MOON 23:04 P(A)M #ห้าทุ่มถึงเที่ยงคืน END (สนพ. B2S)

ตอนที่ 15 : #ห้าทุ่มถึงเที่ยงคืน x แต่ค่ำจนฉันตื่น ดวงใจที่ช้ำข้ามคืน 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,425
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,921 ครั้ง
    9 พ.ค. 63

-นิยายเรื่องนี้คำหยาบค่อนข้างเยอะนะคะ ควรพิจารณาและอ่านเพื่ออรรถรสเพียงเท่านั้น

แต่ค่ำจนฉันตื่น ดวงใจที่ช้ำข้ามคืน




     หลังจากวันนั้นที่ได้เจอกับทัพเซียนในห้องน้ำห้าทุ่มก็กลับมาใช้ชีวิตปกติ แต่ความรู้สึกนึกคิดมันไม่ปกติอีกต่อไป ไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองกลายเป็นคนหลอกลวงขนาดนี้มาก่อน เพราะใบหน้าและสายตาที่เคยแสดงความรำคาญแบบไม่ปั้นแต่ง หากแต่ในขณะนี้มันกลับปลอมเปลือกไปหมด

     ไม่ได้รำคาญ ไม่ได้นิ่งขรึม แต่มันไหวสั่นไปทั้งตัวและใจ

     ไอ้ทุ่ม คอลออฟกันปะฮาย เพื่อนร่วมสาขาที่นั่งอยู่ทางด้านหลังชะโงกหน้ามาชวนห้าทุ่มเข้าร่วมตี้เกมคอล ออฟ ดิวตี้

     ไม่เล่นห้าทุ่มปฏิเสธเสียงเรียบพลางงเท้าคางมองออกไปนอกหน้าต่างห้องเรียน ไม่สนใจเพื่อนเกลอ

     ไรว้า เล่นด้วยกันก่อนเด้เจ้าฮายยังคงเซ้าซี้ยื่นมือไปเขย่าไหล่ห้าทุ่มเบา ๆ

     ร่างสูงจิ๊ปากก่อนจะปัดมือเพื่อนทิ้งพร้อมหันกลับไปจ้องหน้าฮายตาเขม็งอย่างคนอารมณ์ไม่ดี กูบอกว่าไม่เล่นไงมึงจะเซ้าซี้ทำห่าอะไรวะไอ้ฮาย

     สุ้มเสียงที่ห้าทุ่มใช้นั้นมันเคร่งขรึมและเกรี้ยวกราดแบบไม่เคยเป็นมาก่อนทำเอาฮายถึงกับกลืนน้ำลายลงคอ ยิ่งสายตาดุดันคล้ายอยากจะพุ่งเข้ามาบีบคอเขาให้ตายก็ยิ่งน่ากลัวเข้าไปใหญ่ เจ้าเจียร์ที่นั่งอยู่ข้าง ๆ สังเกตอาการผิดปกติของเพื่อนรักมาตั้งแต่สามวันก่อนจับไหล่กว้างพลางบีบเบา ๆ สีหน้าของเธอฉายความกังวลอย่างเห็นได้ชัด

     ทุ่มใจเย็น ๆ ก่อน ฮายแค่ชวนเล่นเกมเองยัยตัวเล็กช่วยพูดเกลี้ยกล่อม

     กูบอกว่าไม่เล่น พูดครั้งเดียวก็น่าจะเข้าใจแล้วนะห้าทุ่มไม่ปัดมือของเจียร์ออกเพราะมันเป็นสัมผัสที่เขาคุ้นเคยดี

     ก็พูดกับมันดี ๆ สิ จะใส่อารมณ์ทำไมล่ะ เครียดอะไรปะเนี่ย ?” เจียร์เอียงศีรษะมองหน้าเพื่อนซี้จากทางด้านข้าง มือก็บีบไหล่กว้างเป็นการปลอบโยน

     เปล่า ช่างแม่งเหอะ

     ชายหนุ่มบอกปัดแล้วพลิกตัวกลับมาอีกทางทว่าสีหน้าและแววตายังคงเครียดเหมือนมีเรื่องไม่สบายใจมาก ๆ เหมือนเดิม คนนอกอาจจะมองไม่ออกเพราะความอึมครึมนั้นถูกความรำคาญมนุษย์โลกฉาบเคลือบไว้อยู่ แต่เจียร์ที่ตัวติดกับห้าทุ่มตั้งแต่จันทร์ถึงศุกร์สามารถรับรู้ได้ทุกอย่าง

     จะเกี่ยวกับเที่ยงคืนไหมนะ

     ได้แต่คิดแล้วก็เก็บความสงสัยไว้ในใจกระทั่งถึงเวลาพักเที่ยง สาวน้อยผมเปียหยิบกระเป๋าขึ้นมาสะพายข้างแล้วรีบวิ่งเหยาะ ๆ ตามหลังเพื่อนซี้สุดรักไปติด ๆ

     กินอะไรดีน้า

     เป็นคำถามยอดฮิตเพราะเจ้าเจียร์ถามห้าทุ่มแบบนี้ทุก ๆ เที่ยงวัน

     ไม่รู้

     และนั่นก็เป็นคำตอบยอดฮิตเหมือนกัน พักหลังมาห้าทุ่มแทบจะตอบว่าไม่รู้กับทุกเรื่อง

     ข้าวมันไก่โรงอาหารนิเทศแล้วกันเนาะ

     “อืม

     “โหย เย็นชาจังอะพ่อ

     “เย็นชาอะไรของมึง

     “ก็ดูตอบดิ ถามจริงเป็นอะไรหรือเปล่า เห็นเซื่องซึมเป็นหมาเหงาแบบนี้มาตั้งแต่เมื่อสามวันก่อนแล้วนะทุ่ม

