเข่า เข็มขัดถูกปล่อยสายที่เหลือให้ยาวเกือบถึงหัวเข่า ตบท้ายด้วยแวนส์ โอลสคูลรุ่นคลาสสิกใส่แบบเหยียบส้น

     แต่งแค่นี้ก็ดูดีแล้ว

     ดวงตาเฉี่ยวคมเหลือบมองนาฬิกาบนผนังห้องก่อนที่จะคว้ากุญแจรถยนต์และของสำคัญอีกสองสามชิ้นแล้วรีบจ้ำออกจากห้องไปโดยไม่ลืมล็อกประตูให้เรียบร้อย

     เผลอแปบ ๆ ก็สองทุ่มแล้ว

     เจ้าก็อตซิลล่าแห่งเกาะญี่ปุ่นถูกปลุกให้ตื่นจากนิทราหลังหลับใหลมาเป็นเวลานาน ห้าทุ่มเลือกขับจีทีอาร์เพราะสามารถไปส่งเพื่อนพ้องน้องพี่กลับบ้านได้ถ้าหากมีใครเมาแอ๋จนกลับเองไม่ไหว ไม่อยากให้เสี่ยงอันตรายสักเท่าไหร่ ไหน ๆ วันนี้เขาก็ไม่ได้คิดจะเมาหัวราน้ำอยู่แล้ว

     อีกอย่าง.. ถ้าเมาแล้วใครจะคอยเฝ้ามองเที่ยงคืน

     ห่วงพี่น้องก็อีกเรื่อง หวงเที่ยงคืนก็อีกเรื่อง

     จีทีอาร์คันสวยพุ่งทะยานไปด้านหน้าด้วยความเร็วคงที่ตามสมรรถนะภาพของเครื่องยนต์ ห้าทุ่มพาตัวเองมาถึงที่หมายก่อนเวลาสามทุ่มครึ่ง

     ช่วงขายาวก้าวเดินขึ้นบันไดขั้นเล็กหน้าร้านพร้อมกวาดสายตามองหาโต๊ะของชาวแก๊ง แล้วก็เจอกลุ่มชายฉกรรจ์กลุ่มใหญ่นั่งมีรุ่นพี่และผองเพื่อนรู้หน้าคร่าตากันดีกำลังยกแก้วแอลกอฮอล์ลอยเหนือหัวแล้วชนจนเกิดเสียงแก้วหลายใบกระทบกันตามมาด้วยเสียงพูดคุยดังลั่น

     ถึงกับปิดโซนกันเลยทีเดียว..

     ขอให้เจ้าภาพจงเจริญครับผมมมมมม !!!”

     เอ้า ! ชน !!”

     ชนจนแก้วจะแตกแล้ว พอก่อนนนน

     น้ำเสียงทุ้มต่ำของเหล่าชายหน้าเหี้ยมแต่หัวใจอ่อนโยนดังขรมแทบจะกลบเสียงดนตรี หนุ่มมัลติเดินไปให้ถึงโต๊ะแล้วค่อยยกมือไหว้รุ่นพี่ที่เคารพรอบวงก่อนจะแปะมือกับเพื่อนรุ่นเดียวกันนั่นก็คือ โจโฉ โจชัว และเจ้าครีม น้องเล็กได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นเหมือนทุกครั้งที่ได้เจอหน้าพี่ชายหลายสิบชีวิต แม้จะเจอกันไม่ถึงห้าครั้งทว่าทุกคนกลับทำเหมือนรู้จักพวกเขามานาน พูดคุย หยอกล้อ และเล่นหัวเหมือนพี่ชายหยอกน้องชายเสมอ

     ไงไอ้หนู

     “ไงพี่

     เทอร์โบเอ่ยทักพร้อมหันมองรุ่นน้องด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเอ็นดู หากแต่เมื่อห้าทุ่มทิ้งตัวนั่งลงข้าง ๆ รอยช้ำบนใบหน้ามันก็ชัดเจนเสียจนพี่ชายต้องวางแก้วแล้วจับปลายคางอีกฝ่ายให้หันกลับมามองหน้ากันตรง ๆ

