MOON 23:04 P(A)M #ห้าทุ่มถึงเที่ยงคืน END (สนพ. B2S)

ตอนที่ 20 : #ห้าทุ่มถึงเที่ยงคืน x เธอไล่ให้ฉันไปตาย 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,014
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,698 ครั้ง
    19 พ.ค. 63

-นิยายเรื่องนี้คำหยาบค่อนข้างเยอะนะคะ ควรพิจารณาและอ่านเพื่ออรรถรสเพียงเท่านั้น

เธอไล่ให้ฉันไปตาย

เธอบอกว่าเราไม่ควรจะเจอกันอีกเลย



     หากจะมีอะไรสักอย่างที่เป็นสัญลักษณ์ของความสม่ำเสมอและเที่ยงตรงมาตลอดกาลก็ขอหยิบยกให้สิ่งนั้นเป็น พระอาทิตย์ เพราะเมื่อถึงเวลาดาวฤกษ์ ณ ใจกลางระบบสุริยะก็โผล่พ้นขอบฟ้าปลุกให้หมู่มวลสรรพสัตว์และมนุษย์โลกลุกขึ้นมาสู้กับเช้าวันใหม่

     เบาะสีซีดที่ปูไว้บนพื้นนั้นเย็นชืดเนื่องจากคนที่เคยนอนได้ทำการตะล่อมขึ้นไปนอนเคียงข้างคนผิวขาวบนเตียงตั้งแต่เมื่อคืน ห้าทุ่มนอนร่วมเตียงกับเที่ยงคืนเป็นครั้งแรก ทว่าไม่มีการแตะต้องอะไรไปมากกว่าไหล่กระทบกัน

     มือแกร่งขยี้ตาตัวเองไปมาแล้วหรี่มองตรงออกไปนอกระเบียง แสงแดดทอดผ่านแพขนตากระทบรูปหน้าหล่อเหลาเป็นแสงเงาสลัวงามงด ชายหนุ่มตัวสูงหุ่นดีเอาการกำลังนั่งขยี้ผ้าในกะละมังพร้อมกับฮัมเพลงไปพลาง เรือนกายท่อนบนไม่มีอาภรณ์ปกปิด แต่ท่อนล่างนั้นมีบ๊อกเซอร์สีดำลายตาราง มองจากทางด้านหลังแล้วเหมือนห้าทุ่มกำลังเห็นตัวเองนั่งซักผ้าด้วยมือเปล่าอย่างไรอย่างนั้น

     ร่างสูงบิดขี้เกียจเล็กน้อยแล้วขยับตัวหย่อนเท้าเหยียบพื้นก่อนจะหยัดยืนขึ้นเต็มความสูง เขาสาวเท้าเดินอย่างเงียบเชียบไปยืนกอดอกเอนไหล่พิงขอบวงกบประตูไม้ กดสายตามองศีรษะเกรียน ๆ ของบัดดี้แล้วยื่นเท้าไปเตะก้นอีกฝ่ายเบา ๆ เป็นการทักทายยามเช้า

     เที่ยงคืนชะงักเล็กน้อยแล้วแหงนหน้ามองคนพึ่งตื่นนอน

     อรุณสวัสดิ์ห้าทุ่มกล่าวทั้งที่หน้ายังงัวเงีย

     เออคนผิวขาวขานรับในลำคอก่อนจะขมวดคิ้วน้อย ๆ เพราะบัดดี้ยังใช้เท้าเขี่ยก้นเขาไม่เลิก

     เอาตีนออกไปดิเที่ยงคืนว่า

     หืม

     “กูบอกให้เอาตีนมึงออกเห้ย ! ไอ้เชี่ยนี่ !”

     คุณเจ้าของห้องร้องเสียงหลงเมื่อไอ้คนขี้แกล้งใช้นิ้วโป้งเท้าเกี่ยวขอบยางยืดกางเกงบ๊อกเซอร์ของเขาแล้วรั้งมันลงเล่นเอาดึงกลับขึ้นมาแทบไม่ทัน เที่ยงคืนผุดลุกขึ้นยืนแล้วยกเท้าขึ้นมายันเข้าที่กลางท้องของห้าทุ่มอย่างเต็มรัก พ่อไซตามะภาคมัลติมีเดียถึงกับหงายหลังล้มโครม

     หากแต่โดนยันถึงขนาดนี้ห้าทุ่มยังไม่รู้สึกเจ็บ มิหนำซ้ำยังหัวเราะชอบใจราวกับว่าได้กำไรไปแล้ว เขาไม่ต้องการอะไรมากไปกว่านี้แล้ว

     ไอ้ทุ่ม ไอ้เด็กเหี้ยเที่ยงคืนเท้าเอวจ้องหน้าตาเขม็ง ปรางแก้มแดงระเรื่อหน้าร้อนผ่าวจวนจะระเบิด

     หยอกเล่นน่า มา ๆ เดี๋ยวน้องทุ่มจะโอ๋พี่เที่ยงเองนะครับห้าทุ่มลุกขึ้นยืนแล้วสาวเท้าเดินเข้าไปหาบัดดี้พร้อมกับกางแขนออกหมายจะกอดอีกฝ่ายให้จมอก

     ทว่าเที่ยงคืนกลับถอยหลังหนีไม่ยอมติดกับโดยง่าย อย่าเข้ามาใกล้กูไอ้เวร

     “ทำไมล่ะ เมื่อคืนยังให้กูขึ้นไปนอนบนเตียงด้วยอยู่เลย

     “เมื่อคืนมึงไม่ได้ทำตัวทุเรศเหมือนวันนี้

     “โถ่ มึงก็—”

     “ถ้ายังไม่เลิกกวนตีนคืนนี้ไสหัวมึงลงไปนอนบนพื้นเลย

     “โอเค ๆ กูยอมแล้วเที่ยง กูไม่เถียงมึงแล้วให้กูขึ้นไปนอนบนเตียงด้วยนะ

     ใครกลัวเที่ยงคืน ใคร ! อ๋อ กูเอง

     สิ้นไร้คนกวนประสาทเหลือแต่คนที่กำลังปั้นหน้าสำนึกผิดพร้อมกะพริบตาปริบ ๆ ขอความเห็นใจ เที่ยงคืนขมวดคิ้วจนหน้าบึ้งบูดก่อนจะจิ๊ปากใส่แล้วเดินกลับไปซักผ้าด้วยอารมณ์ขุ่นมัว ท่าทีนิ่งเฉยจนผิดปกติของบัดดี้ทำให้ห้าทุ่มรู้สึกไม่สบายใจขึ้นมาเสียดื้อ ๆ