     ใครรังแกไอ้ไซตามะของน้องเจียร์หรือเปล่านะ

     เพ้อเจ้อ

     คนปากแข็งก็ยังไม่ยอมรับความจริงอยู่ดี ห้าทุ่มวางกระเป๋าเป้ไว้บนโต๊ะเป็นการจับจองแล้วเดินเอื่อย ๆ ไปต่อคิวรอซื้อข้าวราดแกง เจ้าเจียร์เดินแยกไปซื้อข้าวมันไก่และน้ำเปล่าสองขวด ตั้งแต่คบหากับเจียร์ร่างสูงก็ไม่ต้องเสียเงินซื้อน้ำดื่มเลยสักบาทเพราะเจียร์รับหน้าที่ซื้อน้ำด้วยความเต็มใจ ส่วนห้าทุ่มเลี้ยงของหวานในบางครั้งขึ้นอยู่กับอารมณ์

     สองเกลอเดินกลับมานั่งที่โต๊ะพร้อมกัน เจ้าเจียร์ดูจะมีความสุขกับการกินข้าวมันไก่ทอดแบบพิเศษมากเพราะเธอกินไปอมยิ้มจนแก้มบุ๋มไป ทว่าห้าทุ่มกลับกินอะไรไม่ค่อยลง เขาไม่รู้สึกหิวหรืออยากอาหารเลยสักนิด อยากกลับไปนอนที่หอมากกว่าแต่มีเรียนช่วงบ่ายต่ออีก

     น่าเบื่อชะมัด

     ทุ่ม ทุ่มว่าเจียร์ควรทำขนมอะไรให้พี่บลูดียัยตัวเล็กเงยหน้าขึ้นมาเลิกคิ้วถามขอความเห็น

     ไม่รู้ห้าทุ่มตอบแบบขอไปที

     พายแอปเปิ้ลดีไหม หรือบราวนี่ดี ทุ่มว่าไง

     “กูไม่รู้

     “พายแอปเปิ้ลก็ได้เนาะ ยากหน่อยแต่รับรองว่าพี่บลูต้องชอบแน่ ๆ เลยยยย

     ความสุขของเจ้าเจียร์คือการทำขนมให้คนที่เธอรู้สึกพิเศษด้วยทาน เธอใส่ใจทุกขั้นตอนตั้งแต่คัดเลือกวัตถุดิบจนถึงปรับองศาของเตาอบ ขนมทุกชิ้นที่นายกสโมสรได้ทานนั้นมาจากฝีมือของเธอผสมรวมกับความรักและความเอาใจใส่ มันแฝงไปกับรสชาติหวานหอมละมุนละไมในทุกคำ

     ดวงตาเฉี่ยวคมช้อนมองใบหน้าจิ้มลิ้มของเพื่อนสาว แค่คิดเมนูเบเกอรี่ให้คนที่ชอบเธอมีความสุขอย่างน่าเหลือเชื่อ ส่งขนมให้ทุกวัน ตามจีบไม่รู้กี่เดือนก็ยังไม่เห็นว่าความสัมพันธ์ของทั้งคู่จะเดินหน้าไปไหนเลย มีแต่จะหยุดอยู่กับที่

     ทำไมมีความสุขขนาดนั้น

     ไอ้เจียร์ห้าทุ่มตัดสินใจเอ่ยเรียก

     อือฮึ ว่าไงเจียร์เลิกคิ้วขึ้นทั้งสองข้าง

     มึงกับพี่บลู ไปถึงไหนกันแล้ว

     “อืมม ก็ไม่ถึงไหนนะ เรื่อย ๆ เจียร์ยังตามจีบพี่บลูอยู่เลยเนี่ย อย่าไปบอกใครล่ะเจ้าเจียร์ซุบซิบไม่อยากให้ใครได้ยิน หลายคนชอบคิดว่าคนอย่างเธอจะต้องมีผู้ชายมารุมจีบมากมาย แต่เปล่าเลย กลับเป็นเธอเสียเองที่ต้องตามจีบคนอื่นเขา

     เหรอร่างสูงขานรับเสียงแผ่ว ไม่มีอะไรคืบหน้าแต่มึงดูมีความสุขดีนี่

     “มันก็ไม่ได้แย่นะ เจียร์ว่ามันโรแมนติกดีออก เหมือนในหนังปั้บปี้เลิฟของญี่ปุ่นเลยแหละ

     “อืม

     “ว่าแต่ทุ่มเถอะ ช่วงนี้มีอะไรไม่สบายใจก็บอกเจียร์ได้นะ ทุ่มไม่ร่าเริงเลยอะ เป็นห่วง

     “ขอบใจห้าทุ่มกล่าวแล้วเงียบไปสักพักคล้ายกำลังชั่งใจ เมื่อตัดสินใจได้จึงพูดต่อ กูถามอะไรหน่อยได้ไหม

     “ได้ดิ ได้เสมอเลย

     “ถ้าสุดท้ายแล้วคนที่มึงยอมทำให้ทุกอย่างเขาไม่เลือกมึง.. มึงจะทำยังไงวะเจียร์

     คำถามของห้าทุ่มชวนให้ขบคิด เจียร์รวบช้อนและส้อมเข้าด้วยกันกลางจานแล้วมองหน้าเพื่อนเกลอด้วยสายตายากจะคาดเดา ทั้งคู่เงียบกันไปพักใหญ่จนสุดท้ายเรียวปากกระจับเล็กก็ค่อย ๆ คลี่ยิ้มบาง ๆ

     ถึงตอนนั้น.. เราจะทำอะไรได้นอกจากทำใจ เขาไม่เอาก็คือไม่เอาแค่นั้นเองทุ่ม

     แสนดีแค่ไหนหากอีกฝ่ายไม่รู้สึกอะไรด้วยมันก็จบ

     แต่กว่าเขาจะพูดออกมาว่าไม่ต้องการ เราก็น่าจะทำในสิ่งที่ควรทำให้ดีที่สุดนะ เผื่อมันจะเปลี่ยนแปลงความคิดเขาได้บ้างแบบไม่มากก็น้อยอะไรแบบนี้ ถามว่าเจียร์เหนื่อยไหมกับการวิ่งตามพี่บลู วิ่งตามแบบไม่รู้ว่าเมื่อไหร่พี่บลูจะหยุดแล้วรอเจียร์บ้าง แต่ก็นะ เจียร์เต็มใจวิ่งเองพี่บลูไม่ได้ขอเลย เจียร์ไม่คิดจะตัดพ้อด้วยเพราะเจียร์เริ่มเองทั้งหมด เริ่มรักพี่บลู เริ่มเข้าหาพี่บลู เริ่มพาตัวเองเข้าไปอยู่ในสายตาพี่บลู