     ยับมาเลย

     อากัปกิริยาเตรียมตั้งท่าจะกำหมัดของเทอร์โบทำเอาฮอร์คที่นั่งอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลเสียวสันหลังวาบ ร่างสูงเหล่ตามองหน้าลูกค้าคนสำคัญเพียงเล็กน้อยแล้วลอบถอนหายใจเฮือกใหญ่ ได้แต่ภาวนาว่าห้าทุ่มจะไม่พูดเรื่องนั้นออกไปเพราะเขาเองก็ไม่ได้เล่าให้ใครฟังเช่นเดียวกัน

     ไม่อยากให้มันเป็นเรื่องใหญ่

     หน้ายับเลยนะมึง ไปก่อเรื่องที่ไหนมาวะเป็นทิวที่ถามเพราะความสงสัย เขาไม่แปลกใจที่เด็กหนุ่มอายุเท่านี้จะมีบาดแผลเพราะสมัยก่อนพวกเขามันก็ใช่ย่อย ต่อยตีกันเป็นว่าเล่น

     ห้าทุ่มเบือนหน้าหนีมือที่จับปลายคางของเขาเอาไว้แล้วหยิบแก้วบรรจุแอลกอฮอล์ที่โจโฉพึ่งยื่นให้ขึ้นมาจิบเบา ๆ ให้พอหายอยาก

     ควรพูดดีไหม

     ถ้าไม่พูดคงไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ถ้าพูด.. ทัพเซียนคงโดนยำเลย

     แม่งน่าสะใจดีไม่ใช่หรือไงแบบนั้นน่ะ

     ผมมี—”

     หวัดดีครับ ขอนั่งด้วยได้เปล่าเอ่ย

     หากแต่ยังไม่ทันได้พูดกล่าวเรื่องราวที่เกิดขึ้นในร้านสักเสียงทุ้ม ๆ ติดกวนประสาทก็ดังขึ้นมาจากทางด้านหลังพร้อมเสียงฝีเท้าประมาณสองถึงสามคู่เรียกให้ชายฉกรรจ์ทั้งโต๊ะหันขวับกลับไปมองหาต้นเสียงแสนกวนเบื้องล่าง และไม่ใช่แค่เสียงที่กวนเพราะเมื่อเจอเจ้าของเสียงพวกเขาก็ต้องพบว่า หน้าตานั้นกวนบาทายิ่งกว่า

     ไอ้ตัวเรียกตีน

     ทำไมพึ่งโผล่หัวมาวะไอ้แคมป์อาร์ตโพล่งถามทันทีที่เจ้าตัวแสบเดินนำหน้าเพื่อนซี้เข้ามานั่งร่วมวง

     ใช่ ไอ้หมอนี่คือ แคมป์ ซอยแบด..

     ไอ้มิวช้าครับ

     “อ้าว มาโทษอะไรกูล่ะไอ้แคมป์

     “ก็มึงช้า

     “มึงก็ช้าไอ้สันขวาน เต้ หรือจารย์เต้ นักกีฬาอีสปอร์ตที่กำลังเลื่องชื่อลือชาด่าไอ้ตัวหัวโจกแทนมิว หนุ่มแว่นที่มีแต่แมวอาศัยอยู่เต็มหัวใจ

     พอกันแหละน่ามิวห้ามทัพก่อนที่เจ้าสองยักษ์จะวางมวยกัน

     ชื่อของบุคคลที่เขาได้ยินมาเป็นร้อยครั้งจากปากของคู่แฝดโจโฉ โจชัว เรียกความสนใจจากห้าทุ่มได้เป็นอย่างดี ร่างสูงหันมองตามหนุ่มสถาปัตย์หน้าตาหล่อเหลาเอาการ ผิวขาวผุดผ่อง ผมสีน้ำตาลเข้มถูกมัดรวบเป็นทรงแมนบัน จำได้ว่าเคยเจอชายผู้นี้หน้าโรงอาหารเอสามแล้วหลังจากนั้นก็ไม่ได้เจออีกเลย

     พี่แคมป์แฟนเฮียสิงห์ใหญ่..