     ห้าทุ่มคอยสังเกตอากัปกิริยาจากทางด้านหลัง ดูเหมือนว่าเที่ยงคืนจะเคืองที่เขาไปแกล้งอีกฝ่ายแบบนั้น มันก็น่าเคืองอยู่หรอก เขาไม่ได้คิดว่าอีกฝ่ายงี่เง่าเสียด้วยซ้ำไป แต่ไอ้สิ่งที่คิดคือจะง้อยังไงให้หายโกรธหายเคืองกัน

     ไม่เคยง้อใครเสียด้วยสิ

     มัวแต่นั่งอมพะนำอยู่บนเตียงมันก็ไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้น ร่างสูงตัดสินใจลุกขึ้นหยิบผ้าเช็ดตัวเดินหายเข้าไปในห้องน้ำเพื่อชำระความง่วงงุนที่ยังหลงเหลือให้ไหลไปพร้อมกับคราบเหงื่อไคลลงสู่ท่อระบายน้ำบนพื้นเปียกแฉะ

     เสียงน้ำกระทบพื้นไม่ได้ดึงความสนใจของคุณพ่อบ้านเก่งเรื่องงานซักผ้าเลยแม้แต่นิด เที่ยงคืนยังคงนั่งเงียบแล้วจัดการกับผ้ากองพะเนินที่เหลือไปอย่างไม่รีบร้อน อย่างไรเสียวันนี้ก็เป็นวันเสาร์ เขาได้หยุดงานและไม่ต้องไปมหาลัยจึงมีเวลาว่างมากโข ให้นั่งขยี้ผ้าทั้งวันก็ยังไหว

     หนึ่งคนกำลังซักผ้า ส่วนอีกหนึ่งคนกำลังเช็ดเนื้อเช็ดตัวแล้วสวมชุดลำลองสบาย ๆ อย่างกางเกงขาสามส่วนกับเสื้อยืดสีดำล้วน ห้าทุ่มเหล่ตามองแผ่นหลังกว้างมีลายสักสไตล์เรียลลิสติกอยู่บนหลังไหล่ขวา

     เอาไงดีวะ เดินมาใกล้ขนาดนี้มันยังไม่หันมาแลกันเลย

     เครียดยิ่งกว่าสอบแคลคูลัส ห้าทุ่มนวดขมับด้วยความปวดเศียรเวียนหัว เขาไม่เคยต้องมาคิดหาวิธีง้อใครมาก่อนเลยเพราะตั้งแต่เกิดมาก็เป็นฝ่ายถูกง้อมาโดยตลอด บ่อยครั้งที่มีคนงอนแต่กว่าเขาจะรู้ตัวอีกฝ่ายก็หายงอนไปเสียแล้ว

     แย่ละ ปล่อยไว้แบบนี้ไม่ดีแน่

     ใช่ว่าคนถูกมองจะไม่รู้ตัวแต่เที่ยงคืนเลือกที่จะไม่สนใจเสียมากกว่า มันน่าโกรธไหมล่ะ คนกำลังนั่งซักผ้าให้จู่ ๆ ก็เข้ามาก่อกวนแถมยังดึงกางเกงเขาลงแล้วหัวเราะชอบใจอีก

     นิสัยแย่

     สบถก่นด่าบัดดี้หน้าปลาตายในใจเป็นร้อยพร้อมทั้งขยี้เสื้อนักศึกษาจนแทบขาดคามือ ทว่าเที่ยงคืนเป็นต้องสะดุ้งน้อย ๆ เมื่อร่างสูงกดปลายคางชิดเรือนผมของเขาเบา ๆ พลางกระซิบงึมงำข้างหูด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มระคนออดอ้อนขอคืนดีกลาย ๆ

     เที่ยง.. กูขอโทษชายหนุ่มเอ่ยปากพร่ำพูดคำขอโทษด้วยสุ้มเสียงอ่อนโยนสุดจะเปรียบ ท่อนแขนแข็งแรงสวมกอดเอวสอบเพรียวจากทางด้านหลัง ศีรษะทุยคลอเคลียกับศีรษะของคนในอ้อมแขนเบา ๆ

     น่าประหลาดที่อารมณ์ขุ่นมัวก่อนหน้าถูกชะล้างด้วยความว่าขอโทษเพียงคำเดียว แววตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจแฝงเขินอายไม่ใช่น้อย มือเรียวหยุดการขยี้เสื้อนักศึกษาของอีกฝ่ายเอาไว้แล้วนั่งนิ่งไม่ไหวติง ปล่อยให้ห้าทุ่มสวมกอดแล้วพะเน้าพะนอคลอเคลียอยู่อย่างนั้น

     อะไรของมันวะ

     ลุกขึ้นก่อนดิ

     ร่างสูงกระซิบข้างหูและแน่นอนว่าเที่ยงคืนทำตามอย่างว่าง่าย คนผิวขาวเปลี่ยนจากนั่งขัดสมาธิบนพื้นเป็นนั่งยองและอีกไม่กี่วินาทีต่อมาเขาก็ถูกรั้งให้นั่งทับลงไปบนตักแกร่งของบัดดี้

     เที่ยงคืนเหลียวศีรษะกลับไปมองใบหน้าคมคายเล็กน้อยคล้ายกับคนกำลังสงสัย

     กูนั่งขัด—”

     “นั่งบนตักกูนี่แหละ พื้นมันเริ่มเปียกแล้ว

     “แต่มึงอาบน้ำแล้ว

     “อาบใหม่ก็ได้ กลัวอะไรวะ

     อาบแล้วอาบอีก อาบให้ตัวเปื่อยไปเลยเป็นไง

     น้ำเสียงราบเรียบแต่จริงจังทำคนบนตักถึงกับเบือนหน้าหนีไปทางอื่นเพราะว้าวุ่นในหัวใจ นั่งแบบนี้มันจะไม่ดูประหลาดไปหน่อยหรือไง ถ้าเกิดห้องข้าง ๆ เดินออกมารับแสงแดดยามเช้าที่ริมระเบียงแล้วเจอภาพนี้เข้าจะรู้สึกอย่างไรกัน