     เริ่มเองทั้งหมดเลยล่ะ

     ทุ่มก็เหมือนกัน อย่าตัดพ้อหรือต่อว่าความผิดพลาดหรืออะไรก็ตามที่ทำให้ทุ่มเสียใจเลยนะ อย่าโทษตัวเองด้วย ต้องสู้ ๆ เข้าไว้นั่นแหละถึงจะถูก เจียร์อยู่กับทุ่มเสมอไม่ว่าทุ่มต้องการอะไร อยากให้เจียร์เป็นแม่สื่อให้เจียร์ก็จะทำ ขอแค่ทุ่มพูดมาเลย อย่าเอาแต่หงอยแบบนี้เจียร์ใจไม่ดี

     “มึงรู้หรือไงว่ากูกำลังคิดอะไรกับใคร

     “รู้ซี่ คนที่ทำให้ห้าทุ่มมีสายตาอ่อนโยนได้ก็มีอยู่แค่คนเดียวเท่านั้นแหละน่า

     “รู้มาก

     “ไม่มีอะไรที่เจียร์ไม่รู้

     เป็นอีกครั้งที่ความน่ารักของยัยตัวเล็กช่วยฮีลลิ่งหัวใจแสนปวดร้าวของห้าทุ่มได้แม้ไม่มากแต่ก็ยังดีกว่าปล่อยให้มันร้าวระบมแค่คิดถึงเรื่องที่เกิดก็เจ็บจนหายใจแทบไม่ออก

     เขาถึงบอกว่าเราควรมีมิตรสหายที่อยู่ด้วยแล้วสบายใจ เพราะในบางครั้งการแบกรับเรื่องราวมากมายไว้คนเดียวมันก็ทำให้อ่อนล้าและเจ็บปวดอย่างเหลือแสน ทุกคนย่อมต้องการคนที่เราสามารถแบ่งความร้าวระทมใส่อ้อมแขนได้อย่างสนิทใจ

     ห้าทุ่มส่งมือไปยีหัวกลม ๆ ของเพื่อนสาวแล้วหัวเราะเสียงแผ่วในลำคอ เจ้าเจียร์ขยับหัวถูฝ่ามือแกร่งไปมาราวกับลูกแมวกำลังออดอ้อนเจ้าของ

     ไปเรียนกันนนเจียร์คว้ากระเป๋าขึ้นมาสะพายแล้วทำท่าจะลุกขึ้นยืน

     อืม มึงไปก่อนเลย กูจะไปเข้าห้องน้ำห้าทุ่มว่าก่อนจะสะพายเป้ขึ้นบ่าแล้วหยัดกายยืนขึ้นเต็มความสูง

     โอเค เจอกัน ๆ

     “เออ

     คู่เบสเฟรนด์แห่งสาขามัลติมีเดียเดินแยกกันไปคนละทาง ร่างสูงมุ่งหน้าตรงเข้าห้องน้ำชายเพื่อปลดทุกข์เอาของเหลวที่อั้นมานานออก

     ไม่น่าดื่มน้ำเยอะเลย

     ห้าทุ่มเป่าลมออกจากปากเมื่อปลดปล่อยความอัดอั้นตันใจออกจนหมด เขาจัดการตัวเองให้เรียบร้อยก่อนจะรูดซิปกางเกงสแล็กสีเข้มขึ้นแล้วหมุนตัวเดินมาล้างไม้ล้างมือให้เรียบร้อย

     ทว่าในจังหวะที่กำลังล้างมืออยู่นั้นกลับมีความรู้สึกเหมือนกำลังถูกคนจ้องมองอยู่ ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมาแล้วหันมองเจ้าของดวงตาปริศนาคู่นั้นปรากฏว่าสายตาที่มองมาไม่ใช่ของใครอื่น

     แต่เป็นของบัดดี้

     ไอ้เที่ยงคิ้วเรียวขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ไม่อาจแสดงออกว่าหัวใจเขามันกระตุกวูบเมื่อหันไปเจอเที่ยงคืนยืนกอดอกอยู่ที่อ่างล้างหน้าอีกฝั่ง

     ตามมางั้นเหรอ

     เที่ยงคืนไม่โต้ตอบอะไรนอกจากเปิดก๊อกน้ำแล้วล้างมือเงียบ ๆ คำถามที่เตรียมมามันหายไปไหนหมดเขาก็ไม่อาจทราบได้ แต่แค่เห็นหน้าของเพื่อนสนิทที่ห่างหายจากกันไปเป็นเวลาเกือบหนึ่งอาทิตย์ความกังวล และความน้อยใจที่มันเคยมีก็มลายหายพลันในทันที

     บ้าฉิบหาย

     สายตาของหนุ่มมัลติไล่พิจารณาใบหน้าหล่อเหลาไร้ที่ติตั้งแต่หน้าผากเนียน เรื่อยมาจนถึงตา จมูก และจบลงตรงริมฝีปากอิ่มบึนคว่ำเล็กน้อย

     วินาทีที่ได้เห็นเขาก็รู้ทันทีว่าไม่อาจสลัดความเศร้าอย่างรุนแรงที่เกิดขึ้นได้มิหนำซ้ำยังสัมผัสได้ความรู้สึกผิดที่ท่วมท้นล้นทั้งหัวใจ รู้สึกเศร้าที่ท้ายที่สุดแล้วคนคิดไม่ซื่อมันคือตัวเขาเอง รู้สึกผิดที่อยากลบรอยจูบที่อดีตคนรักได้ทำเอาไว้ออกไปด้วยริมฝีปากของเขาเอง และรู้สึกเจ็บปวดที่ไม่อาจมองเที่ยงคืนเป็นเพื่อนได้อีกแล้ว