     พี่แคมป์ครับบบ สวัสดีครับ

     “สวัสดีค้าบบบ

     คู่แฝดที่ชื่นชอบหนุ่มสถาปัตย์จนถึงขั้นสถาปนาตัวเองเป็นแฟนคลับรีบยกมือไหว้แล้วยิ้มกว้างจนตาหยี แคมป์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยพลางเหลือบตามองรุ่นน้องที่เขาเองก็ไม่รู้ชื่อรู้นามแต่ก็ยอมรับไหว้ ไม่ว่าใครก็ตามที่อยู่แก๊งเฟลคซ์เขาจะนับว่าคน ๆ นั้นคือคนในครอบครัวเช่นเดียวกับที่สิงห์ใหญ่ทำ

     หากสิงห์ใหญ่คิดว่าเฟลคซ์คือบ้าน แคมป์ก็จะคิดว่าเฟลคซ์คือบ้าน..

     มึงมากันสามคนเหรอวอร์มลดแก้วแอลกอฮอล์ลงพยายามกวาดสายตามองหาเสาหลักของแก๊ง

     ครับ เฮียพึ่งขึ้นเครื่องไปดูงานที่สิงคโปร์กับป๊าเมื่อตอนทุ่มครึ่งแคมป์ว่าพลางหยิบขนมขบเคี้ยวในจานกิน มีใครสั่งไก่ทอดบ้างปะครับ ผมอยากกินว่ะ

     “เดี๋ยวกูสั่งให้ฮอร์คอาสาสั่งอาหารให้หนุ่มสถาปัตย์

     แม่งบินบ่อยจังวะไอ้สิงห์ใหญ่อะเดคเตอร์พูดอย่างคนเซ็งจัดพร้อมกับส่ายหน้าไปมา นี่ไอ้แคสก็ยังไม่กลับจากญี่ปุ่นเลย

     ไม่รู้จักประเทศไทยแล้วมั้งคนพวกนี้

     คิดถึงเมียเหรอจ้ะช่างจัสคนดีคนเดิมยื่นหน้าเข้าไปพูดจาหยอกเอินเพื่อนรัก

     หึ แค่อยากให้เราอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา นี่มันก็นานมาแล้วนะที่ไม่ได้รวมกลุ่มกันแบบนี้น่ะ

     เดคเตอร์ปฏิเสธทั้งที่คิดถึงคนรักใจแทบขาด ไม่ใช่แค่เพียงแคสที่เขาเอาแต่เฝ้ารอวันที่จะได้เจอหน้ากัน แต่ความรู้สึกนี้เป็นกับเพื่อนทุกคน เข้าใจดีว่ายิ่งโตเวลามันก็ยิ่งน้อยลง หากแต่ก็ยังแอบหวังลึก ๆ ว่าสักวันพวกเขาจะได้กลับมารวมกลุ่มแล้วอยู่กันแบบพร้อมหน้าพร้อมตาไม่มีใครขาดหายไป

     คิดถึงเฟลคซ์จังเลยว่ะ

     จะดึงดราม่าทำไมวะ นี่วันเกิดเพื่อนนะเว้ยมึงควรอวยพรให้ไอ้อาร์ตไปสบายดิวะ ใช่ปะจัสหันไปพยักเพยิดหน้ากับคุณวอร์ม แต่อีกฝ่ายดันส่ายหัวไปมาเป็นเชิงไม่รับรู้และไม่ขอยุ่งเกี่ยว