     เที่ยงคืนกลายเป็นคนตัวเล็กตัวน้อยทันทีเมื่ออยู่กับบัดดี้ มันน่าแปลกที่แม้ส่วนสูงจะห่างกันไม่กี่เซนติเมตรแต่กลับให้ความรู้สึกเหมือนเขาตัวเล็กเท่าเด็กอนุบาลส่วนห้าทุ่มเป็นเด็กมหาลัยที่คิดจะอุ้มเขากระเตงไปไหนมาไหนด้วยก็ได้

     ร้อยแปดสิบเซนติเมตรไม่ได้ช่วยอะไรเลยสินะ

     คนหล่อบนตักหน้าแดงปลั่งน่ารักน่าเอ็นดู ห้าทุ่มชำเลืองมองเสี้ยวหน้าบัดดี้เป็นระยะแล้วลอบยิ้มกับตัวเอง เขาอยากจะกอดเที่ยงคืนให้จมอกแล้วหอมจนแก้มช้ำแต่ทำไม่ได้ เพราะเกรงว่าอีกฝ่ายจะรำคาญแล้วถีบเขาจนกระเด็นติดกำแพง

     ตีนหนักมากเลยนะ

     สองหนุ่มนั่งเกยตักกันนานเกือบชั่วโมงกระทั่งเสื้อยืดตัวสุดท้ายถูกบิดจนแทบไม่เหลือน้ำแล้วโยนใส่ตะกร้าเตรียมตาก เที่ยงคืนค่อย ๆ ลุกออกจากตักแล้วหิ้วตะกร้าผ้าโยกย้ายที่ไปยืนหน้าราวตากผ้า

     เดี๋ยวกูช่วยห้าทุ่มไม่ปล่อยให้คนผิวขาวทำเพียงคนเดียว ถึงจะซักไม่เป็นแต่เรื่องตากผ้าเขาไม่เป็นสองรองใคร

     อืมเที่ยงคืนขานรับเสียงแผ่ว แล้ววันนี้มึงไม่ออกไปไหนเหรอ

     “ว่าจะออกไปหารุ่นพี่

     นัดพี่ฮอร์คไว้ วันนี้จะเพิ่มลาย

     อ๋อ

     แล้วจะกลับมา.. หรือเปล่า

     “แต่เดี๋ยวก็กลับมานอนที่ห้องอยู่ดี

     “กูไม่ได้ถามเลยว่าจะกลับมาไหม

     “แต่มึงอยากถาม

     “รู้มาก

     “รู้ทุกเรื่องที่เกี่ยวกับมึง

     “หึ

     เที่ยงคืนแค่นหัวเราะเสียงทุ้มต่ำในลำคอก่อนจะยกเสื้อนักศึกษาขึ้นไปแขวนบนราวแล้วหิ้วตะกร้าผ้าเปล่า ๆ เดินเขามาในห้อง เขาบิดกายซ้ายทีขวาทีเพื่อคลายความปวดเมื่อย

     กูจะอาบ—”

     ประโยคบอกเล่าถูกกลืนกลับเข้าไปในลำคอ หนุ่มวิทย์คอมยืนตรึงอยู่กับที่พลางเบิ่งตากว้างกว่าเดิมเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจเมื่อร่างสูงเดินเข้ามาประชิดตัวแล้วสวมที่คาดผมหูช้างน้อยดัมโบ้สีพาสเทลลงบนศีรษะของเขา จู่ ๆ ภายในห้องเล็กแคบก็อบอวลไปด้วยบรรยากาศหอมหวานชวนเคลิบเคลิ้ม ดวงตาเฉี่ยวคมมีแววซุกซนโลดเต้นอยู่ข้างใน รอยยิ้มที่มุมปากของห้าทุ่มกดลึกขึ้นคล้ายกับกำลังพึงพอใจในผลงานชิ้นโบว์แดงที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า

     น่ารัก เจ้าเที่ยงน้อยดัมโบ้

     ไอ้ทุ่ม ทำอะไรของมึงวะ

     “ที่คาดผมของไอ้เจียร์ มันฝากไว้ในกระเป๋ากู

     “แล้วเอามาใส่ให้กูทำไม

     “เห็นมันน่ารักดี ก็เลยคิดว่าน่าจะเหมาะกับมึง

     “กูไม่มีผมให้มึงคาดหรอกนะ

     ถึงไม่มีผมก็น่ารักอยู่ดี

     มันเขี้ยวว่ะ

     หากเป็นคนอื่นเขาคงจัดการตะบันหน้าให้แหลกไปซีกโทษฐานเอาของกุ๊กกิ๊กแบบนี้มาใส่ให้เขา แต่ทว่าคนตรงหน้าดันเป็นห้าทุ่มที่เขาไม่เคยปฏิเสธอะไรหมอนี่ได้เลยจึงต้องยอม แถมไม่ได้รู้สึกโกรธแม้แต่น้อย ไอ้ที่รู้สึกอยู่ตอนนี้ก็คือเอ็นดูรอยยิ้มซุกซนบนใบหน้าคมคาย

     สบายใจก็ทำไปเถอะ

     ท่าทางชอบใจเหมือนเด็ก ๆ มันน่าหลงใหลและยากจะละสายตา เที่ยงคืนยื่นมือไปดึงแก้มทั้งสองข้างของหนุ่มมัลติให้ยืดแล้วปล่อย ทำแบบนั้นอยู่สองถึงสามครั้งจนแก้มของห้าทุ่มแดงเป็นรอยนิ้ว

     กูอาบน้ำก่อน

     “อืม

     “ถ้ามึงออกไปก่อนก็ล็อกห้องให้กูด้วย

     “โอเค มึงจะกินอะไรไหมเดี๋ยวกูซื้อเข้ามาฝาก

     “ไม่ล่ะ

     “อืม งั้นกู—”

     รีบกลับมาก็แล้วกัน

     มันคงจะดีถ้าได้อยู่ด้วยกันทั้งวัน..