     ไม่ใช่เพื่อน.. ไม่ใช่เพื่อนอีกแล้ว

     ช่วงนี้เราดูห่างเหินกัน มึงไม่ได้โกรธอะไรกูใช่ไหมไอ้ทุ่ม

     ในที่สุดความเงียบและเสียงน้ำไหลออกจากก๊อกก็ถูกแทนที่ด้วยเสียงทุ้มราบเรียบไม่บอกอารมณ์ความรู้สึกของคนพูด เที่ยงคืนปิดก๊อกน้ำแล้วหันกลับไปสบสายตากับบัดดี้ตรง ๆ

     ห้าทุ่มแสร้งปั้นหน้าเป็นปลาตายไม่รู้สึกอะไรนอกจากรำคาญแล้วตอบออกไป เปล่า กูจะโกรธมึงเรื่องอะไร

     กูมีสิทธิ์อะไรไปโกรธมึง

     อืม กูแค่รู้สึกว่ามึงไม่ค่อยอยากคุยกับกูสักเท่าไหร่

     เที่ยงคืนพูดในสิ่งที่กำลังรู้สึก เขาไม่ได้เจอหน้าบัดดี้ตัวเองมาก็หลายวัน หลายครั้งที่จะเข้าไปทักแต่ดูเหมือนว่าห้าทุ่มจะไม่อยากให้ทักเพราะเจอหน้าเขาเมื่อไหร่เป็นอันต้องถอยหลังหนีทุกครั้ง

     กูอารมณ์ไม่ค่อยดีน่ะ ไม่อยากคุยกับใครเท่าไหร่

     ความจริงแล้ว.. ไม่ใช่แบบนั้นเลย

     แล้วตอนนี้มึงอารมณ์ดีหรือยัง

     “ไม่รู้สิ อาจจะ

     “อืม

     “อืม

     ประโยคสนทนาแสนสั้นซ้ำยังอึดอัดอย่างน่าประหลาดใจ ต่างคนต่างมองหน้ากันและกันทว่าไม่มีใครพูดอะไรออกมา นักศึกษาชายเดินเข้าและออกห้องน้ำหลังโรงอาหารคณะนิเทศศาสตร์เป็นว่าเล่นหากแต่สองหนุ่มก็ยังคงยืนจ้องตากันอยู่อย่างนั้นกระทั่งได้เวลาเข้าเรียน ไม่มีใครเดินเพ่นพ่านไปไหนมาไหนอีกแล้ว

     มึงไม่ได้โกรธอะไรกูก็ดีแล้วเที่ยงคืนเริ่มชวนคุยอีกครั้ง กูแค่ไม่อยากให้เราสองคนโกรธเคืองกันแล้วไม่ยอมหันหน้าคุยน่ะ

     “กูไม่จำเป็นต้องโกรธอะไรมึง อย่าคิดมาก

     “อืม รู้แล้ว

     “รู้ก็ดี กูไปก่อน—”

     ถ้าไม่ได้โกรธ.. คืนนี้มากินเบียร์ที่หอกูได้ไหมทุ่ม

 

 

     ทั้งที่ปฏิเสธได้เหมือนกับตอนที่ปฏิเสธทุกคนหากแต่ห้าทุ่มกลับพยักหน้ารับแผ่วเบาแล้วแวะมินิมาร์ทหลังเลิกเรียน กว้านซื้อเบียร์ยี่ห้อที่ตัวเขานั้นชอบแล้วขีจีพีเอ็กซ์พาตัวเองเดินทางไปยังหอพักของบัดดี้ ระยะทางจากมหาลัยและหอพักมันไกลกันเหลือเกินแต่ถึงกระนั้นร่างสูงกลับไม่รู้สึกว่ามันไกล สามารถขี่ได้เรื่อย ๆ แต่ต้องคอยเรียกสติตัวเองอยู่ตลอดเพราะมันคอยแต่จะเหม่อลอยไร้ทิศไร้ทาง

     ชายหนุ่มผิวขาวราวน้ำนมหิ้วถุงใส่เบียร์ยืนรอเจ้าของห้องเดินมาเปิดประตู

     ไง มาเร็วจังวะเที่ยงคืนเปิดประตูห้องให้อีกฝ่ายขณะเดียวกันก็ยีผมที่เปียกชื้นไปพลาง

     อืมห้าทุ่มไม่ตอบว่าเพราะเหตุใดเขาจึงมาก่อนเวลานัด แค่ขานรับในลำคอแล้วเดินเข้าไปวางกระเป๋าและข้าวของในมือลงบนโต๊ะเพียงเท่านั้น

     อากาศค่อนข้างร้อนแต่ไม่ถึงกับอบอ้าว มือแกร่งทำท่าจะปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาแล้วถอดมันออกแต่ทว่าฉุกคิดขึ้นได้เสียก่อนว่าบนเรือนกายของเขานั้นมีบางสิ่งบางอย่างที่ไม่อาจเปิดเผยให้อีกฝ่ายได้รับรู้จึงค่อย ๆ ผละมือออกจากกระดุมเสื้อเชิ้ตนักศึกษา

     ด้วยความที่ห้องพักของเที่ยงคืนอยู่ชั้นที่สองห้องเกือบท้ายสุด และในยามนี้เป็นเวลาเย็นย่ำเกือบโพล้เพล้ห้าทุ่มจึงตัดสินใจหิ้วถุงเบียร์ออกไปนั่งริมระเบียงแทนการนั่งดื่มภายในห้อง เบียร์ขวดแรกถูกเปิดและกระดกดื่มปล่อยของเหลวขมปร่าทว่ารู้สึกดีจับใดลงคอ นัยน์ตาสีเข้มช้อนมองท้องฟ้าสีครึ้มปะปนไปกับแสงสีแดงอมเหลือง

     ว่ากันว่าท้องฟ้าจะสวยงามก็ยามสนธยา

     เสียงหยิบจับข้าวของของหนุ่มวิทย์คอมดังเป็นระยะ ห้าทุ่มถือขวดเบียร์สีเขียวมรกตไว้ในมือพลางเอี้ยวศีรษะหันมองเล็กน้อย ก่อนจะค่อย ๆ หันกลับมาเมื่อคนผิวขาวสาวเท้าเดินมาทิ้งตัวนั่งลงข้าง ๆ เว้นระยะห่างกันเกือบหนึ่งช่วงแขน มันเป็นแบบนี้เสมอ

     ระหว่างเรามีระยะห่างเสมอเลย..