     กูจะไม่ยุ่ง

     “ไอ้วอร์มมึงทรยศกูเหรอ

     “เออ

     “เหี้ยจริง ๆอาร์ตว่า

     ไอ้วอร์ม ?” จัสเลิกคิ้วแล้วชี้ไปทางเพื่อนเกลอ

     มึง

     “กูเห็นด้วยกับไอ้อาร์ตเดคเตอร์พยักหน้าเห็นด้วย

     รุมกูอีกแล้วนะไอ้พวกเวร

     ช่างจัสโวยวายลั่นก่อนจะถูกเพื่อนพ้องรุมล็อคคอแล้วลั่นกบาลคนละทีสองทีให้สติที่ไม่ค่อยจะดีกลับมาใช้งานได้อย่างปกติ

     แม้จะขาดคนสำคัญไปหลายคนทว่าพวกเขาเหล่านั้นยังคงถูกกล่าวถึงในวงสนทนาด้วยน้ำเสียงและสีหน้าชื่นมื่นเปี่ยมไปด้วยความสุข มิตรภาพของเฟลคซ์ยังคงเดิมไม่เคยเปลี่ยนไปถึงวันเวลาจะผ่านไปนานสักเท่าใด ชายหนุ่มนับสามสิบกว่าชีวิตกอดคอร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ดเดย์อวยพรวันเกิดให้กับคุณเจ้าของงาน อาร์ตระบายยิ้มพลางส่ายหน้าอย่างคนเหนื่อยอ่อนใจระคนเอ็นดู

     แฮปปี้เบิร์ดเดย์ ทู ยูวววววววว !!!”

     เฮ้ !!! สุขสันต์วันเกิดไอ้อาร์ตเพื่อนรักกกก !!!”

     มีความสุขมาก ๆ ครับเฮียยยยย ร่ำรวย ๆ มีเงินมาซื้อขนมให้พวกผมเยอะ ๆ ค้าบบบบ !!!”

     “เบา ๆ น่า เกรงใจลูกค้าคนอื่น พวกมึงยังไม่ได้หยุดโวยวายกันเลยนะเนี่ยอาร์ตว่าอย่างไม่จริงจังนักก่อนจะหลุดขำเสียงแผ่ว

     เพราะมิตรแท้ไม่ได้อยู่กับเราแค่ตอนที่มีความสุข เมื่อใดก็ตามที่เขากำลังเผชิญหน้ากับความทุกข์คนที่นั่งอยู่ตรงนี้จะอยู่เคียงข้างเสมอ มันเป็นความสัมพันธ์ที่ไม่ต้องพยายามทำเป็นเข้มแข็ง เหนื่อยก็เพียงแค่พูด ทุกข์ก็เพียงแค่ระบาย เครียดก็เพียงแค่ปรึกษา ร้องไห้ก็เพียงแค่ยืมไหล่เพื่อนเช็ดน้ำตา แม้บางครั้งจะเบื่อบ้าง รำคาญบ้างแต่ไม่เคยคิดทิ้งขว้าง

     ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมาแล้วกวาดสายตามองมิตรสหายร่วมโต๊ะ เรียวปากหยักกดยิ้มอีกครั้งก่อนจะกล่าว

     ขอบใจที่มา ขอให้พวกมึงมีความสุขมาก ๆ เหมือนกันนะ

     ขอบใจจริง ๆ

     ในหลายครั้งที่เขานั้นทำอะไรไม่ถูกไม่ควร ผิดทำนองคลองธรรมก็ได้เพื่อนฝูงคอยตักเตือน ต่อยเรียกสติกลับมาพร้อมคำพูดที่ฟังดูร้ายแรงกระทบหัวใจแต่มันคือเรื่องจริง

     ไม่ได้ด่าเอาสะใจ แต่ด่าเพื่อให้เพื่อนได้ดี..