     คำร้องขอที่เหมือนจะเป็นคำสั่งคล้ายพันธนาการอันไร้รูปร่างมัดห้าทุ่มไว้รอบแล้วรอบเล่า เรียวปากหยักยกยิ้มเล็ก ๆ พลางพยักหน้ารับขึ้นลง ถ้อยคำของงเที่ยงคืนก้องอยู่ในโสตประสาทเนิ่นนานไม่จางหาย แม้จะเดินลงบันไดมาจนถึงจีพีเอ็กซ์คันเก่งก็ยังติดอยู่ในวังวนนั้นอยู่

     บ้าจริง ไม่อยากไปเลย

 

 

     ทว่าถึงจะอาลัยอาวรณ์สักเพียงใดก็ต้องมาตามนัดอยู่ดี เพราะเขาเคยเลื่อนนัดไปหนึ่งครั้งผลที่ตามมาคือโดนพี่ฮอร์คเจ้าของร้านสักบ่นจนหูชา เพราะถ้าคิวคลาดเคลื่อนแม้แต่คิวเดียวไอ้คิวที่เหลือต้องสลับสับเปลี่ยนกันเละเทะไปหมด ซึ่งผลเสียมันตกอยู่ที่ช่างสักไม่ใช่ตัวเขาเลยสักนิด

     ยังดีที่พี่ฮอร์คแค่บ่น แต่ถ้าเบี้ยวนัดอีกรอบคงได้โดนเข็มสักกระแทกหน้าแน่ ๆ

     สวัสดีครับห้าทุ่มยกมือไหว้ช่างสักรุ่นพี่ด้วยความนอบน้อมเหมือนอย่างทุกครั้ง

     อ่าหะ มาทันเวลาพอดีฮอร์คเดินออกมาต้อนรับลูกค้าคนสำคัญ เขาตบไหล่น้องชายเบา ๆ

     ไม่อยากฟังพี่บ่นน่ะครับห้าทุ่มว่าพลางกลั้วหัวเราะเสียงแผ่ว

     ก็ดีแล้ว เป็นลูกค้าร้านสักทั้งทีควรตรงต่อเวลา ไม่ใช่ปล่อยให้ช่างสักมานั่งรอมันเสียเวลา

     “รู้น่า แล้วพวกพี่จัสไม่มาเหรอครับวันนี้

     “ไอ้จัสพาแฟนมันไปดูหนัง ไอ้โบรายนั้นคงจะเล่นเกมกับเพื่อนพ้องของมันเห็นว่าพึ่งจะซื้อพีเอสโฟร์มาใหม่ ส่วนไอ้เตอร์กับที่เหลือไปหาสิงห์ใหญ่ที่บ้าน

     เรื่องวุ่นวายกับครอบครัวเพื่อนขอให้บอก ไอ้พวกนั่นพร้อมจะเข้าไปแทรกตลอดไม่เว้นแต่ละวัน

     เหงาแย่เลยสิพี่

     “ไม่หรอก แบบนี้ก็สบายหูดี

     เหมือนหัวจะโล่ง ๆ น่าจะเดินเส้นได้ไวขึ้นเพราะไม่มีไอ้พวกจอมก่อกวนคอยชวนคุย

     ว่าแต่มึงจะเพิ่มลายตรงไหนคนพี่ถามขณะสาวเท้าเดินนำหน้าน้องชายเข้ามาในสตูดิโอส่วนตัวเพื่อหยิบอุปกรณ์ลอกลายและแบบลายสักที่เขาถูกบรีฟมาเมื่อสามวันก่อน

     อกซ้ายครับ

     คิ้วเรียวของพี่ชายเลิกขึ้นเล็กน้อยเมื่อได้ยินห้าทุ่มกล่าวแบบนั้น ฮอร์คมองกระดาษลายสักในมือสลับกับอกข้างซ้ายของชายหนุ่มก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแฝงรอยยิ้ม

     XII, HE IS ART.

     คลั่งอะไรขนาดนั้นวะ

     เด็กหนุ่มไม่ตอบแต่ค่อย ๆ ถอดเสื้อยืดออกทางศีรษะแล้วพาดมันเอาไว้บนพนักพิงเก้าอี้ในร้าน กายหนาสมส่วนมีมวลกล้ามเนื้อสมกับเป็นชายชาตรีประดับตรึงไปด้วยลวดลายมากมายไม่ว่าจะช่วงวีเชฟ สีข้าง และไหปลาร้า ล้วนแล้วแต่เป็นฝีมือของฮอร์คทั้งสิ้น

     ในเมื่อมันเป็นความประสงค์ของลูกค้าช่างสักอย่างเขาคงขัดอะไรไม่ได้ ฮอร์คสวมถุงมือยางไนไตรแล้วทำการลอกลายก่อนเป็นอันดับแรกจึงจะเริ่มขั้นตอนต่อไปอย่างคล่องแคล่วว่องไว วันนี้ดูเหมือนจะมีสมาธิกว่าวันก่อนเพราะภายในร้านมันค่อนข้างจะสงบ ได้ยินแค่เพียงเสียงมอเตอร์เครื่องสักกำลังทำงานอยู่หลายเครื่องเนื่องจากไม่ได้มีแค่เขาคนเดียวที่เป็นลูกค้า

     การวาดลวดลายของฝีเข็มที่จรดลงบนผิวหนังมันสร้างความเจ็บปวดเสมอไม่ว่าจะทิ่มแทงลงตรงจุดใด ทว่ามันเป็นความเจ็บที่เคล้าไปด้วยความสุขสม

     ห้าทุ่มนอนมองเพดานร้านแล้วค่อย ๆ หลับตาลงทีละนิดจนเปลือกตาปิดสนิทในที่สุด

     ไม่รู้ว่าเข็มนาฬิกาเดินหน้าไปมากน้อยเพียงใด แต่มารู้ตัวอีกที่ก็ตอนช่างสักรุ่นพี่ปลุกให้ตื่นจากนิทราแสนหวาน ฮอร์คปิดเครื่องมือทำมาหากินเมื่อลวดลายที่นั่งรังสรรค์จนหลังขดหลังแข็งมาเกือบสามชั่วโมงเสร็จสิ้นลง เขาฉีดน้ำยาทำความสะอาดให้อีกครั้งแล้วแปะแผ่นฟิล์มให้เรียบร้อย

     เด็กหนุ่มงัวเงียพลางก้มมองรอยสักใหม่บนอกข้างซ้ายทั้งที่ตายังปรือปรอย

     ไปล้างหน้าล้างตาก่อนไปฮอร์คว่าพลางส่ายหัวไปมา

     ครับ..” ห้าทุ่มพยักหน้าขึ้นลงเบา ๆ

     ร่างสูงลุกออกจากเตียงสักแล้วเดินหลับ ๆ ตื่น ๆ เดินตรงไปเข้าห้องน้ำชายสำหรับลูกค้า เขาหยุดยืนอยู่หน้าอ่างล้างหน้าแล้วเปิดก๊อกน้ำ ใช้สองมือรองน้ำจากก๊อกแล้ววักขึ้นมาชะล้างความง่วงงัวเงียของตัวเอง ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเขาหลับเพลินจนตาบวมขนาดนี้