     ห้าทุ่มอาสาเปิดขวดเบียร์แล้วยื่นให้บัดดี้ข้างกาย มือเรียวรับขวดสีเขียวมรกตมาถือเอาไว้ไม่มีคำขอบคุณเพราะรู้กันอยู่แก่ใจ

     ย้อนกลับไปช่วงหน้าร้อนของปีที่แล้ว เที่ยงคืนเป็นเพียงเด็กมอหกคนหนึ่งที่ใช้ชีวิตแปลกประหลาดกว่าชาวบ้านชาวช่อง ไม่ค่อยคบหากับใครเพราะเป็นคนเงียบขรึม เขาเป็นเด็กมอหกที่ค่อนข้างโดดเดี่ยวแต่ถึงจะเป็นอย่างนั้นก็ไม่รู้สึกเลยว่ามันเป็นปมด้อยเพราะเขามีครอบครัวที่คอยซัพพอร์ต มีคนรักที่คอยให้คำปรึกษาแม้จะทะเลาะกันบ่อยครั้งก็ตามที

     แต่ตอนนี้.. ผู้ชายคนนั้นกลายเป็นอดีตไปเสียแล้ว

     ท้องฟ้าสวยดี เฉดสีแบบนี้มองแล้วอุ่นหัวใจห้าทุ่มพูดขึ้นมาท่ามกลางความเงียบสงัดก่อนจะกระดกเบียร์เย็น ๆ อีกครั้ง

     อืม ถ้าเป็นวานิลลาสกายจะสวยกว่านี้เที่ยงคืนว่าพลางวางขวดเบียร์ลงแล้วค่อย ๆ เหยียดขายาว

     มันจะสวยได้ถึงครึ่งของมึงหรือเปล่าน้ำเสียงทุ้มแผ่วเบาพร่ำพูดราวกับคนหลงละเมอเพ้อพก ห้าทุ่มเผลอมองเสี้ยวหน้าคนข้างกายแล้วดำดิ่งลงไปในวังวนความเสน่หาเพียงชั่วขณะหนึ่ง

     มึงว่าอะไรนะเที่ยงคืนได้ยินที่อีกฝ่ายพูดแต่ไม่สามารถจับใจความได้ เขาไม่แน่ใจว่าห้าทุ่มกำลังพูดอยู่กับใคร

     เปล่า ไม่มีอะไรไหล่กว้างคลอนไหวเบา ๆ

     อืม

     “อืม

     ทั้งคู่ขานรับให้แก่กันอย่างคนไม่รู้จะต่อบทสนทนานั้นอย่างไรทั้งที่เมื่อก่อนพวกเขาสามารถคุยกันได้เรื่อย ๆ ถึงจะเงียบใส่กันก็ไม่รู้สึกกระอักกระอ่วนเช่นนี้

     ห้าทุ่มกระดกเบียร์อีกหลายอึกจนของเหลวภายในขวดลดลงเกินครึ่ง เขาแอบมองหน้าเพื่อนสนิทเป็นระยะ และจำต้องยอมรับว่าในบางครั้ง บางที เขาก็คิดถึงเที่ยงคืนบ้างในช่วงค่ำคืนหรือช่วงเวลาที่ต้องอยู่เพียงคนเดียวลำพัง ไม่ว่าจะพยายามซ่อนเร้นมันสักเท่าไหร่ความคิดถึงที่มีมันก็ยิ่งเพิ่มปริมาณ และเมื่อเป็นเช่นนั้นหัวใจของเขาก็เริ่มบีบรัดจนเจ็บปวดเพราะถ้าท้ายที่สุดแล้วเรื่องระหว่างเขากับเพื่อนสนิทคนนี้มันก็ไม่อาจเป็นดั่งที่วาดฝัน เขาคงต้องทุรนทุรายอย่างหนักแล้วออกตามหาคนที่เหมือนกันกับเที่ยงคืน

     ความเจ็บปวดมันบังคับให้รู้สึก

     หวังว่าเมื่อใดก็ตามที่มองเข้ามาภายในดวงตาคู่นี้ เที่ยงคืนจะเจอแต่ความรัก ความอบอุ่น และความปรารถนาดีเสมอ

     ห้าทุ่มน้ำเสียงทุ้มนุ่มเอ่ยชื่อของชายหนุ่มออกมา

     อะไรเจ้าของชื่อขานรับ

     มึงมีอะไรที่อยากบอกกูหรือเปล่า

     “อ่า ไม่ ทำไมมึงถึงย้ำถามนักล่ะ

     “สายตามึง

     “อ่านสายตากูออกด้วยหรือไง

     “มันอ่านง่าย ใครก็อ่านได้

     “ถ้าแบบนั้น มึงอ่านอีกทีสิว่ากูกำลังโกหกหรือพูดความจริง

     อ่านอีกที.. พูดมันออกมาอีกครั้งแล้วเขาจะบอกทุกสิ่งที่อยากรู้

     ไม่อยากเก็บมันไว้อีกแล้ว ไม่อยากเลย

     คนผิวขาวเค้นหัวเราะในลำคอก่อนจะค่อย ๆ ก้มหน้าลงเชื่องช้าหลังจากแหงนมองท้องฟ้าอยู่นาน เที่ยงคืนผินหน้ามองบัดดี้และพบว่าห้าทุ่มเองก็มองมาเช่นเดียวกัน ดวงตาสองคู่สบสายตากันภายใต้แสงสว่างกลางเมืองดั่งอยู่ในซีนหนึ่งของภาพยนตร์ วินาทีนั้นห้าทุ่มแทบจะหยุดหายใจ อัตราการเต้นของหัวใจที่เคยแผ่วเบากลับเต้นระรัวอย่างน่าอัศจรรย์

     ไม่ได้มองตาคู่นี้มากี่วันแล้ว..

     ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดจึงคิดถึง แต่รู้ว่าคิดถึงมากแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

     แต่ความคิดถึงมันไม่คงทนเพราะเสี้ยววินาทีที่แววตาของเที่ยงคืนเปลี่ยนไป จริงอยู่ลูกแก้วใสสะท้อนใบหน้าของเขาหากแต่ความรู้สึกนั้นมันกลับร้องบอกว่าเที่ยงคืนไม่ได้กำลังมองเขาอยู่

     อยากมอง.. ไอ้เหี้ยนั่นสินะ

     เหมือนกำลังแตกสลายซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในบางครั้งการเป็นคนที่อ่านความรู้สึกและสายตาของเที่ยงคืนออกมันก็ไม่ใช่เรื่องดีเลย มันเหมือนเป็นบทลงโทษของคนคิดไม่ซื่อเสียมากกว่า ได้แต่เค้นหัวเราะอย่างคนสมเพชตัวเองเบา ๆ

     ไอ้เหี้ย โคตรขี้แพ้

     ทุกครั้งที่มันมองกระจก.. มึงคิดว่ามันจะเห็นใครยืนอยู่ข้างมัน

     หุบปาก

     มึง หรือกู

     มึง.. มึงทั้งนั้น เป็นมึงมาตลอดทัพเซียน

     บรรยากาศริมระเบียงกลับมาเงียบสงบจนได้ยินเสียงรถจากถนนสายหลักอีกครั้ง ห้าทุ่มจุดบุหรี่ยกขึ้นมาสูบหลังจากกระดกเบียร์หมดไปไม่รู้กี่ขวด เพียงอึดใจเดียวความเงียบก็ถูกทำลายลงด้วยเสียงลมที่ลอดผ่านริมฝีปากหยักพร้อมกับควันสีเทาหม่นม้วนตัวอยู่ในอากาศและจางหายไปในที่สุด

     จะทำยังไงกับเวลาทั้งหมดนี่ดี

     รสชาติขมเฝื่อนคละคลุ้งอยู่ในโพรงปาก อากาศเป็นพิษระลอกใหญ่เข้าไปอยู่ในปอดหากแต่เขาคุ้นชินกับมันไปเสียแล้ว เที่ยงคืนกะพริบตาแผ่วเบาหันมองบัดดี้แล้วค่อย ๆ ผินหน้ากลับมามองท้องฟ้าอีกครั้ง ควันบุหรี่สีหม่นทำการมองเห็นเบลอและเลือนลาง

     กลิ่นไอของความรักเคล้ากับความเจ็บปวดได้อย่างลงตัว

     ราวกับว่าแอลกอฮอล์ในกระแสเลือดมันมีมากเกินไป เที่ยงคืนจึงขยับกายเข้าไปใกล้เพื่อนสนิทอีกเล็กน้อยจนกระทั่งหัวไหล่ชนกันในที่สุด ห้าทุ่มชำเลืองสายตามองปรางแก้มแดงระเรื่อโดนพิษแอลกอฮอล์ไม่รู้กี่ขวดเล่นงานเข้าให้แล้ว

     กลิ่นหอม ๆ ของบุหรี่ที่ร่างสูงสูบดึงดูดความสนใจของคนผิวขาวได้เป็นอย่างดี เขาอยากได้กลิ่นนี้อีกสักครั้งแต่น่าเสียดายที่ห้าทุ่มดับมันลงเสียแล้ว ทว่ากลิ่นยังติดเสื้อนักศึกษาพอจะดมได้บ้างแต่คงต้องเข้าไปใกล้อีกนิด

     เที่ยง จะทำอะไรร่างสูงคว้าเข้าที่ข้อมือของบัดดี้เมื่อเจ้าตัวทำท่าจะดึงเสื้อของเขาไปดม

     เที่ยงคืนสะอึกเล็กน้อยพลางช้อนตาฉ่ำปรอยมองหน้าอีกฝ่าย กูอยากได้กลิ่น.. บุหรี่ของมึง

     คิ้วเรียวเฉียงกระตุกเบา ๆ มือแกร่งเผลอกำข้อมือบัดดี้แน่นขึ้นอีกนิด

     นานแค่ไหนที่หัวใจไม่ได้เต้นแรงขนาดนี้

     อย่า

     อย่าทำ.. ในตอนนี้เขายังถอยหลังได้ แต่ถ้ามากกว่านี้มันจะพันธนาการเขาไว้กับเที่ยงคืน ไม่รู้ว่าจะต้องสูญเสียและแตกสลายเป็นผุยผงอีกสักกี่ครั้ง

     ฝ่ามือร้อนผ่าวสัมผัสผิวกายเนียนละเอียดทำใจสั่นหวั่นไหวเกินจะต้านทาน สัญชาตญาณของคนที่มีกิจกรรมยามว่างเป็นการหลับนอนกับผู้คนมากหน้าหลายตาไม่เกี่ยงว่าจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายกำลังทำงาน เที่ยงคืนกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เขาเองก็ห้ามความรู้สึกนึกคิดในตอนนี้แทบไม่ได้

     ความรู้สึกผูกพันไม่เคยเกิดขึ้น มีแต่ความใคร่อยากปรารถนาในร่างกายเพียงเท่านั้น

     เสมือนแม่เหล็กขั้วบวกและขั้วลบที่ดึงดูดกันและกัน ไม่เคยคาดคิดว่ารสจูบขมปร่าจะเกิดขึ้นภายในระยะเวลาอันสั้นเพียงเพราะกายแนบชิดกันหากแต่หัวใจห่างไกลเหลือแสน ห้าทุ่มเริ่มรุกด้วยการประกบริมฝีปากหยักเข้ากับริมฝีปากอิ่มสีพีชอย่างนุ่มนวล