     ยิ่งโตก็ยิ่งรู้ว่าชีวิตไม่ได้ต้องการใครมากมาย แต่แค่ต้องการมิตรภาพจากคนกลุ่มหนึ่งคอยช่วยซัพพอร์ต ในวันที่สุขก็ร่วมกันแชร์สุข ทุกข์ก็ร่วมกันแชร์ทุกข์ ในวันที่ท้อก็อยู่ให้กำลังใจกันแค่นั้นมันก็เป็นของขวัญล้ำค่าที่หาจากไหนไม่ได้อีกแล้วในโลกใบนี้

     ห้าทุ่มคลี่ยิ้มยินดีให้กับพี่ชายพลางคลอนกระป๋องเบียร์ในมือ เสียงหยิบจับไก่ทอดชิ้นแล้วชิ้นเล่าดังอยู่ข้างหูเรียกให้เขาหันไปมอง เจอหนุ่มสถาปัตย์กำลังนั่งกินไก่ทอดสูตรพิเศษอย่างเอร็ดอร่อย

     พลันความคิดถึงวูบเข้ามาในหัว เขาเคยได้ยินคู่แฝดพูดเอาไว้ว่าคนที่อยู่ตรงหน้าเขาตอนนี้เป็นคนรักของสิงห์ใหญ่ หัวหน้าแก๊งที่เคารพรัก ทั้งคู่คบกันมานานทว่าก่อนจะคบกันนั้นได้สร้างวีรกรรมไว้มากมายจนคิดไม่ถึงว่าวันหนึ่งจะมารักกันได้ แถมรักกันมากแบบไม่มีใครสามารถแทรกกลางได้อีกด้วย

     น่าสงสัยจัง

     ร่างสูงชำเลืองมองหน้ารุ่นพี่เพียงชั่วขณะหนึ่งก่อนจะกระดกเบียร์ในกระป๋องให้หมดแล้ววางกระป๋องลงบนโต๊ะ รวบรวมความกล้าอีกเพียงเสี้ยววินาทีแล้วตัดสินใจเปล่งเสียงทุ้ม ๆ เรียกชื่อหนุ่มสถาปัตย์

     พี่แคมป์ครับ

     แคมป์ชะงักมือที่กำลังหยิบไก่น่องที่สี่เล็กน้อยพลางปรายตามองหน้าเด็กหนุ่มรูปร่างกำยำสมส่วน หัวเกรียนเหมือนพระพึ่งสึกอย่างไรอย่างนั้น

     ว่าไงคนผิวขาวเลิกคิ้วขึ้นหนึ่งข้าง

     ผมถามอะไรหน่อยได้ไหมครับ

     “เออ

     "พี่ทำยังไงตอนพี่รู้ตัวว่าชอบเฮีย"

     ใครจะไปคิดว่าเด็กหน้านิ่งจะถามคำถามนี้ พี่มิวหนุ่มแว่นหน้าตาจิ้มลิ้มเหมือนแมวสำลักน้ำเปล่าไอโขลกร้อนให้จารย์เต้ต้องช่วยลูบหลัง หากแต่คนถูกถามไม่ได้รู้สึกอะไรนอกจากอยากกินไก่อีกชิ้นให้มันเหลือแต่กระดูก พอดีว่าไม่ได้กินข้าวเย็นมาเขาเลยหิวเป็นพิเศษ

     สั่งข้าวอีกดีไหมวะ

     ดูเหมือนว่าคำถามของเขาจะถูกเมินไปเป็นที่เรียบร้อยเพราะคนที่ต้องการให้ตอบดันยกมือสั่งข้าวอีกชุดใหญ่ แคมป์ยกยิ้มให้พนักงานอย่างเป็นมารยาทแล้วหันกลับมาหยิบไก่น่องที่เหลือกินต่อ

     แหะ ๆ ไอ้แคมป์มันคง—”

     ทำผัวดิรอไรอะ

     มิวที่กำลังจะพูดแก้ต่างให้ถึงกับเบิกตากว้างเมื่อโดนไอ้เกลอพูดแทรก แถมประโยคที่เจ้าตัวพูดนั้นก็ช่างเถรตรงไม่มีอ้อมค้อม ตรงยิ่งกว่าไม้สเกลอีก