     ล้างหน้าอยู่ดี ๆ โทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงก็สั่นครืด ห้าทุ่มล้วงมันออกมากดรับสายโดยไม่ได้ดูรายชื่อคนโทรเข้า

     ฮัลโหลครับ

     [ไอ้ทุ่ม อ่า.. มึงจะกลับหรือยัง]

     “เที่ยงเหรอ.. อืม กำลังจะกลับ มีอะไร

     [ว่าจะชวนมึงไปกินข้าวด้วยกัน]

     “เออ ได้ ว่าแต่จะไปกินที่ไหนวะ

     [ร้านแถวหน้ามอ มึงคิดว่าไง]

     “ได้ทั้งนั้น

     [อืม]

     “รอนะ เดี๋ยวกูก็กลับแล้ว

     [อือ กูรออยู่]

     คู่สนทนาตัดสายโทรศัพท์ถูกเก็บเข้ากระเป๋าดังเดิม คนกึ่งหลับกึ่งตื่นไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังถูกใครอีกคนจ้องมองมาจากทางด้านหลัง เสียงน้ำกระทบอ่างดังก้องอยู่ในโสตประสาท ความเย็นช่วยทำให้ตาสว่างได้เป็นอย่างดี ห้าทุ่มก้มหน้าแล้ววักน้ำขึ้นมาล้างหน้าตัวเองอีกครั้งก่อนจะปิดก๊อกแล้วค่อย ๆ เงยขึ้นมา

     แต่ทว่าภาพที่สะท้อนอยู่ในกระจกเงาตรงหน้าคือภาพของชายผู้หนึ่งซึ่งมีแววตาคมกริบดุดันยิ่งกว่ามีดดาบ มันโชนแสงวาบแทบพ่นเปลวเพลิงแห่งความเดือดดาลออกมาเหมือนอยากฆ่าเขาให้ตายตรงนี้

     ไอ้เซียน..

     ห้าทุ่มรีบพลิกตัวกลับมาประจันหน้ากับอริตัวฉกาจแต่ทว่าทัพเซียนนั้นไวกว่า มือใหญ่คว้าเข้าที่ลำคอของชายหนุ่มแล้วออกแรงบีบมันแต่ไม่เอาถึงตาย เขาแค่ต้องการจับล็อกห้าทุ่มให้อยู่หมัดก็เท่านั้น

     ในแววตาของเขามีประกายโหดเหี้ยมแผ่ออกมา ทัพเซียนมองจ้องรอยสักบนกายหนาแล้วขบเขี้ยวเคี้ยวฟันจนสันกรามนูนเด่น กล้ามเนื้อทุกตารางนิ้วอัดแน่นไปด้วยโทสะ

     แค่ก ๆ ไอ้เหี้ยปล่อย !!”

     ห้าทุ่มไม่ยอมตกเป็นเบี้ยล่างพยายามปัดมือของทัพเซียนออกแล้วมันก็เป็นผล ร่างสูงไอโขลกแล้วก้าวถอยหลังหวังจะตั้งหลัก

     มันเป็นบ้าอะไรอีกวะ

     ลำคอขาวแดงเป็นรอยนิ้วมือแต่นั่นยังไม่สาแก่ใจ เขาเคยลั่นวาจาเอาไว้ว่าจะไม่เอาห้าทุ่มไว้ต่อให้อีกฝ่ายจะยกมือขึ้นมากราบแทบเท้าก็ตาม ไม่ว่าใครที่เข้ามาพัวพันกับเที่ยงคืนมันจะต้องไม่ตายดี เขาจะตามราวีอยู่แบบนี้จนกว่าเที่ยงคืนจะกลับมาหากัน

     มึงสักชื่อเที่ยงคืนไว้บนอกเหมือนที่กูทำ.. อย่างนั้นเหรอวะทัพเซียนพร่ำถามด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ ชื่อของอดีตคนรักสลักติดตรึงอยู่บนอกข้างซ้ายตำแหน่งเดียวกันกับของเขา

     มีชื่อของเที่ยงคืนอยู่กลางใจทัพเซียนเช่นเดียวกัน..

     เรื่องของกู มึงเสือกอะไรห้าทุ่มถามกลับด้วยความเดือดดาลแทบคลั่ง

     มึงกล้าสักชื่อมันได้ยังไง

     แล้วมึงกล้าสักชื่อมันไว้บนอกได้ยังไงในเมื่อท้ายที่สุดมึงก็ทำร้ายมันด้วยตัวของมึงเอง ก็สมควรแล้วถ้ามันจะเกลียดมึงเข้ากระดูกดำ

     คำถามนี้.. ควรจะถามใครมากกว่ากัน

     ความเจ็บปวดราวเอาค้นมาทุบหัวใจเกาะกุมทัพเซียนอย่างโหดเหี้ยมและไร้ปรานี ยิ่งพูดก็ยิ่งพ่ายแต่เขาไม่อาจจะหยุดทวงความรักของเที่ยงคืนกลับมาได้เลย หัวใจมันออกคำสั่งให้ทำอย่างนั้นแม้จะเจ็บเจียนตายทุกครั้งที่ได้ยินถ้อยคำร้ายกาจจากปากคนเคยรักกัน

     เที่ยง กูมารับไปกินข้าว—’

     ไปไกล ๆ ตีนกู เราไม่ควรจะเจอกันอีกว่ะเซียน

     แตกต่างกันจังเลยนะ..

     กูไม่อยากจะกังขาความรักของมึง แต่ที่มึงทำทั้งหมดมันมีตรงไหนที่หมายความว่ามึงรักมัน

     “หุบปาก !! ไอ้เด็กเหลือเดนอย่างมึงจะไปรู้เหี้ยอะไร !!”

     “มึงนั่นแหละหุบปากแล้วไสหัวออกไปจากชีวิตไอ้เที่ยงได้แล้ว !!”