     กลิ่นบุหรี่ รสชาติเบียร์ติดปลายลิ้น และความขมเฝื่อนมันไม่จืดจาง

     หลุดเข้าไปในโลกอีกใบที่มีเพียงเราสองเมื่อริมฝีปากสัมผัสกันอย่างคนไร้สติยั้งคิด เสียงจูบจาบจ้วงดังก้องอยู่ในโสตประสาท มันทำให้ทั้งคู่หลงมัวเมาอยู่ในเขาวงกตนั้นเกือบชั่วโมง มืออุ่น ๆ ของห้าทุ่มสัมผัสลงบนแก้มเนียนอย่างทะนุถนอมและรักใคร่จนสุดหัวใจ กลิ่นบุหรี่คลุกไปทั่วทั้งตัวทำเที่ยงคืนพึงพอใจเป็นอย่างมาก

     มันจะจบลงด้วยเซ็กส์..

     เพราะเริ่มขาดอากาศหายใจจึงผละออกจากกัน วินาทีนั้นที่เรียวปากกลับมาเย็นชืด สติที่เคยหลุดหายเริ่มประกอบรวมกันเป็นกลุ่มเป็นก้อน ห้าทุ่มสบสายตากับคนตรงหน้าอีกครั้งหวังจะให้ภาพที่สะท้อนอยู่ในแววตาคู่นั้นกลายเป็นภาพของเขา

     แต่.. มันไม่ใช่

     สายตามันเจ็บร้าวแต่รักใคร่ เหมือนตอนที่เที่ยงคืนมองทัพเซียน

     มึงอยากเรียกชื่อใคร ระหว่างกูกับมันห้าทุ่มหลุดถามออกไปเพราะใจมันเจ็บสาหัส ดวงตาของเขากำลังไหวสั่น รสจูบที่คิดว่ามันหวานกลับขมจนต้องกัดฟันกดข่มอาการเหล่านั้นเอาไว้

     ไอ้ทุ่ม..เที่ยงคืนเรียกชื่อเสียงแผ่วราวกับคนพึ่งรู้สึกตัว

     พึ่งรู้สึกตัวว่าใช้สายตาแบบไหนมองห้าทุ่ม

     เรียกชื่อมันก็ได้ กูไม่เป็นไร มึงจะมองคนที่อยู่ตรงนี้เป็นไอ้เหี้ยนั่นก็ได้ กูแม่งไม่เป็นไรอยู่ดีนั่นแหละ

     "ทุ่ม พอ กูไม่ได้ต้องการแบบนั้น มึงกำลังเข้าใจ—"

     "มึงอยากให้กูเอากูก็จะเอา กูจะเป็นทัพเซียนให้มึง แต่ขอได้ไหมไอ้เที่ยง" ห้าทุ่มพูดเสียงแผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน "หลังจากผ่านคืนนี้ไป.. มึงเปิดใจให้ไอ้ขี้แพ้คนนี้หน่อยได้ไหมวะ กูแม่งรักมึงฉิบหายเลยไอ้เที่ยง"

     แสงไฟจากห้องข้าง ๆ สาดสองมาถึงทั้งคู่ บริเวณระเบียงมันไม่มืดมนอีกแล้วเว้นเสียแต่ใจของห้าทุ่ม

     คำขอร้องมาพร้อมกับสายตาอ้อนวอนทำเที่ยงคืนใจกระตุกวูบลงไปกองอยู่ที่ข้อเท้า ห้าทุ่มในยามนี้ไม่ใช่คนเดียวกับที่เขารู้จัก คนตรงหน้าทั้งอ่อนไหว เปราะบาง และพร้อมจะแตกสลายได้ทุกเมื่อ นัยน์ตาสีเข้มสั่นระริกเช่นเดียวกับน้ำเสียงที่ใช้พูดออกมา

     เปิดใจให้คนขี้แพ้.. เปิดใจอย่างนั้นเหรอ

     ไอ้ทุ่ม..” เที่ยงคืนเรียกด้วยน้ำเสียงสั่นเทาไม่แพ้กัน หัวใจของเขากำลังส่งเสียงกรีดร้องอย่างบ้าคลั่ง ร่างกายบังคับให้ถอยหลังหนีเว้นระยะห่างอย่างไม่ต้องคิดทบทวนซ้ำสอง

     อากัปกิริยาเหินห่างจนน่าตกใจทำให้ห้าทุ่มรู้ผลของการพูดความในใจออกไปในทันที ทั้งคู่มองหน้ากันชั่วขณะก่อนที่เที่ยงคืนจะตัดสินใจลุกขึ้นยืนแล้วขอตัวเดินหายเข้าไปในห้องน้ำปล่อยให้บัดดี้นั่งกอดเข่าเพียงคนเดียวที่ริมระเบียงมีแสงไฟสลัว

     เข้าใจแล้วล่ะ..

     ฉาบฉวยแค่ชั่วคราวแต่ท้ายที่สุดก็ต้องยอมรับว่ามันเคยเกิดขึ้นจริง

     เสียงสะอื้นไห้ดังผะแผ่วริมระเบียงเฉกเช่นเดียวกับเสียงหมัดกระทบผนังห้องน้ำซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนมือแตกได้เลือด มือแกร่งปาดน้ำตาออกจากใบหน้าคมคายก่อนจะเบือนหน้าหนีไปอีกทาง คิ้วเรียวเข้มขมวดเข้าหากันอย่างต้องการกลั้นน้ำตาแต่ทำไม่ได้

     เจ็บที่หัวใจจนต้องจิกมือตัวเองเพื่อระบายความเจ็บปวดก่อนที่ห้าทุ่มจะลงเอยด้วยการกำหมัดซัดผนังที่ใช้พิงพักอย่างเต็มแรง ชาดิกไปทั้งแขนแต่หัวใจยังรู้สึกอยู่ดี