     แค่ก ๆ ไอ้แคมป์ ไอ้เชี่ยนี่คราวนี้เป็นเต้ที่สำลักน้ำทุบอกตัวเองพัลวัน

     กูพูดผิดตรงไหนไอ้มิว หรือพวกมึงจะรอให้ใครมาตัดหน้าก่อนถึงได้รู้ตัวว่าควรจะทำยังไง

     ห้าทุ่มตระหนักได้หนึ่งอย่างว่าในตอนนี้เขากำลังเจอปรมาจารย์ทางด้านของการคลั่งรักโดยสมบูรณ์ตัวเป็น ๆ ทั้งคำพูดคำจาและสายตาที่เคลือบไปด้วยความลุ่มหลงในตัวคนรักบ่งบอกชัดเจนว่าหนุ่มสถาปัตย์นั้นทั้งรักทั้งหลงสิงห์ใหญ่จนไม่อาจเผื่อใจไปรักคนอื่นอีกแล้วในชาตินี้

     "ผมควรจะขอคบเลยใช่ไหม" ร่างสูงถามต่อไปอีก

     แคมป์หยิบทิชชู่ขึ้นมาเช็ดมือให้เรียบร้อยก่อนจะทำปากมุบมิบคล้ายคนกำลังขบคิด คนหล่อที่สามารถคว้าสมบัติของคณะวิศวกรรมศาสตร์ไปครอบครองได้กลิ้งกลอกดวงตาสีน้ำตาลเข้มไปมา ห้าทุ่มไม่อยากจะกล่าวเลยว่าท่าทางของรุ่นพี่นั้นกวนบาทาอย่างที่ใครเขาเล่ามาจริง ๆ

     ให้ตายเถอะ

     มือแกร่งหยิบแก้วน้ำเปล่าขึ้นมากระดกดื่มจนหมดแก้วเพราะรู้สึกเหมือนไก่จะติดคอ กว่าจะตอบคำถามของห้าทุ่มได้เล่นเอาคนรอท้อใจไปหลายตลบ

     "เออ อยากทำอะไรก็ทำ อยากรักก็รัก อยากคบก็คบ ถ้าเขาเล่นด้วยก็เป็นบุญของมึง แต่ถ้าไม่ก็แค่ถอยหลังออกมาอย่าไปตื๊อให้เขาลำบากใจ นอกจากจะไม่รับรักแล้วเผลอ ๆ อาจจะโพสต์ด่ามึงในเฟซบุ๊กด้วยก็ได้นะ"

     ระวังด้วยล่ะ

     คำสอนจากปรมาจารย์ช่างน่าเลื่อมใสอยากคุกเข่าแล้วขอฝากตัวเป็นศิษย์ ห้าทุ่มพยักหน้าขึ้นลงแผ่วเบาเป็นเชิงรับรู้ก่อนจะคว้าเบียร์กระป๋องที่สองขึ้นมาเปิดแล้วทำท่าจะกระดก แต่ทว่าดวงตาเฉี่ยวคมเป็นประกายทันใดเมื่อเห็นเสี้ยวหน้าหล่อไร้ที่ติของพนักงานเสิร์ฟที่พึ่งเดินผ่านไป และดูเหมือนว่าโชคชะตาจะเป็นใจเพราะอีกฝ่ายก็ผินหน้ากลับมาสบสายตากันแบบพอดิบพอดี

     น่าแปลกที่ในราตรีนี้มีผู้คนมากมายแต่เขากลับมองเห็นเพียงเที่ยงคืน และน่าแปลกที่เสียงเพลงดังขนาดนี้แต่เขากลับได้ยินเสียงหัวใจของตัวเองกำลังเต้นไม่เป็นส่ำอย่างชัดเจน เรียวปากหยักลึกกระตุกยิ้มมุมปากส่งไปให้คุณพนักงานเสิร์ฟดาวเด่นประจำร้าน เที่ยงคืนไม่ได้ส่งยิ้มแต่ยักคิ้วข้างที่ถูกกันให้แหว่งกลับมาแทน