     ห้าทุ่มตะคอกกลับอย่างเหลืออดเหลือทน ไฟโทสะของเขากระพือแรงขึ้นตามลำดับอยากจะเข้าไปขย้ำทัพเซียนเสียตอนนี้แต่ต้องยับยั้งชั่งใจเอาไว้ กำหมัดจนเส้นเลือดปูดโปนตั้งแต่หลังมือเรื่อยไปจนถึงท่อนแขนทั้งสองข้าง

     มึงทำมันเจ็บปางตายกูเข้ามารักษามันให้หายดี พอถึงตอนนี้มึงจะเข้ามาแย่งมันไปจากกูงั้นเหรอวะ มึงเป็นเหี้ยอะไรไอ้หน้าด้า—”

     ยังไม่ทันจะพูดจบฝั่งที่ทนแรงถาโถมไม่ไหวอย่างทัพเซียนพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วแล้วปล่อยหมัดหนัก ๆ ใส่ซีกหน้าหนุ่มมัลติจนเซถอยหลังไปหลายก้าว รสคาวเลือดคละคลุ้งอยู่ในโพรงปาก ห้าทุ่มถมน้ำลายปะปนไปด้วยโลหิตลงพื้นแล้วหันกลับมาจ้องหน้าทัพเซียนตาเขม็ง

     เลือดในกายมันร้อนระอุเขาไม่ใช่พวกยอมปล่อยให้ตัวเองโดนทำร้ายเพียงฝ่ายเดียว เพราะเมื่อทัพเซียนเปิดก่อนหนึ่งหมัดห้าทุ่มก็สวนกลับไปในทันทีอีกหนึ่งหมัดเป็นการแลกกัน

     หมัดแรกถูกปล่อยออกไปตรง ๆ ล็อกเป้าใบหน้าของทัพเซียนได้อย่างแม่นยำตามด้วยฝ่าเท้ายันเข้ากลางท้องจนอีกฝ่ายเสียหลักล้มหลังกระแทกพื้นห้องน้ำ ห้าทุ่มเคลื่อนตัวด้วยความเร็วตามไปย่ำเท้าลงบนอกทำอีกฝ่ายจุกไปถึงลิ้นปี่ ทัพเซียนรวบรวมแรงเฮือกสุดท้ายพลิกตัวขึ้นมาเป็นฝ่ายได้เปรียบบ้าง เขาตะบันหมัดใส่หน้ามารหัวใจไม่ยั้งแรง ห้าทุ่มทำได้แค่ยกแขนขึ้นมาตั้งการ์ดป้องกันใบหน้าตัวเองให้ได้มากที่สุด เขาไม่สามารถพลิกเกมได้เพราะขณะนี้แรงของทัพเซียนมันมีมากกว่า

     เชี่ยเอ้ย

     เสียงข้าวของในห้องน้ำล้มระเนระนาดกับเสียงคำรามลั่นของชายหนุ่มสองชีวิตเรียกให้ผู้คนที่นั่งกันอยู่ภายในร้านถึงกับลุกฮือโดยเฉพาะฮอร์ค ร่างสูงวางสมุดสเก็ตภาพลงบนโต๊ะแล้วรีบวิ่งออกมาจากสตูดิโอมุ่งตรงไปยังห้องน้ำชายทันทีไม่รีรอ

     ใครมันมากัดกันในร้าน

     หยุดเดี๋ยวนี้ !! พวกมึงทำเหี้ยอะไรกัน !!”

     คำสั่งของฮอร์คที่เปล่งออกไปมันแฝงไว้ด้วยความน่าเกรงขามเฉกผู้มีอำนาจเหนือกว่าทำชายหนุ่มที่กำลังซัดกันเอาเป็นเอาตายถึงกับชะงักง้างหมัดค้างกลางอากาศ มืออีกข้างคว้าเข้าที่คอของกันและกันราวกับจะบีบให้ขาดอากาศหายใจจนสิ้นชีวิต

     ช่างสักอีกสามถึงสี่คนที่วิ่งตามหลังมาช่วยเข้าไปจับทั้งคู่แยกออกจากกัน ทว่าไม่มีใครกล้าพูดอะไรออกมาเพราะในยามนี้คนที่น่ากลัวที่สุดคือคุณเจ้าของร้าน ร่างสูงโกรธจนเลือดขึ้นหน้ากราดสายตาคมปราบเหี้ยมโหดมองหน้าทั้งสองก่อนจะสาวเท้าเดินเข้าไปยืนกั้นกลางแล้วจ้องลึกแทบถึงแก่นวิญญาณ

     กล้าดียังไง..

     ไอ้ทุ่มมึงรีบไสหัวกลับไป ส่วนไอ้เซียน.. เข้าไปเจอกูในสตู

     ทัพเซียนกลืนน้ำลายเฝื่อน ๆ ลงคอก่อนจะเบือนหน้าหนีแล้วสลัดตัวให้หลุดจากการจับกุม เขาขบกรามแน่นแล้วฟาดฟันกับห้าทุ่มทางสายตาเป็นครั้งสุดท้ายก่อนที่อีกฝ่ายจะถูกพาตัวออกไปจากสถานที่เกิดเหตุ ห้าทุ่มกัดฟันกรอดไม่ยอมให้ใครแตะเนื้อต้องตัว เขาจ้องหน้าตาต่อตาฟันต่อฟันกับทัพเซียนกระทั่งวินาทีสุดท้ายก่อนจาก

     ช่างสักรุ่นน้องรับรู้ชะตากรรมตัวเองอย่างถ่องแท้ แม้เนื้อตัวจะสะบักสะบอมไม่น้อยแต่เขาต้องฝืนความเจ็บแล้วเดินตามหลังรุ่นพี่เข้าไปในสตูดิโอส่วนตัว

     ฮอร์คนั่งลงบนเก้าอี้ล้อหมุนแล้วใช้มือผลักเก้าอี้อีกตัวให้มันเคลื่อนไปหารุ่นน้อง ทัพเซียนหย่อนก้นนั่งลงบนเก้าอี้แทบไม่เหลือเค้าคนเกรี้ยวกราดแต่ภายในยังคุกรุ่นและเดือดดาล

     สายตาเยือกเย็นไล่มองใบหน้ามีรอยฟกช้ำของรุ่นน้องแล้วได้แต่ถอนหายใจ เขาโกรธมากที่ทั้งคู่กล้ามีปากเสียงกันในร้านทั้งที่เคยบอกไปแล้วว่าห้ามเด็ดขาด