     ห้าทุ่มใช้แขนเสื้อเช็ดน้ำตาลวก ๆ แล้วยกมือขึ้นมาปิดริมฝีปากตัวเองแล้วผละมือออกเพื่อทุบผนังอีกครั้ง คำพูดของเขาแทบจะไร้ความหมายไม่มีค่าพอให้จดจำหรือคิดทบทวน ได้แต่โทษตัวเองเป็นพันครั้งที่พลั้งปากพูดในสิ่งที่ไม่ควรจะพูดออกไป

     หากไม่พูด.. เที่ยงคืนก็คงไม่เดินหนีไป

     ขอโทษ.. กู.. ขอโทษ

     ไม่ได้รักมึง กูไม่ได้คิดอะไรกับมึงเลยสักนิด กู.. ไม่ได้รักมึงเลย

     ที่กูพูดออกไปมึงช่วยลืมมันก่อนได้ไหม กูขอร้อง





_____________________________

สปอย : ม่างเอ้ย T-T

ปล. เพลงในตอนนี้ชื่อเพลง คนไข้ - BOWKYLION นะคะ เจ่บปวดจบิง

100% : T-T ไม่รุ้จะพุดไรตามเคย มันเจ่บ เจ่บไปหมดรุ้กเอ้ย แม่ว่าแม่ไม่หวัย

ฝากสกรีมในทวิตเตอร์ #ห้าทุ่มถึงเที่ยงคืน และคอมเมนต์เยอะๆ ด้วยนะคะ

จะตามอ่านตามไปรีให้หมดเลยยยยยยยยย


B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.921K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,822 ความคิดเห็น

  1. #5819 withmaBL (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 เมษายน 2564 / 17:00
    เจ่บปัยทั้งหัวจัยทำไมยังทน
    #5,819
    0
  2. #5766 beerbeer2 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 กันยายน 2563 / 16:38
    แง เจ็บปวด
    #5,766
    0
  3. #5765 beerbeer2 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 กันยายน 2563 / 16:38
    แง เจ็บปวด
    #5,765
    0
  4. #5761 3063230632 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 กันยายน 2563 / 17:44

    เจ็บไปทั้งหัวใจ
    #5,761
    0
  5. #5720 Lucky-Puppy (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2563 / 17:34
    อะโหหหหห เจ็บจริงอิงนิยายเลย
    #5,720
    0
  6. #5691 pirayamanop (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2563 / 06:47
    เราโครตจะเจ็บเลย เราร้องไห้ตอนหกโมงเช้า นี่มันบ้ามาก
    #5,691
    0
  7. #5663 CallistoJpt (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2563 / 19:16
    คำว่าไม่เป็นไรของห้าทุ่มโคตรเจ็บ ㅠㅠ
    #5,663
    0
  8. #5632 tooktawu (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 11:49
    โปรดครั่งรักอย่างระมัดระวัง อุแงงงง น้องทุ่มมม
    #5,632
    0
  9. #5613 NattPaweena (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 23:12
    ทำไมมันหน่วงจัง😭😭 เค้าไม่ไหว ขอตอนรักกันเลยได้มั้ยยยย
    #5,613
    0
  10. #5610 LovelyThew (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2563 / 17:46
    ใครไหวไปก่อนเลย
    #5,610
    0
  11. #5553 Xakas (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 17:00
    ห้ามทุ่ม อย่าร้องไห้ แม่ง กูร้องตามเฉยเลย
    #5,553
    0
  12. #5539 Gunny_gammy (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2563 / 02:01
    "เ ปี ย ก ป อ น"
    #5,539
    0
  13. #5428 vco9uhgTv8y[ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 03:42
    กินข้าวคลุกน้ำตากันดีกว่าค่ะชาวเรา ฮืออออออออออออ ม่างเง้นยยยย
    #5,428
    0
  14. #5118 bbfern2706 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 11:08
    โอ้ยยย สงสารทุ่มไม่ไหวแล้ว ใจเจ็บไปหมดเลย;-;
    #5,118
    0
  15. #4882 ttawch (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 12:22
    ฮืออออออใจหนู
    #4,882
    0
  16. #3796 cactus090 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 10:30
    ค่ะอิชั้นน้ำตาเเตก
    #3,796
    0
  17. #3788 ENJOY_EVERYDAY (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 08:36

    เจ็บว่ะ เจ็บเหมือนโดนเองเลย

    #3,788
    0
  18. #3775 frongfiiz (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 21:50
    สงสารนายทุ่ม ;-;
    #3,775
    0
  19. #3564 Maykny (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 00:33
    ฟังเพลง ของที่เธอไม่รัก ไปด้วยอ่านไปด้วย เศร้ามาก 😭
    #3,564
    0
  20. #3519 SLTLY (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 13:11

    เห้อ เศร้า

    #3,519
    0
  21. #3240 miemieYG (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 10:12
    พ่อทุ่ม มานี่หนูทำแผลให้ ไม่เอา พ่อทุ่ม อย่าทำร้ายตัวเอง จะร้อง อย่าทำร้ายตัวเองได้มั้ย มาหนูกอดเอง มานี่ โอ๋นะพ่อทุ่ม มากอดนะ
    #3,240
    0
  22. #2918 wang132 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 19:59
    เจ็บไปทั้งหัวใจ กอดๆนะพี่ทุ่ม
    #2,918
    0
  23. #2706 Rabbiitao (Su:D) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 19:36
    เจ็บในใจไปหมด.ชุ้นเจ็บบบบบ

    T^T
    #2,706
    0
  24. #2613 iiiiiiiir (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 00:30
    เเงงงงง ทุ่มอย่าร้องงงงง
    #2,613
    0
  25. #2465 0964106162 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 13:37

    โอ๋ๆน่ะห้าทุ่ม
    #2,465
    0
  26. #2343 ตะโง้ยย (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 23:52
    เจ็บไปหมดแล้วแงงงง
    #2,343
    1
    • #2343-1 Nenula_la(จากตอนที่ 15)
      18 พฤษภาคม 2563 / 19:51
      กอดๆนะทุ่ม;-;
      #2343-1