     ยักคิ้วงั้นเหรอ.. ต้องจูบคิ้วแล้วล่ะมั้ง

     นั่นเหรอคนที่มึงชอบแคมป์เอ่ยถามหลังนั่งสังเกตอาการรุ่นน้องมาสักพักใหญ่

     ครับห้าทุ่มยอมรับแต่โดยดีไม่มีบ่ายเบี่ยง

     ต่างฝ่ายก็ต่างมีใจ ดูออกเลย

     “อ่า.. ไม่รู้สิครับ

     ก้าวหน้าบ้างไหม

     “ก้าวหน้า.. มั้งพี่

     หนุ่มสถาปัตย์เอนหลังพิงเบาะโซฟากำมะหยี่แล้วยกแขนขึ้นมากอดอก เขามองหน้าเด็กหนุ่มอยู่นานหลายนาทีก่อนจะตัดสินใจพูดในสิ่งที่ตัวเองพอจะวิเคราะห์และเดาทางได้ออกไป

     กูไม่รู้ว่าก้าวหน้าของมึงมันถึงขั้นไหน แต่ถ้าถึงขั้นจูบได้โดยที่เขาไม่ขัดขืนนั่นหมายความว่าแคมป์เว้นช่วงไม่กี่นาทีเพื่อจิบแอลกอฮอล์เย็น ๆ ให้ชื่นใจแล้วพูดต่อ

     มึงแม่งไม่ใช่เพื่อนกันแล้วเว้ย รีบทำให้เขาเป็นของเราให้ได้ก่อนจะมีคนเข้ามาเสือก เข้าใจไหมวะไอ้หนู

     อย่าปล่อยให้มันกลายเป็นสถานะที่ไม่มีชื่อเรียกจะดีกว่า เพราะไม่ว่าใครก็ต้องการความชัดเจนกันทั้งนั้น




_____________________________

สปอย : ปรึกษาได้ถูกคนจริง ๆ เลยว้อยยยยยยยยยยยยยยยย 5555555555555555555555555

ปล. เพลงในตอนนี้ชื่อเพลง HER = YENTED FT. ARARYOZI, CHOCOLATE - T นะคะ คุ้นหูคุ้นตากันดีเพลงนี้ใช้บ่อยมากกกกกกกก

100% : จากคนคลั่งรักถึงคนคลั่งรัก 5555555555555555555555555555555 พี่น้อนเที่ยงแม่เปนกำใจให้นุ้นะรุ้ก หลังจากนิ้นุ้คงต้องรับมือกะรุ้กชายแม่อย่างหนักหน่วงแน่ ๆ สุ้ ๆ คับ กี้ดดดด ำกดดเดเดปุ้ีพ่ะ ฮุย เล่ ฮุย !!

ฝากสกรีมในทวิตเตอร์ #ห้าทุ่มถึงเที่ยงคืน และคอมเมนต์เยอะๆ ด้วยนะคะ

จะตามอ่านตามไปรีให้หมดเลยยยยยยยยย


B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.87K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,822 ความคิดเห็น