     ไม่มีใครฟังเลยใช่ไหม

     ร่างสูงเอนหลังพิงพนักเก้าอี้แล้วหยิบกล่องทิชชู่บนโต๊ะทำงานโยนให้รุ่นน้องใช้ซับเลือดที่มุมปากและหางคิ้ว ถึงจะโกรธแต่เขาเป็นผู้ใหญ่มากเกินกว่าจะใช้กำลังกับลูกน้องในร้าน และในตอนนี้มีความรู้สึกที่มันนอกเหนือจากความโกรธก็คือความกังวล

     กังวลเรื่องที่อาจจะเกิดหลังจากนี้

     "กูไม่รู้ว่ามึงกับห้าทุ่มทะเลาะกันเรื่องอะไร แต่อย่ามาตีกันในร้านกู.. มึงท้าทายกูเหลือเกินนะ"

     ผมเปล่า—”

     เงียบปาก

     ความเงียบที่ทำให้บรรยากาศภายในห้องทำงานอึดอัดเสียจนแทบหายใจไม่ออกมานานค่อย ๆ สลายตัวทีละน้อยเมื่อรุ่นพี่พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มราบเรียบไม่บอกอารมณ์ ทว่าแววตาของฮอร์คนั้นแฝงความเป็นห่วงเอาไว้ อย่างไรเสียทัพเซียนก็เป็นรุ่นน้องที่เขารักเสมือนน้องชาย และเป็นเด็กที่ปั้นมาเองกับมือ

     ทำไมต้องทำแบบนี้ด้วยวะ

     ครับทัพเซียนขานรับสั้น ๆ ห้วน ๆ เจือขุ่นเคืองไม่หาย

     อีกอย่าง.. ห้าทุ่มมันเป็นน้องพวกกู มึงพอจะเดาออกใช่ไหมว่าถ้ามึงตีกับมันจะเกิดอะไรขึ้น

     “ผมรู้

     “รู้แต่ก็ยังทำฮอร์คว่าพลางมองหน้าคู่สนทนาด้วยสายตาเยือกเย็น "ถ้าเป็นกูคนเดียวคงจะผ่อนปรนให้มึงได้บ้าง แต่คนอื่นมันคงไม่ใจดีเหมือนกู โดยเฉพาะ.."

     ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ก่อนจะกล่าวชื่อเสาหลักของเฟลคซ์ออกมาด้วยน้ำเสียงฟังดูลำบากใจเหลือแสน 

     "สิงห์ใหญ่"

     หรือบางที.. สิงห์ใหญ่อาจจะส่งเดคเตอร์มาก็ได้ แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้นเขาเองก็คงช่วยอะไรทัพเซียนไม่ได้อยู่ดี

     "กูเตือนมึงแล้ว ถ้ามึงไม่เชื่อกูก็ช่วยอะไรมึงไม่ได้จริง ๆ ว่ะเซียน"

     การเป็นคนกลางไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์ไหนมันก็น่าลำบากใจเหมือนกันทั้งนั้น ฮอร์คยกสองมือขึ้นมากุมขมับเพราะเมื่อครู่ที่เขามองหน้าห้าทุ่ม หมอนั่นก็หน้าช้ำไม่แพ้กัน แทบไม่มีทางไหนที่เขาจะสามารถปกป้องหรือแก้ต่างให้ทัพเซียนได้เลยสักทาง หากมีคนเข้ามาถามเขาต้องบอกความจริงเท่าที่รู้

     คงต้องปล่อยตามเวรตามกรรม..

     “กูไม่รู้ว่าสิงห์ใหญ่จะตัดสินใจยังไง แต่เท่าที่กูอยู่กับมันมา.. ก็พอมีหวังที่มึงจะไม่โดนกระทืบ มันเองก็คงไม่อยากวุ่นวายเรื่องของเด็กอย่างพวกมึงหรอก

     สิงห์ใหญ่มีเหตุผลมากกว่าที่เห็น

     แต่ถ้ามันไม่ยอม อย่างที่บอกไปว่ากูช่วยอะไรมึงไม่ได้เลยนอกจากนั่งดู ใครก็ตามที่ทำร้ายน้องพวกกูโทษสถานเบาคือเจอกับไอ้เตอร์

     เดคเตอร์จะเก็บกวาดทุกอย่างหากสิงห์ใหญ่ไม่สะดวก

     กูหวังว่ามันจะปล่อยให้เป็นเรื่องของพวกมึง หวังว่าเพื่อนกูจะมีบทบาทแค่แนะนำ หวังไว้แบบนั้น

     น้ำเสียงไม่ร้อนไม่เย็นฟังดูอบอุ่นนุ่มนวลแต่กลับแฝงความน่าเกรงขามอยู่ในที สิ่งที่เขาพูดออกมานั้นไม่มีอะไรที่เกินจริง เมื่อก่อนเฟลคซ์เป็นอย่างไรคนรอบข้างรู้กันดี สมัยยังเรียนมหาลัยไม่มีใครอยากจะมีปัญหากับพวกเขาสักเท่าไหร่ แต่ละคนบ้าดีเดือดไม่น้อยหน้ากัน ทว่าไม่เคยไปหาเรื่องหาราวใครก่อนหากไม่มีใครมาสะกิดก็จะไม่มีการลงไม้ลงมือ พวกเขาปกป้องดูแลกันเหมือนพี่เหมือนน้อง

     ใช่.. เฟลคซ์เป็นแบบนั้นเสมอมา

     ความหวังดีถูกถ่ายทอดออกมาทางคำพูดและน้ำเสียง ช่างสักรุ่นน้องนั่งนิ่งไม่ไหวติง ความคิดดีและชั่วผุดขึ้นในหัวชั่วประกายไฟแลบ ไฟโทสะกลุ่มหนึ่งพวยพุ่งขึ้นในใจก่อนที่แววตาจะแปรเปลี่ยนจากเย็นชาเป็นคับแค้นฝังลึกถึงขั้วหัวใจ

     ผมขอโทษทัพเซียนกล่าวคำขอโทษขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่ฟังแล้วมันมีความสำนึกผิดอยู่ในนั้น

     ไม่ต้องขอโทษกู มึงไปขอโทษ—”

     แต่ผมรับปากไม่ได้ว่าจะไม่ทำเรื่องแบบนี้อีก ยังไงก็ขอบคุณพี่ฮอร์คที่เป็นห่วงแล้วก็ตักเตือน ขอบคุณครับ

     รับปากไม่ได้ต่อให้ต้องโดนรุมยำจนปางตายก็ตาม..




_____________________________

สปอย : พิ่ฮอร์คคนที่แสนดือ ทัพเซียนฟัง ! ฟังพี่ฮอร์ค ! แม่ขอ ! จะพี่เตอร์หรือพี่สิงห์ก็ไม่ควรไปเจอทั้งนั้น !

ปล. เพลงในตอนนี้ชื่อเพลง ZENTYARB - อนุสาวรีย์เป็นที่เศร้า นะคะ เจ่บมาก T- T

100% : จนได้ จนได้ !!!! มันตีกันจนได้ !!! ฮืออออออออ ไอ้เด็กพ่กเน้ !!!! โกดดดดดดดดดดดดดดดดดดด สายนาดงว !!!

ขอบคุณแฟนอาร์ตพี่น้องเที่ยงมากเลยนะคะ T- T ใครมีอีกส่งมาในแท็กได้เลยค่ะ


ฝากสกรีมในทวิตเตอร์ #ห้าทุ่มถึงเที่ยงคืน และคอมเมนต์เยอะๆ ด้วยนะคะ

จะตามอ่านตามไปรีให้หมดเลยยยยยยยยย


B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.698K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,822 ความคิดเห็น

  1. #5791 mintnie_gps (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2563 / 22:48
    คนแบบทัพเซียนต้องเจอสิงห์ใหญ่
    #5,791
    0
  2. #5725 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2563 / 18:02
    ทำตัวเองจ้า
    #5,725
    0
  3. #5668 CallistoJpt (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2563 / 22:30
    ห้าทุ่มโหมดหงอยและง้อเที่ยงนี่เหมือนต้าวยูกหมาตัวโตๆเลย //หมดคำจะพูดกับคนอย่างทัพเซียน พี่ฮอร์คเขาก็เตือนแล้วนะ
    #5,668
    0
  4. #5325 kristkatt (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2563 / 13:36
    ทัพเซียนควรตักน้ำใส่กระโหลดชะโงกดูเงาตัวเอง
    #5,325
    0
  5. #4738 mmamaexx (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2563 / 09:45
    สมควรแล้ว สมควรต้องโดนตีน
    #4,738
    0
  6. #3799 cactus090 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 11:16
    ค่ะช่างหัวมันหาเรื่องเองนะ
    #3,799
    0
  7. #3555 pooh0410 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 23:09
    ฟังสิทัพเซียน ทัพเซียนต้องฟังก่อนนนนนนน
    #3,555
    0
  8. #3428 Aom Narumon (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 22:49
    ปวดหัวกับทัพเซียน
    #3,428
    0
  9. #3324 JaoJean (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 17:26
    ทัพเซียนคือไปพักนะ จบๆเหอะ ก่อนจะได้จบจริงๆ
    #3,324
    0
  10. #3320 DeWhisper (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 16:15
    สตินะคุณทัพเซียน ถ้ารักจริงคงไม่ทำร้ายกันจนเขาทนไม่ไหวแล้วเดินออกมาหรอก แบบนี้เขาเรียกเห็นแก่ตัว หมาหวงก้าง
    #3,320
    0
  11. #3274 miemieYG (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 11:23
    หนูรักพ่อ หนูรักแม่ หนูรักเดอะแก๊งทุกคน
    #3,274
    0
  12. #3272 miemieYG (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 11:22
    เบานะจ้ะทัพ คือเตือนในฐานะคนที่มองเด็กๆแฟลคซ์เติบโตมา คือเขารักกันมาก ขนาดที่ว่าแม่ยังเคยโดนกระทืบเพราะไปห้าวตีนกับเด็กๆ
    ระวังดีๆ ทางที่ดีคืออย่าไปยุ่ง อย่าเข้าใกล้จะดีกว่า
    //พ่อทุ่มที่มันได้แผลทุกๆอาทิตย์เลยมั้ยเนี่ย มานี่จะทำแผลให้ มีนัดกินข้าวกับพี่เที่ยงนี่
    #3,272
    0
  13. #3237 _k_nueyky (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 09:58
    เมื่อไหร่ทัพเซียนจะเลิกบ้าาา ตื่นเซียนตื่นนะ ไปทำเขาเองนะ จะมาเรียกร้องอะไรอีก โวยย ลำคานทัพเซียนน 55555 มาเร็วน้าาา สู้ๆค่าาา
    #3,237
    0
  14. #3217 ไอ แอม\' เครซี่ (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 01:05
    เอาเลยพ่อ ทัพเซียนทำน้องงงง
    #3,217
    0
  15. #3128 tontoeysukanyana (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 22:07
    ทัพเซียนนนนน ฟังเค้าาาา
    #3,128
    0
  16. #3125 Milddimmy (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 21:29
    คนทางนี้ตาเหลือกแล้ว ถ้าเซียนยังจะหาเรื่องอีก กลัวว่าแม้แต่ซากจะยังไม่มีให้เก็บกวาดนี่สิ TT เห็นแค่ชื่อ-ก่ขนตั้งแล้ว
    #3,125
    0
  17. #3122 chlsb (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 20:09
    ทัพเซียนหรือป่าว พ่อสิงห์จะกระทืบทัพเซียนหรอป่าว
    #3,122
    0
  18. #3117 Pornnatchaneuy (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 18:37
    ทัพเซียนนายควรพอได้แล้ววววว
    #3,117
    0
  19. #3110 Gift2524 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 15:27
    อยากเห็นเซียนโดนยำ
    #3,110
    0
  20. #3109 Kazael (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 15:12
    ทัพเซียนต้องหยุด แล้วฟังโว้ย!!!!
    #3,109
    0
  21. #3105 The_Anonymous (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 14:39
    คิดถึงสิงห์ใหญ่แน้วววว
    #3,105
    0
  22. #3101 Pukky2148 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 13:58
    อยากให้ทัพเซียน เจอสิงห์ใหญ่จังงง
    #3,101
    0
  23. #3092 mew_406 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 12:26
    รักมิตรภาพของเฟลคซ์มากอ่ะเค้ารักกันมากชั้นอินชั้นอยากให้มีเฟลคซ์ในโลกนี้จริงๆอ่ะ
    #3,092
    0
  24. #3073 Aomm8 (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 11:07
    สติทัพเซียนนนนน
    #3,073
    0
  25. #3062 haveagooddream (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 10:28
    หมดคำจะด่าทัพเซียน โว๊ะ! /อินจัด 55555
    #3,062
    0