  1. #5800 peunsai2 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 มกราคม 2564 / 09:49
    อาจารย์แคมป์ใจแม่งอย่างได้
    #5,800
    0
  2. #5792 mintnie_gps (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2563 / 23:04
    แคมป์โว้ยยยยย ไปสอนอะไรน้องแบบนั้น
    #5,792
    0
  3. #5788 เจ้ากระต่ายจมูกหมู (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2563 / 00:14
    ท่านอาจารย์แคมป์มาวะ555555
    #5,788
    0
  4. #5755 NattPaweena (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 กันยายน 2563 / 11:30
    เอ้อออ ลูกศิษย์พี่แคมป์แหละ 😂😂
    #5,755
    0
  5. #5753 mmsnrzrr (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 16:20
    เห่ยยยย เรียกนุ้งแคมป์ไม่ได้แล้ววว ต้องเรียกพี่แคมป์ฮิฮิ
    #5,753
    0
  6. #5748 ilee2 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 กันยายน 2563 / 09:33
    ฟังพี่แคมป์ไว้ทุ่ม 555555
    #5,748
    0
  7. #5726 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2563 / 19:44
    ลูกแม่ให้คำแนะนำเริ่ดเด้ออออออ
    #5,726
    0
  8. #5679 foonee (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2563 / 15:45
    เยี่ยม
    #5,679
    0
  9. #5669 CallistoJpt (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2563 / 22:47
    เมื่อคนคลั่งรักสองคนมาเจอกัน งานนี้ถือว่าปรึกษาได้ถูกคนจริงๆค่ะห้าทุ่ม55555555555555555
    #5,669
    0
  10. #5639 xวาuxวาu (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2563 / 09:30
    เคยเรียกแต่น้องแคมป์ๆ ในเรื่องตอนนู้น มาเรื่องนี้ต้องเรียกพี่แคมป์ มันจั๊กกะจี้ไงมะรุ้อ่ะ😊
    #5,639
    0
  11. #5598 Pantawan Khaokaew (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 02:45
    เห้ออออ มาถูกทางแล้วล่ะ
    #5,598
    0
  12. #5558 Xakas (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 18:53
    นักคลั่งรักตัวจริงเลยว่ะคนนี้555555 แต่ฉันว่าคนที่คลั่งรักกว่าแคมป์อาจเป็นสิงห์ใหญ่ก็ได้นะ55555
    #5,558
    0
  13. #5533 AnswerB (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 14:50
    โอ้โห้ พี่แคมป์ของน้องพูดได้ใจมวั๊กกกกก
    #5,533
    0
  14. #5529 B3erry (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 00:37
    อยากคารวะปรมาจารน์ท่านแคมป์มากๆ 55
    #5,529
    0
  15. #5352 May Ling Pcm (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2563 / 00:27
    ถถถถ จารย์แคมป์ 55555
    #5,352
    0
  16. #5347 Ohmycandy (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 00:26
    65555556666โหยจารรรรรรรร55555555
    #5,347
    0
  17. #5101 Itjams (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 21:13

    เรื่องของเเคมป์นี่มีให้อ่านไหมอ่า ชื่อเรื่องไรบอกหน่อยย
    #5,101
    1
    • #5101-1 Dark-47(จากตอนที่ 21)
      3 มิถุนายน 2563 / 21:19
      I’ll give you the world #เมกาโลมา ค่ะ กดเข้าที่ดูนิยายเรื่องอื่นๆของคุณไรท์ได้เลย
      #5101-1
  18. #5094 Mei04 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 18:52
    จารย์แคมป์ 55555555
    #5,094
    0
  19. #4879 rjisubb (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 10:30
    โว๊ย5555ปรมจารย์แคมป์
    #4,879
    0
  20. #4740 mmamaexx (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 10:19
    คนคลั่งรักแห่งปี55555555
    #4,740
    0
  21. #4519 Asa[jah] (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 03:46
    จะสุดเกินไปแล้ววว
    #4,519
    0
  22. #4469 jarbkonshobnok (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 16:02
    เจ้าแคมป์ทอปฟอร์มไม่หยุด
    #4,469
    0
  23. #3776 wawa45 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 21:57
    แคมป์สอนดีมากลูกกกกก
    #3,776
    0
  24. #3757 Makkham (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 14:33
    จับทำผัว//ขำก๊ากกก555
    #3,757
    0
  25. #3583 ffonug00620206 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 18:19
    สำเนาถูกต้อง5555
    #3,583
    0